ผมรู้ว่าอาจารย์รัก
ผมรู้ว่าอาจารย์รัก
วันก่อนผ่าวิภา รวิศเดินเข้าห้องพักแพทย์แล้วตรงไปมองตารางผ่าตัดบนหน้าจอของกานต์
“พรุ่งนี้ผู้ช่วยหนึ่งเป็นหมอคณินเหรอครับ”
“ค่ะ อาจารย์ประภาสส่งมาช่วยแทนหมอรุจ” กานต์ตอบ
“คนมาใหม่จะรู้ใจอาจารย์เท่าผมได้ยังไง” รวิศหันมาทางนัชชา “อาจารย์อย่าเผลอหลับกลางห้องผ่านะครับ ไม่มีผมคอยพูดกระตุ้นความดัน”
“ฉันกลัวความดันคนไข้ขึ้นเพราะปากนายมากกว่า”
“พูดแบบนี้แสดงว่าคิดถึงผมล่วงหน้าแล้ว”
นัชชาปิดแฟ้มดังปับ “นายยังไม่ทันไป ฉันก็เริ่มอยากให้รีบไปแล้ว”
รวิศหัวเราะ ก่อนสีหน้าจะจริงจังขึ้นเล็กน้อย “อวยพรหน่อยสิครับอาจารย์”
“ขอให้กรรมการยังไม่ทันรู้นิสัยจริงของนาย... จนกว่าจะประกาศผล”
“เอาดี ๆ สิครับ”
นัชชามองลูกศิษย์ตัวแสบอยู่ครู่หนึ่ง “ขอให้สอบได้ ฉันเสียเวลาสอนไปตั้งเยอะ ถ้านายตกขึ้นมามันเสียชื่อฉันหมด”
รอยยิ้มของรวิศกว้างขึ้น “ผมรู้ว่าอาจารย์รัก”
“รีบไป ก่อนฉันจะเปลี่ยนเป็นแช่ง”
“ครับ!” เขาหันไปทางกานต์ “พี่กานต์ดูอาจารย์ด้วยนะครับ ส่วนหมอคณิน...”
รวิศเหลือบมองชื่อบนตารางอีกครั้ง
“ฝากบอกเขาว่าอย่าเพิ่งทำให้อาจารย์คิดถึงผมตั้งแต่วันแรกก็พอ”
นัชชาคว้าแฟ้มขึ้นเตรียมปา รวิศจึงรีบเผ่นออกจากห้องไปพร้อมเสียงหัวเราะ
เช้าวันผ่า ณพมาส่งภรรยาถึงห้องพัก แวะบอกเพียงว่ามีประชุมด่วน หากเสร็จงานแล้วจะกลับมา จากนั้นก็เดินออกไปทั้งที่วิภายังไม่ได้เข้าห้องผ่าตัด
นรินทร์กับพิชชามาถึงหลังจากนั้นไม่นาน ฝ่ายลูกชายถามเรื่องเอกสารกับห้องพักเพียงไม่กี่คำ ก่อนแยกไปเก็บตัวอย่างน้ำเชื้อที่ศูนย์เวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ตามนัด โดยมีพิชชาตามสามีออกไปด้วย
เหลือเพียงลลินที่นั่งจับมือแม่อยู่ข้างเตียงจนเจ้าหน้าที่มารับ
“หนูรออยู่ข้างนอกนะคะแม่”
วิภาพยักหน้า มองลูกสาวคนเล็กเดินตามเตียงไปจนถึงประตูเขตหวงห้าม แล้วจึงปล่อยมือออกจากกัน
ในห้องพักศัลยแพทย์ กานต์ยืนรออยู่พร้อมหมอหนุ่มร่างสูงในชุดผ่าตัดสีน้ำเงินเข้ม
“อาจารย์คะ หมอคณินค่ะ ผู้ช่วยหนึ่งของวันนี้”
ชายหนุ่มยกมือไหว้ “สวัสดีครับอาจารย์ คณินครับ”
“สวัสดีค่ะหมอคณิน ดูภาพครบแล้วใช่ไหมคะ”
“ครบแล้วครับ ทั้งภาพส่องกล้อง CT และผลชิ้นเนื้อ” น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง แต่แฝงความมั่นใจจนเกือบเป็นการท้าทาย “แผนผ่าไม่ได้ซับซ้อน ผมเข้าใจทั้งหมดแล้ว”
“ถึงไม่ซับซ้อนก็ต้องทบทวนค่ะ ก้อนอยู่ซิกมอยด์ วันนี้ผ่าเปิด ตัดก้อนพร้อมต่อมน้ำเหลืองแล้วต่อลำไส้กลับ ด้านซ้ายมีเนื้อเยื่อรั้งใกล้ท่อไต ถ้าเห็นระนาบไม่ชัดให้หยุดก่อน ห้ามรีบใช้เครื่องมือจี้”
“ผมเคยทำเคสลักษณะนี้ครับอาจารย์”
“ก็ดีค่ะ จะได้ทำตามแผนได้ทัน”
คณินสบตาเธอตรง ๆ “ผมไม่ทำให้ทีมเสียเวลาหรอกครับ”
“ห้องผ่าไม่ได้แข่งกันทำเวลาค่ะหมอ เอาให้คนไข้ปลอดภัยก่อน”
มุมปากของชายหนุ่มตึงขึ้น แต่ยังตอบรับตามมารยาท “ครับ”
****
บอกเลย มีเรื่องแน่
ยังมีเนื้อหาอีกเยอะ อ่านกันจุกๆ ที่ meb นะคะ
มันดีต่อใจมาก มาครบทุกรสแน่ค่ะ
หรือคลิก