ขึ้นมาหาฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้เลยนะนัชชา
ขึ้นมาหาฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้เลยนะนัชชา
ช่วงบ่าย ณิชคุณเปิดผลตรวจน้ำเชื้อบนหน้าจอ นรินทร์นั่งหน้าตึงอยู่ฝั่งตรงข้ามโดยมีพิชชาอยู่ข้างกัน
“ผลครั้งนี้พบว่าความเข้มข้นของอสุจิต่ำกว่าช่วงอ้างอิงครับ ไม่ได้เป็นศูนย์ แต่ต้องตรวจซ้ำก่อนสรุป เพราะค่าพวกนี้เปลี่ยนแปลงได้”
นรินทร์ขมวดคิ้ว “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ห้องแล็บอาจตรวจผิดก็ได้”
“เราใช้ระบบควบคุมคุณภาพตามมาตรฐานครับ แต่หมอก็ยังไม่ฟันธงจากผลครั้งเดียว จึงต้องนัดตรวจซ้ำ”
“ผมแข็งแรง ออกกำลังกายตลอด เรื่องบนเตียงก็ไม่เคยมีปัญหา”
“หมอเคยอธิบายแล้วว่า สมรรถภาพทางเพศกับคุณภาพน้ำเชื้อเป็นคนละเรื่องครับ การแข็งตัวกับการหลั่งเป็นปกติ ไม่ได้แปลว่าจำนวนและการเคลื่อนไหวของอสุจิจะปกติตามไปด้วย”
“ตอนเก็บตัวอย่างผมไม่สะดวก ผลอาจเพี้ยนเพราะเรื่องนั้น”
ณิชคุณเปิดแบบฟอร์ม “คุณระบุว่าเก็บตัวอย่างได้ครบ ไม่มีส่วนไหนสูญหาย และเตรียมตัวมาตามคำแนะนำ ถ้าข้อมูลไม่ตรงต้องแจ้งหมอตามจริงครับ”
นรินทร์เงียบไป ก่อนหันมองภรรยา
“พอใจเธอหรือยังพิช”
พิชชาสะดุ้ง “พิชยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะคะ”
“แต่เธอเป็นคนเซ้าซี้ให้ฉันตรวจ ตอนนี้คงเอาไปป่าวประกาศได้เต็มปากแล้วว่าปัญหาอยู่ที่ผัว!”
“พิชไม่เคยคิดจะบอกใครเลยนะคะ”
“คุณนรินทร์ครับ” ณิชคุณเรียกเสียงปราม “ผลตรวจของคุณไม่ใช่ความผิดภรรยา และไม่ใช่อาวุธเอาไว้ประชดประชันกัน”
“ผมกำลังคุยปัญหาครอบครัวกับเมียผมครับ”
“แต่คุณกำลังบิดความหมายของผลที่หมอแจ้ง หมอจึงต้องแก้ให้ชัด ไม่มีใครชนะหรือแพ้จากการตรวจครั้งนี้ครับ”
“แล้วผลของพิชล่ะ!”
“จากข้อมูลที่มี ยังไม่พบสาเหตุหลักทางฝั่งภรรยาครับ”
นรินทร์เม้มปากแน่น ความอับอายเปลี่ยนเป็นความโกรธอย่างเห็นได้ชัด
“ผมจะไปตรวจที่อื่น”
“ได้ครับ แต่ต้องเตรียมตัวและเก็บตัวอย่างตามมาตรฐานเดียวกัน หมอขอนัดตรวจซ้ำประมาณหนึ่งเดือน ถ้าผลยังต่ำจึงค่อยประเมินสาเหตุและวางแผนรักษาต่อ”
นรินทร์ผุดลุกขึ้น “ผมจะไปดูแม่”
พิชชาหยิบกระเป๋าเตรียมตาม แต่เขากลับพูดโดยไม่มองหน้า
“ถ้าอยากคุยต่อก็อยู่ไป ผมจะขึ้นไปก่อน”
ประตูปิดลง ทิ้งความอึดอัดไว้ภายในห้อง
ณิชคุณรออยู่ครู่หนึ่งจึงถาม “คุณพิชอยากคุยกับหมอต่อไหมครับ”
หญิงสาวพยักหน้า “ได้ไหมคะ”
“ได้ครับ”
“พิชไม่รู้ว่าต้องพูดกับเขายังไงเลยค่ะ พูดอะไรก็เหมือนกล่าวหาว่าเขาผิด ทั้งที่พิชแค่อยากรู้ว่าทำไมเรายังไม่มีลูก”
“คุณเคยบอกเขาตรง ๆ ไหมครับ”
“เคยค่ะ แต่เขาบอกว่าพิชพูดดีเพราะตอนนั้นยังไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ที่ใคร” เธอก้มมองมือบนตัก “ตอนนี้พิชเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองอยากมีลูกร่วมกันจริง ๆ หรือแค่อยากมีเด็กสักคนเพื่อให้ทุกคนหยุดกดดัน”
“ถ้ายังไม่แน่ใจ คุณยังไม่ควรรีบรักษาต่อครับ”
พิชชาเงยหน้าขึ้น “แต่ถ้าช้าไปกว่านี้...”
“การมีลูกไม่ได้ทำให้ปัญหาระหว่างสามีภรรยาหายไปครับ บางครั้งมันแค่เพิ่มเด็กอีกคนเข้าไปอยู่กลางปัญหาของผู้ใหญ่”
ดวงตาของเธอเริ่มแดง “แล้วพิชควรทำยังไงคะ”
“หมออยากให้ลองคุยกับจิตแพทย์ หรือผู้บำบัดความสัมพันธ์เป็นการส่วนตัวดูก่อนครับ”
สีหน้าพิชชาชะงักไป “ต้องถึงขั้นจิตแพทย์เลยเหรอคะ พิชไม่ได้...”
“ไม่ได้เป็นบ้า?” ณิชคุณช่วยต่อให้
หญิงสาวเม้มปาก “ขอโทษค่ะ พิชไม่ได้ตั้งใจดูถูกใคร”
“ไม่เป็นไรครับ หลายคนเข้าใจว่าต้องมีอาการรุนแรงถึงจะไปพบจิตแพทย์ได้ ความจริงแล้วจิตแพทย์ช่วยจัดการเรื่องความเครียด การสื่อสาร และปัญหาความสัมพันธ์ได้เหมือนกัน”
“ถ้าพิชไป คนอื่นจะรู้ไหมคะ”
“เป็นความลับทางการรักษาครับ คุณไปคนเดียวได้ ไม่จำเป็นต้องพาสามีไปถ้ายังไม่พร้อม”
“มันน่าอายไหมคะ”
“ไม่ต้องอายครับ” ณิชคุณยิ้มบาง “ผมเองก็เคยขอความช่วยเหลือเรื่องความสัมพันธ์เหมือนกันครับ”
พิชชามองเขาอย่างประหลาดใจ “แต่อาจารย์เป็นหมอนี่คะ”
“เป็นหมอ ก็ไม่ได้แปลว่าจะแก้ปัญหาชีวิตคู่ตัวเองได้ทุกเรื่องครับ โดยเฉพาะเรื่องสื่อสารกับเมียตัวเอง”
เธอหลุดยิ้มออกมาได้ในที่สุด
“ถ้าคุณตกลง หมอจะให้เจ้าหน้าที่ช่วยนัดให้เงียบ ๆ ส่วนเรื่องมีลูก วันนี้ยังไม่ต้องตัดสินใจ รอจนกว่าคุณจะรู้ก่อนว่าตัวเองต้องการอะไรจริง ๆ ครับ”
พิชชานิ่งคิดอยู่พักหนึ่งจึงพยักหน้า “พิชอยากลองคุยดูค่ะ”
อีกด้านหนึ่ง นัชชาพิมพ์รายงานเกือบถึงย่อหน้าสุดท้ายตอนเสียงท้องร้องขึ้นอีกรอบ กานต์จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
“กานต์สั่งอาหารให้เลยนะคะอาจารย์”
“เอาอะไรก็ได้ที่เร็ว พี่ขอเขียนให้จบก่อน”
แต่โทรศัพท์ส่วนตัวของนัชชาดังขึ้นแทรก ชื่อ ‘ประธานธเนศ’ ปรากฏอยู่กลางหน้าจอ
“ค่ะท่านประธาน”
“ขึ้นมาหาฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้เลยนะนัชชา”
“เรื่องอะไรคะ”
“เรื่องหมอคณิน ผอ.ธานินทร์ รองผอ.ประภาส แล้วก็พ่อของหมอคณินอยู่ที่นี่ ทุกคนกำลังรอคำอธิบายจากเธออยู่”
สายตานัชชาเลื่อนไปยังรายงานที่ยังค้างอยู่บนหน้าจอ “ขอกินข้าวก่อนค่ะ นัชเพิ่งออกจากห้องผ่า และรายงานอินซิเดนท์ยังเขียนไม่เสร็จ”
“วางไว้ก่อน เรื่องนี้รอไม่ได้”
“แต่นัชยังไม่ได้กินอะไรเลยนะคะ!”
“นัชชา อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ”
สายถูกตัดทิ้งไปดื้อ ๆ นัชชาลดโทรศัพท์ลง มองรายงานเหตุการณ์ในห้องผ่าตัดที่ค้างอยู่บนจอ ก่อนจะหัวเราะออกมาสั้น ๆ
“อ๋อ... ทิ้งคนไข้บนโต๊ะผ่าตัดเพื่อวิ่งไปฟ้องพ่อมันนี่เอง ไอ้สารเลวเอ้ย!”
*****
นั่น! เส้นใหญ่มาเลยฮะ
งานเข้าหมอนัชตลอดเด้อ อ่านเต็มๆ ที่ meb เลยนะคะ
ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ หมอน้องรหัสหมอนัช สุภาพแต่เฉือนนิ่มๆ ทะลึ่งกับเมียคนเดียว
เรื่องนี้ก่อนจะไปเรื่องหมอรวิศค่ะ มีหมอรวิศอยู่นี่ด้วย
อีบุ๊ค หลังหย่า ภรรยาหมอท้อง
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA0NDYxMCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ2OTQ1OCI7fQ