ลูกฉันเป็นหมอ
ลูกฉันเป็นหมอ
นัชชาหันไปทางคณิน “ฉันสั่งให้หยุดสามครั้ง กว่าหมอจะยอมถอนปลายจี้ออกจากช่องท้อง พอฉันแยกพังผืดให้ดู ท่อไตก็อยู่ตรงแนวที่หมอกำลังจะตัดค่ะ คนในห้องเห็นทั้งหมด”
“แต่ท่อไตคนไข้ก็ไม่ได้เสียหายนะครับ”
“เพราะฉันหยุดหมอทัน ไม่ใช่เพราะหมอหยุดเองค่ะ”
เกรียงไกรหันไปทางธเนศ “ฉันไม่เคยเห็นลูกฉันถูกใครพูดแบบนี้นะ ลูกฉันเป็นหมอ ไม่ใช่ลูกน้องให้ผู้หญิงคนนี้เรียกนายแล้วตะคอกใส่”
นัชชาเลิกคิ้ว “ตอนอยู่โต๊ะผ่า เขาเป็นผู้ช่วยหนึ่งและนัชเป็นศัลยแพทย์หลักค่ะ ถ้าคำว่า ‘นาย’ ทำให้เจ็บกว่าความเสี่ยงที่คนไข้จะเสียท่อไต ก็ผิดลำดับความสำคัญกันแล้ว”
“พอ!” ธานินทร์เอ่ยแทรก “วันนี้ยังไม่ใช่การสอบสวนอย่างเป็นทางการ เรามีข้อมูลจากฝ่ายเดียวและรายงานของหมอนัชยังเขียนไม่เสร็จ ผมไม่อนุญาตให้ใครสรุปความผิดจากการคุยครั้งนี้”
เกรียงไกรหน้าเครียดขึ้น “แล้วผมต้องรอให้ลูกผมถูกทำลายชื่อเสียงก่อนหรือครับ”
“การคุยวันนี้ยังไม่ใช่การสอบสวนครับ ส่วนการพิจารณาพฤติกรรมแพทย์เป็นกระบวนการภายในโรงพยาบาล คุณเกรียงไกรจะเข้าร่วมขั้นตอนอย่างเป็นทางการไม่ได้” ธานินทร์หันไปทางคณิน “ผมขอถามข้อเท็จจริงสามข้อ หนึ่ง หมอนัชสั่งให้คุณหยุดมือหรือไม่”
“สั่งครับ แต่ผมพยายามอธิบายเหตุผล”
“สอง หลังเห็นตำแหน่งท่อไตชัดแล้ว คุณยังเห็นว่าการประเมินของตัวเองถูกต้องอยู่หรือไม่”
คณินเงียบไปเล็กน้อย “ตำแหน่งใกล้กว่าที่เห็นตอนแรกครับ แต่ผมยังเชื่อว่าควบคุมเครื่องมือได้”
“สาม คุณออกจากห้องก่อนปิดหน้าท้องโดยไม่ได้ส่งต่อหน้าที่ และก่อนทีมทำ Sign-out (ตรวจสอบความเรียบร้อยก่อนนำคนไข้ออกจากห้องผ่าตัด) ใช่ไหม”
“ใช่ครับ เพราะอาจารย์นัชบอกว่าผมไม่มีสิทธิ์แตะคนไข้”
“ฉันบอกว่าหมอที่ต้องรอให้คนไข้เจ็บตัวก่อนถึงจะยอมหยุด ไม่ควรมีสิทธิ์แตะคนไข้ฉัน ไม่ได้ไล่นายออกจากห้อง”
“ความหมายมันชัดว่าอาจารย์ไม่ต้องการให้ผมอยู่ต่อครับ”
“ถ้าฉันไล่จริง คนทั้งห้องคงได้ยิน ไม่ต้องใช้จินตนาการของนายช่วยแปล ฉันสั่งให้เตรียมปิดหน้าท้อง ไม่ได้สั่งให้ถอดเสื้อคลุมเดินออกเหมือนคนไข้จะลุกขึ้นมาเย็บท้องตัวเองได้”
ธานินทร์ยกมือห้ามทั้งคู่ “เรื่องนี้ตรวจสอบได้ครับ ระหว่างนี้หมอคณินจะไม่ขึ้นเคสร่วมกับศูนย์ลำไส้ นี่เป็นมาตรการป้องกัน ไม่ใช่คำตัดสินว่าใครผิด”
ประภาสขยับตัว “ผอ.ครับ ผมคิดว่าไม่ควรพิจารณาแค่เรื่องหมอคณิน หมอนัชมีประวัติใช้คำพูดรุนแรงมาหลายครั้ง ตอนนี้กำลังตั้งครรภ์ อารมณ์ยิ่งแปรปรวน เราควรประเมินด้วยหรือเปล่าว่ายังเหมาะกับการเป็นหัวหน้าทีมผ่าตัดอยู่ไหม”
“อาจารย์ประภาสอยากประเมินอะไรคะ” นัชชาถาม “ฝีมือนัชหรือฮอร์โมน”
“ทั้งสองอย่าง ถ้าฮอร์โมนทำให้หมอควบคุมอารมณ์ไม่ได้ มันก็ส่งผลต่อการทำงาน”
“เคสวันนี้ผ่าเรียบร้อย เลือดออกไม่มาก ท่อไตคนไข้ปลอดภัย และคนไข้ฟื้นอยู่ในห้องพักฟื้นค่ะ ฮอร์โมนนัชทำงานดีกว่าคนที่อาจารย์ส่งมาช่วยผ่าตั้งเยอะเลยนะคะ”
ประภาสหน้าตึง “นี่ไงครับท่านประธาน พูดด้วยดี ๆ ก็ยังกวนประสาท”
เกรียงไกรหันไปทางธเนศ “ฉันต้องการให้หมอคนนี้ขอโทษลูกฉันต่อหน้าทีมผ่าทุกคน”
ธเนศพยักหน้า “นัช ขอโทษหมอคณิน เรื่องจะได้จบ”
“ไม่ค่ะ!”
“ฉันยังพูดไม่จบ”
“แต่นัชตอบได้แล้วค่ะ ว่าไม่”
*****
อีแม่ถูกรุม อีพ่อช่วยด้วยยยยย
ใกล้จะตัดจบที่เว็บแล้วนะคะทุกคน
อ่านที่ meb ได้เลยนะคะ กำลังเพิ่มที่เด็กดีด้วย
ซีรีย์นี้ คาดว่าเขียน 3 เรื่อง ไปติดตามเรื่องที่สองกันค่ะ เรื่องหมอดาก สุดท้ายเด้อ
อีบุ๊ค หลังหย่า ภรรยาหมอท้อง
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA0NDYxMCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ2OTQ1OCI7fQ