คำโกหกที่ถูกเปิดโปง
คำโกหกที่ถูกเปิดโปง
เสิ่นอวิ๋นซิ่วยอมรับว่า วินาทีนี้เธออิจฉาจนแทบคลั่ง
อิจฉาที่ชาติก่อนเสิ่นอวิ๋นซูได้ใจเมิ่งเจวี๋ยไปครอง แถมยังได้เป็นภรรยามหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง เสวยสุขบนกองเงินกองทอง
ส่วนชาตินี้ จี้หวยหนานผู้ชายที่ควรจะเย็นชาและไร้หัวใจกับผู้หญิงทุกคน กลับมาตกหลุมรักเสิ่นอวิ๋นซูเข้าอีก
แถมชาตินี้ เธอก็ท้องลูกของเมิ่งเจวี๋ยแล้ว แต่เมิ่งเจวี๋ยก็ยังเอาแต่คิดถึงเสิ่นอวิ๋นซูอยู่ได้
เสิ่นอวิ๋นซูนะเสิ่นอวิ๋นซู แกมีดีอะไรนักหนา ทำไมผู้ชายพวกนี้ถึงได้หลงแกหัวปักหัวปำกันหมด!
ฉันไม่ยอม ฉันไม่ยอมจริงๆ นะ
ฉัน เสิ่นอวิ๋นซิ่ว มีตรงไหนสู้แกไม่ได้
ความอิจฉาริษยาทำให้เสิ่นอวิ๋นซิ่วขาดสติไปชั่วขณะ
ดังนั้น เธอจึงพุ่งเข้าไปฉวยเอานาฬิกาข้อมือที่เสิ่นอวิ๋นซูถูกใจมาทันที
เรื่องหัวหน้าจางสั่งอะไรนั่น เธอโกหกทั้งเพ
แต่เธอก็แค่ไม่อยากให้เสิ่นอวิ๋นซูได้นาฬิกาเรือนนี้ไป
ของอะไรก็ตามที่เสิ่นอวิ๋นซูอยากได้ เธอจะแย่งมาให้หมด!
ลึกๆ แล้วเสิ่นอวิ๋นซิ่วมีความรู้สึกสังหรณ์ใจว่า ระหว่างเธอกับเสิ่นอวิ๋นซู จะมีแค่คนเดียวที่ได้ดี
ถ้าเสิ่นอวิ๋นซูได้ดี เธอก็จะไม่ได้ดี
มีเพียงเสิ่นอวิ๋นซูตกต่ำ เธอถึงจะได้ดี
ดังนั้น ไม่ว่ายังไง เธอจะต้องกดหัวเสิ่นอวิ๋นซูให้จมดินให้ได้ ทางที่ดีก็คือเหยียบย่ำให้เหมือนขยะ ให้จมดินมอมแมม จนลุกขึ้นมาไม่ได้อีก และทำได้เพียงแค่แหงนมองเธอเท่านั้น
ทางด้านหลัวเวยเวยก็ถึงกับบางอ้อ
ลูกพี่ลูกน้อง? เสิ่นอวิ๋นซิ่วกับคนสวยคนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้องกันหรอกเหรอ
แต่ดูทรงแล้วความสัมพันธ์คงไม่ค่อยดีนัก ไม่งั้นเสิ่นอวิ๋นซิ่วคงไม่มาหาเรื่องถึงที่นี่หรอก
แล้วเธอควรจะทำยังไงดีล่ะ
หลัวเวยเวยไม่รู้ว่าที่เสิ่นอวิ๋นซิ่วบอกว่าหัวหน้าจางอยากได้นาฬิกาเรือนนี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ถ้าโกหกก็แล้วไป แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง แล้วเธอดึงดันจะขายให้คนสวยคนนี้ วันหลังเธอจะโดนหัวหน้าจางเขม่นเอาหรือเปล่านะ
ไม่ว่าจะโดนหัวหน้าจางเขม่นหรือไม่ แต่ที่แน่ๆ คือต้องโดนเสิ่นอวิ๋นซิ่วเขม่นแน่นอน
ทำยังไงดี
หลัวเวยเวยสับสนมาก ไม่รู้จะทำยังไงดี
พอจี้หวยหนานได้ยินผู้หญิงคนนี้เรียกซูซูว่าพี่ ก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร
ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นเสิ่นอวิ๋นซิ่วสินะ
คนที่เดิมทีต้องมาดูตัวกับเขา แต่กลับไปแต่งงานกับลูกชายผู้อำนวยการโรงงานอาหารนั่นแหละ
ผู้หญิงตรงหน้านี้ ไม่ว่าจะหน้าตาหรือนิสัย ล้วนไม่ใช่สเปกของจี้หวยหนานเลย
จี้หวยหนานนึกดีใจที่คนที่เขาไปดูตัวด้วยคือซูซู
แม้ซูซูจะไม่เคยเล่าเรื่องบาดหมางระหว่างเธอกับเสิ่นอวิ๋นซิ่วให้ฟัง
แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว ก็รู้เลยว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไม่ค่อยดีนัก
แน่นอนว่าจี้หวยหนานยืนอยู่ข้างเสิ่นอวิ๋นซูอย่างเต็มที่
สัญชาตญาณของจี้หวยหนานแม่นยำมาก ผู้หญิงที่ชื่อเสิ่นอวิ๋นซิ่วคนนี้ให้ความรู้สึกแปลกๆ กับเขา
สายตาที่เสิ่นอวิ๋นซิ่วมองเขา เหมือนกับรู้จักเขามานานแล้ว แถมในสายตายังแฝงไปด้วยความเคียดแค้น แม้ว่าเสิ่นอวิ๋นซิ่วจะเก็บซ่อนมันไว้อย่างดี แต่จี้หวยหนานก็ยังสังเกตเห็นอยู่ดี
เรื่องนี้ทำให้จี้หวยหนานรู้สึกแปลกใจ
เพราะก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงที่ชื่อเสิ่นอวิ๋นซิ่วคนนี้มาก่อนเลย
แล้วเขาก็ไม่เคยทำอะไรผิดต่อผู้หญิงคนนี้ด้วย ทำไมสายตาของเธอถึงเป็นแบบนั้นล่ะ
แน่นอนว่า จี้หวยหนานก็เห็นความอิจฉาริษยาที่เสิ่นอวิ๋นซิ่วมีต่อเสิ่นอวิ๋นซูเช่นกัน
เรื่องนี้เขาพอจะเข้าใจได้
ก็แหงล่ะ ไม่ว่าจะหน้าตา นิสัย ความคิดความอ่าน ฯลฯ ซูซูเหนือกว่าเสิ่นอวิ๋นซิ่วทุกอย่างนี่นา
ในใจของจี้หวยหนาน เสิ่นอวิ๋นซูคือผู้หญิงที่ดีและยอดเยี่ยมที่สุดในโลก รองจากแม่ของเขาแล้วล่ะ
สายตาของจี้หวยหนานจับจ้องไปที่นาฬิกาข้อมือในมือเสิ่นอวิ๋นซิ่ว นาฬิกาเรือนนั้นซูซูถูกใจ จะให้ผู้หญิงคนนี้แย่งไปย่อมไม่ได้เด็ดขาด
แถมหัวหน้าจางอะไรนั่นอีก…
"ถ้าผมจำไม่ผิด หัวหน้าจางที่คุณพูดถึง ใช่จางฉีหรือเปล่า?"
เสิ่นอวิ๋นซิ่วขมวดคิ้ว ใจเต้นหล่นตุบ เกิดอะไรขึ้น หรือว่าจี้หวยหนานจะรู้จักจางฉี แต่ชาติก่อนทำไมเธอไม่เห็นรู้เรื่องนี้เลย!
"สหายคะ คุณรู้จักหัวหน้าจางของเราด้วยเหรอคะ ท่านชื่อจางฉีจริงๆ ค่ะ!" หลัวเวยเวยรีบตอบ
"ครับ เขาเป็นเพื่อนร่วมรบเก่าของผมเอง ปีนี้เขามาทำงานที่นี่ใช่ไหม รบกวนคุณช่วยไปเรียกเขาที บอกว่าจี้หวยหนานมาหา"
ดวงตาของหลัวเวยเวยเป็นประกาย รู้จักกันจริงๆ ด้วย แถมยังเป็นเพื่อนร่วมรบกันอีก!
เส้นสายดีชะมัด!
"ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ"
"ห้ามไปนะ!"
หลัวเวยเวยเพิ่งจะขยับตัว ก็ถูกเสิ่นอวิ๋นซิ่วร้องห้ามเสียงหลง
"หลัวเวยเวย ห้ามไปนะ ตอนนี้เธออยู่ในเวลางาน จะทิ้งหน้าที่ไปไหนตามอำเภอใจไม่ได้!"
หลัวเวยเวยรู้สึกว่าเสิ่นอวิ๋นซิ่วไร้เหตุผลเอามากๆ ตอนนี้เธอไม่สนอะไรแล้ว ความหงุดหงิดที่อัดอั้นอยู่ในใจทำให้เธอเถียงกลับไปทันที "พี่อวิ๋นซิ่ว ตอนนี้พี่ก็ไม่ได้ประจำอยู่ที่เคาน์เตอร์ของพี่เหมือนกันแหละน่า"
เวลางานดีๆ ไม่ยอมทำ กลับมาแส่เรื่องที่เคาน์เตอร์ฉันซะงั้น
หลัวเวยเวยหันกลับไปพูดกับจี้หวยหนานและเสิ่นอวิ๋นซูว่า "วันนี้หัวหน้าจางอยู่ค่ะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นท่านเอง น่าจะอยู่ที่โกดังนะคะ เดี๋ยวฉันไปตามให้ค่ะ"
พูดจบ หลัวเวยเวยก็ทำท่าจะเดินออกไป
"หลัวเวยเวย ฉันบอกว่าห้ามไปไงล่ะ!" เสิ่นอวิ๋นซิ่วคว้าแขนหลัวเวยเวยไว้แน่น ไม่ยอมให้ไป
เรื่องที่หัวหน้าจางสั่งให้เก็บนาฬิกาเอาไว้ เป็นแค่คำโกหกของเสิ่นอวิ๋นซิ่วเท่านั้น
ขืนไปตามหัวหน้าจางมาจริงๆ คำโกหกของเธอก็ต้องถูกเปิดโปงน่ะสิ
ยิ่งพอได้ยินว่าหัวหน้าจางเป็นเพื่อนร่วมรบเก่าของจี้หวยหนาน เธอก็ยิ่งลนลาน
ถ้าหัวหน้าจางมา เขาจะไม่เข้าข้างจี้หวยหนานเหรอ
ไม่ได้ เธอจะยอมให้หลัวเวยเวยไปตามหัวหน้าจางมาเด็ดขาด
"พี่ซิ่วซิ่ว ปล่อยฉันนะ ฉันเจ็บ"
"ฉันบอกแล้วไง ว่าห้ามไป!"
"พวกเธอทำอะไรกัน เวลางานดีๆ ไม่ยอมทำ มาเถียงอะไรกันตรงนี้!" ตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายดังขึ้นมาจากด้านในห้างสรรพสินค้า แล้วคนคนนั้นก็เดินเข้ามาใกล้
หลัวเวยเวยหันไปเห็นว่าเป็นหัวหน้าจาง ก็ราวกับเห็นพระมาโปรด "หัวหน้าจางคะ ฉันกำลังจะไปหาท่านพอดีเลยค่ะ เพื่อนร่วมรบของท่านที่ชื่อจี้หวยหนานมาหาค่ะ"
จี้หวยหนาน?!
จางฉีมองตามสายตาของหลัวเวยเวยไป ก็เห็นจี้หวยหนานทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ใบหน้าที่เดิมทีเคร่งขรึมก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้น
เขารีบเดินเข้าไปสวมกอดจี้หวยหนาน พร้อมกับชกเบาๆ ที่หน้าอก "ไอ้น้องหวยหนาน วันนี้ลมอะไรหอบแกมาถึงนี่ได้ล่ะ มารับทีวีกับเครื่องซักผ้าเหรอ ของพวกนั้นยังมาไม่ถึงหรอก ต้องรออีกสองวัน"
พูดจบ เขาก็หันไปเห็นเสิ่นอวิ๋นซูที่ยืนอยู่ข้างๆ แววตาฉายแววตะลึงระคนชื่นชม พอเห็นเธอยืนอยู่ข้างจี้หวยหนาน ประกอบกับนึกถึงจุดประสงค์ที่จี้หวยหนานซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าพวกนั้น เขาก็พูดกลั้วหัวเราะว่า "ไอ้น้อง ไม่แนะนำให้รู้จักหน่อยเหรอ"
"นี่เสิ่นอวิ๋นซู คู่หมั้นของผมครับ"
"ซูซู นี่สหายจางฉี อดีตหัวหน้าหมู่ของผมเอง"
เสิ่นอวิ๋นซูกล่าวทักทายจางฉีอย่างเป็นธรรมชาติ
"เฮ้ย หัวหน้าหมู่อะไรกัน เรื่องมันผ่านไปตั้งนานแล้ว แต่ว่านะไอ้น้อง แฟนแกนี่เลือกได้ดีจริงๆ สวยสง่า มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าเป็นคนดี"
"แน่นอนอยู่แล้ว" จี้หวยหนานยืดอกอย่างภาคภูมิใจ "วันงานแต่งผม พี่ต้องมาให้ได้นะ"
"ไปสิ ต้องไปอยู่แล้ว"
งานแต่งของจี้หวยหนาน จางฉีต้องไปอยู่แล้ว แถมยังต้องพาภรรยา ลูกๆ และซองแดงไปร่วมงานด้วย
ไม่มีใครรู้หรอกว่าจางฉีรู้สึกขอบคุณจี้หวยหนานมากแค่ไหน