ชีวิตสั้นๆ ของจี้เจินเจิน

เสิ่นอวิ๋นซูคิดว่า ในเมื่อจี้หวยหนานคือสามีในอนาคตของเธอ งั้นจี้เจินเจินก็คือน้องสะใภ้ในอนาคตของเธอ

ถึงแม้จี้หวยหนานจะไม่พูดอะไร แต่เธอก็รู้ว่าจี้หวยหนานคงจะหวังว่าจะสามารถตามหาน้องสาวแท้ๆ ที่ถูกลักพาตัวไปให้พบได้ เพราะนั่นคือสายเลือดเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้ที่เขาเหลืออยู่นอกเหนือจากแม่ของเขา

ดังนั้น ถ้าเป็นไปได้ เธอก็อยากจะช่วยจี้หวยหนานตามหาจี้เจินเจินให้พบ

แล้วตอนนี้…

สายตาของเสิ่นอวิ๋นซูทอดมองไปยังหนังสือข้อมูล ถึงแม้ข้อมูลบุคคลในนี้จะมีแค่คนในลานบ้านรวมแห่งนี้ แต่ก็มีจำนวนเป็นร้อยคนเชียวนะ

และไม่เพียงแต่จะเขียนถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความลับ แม้กระทั่งชะตาชีวิตในอนาคตก็มีเขียนไว้ด้วย พูดง่ายๆ ก็คือบันทึกชีวิตของคนคนหนึ่งนั่นเอง

เพราะงั้น…

"เพราะงั้น จี้เจินเจินถึงได้ปรากฏตัวอยู่ในรายชื่อสมาชิกของตระกูลจี้ในสารบัญ ถ้าอย่างนั้นแค่เปิดไปที่หน้านั้น ก็จะสามารถเห็นชะตาชีวิตของจี้เจินเจินได้แล้วสินะ"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เสิ่นอวิ๋นซูก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เปิดหาตามเลขหน้า 46 แล้วก็พบ

ไม่นาน เธอก็ได้เห็นชะตาชีวิตของจี้เจินเจินที่ถูกบันทึกไว้ในหนังสือข้อมูล

จี้เจินเจิน น้องสาวแท้ๆ ของจี้หวยหนาน อายุน้อยกว่าเขา 5 ปี นั่นก็หมายความว่า ตอนนี้เธออายุเท่ากับเสิ่นอวิ๋นซู คืออายุ 17 ปี

เธออ่านผ่านๆ ไปรอบหนึ่งก่อน พอเห็นเวลาที่จี้เจินเจินตายคือวันที่ 23 ธันวาคม ปี 1977 เธอก็ถึงกับสูดลมหายใจเฮือก

"ตอนนี้เพิ่งจะต้นเดือนเมษายน ปี 1977..."

นั่นก็แปลว่า ปลายปีนี้ จี้เจินเจินก็จะตายงั้นเหรอ?!

"ดูเหมือนว่าในเนื้อเรื่องเดิม ตระกูลจี้จะตายยกครัวจริงๆ สินะเนี่ย"

แต่ตอนนี้เธอมาอยู่ที่นี่แล้ว ย่อมไม่ปล่อยให้จี้เจินเจินต้องตายไปแบบนี้แน่

เสิ่นอวิ๋นซูรีบอ่านรายละเอียดชีวิตของจี้เจินเจินอย่างละเอียด

ที่แท้ ตอนอายุ 3 ขวบ จี้เจินเจินก็ถูกลักพาตัวไป หลังจากถูกลักพาตัว จี้เจินเจินก็ถูกแก๊งค้ามนุษย์ขายให้กับครอบครัวในชนบทของเมืองเจียงหมิง ซึ่งเป็นครอบครัวที่ยังไม่มีลูกชายและลูกสาวเลย

ครอบครัวนี้แซ่หู และจี้เจินเจินก็ได้ชื่อใหม่ว่า หูเจาตี้ (แปลว่า เรียกลูกชายมาเกิด)

ใช่แล้ว หูเจาตี้ เจาตี้ เจาตี้ สองสามีภรรยาคู่นี้แต่งงานกันมาสิบกว่าปีแล้วยังไม่มีลูก แต่ไม่ได้แปลว่าไม่อยากมี และไม่ได้แปลว่ามีไม่ได้เลยซะทีเดียว

พวกเขาหลงเชื่อข่าวลือที่ว่า ถ้าอยากได้ลูกชาย ก็ต้องไปซื้อเด็กผู้หญิงมาเลี้ยง เลี้ยงเด็กผู้หญิงไว้ก็จะช่วยเรียกลูกชายมาเกิดได้

ด้วยความที่อยากได้ลูกชายจนแทบคลั่ง พวกเขาจึงเชื่อคำพูดนี้

แล้วก็ยอมจ่ายเงิน ซื้อจี้เจินเจินที่เพิ่งถูกลักพาตัวมาผ่านช่องทางบางอย่าง แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นหูเจาตี้

อาจจะเป็นเพราะอยากได้ลูกชาย ตอนแรกพวกเขาจึงดีกับหูเจาตี้มาก

แต่เมื่อครึ่งปีต่อมา ภรรยาก็ตั้งท้อง และคลอดลูกชายสมใจหวังในที่สุด อาจจะเป็นเพราะรู้สึกว่าหูเจาตี้หมดประโยชน์แล้ว แถมยังต้องเปลืองข้าวสุกเพิ่มอีกคน ดังนั้น ชีวิตของหูเจาตี้จึงไม่ได้สุขสบายเลย

เสิ่นอวิ๋นซูเห็นบันทึกในนี้ว่า หลังจากนั้น หูเจาตี้ไม่เพียงแต่ต้องเหมาทำงานบ้านทุกอย่าง แต่ยังไม่ได้เรียนหนังสือ แถมยังถูกสองสามีภรรยาคู่นี้ทารุณกรรมอีกต่างหาก

ตีจนหูเจาตี้กลายเป็นเด็กออทิสติกไปเลย!

ตอนที่เสิ่นอวิ๋นซูอ่านมาถึงตรงนี้ สีหน้าก็ทะมึนลง

สิ่งที่เสิ่นอวิ๋นซูเกลียดที่สุด แค้นที่สุดในทั้งสองภพชาติ ก็คือพวกค้ามนุษย์ และพวกคนซื้อพวกนี้ ความจริงก็ไม่ต่างอะไรกับพวกค้ามนุษย์เลย

เสิ่นอวิ๋นซูไม่เข้าใจ ในเมื่อซื้อลูกเขามา และเด็กคนนี้ก็นำลูกมาให้พวกคุณด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่าเป็นดาวนำโชค แล้วทำไมสองสามีภรรยาคู่นี้ถึงยังทำกับหูเจาตี้แบบนี้อีก

ช่างเป็นสัตว์เดรัจฉานที่ไร้จิตสำนึกจริงๆ!

ถึงแม้หูเจาตี้จะถูกตีจนเป็นออทิสติก แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความสวยของเธอเลย

เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ เสิ่นอวิ๋นซูไม่รู้สึกแปลกใจเลย เพราะจี้หวยหนานก็หน้าตาดีมากอยู่แล้ว งั้นจี้เจินเจินผู้เป็นน้องสาวแท้ๆ ก็ต้องหน้าตาดีเหมือนกันแน่ๆ

หูเจาตี้ก่อนอายุสิบหกปีนั้นผอมแห้งแรงน้อย แต่หลังจากอายุสิบหกปี ต่อให้หูเจาตี้จะขาดสารอาหารแค่ไหน แต่เธอก็เริ่มโตเป็นสาวแล้ว เมื่อหน้าตาเริ่มเข้ารูป ความสวยของหูเจาตี้ก็ไปเตะตาสองสามีภรรยาคู่นี้และคนในหมู่บ้านเข้า

ถ้าไม่ใช่เพราะอยากจะหาลูกสะใภ้คนเมืองให้กับลูกชายของตัวเอง และถ้าหูเจาตี้ที่เป็นออทิสติก ในสายตาของพวกเขาไม่ใช่คนปัญญาอ่อนไปแล้วครึ่งคน บางทีพวกเขาอาจจะยกหูเจาตี้ให้แต่งงานกับลูกชายตัวเองไปแล้วก็ได้

แต่ทว่า…

เสิ่นอวิ๋นซูกลับเห็นว่า ผู้เป็นสามีในสองสามีภรรยาคู่นี้ ถึงกับคิดไม่ซื่อกับหูเจาตี้ด้วย มักจะลวนลามหูเจาตี้อยู่บ่อยๆ ถ้าไม่ใช่เพราะมีภรรยาที่ดุร้ายราวกับแม่เสือคอยจับตาดูอยู่ บางทีเขาอาจจะทำสำเร็จไปนานแล้วก็ได้

ถึงแม้ผู้ชายในหมู่บ้านจะรู้ว่าหูเจาตี้เป็นคนปัญญาอ่อนครึ่งคน แต่ใครใช้ให้หูเจาตี้หน้าตาสวยกันล่ะ

ดังนั้น ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่อยากจะแต่งงานกับหูเจาตี้

สุดท้ายแล้ว ในบรรดาคนที่มาสู่ขอทั้งหมด สองสามีภรรยาคู่นี้ก็เลือกครอบครัวที่ให้ค่าสินสอด 350 หยวน

นั่นคือชายแก่ตาบอดข้างหนึ่งและใกล้จะ 50 ปีแล้วในหมู่บ้าน ที่เขามีเงินก็เพราะว่าเมื่อก่อนเขาเคยเป็นพรานป่า แต่หลังจากที่ไปล่าสัตว์แล้วถูกหมีควายข่วนตาบอดไปข้างหนึ่ง เขาก็ไม่ได้ล่าสัตว์อีก แล้วก็กลายเป็นอันธพาลแก่ๆ คนหนึ่ง

ก่อนหน้านี้เขาเคยแต่งงานกับภรรยาคนหนึ่ง แต่ก็ถูกเขาทุบตีจนหนีไป หลังจากนั้นก็ไม่มีผู้หญิงคนไหน แม้กระทั่งแม่ม่ายที่จะยอมแต่งงานกับเขาอีกเลย

ดังนั้น เขาจึงหมายตาหูเจาตี้เอาไว้

เขาไม่สนหรอกว่าหูเจาตี้จะเป็นคนปัญญาอ่อนครึ่งคน ขอแค่เป็นผู้หญิงก็ไม่สำคัญ

ยิ่งหูเจาตี้ยังเป็นสาวบริสุทธิ์อายุ 17 ปีด้วย เขาก็ยิ่งพอใจมาก

หลังจากการต่อรองราคากัน สุดท้ายด้วยเงิน 350 หยวน หูเจาตี้ที่บอกว่าเป็นการแต่งงาน แต่แท้จริงแล้วคือการถูกขายให้กับตาเฒ่าอันธพาลคนนี้ต่างหาก

หูเจาตี้ที่เป็นออทิสติกไม่มีทางขัดขืนได้เลย

เสิ่นอวิ๋นซูตอนแรกคิดว่านี่น่าจะเป็นช่วงที่หูเจาตี้น่าสงสารที่สุดแล้ว แต่กลับคาดไม่ถึงว่า…

ในหนังสือข้อมูลบันทึกไว้ว่า ในคืนก่อนที่หูเจาตี้จะถูกขายไป เธอก็ถูกชายบ้านหูคนนั้นขืนใจจนสำเร็จ

และวันต่อมา เมื่อเฒ่าอันธพาลพบว่าหูเจาตี้ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ ด้วยความโกรธแค้น เขาจึงเริ่มทรมานหูเจาตี้ด้วยสารพัดวิธี

ทุกๆ วัน หูเจาตี้จะต้องมีบาดแผลเต็มตัว

และหลังจากนั้น หูเจาตี้ก็ตั้งท้อง

ส่วนเฒ่าอันธพาลคนนั้นก็ติดการเล่นไพ่ แต่ดวงพนันของเขาแย่มาก

บรรดาผู้ชายที่เป็นอันธพาลเหมือนกันที่เล่นไพ่กับเขาก็เลยเสนอให้ใช้การนอนกับหูเจาตี้เพื่อขัดดอกเงินที่เฒ่าอันธพาลเสียไป

และเฒ่าอันธพาลก็ตอบตกลง!

มือของเสิ่นอวิ๋นซูที่ถือหนังสือข้อมูลอยู่กำแน่น แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

พวกคนพวกนี้ กล้าทำแบบนี้ได้ยังไง!

ตอนจบของหนังสือ ในวันที่ 23 ธันวาคม หูเจาตี้ที่ทนรับไม่ไหวอีกต่อไป ก็ได้ผูกคอตายทั้งที่ยังตั้งท้องอยู่

ชีวิตของเธอ จบสิ้นลงเพียงเท่านี้

เสิ่นอวิ๋นซูค่อยๆ ปิดหนังสือลง หลับตาและใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าความโกรธจะค่อยๆ ทุเลาลงบ้าง

หูเจาตี้ เธอไม่ควรจะมีชะตาชีวิตที่น่าสลดใจแบบนี้เลย

เธอมีชื่อที่ไพเราะมาก เธอไม่ได้ชื่อหูเจาตี้ เธอชื่อจี้เจินเจินต่างหาก

ท้อเอยบานสะพรั่ง ใบดกหนางามตา

เจินเจิน เป็นชื่อที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งชีวิต ความงดงาม และความหวังนะ

เป็นชื่อที่ฝากฝังคำอวยพรและความคาดหวังอันดีงามที่สุดของพ่อแม่ที่มีต่อลูก

ชีวิตของเธอควรจะมีความสุขและสมบูรณ์แบบสิ ไม่ใช่แบบนี้

ถ้าหากเธอไม่ได้ถูกลักพาตัวไปและเติบโตมาในตระกูลจี้

งั้นพ่อจี้ก็อาจจะไม่ตาย แม่จี้ก็ยังอยู่ และจี้หวยหนานผู้เป็นพี่ชายคนนี้ก็คงจะรักและตามใจน้องสาวคนนี้มากแน่ๆ