ไม่เปรียบเทียบก็ไม่เจ็บปวด

"ถึงกับใช้โทรทัศน์มาเป็นของหมั้น จี้หวยหนานคนนี้ช่างมือเติบจริงๆ"

ต้องรู้ก่อนนะว่า ของอย่างโทรทัศน์เนี่ย ในประเทศเพิ่งจะมีมาไม่กี่ปีนี้เอง ไม่ใช่ว่าครอบครัวทั่วไปจะมีกำลังซื้อได้ และไม่ใช่ว่าครอบครัวที่มีฐานะทั่วไปจะหาซื้อได้ง่ายๆ

อย่างลานบ้านรวมของพวกเขาเนี่ย รวมกันตั้งหลายครอบครัว ยังไม่มีบ้านไหนมีโทรทัศน์เลยสักเครื่อง

ดังนั้น พอเห็นจี้หวยหนานใช้โทรทัศน์มาเป็นของหมั้นให้เสิ่นอวิ๋นซู จะไม่ให้รู้สึกประหลาดใจได้อย่างไร

บอกได้คำเดียวว่าจี้หวยหนานใจป้ำจริงๆ

ทางด้านนี้ เดิมทีเมิ่งเจวี๋ยจะต้องตามเสิ่นอวิ๋นซิ่วและคนอื่นๆ ในบ้านสกุลเสิ่นเข้าไปในบ้าน

แต่ตอนนี้ พอได้ยินว่าจี้หวยหนานถึงกับให้โทรทัศน์มาในของหมั้นด้วย เมิ่งเจวี๋ยก็ชะงักงันอยู่กับที่ทันที

ของอย่างโทรทัศน์เนี่ย บ้านเขาก็มีอยู่เครื่องหนึ่ง เป็นเครื่องที่พ่อของเขาหาซื้อมาได้อย่างยากลำบาก แถมยังหมดเงินไปไม่น้อยเลยทีเดียว

ตอนที่ซื้อโทรทัศน์เครื่องนั้นมา เขาได้ยินแม่บอกว่า คนในลานบ้านไม่รู้ตั้งกี่คนที่อิจฉา

ทั้งลานบ้าน มีแค่บ้านเขาเท่านั้นที่มี

แต่ตอนนี้ จี้หวยหนานกลับซื้อโทรทัศน์มาเป็นของหมั้นให้เสี่ยวซูงั้นเหรอ

ทำไมล่ะ

เดิมทีเสิ่นอวิ๋นซิ่วก็กำลังจะกลับเข้าไปเหมือนกัน แต่ตอนนี้จี้หวยหนานก็มาส่งของหมั้นด้วย เธอจึงอดไม่ได้ที่จะหยุดเดิน

อยากรู้ว่า จี้หวยหนานจะให้สินสอดเสิ่นอวิ๋นซูเท่าไหร่ แล้วจะมอบสามหมุนหนึ่งเสียงอะไรให้

ผลปรากฏว่า โผล่มาก็เป็นโทรทัศน์เลย!

ชาติก่อน ตอนที่จี้หวยหนานมาส่งของหมั้นให้เธอ ไม่เห็นจะให้โทรทัศน์เลย!

ทำไมชาตินี้พอมาส่งของหมั้นให้เสิ่นอวิ๋นซูถึงได้ให้โทรทัศน์ล่ะ

อาศัยอะไรกัน! ไม่ยุติธรรมเลย!

เสิ่นอวิ๋นซิ่วอย่างเธอด้อยกว่าเสิ่นอวิ๋นซูตรงไหน

ชาติก่อนคนที่เธอชอบที่สุดก็คือจี้หวยหนานนะ

เสิ่นอวิ๋นซิ่วรู้ดีว่า ในเวลานี้ เธอควรจะออกไปจากตรงนี้ การรั้งอยู่ต่ออาจจะถูกคนอื่นเอามาเปรียบเทียบ และอาจจะยิ่งต้องอับอายมากขึ้น

แต่เธอกลับก้าวขาไม่ออกอย่างบอกไม่ถูก เธอแค่อยากรู้ว่า จี้หวยหนานจะให้ของอะไรกับเสิ่นอวิ๋นซูอีก

เหมือนกับคนที่ตายตาไม่หลับ ยอมตายก็ขอให้ได้รู้ผลลัพธ์ถึงจะพอใจ

ไม่ใช่แค่เสิ่นอวิ๋นซิ่ว แม้แต่เมิ่งเจวี๋ยก็คิดแบบเดียวกัน

และไม่นาน คนในลานบ้านรวมก็มองเห็นของสิ่งอื่นๆ ที่ตามหลังโทรทัศน์มา

"นั่นมันพัดลมไฟฟ้านี่นา พัดลมไฟฟ้ายี่ห้อจ้วนสือด้วย!"

"ของนี่ดีนะ พอถึงหน้าร้อนมีพัดลมไฟฟ้านี่ ก็ไม่ต้องพัดเองอีกต่อไปแล้ว"

ที่ลานบ้านรวมแห่งนี้ ความจริงก็เพิ่งจะมีไฟฟ้าใช้มาไม่กี่ปี ทุกบ้านแค่มีหลอดไฟติดตั้งก็ถือว่าดีมากแล้ว

ของอย่างพัดลมไฟฟ้า ถึงแม้จะมีบางครอบครัวที่มี แต่ก็ถือว่าน้อยมากๆ ลานบ้านรวมทั้งลานมีแค่สองสามครอบครัวเท่านั้นที่มี

"นั่นมันเครื่องซักผ้านี่นา นี่คือไม่อยากให้เสิ่นอวิ๋นซูต้องซักผ้าด้วยมือในวันข้างหน้าสินะ"

"มีเครื่องซักผ้าก็ดีสิ มือของพวกเราเนี่ย ปกติต้องทำงานบ้าน ต้องซักผ้าตั้งมากมายทุกวัน ไม่รู้ว่าหยาบกร้านไปขนาดไหนแล้ว โดยเฉพาะตอนหน้าหนาวจัดๆ น้ำเย็นเจี๊ยบ พอมือจุ่มน้ำปุ๊บ ก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที"

"จี้หวยหนานคนนี้ช่างรู้จักรักรู้จักถนอมคนจริงๆ"

"นั่นมันกล้องถ่ายรูปใช่ไหม น่าจะเป็นยี่ห้อไห่โอวด้วยนะ"

ของอย่างกล้องถ่ายรูป จัดว่าเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย ในยุคสมัยที่บางทียังอาจจะกินไม่อิ่มด้วยซ้ำ ของที่ทั้งแพงและไม่มีประโยชน์เท่าไหร่อย่างกล้องถ่ายรูป แทบจะไม่มีครอบครัวไหนคิดจะซื้อเลย

แต่การที่ไม่คิดจะซื้อ ก็ไม่ได้แปลว่าไม่ชอบนะ

ตรงกันข้าม ของอย่างกล้องถ่ายรูป มีหลายคนที่ชอบ แต่รู้สึกว่าซื้อไม่ไหวแถมยังไม่จำเป็นอีกต่างหาก

ถ้าอยากถ่ายรูป ก็แค่ไปที่ร้านถ่ายรูปก็พอแล้ว

แต่ร้านถ่ายรูปนี่ ก็ไม่ได้มีใครไปบ่อยนักหรอก เพราะค่าถ่ายรูปก็ไม่ได้ถูกๆ เหมือนกัน

ค่าถ่ายรูปยังไม่ถูก แล้วกล้องถ่ายรูปจะไปถูกได้ยังไง

แต่ตอนนี้…

"โทรทัศน์ เครื่องซักผ้า กล้องถ่ายรูป พัดลมไฟฟ้า นี่มันของใหญ่สี่อย่างที่จี้หวยหนานมอบให้อวิ๋นซูเลยนะ"

"พระเจ้าช่วย นี่มันใจป้ำเกินไปแล้วนะเนี่ย ต้องหมดเงินไปเท่าไหร่กัน"

"จี้หวยหนานคนนี้สามารถเอาเงินมากมายขนาดนี้ออกมาได้งั้นเหรอ"

"ได้สิ ฉันได้ยินมาว่าจี้หวยหนานเป็นทหารตั้งแต่อายุ 14 ปี เป็นมาตั้ง 9 ปีแล้ว หลังจากนั้นยังได้เลื่อนตำแหน่งติดๆ กันอีก พอได้เลื่อนตำแหน่ง เงินเดือนก็ต้องเพิ่มขึ้นไม่ใช่หรือไง"

"อีกอย่าง คนในบ้านตระกูลจี้ก็มีไม่เยอะ ก่อนหน้านี้บ้านตระกูลจี้ก็มีแค่แม่ของจี้หวยหนานคนเดียว จะใช้เงินสักเท่าไหร่กันเชียว แถมตอนที่แม่ของจี้หวยหนานยังไม่เกิดอุบัติเหตุ ยังไม่กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา เธอก็มีงานทำนะ เธอสามารถหาเงินเลี้ยงดูตัวเองได้"

"ถ้าพูดแบบนี้ การแต่งงานกับจี้หวยหนาน ก็ถือว่าดีมากจริงๆ"

"แน่นอนสิ"

จี้หวยหนานคนนี้ หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงใหญ่ พอไปยืนอยู่ข้างๆ เขา ก็รู้สึกปลอดภัยแล้ว

ไม่มีพี่น้องคนอื่น มีแค่เขาคนเดียว ถึงจะบอกว่าหลังจากนี้จะไม่มีคนคอยช่วยเหลือเกื้อกูล แต่ถ้าตัวเองได้ดี ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรอก

ในช่วง 9 ปีที่ผ่านมานี้ เขาก็เก็บเงินได้ไม่น้อยเลย ดูจากของใหญ่สี่อย่างที่เขาใช้มาส่งของหมั้นให้เสิ่นอวิ๋นซูก็รู้แล้ว

จี้หวยหนานไม่จนเด็ดขาด

แถมเขายังเป็นคนใจป้ำ ดูแล้วก็เป็นคนมีความรับผิดชอบ และรักภรรยาด้วย

ผู้ชายแบบนี้ ทำไมจะไม่มีใครอยากได้ล่ะ

แน่นอนว่า ข้อเสียเพียงอย่างเดียวของจี้หวยหนานก็คือแม่ของเขาที่กลายเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ในตอนนี้

ลูกสาวบ้านไหนถ้าแต่งเข้าไป ก็คงต้องคอยดูแลแม่สามีคนนี้

แต่ช่วงนี้เหมือนจะได้ยินมาว่าอาการของแม่จี้ดีขึ้น มีสัญญาณว่าจะฟื้น ถ้าเกิดฟื้นขึ้นมาได้จริงๆ ล่ะก็ ข้อเสียสุดท้ายของจี้หวยหนานก็จะหายไป

"ฉันว่านะ อวิ๋นซูแต่งงานกับจี้หวยหนาน ดีกว่าแต่งกับเมิ่งเจวี๋ยคนนั้นซะอีก" มีคนรำพึงออกมา

คนในลานบ้านรวมต่างก็รู้กันดีว่า เดิมทีเมิ่งเจวี๋ยเป็นคนรักของเสิ่นอวิ๋นซู ก่อนหน้านี้เคยเห็นเมิ่งเจวี๋ยมาส่งเสิ่นอวิ๋นซูกลับบ้านอยู่หลายครั้ง

แต่ผลสุดท้าย เมิ่งเจวี๋ยกลับไปคบกับเสิ่นอวิ๋นซิ่วซะอย่างนั้น

พูดตามตรง วันนี้ที่พวกเขามองดูเมิ่งเจวี๋ยมาส่งของหมั้นให้เสิ่นอวิ๋นซิ่ว ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็น แล้วก็มาร่วมดูเรื่องสนุกๆ เท่านั้นแหละ

แต่สำหรับเสิ่นอวิ๋นซูกับจี้หวยหนาน พวกเขาล้วนอวยพรให้จากใจจริง

ดังนั้น พอได้เห็นของหมั้นเหล่านี้ที่จี้หวยหนานนำมามอบให้เสิ่นอวิ๋นซู สิ่งที่พวกเขามี ก็มีเพียงคำอวยพรและความอิจฉา แต่ไม่มีความริษยาเลย

มีเพียงความยินดีกับเสิ่นอวิ๋นซู ไม่มีคำพูดถากถางใดๆ ทั้งสิ้น

และทางด้านนี้ เมิ่งเจวี๋ยคิดไม่ถึงเลยว่า นอกจากโทรทัศน์แล้ว จี้หวยหนานยังส่งมอบเครื่องซักผ้า กล้องถ่ายรูป พัดลมไฟฟ้าให้กับเสิ่นอวิ๋นซูอีกด้วย

เมิ่งเจวี๋ยลองเอาตัวเองเข้าไปแทนที่ ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะคิดว่าตัวเองรักเสี่ยวซูมาก และอยากจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเธอ

แต่เขาก็ไม่มีปัญญาเตรียมของพวกนี้ได้อยู่ดี

เงินเดือนจากการทำงานหลายปีของเขา ไม่พอที่จะซื้อของพวกนี้ได้หรอก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้เงินเดือนของเขายังอยู่ที่แม่ของเขาเลย

แม่ของเขาคัดค้านเรื่องที่เขาจะแต่งงานกับเสี่ยวซู ดังนั้นย่อมไม่มีทางเอาเงินที่เอาไปจากเขามาให้เขาไปซื้อของพวกนี้แน่นอน

ไม่ใช่บอกว่าจี้หวยหนานแต่งงานกับเสี่ยวซู เพียงเพื่อแก้เคล็ดสะเดาะเคราะห์หรอกเหรอ

ไม่ใช่บอกว่าแม่ของจี้หวยหนานใกล้จะไม่รอดแล้วเหรอ แล้วทำไมถึงได้มีอาการดีขึ้นได้ล่ะ

หรือว่า ความจริงแล้วจะไม่เหมือนกับที่เขารับรู้มา

หรือว่า จี้หวยหนานจะชอบเสี่ยวซูจริงๆ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หัวใจของเมิ่งเจวี๋ยก็สั่นสะท้านขึ้นมา นี่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

เสี่ยวซูของเขา แสนดีขนาดนั้น งดงามขนาดนั้น จะมีใครไม่ชอบเธอได้อย่างไรล่ะ

แต่ตอนนี้…

สายตาของเมิ่งเจวี๋ยตกลงบนร่างของเสิ่นอวิ๋นซูอีกครั้ง

เขาเห็นว่า เสี่ยวซูที่เคยมีแต่เขาเต็มหัวใจและสายตา บัดนี้แววตาเป็นประกาย ทว่ากลับจับจ้องไปยังจี้หวยหนานที่กำลังเดินเข้ามาหาเธอจากไม่ไกล

ไม่มีทางที่จะมาตกอยู่ที่ตัวเขาอีกแล้ว

เสี่ยวซู ไม่ต้องการเขา ไม่ต้องการเขาแล้วจริงๆ