เล่นกับไฟ

ตอนที่ 14 ออกอาการ!

สมรเริ่มรู้สึกหงุดหงิดใจ ทำไมนายรักคนนั้นถึงได้ ทำให้เธอรู้สึกแบบนี้นะ เธอเอามือลูบหน้าผาก ที่พึ่งผ่านการประคบเย็นมาหมาด ๆ

เอื้อยหยอกเย้าเพื่อนขึ้นว่า “เป็นไงบ้างแกหายหงุดหงิดหรือยังเนี่ย!?” เธอมองใบหน้าของยัยหมอนเพื่อนรัก ที่กำลังทำหน้ามุ่ยไม่สบอารมณ์เป็นพิเศษ

สาวเจ้าเสน่ห์ดีกรีดาวมหาลัยตอบกลับ “ไม่รู้เป็นไรเห็นหน้าเจ้าหมอนั่นแล้วหงุดหงิดน่ะ สงสัยเพราะมาขัดขวางแผนการวันก่อน…”

ทว่าเอื้อยกลับยกยิ้มมุมปากจาง ๆ ก่อนพูดว่า “เอ้า…ในเมื่อเขาขัดขวางแกก็ทำใหม่เสียสิ ไม่เห็นจะมีใครว่า!?”

“เออจริงด้วย” หญิงสาวดวงตาสดใสเปล่งประกาย

นั่งพูดคุยกันได้ไม่นานพาที ก็เดินเข้ามาหาตามปกติ “นี่เป็นหน้าผากไปโดนอะไรมาเหรอหมอน?” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาด้วยมาดและท่าทีที่อบอุ่น

“อ๋อ…เดินชนอะไรมานิดหน่อยน่ะ ประคบเย็นไปแล้วเดียวก็หาย” เธอแสร้งปั้นหน้ายิ้มตอบรับชายหนุ่ม

ก่อนจะเปลี่ยนหัวเรื่องพูด “จริงสิ…พรุ่งนี้ไปพาเลซกันมั้ย?” สาวเจ้าแผนการชักชวนชายหนุ่มก่อนอีกครั้ง

ดวงตาของพาทีก็สุกสกาวขึ้นมาทันที ก่อนจะตกปากรับคำอย่างง่ายดาย หญิงชวนไปเที่ยว ไปเมาเหล้ามีหรือที่ผู้ชายจะปฏิเสธ!

จากนั้นทั้งพาทีก็ชวนคุยเรื่องกิจกรรมต่าง ๆ นานาไปเรื่อย ต้องยอมรับว่าชายหนุ่มคนนี้พูดจาระรื่นหูมากเป็นพิเศษ ชวนคุยเก่ง มีลูกล่อลูกชน

…

หลังจากหมดคาบเรียนในวันเดียวกัน เอื้อยก็แอบมากระซิบหูของสมรบอกว่า “นี่แก…คืนนี้ฉันไม่กลับหอนะ” ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

สมรได้ยินดังนั้นก็ยิ้มตอบ “เบา ๆ หน่อยล่ะอย่างให้เจ็บระบมกลับมาอีกเหมือนคราวก่อนอีกล่ะแก…” เธอถองศอกใส่เพื่อนสาว

“ไม่ต้องห่วง…กวีบอกว่าเตรียมถุงยางเอาไว้ก่อนแล้วด้วย” พอพูดถึงตรงนี้เธอก็เคอะเขินเล็กน้อย

“เอาล่ะงั้นฉันกลับหอก่อนก็แล้วกัน…” สมรพูดขึ้น เธอรู้ดีว่าประเดี๋ยวนายกวีก็ต้องมาหาไม่อยากอยู่เห็นภาพบาดตาบาดใจ อยู่ไปก็เป็นก้างขวางคอทั้งสอง

พอเดินกลับมาเรื่อยสาวเจ้าเสน่ห์ก็ทักทายปราศรัยกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่รู้จักกันปะปลาย ก่อนจะเหลือบไปเห็นตู้โทรศัพท์ที่ขนาดนี้กำลังว่างเปล่าอยู่ ทว่าอีกไม่นานก็คงเต็ม เธอจึงนึกสนุกคิดอะไรขึ้นมาได้

จึงสาวเท้าก้าวเดินหยิบเหรียญขึ้นมา โทรศัพท์ไปหาเบอร์ของโอเปอร์เรเตอร์ของนายรัก ก่อนจะพูดฝากข้อความสั้น ๆ ประมาณว่าให้รีบมาหาหน้ามหาลัย เพราะเธอเจ็บหน้าผาก!

สาวสวยยืนรออยู่ไม่นาน ชายหนุ่มก็เดินออกมาหาอย่างเร่งรีบ “เป็นยังไงปวดหัวมากเหรอคุณหนู?” 

รักที่ตัวสูงกว่ายืนหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ก่อนจะมองสำรวจหน้าผากที่ดูปูดโปนขึ้นมาเล็กน้อย

สมรตั้งตัวไม่ทันพอเห็นชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ทำให้หัวใจของเธอเต้นตึกตักดังระรัว เธอกอดหนังสือที่ถือไว้แนบไว้บนอกแน่น ดวงตาเบิกกว้าง พอได้สติก็รีบผลักชายหนุ่มออกไป

ก่อนจะกัดริมฝีปากล่าง และบ่นกระปอดกระแปดว่า “ก็เนี่ย ตอนโดนชนมันปวดหัวไปหมดเป็นเพราะนายนั่นแหละ…นายรัก!”

“แล้วเอาไงดีไปหาหมอดีมั้ยครับ?” ชายหนุ่มยืนท่าทางสำนึกผิด

เธอตอบกลับทันทีว่า “ลองกินยาดูก่อนถ้าไม่หายเดี๋ยวค่อยไปหาหมอ! แต่จำไว้นะว่านายน่ะติดหนี้ฉันหนหนึ่ง…”

รักพยักหน้ารัว ๆ ราวกับไก่จิกข้าวเปลือก เพราะในใจชายหนุ่มรู้สึกผิดจริง ๆ จึงไม่มีหน้าจะอยู่ต่อ “งั้นผมขอตัวก่อนนะคุณหนู ถ้าเป็นอะไรก็โทรส่งข้อความมานะครับ” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป

ทำเอาสมรหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม เธอเม้มปากแถมกระทืบเท้า ภายในใจด่า “นายโง่!” 

ทว่าพอเห็นหน้ารู้สึกผิดของอีกฝ่ายก็รู้สึกดีไปอีกแบบ แกล้งคนมันก็สนุกเหมือนกันแฮะ!

รักเดินมุ่งหน้ากลับหอ เขาสลัดความกังวลใจทิ้งไป เพราะนึกว่า “เดี๋ยวอีกหน่อยคุณหนูก็คงเรียกไปใช้หนี้รอบนี้เองนั่นแหละ กังวลไปก็เท่านั้น!”

สำหรับคำว่า “คุณหนู” ภายในใจของรักย่อมแบ่งแยกชนชั้น หรือพยายามเรียกเพื่อเตือนสติตัวเองว่าอยู่คนละระดับกับเธอ สาวสวยพราวเสน่ห์อย่างหล่อน มีหรือจะมาชอบคนปอน ๆ แบบเรา ฐานะที่บ้านก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน มองดูไม่ค่อยมีความหวังเสียเท่าไหร่

แม้นรักจะไม่ได้หล่อคิ้วหนาเข้ม หน้าตาคมเข้มแบบพาที แต่สิ่งหนึ่งในการเข้าหาผู้คนของเขานั้นก็คือความจริงใจ…ความใสซื่อ

และแน่นอนว่าคนซื่อย่อมไม่ใช่คนโง่ เขาที่สอบติดมหาลัยชื่อดังแบบนี้ได้ ย่อมมีความคิดความอ่าน

และด้วยความใสซื่อจริงใจนี้เอง ทำให้ถูกใจผู้หญิงหลาย ๆ ราย ทั้งเจ้าตัวก็ยังทำงานกลางคืนเป็นเด็กรับรถเสียด้วย ขยันขันแข็ง อ่อนน้อมถ่อมตน จึงมีสาว ๆ ทั้งที่เธคและในมหาลัยต่างชื่นชอบชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย!

แต่ทว่ายังไม่ได้คบใครจริงจังเป็นพิเศษ เพียงแค่ลองคุยกันดูก่อนเท่านั้น เดินไปได้ไม่นาน ก็มีสาว ๆ โบกมือทักทายบ้างแล้ว จะว่าไปแล้วทุกวันนี้เขาก็เป็นหน้าเป็นตาของเดอะพาเลซอยู่เหมือนกัน เพราะเล่นยืนอยู่หน้าเธคทุกวัน…

…

รักหลังจากเลิกเรียนถ้าไม่ติดอะไรเช่นพวกการบ้านที่ได้รับมอบหมาย เขาก็มักจะตรงเข้าร้านไปก่อนล่วงหน้า นี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผู้จัดการรวมไปถึงพวกผู้บริหารถูกอกถูกใจชายหนุ่ม เพราะมีอะไรก็ช่วยหยิบช่วยจับ ใช้งานก็คล่องแคล่วว่องไว

และที่สำคัญซึ่งทำให้ผู้จัดการชื่นชอบเป็นพิเศษนั่นก็คือ ทำงานแบบใช้สมองของเจ้าตัว ไม่ใช่สักแต่รับคำสั่งอย่างเดียว

เด็กหลาย ๆ รุ่นที่ผ่านมา เขาถูกตาถูกใจรักมากที่สุด ถึงขนาดหมายมั่นปั้นมือตั้งใจที่จะเป็นผู้จัดการคนต่อไปเลย…

รักที่มาทำงานอยู่ร้านเดอะพาเลซ ย่อมได้พบเจอพฤติกรรมของหญิงสาวมากมาย ทว่าเขาก็ยังดูเหมือนไม่ประสีประสาเรื่องความรักมากนัก แต่พออยู่มาจนจะครึ่งเทอมแล้ว รวมระยะเวลาก็หลายเดือนเอาเรื่อง

จึงทำให้ชายหนุ่มรู้ดีว่าบนโลกใบนี้ เหนือฟ้ายังมีฟ้า พวกดอกฟ้าแถวบ้านที่ว่าแน่ ถ้าเกิดได้มาเจอสาวชาวกรุงฯ แห่งเดอะพาเลซก็มีหมองกันบ้าง

เพราะร้านแห่งนี้เป็นแหล่งรวมตัวของวัยรุ่น ส่วนใหญ่จะเป็นพวกคุณหนู โดยเฉพาะวันพุธที่เปิดโซนเป็น Lady Night ทำให้รัก น้ำลายสอเลยทีเดียว ส่วนพวกกลุ่มนั่งซิ่งก็พากันมายืนรอสอยมะม่วง เผื่อจะได้ติดไม้ติดมือกลับบ้านไปสักคน

ช่วงวันพุธ Lady Night สาว ๆ แต่งตัวจัดเต็มมาประชัน แถมเวลาเต้นก็ออกฤทธิ์กันสุดเหวี่ยง ทำให้เป็นวันเดียวที่รักไม่อยากยืนรับรถ

เพียงแค่อยากเสพบรรยากาศ ยามเมื่อกวาดสายตามองไปชายหนุ่มก็เหมือนม้าคึก ปลุกความเป็นชายในตัวเอง

เธคที่รองรับคนได้กว่าสองพันคน แค่ดูก็รู้แล้วว่าวุ่นวายเพียงใด ช่วงเวลา ที่สาว ๆ เขม่นกัน เพียงเพราะยืนแย่งที่จ้องลำโพง…ตรงบันไดวนก็ยิ่งน่าปวดหัว

แต่เขากลับชอบเวลาที่สาว ๆ ทำท่าจะตบตีกันมาก เพราะตนจะได้ยื่นมือเข้าแทรก อย่างน้อยก็มีจับไม้จับมือ ถึงเนื้อถึงตัวกันบ้าง ตัวเขาเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน เห็นของสวย ๆ งาม ๆ มีหรือจะไม่ชอบใจ

ขณะที่รักเปลี่ยนชุดเสร็จ กำลังเตรียมจะไปทำงาน เขาก็ได้เผอิญเห็น ‘พาที’ ซึ่งกำลังควงแขนมากับสาวที่ไหนก็ไม่รู้ ทว่าดูจากทรวดทรงองค์เอว และบั้นท้ายแล้ว เรียกได้ว่าทีเด็ดเลยแหละ!

ชายหนุ่มยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก “ไอ้หมอนี่ชอบทำแบบนี้เสียจริง ๆ กินไม่เลือก ควงไปเรื่อย”

รักลูบคางครุ่นคิดในใจ “เราควรบอกคุณหนูดีมั้ยนะ?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

ก่อนจะพูดกับตัวเองต่อไป “แล้วถ้าบอก…จะบอกให้ฐานะอะไรดีวะ แฟนก็ไม่ใช่จะสอดมือมากเกินไปมันก็กระไรอยู่?”

แต่พอยืนครุ่นคิดไปครุ่นคิดมา “เมื่อกี้คุณหนูไม่ใช่บอกว่าเราติดหนี้เหรอ…รีบใช้คืนเสียดีกว่า” พอได้ยินคำว่า ‘เป็นหนี้’ ชายหนุ่มรู้สึกไม่สะดวกใจอย่างไรบอกไม่ถูก

คงเป็นเพราะตั้งแต่เด็ก แม่ก็กู้เงินแขก มาใช้และส่งดอกจนแทบไม่เหลือจะกิน หลายปีกว่าจะปิดหนี้ได้

“ไว้คราวหลัง ขอกล้องผู้จัดการมาติดตัวไว้ดีกว่า…เผื่อเจอภาพเด็ด ๆ”

…

ส่วนสมรพอกลับถึงห้องก็รู้สึกว่ามีแมวมาข่วนตรงหัวใจ นอนพลิกตัวไปพลิกตัวมา แม้นเปิดเพลงฟังก็แล้ว และอาบน้ำก็แล้วแต่รู้สึกกระวนกระวายใจอย่างไรบอกไม่ถูก…