เพื่อนใหม่ของพ่อไทม์
เพื่อนใหม่ของพ่อไทม์
ไม่ใช่เศรษฐีที่อวดร่ำอวดรวย แต่เป็นคนที่เลิกกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายแบบทุกบาททุกสตางค์ ทั้งคู่สามารถเลือกใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการได้!
“ มาช้าจริงนะลูก พ่อกับแม่สั่งน้ำมะพร้าวรอจนหมดไปลูกนึงแล้วนะ! ” ประสิทธิ์หัวเราะเสียงดัง
“ รถติดนิดหน่อยครับ ว่าแต่ทั้งสองคนดูเปลี่ยนไปนะเนี่ย เห็นแว๊บแรกผมนึกว่าเศรษฐีร้านทองมานั่งทานอาหารกัน ฮ่าๆๆ ” ไทม์พูดแซวกับพ่อแม่ของตนเอง
“ ลูกก็พูดเกินไป พ่อกับแม่ก็แค่แต่งตัวให้เข้ากับรถที่ขับ เดี๋ยวคนเขาจะหาว่าเป็นคนขับรถ ที่แอบหนีเอารถของเจ้านายมาเที่ยวเล่น ฮ่าๆๆ ” ผู้เป็นพ่อหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเพิ่งสังเกตเห็นหญิงสาวสองคนที่เดินตามลูกชายมาด้วย
“ ใครกันล่ะเนี่ย.. ” แม่ของไทม์พูดถามหลังรับไหว้หนูเมย์อย่างสนิทสนม
ชายวัยกลางคนหันไปมองลูกชาย ก่อนยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆอย่างคิดไปไกลแล้ว..
“ สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า ” เมย์เข้ามานั่งกอดแขนแม่ไทม์เพื่อพูดถึงเมนูอาหาร ส่วนลินินเองก็ยกมื้อไหว้อย่างเกร็งๆ..
ท่าทางของเธอราวกับนักเรียนที่กำลังถูกเรียกหน้าชั้น ทั้งที่ปกติแล้วเป็นคุณหนูใหญ่ผู้มั่นใจจนไม่มีใครกล้าเถียง
“ โอ๊ย.. น่ารักทั้งสองคนเลย มานั่งก่อนลูก ” แม่ของไทม์อมยิ้มทันที คุณหนูคนนี้สวยมากจริงๆ
ทันทีที่ทุกคนนั่งลง สายตาของผู้เป็นพ่อก็เหลือบมองลูกชายสลับกับหญิงสาวทั้งสอง ก่อนหัวเราะหึๆอย่างมีเลศนัย
“ ไอ้ไทม์.. ”
“ ครับพ่อ? ”
“ พ่อเคยบอกให้หาแฟนดีๆซักคน.. นี่เอ็งแก้ปัญหาด้วยการพามาสองคนเลยเหรอ? ”
“ พรืด! ” เมย์ที่กำลังดื่มน้ำถึงกับสำลัก
“ คุณลุง! ถ้าลินินน่ะอาจไม่แน่ แต่หนูนี่ไม่ใช่แน่นอน! ” เธอรีบแก้ต่างกับคำพูดที่ทำเอาลินินต้องหน้าแดงไปถึงใบหู
“ มะ.. ไม่ใช่นะคะ! ” คุณหนูหมื่นล้านโบกมือปฏิเสธ
“ ฮ่าๆๆ ลุงก็แค่แซวเล่น ดูสิ ตกใจกันหมดเลย ” ประสิทธิ์หัวเราะเสียงดัง แม่ของไทม์เองก็แอบตีแขนสามีเบาๆ
“ พูดอะไรของคุณ เด็กๆเขาอายหมดแล้ว ”
“ ก็เห็นลูกชายพาสาวสวยมาพร้อมกันสองคน จะไม่ให้คิดได้ยังไง ”
“ หนูอีกคนก็เพื่อนไทม์ใช่มั้ย ไม่ใช่แฟนไทม์เนอะ? ” แม่ของไทม์หันไปถามด้วยรอยยิ้มใจดี
“ หนู.. ก็ก็เพิ่งเป็นเพื่อนกับไทม์ได้ไม่นานค่ะ ” หญิงสาวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบด้วยรอยยิ้มเขินๆ
“ อ๋อ.. เพิ่งเป็นเพื่อน สถานะยังไม่พัฒนาสินะ ฮ่าๆๆ ” แม้แต่แม่เองก็อดแซวไม่ได้
“ เริ่มจากเพื่อนทั้งนั้นแหละ ตอนพ่อจีบแม่เองก็เริ่มจากเพื่อน ฮ่าๆๆ ” ชายวัยกลางคนหันไปกระซิบกับลูกชายแบบที่ทุกคนได้ยิน
“ พ่อ.. กินน้ำมะพร้าวเข้าไปเถอะครับ กินเข้าไปเยอะๆเลย! ” ไทม์ถอนหายใจขณะยกมะพร้าวทั้งลูกให้พ่อกินเพิ่ม
เสียงหัวเราะดังขึ้นทั้งโต๊ะ แม้แต่ลินินเองก็อดหัวเราะตามไม่ได้ ความประหม่าที่มีเมื่อครู่ค่อยๆหายไปจนหมด
ไม่นานนัก พนักงานก็ทยอยนำอาหารมาเสิร์ฟ ทั้งปูม้านึ่ง กุ้งเผา ปลากะพงทอดน้ำปลา ต้มยำทะเล และปลาหมึกย่างหอมกรุ่น
“ มากินกันก่อนเถอะ เดี๋ยวเย็นหมด ” แม่ของไทม์กล่าวอย่างคุ้นชินกับอาหารเต็มโต๊ะแบบนี้แล้ว ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ข้าวมันไก่สองจานต้องแบ่งกันกินสามคน..
ทุกคนเริ่มลงมือรับประทานอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยสบายๆ
“ ลินิน ลองกินน้ำจิ้มซีฟู้ดดูสิ อร่อยมากเลยนะ ” เมย์คีบกุ้งให้
“ ขอบใจนะ ”
“ ไอ้ไทม์ แกะปูให้สาวๆหน่อยสิ เป็นผู้ชายจะนั่งกินคนเดียวได้ยังไง ” ผู้เป็นพ่อสั่งสอนทันที
“ ได้ครับๆ ” ไทม์ส่ายหน้าอย่างจำยอม ก่อนลงมือแกะปูให้ทั้งเมย์และลินิน จนแม่ของเขาแอบยิ้มอย่างพอใจ
“ ถ้าได้ลูกสะใภ้สองคนก็ดีนะไทม์ แม่จะได้มีหลานเยอะๆ ” เธอแซวอย่างไม่ได้คิดจริงจัง ก่อนบางสิ่งจะเกิดขึ้น..
ครืดดด.. เสียงโทรศัพท์ของประสิทธิ์ดังขึ้น ชายวัยกลางคนหยิบมือถือขึ้นมามองแล้วขมวดคิ้ว..
“ ไอ้คุณเต้อีกแล้ว.. ” เขากดรับสายพร้อมเปิดลำโพงเบาๆ เพื่อให้ทุกคนได้ยินไปด้วย
“ สวัสดีครับคุณเต้ ”
“ คุณประสิทธิ์ครับ! ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ ผมแวะไปหาที่โรงแรมแล้ว เขาบอกว่าคุณเพิ่งเช็กเอาต์ออกไป! ” เสียงชายวัยกลางคนอีกฝั่งดังขึ้นอย่างกระตือรือร้นผิดปกติ
“ อ๋อ ผมพาครอบครัวมากินข้าวครับ เดี๋ยวช่วงเย็นก็จะกลับกรุงเทพแล้ว ”
“ กลับแล้วเหรอครับ! ” น้ำเสียงอีกฝ่ายรีบร้อนขึ้นทันที
“ งั้นก่อนกลับ ขอผมเจอคุณซักครึ่งชั่วโมงได้ไหมครับ ผมมีโครงการดีๆจะให้ดู รับรองว่าคุณต้องสนใจแน่! ”
“ เมื่อวานคุณก็ชวนผมลงทุนแล้วนะ ” ประสิทธิ์หัวเราะเบาๆ
“ ใช่ครับ! แต่เมื่อคืนผมเพิ่งได้รับสิทธิพิเศษมา โครงการนี้รับนักลงทุนแค่สิบคนเท่านั้น ผมคิดถึงคุณคนแรกเลยนะ! ”
ไทม์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นทันที..
รับแค่สิบคน สิทธิพิเศษ ต้องรีบตัดสินใจ.. ประโยคพวกนี้คุ้นหูจนคนไทยครึ่งประเทศแทบจะท่องได้..
“ เงินลงทุนเริ่มต้นไม่สูงครับ แต่ผลตอบแทนการันตีขั้นต่ำเดือนละสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่มีความเสี่ยงเลย บริษัทรับรองทั้งหมด ถ้าคุณสนใจผมจะอธิบายให้ละเอียด.. ” อีกฝ่ายยังพูดต่อไม่หยุด
ไทม์แทบหลุดหัวเราะออกมา เขาที่ทำงานการตลาดย่อมรู้ดี ผลตอบแทนการันตีไม่มีความเสี่ยง.. สูตรสำเร็จของมิจฉาชีพชัดๆ!
ประสิทธิ์ยังไม่ทันตอบ อีกฝ่ายก็รีบพูดต่ออย่างกลัวว่าเขาจะปฏิเสธไป
“ ถ้าอย่างนั้นผมขับรถไปหาคุณที่ร้านเลยนะครับ ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที ”
“ เอ่อ.. ” ผู้เป็นพ่อเริ่มลำบากใจ เขาเพิ่งรู้จักชายคนนี้เมื่อวันก่อน อีกฝ่ายเข้ามาตีสนิทตอนดื่มกาแฟ แถมยังชวนลงทุนอยู่หลายรอบ
แม้จะยังไม่ได้ตกลงอะไร แต่ก็ปฏิเสธตรงๆไม่ค่อยเป็น เขายังติดเกรงใจคนอยู่บ้าง.. ไทม์เหลือบมองสายตาของพ่อเพียงครั้งเดียวก็รู้แล้ว..
“ อย่าเลยครับ ตอนนี้เป็นเวลาครอบครัวของผม.. ” ประสิทธิ์ตอบในสิ่งที่ไทม์เองก็ยังแปลกใจ
“ ขอร้องล่ะนะครับ แค่สิบนาทีก็ได้ ผมไม่อยากให้คุณประสิทธิ์เสียโอกาสนี้ไปจริงๆ เดี๋ยวอีกห้านาทีผมไปหานะครับ! ”
ติ๊ด.. สายถูกตัดไปอย่างรวดเร็ว กับคนๆนี้ที่ไม่คิดรับฟังคำพูดของพ่อไทม์ซะด้วยซ้ำ..
“ หืม? เขาบอกว่าจะมา ทั้งๆที่เราไม่ได้พูดด้วยซ้ำว่าอยู่ที่ไหน.. ” ชายหนุ่มสังเกตได้ในทันที คนๆนี้ไม่ปกติเสียแล้ว ดูท่าคงมีคนจับตาดูครอบครัวของเขาอยู่ พวกมันทำกันเป็นกระบวนการ!
“ คนๆนี้เข้ามาหาพ่อได้ยังไงครับ? ” เขาถามต่อท่ามกลางทุกคนที่คิดเห็นตรงกัน
“ ก็เมื่อวานพ่อกับแม่ไปนั่งกินกาแฟที่โรงแรม เขาเดินเข้ามาทักเอง บอกว่าดูพ่อเป็นคนอัธยาศัยดี ก็เลยนั่งคุยกัน ”
“ แล้วหลังจากนั้นก็ชวนลงทุนเลย? ”
“ ใช่.. ” ผู้เป็นพ่อเกาหัวอย่างเขินๆ
“ พ่อก็แค่คิดว่าเขาคงอยากมีเพื่อนน่ะ ”
“ คุณลุงเชื่อแบบนี้ไม่ได้นะคะ ฮ่าๆๆ ” เมย์ถึงกับหัวเราะเบาๆอย่างเอ็นดู เธอเข้าใจคนแก่จากต่างจังหวัดดี คนบ้านเธอไม่ได้คิดร้ายกับใครเป็นทุนเดิม เพราะงั้นจะให้ไล่ตามเล่ห์เหลี่ยมของคนชั่วพวกนี้ให้ทันคงไม่ได้..
“ ก็เขาพูดดีนี่นา.. ” พ่อของไทม์เองก็รู้สึกผิดเช่นกัน ดูเหมือนการขับรถหรูจะเป็นภัยเสียแล้ว..
“ รอบหน้าผมคงต้องหาทีมบอดี้การ์ดซะหน่อย.. ” เขาคิดกับเรื่องนี้ที่อาจจะจำเป็น หาเลขาให้พ่อแม่ซักคนน่าจะดีกว่า..
“ คนแบบนี้หนูเคยเห็นมาหลายครั้งค่ะ พวกที่เข้ามาตีสนิทกับกลุ่มผู้บริหารเพื่อขายฝัน.. โจรที่แกล้งรวยเพื่อหลอกคนรวยอีกที ” ลินินที่นั่งฟังอยู่เงียบๆอดพูดไม่ได้
“ คนพวกนี้ไม่ได้เลือกเหยื่อแบบสุ่มนะครับ เขาจะสังเกตก่อนว่าใครมีเงินมากพอ คนแบบไหนที่คุ้มค่ากับการตีสนิท ” ไทม์พยักหน้า
“ จริงสิ.. ” ประสิทธิ์ทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกอะไรออก
“ เขาถามพ่อตลอดเลยว่ารถนั่นของพ่อใช่มั้ย พักห้องไหน มาพักกี่คืน มากับครอบครัวหรือเปล่า.. ”
“ แล้วพ่อก็ตอบว่า? ”
“ ก็ตอบว่าของพ่อสิ ซื้อสดด้วยนะ.. ” เขาหัวเราะเบาๆอย่างรู้แล้วว่าตัวเองผิด ซื้อโรลส์รอยซ์เงินสด คนแบบนี้จะไม่รวยได้ยังไง!
“ พ่อครับ.. นี่พ่อกำลังติดป้ายที่เขียนว่าผมมีเงินไว้บนหน้าผากโดยไม่รู้ตัว.. ” ไทม์ถึงกับยกมือกุมหน้าผาก เอาจริงๆความผิดนี่ก็เป็นเขาเองที่ซื้อรถเวอร์ไปหน่อย..
“ ผมเองก็ผิด เพราะงั้นครั้งหน้าเอาใหม่นะครับ ฮ่าๆๆ ”
ทุกคนหัวเราะออกมาตาม คนทั้งหมดไม่ได้คิดใส่ใจกับชายที่กำลังจะมาถึง ในเมื่อรู้แล้วว่าเขาเป็นคนไม่ดี คนไม่ดีแบบนั้นก็ย่อมหลอกลวงอะไรพวกตนไม่ได้!
ผ่านไปประมาณสิบห้านาที.. ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาในร้านโดยไม่ต้องให้ใครไปรับ
เขาสวมเสื้อโปโลแบรนด์เนม กางเกงสแลค รองเท้าหนังขัดเงา ใต้รักแร้หนีบกระเป๋าหนังใบหนึ่ง ส่วนข้อมือก็สวมนาฬิกาเรือนใหญ่สีทองอร่าม!
ทันทีที่เห็นประสิทธิ์ เขาก็รีบยกมือโบกสุดแขน
“ คุณประสิทธิ์! ” น้ำเสียงดังจนคนทั้งร้านหันมามอง
“ ผมหาคุณตั้งนาน! ” ยังไม่ทันได้รับการเชื้อเชิญ ชายคนนั้นก็ลากเก้าอี้จากโต๊ะข้างๆมานั่งร่วมโต๊ะทันที
“ ขออนุญาตนะครับ พอดีผมรีบมาก เรื่องนี้สำคัญจริงๆ! ” ปากพูดว่าขออนุญาต แต่ก้นนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
“ สวัสดีครับทุกท่าน ผมเต้ครับ ” เขาหันมายิ้มกว้างให้ทุกคน การแนะนำตัวด้วยชื่อเล่นแบบนี้ มันคือการยัดเยียดความรู้สึกสนิทสนมให้!
“ ผมเป็นนักลงทุนอิสระครับ ทำธุรกิจหลายอย่าง ทั้งอสังหาริมทรัพย์ คริปโต หุ้นต่างประเทศ แล้วก็มีโปรเจกต์พิเศษกับต่างชาติที่มาลงทุนในพัทยาด้วย! ” ไม่ต้องรอให้ใครตอบ เขาก็หยิบนามบัตรออกมาแล้วส่งให้ไทม์กับสองสาวอย่างรวดเร็ว! ทุกอย่างล้วนวางแผนมาดีแล้ว ยื่นนามบัตรก่อน คนหนุ่มสาวพวกนี้ที่ทันคนมากกว่าจะได้ลดความระแวงลง!