เร่งเวลาฝึกตนครั้งแรก
เร่งเวลาฝึกตนครั้งแรก
“ ครับ ถึงเวลาแล้วครับพ่อ รอบนี้ยอมเปลี่ยนเถอะนะ! ” ไทม์พยักหน้า มาถึงวันนี้ เขาคิดว่าพ่อคงติดนั่งรถสบายๆแล้วเหมือนกัน จะให้ไปสั่นสู้กับเจ้าแก่ที่บ้านก็คงไม่ไหว..
ภาพย้อนกลับไปในคืนนั้น คืนก่อนการเดินทาง คืนหลังจากที่ไทม์สามารถจัดการหนี้แค้นได้สำเร็จ..
ภายในห้องของเขาที่เมย์จัดเตรียมเอาไว้ให้ใช้งานเป็นประจำ ชายหนุ่มหยิบเล่มคัมภีร์ออกมาจากระบบอย่างทะนุถนอม มันคือคัมภีร์ปราณคุ้มมังกร สมบัติล้ำค่าที่แม้แต่ยอดฝีมือในโลกโบราณยังยอมฆ่าฟันกันเพื่อแย่งชิง!
เพียงคลี่คัมภีร์ออก.. อักษรจีนโบราณเหล่านั้นก็คล้ายจะเหมือนมีชีวิต นี่คืออักษรที่ผู้มีพลังปราณตัวจริงเป็นผู้ลงมือเขียน แม้พลังของมันจะไม่ได้มากมายจนพลิกฟ้าได้เหมือนในละคร แต่การฝึกฝนช่วงแรกก็ช่วยให้ร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาสามเท่าได้แน่!
ฟูมม! แรงกดดันทีี่มองไม่เห็นแผ่กระจายไปทั่วห้อง
“ .. ” ไทม์ขมวดคิ้วทันที นี่เขาไม่ได้กำลังคิดเล่นกับไฟอยู่สินะ..
“ โชคดีที่ระบบมอบสกิลด้านภาษาให้.. ” เขากล่าวอย่างแอบคิดว่าระบบจะพอช่วยเขาได้อีกมั้ยนะ การต้องอ่านและศึกษาเองแม้จะทำได้ แต่นั่นมันก็ต้องใช้เวลามหาศาลเลยจริงๆ
ในโลกยุคก่อนก็ยังมีคำพูด.. ต่อให้เป็นอัจฉริยะ แต่หากไม่มีอาจารย์คอยสอนสั่งก็แทบไม่มีทางเข้าใจ! สำนักและการกราบไหว้อาจารย์จึงถือเป็นสิ่งสำคัญ!
ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ แต่ยังไม่ทันจะได้เปิดอ่านต่อ..
ติ๊ง! หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า
[ ตรวจพบคัมภีร์ฝึกปราณระดับ : มนุษย์ขั้นสูง ]
[ ชื่อวิชา : คัมภีร์คุ้มมังกร ]
[ ต้องการเปิดใช้งาน ระบบเร่งเวลาส่วนบุคคล หรือไม่ ]
[ ระบบจะช่วยวิเคราะห์ ทำความเข้าใจ และจำลองการฝึกฝนอย่างสมบูรณ์ ]
[ อัตราเวลา : ภายนอก 1 วัน = ภายใน 1 ปี ]
[ หมายเหตุ : เวลาเร่งจะมีผลเฉพาะจิตสำนึกและการฝึกฝน ไม่ส่งผลต่ออายุขัย ร่างกาย หรือเวลาของโลกภายนอก ]
“ เชี่ย.. ไอ้คุณระบบสุดที่รัก ” คนทีี่กำลังจะต้องก้มหน้าก้มตาอ่านตำราพวกนี้ เผยรอยยิ้มกว้างออกมาได้ในที่สุด!
ดวงตาของไทม์เป็นประกายทันที เขารีบยืนยันกับระบบก่อนเน้นย้ำว่าครั้งนี้เอาแค่หกชั่วโมงก็พอแล้ว ไม่อย่างนั้นตอนเช้าคงเดินทางไกลไม่ไหวแน่..
วูมมมม! ทันใดนั้นโลกทั้งใบก็เหมือนหยุดนิ่ง เสียงเครื่องปรับอากาศ.. เสียงรถที่วิ่งอยู่ด้านนอก.. แม้แต่ฝุ่นละอองที่ลอยอยู่กลางอากาศ.. ทุกอย่างล้วนหยุดอยู่กับที่ มีเพียงไทม์คนเดียวที่ยังเคลื่อนไหวได้
“ สุดยอด.. ” ชายหนุ่มหันมองไปที่หน้าต่าง ใบไม้ที่ปลิวอยู่ด้านนอกหยุดค้างกลางอากาศเหมือนภาพถ่าย แม้แต่หยดน้ำจากก๊อกก็ยังลอยนิ่งไม่ตกพื้น!
เวลาของโลกหยุดลงโดยสมบูรณ์ ส่วนเวลาของไทม์นั้นกลับเพิ่งเริ่มต้นขึ้นในตอนนี้!
ติ๊ง!
[ ระบบเร่งเวลาทำงาน ]
[ ประสิทธิภาพการเร่งเวลา X365 เท่า! ]
สิ้นคำแนะนำ ไทม์ก็เริ่มนั่งขัดสมาธิบนเตียงทันที คัมภีร์ถูกเปิดออกอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้มันแตกต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง
ตัวอักษรทุกตัวเริ่มเปล่งแสง ก่อนระบบจะค่อยๆแยกความหมายออกเป็นลำดับ!
เส้นลมปราณ.. การหมุนเวียนพลัง.. ตำแหน่งชีพจรทั้งสามร้อยหกสิบเอ็ดจุด รวมถึงข้อผิดพลาดที่ผู้ฝึกมักพบ ทุกอย่างถูกอธิบายละเอียดราวกับมีปรมาจารย์นับร้อยคนยืนสอนอยู่ตรงหน้า!
“ แบบนี้เอง.. ” ไทม์พยักหน้าช้าๆ สิ่งที่คนธรรมดาต้องใช้เวลาหลายเดือนเพื่อทำความเข้าใจ เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็เริ่มมองเห็นภาพทั้งหมดแล้ว!
วันแรก.. เขาเรียนรู้โครงสร้างของคัมภีร์
วันที่สาม.. เริ่มเข้าใจการเดินลมปราณขั้นพื้นฐาน
วันที่เจ็ด.. สามารถจดจำเส้นชีพจรทุกเส้นในร่างกายได้ทั้งหมด
วันที่สิบห้า.. เริ่มทดลองหมุนเวียนพลังตามคัมภีร์ ทุกครั้งที่เกิดข้อผิดพลาด ระบบจะหยุดทันทีพร้อมแสดงสาเหตุและวิธีแก้ไขให้ ราวกับเขามีอาจารย์ผู้สมบูรณ์แบบคอยสอนอยู่ตลอดเวลา!
เวลาภายในดำเนินต่อไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งเดือน.. สองเดือน.. สามเดือน.. ไทม์แทบไม่ได้ลุกออกจากห้องเลย จิตใจของเขาจมอยู่กับการศึกษาคัมภีร์อย่างสมบูรณ์
ยิ่งเรียนก็ยิ่งตระหนัก ถึงความน่าเกรงขามของผู้สร้างวิชานี้!
“ ไม่แปลกเลย ที่วิชานี้จะเป็นวิชาระดับสูงสำหรับผู้คนทั่วไป! ” เขาพูดเสียงเบา เพราะแค่พื้นฐานมันก็ซับซ้อนกว่าวิชาทั้งหมดที่เขาเคยพบเจอมาในชีวิตนี้ นี่มันไม่ใช่แค่วิชาการ แต่มันยังเป็นการฝึกฝนร่างกายอย่างมีระเบียบอีกด้วย!
โชคดีที่ข้อได้เปรียบของไทม์ไม่ใช่พรสวรรค์ หากแต่เป็นเวลา คนอื่นมีอายุขัยเพียงร้อยปี แต่เขาคนนี้ชนะขาดลอยด้วยเวลาที่มากกว่าสามร้อยเท่า!
ตราบใดที่ระบบยังคงทำงานอยู่ คำว่าขาดเวลาก็จะไม่มีวันเกิดขึ้น!
. . .
เช้าวันถัดมา.. เสียงนาฬิกาปลุกคือสิ่งที่ทำให้ไทม์หลุดออกจากภวังค์ ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้น.. ดวงตาของเขาแตกต่างจากเมื่อคืนอย่างเห็นได้ชัด มันสงบนิ่ง ลุ่มลึก ราวกับผ่านการศึกษาค้นคว้ามาเป็นเวลาหลายปี! ทั้งที่ในความเป็นจริง เวลาผ่านไปเพียงคืนเดียวเท่านั้น!
“ สามเดือนในโลกของระบบ.. ” ชายหนุ่มพึมพำเบาๆพร้อมยกมือตัวเองขึ้นมาดู
ภายในระบบเร่งเวลา เขาใช้เวลาไปสามเดือนเต็มกับการศึกษาคัมภีร์ปราณคุ้มมังกร!
แม้จะยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกปราณอย่างแท้จริง เพราะคัมภีร์ระบุไว้ว่าการเริ่มฝึกฝนครั้งแรก จำเป็นต้องอาศัยพลังวิญญาณฟ้าดินที่เข้มข้น ซึ่งโลกปัจจุบันแทบไม่มีเหลืออยู่..
แตกต่างจากความรู้ทั้งหมดที่ล้วนทำความเข้าใจมาเป็นอย่างดี ตอนนี้หากให้ไทม์อธิบายเส้นลมปราณทั้งสามร้อยหกสิบเอ็ดจุด หรืออธิบายวิธีเดินพลังผิดพลาดนับพันรูปแบบ ตัวเขาก็สามารถพูดออกมาได้โดยไม่ต้องหยุดคิดแม้แต่น้อย! เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญไปซะแล้ว!
“ เหลือแค่รอไปฝึกโคจรจริงในโลกโบราณ.. ตัวเราก็จะเข้าสู่ขั้นแรกของผู้ฝึกปราณได้! ” ไทม์ยิ้มบางกับความสำเร็จเล็กๆ ชายหนุ่มไม่ได้รีบร้อน ด้วยเชื่อว่าความรู้ก็เปรียบเสมือนคมดาบ ที่เมื่อลับจนคมกริบแล้ว ตัวเขาก็สามารถชักดาบออกมาใช้งานตอนไหนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องรีบใช้งานในทันทีเลย!
ติ๊ง! หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นอีกครั้ง
[ รายงานผลการฝึก ]
[ เวลาที่ใช้ : 3 เดือน ]
[ วิเคราะห์คัมภีร์สำเร็จ : 100% ]
[ ความเข้าใจคัมภีร์ : ระดับสมบูรณ์ ]
[ พร้อมเข้าสู่การฝึกจริงได้ทุกเมื่อ ]
[ ได้รับทักษะพิเศษจากระบบ : ความจำเชิงสมบูรณ์! โฮสต์จะสามารถจดจำคัมภีร์และความรู้ทุกประเภทได้ โดยที่ความรู้เหล่านั้นไม่มีวันหายไป! ] ระบบรายงานก่อนให้พลังติดตัวแปลกๆเขามาอีกแล้ว!
“ นี่มันอะไรอีก.. ทักษาของอัจฉริยะอย่างนั้นเหรอ! ” ไทม์เลิกคิ้วกับของแถมที่แม้จะดูธรรมดา แต่กลับไม่ใช่ความสามารถธรรมดาทั่วไปเลย! เพราะมันหมายความว่า ต่อไปนี้ไม่ว่าจะเป็นตำรายา ตำราพิษ ตำราสร้างอาวุธ หรือแม้แต่ตำราในโลกยุคปัจจุบัน ไม่ว่าไทม์จะต้องการศึกษาองค์ความรู้ไหน ขอเพียงได้อ่านแค่ครั้งเดียว ทุกอย่างก็จะไม่มีวันลืมอีกตลอดชีวิต!
“ แบบนี้มันโกงเกินไปแล้ว.. ” เขาหัวเราะออกมาเบาๆ ระบบนี้ไม่ได้ช่วยแค่เร่งเวลา แต่มันกำลังสร้างสัตว์ประหลาดทางการเรียนรู้อีกด้วย!
ก๊อก.. ก๊อก.. เสียงเคาะประตูดังขึ้นพอดี
“ ไทม์ลูก ตื่นหรือยัง ” เสียงแม่ของไทม์ดังมาจากหน้าห้อง
“ วันนี้ต้องออกเดินทางนะ อย่าหลับจนลืมเวลาล่ะ ”
“ ตื่นแล้วครับแม่ ” ไทม์รีบตอบก่อนลุกจากเตียง หลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เขาก็เดินลงมายังชั้นล่าง
กลิ่นข้าวต้มร้อนๆลอยมาต้อนรับทันที ทุกคนมานั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารพร้อมหน้า โดยมีเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านที่ช่วยดูแลอย่างเป็นระบบ
“ วันนี้ต้องขับรถไกล กินเยอะๆหน่อยนะ ” พ่อพูดพลางตักไข่ต้มใส่จานให้ลูกชาย
“ เป็นอะไรไปยัยเมย์ นอนไม่หลับล่ะสิ ” เขาหันไปพูดแซวกับเมย์ที่ดูจะมีเรื่องให้คิดมาก ไม่แปลกที่จะเป็นแบบนั้น เพราะเรื่องของแม่เธอก็ถือเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดในชีวิตแล้ว..
“ ใครจะหลับลงล่ะ เมื่อคืนญาติห่างๆโทรหายืมเงินกันเป็นแถว โทรมาแบบไม่คิดสนใจเลยว่าฉันจะว่างหรือไม่ว่าง! ” เธอถอนหายใจเสียงดัง ก่อนหันโทรศัพท์มือถือให้ดูว่าแม้แต่ตอนนี้ก็ยังไม่กล้าเปิดเครื่องเลย
“ ฮ่าๆๆ นี่ถ้าบ้านเรารู้ข่าวบ้าง ผมเชื่อเลยว่าสภาพคงไม่ต่างกัน ” ไทม์หันไปหัวเราะกับพ่อแม่ของเขา ก่อนจะหันไปพูดฝากงานกับลินินที่ต้องดูแลบริษัท..
หลังรับประทานอาหารเสร็จ หัวหน้าพ่อบ้านกับคนขับรถก็ช่วยกันยกสัมภาระขึ้นรถช้าๆ โรลส์รอยซ์สีดำคันหรูถูกล้างจนสะอาดเอี่ยมตั้งแต่เช้ามืด ตัวรถสะท้อนแสงแดดยามเช้าราวกับกระจก นี่แหละผลลัพธ์ของการมีคนคอยดูแล!
“ เห็นแล้วก็ยังไม่ชิน.. ” เมย์ยืนมองกับบรรยากาศในวันนี้ นี่บ้านเธอกลายเป็นบ้านเศรษฐีไปแล้วสินะ!
“ คนที่หมู่บ้านฉันคงคิดว่ามีเจ้าชายจากดูไบหลงทางมา ” เธอพูดแซวต่อจนทำเอาพ่อแม่ไทม์ต้องหัวเราะด้วย
“ อย่าขับเข้าหมู่บ้านเราก็พอลูก พ่อเองก็ไม่อยากเจออะไรแบบนั้น ฮ่าๆๆ ”
“ ไม่ขับเข้าหมู่บ้านหนูด้วยจะได้มั้ยนะ ” เมย์พูดหยอกต่ออย่างทำใจเอาไว้แล้ว การหลบซ่อนแกล้งจนมันไม่มีผลอีกต่อไป เพราะฐานะรองประธานหมื่นล้านของเธอกำลังเป็นที่ถูกพูดถึงไปครึ่งจังหวัด!