เปิดก่อนได้ศพ
เปิดก่อนได้ศพ
แบบที่มีทั้งปืนพกและเสื้อเกราะกันกระสุน ไม่พอยังมีวิชาลมปราณขั้นพื้นฐานติดตัวอีก! งานนี้ให้มันได้รู้กันไปว่าตัวไทม์จะสู้ไม่ได้ เพราะถ้าเขาเดาไม่ผิด อีกฝ่ายเองก็คงไม่ได้พกปืนมาหลายกระบอก งานเลี้ยงแบบนี้ แถมยังเป็นพวกมันที่ทรงอำนาจในจังหวัด! ใครล่ะจะกล้ามีปัญหาด้วยได้? ความย่ามใจย่อมทำให้พวกมันละเลยต่อการพกอาวุธ!
รถกระบะคันเก่าค่อยๆเคลื่อนออกจากลานจอดไปตามถนน ทิ้งให้ไทม์ยืนอยู่เพียงลำพังอีกครั้ง
ชายหนุ่มมองไฟท้ายของรถเมย์จนลับสายตา จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อยๆหายไป!
“ เอาล่ะ.. ” ไทม์หันกลับไปมองรถที่ยืมมาจากตำรวจ
“ ถึงเวลาจัดการเรื่องของผมบ้างแล้ว ” เขาเปิดประตูขึ้นนั่งก่อนขับออกไปอีกเส้นทางหนึ่ง เส้นทางนี้เป็นถนนสายรองที่มุ่งหน้าไปยังสนามบินได้ เส้นทางผ่านป่าที่แทบไม่มีรถผ่านเลยซักคันเดียว!
เพียงเขาขับไปในความมืด ไม่ไกลด้านหลังก็มีรถ SUV สีดำหลายคันเคลื่อนตัวตามมาในทันที! ภายในรถคันหน้าเป็นเสี่ยจักรที่นั่งอยู่เบาะหลัง!
ชายวัยห้าสิบกว่ากำลังสูบบุหรี่ด้วยใบหน้าเย็นชา!
“ มันแยกกับผู้หญิงแล้วจริงๆ ” เขายิ้มเหี้ยม เศรษฐีอายุน้อยจากกรุงเทพแบบนี้ มีหรือจะรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมและความโหดร้ายของต่างจังหวัด!
“ ตอนนี้มันอยู่ในรถตำรวจคันนั้น เส้นทางที่มุ่งไปคือสนามบิน! ” ลูกน้องคนขับหันมารายงาน
“ กูบอกแล้วมันไม่กล้าเสี่ยงหรอก คิดจะปากดีใส่กูแล้วหนีอย่างนั้นเหรอ! ฝันหวานไปเถอะมึง! ” เสี่ยจักรยกยิ้มอย่างได้ใจ! เขาโยนบุหรี่ลงพื้นรถแล้วขยี้
“ ขู่มันให้กลัวอย่าเพิ่งให้มันตาย! กูอยากเห็นไอ้ประธานบริษัทหมื่นล้านนั่นคุกเข่าขอชีวิต คืนนี้กูจะบังคับให้มันโอนเงินซักหลายพันล้านไปบัญชีกูที่เขมร! ฮ่าๆๆ! ”
“ ครับเสี่ย! ” ไม่นานรถคันหน้าก็เร่งความเร็วขึ้น ระยะห่างค่อยๆลดลงจนกระทั่ง!!
ปัง! เสียงดังสนั่นจากด้านหลังทำให้รถของไทม์เสียการควบคุมเล็กน้อย ก่อนชายหนุ่มจะประคองรถเข้าข้างทาง
เขามองกระจกหลัง รถสีดำหลายคันกำลังปิดทางเอาไว้หมดแล้ว!
“ มาเร็วดีนี่หว่า.. ” ไทม์พึมพำเบาๆ เขาเปิดประตูลงจากรถช้าๆ มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในเสื้อแจ็กเก็ต ขณะที่อีกข้างยกขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณว่าเขาจะไม่ขัดขืน
รถหลายคันจอดเรียงกัน ประตูรถเปิดออกก่อนชายฉกรรจ์จำนวนมากจะทยอยลงมา บางคนถืออาวุธ บางคนยืนกระจายตัวล้อมพื้นที่ไว้ และสุดท้าย.. เสี่ยจักรก็ก้าวลงมาอย่างใจเย็น!
“ ฮ่าๆๆๆ! กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าคิดหนีกลับกรุงเทพ! กลัวจนขี้ขึ้นสมองเลยสิไอ้ท่านประธาน! ” เสียงหัวเราะดังขึ้นทันทีที่เห็นไทม์ยืนอยู่กลางถนน
ไทม์ไม่ตอบ เขาเพียงยืนมองอีกฝ่ายนิ่งๆ
“ มึงคิดว่ากูโง่เหรอ? ” เสี่ยจักรเดินเข้ามาใกล้
“ มึงเป็นประธานบริษัทใหญ่ มีทั้งเงิน มีทั้งอำนาจ ถ้าปล่อยมึงกลับกรุงเทพได้ วันนึงมึงก็จะส่งคนกลับมาเล่นงานกู! ”
“ เพราะงั้นคืนนี้.. ” ชายวัยกลางคนยกมือขึ้นชี้หน้า
“ มึงจะไม่ได้กลับไปไหนทั้งนั้น! ”
“ นี่คิดว่าตัวเองฉลาดอยู่คนเดียวเหรอครับ? ทั้งขอนแก่นนี้มึงมีสมองคนเดียวสินะ ฮ่าๆๆ ” ไทม์หัวเราะกลับต่อความมั่นใจของอีกฝ่าย ที่คงคิดว่าตนเองนั้นเล่ห์เหลี่ยมเยอะกว่าผู้ใดแล้วในที่นี่!
“ มึงอย่าปากดี.. ” เสี่ยจักรชะงักไปเช่นกัน คนระดับนี้ที่รวยได้มีหรือจะโง่งมจนไม่รู้อะไรเลย..
“ ก็ไม่ได้มีดีแค่ปาก! ” ชายหนุ่มค่อยๆเปิดเสื้อแจ็กเก็ตให้เห็นเสื้อเกราะกันกระสุนที่สวมอยู่ด้านใน รอยยิ้มของเสี่ยจักรหายไปทันที!
“ มึง.. ”
ปัง!! กระสุนปืนนัดแรกของไทม์พุ่งตรงทะลุเข้ากลางหน้าผากของอีกฝ่าย! ส่งผลให้เสี่ยจักรผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับล้มตายในทันที!
ร่างอวบทรุดลงท่ามกลางความตกตะลึงของลูกน้อง! ไม่มีใครคาดคิดว่าเหตุการณ์จะพลิกกลับเร็วถึงเพียงนี้! ใครจะคิดว่าไอ้หนุ่มนี่จะกล้ายิงคน!!
“ เสี่ย!! ” ลูกน้องคนหนึ่งตะโกนออกมาเสียงหลง ชายฉกรรจ์หลายสิบคนต่างชะงักไปพร้อมกัน!
พวกมันมองหัวหน้าของตัวเองที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ก่อนหันกลับมามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่คิดเชื่อในสายตา!
ไทม์ยังยืนอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเขาสงบนิ่งอย่างประหลาด ชัดเจนเลยว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการลงมือ!
“ ใหญ่โตคับฟ้า สุดท้ายก็ตายได้เหมือนกัน! ” น้ำเสียงเรียบดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก่อนปืนพกในมือเขาจะคำรามต่อ ในคืนนี้ทุกชีวิตต้องถูกกำจัด ไม่อย่างนั้นปัญหาใหญ่อาจเกิดขึ้นกับตัวเขาได้!
“ ยิงมัน! ” ชายคนหนึ่งตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ! ลูกน้องที่พกปืนมาเร่งหาอาวุธในทันที แน่นอนว่าสติที่เหลืออยู่ไม่มากพอจะคว้าปืนได้ทัน!
“ แม่งเอ้ย! ทำไมพวกมึงไม่เตรียมปืนไว้วะ! ”
“ ใครจะคิดว่าต้องใช้ปืนล่ะโว้ย! ยี่สิบต่อหนึ่ง ไอ้บ้านั่นมันมาคนเดียวเองนะ!! ” กลุ่มคนที่กำลังหาปืนอยู่ตะโกนกลับ
“ ลมปราณ.. ” ไทม์สูดหายใจเข้าลึกขณะที่อีกฝ่ายกำลังวุ่นวาย พลังบางอย่างไหลเวียนไปทั่วร่างกายเขาอย่างรวดเร็ว แม้จะน้อยนิดเพราะยังไม่ได้ดูดซับ แต่นั่นก็เพียงพอจะเสริมแกร่งในบางส่วนได้แล้ว!
ประสาทสัมผัสของไทม์เฉียบคมขึ้นจนสามารถจับการเคลื่อนไหวรอบตัวได้ แม้จะอยู่ท่ามกลางความมืด เขาก็ยังมองเห็นเงาของคนที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่ไม่ไกล
“ ประโยชน์แรกคือร่างกาย ตอนนี้การยิงปืนให้เข้าเป้าไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปแล้ว! ” ไทม์พึมพำขณะยกปืน เขาไม่ได้กลายเป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่แบบในหนัง เขาไม่สามารถเหาะเหินเดินอากาศแบบเทพเซียน จะมีก็แค่ร่างกายที่แข็งแกร่งและสนองได้ดีขึ้นมาก!
เพียงเท่านี้..
ปังๆๆๆ!! กระสุนปืนรัวออกไปอย่างรวดเร็ว ทุกนัดคือหนึ่งชีวิตที่ต้องดับไปอย่างแม่นยำ!
ท่ามกลางความมืดของถนนเส้นนั้น ทุกอย่างล้วนกลับสู่ความเงียบสงบในเวลาไม่นาน!!
ชายฉกรรจ์ที่เมื่อครู่ยังคิดว่าตัวเองมีจำนวนเหนือกว่า บัดนี้ไม่มีใครเหลือชีวิตพอจะขัดขวางไทม์ได้อีก
ชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางถนนเปลี่ยว ดวงตากวาดมองไปรอบบริเวณเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเหลืออยู่
คืนนี้เขาไม่ได้มีทางเลือกมากนัก หากปล่อยใครกลับไป เรื่องนี้ย่อมไม่มีวันจบลงโดยง่าย!
“ ยุ่งยากชะมัด ต้องลงมือฆ่าในโลกฝั่งนี้จนได้ ” ไทม์ก้มมองร่องรอยตรงหน้า เขาเก็บปืนกลับเข้าที่ ก่อนเอ่ยถามในสิ่งที่คิดไว้..
“ ระบบ ”
[ เรียกใช้งานระบบ ]
“ ศพพวกนี้เก็บเข้าคลังของระบบได้ไหม? ” ไทม์คิดด้วยมองว่าแม้แต่เนื้อสดก็ยังเก็บได้เลย ศพพวกนี้เองก็คงไม่ต่างกัน..
[ เก็บได้แน่นอน ]
“ งั้นจัดให้ผมหน่อย อย่าเอาไปรวมกับอาหารนะ.. ”
[ ยืนยัน ]
[ ดำเนินการจัดเก็บ ]
วูบ! เพียงชั่วพริบตา ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็หายไป! ไม่มีศพ ไม่มีร่องรอย ไม่มีแม้แต่คราบเลือด แม้แต่สิ่งของที่ตกอยู่บนพื้นก็ถูกเก็บเข้าสู่พื้นที่ของระบบจนหมด!
ถนนที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยความวุ่นวาย กลับเหลือเพียงรถ SUV สีดำหลายคันที่จอดทิ้งเอาไว้
“ สะดวกสบายดีจริงๆ แค่พลังนี้พลังเดียวก็โกงจนเกินไปแล้ว ” เขายิ้มกับคลังเก็บของสุดโกงของเขา
ไทม์เดินไปเปิดประตูรถ SUV คันหนึ่ง ก่อนกวาดตามองภายใน
“ รถพวกนี้ไม่เอาไปดีกว่า ทิ้งไว้เป็นหลักฐานเล็กน้อยเพื่อให้ตำรวจได้ตามหา.. จริงสิ ใส่หลักฐานปลอมซักนิด ทำให้พวกเขาเชื่อว่า คนที่มาลากตัวเสี่ยจักรจนหายไป คือพวกเขมรกับจีนเทา.. ” เขาคิดก่อนสร้างหลักฐานปลอม ซึ่งก็ไม่ยากเพราะตำรวจมีหลักฐานเป็นคลิปวิดิโอก่อนหน้านี้อยู่แล้ว
“ คืนนี้ขอให้ฝนตกด้วยเถอะ ” ชายหนุ่มคิดในใจขณะขับรถยางแตกออกมาช้าๆ.. ไทม์ไม่ได้มุ่งหน้าไปสนามบินอีกแล้ว แต่เลือกใช้เส้นทางอ้อมวนผ่านถนนหลายสาย ก่อนเปลี่ยนรถอีกครั้งเมื่อเห็นว่าปลอดภัย
ตลอดทางไม่มีใครโทรหาเขา ไม่มีเสียงไซเรน ไม่มีตำรวจตามมา ราวกับเหตุการณ์ทั้งหมดไม่เคยเกิดขึ้น
เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ในที่สุดแสงไฟจากบ้านหลังหนึ่งก็ปรากฏอยู่ไกลๆ บ้านไม้ริมทุ่งนาที่เงียบสงบท่ามกลางหมู่บ้านที่ทุกคนคงเข้านอนไปหมดแล้ว
ไทม์จอดรถเอาไว้ด้านหน้า ก่อนเดินเข้าบ้านมาอย่างเหนื่อยล้าไปทั้งตัว
วันนี้ยาวนานจนเกินไปจริงๆ ตั้งแต่ขับรถมาถึงที่นี่ ไปบริจาคเงิน เริ่มงานเลี้ยง แม่ของเมย์ เสี่ยจักร และการฆ่าคนเป็นครั้งแรกในโลกยุคปัจจุบัน!
“ นี่มันงานเลี้ยงหรือสงครามกันนะ คิดถึงโลกยุคอดีตแล้วสิ คืนนี้กลับไปที่นั่นซะหน่อยดีกว่า ยังไงก็ต้องทำลายศพ.. ” ไทม์บ่นเบาๆก่อนเดินเข้าบ้าน แต่ทันทีที่เปิดประตู เขาก็เห็นเมย์นั่งอยู่บนโซฟาเพื่อรอเขา!
“ ไทม์! ” เธอลุกขึ้นทันทีเช่นเดียวกับพ่อแม่ที่รออยู่ด้วย
“ มึงไม่เป็นอะไรใช่มั้ย! ” สายตาของเธอสำรวจร่างกายชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ ไม่เป็นไร แค่นี้สบายมาก เรื่องเสี่ยจักรกูจัดการให้แล้ว อย่าถามว่าทำยังไง แค่พวกมันไม่มีทางมาก่อกวนได้อีกก็พอ.. ” เขาพูดเพียงเท่านี้ต่อหน้าทุกคน
“ เข้าใจแล้ว กูจะไม่พูดเรื่องนี้อีก คืนนี้มึงกลับมาบ้านพร้อมกู ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้ทั้งนั้น! ” เมย์รับคำอย่างจริงใจ เธอรู้ดีว่าทุกสิ่งที่ไทม์ได้ทำลงไปนั้น เหตุผลหลักๆมันก็เพื่อช่วยเหลือมารดาของตนเอง!
“ หิวข้าวจะตายแล้วเนี่ย มีอะไรกันบ้างครับแม่คืนนี้ ” ชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่องไปขณะเผยรอยยิ้มออกมา
“ นี่ยังจะกินไหวอีกเหรอ งานเลี้ยงนั่นอาหารไม่อร่อยหรือยังไง! ” แม่ของไทม์ที่เห็นว่าลูกปลอดภัยแล้ว พูดแซวขึ้นก่อนเปิดจานใส่อาหารให้เขาดู..