มีเงินแล้วก็ต้องใช้
มีเงินแล้วก็ต้องใช้
ไทม์เงยหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนก้มลงมองโทรศัพท์อีกครั้ง แล้วเงยหน้าขึ้น แล้วก้มลงอีกครั้ง ราวกับกลัวว่าตัวเลขนั้นจะหายไป!!
ไทม์อยากหัวเราะ อยากกรีดร้อง! อยากวิ่งรอบกรุงเทพสักสามรอบ! แต่สุดท้ายเขาก็ทำได้แค่พยักหน้าเงียบๆ เพื่อพยายามรักษาภาพลักษณ์ต่อหน้าหลิวซินเยว่
“ เงินเรียบร้อยแล้วค่ะ ” หญิงสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ หวังว่าเราจะร่วมงานกันได้อีก ”
“ แน่นอนครับ ” ไทม์ตอบทันที ล้อเล่นหรือไง แหล่งเงินสดเดินได้ขนาดนี้ ใครมันจะปล่อยให้หลุดมือง่ายๆกัน!
“ เช่นนั้นฉันไม่ขอรบกวนเวลาคุณแล้ว ” หลิวซินเยว่ลุกขึ้นก่อนจากไป
ไม่กี่นาทีต่อมา ไทม์เดินออกจากอาคารหรูใจกลางห้วยขวาง ประตูกระจกอัตโนมัติเปิดออก แสงแดดยามบ่ายสาดลงมาบนใบหน้า รถหรูยังคงเข้าออกลานจอดรถไม่ขาดสาย ผู้คนแต่งตัวดีเดินผ่านไปมา..
ทว่าสำหรับไทม์.. โลกใบเดิมช่างดูแตกต่างออกไป! เพราะในตอนนี้ บัญชีธนาคารของเขามีเงินสดห้าสิบล้าน!!
ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่ม้านั่งริมทาง ก่อนเปิดแอปธนาคารขึ้นมาอีกครั้ง
50,000,000 ยอดเงินแสนงดงามยังอยู่!
“ ฮ่า.. ฮ่าๆๆๆ ” ไทม์หัวเราะออกมาเบาๆจนคนข้างๆต้องหันมามอง
“ เรารวยแล้วจริงๆ.. พ่อครับ แม่ครับ ชาตินี้พวกเราเตรียมตัวสุขสบายได้เลย! ” เขาพูดอย่างไม่คิดลืมบุญคุณ สร้อยคอนั่นเป็นคุณปู่ที่มอบให้ และก็เป็นพ่อแม่ของเขาที่สู้ตายเพื่อแย่งชิงมา คนทั้งหมดล้วนมีบุญคุณกับตัวเขา น่าเสียดายที่คุณปู่ได้จากไปก่อน..
“ เงินเดือนสามหมื่นบาท ถ้าไม่กินไม่ใช้เลย ก็ต้องทำงานเกือบหนึ่งร้อยสี่สิบปี ถึงจะได้เงินเท่านี้.. ” เขาพูดอย่างหลุดพ้นจากคำว่ายากจนแล้ว ปลากระพงนึ่งมะนาวหนึ่งตัว ทำให้เขาได้เงินมากกว่าที่มนุษย์เงินเดือนจำนวนมากจะหาได้ทั้งชีวิต!
“ ไม่สิ.. สิ่งที่มีค่าจริงๆไม่ใช่เงิน แต่คือประตูมิติ! ”
ห้าสิบล้านบาทเป็นเพียงผลลัพธ์ ต้นเหตุที่แท้จริงคือโลกอีกใบ โลกที่ข้าวสารธรรมดามีค่าดั่งทอง โลกที่ยาแก้ปวดอาจช่วยชีวิตขุนนางได้ โลกที่กระจกเงาธรรมดาอาจถูกมองเป็นสมบัติวิเศษ โลกที่ความรู้จากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดสามารถสร้างความมั่งคั่งได้อย่างไร้ขีดจำกัด!!
[ ระบบเห็นด้วย ]
[ โฮสต์เริ่มเข้าใจแก่นแท้ของความสามารถแล้ว ]
“ งั้นเรามาวางแผนกัน ” ไทม์ลุกขึ้นยืน
“ อย่างแรก ย้ายออกจากห้องเช่า ”
“ อย่างที่สอง ซื้อรถซักคันเผื่อขับกลับบ้าน.. ” เขาพูดอย่างคิดแล้ว พลังวิเศษย้อนเวลาไม่จำเป็นต้องใช้ทุกวัน เขาคือคนเลือก และเขาเลือกที่จะมีความสุขกับการใช้เงินก้อนนี้ก่อน
“ อย่างที่สาม หาซื้อโกดังเก็บของ ถ้าเราต้องการจะทำการค้าแบบนี้ สินค้าหลายอย่างก็ต้องจัดหามาเตรียมไว้.. ”
“ อย่างที่สี่ สร้างบริษัทบังหน้า เงินที่มากขึ้นย่อมต้องมีที่มาที่ไปให้ชัดเจน ”
“ และอย่างที่ห้า.. ” ดวงตาของเขาเป็นประกาย
“ อาวุธป้องกันตัว! ” ภาพทหารที่ถูกคมดาบของสาวงามตัดหัว ทุกอย่างในตอนนั้นยังคงติดตาไทม์อยู่แบบชัดเจน!
[ ระบบขอชื่นชมโฮสต์ ]
[ ที่สามารถระบุเส้นทางและเป้าหมายได้อย่างชัดเจน ] ไทม์ยิ้มกว้างเป็นคำตอบ ใช่แล้ว.. ทองคำไม่ว่าจะในยุคสมัยไหนก็มีจำกัด สมบัติโบราณเองมีจำกัดเช่นกัน แต่ข้าวสาร.. ประเทศไทยมีเป็นล้านตันให้เขาเลือกซื้อ!
ถ้าเขาขนข้าวสารไปขายในยุคที่ผู้คนกำลังอดอยาก กำไรจะมากขนาดไหน?
“ หืม.. ยุคนั้นตรงกับประเทศไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยาสินะ ถ้าดูจากปีแล้ว.. ก็ตรงกับสมัยที่สมเด็กพระนเรศวรยังเป็นเด็ก.. ” เขาพูดขณะตรวจสอบข้อมูลบนรถไฟฟ้าที่กำลังเคลื่อนไป โทรศัพท์มือถือและอินเทอร์เน็ตมีทุกอย่างที่เขาอยากรู้
“ ปี ค.ศ. 1560 ไทยเสียกรุงครั้งแรกตอนปี 1569.. ตอนนี้ที่เราย้อนเวลาไป พระนเรศวรยังอายุได้แค่ห้าขวบ.. อายุตอนเสียกรุงและถูกจับไปเป็นองค์ประกันคือสิบสี่ปี.. ถ้าเรานั่งเรือจากจีนไปกรุงศรีในช่วงนั้น ไม่แน่ว่าอาจจะได้รับของดีติดมือกลับมา.. ” ไทม์คิดกับเรื่องนี้ที่เป็นไปได้ ตัวเขาเองก็ไม่ได้อยากอยู่ในประเทศจีนนานนัก หลังกอบโกยทุกอย่างได้แล้ว ชายหนุ่มก็คิดจะเดินทางมายังประเทศไทย ประเทศที่การกระทำของเขาอาจช่วยเหลือประวัติศาสตร์!
ชายหนุ่มไม่ได้รู้เลยว่าความคิดสุดท้ายของเขานั้น มันอาจอันตรายกว่าที่คิดเอาไว้มาก..
สำหรับเขาแล้ว ไทม์ก็แค่อยากย้อนอดีตไปในประเทศของตัวเอง เผื่อว่าเขาจะมีโอกาสได้ซื้อที่ดินไว้ล่วงหน้าก็เท่านั้น..
. . .
รถไฟฟ้าค่อยๆชะลอความเร็วลง ก่อนประตูจะเปิดออกที่สถานีชิดลม..
ติ๊ง! ไทม์เดินออกมาพร้อมโทรศัพท์ในมือ หลังจากนั่งค้นข้อมูลมาตลอดทาง ตอนนี้เขามาถึงจุดหมายแรกของชีวิตเศรษฐีหน้าใหม่แล้ว
โครงการคอนโดหรูใจกลางกรุงเทพ ชีวิตดีมีระดับแบบที่คนรวยเท่านั้นถึงจะมีได้ แน่นอนว่านั่นไม่ได้พูดถึงคอนโดหลักล้านที่ปล่อยเช่าหลักหมื่น..
ตึกสูงหลายสิบชั้นตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ผนังกระจกสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ น้ำพุขนาดใหญ่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้า รถหรูระดับหลายสิบล้านบาทจอดเรียงรายราวกับเป็นเรื่องปกติ
“ โห.. ถ้าเป็นปกติ คนระดับเราจะกล้าเดินผ่านโครงการแบบนี้มั้ยนะ ” ชายหนุ่มยืนมองอยู่พักหนึ่ง เมื่อวานเขายังอาศัยอยู่ในห้องเช่าเดือนละสามพันห้า วันนี้กลับมายืนดูคอนโดที่ได้ชื่อว่าหรูหราติดอันดับต้นๆของกรุงเทพ.. Scope Langsuan แค่ทำเลหลังสวนของมันก็แพงที่สุดแล้ว!!
ชีวิตคนเรามันเปลี่ยนได้เร็วจริงๆ!!
“ ถึงจะมีเงินสดแค่ห้าสิบล้าน แต่ในอนาคตเราต้องมีร้อยล้านพันล้านแน่ๆ การซื้อบ้านสมควรจะซื้อครั้งเดียวแล้วให้มันจบไปเลย ไม่ใช่ซื้อของถูกก่อน แล้วค่อยมาจัดการภาระบ้านเก่าทีหลัง.. ” เขาคิดแบบนี้จึงมาที่นี่เป็นแห่งแรก
“ คุณลูกค้าสนใจเข้าชมห้องตัวอย่างไหมคะ? ” พนักงานขายสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม
ไทม์ก้มมองตัวเอง เสื้อยืดธรรมดา กางเกงยีนส์เก่า รองเท้าผ้าใบคู่ละไม่ถึงพัน ตัวเขาแทบจะเขียนคำว่าจนติดหน้าผากอยู่แล้ว หากไม่ใช่ว่าใบหน้าและผิวพรรณนั้น มันคือคุณชายมากเงินคนนึง! ต้องขอบคุณพ่อแม่จริงๆที่เกิดเขามาได้หล่อเหลา!
“ ได้แบบนั้นก็ดีเลยครับ ” ไทม์ตอบกลับอย่างสุภาพ
สิบนาทีต่อมา.. ตัวเขาก็กำลังยืนอยู่ภายในห้องตัวอย่างขนาดเกือบหนึ่งร้อยตารางเมตร
วิวเมืองกรุงเทพทอดยาวสุดสายตา ห้องนอนใหญ่ ห้องแต่งตัว ห้องครัว ระเบียงกว้าง ทุกอย่างดูหรูหราจนเหมือนอยู่ในโรงแรมระดับห้าดาว! แม้จะไม่ใช่ห้องระดับเพนท์เฮาส์ แต่ที่นี่ก็สุดยอดแล้วสำหรับหนุ่มโสดแบบไทม์!
“ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่สี่สิบล้านค่ะ ตอนนี้เราเหลือห้องไม่มาก น่าเสียดายที่ห้องระดับเพนท์เฮาส์ซึ่งมีพื้นที่กว่าห้าร้อยตารางเมตรได้ถูกขายไปก่อน ” พนักงานขายกล่าวอย่างนุ่มนวล
“ หากเป็นชั้นสูงจะอยู่ประมาณสี่สิบห้าล้าน ราคานี้รวมของตกแต่งแบบพร้อมอยู่.. ”
ไทม์พยักหน้าเบาๆ ถ้าเป็นเมื่อสามวันก่อนเขาคงเดินออกไปตั้งแต่ได้ยินตัวเลขหลักล้าน.. ไม่เหมือนตอนนี้ ที่ห้าสิบล้านในบัญชียังคงนอนอยู่เงียบๆ!
“ ผมมีงบประมาณห้าสิบล้านแบบพร้อมจ่าย รบกวนแนะนำห้องที่ดีที่สุดให้ด้วยครับ ผมขอรับห้องวันนี้เลย! ”
“ คะ? ” พนักงานสาวชะงักไปทันที เงินห้าสิบล้าน ต่อให้เป็นลูกเศรษฐีหมื่นล้านก็ใช่ว่าจะจ่ายได้ง่ายๆ คุณชายตรงหน้านี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!
หญิงสาวนิ่งค้างไปชั่วครู่ ก่อนรีบกลับมาตั้งสติอย่างมืออาชีพ!
“ มีสิ่งที่คุณผู้ชายต้องการแน่นอนค่ะ! แม้จะไม่ใช่ห้องเพนต์เฮาส์ แต่ระดับของการตกแต่งก็ไม่แพ้กันเลย! ” เธอรีบตอบก่อนเร่งพาไทม์ไปดูห้องจริงในทันที!