ทะลุพันล้าน
ทะลุพันล้าน
“ จากลวดลายรวมถึงเนื้อเคลือบ ผมกล้ายืนยันว่าเป็นเครื่องลายครามที่ถูกผลิตเพื่อใช้งานในราชสำนักโดยตรง ” เฉินกั๋วหมิงกล่าวสนับสนุนความล้ำค่านี้อีกครั้ง!
“ นี่เป็นของระดับที่พิพิธภัณฑ์ต้องการครอบครอง.. ” หัวใจของหลิวซินเยว่กระตุกทันที มูลค่าของชิ้นแรกก็พุ่งทะยานแล้ว! เธอสามารถซื้อเขาในราคาสูง ก่อนไปลุ้นหากำไรต่อจากงานประมูลได้!
“ ประเมินราคาได้หรือยังครับ? ” ไทม์ถามอย่างใจเย็น หญิงสาวนิ่งไปพักหนึ่งก่อนตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ หากเข้าสู่การประมูล.. ราคาปิดอาจไม่ต่ำกว่าร้อยห้าสิบล้านบาท.. ทว่าหากมีนักสะสมต่างชาติเข้าร่วมด้วย มันอาจทะลุสองร้อยล้านบาทได้.. พูดตามตรงว่าเจ้านี่ไม่เหมือนสิ่งที่เคยมีมา มันสมบูรณ์กว่าทุกชิ้นมาก! ”
“ ตีราคาได้ดี.. ” ไทม์อยากจะแสดงออกว่าตื่นเต้นเต็มทีแล้ว! แจกันเพียงใบเดียวขายได้เป็นร้อยล้าน!
หลิวซินเยว่หันมามองไทม์ แต่ชายหนุ่มกลับยังนั่งนิ่งเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่..
“ งั้นดูชิ้นที่สองต่อเลยครับ ” ไทม์พูดพลางหยิบกล่องใบถัดไปขึ้นมา
ฟุบ.. ฝากล่องเปิดออก ทันทีที่หยกเขียวแกะสลักปรากฏขึ้นบนโต๊ะ ผู้เชี่ยวชาญอย่างเฉินกั๋วหมิงก็ถึงกับอยู่เฉยไม่ได้!
“ รอบนี้ถึงขั้นมีหยกด้วยเลยเหรอ! ” เขารีบตรวจสอบขั้นแรกด้วยมือที่สั่นเทา เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่าหยกคือของล้ำค่า ยิ่งเป็นงานโบราณจากยุคสมัยก่อน ความล้ำค่าของมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี!
“ สีหยกแบบนี้.. ความโปร่งแสงระดับนี้.. ”
“ พระเจ้า.. ” ชายชรากลืนน้ำลาย จากนั้นจึงเงยหน้ามองไทม์อย่างไม่อยากเชื่อ
“ คุณไทม์.. คุณไปเอาของพวกนี้มาจากไหนกันแน่? ” เขาหลุดถามอย่างลืมตัว
“ แหล่งที่มาไม่สำคัญหรอกครับ ” ไทม์ยิ้มบางๆ
“ สำคัญแค่ว่าขายได้ราคาเท่าไร ” คำตอบนั้นทำให้เฉินกั๋วหมิงถึงกับหัวเราะแห้งๆ ก่อนยื่นส่งตัวหยกไปให้ท่านประธานของตนได้ตรวจสอบต่อ
ผ่านไปเกือบสิบนาทีเต็ม ในที่สุดหญิงสาวก็วางหยกลงอย่างทะนุถนอม..
“ หยกแกะสลักจากยุคสมัยราชวงศ์หมิงแบบนี้พบได้ยากมาก หากเข้าสู่ตลาดประมูล ราคาเริ่มต้นควรอยู่ที่สองร้อยล้าน.. ก่อนปิดที่สามไม่ก็ห้าร้อยล้านเห็นจะได้! ” เธอให้คำตอบอย่างจริงจัง ตัวเลขนั้นมันไม่แน่นอน แต่ที่แน่นอนคือสองร้อยล้านต้องมี!
เพียงชิ้นที่สองไทม์ก็รวยไม่รู้เรื่องแล้ว! ชายหนุ่มยิ้มอย่างตั้งสติ ก่อนเอื้อมมือไปยังกล่องใบที่สาม..
“ งั้น.. มาดูของที่เหลือกันต่อดีกว่าครับ ” ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ทั้งสองคนในห้องต่างก็กลืนน้ำลายลงพร้อมกัน ความล้ำค่าของสิ่งที่ไทม์นำมา ดูจะไม่มีอะไรธรรมดาเลยซักชิ้นเดียว!
กล่องใบที่สามถูกเปิดออกอย่างช้าๆ วัตถุทรงสี่เหลี่ยมสีทองแดงเข้มปรากฏขึ้นบนผ้ากำมะหยี่สีดำ
“ ตราประทับ? ” หลิวซินเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะที่เฉินกั๋วหมิงกลับเปลี่ยนสีหน้าทันที
“ เดี๋ยวก่อน! ” ชายชรารีบยกตราประทับขึ้นตรวจสอบด้วยความระมัดระวัง ราวกับกำลังจับโบราณวัตถุระดับชาติ
ห้องทั้งห้องเงียบลง มีเพียงเสียงหายใจของผู้เชี่ยวชาญชราเท่านั้นที่ดูจะตื่นเต้น..
“ เป็นไปไม่ได้.. ”
“ ของสิ่งนี้คืออะไรคะ.. ” หลิวซินเยว่ถามทันที ตัวเธอเองก็ไม่ได้เชี่ยวชาญมากนักกับพวกตราประทับที่มีอยู่หลายแบบ
“ ของจริง.. ของจริงอย่างแน่นอน! ”
“ แม้แต่รอยสึกจากการใช้งานก็ยังอยู่ครบ! ” เขารีบหยิบแว่นขยายขึ้นมาตรวจซ้ำอีกครั้ง
“ ลายแกะสลักตรงฐาน.. รูปแบบอักษร.. รวมถึงส่วนผสมของโลหะ.. ”
“ นี่ไม่ใช่ของทำเลียนแบบในยุคหลัง! ”
“ ระดับไหนคะ? ” หลิวซินเยว่เองก็เริ่มจริงจังขึ้น
“ หากฉันเดาไม่ผิด.. ” เฉินกั๋วหมิงสูดลมหายใจลึก
“ นี่น่าจะเป็นตราประทับราชการของขุนนางระดับปกครองเมือง ไม่ก็ระดับอำเภอในสมัยหมิงตอนกลาง ”
“ ของแบบนี้แทบไม่เคยหลุดออกสู่ตลาดเลยด้วยซ้ำ ไม่สิ.. มันคือของระดับสมบัติชาติ! นี่ไม่ใช่ของที่จะนำไปประมูลมั่วๆได้! ” เขาวางมันลงอย่างทะนุถนอม
“ คุณค่าทางประวัติศาสตร์สูงมาก นักสะสมสายเอกสารราชการจะคลั่งของชิ้นนี้แน่นอน!! ”
“ หากเข้าประมูล.. ” หลิวซินเยว่ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนตอบ
“ ฉันคิดว่าราคาปิดน่าจะอยู่ระหว่างเจ็ดร้อยถึงหนึ่งพันล้าน.. ”
เปรี้ยง!! ไม่ต่างจากมีฟ้าผ่าลงมากลางใจ ตราประทับนั้นที่นายอำเภอบอกว่าค่อยเบิกมาใหม่ก็ได้ กลับมีมูลค่าเฉียดพันล้านในยุคนี้! เงินพันล้าน! พันล้านเลยนะ!!
“ พอใช้ได้ครับ ” ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบแม้ว่าในใจจะตื่นเต้นจนอยากกรีดร้อง! คำตอบนั้นทำให้เฉินกั๋วหมิงแทบสำลักน้ำลาย พอใช้ได้!? นี่มันระดับสมบัติแห่งชาติแล้วนะ! เงินพันล้านมันน้อยไปอีกเหรอคุณชายท่านนี้!!
“ ชิ้นสุดท้ายครับ ” ไทม์กล่าวพลางดึงหีบดาบออกมา
แกร๊ก.. ฝาหีบถูกเปิดออก ทันทีที่ดาบโบราณปรากฏขึ้น ทั้งห้องก็เงียบสนิท! คราวนี้แม้แต่หลิวซินเยว่ก็ยังลุกขึ้นยืน!
“ ดาบโบราณ.. ” เฉินกั๋วหมิงเดินเข้าไปแทบจะทันที
“ ขออนุญาตนะครับ ”
ชริ้ง.. คมดาบถูกชักออกจากฝัก เสียงโลหะกังวานใสดังก้องภายในห้อง แสงสะท้อนเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของทุกคน
“ พระเจ้า.. ” ชายชราถึงกับพูดไม่ออก
“ ลายเหล็กยังอยู่ครบ.. ไม่มีรอยแตกร้าว.. ไม่มีรอยซ่อมแซม.. ”
“ สภาพแบบนี้เป็นไปไม่ได้เลย.. สมบัติชาติอีกแล้ว ” เขารีบหยิบอุปกรณ์ตรวจสอบขึ้นมาทันที เวลาผ่านไปกว่าสิบห้านาที ในที่สุดผู้เชี่ยวชาญชราก็ถอนหายใจยาว
“ หากฉันเป็นนักสะสม.. ฉันคงยอมขายบ้านเพื่อซื้อดาบเล่มนี้ ” ประโยคนั้นทำให้ทุกคนหัวเราะออกมาเบาๆ ทว่าไม่มีใครคิดว่ามันเป็นเรื่องตลก
“ ดาบพระราชทานจากราชสำนักหมิง มูลค่ามหาศาลด้วยคุณภาพเหมือนของใหม่.. ยิ่งถ้าได้วางคู่กับตราประทับของขุนนางนั่น.. เฮ้อ.. ฉันตีมูลค่าให้ไม่ได้เลย มหาศาลจริงๆ! ”
“ ดาบเล่มนี้.. ” หลิวซินเยว่ลูบฝักดาบเบาๆก่อนกล่าวบ้าง
“ ประเมินราคาต่ำไม่ได้เลยจริงๆ ”
“ ราคาเปิดในการประมูลอาจเริ่มต้นที่หนึ่งพันล้าน.. และมีโอกาสขึ้นไปถึงสามพันล้านได้ไม่ยาก หากมีนักสะสมชาวจีน ฮ่องกง หรือสิงคโปร์เข้ามาแข่งขันกัน ” เธอกล่าวกับงานประมูลนี้ที่คงไม่ได้จัดขึ้นในไทย พันล้านในไทยมันก็คือสองร้อยล้านหยวน ซึ่งก็ถือเป็นตัวเลขปกติของเหล่าคนรวยที่มักจะใช้เงินกัน!
ห้องกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ของทั้งสี่ชิ้นถูกวางเรียงอยู่บนโต๊ะ แต่ละชิ้นล้วนเป็นระดับที่สามารถขึ้นหน้าปกแคตตาล็อกประมูลได้สบายๆ!
“ คุณไทม์ ” หลิวซินเยว่หันกลับมามองไทม์ สีหน้าของเธอจริงจังขึ้นกว่าเดิมมาก
“ ฉันขอพูดตรงๆเลยนะคะ ”
“ เชิญครับ ” เขาเชื่อใจเธอมากพอจะให้ตั้งราคา
“ หอประมูลจิ้นเป่าไม่ใช่มูลนิธิ และพวกเราไม่ได้ตั้งใจซื้อของเหล่านี้มาเก็บเอาไว้ดูเล่น ”
“ เป้าหมายของเราคือการนำไปสร้างกำไรต่อผ่านงานประมูลที่แผ่นดินใหญ่ พูดมาถึงตรงนี้คุณไทม์อาจแปลกใจ.. ” เธอพูดต่อกับธุรกิจแบบนี้ที่ไม่ควรจะมาเปิดอยู่ในไทยเลย ของล้ำค่าของประเทศจีน ก็ต้องไปเปิดร้านรับซื้อในจีนสิถึงจะถูก!
“ เหตุผลที่เรามารับซื้อในไทย ก็เพราะในช่วงสมัยนั้น คนจีนจำนวนมากได้เดินทางมาที่นี่ ยุคกรุงศรีอยุธยาคือยุคที่ของล้ำค่าหลั่งไหลเข้ามาในไทยเป็นจำนวนไม่น้อย ” เธอพูดอย่างตรงไปตรงมา
“ ฉันสามารถบอกราคาสวยๆตามทฤษฎีและการประเมินได้เป็นพันล้าน แต่ราคาที่จ่ายเงินจริงต้องเป็นราคาที่ทำให้บริษัทมีกำไรด้วย ” ไทม์พยักหน้าอย่างเข้าใจ แบบนี้สิถึงจะเป็นนักธุรกิจตัวจริง!