แล้วคิดว่าผมเป็นใคร
แล้วคิดว่าผมเป็นใคร
“ โอ้! คุณผู้จัดการช่างพูดจาได้ฉะฉาน สมกับเป็นคนระดับหัวหน้าจริงๆ ฮ่าๆๆ ” ไทม์ที่เงียบมาตลอดหัวเราะขึ้นเสียงดัง ลูกน้องกล้าทำชั่วก็เพราะมีหัวหน้าเลว คำพูดนี้เขาเพิ่งได้เห็นกับตา!!
ไทม์หัวเราะเบาๆ รอยยิ้มของเขาไม่ได้มีความโกรธ หากแต่เป็นรอยยิ้มของคนที่มั่นใจว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าอยู่หลายก้าว
“ คุณผู้จัดการครับ ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“ เมื่อกี้คุณบอกว่าอย่าใช้อารมณ์มากกว่าข้อเท็จจริงใช่ไหม ”
“ ใช่ครับ ” ผู้จัดการพยักหน้า
“ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง! ” ไทม์ยิ้มบาง
“ เพราะฉะนั้นเรามาพูดกันด้วยข้อเท็จจริงดีกว่า ” ทุกสายตาในธนาคารหันมามองชายหนุ่มทันที ผู้จัดการยังคงยืนกอดอก สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ
“ เชิญครับ! ”
“ ข้อเท็จจริงข้อแรก.. พนักงานของคุณพูดกับพ่อผมว่า ไม่มีความเสี่ยงเลย อันนี้คุณกล้ายอมรับมั้ยครับ? ”
“ ถ้าพูดจริง นั่นก็อาจเป็นแค่การสื่อสารคลาดเคลื่อนเท่านั้นเอง ” ผู้จัดการพูดสู้อย่างไม่คิดใส่ใจ
“ อ้อ.. แค่สื่อสารคลาดเคลื่อนสินะครับ ” ไทม์พยักหน้าช้าๆ
“ แล้วข้อเท็จจริงข้อที่สอง.. พนักงานของคุณพูดว่า ไม่ต้องอ่านเอกสารก็ได้ เชื่อดิฉันได้เลย อันนี้ก็คงสื่อสารคลาดเคลื่อนเหมือนกันใช่มั้ยครับ? ” ผู้จัดการเริ่มนิ่ง
“ ถ้าพูดจริงก็.. ”
“ ไม่ต้องรีบตอบครับ ” ไทม์ยกมือห้าม เขาเองก็มีการศึกษา แถมยังเคยทำงานในฝ่ายการตลาดมาเหมือนกัน คำพูดคำจาและวิธีใช้เหตุผล ตนเองก็ย่อมไม่ด้อยไปกว่าอีกฝ่าย! งานนี้เรียกได้ว่ามวยถูกคู่!
“ ผมมีข้อเท็จจริงข้อที่สามอีก ” เขาหยิบเอกสารกองทุนขึ้นมา
“ ผลิตภัณฑ์นี้ระบุชัดเจนว่าผู้ลงทุนควรศึกษาหนังสือชี้ชวน และต้องรับทราบความเสี่ยงก่อนตัดสินใจ ”
“ แต่พนักงานของคุณกลับเร่งให้เซ็นโดยไม่ให้อ่าน แบบนี้.. ถือเป็นขั้นตอนปกติของธนาคารเหรอครับ? ”
“ คุณกำลังกล่าวหา.. ” ผู้จัดการเริ่มขมวดคิ้ว
“ ยังไม่จบครับ ” ไทม์พูดแทรกอย่างสุภาพ
“ ผมเรียนการตลาดมาก็จริง แต่ผมก็พอรู้เรื่องกฎหมายผู้บริโภคอยู่บ้าง ”
“ การเสนอขายผลิตภัณฑ์ทางการเงิน ต้องเปิดเผยข้อมูลสำคัญและความเสี่ยงอย่างเพียงพอ ไม่ใช่เลือกพูดเฉพาะข้อดี แล้วละเว้นข้อเสียที่มีสาระสำคัญต่อการตัดสินใจของลูกค้า ” คำพูดนั้นทำให้ลูกค้าหลายคนพยักหน้า แตกต่างจากผู้จัดการที่เริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดี
“ แล้วเมื่อกี้คุณยังบอกอีกว่า สุดท้ายลูกค้าจะเซ็นหรือไม่เซ็นก็เป็นเรื่องของลูกค้า ”
“ ถูกต้องครับ.. ”
“ งั้นผมขอถามหน่อย ถ้าลูกค้าได้รับข้อมูลไม่ครบ การตัดสินใจนั้นจะเรียกว่าเป็นการตัดสินใจโดยได้รับข้อมูลครบถ้วนจริงเหรอ.. นี่มันต่างยังไงกับการหลอกลวงด้วยข้อมูลเพียงด้านเดียวครับ! ” ไทม์สบตาเขาตรงๆ ผู้จัดการอ้าปากแต่กลับตอบไม่ได้ ทั่วทั้งโถงธนาคารเงียบสนิท..
“ คุณบอกให้ใช้ข้อเท็จจริง งั้นผมก็มีข้อเท็จจริงอีกชิ้นหนึ่ง! ” เขาพูดต่อก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
“ จริงๆแล้วตั้งแต่พนักงานของคุณเริ่มแนะนำผลิตภัณฑ์ ผมก็เปิดกล้องบันทึกวิดีโอไว้ตลอด ” เขายิ้มให้กับสาเหตุที่ตนเองนิ่งเงียบ โดยไม่คิดจะเข้ามาขัดตั้งแต่อีกฝ่ายเริ่มเสนอ!
“ ..!! ” พนักงานสาวหน้าซีดทันที ผู้จัดการเองก็เปลี่ยนสีหน้า
ไทม์แตะหน้าจอเพียงครั้งเดียว เสียงจากลำโพงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นทั่วเคาน์เตอร์
“ โครงการนี้ไม่มีความเสี่ยงเลยค่ะ.. คุณลุงไม่ต้องอ่านเอกสารก็ได้ เดี๋ยวดิฉันอธิบายเอง.. เซ็นตรงนี้ได้เลยค่ะ.. ” ทุกประโยคชัดเจนทุกคำ
ไม่มีการตัดต่อ ไม่มีเสียงรบกวน ทั่วทั้งธนาคารเงียบกริบ ลูกค้าหลายคนเบิกตากว้าง!!
ผู้เป็นแม่ถึงกับกำหมัดแน่น ส่วนพนักงานสาว ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นบ้างแล้ว..
“ เป็น.. เป็นการอัดเสียงโดยไม่ได้รับอนุญาต! ” เธอรีบตะโกนขึ้น
“ ผมไม่ได้อัดเสียงครับ ผมถ่ายวิดีโอ และผมก็ไม่ได้แอบเอาไปเผยแพร่ที่ไหน ก็แค่อยากถ่ายช่วงเวลาปลดหนี้ของครอบครัว! ” ไทม์หัวเราะเบาๆ เขายกโทรศัพท์ขึ้นให้ทุกคนเห็น
“ ผมเพียงบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของผม เพื่อใช้เป็นหลักฐานหากเกิดข้อพิพาท ถ้าพวกคุณไม่พอใจกับเรื่องนี้ก็เชิญไปฟ้องศาลได้เลย ผมพร้อมสู้คดีเพิ่ม ต่อจากคดีที่พวกคุณเพิ่งกระทำ! ” ผู้จัดการเริ่มหน้าซีดกับคำพูดนั้น
“ เมื่อกี้คุณบอกว่าจะเอาข้อเท็จจริง ตอนนี้ข้อเท็จจริงก็อยู่ตรงหน้าคุณแล้ว ” เขามองหน้าอีกฝ่ายอย่างเหนือกว่า ชัยชนะที่แท้จริงตกมาอยู่ในมือของไทม์!
“ ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะร้องเรียนกับสำนักงานใหญ่ของธนาคารก่อน แต่หลังจากได้ยินคำพูดของคุณผมก็เปลี่ยนใจ ”
“ คุณ.. หมายความว่ายังไง ” ผู้จัดการเริ่มรู้สึกไม่ดี
“ เรื่องนี้คงต้องให้ตำรวจและหน่วยงานกำกับที่เกี่ยวข้อง เป็นผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริงน่าจะดีกว่า” ไทม์ยิ้ม
“ รวมถึงให้สำนักงานใหญ่ตรวจสอบด้วยว่า การเสนอขายแบบนี้เป็นนโยบายของธนาคาร หรือเป็นการกระทำเฉพาะบุคคล ” คำพูดนั้นทำให้ผู้จัดการเหงื่อตก เขาเริ่มรู้แล้วว่าวันนี้เรื่องคงไม่จบแค่การโต้เถียงในธนาคารอีกต่อไป..
“ คุณครับ.. อย่าให้เรื่องต้องใหญ่โตแบบนั้นเลย.. ฟ้องศาลมันมีแต่วุ่นวาย ยิ่งเรื่องที่จะติดต่อไปสำนักงานใหญ่ของธนาคารก็ยิ่งยาก เรามาจบปัญหาที่ตรงนี้ดีมั้ย.. ” ผู้จัดการพูดเสียงอ่อน ท่าทางของเขาในตอนนี้ไม่เหมือนคนเดิมอีกต่อไป วินาทีนี้ต่อให้อีกฝ่ายบอกให้เขายกมือไหว้ ชายวัยกลางคนก็พร้อมจะไหว้ในทันที!
“ คุณคิดว่าการติดต่อสำนักงานใหญ่ของธนาคารเป็นเรื่องยากสำหรับผม? ” ไทม์ยิ้มก่อนยื่นบัตรประชาชนของเขาให้แก่ผู้จัดการโดยตรง
“ ไปตรวจสอบดูสิครับ ว่าคนแบบผมถือเป็นคนที่สำนักงานใหญ่จะให้ความสนใจมั้ย? ” ชายหนุ่มพูดเพียงเท่านี้ อีกฝ่ายก็เร่งหันกลับไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ในทันที.. การเปิดข้อมูลลูกค้าไม่ใช่เรื่องยากสำหรับตัวเขา..
ติ๊ง.. ยอดเงินฝากกว่าสองพันล้านคือสิ่งที่แสดงขึ้นมาเป็นอย่างแรก!! วินาทีนั้นโลกทั้งใบของผู้จัดการก็พังทลายลง! เขาเบิกตาค้างราวกับสมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ!
“ สอง.. สองพัน.. ” ริมฝีปากของเขาสั่นเล็กน้อย นิ้วที่วางอยู่บนเมาส์แข็งค้างไม่ขยับ ยอดเงินฝากรวมที่แสดงอยู่บนหน้าจอไม่ใช่หลักล้าน ไม่ใช่หลักสิบล้าน ไม่ใช่แม้แต่ร้อยล้านเช่นคนรวยในจังหวัด!
2,xxx,xxx,xxx บาท.. กว่าสองพันล้านบาทที่ยังเหลืออยู่ หลังซื้อบ้านซื้อรถแจกเพื่อนสาวไปแล้ว!
“ เป็นไปไม่ได้.. ” เขารีบกะพริบตาถี่ๆก่อนกดรีเฟรชข้อมูลอีกครั้ง ตัวเลขยังคงเดิม ไม่มีผิดเพี้ยนแม้แต่หลักเดียว!
“ คุณผู้จัดการ.. ” ไทม์เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มบาง
“ ตรวจสอบเสร็จหรือยังครับ คิดว่าคนแบบผม สำนักงานใหญ่ของธนาคารจะรับฟังมั้ย? ”
ชายวัยห้าสิบค่อยๆเงยหน้าขึ้นอย่างเชื่องช้า สีหน้าของเขาในตอนนี้แตกต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหว จากคนที่ยืนกอดอกอย่างมั่นใจ กลับกลายเป็นคนที่หน้าซีดเผือด เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงมาจากขมับ.. ด้วยอำนาจของลูกค้าระดับนี้ แค่สั่งปลดผู้จัดการสาขาซักคนมันไม่ยากเลย!!
“ คุณคือ.. ” เขาพูดแทบไม่ออก
“ ผมมันก็แค่ลูกชาวนา แต่ชาวนาก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณจะดูถูกได้ อาชีพนี้กับอาชีพคุณมันแตกต่างกันยังไง? ของคุณสูงส่ง ส่วนพ่อแม่ผมต่ำต้อยอย่างนั้นเหรอ! การศึกษาช่วยให้คุณเป็นคนดีใช้ได้เลยนะ! ” เหมือนค้อนเหล็กฟาดลงกลางใจของผู้จัดการ เขาตอบไม่ได้ เพราะคำตอบมันชัดเจนเกินไป!