ของที่ล้ำค่ายิ่งกว่า
ของที่ล้ำค่ายิ่งกว่า
“ นี่คือเกราะของหลี่เทียนหลง แม่ทัพรักษาการกองทัพเหนือฝั่งตะวันตก เขาเป็นคนจากตระกูลขุนนางในยุคสมัยนั้นครับ ถ้าข้อมูลของผมไม่ผิดพลาด พ่อของเขาก็คือเสนาบดีหลี่จงหยวน! ” ไทม์ให้ข้อมูลอย่างผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งนั่นก็ทำให้คุณหนูหลิวต้องสนใจ ข้อมูลระดับเชิงลึกนี้ย่อมไม่ง่ายเลยที่จะค้นหา!
[ ตรวจพบวัตถุโบราณ ]
[ ดาบพิธีการแม่ทัพรักษาการ ]
[ มูลค่าในโลกปัจจุบัน : ระดับสูง ]
ดาบทั้งเล่มถูกดึงออกจากฝัก แม้คมดาบจะผ่านกาลเวลามาหลายร้อยปี แต่ประกายเย็นยะเยือกยังสะท้อนแสงไฟในห้องเหมือนของใหม่ในสนามรบ!
“ ดาบพิธีการระดับแม่ทัพ.. ของแบบนี้ปกติจะอยู่ในพิพิธภัณฑ์ระดับประเทศ.. ” คุณหนูหลิวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อยกับของอีกชิ้นที่ไทม์นำออกมา ทว่าเขายังไม่หยุด..
ชายหนุ่มหยิบของขึ้นมาอีกหลายชิ้น จนบนโต๊ะล้วนเต็มไปด้วยคอลเลคชั่นอุปกรณ์ระดับสูงของแม่ทัพหนุ่มผู้นั้น..
[ แหวนหยกขาว ]
[ ป้ายหยกประจำตระกูลหลี่ ]
[ ตราประจำตำแหน่งราชการ ]
[ ถุงเงินไหมปักทอง ]..
ทุกชิ้นที่ถูกนำออกมาล้วนล้ำค่าเป็นอย่างมาก เพราะไม่เพียงจะเป็นของระดับแม่ทัพที่สมบูรณ์แบบ แต่ยังเป็นแม่ทัพจากตระกูลขุนนางอีกด้วย!
เมื่อของทั้งหมดถูกจัดเรียงบนโต๊ะ ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ..
เฉินกั๋วหมิงถึงกับใช้มือเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แม้เขาจะเป็นนักประเมินระดับประเทศ แต่ตลอดชีวิตก็แทบไม่เคยเห็นของระดับนี้หลายชิ้นปรากฏพร้อมกัน!
“ คุณไทม์ นี่คุณไม่ได้ไปรู้จักกับท่านแม่ทัพอะไรนั่นอย่างเป็นการส่วนตัวใช่มั้ย ของที่คุณนำมาแทบจะเป็นทั้งหมดที่เขาสวมใส่อยู่แล้ว.. ” ชายแก่พูดแซวกับของเหล่านี้ ที่มันแทบจะเรียกได้ว่ายกชุดอย่างแท้จริง!
“ ฮ่าๆๆ ผมจะไปรู้จักเขาได้ยังไงกัน แม่ทัพพวกนี้ตายไปตั้งแต่สี่ห้าร้อยปีก่อนแล้ว ” ชายหนุ่มหัวเราะก่อนบอกให้คุณหนูหลิวคิดราคาได้เลย
หลิวซินเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนค่อยๆหยิบเครื่องคิดเลขขึ้นมา
แม้เธอจะเป็นเจ้าของหอประมูล แต่การประเมินของระดับนี้ก็ไม่อาจใช้อารมณ์ตัดสินได้ ทุกชิ้นล้วนเป็นของหายากที่แทบไม่มีโอกาสปรากฏในตลาดอีกแล้ว
เฉินกั๋วหมิงหยิบเอกสารขึ้นมาจดรายละเอียดทีละชิ้น ก่อนพยักหน้าเห็นด้วยเป็นระยะ
ผ่านไปเกือบยี่สิบนาที.. ในที่สุดหลิวซินเยว่ก็วางปากกาลง
“ คุณไทม์.. ดิฉันคิดราคาตามมูลค่าตลาดปัจจุบัน พร้อมบวกค่าความสมบูรณ์ของชุดสะสมให้อีกส่วนหนึ่งค่ะ ” เธอเลื่อนเอกสารไปตรงหน้าเขา
“ เกราะแม่ทัพตระกูลหลี่.. สองพันล้านบาท ”
“ ดาบพิธีการ.. สองพันล้านบาท ”
“ แหวนหยกขาว.. สองร้อยห้าสิบล้าน ”
“ ป้ายหยกประจำตระกูล.. ห้าร้อยห้าสิบล้านบาท ”
“ ตราประจำตำแหน่งราชการ.. หกร้อยล้านบาท ”
“ ถุงเงินไหมปักทอง.. ห้าสิบล้านบาท ” เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา
“ รวมทั้งหมด.. ห้าพันสี่ร้อยห้าสิบล้านบาท ตีกลมๆเป็นห้าพันห้าร้อยก็ได้ค่ะ! ”
“ ถ้านำออกประมูลทีละชิ้นอาจทำเงินได้มากกว่านี้อีก แต่หอประมูลต้องรับความเสี่ยงเอง ผมคิดว่าราคานี้เป็นราคาที่ยุติธรรมกับทั้งสองฝ่ายครับ ” เฉินกั๋วหมิงพยักหน้าช้าๆ ของพวกนี้อาจมีราคาสูงถึงเจ็ดไม่ก็แปดพันล้าน ดีไม่ดีอาจมากกว่านั้น แต่ก็ต้องรอดูจังหวะที่มีคนสนใจมันด้วย!
“ ตกลงครับ ” เขาไม่ได้ต่อรองแม้แต่บาทเดียว เพราะสำหรับเขาแล้วแค่ได้เงินมามันก็มากพอ..
แต่ในจังหวะที่หลิวซินเยว่กำลังจะสั่งฝ่ายการเงิน.. ไทม์กลับยกกล่องไม้อีกใบขึ้นมาวางบนโต๊ะ
“ ยังมีอีกเหรอคะ? ”
ชายหนุ่มยิ้มก่อนเปิดฝากล่อง ภายในเป็นชุดเกราะอีกชุดหนึ่ง.. แต่ความงดงามกลับด้อยกว่าเกราะแม่ทัพอย่างเห็นได้ชัด
ข้างกันยังมีดาบสั้น หอก ป้ายประจำตัว หมวกเหล็ก และสนับแขนที่เป็นชุดเดียวกันอย่างครบถ้วน
“ นี่คือ.. ” เฉินกั๋วหมิงรีบหยิบขึ้นมาตรวจ
“ ชุดองครักษ์ประจำตัวแม่ทัพ ดูจากลวดลายแล้วน่าจะเป็นระดับหัวหน้าหน่วยทหาร ” เขากล่าวได้ทันทีอย่างคนที่มีความรู้ แม้คุณค่าจะด้อยกว่าชุดแม่ทัพ แต่ก็ยังถือเป็นโบราณวัตถุที่หาได้ยากยิ่ง!
“ ดิฉันจะประเมินราคาให้ทันทีค่ะ ” หลิวซินเยว่เงยหน้าขึ้นแต่ไทม์กลับยกมือห้าม
“ ไม่ต้องครับ ” เขาห้ามจนทั้งสองต้องชะงัก
“ ของชุดนี้ผมยกให้หอประมูลจิ้นเป่าฟรีๆ ” ชายหนุ่มยิ้มอย่างจริงใจ
“ คุณไทม์.. ของพวกนี้ก็มีมูลค่าไม่น้อยนะคะ ” หลิวซินเยว่ถึงกับนิ่งไป
“ ผมรู้ครับ แต่ผมตั้งใจให้ ” ไทม์มองตาเธอก่อนพูดต่อ
“ ผมเป็นคนรู้จักตอบแทน ความช่วยเหลือของคุณหนูหลิวในครั้งนี้ ยังไงก็ต้องแทนคุณให้กัน ” น้ำเสียงจริงจังนั้นทำให้อีกฝ่ายไม่กล้าปฏิเสธ
หลิวซินเยว่เงียบไปหลายวินาที ก่อนจะค่อยๆยกยิ้มขึ้นมา
“ ถ้าอย่างนั้น.. ดิฉันขอรับไว้ด้วยความยินดีค่ะ ” เธอยอมรับในที่สุด ก่อนจะเร่งจัดการเรื่องเงินให้
“ จริงสิคะคุณไทม์.. ไม่ทราบว่าคุณพอจะรู้เรื่องเกี่ยวกับของโบราณในยุคกรุงศรีอยุธยาบ้างมั้ย? ” เธอถามขณะที่กำลังจัดการเรื่องเงิน
“ ทำไมเหรอครับ ผมคิดว่าผมพอจะช่วยหาให้ได้นะ ถ้าคุณหนูบอกว่าต้องการอะไร.. ”
“ จริงเหรอคะ! อย่างที่เคยบอกไป สาเหตุที่ฉันมาเปิดร้านในประเทศไทยนั้น ก็เป็นเพราะว่าต้องการสิ่งของล้ำค่าบางอย่าง แน่นอนว่าไม่ใช่สมบัติของชาติไทย เพราะงั้นคุณไทม์ไม่ต้องเป็นห่วง.. ” เธอตอบพร้อมคำยืนยันให้ไทม์ได้สบายใจ นี่ไม่ใช่การค้าของเก่าที่เอาสมบัติชาติไปขาย..
หลิวซินเยว่ยิ้มบาง ก่อนจะค่อยๆอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงจนถึงต้นราชวงศ์ชิง การค้าทางทะเลระหว่างจีนกับกรุงศรีอยุธยารุ่งเรืองมากค่ะ.. ”
“ พ่อค้าจีน ขุนนางจีน รวมถึงตระกูลผู้มั่งคั่งจำนวนไม่น้อย ต่างนำสมบัติติดตัวข้ามทะเลมาด้วย ทั้งเพื่อค้าขาย เก็บรักษาทรัพย์สิน หรือใช้เป็นสินเดิมของตระกูล ชัดเจนว่าของที่ล้ำค่าที่สุด ก็คือของที่มอบให้กันระหว่างราชวงศ์จีนกับราชวงศ์ไทยในยุคนั้น! ”
ไทม์พยักหน้ารับฟังเงียบๆ
“ หลายตระกูลตั้งรกรากอยู่ที่นี่ถาวร บางตระกูลรับราชการกับราชสำนักอยุธยาด้วยซ้ำ แต่เมื่อเกิดสงคราม การปล้นสะดม ไฟไหม้ และการเปลี่ยนแผ่นดิน.. สมบัติจำนวนมหาศาลก็สูญหายไป ” เธอถอนหายใจเบาๆ
“ สิ่งที่น่าสนใจคือ.. ของเหล่านั้นไม่ได้สูญหายในประเทศจีน แต่หายไปในแผ่นดินไทยค่ะ ”
“ ในวงการนักสะสมจีนมีคำกล่าวอยู่ประโยคหนึ่ง.. ” เฉินกั๋วหมิงพยักหน้าตาม
“ ของที่จีนหาไม่เจอ ให้มองหาที่ทะเลใต้ ”
“ ทะเลใต้ ก็คือดินแดนแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี่เอง ”
“ แล้วของพวกนั้นมูลค่าขนาดไหนครับ ” ไทม์เริ่มสนใจ เขาเองก็คิดจะเดินทางจากจีนไปกรุงศรีอยู่แล้ว
“ ถ้าเป็นของทั่วไปก็หลักร้อยล้านพันล้านค่ะ ” หลิวซินเยว่หัวเราะเบาๆ
“ แต่ถ้าเป็นของระดับที่บันทึกว่าหายสาบสูญจากราชสำนัก.. ราคาของมันจะเป็นอีกโลกนึงเลย ” เธอหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เปิดภาพวัตถุโบราณหลายชิ้นที่มีเพียงภาพวาดโบราณหลงเหลืออยู่
“ อย่างเช่นตราประจำราชสำนักที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้ขุนนางต่างแดน.. ”
“ สมุดบันทึกการค้าของราชสำนักหมิง.. ”
“ กระบี่พิธีการที่หล่อขึ้นเฉพาะราชวงศ์.. ”
“ หรือหยกตราประจำตระกูลของขุนนางชั้นสูงที่เคยมาที่นี่.. ”
“ ของเหล่านี้ไม่มีใครกล้าตั้งราคาหรอกค่ะ เพราะมันไม่เคยมีของให้ซื้อ ”
“ ถ้าปรากฏขึ้นมาเพียงชิ้นเดียว ไม่ใช่หอประมูลที่จะเป็นคนกำหนดราคา แต่จะเป็นมหาเศรษฐีที่แข่งขันกันเสนอราคาเองเลยต่างหาก ”
“ เคยมีนักสะสมพูดเอาไว้ว่า ของบางชิ้นไม่ใช่มีเงินก็ซื้อได้ แต่ต้องรอให้เจ้าของยอมขายเสียก่อน ” เฉินกั๋วหมิงกล่าวเสริม
“ ถ้าของระดับนั้นปรากฏจริง หนึ่งหมื่นล้านอาจเป็นเพียงราคาเริ่มต้น เงินแสนล้านคือการต่อสู้ในห้องประมูล! ”
“ ใช่ค่ะ และถ้าเป็นของที่สมบูรณ์ มีประวัติยืนยันได้ เชื่อมโยงกับบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์จีนอย่างชัดเจน.. ”
“ ราคาอาจพุ่งไปถึงหลายแสนล้านบาทได้เลย.. มหาเศรษฐีมากมายในจีนล้วนต้องการของพวกนี้ คำว่าบารมีคือสิ่งที่พวกเขาต้องการเป็นที่สุด! ”
“ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ดิฉันย้ายมาเปิดหอประมูลในประเทศไทยค่ะ ประเทศไทยไม่ได้มีแค่สมบัติของสยาม.. แต่ยังอาจซ่อนสมบัติของชาวจีนโบราณเอาไว้จำนวนมากด้วย! ”
“ ของบางชิ้นถูกสร้างขึ้นโดยช่างฝีมือเอกที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในกรุงศรีอยุธยา บางชิ้นเป็นผลงานที่ผสมผสานศิลปะจีนกับสยามจนไม่มีทางสร้างขึ้นใหม่ได้อีกแล้ว สำหรับนักสะสมชาวจีน.. สิ่งของเหล่านั้นมีคุณค่ามหาศาล เพราะมันคือหลักฐานของยุคสมัยที่ไม่มีวันย้อนกลับ! ”
“ เข้าใจแล้วครับคุณหนูหลิว ผมจะพยายามตามหาของที่คุณต้องการมาให้เอง ” ไทม์รับปากอย่างได้ข้อมูลสำคัญแล้ว การเดินทางไปกรุงศรีอาจต้องเร่งมือขึ้นอีกเล็กน้อย!
. . .
“ พอได้ฟังเรื่องนี้แล้วก็คึกตามเลยแฮะ อยากจะเห็นเหมือนกันว่าของล้ำค่าที่จีนส่งมาในยุคนั้นจะเป็นอะไร ” เขาพูดกับตัวเองขณะขับรถ โดยที่สายตาก็เหลือบมองเวลาสิบโมงในตอนนี้
“ สายเอาเรื่องเลย ไม่รู้ว่าคุณหนูลินินที่มาทำงานตั้งแต่เช้าจะเป็นยังไงบ้าง ไม่มีทาสแบบเราคอยรับใช้ แค่น้ำดื่มก็คงหาเองไม่ได้แน่ ฮ่าๆๆ ” เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนขับรถช้าๆไปตามท้องถนน..