บิลนี้มีเจ้าของแล้ว
บิลนี้มีเจ้าของแล้ว
“ เอาสเต๊กเนื้อวากิวออสเตรเลีย เกรด MB9+ สองที่ เพิ่มแคนาดาล็อบสเตอร์อบซอสเทอร์มิดอร์อีกสองที่ ฟัวกราส์ ทรัฟเฟิลรีซอตโต คาเวียร์ออสเซียตรา ” เป็นครั้งแรกในร้านนี้ ที่บริกรแทบจดเมนูไม่ทัน
“ ส่วนไวน์ก็เอาเป็น.. ” เขาเปิดหน้ารายการไวน์อยู่ครู่หนึ่ง ชัดเจนว่าไทม์ไม่รู้หรอกว่าขวดไหนเป็นยังไง สุดท้ายแล้วก็เลือกได้เพียงจากราคา..
“ เอา.. เอ่อ.. ชาโตว์ ชาโตว์มาร์โกซ์หนึ่งขวด ”
“ ปีไหนครับ ” บริกรยิ้มกว้างทันที กับไวน์แดงราคาแพงขวดนี้ที่มีรสนิยม
“ เอาปีนี้สิ จะให้ผมดื่มปีไหนล่ะ.. ” เขาตอบอย่างลืมตัว ก่อนต้องรีบเปลี่ยนคำพูดใหม่เพราะสายตาของยัยเมย์
“ ปีที่เหมาะกับการดื่มคืนนี้ก็พอ ”
“ รับทราบครับ ” อีกฝ่ายรับปากก่อนเดินจากไป
“ เกือบไปแล้วมั้ยล่ะมึง เดี๋ยวคนเขาก็รู้หมดหรอกว่าพวกเราไม่ใช่ไฮโซ ฮ่าๆๆ ” เมย์หัวเราะแซวอย่างเข้าใจ ใครมันจะไปรู้จักปีไวน์ได้กัน ความรู้แบบนั้นเสียเวลาจำไปทำไม!
“ นั่นดิ กูสั่งเบียร์กันยังไม่เคยต้องจำปี ขนาดสั่งเหล้ามาดื่มก็ยังไม่ต้องคิดเลย ว่าแต่.. แสงโสมมันมีปีปะวะ.. ”
“ กูล่ะเหนื่อยใจกับมึงจริงๆ ท่านประธานสามแสนล้านที่กินเหล้าเป็นแค่แสงโสม ฮ่าๆๆ ” เมย์ส่ายหน้าก่อนเปิดเมนูไวน์ดูอีกครั้ง.. ทว่าเมื่อเห็นตัวเลข เธอที่จิบน้ำอยู่ก็แทบสำลักทันที
“ หนึ่งแสนแปดหมื่นบาท! ”
“ มึงสั่งไวน์ขวดเดียวราคาเท่ารถมือสองคันนึงเนี่ยนะ! ” หญิงสาวแทบจะอยากตีหัว หากไม่ติดว่าตอนนี้ไทม์รวยมากแล้ว
“ ฮ่าๆๆ ก็ไม่ได้ดื่มทุกวัน ” ไทม์หัวเราะก่อนกลับไปคิดต่อ..
ใช้เวลาเพียงไม่นาน บริกรหลายคนก็ทยอยนำอาหารออกมาเสิร์ฟ กลิ่นหอมของทรัฟเฟิลลอยคลุ้งไปทั้งโต๊ะ ไทม์ใช้ส้อมตัดเนื้อวากิวคำแรกเข้าปาก ก่อนจิบไวน์ตามเบาๆ
“ อืม.. สมราคา ”
“ ท่าได้แล้วมึง ดูเหมือนคนรวยจริงๆขึ้นมาแล้ว ” เมย์แซวก่อนเริ่มทานบ้าง ทั้งสองหัวเราะพร้อมกันอย่างถูกใจ รสชาติพวกนี้ล้วนเป็นของที่ทั้งคู่ไม่เคยคิดฝัน
เหมาร้าน.. สามร้อยกว่าคน.. ค่าอาหาร.. ค่าเครื่องดื่ม.. ค่าเซอร์วิส.. ค่าใช้สถานที่.. ชายหนุ่มเริ่มคำนวณเล่นๆในหัว ขณะที่ทานเนื้อจานหรูไปด้วยช้าๆ..
ถ้าปิดร้านทั้งคืนขั้นต่ำก็คงหลายล้านบาท..
“ เดี๋ยวนะ.. ” จู่ๆดวงตาของไทม์ก็เป็นประกายขึ้นมา
“ คิดอะไรได้.. ” เมย์เงยหน้าขึ้นมอง
“ กูคิดออกแล้ว ” ไทม์ยิ้มมุมปาก
“ วิธีให้มันได้จัดงานหรูสมใจ แล้วก็ต้องเป็นคนจ่ายเงินเองทั้งหมด ”
“ ทำได้ด้วยเหรอ! พูดมาซักทีสิ กูลุ้นจะตายแล้ว! ” เมย์แทบจะลุกจากเก้าอี้
“ ได้แน่ แต่ต้องเล่นตามเกมของมันไปก่อน ” พูดจบเขาก็เรียกพนักงานเข้ามาเพื่อสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ มีอะไรให้รับใช้เพิ่มเติมหรือเปล่าครับ ” พนักงานหนุ่มรีบเดินเข้ามาที่โต๊ะ พร้อมโค้งศีรษะอย่างสุภาพ
“ ผมขอสอบถามเรื่องนึง ถ้าจะเหมาร้านทั้งร้านสำหรับจัดงานเลี้ยง แขกประมาณสามร้อยสี่สิบกว่าคน พอจะทำได้มั้ยครับ? ”
“ เอ่อ.. ” พนักงานชะงักไปเล็กน้อย โชคดีที่ไทม์นั้นสั่งไวน์แพงมาก เครดิตของเขาจึงไม่น่าจะพูดเล่นได้
“ ต้องขออภัยครับคุณลูกค้า เรื่องการเหมาร้านทั้งหมด ตัวผมไม่มีอำนาจเพียงพอจะให้ข้อมูลโดยละเอียด.. ”
“ เพราะฉะนั้นผมขอเชิญผู้จัดการร้านมาพูดคุยกับคุณลูกค้าโดยตรงจะดีกว่า.. ”
“ ได้แบบนั้นก็ดีเลยครับ ” ไทม์ยิ้มรับอย่างไม่คิดมากอะไร
“ รอสักครู่นะครับ ”
ไม่นานนักหญิงวัยประมาณสี่สิบกว่าในชุดสูทสีดำก็เดินเข้ามา เธอมาพร้อมรอยยิ้มแบบนักธุรกิจเต็มตัว
“ สวัสดีค่ะ ฉันเป็นผู้จัดการของ Sky Imperial Rooftop ได้ยินว่าคุณลูกค้าสนใจใช้บริการเหมาร้าน? ”
“ ใช่ครับ ” ไทม์ลุกขึ้นจับมืออีกฝ่ายเล็กน้อย
“ ผมอยากสอบถามรายละเอียดเอาไว้ก่อน งานไม่รีบมาก แต่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ” เขาก็ยังพูดหยอกล้อได้ตามเดิม
“ โอ้! ไม่รีบจริงๆด้วยค่ะ ฮ่าๆๆ ” ผู้จัดการนั่งลงตรงข้ามอย่างสุภาพ เธอเองก็เข้าใจอารมณ์ขันได้เป็นอย่างดี
“ ไม่ทราบว่าจำนวนแขกประมาณเท่าไรคะ ”
“ ประมาณสามร้อยสี่สิบถึงสามร้อยห้าสิบคนค่ะ ” เมย์ช่วยให้ข้อมูลบ้าง
“ รองรับได้ค่ะ ถ้าเป็นจำนวนนี้เราจะปิดร้านเพื่องานของคุณลูกค้าโดยเฉพาะ ไม่มีลูกค้าภายนอก.. ”
“ ส่วนเรื่องอาหารจะจัดเป็นบุฟเฟต์หรือไฟน์ไดนิ่งก็ได้ มีเวที ระบบแสง สี เสียง วงดนตรีสด โปรเจกเตอร์ รวมถึงตกแต่งสถานที่เพิ่มเติมได้ทั้งหมด ”
เมย์ได้ฟังก็เริ่มตาโต ทุกอย่างที่พูดออกมานั้นมันคือเงินล้วนๆ..
“ ถ้าผมอยากได้ในสิ่งที่ดีที่สุด เท่าที่ทางร้านจะจัดให้ได้ล่ะครับ? ” ไทม์ถามต่ออย่างไม่รีบร้อน
“ นั่นถือเป็นเกียรติอย่างถึงที่สุด หากคุณลูกค้าเลือกไว้ใจร้านเราค่ะ ” ผู้จัดการตื่นเต้นไปด้วยเลย กับลูกค้ารายใหญ่แบบนี้
“ บุฟเฟต์พรีเมียม , โซนอาหารทะเลสด , ครัวปรุงสดโดยเชฟ , เนื้อนำเข้าคัดพิเศษ , ล็อบสเตอร์ , แพ็กเกจไวน์ไม่อั้น และบาร์ค็อกเทลตลอดทั้งคืน ”
“ ด้านวงดนตรีคุณลูกค้าสามารถเลือกสไตล์ได้ ทางร้านเรามีทีมพร้อมให้บริการเต็มรูปแบบ ”
“ แล้วราคาล่ะครับ ” ไทม์เข้าเรื่องสำคัญ
“ ถ้าเป็นแพ็กเกจระดับสูงสุด.. ” ผู้จัดการหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาคำนวณ
“ ปิดร้านทั้งคืน สำหรับแขกประมาณสามร้อยสี่สิบกว่าท่าน.. ”
“ งบจะอยู่ราวๆ.. ” เขาหยุดไปเล็กน้อย
“ ประมาณ สามล้านแปดแสนบาทค่ะ.. ”
“ สาม.. สามล้านแปดแสนบาท! ” เมย์ถึงกับสำลักน้ำอีกครั้ง นั่นคือราคาของคืนเดียวที่พวกเธอต้องจ่าย ราคาที่เฉลี่ยแล้วคือคนละหนึ่งหมื่นบาท!!
“ ราคานี้รวมทุกอย่างแล้วค่ะ ลูกค้ามาตัวเปล่าได้เลย ” ผู้จัดการรีบอธิบายต่ออย่างเข้าใจดี ว่าราคานี้มันก็สูงเอาเรื่อง
“ หากต้องการเพิ่มแชมเปญหรือไวน์ระดับพิเศษ ราคาก็จะสูงขึ้นตามรายการที่เลือกด้วย.. ”
“ ตั้งงบประมาณเป็นห้าล้านบาทครับ งานเลี้ยงจะจัดพรุ่งนี้เลย ” ไทม์ให้ข้อสรุปอย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายตกใจ
“ ขออภัยนะคะ.. เมื่อครู่คุณลูกค้าพูดว่า.. ตั้งงบห้าล้านบาทใช่มั้ย? ” เธอถึงกับต้องถามซ้ำ
“ ครับ ” ไทม์พยักหน้าสบายๆ ราวกับกำลังพูดถึงค่าอาหารไม่กี่พันบาท
“ ได้แน่นอนค่ะ ถ้าเป็นงบระดับนี้ ทางร้านสามารถอัปเกรดรายละเอียดได้เกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการตกแต่ง เวที ดอกไม้สด ระบบแสง สี เสียง เชฟประจำซุ้มอาหาร รวมถึงเครื่องดื่มระดับพรีเมียมค่ะ! ” ผู้จัดการสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนยิ้มอย่างมืออาชีพ
“ แล้ว.. ไม่ทราบว่าชื่องานคืออะไรคะ? ดิฉันจะได้ให้ฝ่ายอีเวนต์เริ่มจัดทำเอกสารและขึ้นป้ายต้อนรับไว้ก่อน ”
ไทม์หันไปสบตากับเมย์ รอยยิ้มมุมปากของเขาค่อยๆกว้างขึ้น ถึงเวลาวางยาพิษแล้ว!
“ รบกวนลงรายละเอียดไว้ตามนี้นะครับ ” ไทม์หันไปมองเมย์ เพื่อให้เธอยื่นเอกสารสรุปการประชุมแก่อีกฝ่าย
“ ชื่องาน.. งานเลี้ยงส่งหัวหน้าฝ่าย ของบริษัทอิมพีเรียมโลจิสติกส์กรุ๊ป.. ” เธอกล่าวขณะพิมพ์ลงข้อมูล
“ อ่อ! ที่แท้ก็เป็นบริษัทอิมพีเรียมโลจิสติกส์กรุ๊ปนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่จะทุ่มเทเพื่อพนักงานขนาดนี้ บริษัทหมื่นล้านนี่สุดยอดจริงๆ! ” เมื่อได้เห็นเอกสารอย่างเป็นทางการ ตัวผู้จัดการก็เริ่มโล่งใจขึ้นมาก เพราะดูเหมือนลูกค้าของเธอในครั้งนี้จะเป็นบริษัทใหญ่!
“ ส่วนประธานในพิธี.. ” ผู้จัดการเงยหน้าขึ้นถามต่อ
“ ให้ระบุว่าคุณชาญชัย หัวหน้าแผนกการตลาด ” เธอพิมพ์ตามทุกตัวอักษร
“ หมายเหตุเพิ่มเติมครับ ”
“ ค่ะ? ”
“ ให้ระบุไว้ในใบเสนอราคาและใบจองว่า.. งานนี้จัดขึ้นเพื่อเลี้ยงส่งหัวหน้าฝ่ายที่กำลังจะเกษียณ และเพื่อแสดงความยินดีกับคุณชาญชัย ที่จะเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายคนใหม่ ”
“ เรียบร้อยแล้วค่ะ ทางเราจะเริ่มต้นการทำงานในทันที ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย.. คิดว่าทางบริษัทน่าจะสามารถชำระได้ในวันพรุ่งนี้สินะคะ ” เธอสรุปอย่างไว้ใจกัน ด้วยเป็นงานที่ก็จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้แล้ว..
“ แน่นอนครับ ส่งบิลไปที่ทางบริษัทได้เลย งานนี้หัวหน้าแผนกชาญชัยคือผู้รับผิดชอบทั้งหมด ” ไทม์จับมือกับอีกฝ่ายเป็นการจบพิธี ก่อนตัวเขาจะนั่งทานอาหารต่อจนหมด..
. . .
“ เดี๋ยวนะ.. ” เมย์พูดขึ้นหลังกลับมานั่งอยู่บนรถของไทม์แล้ว
“ มึงจะให้ร้านเข้าใจว่า.. คนจัดงานคือไอ้ชาญชัย? ”
“ ใช่ ”
“ แล้วก็ให้ทุกอย่างออกบิลในชื่อมัน? ”
“ ใช่ ”
“ แล้ววงเงินห้าล้านบาทนี้.. ” เมย์เริ่มหัวเราะออกมาเบาๆ แม้แต่เธอเองก็เกือบไล่ตามได้ไม่ทัน โชคดีจริงๆที่ไทม์ฉลาดพอจะไม่ให้ข้อมูลของทั้งคู่เลย แม้แต่ข้อมูลการติดต่อก็ยังให้เบอร์ของชาญชัยไป!
“ กูรับประกันได้ว่าพรุ่งนี้ทั้งแผนกจะต้องวุ่นวาย แล้วก็ไม่ต้องไปเก็บเงินจากใครก่อนนะ งานนี้ไอ้ชาญชัยรับจบ! ฮ่าๆๆ ” ไทม์หัวเราะชอบใจก่อนขับรถไปส่งเมย์ที่บ้าน
. . .
แสงแดดของเช้าวันใหม่ช่างดูมีอะไรมากกว่าทุกวัน อาจเพราะวันนี้น่าจะมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น..
ไทม์ลืมตาขึ้นตามนิสัยที่ตื่นเช้าเป็นประจำ แม้เมื่อคืนจะกลับดึก แต่ความคิดเรื่องผลตรวจเลือดของเฉินลั่วอิงก็ทำให้เขาแทบนอนไม่หลับ
“ ขอให้เจอสาเหตุทีเถอะ.. ” ชายหนุ่มลุกขึ้นอาบน้ำ เขาแต่งตัวด้วยชุดสุภาพสบายๆ ก่อนคว้ากุญแจรถแล้วลงลิฟต์ไปทันที จุดหมายแรกของวันนี้คือโรงพยาบาลมหานคร!