​“พ่อครับ ถึงแม้ว่าจะไม่เดินลึกเข้าไปในป่า แต่บนเขาก็ยังอันตรายมากอยู่ดี”

​

สีหน้าของฟู่ซีโจวจริงจังและเคร่งขรึมขึ้นมาอย่างยิ่ง

​

“ตอนนี้ย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว สัตว์ป่าบนภูเขาต่างก็พากันออกตระเวนหาอาหารไปทั่ว คราวก่อนตอนที่ผมเจอกับหมูป่า จุดที่เจอก็ไม่ได้ไกลจากตีนเขาเลยสักนิด แล้วถ้าเกิดโชคร้ายไปเจอกับหมีดำหรือฝูงหมาป่าเข้าจะทำยังไง ลำพังเพียงแค่กับดักเสืออันนี้กับดาบปลายปืนเล่มเดียว จะไปสู้รบตบมือหรือปลิดชีพพวกมันได้หรอ”

​

“อีกอย่าง พ่อเองก็ไม่คุ้นเคยกับเส้นทางบนเขาด้วย พ่อไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ ผมไม่ได้รู้สึกกดดันอะไรเลยแม้แต่น้อย เนื้อแค่นั้นสำหรับผมแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ผมจัดการได้สบายมากครับ”

​

กู่เส้าอู่ฟังแล้วรู้สึกว่าสิ่งที่ฟู่ซีโจวกล่าวนั้นมีเหตุผลยิ่ง จึงเอ่ยสนับสนุนขึ้นว่า

​

เนื้อหาด้านบนเป็นเนื้อหาเพียงแค่ 1 ใน 10 ส่วนของเนื้อหานิยายทั้งตอน.... ท่านใด อยากสนับสนุน สามารถกดอ่านต่อได้โดยการ กด ข้างล่างนี้ได้เลย ⬇⬇⬇⬇⬇

..............................

เนื้อหาตอนละ 1 บาท (ผมได้65 สตางค์) ถูกมาก!!!! ถือว่าเป็นค่า กาแฟ ขอบคุณครับ