บทที่ 120 ฟู่คนบ้า และ พบพานคนรู้จัก....
บทที่ 120 ฟู่คนบ้า และ พบพานคนรู้จัก....
ฟู่ซีโจวหิ้วกาน้ำร้อนเดินออกมาจากห้องครัว ก่อนจะลงมือรินน้ำชงชาต้อนรับแขกทั้งสองอย่างคล่องแคล่ว เฉินเหว่ยชวนยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง พลันรับรู้ได้ถึงรสชาติหวานละมุนที่แฝงอยู่จางๆ เมื่อผสมผสานเข้ากับความขมฝาดอันเป็นเอกลักษณ์ของใบชาแล้ว กลับยิ่งช่วยชูรสชาติให้กลมกล่อมและมีเสน่ห์น่าลิ้มลองไปอีกแบบ
หลังจากละเลียดจิบชาต่ออีกสองอึก เขาก็วางถ้วยลงแล้วเริ่มต้นเข้าสู่ประเด็นสำคัญทันทีโดยไม่อ้อมค้อม
“สหายฟู่ เรื่องครอบครัวของคุณน่ะ ผมได้เดินทางไปเจรจากับทางผู้นำระดับอำเภอมาให้เรียบร้อยแล้วนะ ตอนนี้พวกเขายอมผ่อนปรนท่าทีลงแล้วล่ะ ขอเพียงคนในครอบครัวของคุณไม่ก้าวเท้าออกนอกเขตหมู่บ้านเซี่ยงหยาง ทางเบื้องบนก็จะทำเป็นหลับตาข้างหนึ่งและอนุญาตให้ย้ายออกมาพักอาศัยได้โดยปริยาย”
อันที่จริงทีแรกบรรดาผู้นำในตัวอำเภอต่างก็ยืนกรานปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ทว่าทันทีที่เขายกชื่อของท่านผู้เฒ่าที่บ้านขึ้นมาอ้างอิง ผู้นำเหล่านั้นเมื่อได้นึกถึงคุณงามความดีและเกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่ของชายชรา ต่างก็ยอมอ่อนข้อและประนีประนอมให้ในที่สุด
................................
เนื้อหาด้านบนเป็นเนื้อหาเพียงแค่ 1 ใน 10 ส่วนของเนื้อหานิยายทั้งตอน.... ท่านใด อยากสนับสนุน สามารถกดอ่านต่อได้โดยการ กด ข้างล่างนี้ได้เลย ⬇⬇⬇⬇⬇
https://mynovel.co/book/BdmdlUHh3iIXFVJ4KDLy0NpN
.............................
เนื้อหาตอนละ 1 บาท (ผมได้65 สตางค์) ถูกมาก!!!! ถือว่าเป็นค่า กาแฟ ขอบคุณครับ
ใครที่ ล็อกอินไม่ได้รอสัก 5-10 วิให้มีเครื่องหมายถูกเขียวๆขึ้นก่อนค่อย ล็อกอินน่ะครับ
