บทที่ 124 ดักซุ่มดูลาดเลา
บทที่ 124 ดักซุ่มดูลาดเลา
ตลอดเส้นทางที่ก้าวเดินไป ฟู่ซีโจวจงใจเลือกใช้แต่เส้นทางที่มืดสลัวและลับตาคนเป็นหลัก ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าร่างกายของตนในยามนี้เบาสบายราวกับขนนก ยิ่งเมื่อตั้งสมาธิควบคุมจังหวะก้าวเดินอย่างประณีต ฝีเท้าของเขาก็ยิ่งแผ่วเบาและคล่องแคล่วกว่าแต่ก่อนอย่างเห็นได้ชัด ดูเหมือนว่าความเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์นี้จะเกิดขึ้นหลังจากที่เขาถูกตาเฒ่าหวังฝังเข็มเสียจนพรุนไปทั้งตัวราวกับเม่นนั่นเอง
ครั้นเดินทางมาถึงเขตหมู่บ้านเข่าซาน ฟู่ซีโจวก็มุ่งหน้าตรงไปยังบ้านของจางขาเป๋ทันที จังหวะที่จวนเจียนจะขยับเข้าใกล้กระท่อมซอมซ่อของอีกฝ่าย ชายหนุ่มก็จัดการดึงเสื้อคลุมล่องหนออกมาจากในมิติแล้วสวมทับลงบนร่างอย่างรวดเร็ว เขาทอดสายตามองดูเรือนพักที่มืดสนิทตรงหน้า พลางค่อยๆ ย่องเข้าใกล้โดยไร้สุ้มเสียง ด้วยตั้งใจจะเงี่ยหูฟังดูสักหน่อยว่าป่านนี้จางขาเป๋นอนหลับไปแล้วหรือแอบลอบออกไปข้างนอกกันแน่
................................
เนื้อหาด้านบนเป็นเนื้อหาเพียงแค่ 1 ใน 10 ส่วนของเนื้อหานิยายทั้งตอน.... ท่านใด อยากสนับสนุน สามารถกดอ่านต่อได้โดยการ กด ข้างล่างนี้ได้เลย ⬇⬇⬇⬇⬇
https://mynovel.co/book/BdmdlUHh3iIXFVJ4KDLy0NpN
.............................
เนื้อหาตอนละ 1 บาท (ผมได้65 สตางค์) ถูกมาก!!!! ถือว่าเป็นค่า กาแฟ ขอบคุณครับ
ใครที่ ล็อกอินไม่ได้รอสัก 5-10 วิให้มีเครื่องหมายถูกเขียวๆขึ้นก่อนค่อย ล็อกอินน่ะครับ
