​จางขาเป๋จ้องมองแผ่นหลังของหญิงสาวที่วิ่งหนีห่างออกไปพลางถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างฉุนเฉียว

​

“บัดซบเอ๊ย ให้เกียรติแล้วไม่รู้จักรับ.... ทำมาเป็นวางท่าสูงส่งไปเถอะ สักวันหล่อนจะต้องคลานมาอ้อนวอนฉันแน่”

​

เมื่อถึงเวลานั้น เขาไม่เพียงแต่จะบังคับให้หล่อนต้องยอมทอดกายปรนเปรอตนเท่านั้น ทว่ายังคิดจะดึงตัวหล่อนมาเป็นสายลับระดับล่างในเครือข่ายของตัวเองอีกด้วย เพราะจางขาเป๋ได้สืบสาวราวเรื่องมาจนทะลุปรุโปร่งหมดแล้วว่า จ้าวเหมยเป็นคนจากเมืองปักกิ่ง(เมืองหลวง) ซ้ำพ่อของหล่อนยังทำงานเป็นพนักงานอยู่ในโรงงานเครื่องจักรกล ไม่แน่ว่าเมื่อถึงคราวจำเป็น หล่อนอาจจะช่วยหาข้อมูลข่าวกรองด้านอุตสาหกรรมส่งให้แก่เจ้านายได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

​

.............................