‎เจ้าหน้าที่ตำรวจประจำขบวนรถไฟพาฟู่ซีโจวและเด็กน้อยเดินตรวจสอบไล่เรียงไปทีละโบกี้อย่างละเอียด จนกระทั่งในที่สุด พวกเขาก็พบหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงนอนชั้นล่างของโบกี้ตู้นอน

‎

และทันทีที่เด็กชายตัวน้อยได้เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้น เจ้าตัวเล็กก็ปล่อยโฮร้องไห้จ้าออกมาอย่างเสียขวัญ พลางส่งเสียงร้องเรียก “คุณแม่ครับ คุณแม่!” ไม่หยุดปาก ทว่าใบหน้าของหญิงสาวกลับขาวซีดไร้สีเลือด ต่อให้ลูกชายจะร้องไห้ตะโกนเรียกเสียงดังสักเพียงใด หล่อนก็ไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

‎

“ดูท่าทางคงจะถูกพวกคนร้ายแอบวางยาสลบเข้าให้แล้วล่ะครับ”

‎

ตำรวจรถไฟขมวดคิ้วมุ่นพลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

‎

ฟู่ซีโจวจึงค่อยๆ วางร่างของเด็กน้อยลงยืนบนพื้น แล้วก้าวเข้าไปดูอาการของหญิงสาวใกล้ๆ ก่อนจะแสร้งล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเพื่อหยิบเอาน้ำยาบำรุงร่างกายระดับต้นออกมาขวดหนึ่ง

‎

“สหายตำรวจครับ นี่เป็นน้ำยาบำรุงที่เพื่อนของผมซึ่งเป็นหมอทหารให้ติดตัวไว้น่ะครับ เขาบอกว่ามีสรรพคุณช่วยกระตุ้นประสาทและทำให้ร่างกายฟื้นคืนสติได้เร็วขึ้น ลองเอาให้เธอดื่มดูสักหน่อยไหมครับ?”

‎

ตำรวจรถไฟพยักหน้ารับคำอย่างเห็นด้วยทันที

‎

“ตกลงครับ คุณลองป้อนดูได้เลย เดี๋ยวผมจะให้คนรีบไปประกาศถามดูว่าบนขบวนรถไฟนี้มีคุณหมอโดยสารมาด้วยหรือเปล่า”

‎

ฟู่ซีโจวหมุนเปิดฝาขวดน้ำยาบำรุงร่างกายระดับต้นออก แล้วค่อยๆ ประคองป้อนใส่ปากให้หญิงสาวดื่มลงไปโดยตรง เพียงไม่นานน้ำยาบำรุงทั้งขวดก็ถูกป้อนจนหมดเกลี้ยง ชายหนุ่มจึงรีบเก็บขวดเปล่าซ่อนกลับเข้ากระเป๋าทันที เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเกิดความสงสัยใคร่รู้แล้วหยิบเอาขวดไปตรวจสอบวิจัยในภายหลัง

‎

อันที่จริงตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าน้ำยาบำรุงขวดนี้จะช่วยถอนฤทธิ์ยาสลบได้ผลหรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้อย่างแน่นอนก็คือมันจะไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายของหล่อนอย่างเด็ดขาด ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ คงต้องลองเสี่ยงรักษาดูสักตั้งเผื่อว่าจะได้ผล

‎

เดิมทีฟู่ซีโจวเพียงแค่คิดจะลองดูเผื่อจะได้ผลเท่านั้น แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่หญิงสาวดื่มน้ำยาบำรุงเข้าไปได้เพียงแค่ครู่เดียว เปลือกตาที่ปิดสนิทของหล่อนก็ค่อยๆ ขยับปรือขึ้นอย่างช้าๆ แม้ว่าสติสัมปชัญญะของหล่อนจะยังคงมึนงงสับสนอยู่บ้าง แต่พอหันไปเห็นลูกชายตัวน้อยยืนน้ำตานองหน้าอยู่ข้างเตียง หล่อนก็รีบโผเข้าสวมกอดลูกน้อยเอาไว้แนบอกในทันที

‎

เจ้าหน้าที่ตำรวจรถไฟเห็นว่าผู้เสียหายฟื้นคืนสติขึ้นมาแล้วก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะเริ่มเล่าลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ให้หล่อนฟังอย่างละเอียด ครั้นหญิงสาวปะติดปะต่อเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบได้ครบถ้วนแล้ว หล่อนก็หันมามองฟู่ซีโจวด้วยแววตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง

‎

“สหายคะ ขอบคุณคุณมากจริงๆ ค่ะ คุณคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉันกับลูกชายเอาไว้แท้ๆ เลย!”

‎

หญิงสาวตื้นตันใจเสียจนพูดจารัวเร็วแทบไม่เป็นภาษา

‎

“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรคะ? แล้วทำงานอยู่ที่หน่วยงานไหน? เอาไว้พอกลับไปถึงบ้านเมื่อไหร่ ฉันจะต้องเอาเรื่องนี้ไปแจ้งให้คนในตระกูลทราบ และจะตอบแทนบุญคุณของคุณอย่างงดงามแน่นอน”

‎

ทว่าฟู่ซีโจวกลับเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ โดยไม่ได้เปิดเผยชื่อเสียงเรียงนามหรือข้อมูลส่วนตัวของตนเองแต่อย่างใด

‎

“เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่พอจะช่วยกันได้เท่านั้นเองครับ คุณไม่ต้องเกรงใจไปหรอก”

‎

แม้จะดูออกว่าฐานะทางสังคมของผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้มีความคิดที่จะสานสัมพันธ์หรือหวังพึ่งพาบารมีของอีกฝ่ายแต่อย่างใด

‎

เมื่อหญิงสาวเห็นว่าชายหนุ่มไม่ยอมบอกชื่อเสียงเรียงนาม หล่อนจึงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยเสนอขึ้นมาด้วยความจริงใจว่า

‎

“สหายคะ คุณอุตส่าห์ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกเราสองแม่ลูกไว้มากขนาดนี้ ฉันเองก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไงถึงจะเหมาะสม เอาอย่างนี้ดีไหมคะ เดี๋ยวฉันขอช่วยออกค่าส่วนต่างเปลี่ยนตั๋วโดยสารของคุณให้เป็นตั๋วตู้นอนแทนก็แล้วกัน ตลอดการเดินทางที่เหลือนี้คุณจะได้พักผ่อนสบายขึ้นอีกหน่อย”

‎

ครั้งนี้ฟู่ซีโจวพยักหน้ารับคำขอบคุณโดยไม่ได้ปฏิเสธความปรารถนาดีของหญิงสาวอีก เหตุผลหลักๆ ก็เป็นเพราะการต้องทนหลังขดหลังแข็งนั่งเบาะแข็งไปตลอดเส้นทางไกลนั้นช่างเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเอาการอยู่เหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับการเดินทางในยุคสมัยนี้ หากไม่มีตำแหน่งหน้าที่การงานหรือเส้นสายระดับสูงพอดูแล้วละก็ ต่อให้มีเงินถุงเงินถังมากแค่ไหนก็ใช่ว่าจะหาซื้อตั๋วตู้นอนชั้นหนึ่งได้ง่ายๆ เลย

‎

หญิงสาวจึงหันไปแจ้งกับตำรวจรถไฟทันทีว่าต้องการจะขอซื้อตั๋วตู้นอนชั้นหนึ่งเพิ่มอีกหนึ่งใบ ทางตำรวจรถไฟจึงช่วยประสานงานตามพนักงานประจำขบวนรถมาดำเนินการทำเรื่องเปลี่ยนตั๋วให้ตรงนั้นเลย ในจังหวะที่หญิงสาวกำลังหยิบเงินส่งให้กับพนักงานรถไฟ ฟู่ซีโจวก็อาศัยจังหวะแอบสอดเงินสดตามจำนวนราคาตั๋วใส่ลงไปในกระเป๋าเสื้อของเด็กชายตัวน้อยอย่างแนบเนียน พร้อมทั้งแถมลูกอมให้เจ้าตัวเล็กเพิ่มอีกหลายเม็ด เด็กน้อยในยามนี้ลืมเลือนความหวาดกลัวจากเหตุการณ์ร้ายๆ ก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว แกจึงฉีกยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีพลางเอ่ยเสียงใสเบาๆ ว่า

‎

“ขอบคุณครับคุณอา”

‎

ฟู่ซีโจวระบายยิ้มบางๆ พลางยกมือขึ้นลูบศีรษะทุยสวยของเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู

‎

เตียงนอนที่หญิงสาวจัดการซื้อเพิ่มให้เขานั้นอยู่บนชั้นบนพอดี ซึ่งฟู่ซีโจวเองก็ยิ่งชอบใจเพราะได้ความเป็นส่วนตัวและสะดวกสบาย หลังจากที่เขาเอ่ยขอบคุณหญิงสาวอีกครั้งแล้ว ชายหนุ่มก็ปีนขึ้นไปบนเตียงชั้นบนแล้วเอนกายลงนอนพักผ่อนทันที

‎

ทว่าทันทีที่เปลือกตาเพิ่งจะปิดลง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็พลันดังขึ้นในห้วงความคิดของเขาเสียก่อน

‎

[โฮสต์ เถ้าแก่หวังเขียงหมูได้จัดเตรียมสิ่งของสำหรับการแลกเปลี่ยนไว้พร้อมเรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่าต้องการดำเนินการแลกเปลี่ยนเลยหรือไม่?]

‎

ฟู่ซีโจวตอบกลับในใจทันที

‎

[แลกเปลี่ยนเลย]

‎

สิ้นคำสั่ง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังกังวานขึ้นอีกครั้ง

‎

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การแลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์ ท่านได้รับพลังงาน 480,000 แต้ม]

‎

ฟู่ซีโจวส่งจิตสำนึกของตนเองเข้าไปสำรวจภายในมิติทันที เมื่อมองดูฝูงลูกหมูเป็นๆ ที่เพิ่งแลกเปลี่ยนมาจากเถ้าแก่หวังเขียงหมู เขาก็จัดการย้ายพวกมันทั้งหมดเข้าไปไว้ในเขตพื้นที่ปศุสัตว์อย่างเป็นระเบียบ สำหรับพื้นที่เพาะปลูกและปศุสัตว์ระดับเก้าในตอนนี้ มีปริมาณน้ำพุวิเศษหล่อเลี้ยงอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์เหลือเฟือ เขาจึงเชื่อมั่นเป็นอย่างยิ่งว่าลูกหมูชุดนี้จะต้องเติบโตอย่างรวดเร็วและทำน้ำหนักพุ่งแตะห้าร้อยจินได้ในเวลาอันสั้นกว่าเดิมแน่นอน อันที่จริงหากไม่ใช่เพราะเกรงว่าหมูที่มีน้ำหนักตัวถึงหนึ่งพันจินจะดูผิดธรรมชาติและน่าตกใจเกินไปสำหรับคนในยุคนี้ละก็ ฟู่ซีโจวก็แทบอยากจะขุนพวกมันให้อ้วนพีจนครบหนึ่งพันจินเสียก่อนแล้วค่อยจับส่งออกขายเลยด้วยซ้ำ

‎

หลังจากจัดการดูแลฝูงลูกหมูจนเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว ฟู่ซีโจวก็หันมาตรวจนับยอดผลผลิตทางการเกษตรที่เหลืออยู่ในมิติ ทั้งบรรดาผักผลไม้สดนานาชนิดรวมไปถึงไข่ไก่และไข่เป็ดอีกจำนวนมาก เขาแบ่งเก็บสำรองไว้ส่วนหนึ่งสำหรับเอาไว้ให้คนในครอบครัวได้รับประทาน ส่วนที่เหลือทั้งหมดเขานำไปลงประกาศวางจำหน่ายในกลุ่มแลกเปลี่ยนสิ่งของทันที เนื่องจากการแลกเปลี่ยนผลผลิตทางการเกษตรหลายครั้งที่ผ่านมาได้รับเสียงชื่นชมและผลตอบรับที่ดีเยี่ยม ทันทีที่สมาชิกในกลุ่มเห็นว่าเขาเปิดรับแลกเปลี่ยนแบบปลีกย่อยด้วย แต่ละคนจึงพากันเข้ามาจับจองแลกเปลี่ยนกันอย่างคึกคักและกระตือรือร้นเป็นพิเศษ จนในที่สุดฟู่ซีโจวก็สามารถทำยอดรับทองคำมาได้ทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดสิบกรัม พร้อมกับแต้มพลังงานอีกถึงสามแสนสี่หมื่นแต้มเลยทีเดียว

‎

เมื่อกวาดตามองดูพื้นที่ในมิติที่เริ่มโล่งกว้างขึ้นกว่าเดิมมาก ฟู่ซีโจวก็ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะหลังจากนี้เขายังตั้งใจที่จะเดินหน้ากว้านซื้อสะสมของโบราณล้ำค่าต่อไปอีกเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม หากไม่ได้มีเหตุจำเป็นคับขันจริงๆ เขาก็ไม่คิดจะนำของโบราณเหล่านี้ออกไปแลกเปลี่ยนหรือขายทิ้งอีกแล้ว โดยวางแผนเอาไว้ว่า รอให้ถึงยุคเปิดประเทศและปฏิรูปเศรษฐกิจเมื่อไหร่ หากตอนนั้นเขามีเงินทุนไม่เพียงพอ ก็ค่อยแบ่งของโบราณบางส่วนออกไปเปลี่ยนเป็นเงินสดเพื่อนำมาใช้เป็นทุนรอนในการก่อร่างสร้างธุรกิจของตนเอง แต่ถ้าหากตอนนั้นมีเงินทุนพร้อมอยู่แล้ว เขาก็จะสามารถเริ่มต้นทำธุรกิจได้ทันทีโดยไม่ต้องขายสมบัติเก่าเลย สำหรับการได้กลับมาเกิดใหม่ในชาตินี้ นอกเหนือไปจากความตั้งใจที่จะปกป้องดูแลครอบครัวให้ปลอดภัยและอยู่ดีกินดีแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็จะต้องก้าวเดินไปบนเส้นทางชีวิตสายใหม่ที่แตกต่างและรุ่งโรจน์กว่าชาติก่อนให้จงได้

‎

ทันทีที่ฟู่ซีโจวถอนจิตสำนึกกลับออกมาจากมิติ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็พลันดังขึ้นอีกครั้ง

‎

[สถานะพลังงานปัจจุบันคือ 1,217,020 แต้ม การอัปเกรดระบบจำเป็นต้องใช้พลังงาน 1,000,000 แต้ม ไม่ทราบว่าโฮสต์ต้องการอัปเกรดระบบเลยหรือไม่?]

‎

ฟู่ซีโจวตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

‎

[อัปเกรดเลย]

‎

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์ ท่านได้รับรางวัลเป็นธนบัตรต้าถวนเจี๋ยใบละสิบหยวนจำนวน 100 ใบ, น้ำยาบำรุงร่างกายระดับต้น 20 ขวด, น้ำยาบำรุงร่างกายระดับกลาง 10 ขวด, ผงเรียกแมลง 5 ห่อ, ยาลูกดกบุญหล่นทับ 1 เม็ด, หุ่นยนต์เพื่อการเกษตร 2 ตัว และขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะพิเศษ...]

‎

[ระดับปัจจุบันคือระดับ 10 พลังงานคงเหลือ 217,020 แต้ม การอัปเกรดระบบสู่ระดับ 11 จำเป็นต้องใช้พลังงาน 1,500,000 แต้ม]

‎

ครั้นเสียงประกาศแจ้งเตือนของระบบจบลง ฟู่ซีโจวก็อดที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้ เพราะการอัปเกรดระบบในครั้งนี้กลับไม่ได้ช่วยขยายขนาดพื้นที่เพาะปลูกและปศุสัตว์ให้กว้างขวางขึ้นเหมือนอย่างเคย อย่างไรก็ตาม ความสนใจของเขาก็ถูกดึงดูดไปยังรายการของรางวัลชิ้นอื่นๆ แทนอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเพ่งมองดูยาลูกดกบุญหล่นทับที่วางอยู่ในมิติ ก่อนจะกดเปิดดูคำอธิบายสรรพคุณและวิธีใช้งานของมันด้วยความสงสัย

‎

[ยาลูกดกบุญหล่นทับ: สามารถออกฤทธิ์ได้กับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในห้วงเวลานี้รวมถึงมนุษย์ด้วย หากสัตว์กินเข้าไปจะสามารถตกลูกในคราวเดียวเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทันที และหากมนุษย์รับประทานเข้าไปก็จะตั้งครรภ์ลูกแฝดสามในท้องเดียว]

‎

ทันทีที่ได้อ่านคำอธิบายสรรพคุณของยาลูกดกบุญหล่นทับ มุมปากของฟู่ซีโจวก็ถึงกับกระตุกยิกๆ อยู่หลายที จะว่าไปแล้วมันก็ไม่ใช่ของไร้ประโยชน์เสียทีเดียวหรอก ในทางกลับกัน ยาเม็ดนี้ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้ประโยชน์ได้ตั้งหลายอย่างด้วยซ้ำ ยกตัวอย่างเช่นในยุคอนาคตข้างหน้าที่บรรดาสัตว์ป่าหายากนานาชนิดต่างต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ใกล้สูญพันธุ์ หากมียาลูกดกบุญหล่นทับเม็ดนี้อยู่ ย่อมเปรียบเสมือนข่าวดีอันยิ่งใหญ่ของวงการชีววิทยาเลยทีเดียว อย่างเช่นหมีแพนด้ายักษ์ที่ตามปกติแล้วการตกลูกแต่ละท้องจะมีเพียงแค่หนึ่งถึงสองตัวเท่านั้น แต่ถ้าได้กินยาเม็ดนี้เข้าไป ก็อาจจะสามารถตกลูกออกมาได้คราวละถึงสี่ตัวเลยก็ได้ นอกจากนี้ ในยุคนี้ที่เนื้อหมูกำลังขาดแคลนอย่างหนัก หากนำยาเม็ดนี้ไปผสมให้แม่พันธุ์หมูกิน มันก็น่าจะตกลูกออกมาได้คราวละเกือบสามสิบตัวเลยทีเดียว นับว่าสรรพคุณของมันยอดเยี่ยมไร้เทียมทานมากจริงๆ ทว่าเมื่อพูดกันตามตรงแล้ว ยาวิเศษชนิดนี้มีอยู่เพียงแค่เม็ดเดียวเท่านั้น ดังนั้นสำหรับโครงการอนุรักษ์สัตว์ป่าหายากทั้งหลาย มันจึงแทบไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรได้เลย

‎

ฟู่ซีโจวมองดูยาลูกดกบุญหล่นทับพลางคิดในใจว่า ตอนนี้คงทำได้เพียงแค่เก็บมันวางไว้เฉยๆ ก่อนเท่านั้น เพราะของรางวัลที่ระบบมอบให้มาแต่ละชิ้น ไม่แน่ว่าในอนาคตข้างหน้าอาจจะกลายเป็นโอกาสสำคัญที่สร้างประโยชน์มหาศาลให้กับเขาก็เป็นได้ แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ยาเม็ดนี้ก็ไม่มีทางที่เขาจะหยิบมากินเองอย่างแน่นอน! แม้ว่าในชาติก่อนเขาจะครองตัวเป็นโสดจนตายโดยไม่มีทั้งภรรยาและลูกหลานสืบสกุล แต่สำหรับเรื่องสมรรถภาพและน้ำยาของตัวเองแล้ว ฟู่ซีโจวยังคงมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมแบบไม่เป็นสองรองใครอย่างแน่นอน!

‎

ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น จู่ๆ ฟู่ซีโจวก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนที่ระบบประกาศรายการของรางวัลเมื่อครู่นี้ เหมือนจะมีบอกด้วยว่าเขาได้รับทักษะพิเศษบางอย่างมาด้วย เพียงแต่ตอนนั้นเขายังไม่ทันได้ฟังให้ชัดว่ามันคือทักษะอะไรกันแน่

‎

[ระบบ ทักษะพิเศษที่ว่านั่นคืออะไรเหรอ?]

‎

ระบบจึงตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า

‎

[โฮสต์ ทักษะพิเศษนี้ไม่ได้ติดตั้งอยู่ที่ตัวของโฮสต์โดยตรง แต่ถูกติดตั้งผสานไว้กับตัวมิติต่างหาก ซึ่งระบบจะแจ้งรายละเอียดให้ทราบก็ต่อเมื่อตรงตามเงื่อนไขการเปิดใช้งานแล้วเท่านั้น]

‎

ฟู่ซีโจวถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ...

‎

ไม่ยักกะรู้ว่าระบบของเขาจะรู้จักเล่นแง่ทำตัวลึกลับซับซ้อนกับเขาเป็นด้วย ถึงแม้ในใจจะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยู่ไม่น้อย แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะเลิกสนใจมันไปก่อน เพราะอย่างไรเสีย รอให้ถึงจังหวะที่เงื่อนไขทำงานเมื่อไหร่ เดี๋ยวเขาก็ได้รู้คำตอบเองนั่นแหละ

‎

ชายหนุ่มจึงหลับตาลงแล้วนอนหลับพักผ่อนไปตื่นใหญ่ จนกระทั่งตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความสดชื่น เขาจึงแอบหยิบเอาไก่ย่างหอมกรุ่นตัวหนึ่งออกมาจากในมิติ ครั้นชะโงกหน้ามองลงไปด้านล่าง ก็สบเข้ากับดวงตากลมโตของเด็กชายตัวน้อยที่กำลังแหงนหน้ามองมาทางเขาตาละห้อยด้วยความอยากกินพอดี ฟู่ซีโจวจึงคลี่ยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะจัดการฉีกน่องไก่ชิ้นโต แล้วยื่นส่งลงไปให้กับเจ้าตัวเล็กทันที