kv-19

19

உறைந்து போய் பயந்துடன் படுத்திருந்த ஜானவிக்கு “ வில் வீலென ” அந்த மிருகம் கத்துவது கேட்க , முகத்தை மூடியிருந்த துண்டை விலக்கி விட்டுப் பார்க்க , விஜய் அந்த மிருகத்தை ஒரு கயிற்றில் கட்டி இழுத்துக் கொண்டிருந்தான் .

அவளது டெண்டை விட்டு வெளியே இழுத்துப் போட்டவன் , அதனை வெளிச்சத்தில் பார்க்க அது ஒரு காட்டுப் பன்றி போல இருந்தது . ஆனால் அதன் கழுத்தில் ஏதோ ஒன்று கட்டி இருக்க , அதனை முதலில் அருகில் இருந்த மரத்தோடு சேர்த்துக் கட்டுவிட்டு பின் தன் ஹெட்லட்டை எரியவிட்டுப் பார்க்க ,

ஒரு தங்க நிற டாலரில் குறுகும் நெடுக்குமாக கோடுகள் போடப்பட்ட முத்திரையும் பதித்து இருந்தது தெரிந்தது . அது என்ன முத்திரை என சரியாகப் பார்க்க முடியவில்லை .

மெல்ல பயத்தோடு எழுந்து வந்தாள் ஜானவி . விஜயின் பின்னால் நின்றவள் ,

“ இது என்ன மிருகம் .. பயங்கரமா இருக்கு .” குரலில் நடுக்கம் தெரிய ,

“ இது காட்டுப் பண்ணி தான் . ஆனால் நல்ல தீணி . அதான் இவ்வளோ பெருசா இருக்கு . போய் கொஞ்சம் தண்ணி குடி ..” சிறிதே சிறிது அக்கறை தெரிந்தது போல் இருந்தது .

அவளுக்குமே நா வறண்டு தான் போயிருந்தது . பிளாஸ்கில் இருந்த நீரை சிறிது பருகி விட்டு அவள் வர , அதற்குள் அவன் தன் மொபைலில் அந்த பன்றியின் கழுத்தில் இருந்த அந்த டாலரை போட்டோ எடுத்துக் கொண்டான் .

அவள் அப்போது தான் அதை கவனிக்க ,

“ இது என்ன , வளக்கர நாய்க்கு கழுத்துல செயின் போடர மாதிரி இதுக்கும் கட்டி இருக்காங்க . அப்போ இது யாரோ வளக்கர பண்ணியா ? நம்மள ஃபாலோ பண்றாங்களா ?” அவளுக்குள் நிறைய தோன்ற ஆரம்பிக்க அந்த இடத்தைச் சுற்றிப் பார்த்தாள் . ஆள் அரவம் இல்லாமல் தான் இருந்தது .

“ இல்ல .. எனக்கென்னம்மோ இது காவல்க்கு வைக்கற மிருகம்னு தோணுது . காட்டுவாசிங்க திசைக்கு ஒண்ணா இந்த மாதிரி தான் சில மிருகங்கள பழக்கி அனுப்பி வெச்சிருப்பாங்க . இந்த மாதிரி தெரியாத ஆட்களோ அல்லது தீங்கு ஏற்படுத்தும் மிருகமோ வந்தா அவங்கள கொண்ணுடும் .

அவங்கள பாதுகாக்க அவங்க ஏற்படுத்திக்கற வழிகள் இது . இந்த மிருகம் அப்படிப் பட்ட ஒண்ணா தான் இருக்கும் . கழுத்துல இருக்கற அந்த டாலர்ல முத்திரை வேற இருக்கு . நிச்சயம் அது காட்டுவாசிங்க முத்திரையா தான் இருக்கும் .” அவளுக்கு விளக்கம் சொன்னான் .

“ அது சரி நீங்க எப்படி சரியான நேரத்துக்கு வந்தீங்க . நீங்க அப்போவே தூங்கிட்டீங்கன்னு நெனச்சேன் ?” ஜானவி கேட்க ,

“ இந்த மாதிரி இடத்துக்கு வந்துட்டு எப்படி நிம்மதியா தூங்க முடியும் . ஒரு சின்ன சத்தம் வந்தா கூட நாம விழிப்புணர்வா இருக்கணும் . உனக்கு தூங்கறப்ப டெண்டை மூடனும்னு தெரியாதா ?” மீண்டும் அவன் வார்த்தைகள் கடுகடுக்க ,

“ அது என் தப்பு தான் . மூடிட்டேன்னு நெனச்சு வந்து படுத்துட்டேன் .” தவறை ஒத்துக்கொள்ள ,

“ என்னமோ இது ஒன்னு தான் தப்பு மாதிரி ..” வாய்க்குள்ளேயே முனகிக் கொண்டு தன் டெண்ட்டுக்குள் சென்றான் .

அவளுக்கும் அது தெளிவாகக் கேட்க , அந்த சமயம் அந்த மிருகம் உறுமிக் கொண்டே தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளப் பார்த்தது . அந்த சத்தத்தில் அவள் மீண்டும் பயம் கொள்ள ,

“ என்ன , நீங்க பாட்டுக்கு உள்ள போய்டீங்க ? இப்ப இத என்ன பண்றது ..?” அவனது டென்ட் வாசலில் வந்து நின்றாள் .

அவன் கையில் லைட்டர் எடுத்து வந்து பின் காட்டில் சில செடிகளைத் தேடினான் . அதிலிருந்து சில இலைகளைப் முகர்ந்து பார்த்து , அவற்றில் சிலதைப் பறித்துவந்து அந்த காட்டுப் பன்றியின் முகத்திற்கு எதிரே அவற்றைக் கொளுத்த , அதிலிருந்து வந்த வாசத்தால் அது மயங்கியது .

அதன் சத்தமும் அடங்க , அப்போது தான் ஜானவியின் உடல் சற்று நடுக்கத்தை நிறுத்தியது . சற்று நேரத்தில் நடந்துவிட்டக் கலவரம் அவளுக்குள் சிலிரிப்பை ஏற்படுத்த , தன் தலையை சிலுப்பிக் கொண்டு தன் உடலைக் கைகளால் அணைத்துக் கொண்டாள் . அவளால் சில நொடிகள் பேச முடியவில்லை .

அந்த இலையின் வாசமோ எதுவோ அவளை பிரட்டியது . அவள் மடங்கி கீழே அமர , புருவம் சுளித்து அவளை நோக்கினான் விஜய் .

“ என்ன தண்ணி எதாவது வேணுமா ? என்ன செய்யுது ?”

அவள் உடனே கையை அசைக்க , அவன் தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தான் . அவளது உதடுகள் வரண்டுவிட , நாக்கை நீட்டி அதை ஈரப் படுத்த முயன்றாள் .

அவன் கொடுத்த தண்ணீரால் முகத்தில் சிறிது தெளித்துக் கொண்டவள் , சற்று தொண்டையையும் நனைத்துக் கொள்ள , மீண்டும் தெளிவு பெற்றாள் .

“ என்னனு தெரியல , இந்த ஸ்மெல் எனக்கு பெரட்டிடுச்சு .” அவள் கூறியதும் அவளிடம் ஏதோ சரியில்லை என்பதை உணர்ந்தான் .

அதைப் பற்றி எதுவும் பேசாமல் ,

“ சரி போய் கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடு . நாளைக்கு காலைல இந்த இடத்தை விட்டு உடனே போயாகனும் . இந்த பண்றிய வெச்சு நாம மாட்டிக்கக் கூடாது .” என்றுவிட்டு தன் இடத்தில் சென்று படுத்துக் கொண்டான் .

மெல்ல அவளும் எழுந்து சென்று படுக்க , அவளது கைகால்கள் முறுக்கிக் கொண்டு வந்தது . ஏதோ கட்டுப் படுத்திக் கொண்டு படுத்தாள் .

அதிகாலையில் எழுந்தவன் , வெளியே வந்து பார்க்க அங்கே அந்தப் பன்றி இல்லை . கட்டவிழ்த்துக் கொண்டு சென்றிருந்தது . அதை வைத்து யாரும் இங்கே வந்துவிடக் கூடாது என்று , அவசரமாக அவளை அழைக்கச் செல்ல , அவளே டெண்ட்டை திறந்து கொண்டு வந்தாள் .

பார்க்க அவள் சோர்ந்து தெரிந்தாலும் ,

“ சீக்கிரம் கிளம்பு ” துரிதப்படுத்தி விட்டு , அவனது உடமைகளை எடுத்து வைக்கச் சென்றான் .

அவளுக்கு உடலில் இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச வலுவைத் தேக்கி , அவளும் சமாளித்துக் கொண்டு அனைத்தையும் வாரி சுருட்டிக் கொண்டு கிளம்பினாள் .

ஓட்டமும் நடையுமாக அந்தக் காட்டிற்குள் பயணம் தொடர்ந்தது . வெகுதூரம் சென்ற பிறகு , அந்த இடம் சற்று முட்கள் அகற்றப் பட்டு வழிகள் பாதைகள் தெளிவாக இருந்தது .

உடனே சுதாரித்தவன் , “ ஒ ! காட் .! மாடிக்கிட்டோம் !” என்றான் .

“ என்ன .. என்னாச்சு இப்போ ?” அவளும் அந்த இடத்தைப் பார்த்துவிட்டு ஓரளவு புரிந்தது போல கேட்க ,

“ கண்டிப்பா நம்மள சுத்தி ஆளுங்க இருப்பாங்க .. ஷிட் ..” பல்லைக் கடித்தான் .

“ ஆமா .. அந்த மரத்துக்கு மேல ஒரு ஆள் கைல வில் வெச்சுட்டு உட்காந்திருக்கான் ” தலையைக் கீழே குனிந்து கொண்டு மேல் கண்ணால் பார்த்தபடி ஜானவி சொல்ல ,

“ சரி தெரிஞ்ச மாதிரி காட்டிக்காத .. சாதாரணமா நட ” அவளுக்குக் குறிப்பாகக் கூறி விஜய் நடக்க , அவளும் கூடவே நடந்தாள் .

நாலு அடி அவன் எடுத்து வைத்ததும் , ‘ தொப்பென ‘ அவனுக்கு எதிரே வந்து குதித்தான் ஒருவன் .

உடனே பின்னாலும் ஒருவன் குதித்தது தெரிந்தது . வலதுபுறம் ஒருவனும் இடதுபுறம் ஒருவனும் சேர்ந்துகொள்ள அவர்களை சுற்றி வளைத்தனர் .

பார்க்க படு பயங்கரமாக இருந்தனர் அனைவரும் . எண்ணெய் உடலெங்கும் பூசப்பட்டு , கருத்த தேகத்துடன் , இடையில் மான் தோலில் செய்த ஒரு உடையை உடுத்தி இருந்தனர் . அவர்கள் கழுத்தில் அந்த பன்றியின் கழுத்தில் இருந்தது போன்ற அதே டாலர் ஒரு கயிற்றில் கட்டி அணிந்திருந்தனர் .

விஜய் ஜானவி இருவருக்கும் புரிந்துவிட்டது . இவர்கள் காட்டுவாசிகள் . நிச்சயம் அவர்களை விடமாட்டார்கள் என்று தெரிய , ஜானவிக்கு உள்ளம் பதைத்தது .

விஜய் சற்று தைரியமாகவே நின்று கொண்டிருந்தான் . நால்வரில் ஒருவன் தன் இடையில் வைத்திருந்த ஒரு வேர் ஒன்றைக் கையில் எடுத்து , விஜய் தலையில் இருந்து கால்வரை தடவியவன் , பின் அதற்குத் தீ மூட்டினான் .

அந்த வேர் எரியாமல் அப்படியே இருக்க , நால்வரும் ஆச்சரியப் பட்டு ,

“ ஆவா… .” என்று கை காட்டி அழைத்து முன்னே நடந்தான் .

“ ம்ம்ம் .. ம்ம்ம் ” என மற்றவர்கள் இருவரையும் விரட்ட , அந்த காட்டுவாசிகள் காட்டிய வழியே நடக்க ஆரம்பித்தனர் .

ஜானவி ‘ அந்தப் பக்கம் வேகமா ஓடிடுவோமா ‘ என விஜயிடம் கேட்கவர , அதைப் புரிந்து கொண்டவன் ,

“ எதுவும் பேசாதே !” என்பதைப் போலத் தலையசைத்தான் .

சரியென பின்னாலேயே சென்றவள் , அவ்வப்போது மற்ற நால்வரையும் பார்த்து உள்ளுக்குள் பயந்தாள் .

சிறிது தூரம் சென்ற பிறகு , அங்கே ஒரு சிறு கிராமம் போன்ற அமைப்புடன் சில ஓலைக் குடிசைகள் இருப்பதைக் கண்டு வியந்தான் விஜய் . இப்படியும் மக்கள் இந்தப் பகுதிகளில் இருக்கிறார்கள் என்பதே அவனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது .

அங்கே சென்றதும் இந்த நான்கு காட்டுவாசிகளும் ஒரு குடிசையின் கதவைத் தட்ட , உள்ளிருந்து நல்ல ஆஜானுபாகுவாக ஒரு நடுத்தர வயது மனிதன் வந்தார் .

அவரது காதில் இவர்களை அழைத்து வந்தவன் ஏதோ முனுமுனுக்க , அவரது கண்களில் ஆச்சரியம் தெரிந்தது .

விஜய்க்கு புரிந்தது , அவர் தான் இந்தக் கூட்டத்தின் தலைவராக இருக்க வேண்டுமென்று .

இவர்களை கைகாட்டி அவரும் ஏதோ சொல்ல , இருவரையும் மீண்டும் வேறு இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர் .

அது ஒரு சபை போல இருந்தது . இருபுறம் வரிசையாக இருந்த சில மேடுகளும் நடுவில் இருந்த பெரிய மேடும் , அமர்வதற்கான இடமாகத் தோன்ற , இவர்கள் அங்கே சென்றதும் , அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் ஆண்களும் பெண்களுமாக அங்கே ஒரு நாற்பது ஐம்பது பெர் குழுமிவிட்டனர் .

அவர்களது பாஷையில் ஒருவன் பேசினான் .

“ இவன் உடலில் பட்ட வேர் நெருப்பில் கருகவில்லை . அதனால் இவன் ஒரு மகான் .” என்றான் . அவன் கூறியதும் அங்கே சலசலப்பு ஏற்பட ,

“ அந்தப் பெண்ணை சோதிக்க இரு பெண்கள் வாருங்கள் ” என அழைத்தான் .

அதன்படி இரு பெண்கள் வந்து அதே போல அவள் உடலில் அந்த வேர் கொண்டுவந்து தடவி அதை நெருப்பில் காட்ட அது எரிந்தது .

இதைக் கண்ட விஜய்குமே ஆச்சரியமாக இருந்தது . எப்படி தனக்கு மட்டும் அது எரியவில்லை என்று வியந்தான் .

பிறகு , “ அவள் இங்கு இருக்க தகுதி இல்லை . வெட்டுங்கள் ” என்று அந்த தலைவர் சொன்னதும் , பெரிய அரிவாளுடன் அந்தப் பெண்கள் வர ,

கண்கள் பெரிதாக ‘ இதென்ன கொடுமை ‘ என்று ஜானவி கத்த ,

இடையில் புகுந்தான் விஜய் .

“ இது நியாயம் இல்ல . எங்கள விட்டுடுங்க . உங்கள தொந்தரவு செய்ய நாங்க வரல ” என்றான் .

இவன் பேசியதை புரிந்து கொண்ட ஒருவன் , அதை தலைவரிடம் கூற , தலைவர் கூறிய பதிலை இவனிடம் சொன்னான் .

“ இங்க எங்களைத் தவிர வேறு யாரும் வரக் கூடாது . அதுக்கு அனுமதி இல்லை . அப்படி வந்தா அவங்கள அங்கேயே கொன்னுடுவோம் . உன் மேல பட்ட வேர் எரிஞ்சு போயிருந்தா நீயும் அங்கேயே செத்திருப்ப . பெண்கள ஆண்கள் தொடக் கூடாது அதுனால அவளை சோதிக்க இங்க வரைக்கும் கொண்டு வந்தோம் . இப்போ அவ இங்க இருக்க தகுதி இல்ல . அதுனால நீ அதை தடுக்காதே ” என்றான் .

“ இது கடவுள் குடுத்த உயிர் . அதை எடுக்க உங்களுக்கு உரிமை இல்லை . ஒரு மனிதன் இந்த உலகத்தில் இல்லாமல் போக்க கடவுள் ஒருவரால் தான் முடியும் . அதை நீங்க செஞ்சா அந்த பாவத்துக்கு நீங்க தண்டனை அனுபவிக்கனும் ” என்று தைரியமாகக் கூற ,

அவனது பேச்சு அங்கிருப்பவர்களுக்கு புரியாமல் பார்க்க , அந்த மொழிபெயர்ப்பு செய்தவன் அதையும் அனைவர்க்கும் புரியும்படி எடுத்துக் கூறினான் .

சிறிது நேர அமைதிக்குப் பின் , அந்த தலைவன் ஒரு முடிவோடு அவனை அழைத்து சிலவற்றைக் கூற , விஜய்க்கு அதை உரைத்தான் .

“ ஐயா , எங்களுக்கு ஒரு சாபம் இருக்கு . அது எங்க முன்னோர்கள் சிலர் அந்நியர்களை உள்ளே சேத்துகிட்டு செய்த சில பாவச் செயல்களால வந்தது . அதுல இருந்து நான் அந்நியர்கள் வந்தாலே இப்படித் தான் நடந்துப்போம் . உங்களால எங்களோட அந்த சாபத்த போக்க முடிஞ்சா நாங்க உங்கள இங்கிருந்து போக அனுமதிக்கறோம்னு தலைவர் சொல்றாரு .” என்றான் .

சில நொடிகள் யோசித்தவன் ,

“ சரி என்ன செய்யணும்னு சொல்லுங்க . என்னால முடிஞ்சா நான் செய்யறேன் . என்ன சாபம் ? எப்படி வந்தது எல்லாம் சொல்லுங்க “

“ அதுக்கு நீங்க இன்னும் ஒரு நாள் பொறுக்கணும் . இன்னிக்கு இரவு இங்கேயே தங்குங்க .. எல்லாத்தையும் நான் விளக்கமா சொல்றேன் .” என்றான் .

கூட்டமும் கலைந்து செல்ல , அவர்களுக்கு சாப்பிட சிலவற்றை கொண்டு வந்து கொடுத்தார்கள் . ஜானவி அவனை நன்றியுடன் பார்த்தாள் . தனக்காக அவன் செய்ததை எண்ணி பூரித்தாள் . தன்னை அப்படியே விட்டுவிட்டுப் போயிருக்கலாம் . ஆனாலும் தனக்காக அவன் அவர்களிடம் தைரியமாகப் பேசியது அவன் மேல் ஒரு ஈர்ப்பைக் கொடுத்தது .

அவனுக்கு நன்றி சொல்ல அவனிடம் நெருங்கும்முன் , மற்ற காட்டுவாசிகள் வந்துவிட , அவர்களுடன் அவன் சென்றான் . ஜானவி அவனுக்கு நன்றி சொல்ல காத்திருந்தாள் .

ஒரு குடிசையை அவர்களுக்கு ஒதுக்கிக் கொடுக்க , அங்கே அவர்களது உடமைகளை வைத்துவிட்டு நிதானமாக அமர்ந்து உண்டனர் . அங்கிருந்த பெண்கள் சிலரும் ஆண்கள் சிலரும் அவர்களுக்கு உணவு கொடுக்க ,

அது புதுவிதமாக இருந்தாலும் , பசியில் எதுவும் தெரியாமல் போக , அதிகமாகவே உண்டாள் ஜானவி . விஜய் எப்போதும் போல அளவு மாறாமல் உண்டான் .

அதை அங்கிருந்தவர்கள் கவனிக்கத் தவறவில்லை . அவனது நேர்த்தியும் , பழக்கமும் அவர்களைக் கவர்ந்தது .

உண்டு முடித்ததும் , அவனிடம் விஷயத்தைக் கூறினான் .

“ ஐயா , எங்க குலம் மிகவும் பழமையானது . எங்க தெய்வம் இந்த நதில இருந்து தோன்றும் . முழுக்க முழுக்க அபரஞ்சி தங்கத்தால எங்க தெய்வம் இருக்கும் . அதுமட்டும் இல்லாம எங்களுக்கு தங்கம் தண்ணி பட்ட பாடு . அதாவது எங்க நதில தங்கம் கிடைக்கும் . எங்க பாறைகள்ல தங்கம் கிடைக்கும் . மண்ணுக்குள்ள தோண்டினா தங்கம் கிடைக்கும் . அப்படி பட்ட எங்க கூட்டத்துல இருந்து ஒருத்தன் நகர வாழ்க்கைக்கு ஆசைப் பட்டு கொஞ்சம் தங்கத்த எடுத்துட்டு இந்த இடத்தை விட்டு வெளியூர் போனான் .

போன அவன் திரும்பி வரப்ப நாலஞ்சு வெளி ஆளுங்கள கூட்டிட்டு வந்தான் . அவங்க எங்க கிட்ட இருந்த தங்கம் பத்தி தெரிஞ்சு அதை களவாட வந்தவங்க . எங்க ஆளுங்கள அத்தனை சுலபமா தாக்க முடியாது . வந்த நாலஞ்சு பேரோட திட்டம் தெரிஞ்சு நாங்க அவங்கள அடிக்க , அதுல ரெண்டு பெர் மட்டும் இங்க இருந்த நாட்கள்ல சுருட்டுன தங்கத்தை எடுத்துட்டு தப்பிச்சுட்டாங்க .

அதன் பிறகு அவங்க போய் கூட்டம் கூட்டமா ஆளுங்கள கூட்டிட்டு வந்து அங்க இருக்கற தங்கத்த எடுக்க முயல , எங்க தெய்வம் எல்லா தங்கத்தையும் தனக்குள்ள ஈர்த்துகிட்டு இங்க சுத்தி இருக்கற மலைக்குள்ள போயிட்டதா சொல்வாங்க .

இதுக்கெல்லாம் காரணமா இருந்தவன் இந்த நதில விழுந்து உயிரை விட்டுட்டான் . அப்போ எங்க குல முன்னோர்கள் எங்க தெய்வம் ரொம்ப கோவமா இருக்கறதா சொன்னங்க . அதை சாந்தி படுத்தினா தான் எங்க குலம் நல்லா இருக்கும் .

ஆனா இது நடந்து ஒரு இருநூறு வருஷம் இருக்கும் . இப்ப வரைக்கும் எங்க தெய்வம் சாந்தி ஆகல . அப்படி ஆனா தான் அது எங்க கைல வந்து சேரும்னு நம்பிக்கை .

அது வெளிய வர நீங்க தான் உதவனும் .” சுருக்கமாக அவர்களின் கதையைக் கூறி முடித்தான் அந்தக் காட்டு வாசி .