ตอนที่ 16 ถูกเงินฟาดจนมึนงง
ตอนที่ 16 ถูกเงินฟาดจนมึนงง
คู่สามีภรรยาวัยกลางคนพุ่งไปหาเฉินเฉิงด้วยความร้อนใจ
“พ่อ แม่ หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ”
แม่กอดแน่น เฉินเฉิงตบหลังปลอบเบา ๆ เมื่อกี้เธอยังร้องให้พ่อแม่มารับ ตอนนี้กลับต้องบอกแม่ว่าตัวเองปลอดภัยแล้ว ความกลัวที่ทุกคนแบกไว้จึงค่อยมีทางคลายลง
พ่อเฉินเห็นเซี่ยเจิงก็มีแววตายินดี เห็นได้ชัดว่ารู้จักอีกฝ่าย เขารีบยื่นมือทักทาย “ศาสตราจารย์เซี่ย ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับ!”
เซี่ยเจิงพยักหน้า ยิ้มสุภาพแบบที่จือหนิงแทบไม่เคยได้เห็น “ประธานเฉิน ยินดีที่ได้พบครับ”
แค่ท่าทีนี้ เธอก็รู้ว่าประธานเฉินมีบารมีและอิทธิพลขนาดไหน เซี่ยเจิงวางตัวสูงมาตลอด จะลดท่าทีและตั้งใจผูกสัมพันธ์ก็เฉพาะกับคนที่มีอิทธิพลมากกว่าตระกูลเซี่ยเท่านั้น ต่อหน้าเธอเย็นชาจนไม่อยากฟัง แต่ต่อหน้าประธานเฉิน รอยยิ้มกลับปรากฏได้อย่างง่ายดาย
“ได้ยินว่าศาสตราจารย์เซี่ยเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านคลี่คลายคดี วันนี้คุณกับตำรวจช่วยลูกสาวผมไว้ใช่ไหมครับ?”
พ่อเฉินจับมือแน่นด้วยความตื่นเต้น “ขอบคุณมากจริง ๆ ครับ ศาสตราจารย์เซี่ย”
เฉินเฉิงเห็นพ่อขอบคุณผิดคน แถมศาสตราจารย์เซี่ยก็ไม่ปฏิเสธ ก็เดือดทันที
“พ่อ! แก่จนเลอะเลือนแล้วหรือไง!”
เธอดึงพ่อมาต่อหน้าสองพี่น้อง “คนช่วยชีวิตลูกยังจำผิด! น้องเสี่ยวเซี่ยคนนี้ต่างหากที่พบว่าหนูถูกมัดในห้องใต้ดิน”
“เธอแจ้ง ตำรวจถึงตามมา”
“ส่วนคนนี้จี้ซูอวิ๋น พี่ชายเธอ ตอนไอ้โรคจิตลับมีดเสร็จแล้วถือเดินเข้ามาหาหนู พี่จี้พังประตูเข้ามา กดมันกับพื้นแล้วใส่กุญแจมือเลย เก่งมากนะพ่อ!”
พ่อเฉินหน้าแดงก่ำ ขอบคุณผิดคนจริง ๆ! ลูกสาวเพิ่งรอดตาย เขากลับไปจับมืออีกคนขอบคุณต่อหน้าคนที่ช่วยไว้
แล้วตอนขอบคุณ ทำไมศาสตราจารย์เซี่ยไม่ปฏิเสธสักคำ?
ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่เกิดขึ้นต่อหน้าทุกคนแล้ว เขารีบหันไปขอโทษสองพี่น้องซ้ำ ๆ
“ขอโทษจริง ๆ ครับ ลูกสาวขาดการติดต่อไปหกชั่วโมง ผมร้อนใจจนสับสน เลยจำคนที่ช่วยชีวิตผิด”
แม่เฉินกุมมือจือหนิงแน่น “แม่หนู ขอบคุณพี่น้องทั้งสองมากนะที่ช่วยชีวิตลูกสาวฉัน!”
เธอถอดกำไลหยกจากข้อมือ แล้วจะสวมให้ทันที ไม่เปิดช่องให้ปฏิเสธ
“ตอนนี้ไม่มีอย่างอื่นแทนคำขอบคุณ รับกำไลวงนี้ไว้เถอะนะ”
จือหนิงเคยอยู่ในบ้านมั่งคั่ง ย่อมดูของล้ำค่าเป็น เนื้อหยกเขียวทั่วทั้งวงทำเธอเบิกตา คุณภาพดีเยี่ยมแบบนี้ต้องหลายล้านหยวนแน่!
“แพงเกินไปแล้ว ฉันรับไม่ได้จริง ๆ ค่ะ”
เนื้อหยกเขียวเต็มวงอยู่ตรงหน้า ของล้ำค่าขนาดนี้เธอดูออกตั้งแต่แรกเห็น ไม่ใช่ของที่รับเพราะสวยแวววาวได้ง่าย ๆ เสียงขอบคุณของคุณแม่จริงใจมาก แต่ราคาที่เธอกะได้ก็ทำให้คำว่ารับไว้พูดยากเหลือเกิน
เธอพยายามดึงมือกลับ แต่สู้แรงแม่เฉินไม่ไหว กำไลวงนั้นจึงสวมลงข้อมือจนได้ คำขอบคุณของคุณแม่ตรงหน้าหนักแน่นทั้งถ้อยคำทั้งแรงมือ ของราคาแพงขนาดนี้มาอยู่บนข้อมือเธอแล้ว!
พ่อเฉินล้วงสมุดเช็คกับปากกาจากอกเสื้อ เขียนตัวเลขรวดเร็ว ยื่นให้พร้อมนามบัตร
สามล้านหยวน!
สมองจือหนิงหึ่ง ราวกับปึกธนบัตรฟาดเข้าจนมึนงง ตัวเลขบนกระดาษชัดเจน แต่เธอแทบตั้งตัวไม่ทัน เมื่อเช้ายังกลุ้มเรื่องหางานเลี้ยงตัวเอง ตอนนี้มีคนยื่นเช็คสามล้านให้ตรงหน้า!
ค่ารักษาพยาบาลกับอาหารบำรุงร่างกายมีทางออกแล้ว เงินทุนสวนสัตว์ก็มีแล้วด้วย! ถ้าได้เงินก้อนนี้ ทั้งร่างกายตัวเองทั้งสัตว์ในสวนก็จะพอมีทุนให้ดูแล ปัญหาที่รุมตั้งแต่เช้าเหมือนมีทางคลี่คลายขึ้นมาในพริบตา
“เงินตั้งเยอะ จะให้ฉันรับได้ยังไง...”
ปากปฏิเสธ แต่มือยื่นไปรับอย่างซื่อตรงต่อหัวใจ
ยังไม่ทันปลายนิ้วแตะกระดาษ เสียงเย็นชาของเซี่ยเจิงก็ดังข้างหู
“จี้ซูอวิ๋นเป็นตำรวจสถานีตำรวจตำบลถัง การช่วยชีวิตครั้งนี้เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ ของขวัญราคาแพงจากทั้งสองท่านอาจถูกมองว่าเป็นการติดสินบนแฝง”
คำว่า ‘ติดสินบนแฝง’ ถูกกดเน้น เหมือนมีดตัดความฝันจือหนิงขาดกลางอากาศ
มือค้างแล้วหดกลับอย่างอาลัย เกือบลืมไป พี่ชายเป็นสมบัติของหลวงแล้วนี่นา! เช็คอยู่ใกล้ขนาดนั้น เธอกลับแตะไม่ได้ เงินที่คิดว่าจะช่วยแก้สารพัดเรื่องยังอยู่ในมือคนเสนอให้
เธอจำใจถอดกำไลหยก กัดฟันกรามแน่นด้วยความเสียดายจนแทบแตก
ยังไม่ทันอุ่นข้อมือเลย!
ความรู้สึกเป็นเศรษฐีเงินล้านอยู่กับเธอแค่สามวินาทีเท่านั้น!
ทั้งค่ารักษา ทั้งอาหารบำรุง ทั้งเงินหมุนสวนสัตว์ เธอเพิ่งเห็นทางออกของทุกอย่างผ่านตัวเลขบนเช็ค พอรับไม่ได้ ปัญหาทั้งหมดก็กลับมาตรงเดิม ของอยู่ใกล้เพียงเอื้อม แต่เธอต้องปล่อยให้ฝันเรื่องเงินล้านผ่านไปต่อหน้าต่อตา!
แม่เฉินไม่เข้าใจ “พวกเราแค่ขอบคุณเป็นการส่วนตัว ทำไมรับไม่ได้ล่ะ! ทั้งสองคนเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตช่วยลูกสาวสุดที่รักฉันนะ”
“คุณผู้หญิง เรื่องนี้ผิดระเบียบครับ เจ้าหน้าที่ประจำการรับของขวัญราคาแพงไม่ได้”
เซี่ยเจิงหันหาหยางจื้อซาน “หัวหน้าหยาง ผมพูดถูกไหมครับ?”
หัวหน้าหยางพิจารณาสองพี่น้อง เขาดูออกว่าฐานะไม่ดีนัก คืนที่ไปคุมตัวคนร้าย ห้องเช่าจือหนิงยังทรุดโทรมกว่าบ้านเดิมของเขาอีก ของที่เสนอให้มากมายก็จริง แต่ข้อกำหนดไม่ได้เปิดทางให้รับ
“ผิดระเบียบจริง ๆ...”
เขาถอนหายใจเสียดาย แล้วนึกขึ้นได้ “แต่เสี่ยวเซี่ย สนใจงานพิเศษสักงานไหม?”
จือหนิงกำลังไว้อาลัยให้กำไลหยกกับเช็คสามล้านที่หลุดลอย พอได้ยินคำว่างานก็เงยหน้าพรวด
“งานอะไรคะ?”
“ฉันอยากเชิญเธอเป็นที่ปรึกษาพิเศษด้านคลี่คลายคดีให้สำนักงานตำรวจเมืองเจียงเฉิง เงินเดือนหนึ่งหมื่นหยวนต่อเดือน เวลาทำงานอิสระ ปกติทำธุระของตัวเองได้เต็มที่”
เขาจริงจังขึ้น “ถ้าสัตว์ตัวน้อยพบเบาะแสเกี่ยวกับคดี ก็แจ้งพวกเรา ตำรวจจะให้รางวัลตามระเบียบ”
แววประหลาดใจวาบในดวงตาเซี่ยเจิง เซี่ยจือหนิงที่ถูกไล่ออกจากตระกูลเซี่ยจะมาเป็นเพื่อนร่วมงานเขางั้นเหรอ?! เธอเพิ่งพิสูจน์ตัวเองผ่านอีกา ตอนนี้หัวหน้าหยางถึงกับเชิญมาเป็นที่ปรึกษาแล้ว!
เงินเดือนหนึ่งหมื่นหยวน! เวลายังอิสระอีก!
ความหดหู่จือหนิงหายวับ ดวงตากลับเป็นประกาย “มีประกันสังคมห้าประเภทกับกองทุนที่อยู่อาศัยด้วยไหมคะ?”
“แน่นอน สมทบเต็มอัตราสูงสุดให้เลย สวัสดิการอื่นก็เหมือนตำรวจในสำนักงานทุกอย่าง”
หยางจื้อซานพยักหน้า “มีเงื่อนไขอื่นก็เสนอได้ ฉันจะพยายามยื่นขออนุมัติจากผู้บังคับบัญชาให้”
จากคำว่าผิดระเบียบเมื่อกี้ กลายเป็นข้อเสนองานที่มีค่าตอบแทนตามระเบียบแล้ว เธอยังไม่ได้เงินเดือนก็จริง แต่เห็นทางหารายได้ด้วยความสามารถของตัวเอง เงินหนึ่งหมื่นกับเวลาที่ยืดหยุ่นทำให้อนาคตพอจับต้องได้ขึ้นมาอีกครั้ง
ตรงใจทุกข้อ! เวลายืดหยุ่น สวัสดิการพร้อม เหมือนมีงานราชการมั่นคงแล้วนี่นา! แถมยังทำธุระตัวเองได้ ไม่ต้องทิ้งงานสวนสัตว์เพื่อรับข้อเสนอนี้ เงินเดือนกับรางวัลตามระเบียบเป็นทางออกอีกทาง หลังฝันเรื่องเช็คสามล้านพังลง ยังมีข้อเสนอที่ทำให้เธอฮึดขึ้นมาได้
เธอสงบอารมณ์อยู่พักหนึ่ง แล้วหันมาหาเขาอย่างจริงจัง
“หัวหน้าหยางคะ ฉันมีคำขออีกข้อค่ะ”
เขาพยักหน้าอย่างใจกว้าง “ว่ามาสิ”
จือหนิงชี้พี่ชายข้างตัว ครั้งนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องปากท้องของเธอแล้ว คนที่นั่งเฝ้าเธอทั้งคืนและพังประตูเข้าไปช่วยคน ไม่ควรถูกฝังความสามารถไว้ในสถานีห่างไกลต่อไป เธอเห็นฝีมือเขาชัดทั้งสองครั้ง โอกาสที่เขาเคยบอกว่าแทบไม่มีอาจอยู่ตรงนี้ก็ได้!
“พี่ชายฉันสร้างผลงานใหญ่สองครั้งแล้ว ทั้งวุฒิการศึกษาทั้งประวัติการทำงานก็ยอดเยี่ยม หลังจบคดีนี้ เขาย้ายเข้ามาทำงานในเมืองได้ไหมคะ?”