چپتر 1094: رگبارِ اعلان‌ها
چپتر 1094: رگبارِ اعلان‌ها
هفتهٔ بعد باید برای لکس بسیار آرامشبخش میبود، چرا که فقط باید صبر میکرد تا سیستم جذبِ درختِ آسمانیِ آتشِ اژدها را تمام کند، اما اتفاقی که افتاد کاملاً متفاوت بود.
وقتی خستگیاش دررفت، لکس کمی وقت صرفِ استراحت و تزکیه کرد، اما این کار هم حدی داشت، بنابراین به مهمانخانه برگشت تا ببیند آیا چیزی نیاز به توجهش دارد یا نه. در بیشترِ موارد، مهمانخانه بهطورِ کامل از حمله بهبود یافته بود. همهچیز روبهراه بود—یا دستکم در ظاهر اینطور به نظر میرسید.
اما نوساناتی که قلمرو تجربه کرده بود، از چشمِ مهمانهای مختلف دور نمانده بود. بسیاری از مهمانها که آگاه و باتجربه بودند، بیدرنگ فهمیدند چه اتفاقی افتاده است. قلمرو برای گنجاندنِ قدرتِ یک جاودانهٔ زمینی بیش از حد ضعیف بود.
متأسفانه، این موضوع به گمانهزنیهای فراوانی دامن زد. مهمانهای مختلفی که میخواستند بروند، پنهانی دورِ هم جمع شدند و دربارهٔ این بحث کردند که آیا ضعفِ قلمرو دلیلِ اصلیِ ناپدید شدنِ مهمانخانهدار بوده است یا نه. اگر اینطور بود... این وضعیت چند فرصت به وجود میآورد.
برخی به این فکر افتادند که اگر قلمرو را بهاندازهٔ کافی بیثبات کنند، میتوانند به جایی که از آن آمده بودند برگردند، در حالی که برخی دیگر شروع به بررسیِ دستاوردهای احتمالیِ انحصارِ یک قلمروی کاملاً جدید کردند!
تنها خطر این بود که دیر یا زود، مهمانخانهدار راهی برای انتقام پیدا میکرد، حتی اگر نمیتوانست واردِ قلمرو شود—بگذریم از اینکه آنها اصلاً هیچ تأییدِ واقعیای نداشتند که نشان دهد از همان اول قضیه از این قرار بوده است.
تهدیدِ مهمانخانهدار تنها چیزی بود که جلوی اقدامِ آنها را میگرفت، اما این حقیقت را عوض نمیکرد که هنوز داشتند دربارهاش پچپچ میکردند. تنها دلیلی که لکس اصلاً به این موضوع پی برد، افزایشِ قدرتِ غرایزش بود.
قرار بود مهمانخانهٔ نیمهشب سیستمِ تشخیصِ نیتِ پلید داشته باشد، هرچند لکس فکر نمیکرد درست کار کند. این سیستم تقریباً هرگز کسی را که واقعاً تواناییِ آسیب رساندن به مهمانخانه را داشت تشخیص نمیداد، بلکه فقط چند خلافکارِ سطحپایین را شناسایی میکرد.
اما حالا، غرایزِ خودش ویژگیهای مشابهی نشان میدادند. با وجود اینکه آنها در افکارشان مستقیماً لکس را هدف قرار نمیدادند، مهمانخانه ارتباطِ نزدیکی با لکس داشت و بنابراین او متوجهِ قضیه شد. بعد از آن، خب، تنها کاری که باید میکرد این بود که افکارِ برخی از آنها را جاسوسی کند تا بفهمد چه خبر است.
حواسش بود که فقط افرادِ ضعیفتر از خودش را هدف بگیرد تا گیر نیفتد، و بعد آنها را زیرِ نظر گرفت. با اینکه در ابتدا کمی با این مهمانها که بهنوعی ربوده شده بودند همدردی میکرد، اما دیگر اینطور نبود.
حالا، لکس فقط باحوصله منتظر بود تا کارکردِ سیستم برگردد و بتواند آنها را بیرون بیندازد و مسدودشان کند! این موضوع این حقیقت را عوض نمیکرد که جاودانههای بیشماری در آستانهٔ شورش علیه او بودند.
به همین دلیل هفتهاش به نظارت بر گروهِ یاغی و یادداشت کردنِ نامهایشان گذشت. این احتمال وجود داشت که اینها همهٔ افراد نباشند و برخی در این مورد محتاطتر عمل کنند، اما لکس فعلاً کاری از دستش برنمیآمد.
اما، در روزِ هشتم، لکس تنها صدایی را که منتظرش بود شنید و بیدرنگ اعلانش را بررسی کرد!
با خواندنِ آن، پوزخندِ پهنی روی صورتش نشست.
اعلانِ جدید: درختِ آسمانیِ آتشِ اژدها جذب شد! سیستم ۸٪ ترمیم شد! کارکردِ سیستم به ۴۰٫۲٪ رسید!
مأموریت تکمیل شد: (نقصِ سیستم شناسایی شد! پیش از خاموشیِ دائمیِ سیستم، بیدرنگ کارکردِ سیستم را به دستکم ۳۵٪ برگردانید!)
پاداشِ مأموریت: بازگشتِ کارکردهای عادیِ سیستم!
ملاحظات: من داشتم جون میکَندم سیستم رو سرِ پا نگه دارم، تو رفته بودی تعطیلاتِ کوتاه؟!؟!؟!
اعلانِ جدید: کارکردهای انتقالِ آنی دوباره فعال شد! تمامِ خدماتِ روزمرهٔ عادی دوباره فعال شد!
اعلانِ جدید: بهدلیلِ رسیدنِ کارکردِ سیستم به ۴۰٪، قابلیتهای جدید باز شد! قابلیتهای جدید:
۱. نمرهٔ رضایتِ مهمان
۲. ارتقای لباسِ میزبان
۳. تکثیرِ قوانینِ قلمرو
۴. کارکردِ مدیریتِ شعبهها (میخانه)
۵. سطحِ ۰ تا ۵
اعلانِ جدید: بهدلیلِ بهبودِ کارکردِ سیستم، ارتقاهای مختلفی در کیفیتِ زندگی انجام شد.
اعلانِ جدید: بهدلیلِ بهبودِ کارکردِ سیستم، باگهای عملیاتیِ مختلفی برطرف شد.
اعلانِ جدید: اختیاراتِ میزبان افزایش یافت! سطحِ اختیار: ۵.
مأموریتِ جدید: کاستی در خدماتِ نیمهشب شناسایی شد! برای تسهیلِ مصیبتهای قلمرو، موادی برای تقویتِ فضا و قوانین در محدودهٔ مهمانخانه فراهم کنید!
۱. ۰/۱۰۰۰ تکهٔ مصیبتِ آذرخش
۲. ۰/۱۰۰۰ شرارهٔ مصیبتِ آتش
۳. ۰/۱۰۰۰ بلورِ فضایی
مهلت: ۵ سال!
پاداش: بسته به عملکرد!
جریمه: قفلشدنِ تزکیه به مدتِ ۱۰۰ سال
ملاحظات: بهت گفته بودم عواقبِ جوابگرفتن خودش رو بهشکلِ مأموریت نشون میده!
مأموریتِ جدید: گاهی مهمانها مهمانخانهای را پیدا میکنند، اما گاهی، مهمانخانه مهمانهایش را پیدا میکند! سرنوشتِ ۱۰۰ مهمان را تغییر بده!
مهلت: ۵ سال!
پاداش: بسته به عملکرد!
جریمه: آرایشِ سطحِ سرنوشت به مدتِ ۱۰۰ سال تعلیق میشود!
ملاحظات: رفیق، دفعهٔ بعد که به کمکم نیاز داشتی، قراره برم یه بار و یه نوشیدنی بزنم!
مأموریتِ جدید: گاهی مهمانها به مهمانخانه میآیند و گاهی دیگر، مهمانخانه باید پیشِ مهمانها برود! شعبهای از مهمانخانه را به رویدادی ببر که اثری چشمگیر بر یک عالمِ تزکیهٔ خاص میگذارد:
۱. ۰/۱ رویدادِ عالمِ فانی
۲. ۰/۱ رویدادِ آبدیدگیِ تن
۳. ۰/۱ رویدادِ پرورشِ چی
۴. ۰/۱ رویدادِ عالمِ بنیان
۵. ۰/۱ رویدادِ هستهٔ زرین
۶. ۰/۱ رویدادِ نوزادِ روح
پاداش: ارتقای شعبهٔ مهمانخانهٔ نیمهشب (میخانه)
ملاحظات: شنیدم واسه قرار گذاشتن به کمکِ کارمندات نیاز داری. جای تعجب نیست که هر بار چشمت به یه بار میافته مینوشی.
اعلانِ جدید: جذبِ سیستمهای پایینتر از بیمینوس دیگر کارکردِ سیستم را بالا نمیبرد.
پسر، چقدر چیز برای بررسی وجود داشت. قابلیتهای جدید، ارتقاهای جالبِ تازه، بهبودهای کیفیتِ زندگی، مأموریتهای جدیدی که راستش به آن سختی که انتظار داشت به نظر نمیرسیدند و خیلی چیزهای دیگر. حتی دلش برای اخلاقِ سیستم هم تنگ شده بود.
اما پیش از انجامِ هر کدام از اینها، لکس لباسِ میزبان را که بهتازگی ارتقا یافته بود به تن کرد و دنبالِ تمامِ مهمانهایی گشت که میخواستند مهمانخانه را ترک کنند و همچنین کسانی که در فکرِ انحصارِ قلمرو برای خودشان بودند!
اگر هیچچیزِ دیگری هم نبود، دستکم قابلیتِ نیتِ شوم بسیار بهتر کار میکرد، چون میتوانست بهراحتی هر کسی را که قصد داشت از غیبتِ مهمانخانهدار سوءاستفاده کند، شناسایی کند. با تکانِ دست، همهٔ آنها را بیرون انداخت و ورودشان را برای همیشه ممنوع کرد!
سپس، با تکانِ دستِ دیگری، هر کسی که میخواست مهمانخانه را ترک کند نیز پس فرستاده شد. همزمان، تمامِ ساختمانهایی که کارمندان تعمیرشان کرده بودند اما هنوز نقصهای کوچک یا بهسختی قابلمشاهدهای داشتند، همگی درست شدند.
عوارضِ زمین، خاک، جادهها و حملونقلِ عمومی همگی فوراً ترمیم شدند. همزمان، دستیارِ شخصیِ تکتکِ مهمانها ارتقا یافت تا به آنها اطلاع دهند که قابلیتِ انتقالِ آنی موقتاً دوباره فعال شده است.
اگر کسی الان میخواست برود، میتوانست این کار را بکند. در واقع، تشویق هم میشدند که بروند، چون خدماتِ انتقالِ آنی قرار بود تا چند روزِ دیگر دوباره تعطیل شود و این بار چهبسا سالها بسته بماند!
اگر کسی میخواست بماند، نهتنها باید برای اقامتِ طولانیاش بیعانهای میپرداخت، بلکه باید موافقت میکرد تا زمانی که قابلیتهای انتقالِ آنی دوباره روشن شوند، هیچ دردسری درست نکند. اگر تصمیم به ماندن میگرفتند اما بعداً مشکلی به وجود میآوردند، برای همیشه از مهمانخانه اخراج میشدند!
همه از این تغییراتِ ناگهانی غافلگیر شدند و یک لحظه فکر کردند که مهمانخانهدار برگشته است. اما لکس در نقشِ مهمانخانهدار ظاهر نشد و پنهان ماند. هر چه باشد، میخواست روی تمامِ اعلانهای جدیدی که دریافت کرده بود تمرکز کند و سرِ فرصت قابلیتهای جدید را یکییکی بفهمد.
لکس مثلِ پسربچهٔ هیجانزدهای که میخواست کادوهای کریسمسش را باز کند، دستهایش را به هم مالید، پنل را بالا آورد و شروع به بررسیِ همهچیز کرد.
با بازگشتِ قابلیتِ انتقالِ آنی، مهمانهای جدید دوباره میتوانستند از بیرون به مهمانخانه بیایند، اما او قصد داشت بهزودی با استفاده از یک توکن مهمانخانه را مُهروموم کند، بنابراین این موضوع کمترین نگرانیاش بود.
فعلاً شروع به بررسیِ قابلیتهای جدید کرد. اولین مورد نمرهٔ رضایتِ مهمان بود. از این به بعد، تجربهٔ هر مهمان ثبت و بهطورِ خودکار جدولبندی میشد. لکس میتوانست نمرههای رضایتِ فردی و همچنین مجموع را بررسی کند. اگر نمرهٔ رضایتش پایین میآمد...
لکس خشکش زد. این بیشتر از اینکه یک ارتقا باشد، نوعی پسرفت بود! اگر مجموعِ رضایتِ مهمانهایش از نمرهٔ خاصی پایینتر میآمد، بر تواناییاش در استفاده از امپی و امتی اثر میگذاشت! در اصل، شرطی برای استفاده از پولش اضافه کرده بود!
شاید این چیزی بود که باید از همان اول وجود میداشت، اما چون لکس پیش از این هرگز نیازی به نگرانی دربارهٔ آن نداشت، از راه رسیدنِ ناگهانیاش حسابی توی ذوق میزد. بهخصوص که همین الان هزاران مهمانِ ناراضی را بیرون انداخته بود. اینکه ناراضی بودند و اینکه او بیرونشان انداخته بود، هر دو در پایین آمدنِ نتایجِ کلی نقش داشتند! او در حالِ حاضر فقط روی ۶۲٪ بود!