#1

nAlAyira divya pirapantam -part I ( 1- 473)

(in Tamil script, unicode/utf-8 format)

நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம்

(பாடல்கள் 1- 473)

பெரியாழ்வார் திருமொழி

Acknowledgements:

Our sincere thanks go to Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland for the preparation of this work for publication.

The work is now presented in Unicode encoding (utf-8 format).

https://www.projectmadurai.org/

நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் (பாடல்கள் 1- 473) 1. பெரியாழ்வார் பாசுரங்கள்

1.1. திருப்பல்லாண்டு

1.2 பெரியாழ்வார் திருமொழி

திருப்பல்லாண்டு பெரியாழ்வார் திருமொழிகளின் தனியன்கள்

நாதமுனிகள் அருளிச் செய்தது

குருமுக மனதீத்ய ப்ராக வேதானசேஷான்

நரபதிபரிக்லுப்தம் சூல்கமாதாதுகாமக|

ச்வசுரமமரவந்த்யம் ரங்கனாதச்ய சாக்ஷாத்

த்விஜகுலதிலகம் தம் விஷ்ணுசித்தம் நமாமி||

பாண்டிய பட்டர் அருளிச் செய்தவை

இருவிகற்ப நேரிசை வெண்பா

மின்னார்தடமதிள்சூழ் வில்லிபுத்தூரென்று ஒருகால்

சொன்னார்கழற்கமலம்சூடினோம் - முன்னாள்

கிழியறுத்தானென்றுரைத்தோம், கீழ்மையினிற்சேரும்

வழியறுத்தோம் நெஞ்சமே. வந்து

பாண்டியன்கொண்டாடப் பட்டர்பிரான்வந்தானென்று

ஈண்டியசங்கமெடுத்தூத - வேண்டிய

வேதங்களோதி விரைந்துகிழியறுத்தான்

பாதங்கள்யாமுடையபற்று.

----------------

பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ:

ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:

பெரியாழ்வார் அருளிச்செய்த திருப்பல்லாண்டு

காப்பு

குறள்வெண்செந்துறை

1:

பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு

பலகோடிநூறாயிரம்

மல்லாண்டதிண்தோள்மணிவண்ணா. உன்

செவ்வடிசெவ்விதிருக்காப்பு. (2)

அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

2:

அடியோமோடும்நின்னோடும் பிரிவின்றிஆயிரம்பல்லாண்டு

வடிவாய்நின்வலமார்பினில் வாழ்கின்றமங்கையும்பல்லாண்டு

வடிவார்சோதிவலத்துறையும் சுடராழியும்பல்லாண்டு

படைபோர்புக்குமுழங்கும் அப்பாஞ்சசன்னியமும்பல்லாண்டே.        (2)

3:

வாழாட்பட்டுநின்றீருள்ளீரேல் வந்துமண்ணும்மணமும்கொண்மின்

கூழாட்பட்டுநின்றீர்களை எங்கள்குழுவினில்புகுதலொட்டோ ம்

ஏழாட்காலும்பழிப்பிலோம்நாங்கள் இராக்கதர்வாழ்இலங்கை

பாழாளாகப்படைபொருதானுக்குப் பல்லாண்டுகூறுதமே.        3

4:

ஏடுநிலத்தில்இடுவதன்முன்னம்வந்து எங்கள்குழாம்புகுந்து

கூடுமனமுடையீர்கள் வரம்பொழிவந்துஒல்லைக்கூடுமினோ

நாடும்நகரமும்நன்கறிய நமோநாராயணாயவென்று

பாடுமனமுடைப்பத்தருள்ளீர். வந்துபல்லாண்டுகூறுமினே.        4

5:

அண்டக்குலத்துக்கதிபதியாகி அசுரரிராக்கதரை

இண்டைக்குலத்தைஎடுத்துக்களைந்த இருடீகேசன்தனக்கு

தொண்டக்குலத்திலுள்ளீர். வந்தடிதொழுது ஆயிரநாமம்சொல்லி

பண்டைக்குலத்தைத்தவிர்ந்து பல்லாண்டுபல்லாயிரத்தாண்டென்மினே.        5.

6:

எந்தைதந்தைதந்தைதந்தைதம்மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால்தொடங்கி

வந்துவழிவழிஆட்செய்கின்றோம் திருவோணத்திருவிழவில்

அந்தியம்போதிலரியுருவாகி அரியையழித்தவனை

பந்தனைதீரப்பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டென்றுபாடுதமே.        6.

7:

தீயிற்பொலிகின்றசெஞ்சுடராழி திகழ்திருச்சக்கரத்தின்

கோயிற்பொறியாலேஒற்றுண்டுநின்று குடிகுடிஆட்செய்கின்றோம்

மாயப்பொருபடைவாணனை ஆயிரந்தோளும்பொழிகுருதி

பாய சுழற்றியஆழிவல்லானுக்குப் பல்லாண்டுகூறுதுமே.        7.

8:

நெய்யிடைநல்லதோர்சோறும் நியதமும்அத்தாணிச்சேவகமும்

கையடைக்காயும்கழுத்துக்குப்பூணொடு காதுக்குக்குண்டலமும்

மெய்யிடநல்லதோர்சாந்தமும்தந்து என்னைவெள்ளுயிராக்கவல்ல

பையுடைநாகப்பகைக்கொடியானுக்குப் பல்லாண்டுகூறுவனே.        8.

9:

உடுத்துக்களைந்த நின்பீதகவாடையுடுத்துக் கலத்ததுண்டு

தொடுத்ததுழாய்மலர்சூடிக்களைந்தன சூடும்இத்தொண்டர்களோம்

விடுத்ததிசைக்கருமம்திருத்தித் திருவோணத்திருவிழவில்

படுத்தபைந்நாகணைப்பள்ளிகொண்டானுக்குப் பல்லாண்டுகூறுதுமே.        9.

10:

எந்நாள்எம்பெருமான் உன்தனக்கடியோமென்றெழுத்துப்பட்ட

அந்நாளே அடியோங்களடிக்குடில் வீடுபெற்றுஉய்ந்ததுகாண்

செந்நாள்தோற்றித் திருமதுரையுள்சிலைகுனித்து ஐந்தலைய

பைந்நாகத்தலைபாய்ந்தவனே. உன்னைப்பல்லாண்டுகூறுதுமே.        10.

11:

அல்வழக்கொன்றுமில்லா அணிகோட்டியர்கோன் அபிமானதுங்கன்

செல்வனைப்போலத் திருமாலே. நானும்உனக்குப்பழவடியேன்

நல்வகையால்நமோநாராயணாவென்று நாமம்பலபரவி

பல்வகையாலும்பவித்திரனே. உன்னைப்பல்லாண்டுகூறுவனே.        11.

12:

பல்லாண்டென்றுபவித்திரனைப்பரமேட்டியை சார்ங்கமென்னும்

வில்லாண்டான்தன்னை வில்லிபுத்தூர்விட்டுசித்தன்விரும்பியசொல்

நல்லாண்டென்றுநவின்றுரைப்பார் நமோநாராயணாயவென்று

பல்லாண்டும்பரமாத்மனைச் சூழ்ந்திருந்தேத்துவர்பல்லாண்டே.        12.

பெரியாழ்வார் திருமொழி

முதற்பத்து

முதல் திருமொழி - வண்ண மாடங்கள் (கண்ணன் திருவவதாரச் சிறப்பு)

கலிவிருத்தம்

13:

வண்ணமாடங்கள்சூழ் திருக்கோட்டியூர்

கண்ணன்கேசவன் நம்பிபிறந்தினில்

எண்ணெய்சுண்ணம் எதிரெதிர்தூவிடக்

கண்ணன்முற்றம் கலந்துஅளராயிற்றே.         1.

14:

ஓடுவார்விழுவார் உகந்தாலிப்பார்

நாடுவார்நம்பிரான் எங்குத்தானென்பார்

பாடுவார்களும் பல்பறைகொட்டநின்று

ஆடுவார்களும் ஆயிற்றுஆய்ப்பாடியே       . 2.

15:

பேணிச்சீருடைப் பிள்ளைபிறந்தினில்

காணத்தாம்புகுவார் புக்குப்போதுவார்

ஆணொப்பார் இவன்நேரில்லைகாண் திரு

வோணத்தா நுலகாளுமென்பார்களே.        3.

16:

உறியைமுற்றத்து உருட்டிநின்றாடுவார்

நறுநெய்பால்தயிர் நன்றாகத்தூவுவார்

செறிமென்கூந்தல் அவிழத்திளைத்து எங்கும்

அறிவழிந்தனர் ஆய்ப்பாடியரே.        4.

17:

கொண்டதாளுறி கோலக்கொடுமழு

தண்டினர் பறியோலைச்சயனத்தர்

விண்டமுல்லை யரும்பன்னபல்லினர்

அண்டர்மிண்டிப்புகுந்து நெய்யாடினார்.        5.

18:

கையும்காலும்நிமிர்த்துக் கடாரநீர்

பையவாட்டிப் பசுஞ்சிறுமஞ்சளால்

ஐயநாவழித்தாளுக்கு அங்காந்திட

வையமேழும்கண்டாள் பிள்ளைவாயுளே.        6.

19:

வாயுள்வையகம்கண்ட மடநல்லார்

ஆயர்புத்திரனல்லன் அருந்தெய்வம்

பாயசீருடைப் பண்புடைப்பாலகன்

மாயனென்று மகிழ்ந்தனர்மாதரே.        7.

20:

பத்துநாளும்கடந்த இரண்டாநாள்

எத்திசையும் சயமரம்கோடித்து

மத்தமாமலை தாங்கியமைந்தனை

உத்தானம்செய்து உகந்தனர்ஆயரே.        8.

21:

கிடக்கில் தொட்டில்கிழியஉதைத்திடும்

எடுத்துக்கொள்ளில் மருங்கையிறுத்திடும்

ஒடுக்கிப்புல்கில் உதரத்தேபாய்ந்திடும்

மிடுக்கிலாமையால் நான்மெலிந்தேன்நங்காய்.        9.

22:

செந்நெலார்வயல்சூழ் திருக்கோட்டியூர்

மன்னுநாரணன் நம்பிபிறந்தமை

மின்னுநூல் விட்டுசித்தன்விரித்த இப்

பன்னுபாடல்வல்லார்க்கு இல்லைபாவமே.       10.

இரண்டாம் திருமொழி - சீதக்கடல்

(கண்ணனது திருமேனியழகைப் பாதாதிகேசாந்தமாக அனுபவித்தல்) வெண்டளையால் வந்த கலித்தாழிசை

23:

சீதக்கடல் உள்ளமுதன்னதேவகி

கோதைக்குழலாள் அசோதைக்குப்போத்தந்த

பேதைக்குழவி பிடித்துச்சுவைத்துண்ணும்

பாதக்கமலங்கள் காணீரே

பவளவாயீர். வந்துகாணீரே.        1.

24:

முத்தும்மணியும் வயிரமும்நன்பொன்னும்

தத்திப்பதித்துத் தலைப்பெய்தாற்போல் எங்கும்

பத்துவிரலும் மணிவண்ணன்பாதங்கள்

ஒத்திட்டிருந்தவா காணீரே

ஒண்ணுதலீர். வந்துகாணீரே.        2.

25:

பணைத்தோளிளவாய்ச்சி பால்பாய்ந்தகொங்கை

அணைத்தாரஉண்டு கிடந்தஇப்பிள்ளை

இணைக்காலில் வெள்ளித்தளைநின்றிலங்கும்

கணைக்கால்இருந்தவாகாணீரே

காரிகையீர். வந்துகாணீரே.        3.

26:

உழந்தாள்நறுநெய் ஓரோர்தடாவுண்ண

இழந்தாளெரிவினாலீர்த்து எழில்மத்தின்

பழந்தாம்பாலோச்சப் பயத்தால்தவழ்ந்தான்

முழந்தாள்இருந்தவாகாணீரே

முகிழ்முலையீர். வந்துகாணீரே.        4.

27:

பிறங்கியபேய்ச்சி முலைசுவைத்துண்டிட்டு

உறங்குவான்போலேகிடந்த இப்பிள்ளை

மறங்கொளிரணியன் மார்பைமுன்கீண்டான்

குறங்குவளைவந்துகாணீரே

குவிமுலையீர். வந்துகாணீரே. 5.

28:

மத்தக்களிற்று வசுதேவர்தம்முடை

சித்தம்பிரியாத தேவகிதன்வயிற்றில்

அத்தத்தின்பத்தாநாள் தோன்றியஅச்சுதன்

முத்தமிருந்தவாகாணீரே

முகிழ்நகையீர். வந்துகாணீரே. 6.

29:

இருங்கைமதகளிறு ஈர்க்கின்றவனை

பருங்கிப்பறித்துக்கொண்டு ஓடுபரமன்தன்

நெருங்குபவளமும் நேர்நாணும்முத்தும்

மருங்கும்இருந்தவாகாணீரே

வாணுதலீர். வந்துகாணீரே. 7.

30:

வந்தமதலைக்குழாத்தை வலிசெய்து

தந்தக்களிறுபோல் தானேவிளையாடும்

நந்தன்மதலைக்கு நன்றுமழகிய

உந்திஇருந்தவாகாணீரே

ஒளியிழையீர். வந்துகாணீரே. 8.

31:

அதிரும்கடல்நிறவண்ணனை ஆய்ச்சி

மதுரமுலையூட்டி வஞ்சித்துவைத்த

பதரப்படாமே பழந்தாம்பாலார்த்த

உதரம்இருந்தவா காணீரே

ஒளிவளையீர். வந்துகாணீரே. 9.

32:

பெருமாவுரலில் பிணிப்புண்டிருந்து அங்கு

இருமாமருதம் இறுத்தஇப்பிள்ளை

குருமாமணிப்பூண் குலாவித்திகழும்

திருமார்புஇருந்தவாகாணீரே

சேயிழையீர். வந்துகாணீரே. 10.

33:

நாள்களோர்நாலைந்து திங்களளவிலே

தாளைநிமிர்த்துச் சகடத்தைச்சாடிப்போய்

வாள்கொள்வளையெயிற்று ஆருயிர்வவ்வினான்

தோள்கள்இருந்தவாகாணீரே

சுரிகுழலீர். வந்துகாணீரே. 11.

34:

மைத்தடங்கண்ணி யசோதைவளர்க்கின்ற

செய்த்தலைநீலநிறத்துச் சிறுப்பிள்ளை

நெய்த்தலைநேமியும் சங்கும்நிலாவிய

கைத்தலங்கள்வந்துகாணீரே

கனங்குழையீர். வந்துகாணீரே. 12.

35:

வண்டமர்பூங்குழல் ஆய்ச்சிமகனாகக்

கொண்டு வளர்க்கின்ற கோவலக்குட்டற்கு

அண்டமும்நாடும் அடங்கவிழுங்கிய

கண்டம்இருந்தவாகாணீரே

காரிகையீர். வந்துகாணீரே. 13.

36:

எந்தொண்டைவாய்ச்சிங்கம் வாவென்றெடுத்துக்கொண்டு

அந்தொண்டைவாயமு தாதரித்து ஆய்ச்சியர்

தம்தொண்டைவாயால் தருக்கிப்பருகும் இச்

செந்தொண்டைவாய்வந்துகாணீரே

சேயிழையீர். வந்துகாணீரே. 14.

37:

நோக்கியசோதை நுணுக்கியமஞ்சளால்

நாக்குவழித்து நீராட்டும்இந்நம்பிக்கு

வாக்கும்நயனமும் வாயும்முறுவலும்

மூக்கும்இருந்தவாகாணீரே

மொய்குழலீர். வந்துகாணீரே. 15.

38:

விண்கொளமரர்கள் வேதனைதீர முன்

மண்கொள்வசுதேவர்தம் மகனாய்வந்து

திண்கொளசுரரைத் தேயவளர்கின்றான்

கண்கள்இருந்தவாகாணீரே

கனவளையீர். வந்துகாணீரே. 16.

39:

பருவம்நிரம்பாமே பாரெல்லாம்உய்ய

திருவின்வடிவொக்கும் தேவகிபெற்ற

உருவுகரிய ஒளிமணிவண்ணன்

புருவம்இருந்தவாகாணீரே

பூண்முலையீர். வந்துகாணீரே. 17.

40:

மண்ணும்மலையும் கடலும்உலகேழும்

உண்ணுந்திறத்து மகிழ்ந்துண்ணும்பிள்ளைக்கு

வண்ணமெழில்கொள் மகரக்குழையிவை

திண்ணம்இருந்தவாகாணீரே

சேயிழையீர். வந்துகாணீரே. 18.

41:

முற்றிலும்தூதையும் முன்கைம்மேல்பூவையும்

சிற்றிலிழைத்துத் திரிதருவோர்களை

பற்றிப்பறித்துக்கொண்டு ஓடும்பரமன்தன்

நெற்றிஇருந்தவாகாணீரே

நேரிழையீர். வந்துகாணீரே. 19.

42:

அழகியபைம்பொன்னின்கோல் அங்கைக்கொண்டு

கழல்கள்சதங்கை கலந்துஎங்குமார்ப்ப

மழகன்றினங்கள் மறித்துத்திரிவான்

குழல்கள்இருந்தவாகாணீரே

குவிமுலையீர். வந்துகாணீரே. 20.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

43:

சுருப்பார்குழலி யசோதைமுன்சொன்ன

திருப்பாதகேசத்தைத் தென்புதுவைப்பட்டன்

விருப்பாலுரைத்த இருபதோடொன்றும்

உரைப்பார்போய் வைகுந்தத் தொன்றுவர்தாமே. (2) 21.

மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கம் கட்டி

(கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்: தாலப்பருவம்) கலித்தாழிசை

44:

மாணிக்கம்கட்டி வயிரம்இடைகட்டி

ஆணிப்பொன்னால்செய்த வண்ணச்சிறுத்தொட்டில்

பேணிஉனக்குப் பிரமன்விடுதந்தான்

மாணிக்குறளனே. தாலேலோ

வையமளந்தானே. தாலேலோ. (2) 1.

45:

உடையார்கனமணியோடு ஒண் மாதுளம்பூ

இடைவிரவிக்கோத்த எழில் தெழ்கினோடு

விடையேறுகாபாலி ஈசன்விடுதந்தான்

உடையாய். அழேல்அழேல்தாலேலோ

உலகமளந்தானே. தாலேலோ. 2.

46:

என்தம்பிரானார் எழில்திருமார்வர்க்கு

சந்தமழகிய தாமரைத்தாளர்க்கு

இந்திரன்தானும் எழிலுடைக்கிண்கிணி

தந்துஉவனாய்நின்றான்தாலேலோ

தாமரைக்கண்ணனே. தாலேலோ. 3.

47:

சங்கின்வலம்புரியும் சேவடிக்கிண்கிணியும்

அங்கைச்சரிவளையும் நாணும்அரைத்தொடரும்

அங்கண்விசும்பில் அமரர்கள்போத்தந்தார்

செங்கண்கருமுகிலே. தாலேலோ

தேவகிசிங்கமே. தாலேலோ. 4.

48:

எழிலார்திருமார்வுக்கு ஏற்குமிவையென்று

அழகியஐம்படையும் ஆரமும்கொண்டு

வழுவில்கொடையான் வயிச்சிரவணன்

தொழுதுஉவனாய்நின்றான்தாலேலோ

தூமணிவண்ணனே. தாலேலோ. 5.

49:

ஓதக்கடலின் ஒளிமுத்தினாரமும்

சாதிப்பவளமும் சந்தச்சரிவளையும்

மாதக்கவென்று வருணன்விடுதந்தான்

சோதிச்சுடர்முடியாய். தாலேலோ

சுந்தரத்தோளனே. தாலேலோ. 6.

50:

கானார்நறுந்துழாய் கைசெய்தகண்ணியும்

வானார்செழுஞ்சோலைக் கற்பகத்தின்வாசிகையும்

தேனார்மலர்மேல் திருமங்கைபோத்தந்தாள்

கோனே. அழேல்அழேல்தாலேலோ

குடந்தைக்கிடந்தானே. தாலேலோ. 7.

51:

கச்சொடுபொற்சுரிகை காம்பு கனவளை

உச்சிமணிச்சுட்டி ஒண்தாள்நிரைப்பொற்பூ

அச்சுதனுக்கென்று அவனியாள்போத்தந்தாள்

நச்சுமுலையுண்டாய். தாலேலோ

நாராயணா. அழேல்தாலேலோ. 8.

52:

மெய்திமிரும்நானப்பொடியோடு மஞ்சளும்

செய்யதடங்கண்ணுக்கு அஞ்சனமும்சிந்துரமும்

வெய்யகலைப்பாகி கொண்டுஉவளாய்நின்றாள்

அய்யா. அழேல்அழேல்தாலேலோ

அரங்கத்தணையானே. தாலேலோ. 9.

தரவு கொச்சகக் கலிப்பா

53:

வஞ்சனையால்வந்த பேய்ச்சிமுலையுண்ட

அஞ்சனவண்ணனை ஆய்ச்சிதாலாட்டிய

செஞ்சொல்மறையவர்சேர் புதுவைப்பட்டன்சொல்

எஞ்சாமைவல்லவர்க்கு இல்லைஇடர்தானே. (2) 10.

நான்காம் திருமொழி - தன் முகத்து

(சந்திரனை அழைத்தல், அம்புலிப்பருவம்) கலிநிலைத்துறை

54:

தன்முகத்துச்சுட்டி தூங்கத்தூங்கத்தவழ்ந்துபோய்

பொன்முகக்கிண்கிணியார்ப்பப் புழுதியளைகின்றான்

என்மகன்கோவிந்தன்கூத்தினை இளமாமதீ.

நின்முகம்கண்ணுளவாகில் நீஇங்கேநோக்கிப்போ. (2) 1.

55:

என்சிறுக்குட்டன் எனக்கோரின்னமுதுஎம்பிரான்

தன்சிறுக்கைகளால் காட்டிக்காட்டியழைக்கின்றான்

அஞ்சனவண்ணனோடு ஆடலாடஉறுதியேல்

மஞ்சில்மறையாதே மாமதீ. மகிழ்ந்தோடிவா. 2.

56:

சுற்றும்ஒளிவட்டம் சூழ்ந்துசோதிபரந்தெங்கும்

எத்தனைசெய்யினும் என்மகன்முகம்நேரொவ்வாய்

வித்தகன்வேங்கடவாணன் உன்னைவிளிக்கின்ற

கைத்தலம்நோவாமே அம்புலீ. கடிதோடிவா. 3.

57:

சக்கரக்கையன் தடங்கண்ணால்மலரவிழித்து

ஒக்கலைமேலிருந்து உன்னையேசுட்டிக்காட்டும்காண்

தக்கதறிதியேல் சந்திரா. சலம்செய்யாதே

மக்கட்பெறாத மலடனல்லையேல்வாகண்டாய். 4.

58:

அழகியவாயில் அமுதவூறல்தெளிவுறா

மழலைமுற்றாதஇளஞ்சொல்லால் உன்னைக்கூவுகின்றான்

குழகன்சிரீதரன் கூவக்கூவநீபோதியேல்

புழையிலவாகாதே நின்செவிபுகர்மாமதீ. 5.

59:

தண்டொடுசக்கரம் சார்ங்கமேந்தும்தடக்கையன்

கண்துயில்கொள்ளக்கருதிக் கொட்டாவிகொள்கின்றான்

உண்டமுலைப்பாலறாகண்டாய் உறங்காவிடில்

விண்தனில்மன்னிய மாமதீ. விரைந்தோடிவா. 6.

60:

பாலகனென்று பரிபவம்செய்யேல் பண்டொருநாள்

ஆலினிலைவளர்ந்த சிறுக்கனவன்இவன்

மேலெழப்பாய்ந்து பிடித்துக்கொள்ளும்வெகுளுமேல்

மாலைமதியாதே மாமதீ. மகிழ்ந்தோடிவா. 7.

61:

சிறியனென்றுஎன்னிளஞ்சிங்கத்தை இகழேல்கண்டாய்

சிறுமையின்வார்த்தையை மாவலியிடைச்சென்றுகேள்

சிறுமைப்பிழைகொள்ளில் நீயும்உன்தேவைக்குரியைகாண்

நிறைமதீ. நெடுமால் விரைந்துஉன்னைக்கூவுகின்றான். 8.

62:

தாழியில்வெண்ணெய் தடங்கையாரவிழுங்கிய

பேழைவயிற்றெம்பிரான்கண்டாய் உன்னைக்கூவுகின்றான்

ஆழிகொண்டுஉன்னையெறியும் ஐயுறவில்லைகாண்

வாழவுறுதியேல் மாமதீ. மகிழ்ந்தோடிவா. 9.

63:

மைத்தடங்கண்ணி யசோதைதன்மகனுக்கு இவை

ஒத்தனசொல்லி உரைத்தமாற்றம் ஒளிபுத்தூர்

வித்தகன்விட்டுசித்தன் விரித்ததமிழிவை

எத்தனையும்சொல்லவல்லவர்க்கு இடரில்லையே. (2) 10.

ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு

(தலையைநிமிர்த்து முகத்தை அசைத்து ஆடுதல், செங்கீரைப்பருவம்) எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

64:

உய்யஉலகுபடைத்துண்டமணிவயிறா.

ஊழிதோறூழிபலஆலினிலையதன்மேல்

பையஉயோகுதுயில்கொண்டபரம்பரனே.

பங்கயநீள்நயனத்துஅஞ்சனமேனியனே.

செய்யவள்நின்னகலம்சேமமெனக்கருதிச்

செல்வுபொலிமகரக்காதுதிகழ்ந்திலக

ஐய. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. (2) 1.

65:

கோளரியின்னுருவங்கொண்டுஅவுணனுடலம்

குருதிகுழம்பியெழக்கூருகிரால்குடைவாய்.

மீளஅவன்மகனை மெய்ம்மைகொளக்கருதி

மேலையமரர்பதிமிக்குவெகுண்டுவர

காளநன்மேகமவைகல்லொடு கால்பொழியக்

கருதிவரைக்குடையாக்காலிகள்காப்பவனே.

ஆள. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. 2.

66:

நம்முடைநாயகனே. நான்மறையின்பொருளே.

நாவியுள்நற்கமலநான்முகனுக்கு ஒருகால்

தம்மனையானவனே. தரணிதலமுழுதும்

தாரகையின்னுலகும்தடவிஅதன்புறமும்

விம்மவளர்ந்தவனே. வேழமும்ஏழ்விடையும்

விரவியவேலைதனுள்வென்றுவருமவனே.

அம்ம. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. 3.

67:

வானவர்தாம்மகிழவன்சகடமுருள

வஞ்சமுலைப்பேயின் நஞ்சமதுஉண்டவனே.

கானகவல்விளவின்காயுதிரக்கருதிக்

கன்றதுகொண்டெறியும்கருநிறஎன்கன்றே.

தேனுகனும்முரனும்திண்திறல்வெந்நரகன்

என்பவர்தாம்மடியச்செருவதிரச்செல்லும்

ஆனை. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. 4.

68:

மத்தளவும்தயிரும்வார்குழல்நன்மடவார்

வைத்தனநெய்களவால்வாரிவிழுங்கி ஒருங்கு

ஒத்தஇணைமருதம்உன்னியவந்தவரை

ஊருகரத்தினொடும்உந்தியவெந்திறலோய்.

முத்தினிளமுறுவல்முற்றவருவதன்முன்

முன்னமுகத்தணியார்மொய்குழல்களலைய

அத்த. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. 5.

69:

காயமலர்நிறவா. கருமுகில்போலுருவா.

கானகமாமடுவில்காளியனுச்சியிலே

தூயநடம்பயிலும்சுந்தரஎன்சிறுவா.

துங்கமதக்கரியின்கொம்புபறித்தவனே.

ஆயமறிந்துபொருவான்எதிர்வந்தமல்லை

அந்தரமின்றியழித்தாடியதாளிணையாய்.

ஆய. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. 6.

70:

துப்புடையயார்கள்தம்சொல்வழுவாதுஒருகால்

தூயகருங்குழல்நல்தோகைமயிலனைய

நப்பினைதன்திறமாநல்விடையேழவிய

நல்லதிறலுடையநாதனும்ஆனவனே.

தப்பினபிள்ளைகளைத்தனமிகுசோதிபுகத்

தனியொருதேர்கடவித்தாயொடுகூட்டிய என்

அப்ப. எனக்குஒருகால்ஆடுகசெங்கீரை

ஆயர்கள்போரேறே. ஆடுகஆடுகவே. 7.

71:

உன்னையும்ஒக்கலையில்கொண்டுதமில்மருவி

உன்னொடுதங்கள்கருத்தாயினசெய்துவரும்

கன்னியரும்மகிழக்கண்டவர்கண்குளிரக்

கற்றவர்தெற்றிவரப்பெற்றஎனக்குஅருளி

மன்னுகுறுங்குடியாய். வெள்ளறையாய். மதிள்சூழ்

சோலைமலைக்கரசே. கண்ணபுரத்தமுதே.

என்னவலம்களைவாய். ஆடுகசெங்கீரை

ஏழுலகும்முடையாய். ஆடுகஆடுகவே. 8.

72:

பாலொடுநெய்தயிர்ஒண்சாந்தொடுசண்பகமும்

பங்கயம்நல்லகருப்பூரமும்நாறிவர

கோலநறும்பவளச்செந்துவர்வாயினிடைக்

கோமளவெள்ளிமுளைப்போல்சிலபல்லிலக

நீலநிறத்தழகாரைம்படையின்நடுவே

நின்கனிவாயமுதம்இற்றுமுறிந்துவிழ

ஏலுமறைப்பொருளே. ஆடுகசெங்கீரை

ஏழுலகும்முடையாய். ஆடுகஆடுகவே. 9.

73:

செங்கமலக்கழலில்சிற்றிதழ்போல்விரலில்

சேர்திகழாழிகளும்கிண்கிணியும் அரையில்

தங்கியபொன்வடமும்தாளநன்மாதுளையின்

பூவொடுபொன்மணியும்மோதிரமும்கிறியும்

மங்கலஐம்படையும்தோல்வளையும்குழையும்

மகரமும்வாளிகளும்சுட்டியும்ஒத்திலக

எங்கள்குடிக்கரசே. ஆடுகசெங்கீரை

ஏழுலகும்முடையாய். ஆடுகஆடுகவே. 10.

74:

அன்னமும்மீனுருவும்ஆளரியும்குறளும்

ஆமையுமானவனே. ஆயர்கள்நாயகனே.

என்அவலம்களைவாய். ஆடுகசெங்கீரை

ஏழுலகும்முடையாய். ஆடுகவாடுகவென்று

அன்னநடைமடவாள்அசோதையுகந்தபரிசு

ஆனபுகழ்ப்புதுவைப்பட்டனுரைத்ததமிழ்

இன்னிசைமாலைகள்இப்பத்தும்வல்லார் உலகில்

எண்திசையும்புகழ்மிக்குஇன்பமதெய்துவரே. (2) 11.

ஆறாம் திருமொழி - மாணிக்கக்கிண்கிணி

(கைகொட்டி விளையாடுதல் : சப்பாணிப்பருவம்) வெண்டளையால் வந்த கலித்தாழிசை

75:

மாணிக்கக்கிண்கிணியார்ப்ப மருங்கின்மேல்

ஆணிப்பொன்னால்செய்த ஆய்பொன்னுடைமணி

பேணிப்பவளவாய் முத்திலங்க பண்டு

காணிகொண்டகைகளால்சப்பாணி

கருங்குழல்குட்டனே. சப்பாணி. (2) 1.

76:

பொன்னரைநாணொடு மாணிக்கக்கிண்கிணி

தன்னரையாடத் தனிச்சுட்டிதாழ்ந்தாட

என்னரைமேல்நின்றிழிந்து உங்களாயர்தம்

மன்னரைமேல்கொட்டாய்சப்பாணி

மாயவனே. கொட்டாய்சப்பாணி. 2.

77:

பன்மணிமுத்து இன்பவளம்பதித்தன்ன

என்மணிவண்ணன். இலங்குபொற்றேட்டின்மேல்

நின்மணிவாய்முத்திலங்க நின்னம்மைதன்

அம்மணிமேல்கொட்டாய்சப்பாணி

ஆழியங்கையனே. சப்பாணி. 3.

78:

தூநிலாமுற்றத்தே போந்துவிளையாட

வானிலாஅம்புலீ. சந்திரா. வாவென்று

நீநிலாநின்புகழாநின்ற ஆயர்தம்

கோநிலாவக்கொட்டாய்சப்பாணி

குடந்தைக்கிடந்தானே. சப்பாணி. 4.

79:

புட்டியில்சேறும் புழுதியும்கொண்டுவந்து

அட்டியமுக்கி அகம்புக்கறியாமே

சட்டித்தயிரும் தடாவினில்வெண்ணெயும்உண்

பட்டிக்கன்றே. கொட்டாய்சப்பாணி

பற்பநாபா. கொட்டாய்சப்பாணி. 5.

80:

தாரித்துநூற்றுவர் தந்தைசொல்கொள்ளாது

போருத்துவந்து புகுந்தவர்மண்ணாள

பாரித்தமன்னர்படப் பஞ்சவர்க்கு அன்று

தேருய்த்தகைகளால்சப்பாணி

தேவகிசிங்கமே. சப்பானி. 6.

81:

பரந்திட்டுநின்ற படுகடல் தன்னை

இரந்திட்டகைம்மேல் எறிதிரைமோத

கரந்திட்டுநின்ற கடலைக்கலங்க

சரந்தொட்டகைகளால்சப்பாணி

சார்ங்கவிற்கையனே. சப்பாணி. 7.

82:

குரக்கினத்தாலே குரைகடல்தன்னை

நெருக்கிஅணைகட்டி நீள்நீரிலங்கை

அரக்கர்அவிய அடுகணையாலே

நெருக்கியகைகளால்சப்பாணி

நேமியங்கையனே. சப்பாணி. 8.

83:

அளந்திட்டதூணை அவந்தட்ட ஆங்கே

வளர்ந்திட்டு வாளுகிர்ச்சிங்கவுருவாய்

உளந்தொட்டிரணியன் ஒண்மார்வகலம்

பிளந்திட்டகைகளால்சப்பாணி

பேய்முலையுண்டானே. சப்பாணி. 9.

84:

அடைந்திட்டுஅமரர்கள் ஆழ்கடல்தன்னை

மிடைந்திட்டு மந்தரம்மத்தாகநாட்டி

வடம்சுற்றிவாசுகி வன்கயிறாக

கடைந்திட்டகைகளால்சப்பாணி

கார்முகில்வண்ணனே. சப்பாணி. 10.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

85:

ஆட்கொள்ளத்தோன்றிய ஆயர்தங்கோவினை

நாட்கமழ்பூம்பொழில் வில்லிபுத்தூர்ப்பட்டன்

வேட்கையால்சொன்ன சப்பாணிஈரைந்தும்

வேட்கையினால்சொல்லுவார் வினைபோமே. (2) 11.

ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை

(தளர் நடை நடத்தல், தளர் நடைப் பருவம்) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

86:

தொடர் சங்கிலிகைசலார்பிலாரென்னத் தூங்குபொன்மணியொலிப்ப

படுமும்மதப்புனல்சோர வாரணம்பையநின்றுஊர்வதுபோல்

உடங்கூடிக்கிண்கிணியாரவாரிப்ப உடைமணிபறைகறங்க

தடந்தாளிணைகொண்டுசாரங்கபாணி தளர்நடைநடவானோ. (2) 1.

87:

செக்கரிடைநுனிக்கொம்பில்தோன்றும் சிறுபிறைமுளைபோல

நக்கசெந்துவர்வாய்த்திண்ணைமீதே நளிர்வெண்பல்முளையிலக

அக்குவடமுடுத்துஆமைத்தாலிபூண்ட அனந்தசயனன்

தக்கமாமணிவண்ணன்வாசுதேவன் தளர்நடைநடவானோ. 2.

88:

மின்னுக்கொடியும்ஓர்வெண்திங்களும் சூழ்பரிவேடமுமாய்

பின்னல்துலங்கும்அரசிலையும் பீதகச்சிற்றாடையொடும்

மின்னில்பொலிந்ததோர்கார்முகில்போலக் கழுத்திணில்காறையொடும்

தன்னில்பொலிந்தஇருடீகேசன் தளர்நடைநடவானோ. 3.

89:

கன்னற்குடம்திறந்தலொத்தூறிக் கணகணசிரித்துவந்து

முன்வந்துநின்றுமுத்தம்தரும் என்முகில்வண்ணன்திருமார்வன்

தன்னைப்பெற்றேற்குத்தன்வாயமுதம்தந்து என்னைத்தளிர்ப்பிக்கின்றான்

தன்னெற்றுமாற்றலர்தலைகள்மீதே தளர்நடைநடவானோ. 4.

90:

முன்னலோர்வெள்ளிப்பெருமலைக்குட்டன் மொடுமொடுவிரைந்தோட

பின்னைத்தொடர்ந்ததோர்கருமலைக்குட்டன் பெயர்ந்தடியிடுவதுபோல்

பன்னியுலகம்பரவியோவாப் புகழ்ப்பலதேவனென்னும்

தன்நம்பியோடப்பின்கூடச்செல்வான் தளர்நடைநடவானோ. 5.

91:

ஒருகாலில்சங்குஒருகாலில்சக்கரம் உள்ளடிபொறித்தமைந்த

இருகாலும்கொண்டுஅங்கங்குஎழுதினாற்போல் இலச்சினைபடநடந்து

பெருகாநின்றஇன்பவெள்ளத்தின்மேல் பின்னையும்பெய்துபெய்து

கருகார்க்கடல்வண்ணன்காமர்தாதை தளர்நடைநடவானோ. 6.

92:

படர்பங்கயமலர்வாய்நெகிழப் பனிபடுசிறுதுளிபோல்

இடங்கொண்டசெவ்வாயூறியூறி இற்றிற்றுவீழநின்று

கடுஞ்சேக்கழுத்தின்மணிக்குரல்போல் உடைமணிகணகணென

தடந்தாளினைகொண்டுசார்ங்கபாணி தளர்நடைநடவானோ. 7.

93:

பக்கம்கருஞ்சிறுப்பாறைமீதே அருவிகள்பகர்ந்தனைய

அக்குவடமிழிந்தேறித்தாழ அணியல்குல்புடைபெயர

மக்களுலகினில்பெய்தறியா மணிக்குழவியுருவின்

தக்கமாமணிவண்ணன்வாசுதேவன் தளர்நடைநடவானோ. 8.

94:

வெண்புழுதிமேல்பெய்துகொண்டளைந்ததோர் வேழத்தின்கருங்கன்றுபோல்

தெண்புழுதியாடித்திரிவிக்கிரமன் சிறுபுகர்படவியர்த்து

ஒண்போதலர்கமலச்சிறுக்காலுரைத்து ஒன்றும்நோவாமே

தண்போதுகொண்டதவிசின்மீதே தளர்நடைநடவானோ. 9.

95:

திரைநீர்ச்சந்திரமண்டலம்போல் செங்கண்மால்கேசவன் தன்

திருநீர்முகத்துத்துலங்குசுட்டி திகழ்ந்தெங்கும்புடைபெயர

பெருநீர்த்திரையெழுகங்கையிலும் பெரியதோர்தீர்த்தபலம்

தருநீர் சிறுச்சண்ணம்துள்ளம்சோரத் தளர்நடைநடவானோ. 10.

96:

ஆயர்குலத்தினில்வந்துதோன்றிய அஞ்சனவண்ணன்தன்னை

தாயர்மகிழஒன்னார்தளரத் தளர்நடைநடந்ததனை

வேயர்புகழ்விட்டுசித்தன் சீரால்விரித்தனஉரைக்கவல்லார்

மாயன்மணிவண்ணன்தாள்பணியும் மக்களைப்பெறுவார்களே. 11.

எட்டாம் திருமொழி -- பொன்னியல்

(அணைத்துக்கொள்ள அழைத்தல்: அச்சோப்பருவம்) கலித்தாழிசை

97:

பொன்னியல்கிண்கிணி சுட்டிபுறம்கட்டி

தன்னியலோசை சலஞ்சலனென்றிட

மின்னியல்மேகம் விரைந்தெதிர்வந்தாற்போல்

என்னிடைக்கோட்டராஅச்சோவச்சோ

எம்பெருமான். வாராஅச்சோவச்சோ. (2) 1.

98:

செங்கமலப்பூவில் தேனுண்ணும்வண்டேபோல்

பங்கிகள்வந்து உன்பவளவாய்மொய்ப்ப

சங்குவில்வாள்தண்டு சக்கரமேந்திய

அங்கைகளாலேவந்துஅச்சோவச்சோ

ஆரத்தழுவா வந்துஅச்சோவச்சோ. 2.

99:

பஞ்சவர்தூதனாய்ப் பாரதம்கைசெய்து

நஞ்சுமிழ்நாகம்கிடந்த நற்பொய்கைபுக்கு

அஞ்சப்பணத்தின்மேல் பாய்ந்திட்டுஅருள்செய்த

அஞ்சனவண்ணனே. அச்சோவச்சோ

ஆயர்பெருமானே. அச்சோவச்சோ. 3.

100:

நாறியசாந்தம் நமக்கிறைநல்கென்ன

தேறிஅவளும் திருவுடம்பில்பூச

ஊறியகூனினை உள்ளேயொடுங்க அன்று

ஏறவுருவினாய். அச்சோவச்சோ

எம்பெருமான். வாராஅச்சோவச்சோ. 4.

101:

கழல்மன்னர்சூழக் கதிர்போல்விளங்கி

எழலுற்றுமீண்டே இருந்துஉன்னைநோக்கும்

சுழலைப்பெரிதுடைத் துச்சோதனனை

அழலவிழித்தானே. அச்சோவச்சோ

ஆழியங்கையனே. அச்சோவச்சோ. 5.

102:

போரொக்கப்பண்ணி இப்பூமிப்பொறைதீர்ப்பான்

தேரொக்கவூர்ந்தாய். செழுந்தார்விசயற்காய்

காரொக்கும்மேனிக் கரும்பெருங்கண்ணனே.

ஆரத்தழுவாவந்துஅச்சோவச்சோ

ஆயர்கள்போரேறே. அச்சோவச்சோ. 6.

103:

மிக்கபெரும்புகழ் மாவலிவேள்வியில்

தக்கதிதன்றென்று தானம்விலக்கிய

சுக்கிரன்கண்ணைத் துரும்பால்கிளறிய

சக்கரக்கையனே. அச்சோவச்சோ

சங்கமிடத்தானே. அச்சோவச்சோ. 7.

104:

என்னிதுமாயம்? என்னப்பன்அறிந்திலன்

முன்னைவண்ணமேகொண்டு அளவாயென்ன

மன்னுநமுசியை வானில்சுழற்றிய

மின்னுமுடியனே. அச்சோவச்சோ

வேங்கடவாணனே. அச்சோவச்சோ. 8.

105:

கண்டகடலும் மலையும்உலகேழும்

முண்டத்துக்காற்றா முகில்வண்ணாவோ. அன்று

இண்டைச்சடைமுடி ஈசன்இரக்கொள்ள

மண்டைநிறைத்தானே. அச்சோவச்சோ

மார்வில்மறுவனே. அச்சோவச்சோ. 9.

106:

துன்னியபேரிருள் சூழ்ந்துஉலகைமூட

மன்னியநான்மறை முற்றும்மறைந்திட

பின்னிவ்வுலகினில் பேரிருள்நீங்க அன்று

அன்னமதானானே. அச்சோவச்சோ

அருமறைதந்தானே. அச்சோவச்சோ. 10.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

107:

நச்சுவார்முன்னிற்கும் நாராயணன்தன்னை

அச்சோவருகவென்று ஆய்ச்சியுரைத்தன

மச்சணிமாடப் புதுவைகோன்பட்டன்சொல்

நிச்சலும்பாடுவார் நீள்விசும்பாள்வரே. (2) 11.

ஒன்பதாம் திருமொழி - வட்டநடுவே

(தன் முதுகைக் கட்டிக்கொள்ளும்படி கண்ணனை அழைத்தல்) வெண்டளையால்வந்த கலித்தாழிசை

108:

வட்டுநடுவே வளர்கின்ற மாணிக்க

மொட்டுநுனையில் முளைக்கின்றமுத்தேபோல்

சொட்டுச்சொட்டென்னத் துளிக்கத்துளிக்க என்

குட்டன்வந்துஎன்னைப்புறம்புல்குவான்

கோவிந்தன்என்னைப்புறம்புல்குவான். (2) 1.

109:

கிங்கிணிகட்டிக் கிறிகட்டி கையினில்

கங்கணமிட்டுக் கழுத்தில்தொடர்கட்டி

தன்கணத்தாலே சதிராநடந்துவந்து

என்கண்ணன்என்னைப்புறம்புல்குவான்

எம்பிரான்என்னைப்புறம்புல்குவான். 2.

110:

கத்தக்கதித்துக் கிடந்தபெருஞ்செல்வம்

ஒத்துப்பொருந்திக்கொண்டு உண்ணாதுமண்ணாள்வான்

கொத்துத்தலைவன் குடிகெடத்தோன்றிய

அத்தன்வந்துஎன்னைப்புறம்புல்குவான்

ஆயர்களேறுஎன்புறம்புல்குவான். 3.

111:

நாந்தகமேந்திய நம்பிசரணென்று

தாழ்ந்த தனஞ்சயற்காகி தரணியில்

வேந்தர்களுட்க விசயன்மணித்திண்தேர்

ஊர்ந்தவன்என்னைப்புறம்புல்குவான்

உம்பர்கோன்என்னைப்புறம்புல்குவான். 4.

112:

வெண்கலப்பத்திரம் கட்டிவிளையாடி

கண்பல செய்த கருந்தழைக்காவின்கீழ்

பண்பலபாடிப் பல்லாண்டிசைப்ப பண்டு

மண்பலகொண்டான்புறம்புல்குவான்

வாமனன்என்னைப்புறம்புல்குவான். 5.

113:

சத்திரமேந்தித் தனியொருமாணியாய்

உத்தரவேதியில் நின்றஒருவனை

கத்திரியர்காணக் காணிமுற்றும்கொண்ட

பத்திராகாரன்புறம்புல்குவான்

பாரளந்தான்என்புறம்புல்குவான். 6.

114:

பொத்தவுரலைக்கவிழ்த்து அதன்மேலேறி

தித்தித்தபாலும் தடாவினில்வெண்ணெயும்

மெத்தத்திருவயிறார விழுங்கிய

அத்தன்வந்துஎன்னைப்புறம்புல்குவான்

ஆழியான்என்னைப்புறம்புல்குவான். 7.

115:

மூத்தவைகாண முதுமணற்குன்றேறி

கூத்துஉவந்தாடிக் குழலால்இசைபாடி

வாய்த்தமறையோர் வணங்க இமையவர்

ஏத்தவந்துஎன்னைப்புறம்புல்குவான்

எம்பிரான்என்னைப்புறம்புல்குவான். 8.

116:

கற்பகக்காவு கருதியகாதலிக்கு

இப்பொழுதுஈவதென்று இந்திரன்காவினில்

நிற்பனசெய்து நிலாத்திகழ்முற்றத்துள்

உய்த்தவன்என்னைப்புறம்புல்குவான்

உம்பர்கோன்என்னைப்புறம்புல்குவான். 9.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

117:

ஆய்ச்சியன்றாழிப்பிரான் புறம்புல்கிய

வேய்த்தடந்தோளிசொல் விட்டுசித்தன்மகிழ்ந்து

ஈத்ததமிழிவை ஈரைந்தும்வல்லவர்

வாய்த்தநன்மக்களைப்பெற்று மகிழ்வரே. (2) 10.

இரண்டாம்பத்து

முதல்திருமொழி - மெச்சூது

(பூச்சிகாட்டி விளையாடுதல்.) கலித்தாழிசை

118:

மெச்சூதுசங்கம்இடத்தான் நல்வேயூதி

பொய்ச்சூதில்தோற்ற பொறையுடைமன்னர்க்காய்

பத்தூர்பெறாதுஅன்று பாரதம்கைசெய்த

அத்தூதன்அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். (2) 1.

119:

மலைபுரைதோள்மன்னவரும் மாரதரும்மற்றும்

பலர்குலைய நூற்றுவரும்பட்டழிய பார்த்தன்

சிலைவளையத் திண்தேர்மேல்முன்னின்ற செங்கண்

அலவலைவந்துஅப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 2.

120:

காயும்நீர்புக்குக் கடம்பேறி காளியன்

தீயபணத்தில் சிலம்பார்க்கப்பாய்ந்தாடி

வேயிங்குழலூதி வித்தகனாய்நின்ற

ஆயன்வந்துஅப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 3.

121:

இருட்டில்பிறந்துபோய் ஏழைவல்லாயர்

மருட்டைத்தவிர்ப்பித்து வன்கஞ்சன்மாளப்

புரட்டி அந்நாள்எங்கள் பூம்பட்டுக்கொண்ட

அரட்டன்வந்துஅப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 4.

122:

சேப்பூண்ட சாடுசிதறி திருடிநெய்க்கு

ஆப்பூண்டு நந்தன்மனைவிகடைதாம்பால்

சோப்பூண்டு துள்ளித்துடிக்க அன்று

ஆப்பூண்டான்அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 5.

123:

செப்பிளமென்முலைத் தேவகிநங்கைக்கு

சொப்படத்தோன்றித் தொறுப்பாடியோம்வைத்த

துப்பமும்பாலும் தயிரும்விழுங்கிய

அப்பன்வந்துஅப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 6.

124:

தத்துக்கொண்டாள்கொலோ? தானேபெற்றாள்கொலோ?

சித்தமனையாள் அசோதையிளஞ்சிங்கம்

கொத்தார்கருங்குழல் கோபாலகோளரி

அத்தன்வந்துஅப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 7.

125:

கொங்கை வன்கூனிசொற்கொண்டு குவலயத்

துங்கக்கரியும் பரியும்இராச்சியமும்

எங்கும்பரதற்கருளி வன்கானடை

அங்கண்ணன்அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 8.

126:

பதகமுதலைவாய்ப் பட்டகளிறு

கதறிக்கைகூப்பி என்கண்ணா. கண்ணா. என்ன

உதவப்புள்ளூர்ந்து அங்குஉறுதுயர்தீர்த்த

அதகன்வந்துஅப்பூச்சிகாட்டுகின்றான்

அம்மனே. அப்பூச்சிகாட்டுகின்றான். 9.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

127:

வல்லாளிலங்கைமலங்கச் சரந்துரந்த

வில்லாளனை விட்டுசித்தன் விரித்த

சொல்லார்ந்த அப்பூச்சிப்பாடல்இவைபத்தும்

வல்லார்போய் வைகுந்தம் மன்னியிருப்பரே. (2) 10.

இரண்டாம் திருமொழி - அரவணையாய்

(கண்ணனை முலையுண்ண அழைத்தல்) கலிவிருத்தம்

128:

அரவணையாய். ஆயரேறே. அம்மமுண்ணத்துயிலெழாயே

இரவுமுண்ணாதுஉறங்கிநீபோய் இன்றுமுச்சிகொண்டதாலோ

வரவும்காணேன்வயிறசைந்தாய் வனமுலைகள்சோர்ந்துபாய

திருவுடையவாய்மடுத்துத் திளைத்துதைத்துப்பருகிடாயே. (2) 1.

129:

வைத்தநெய்யும்காய்ந்தபாலும் வடிதயிரும்நறுவெண்ணெயும்

இத்தனையும்பெற்றறியேன் எம்பிரான். நீ பிறந்தபின்னை

எத்தனையும்செய்யப்பெற்றாய் ஏதும்செய்யேன்கதம்படாதே

முத்தனையமுறுவல்செய்து மூக்குறுஞ்சிமுலையுணாயே. 2.

130:

தந்தம்மக்கள்அழுதுசென்றால் தாய்மாராவார்தரிக்ககில்லார்

வந்துநின்மேல்பூசல்செய்ய வாழவல்லவாசுதேவா.

உந்தையர்உந்திறத்தரல்லர் உன்னைநானொன்றுரப்பமாட்டேன்

நந்தகோபனணிசிறுவா. நான்சுரந்தமுலையுணாயே. 3.

131:

கஞ்சன்தன்னால்புணர்க்கப்பட்ட கள்ளச்சகடுகலக்கழிய

பஞ்சியன்னமெல்லடியால் பாய்ந்தபோதுநொந்திடுமென்று

அஞ்சினேன்காண்அமரர்கோவே. ஆயர்கூட்டத்தளவன்றாலோ

கஞ்சனைஉன்வஞ்சனையால் வலைப்படுத்தாய். முலையுணாயே. 4.

132:

தீயபுந்திக்கஞ்சன்உன்மேல் சினமுடையன், சோர்வுபார்த்து

மாயந்தன்னால்வலைப்படுக்கில் வாழகில்லேன்வாசுதேவா.

தாயர்வாய்ச்சொல்கருமம்கண்டாய் சாற்றிச்சொன்னேன்போகவேண்டா

ஆயர்பாடிக்கணிவிளக்கே. அமர்ந்துவந்துஎன்முலையுணாயே. 5.

133:

மின்னனையநுண்ணிடையார் விரிகுழல்மேல்நுழைந்தவண்டு

இன்னிசைக்கும்வில்லிபுத்தூர் இனிதமர்ந்தாய். உன்னைக்கண்டார்

என்னநோன்புநோற்றாள்கொலோ இவனைப்பெற்றவயிறுடையாள்

என்னும்வார்த்தையெய்துவித்த இருடீகேசா. முலையுணாயே. 6.

134:

பெண்டிர்வாழ்வார்நின்னொப்பாரைப் பெறுதுமென்னுமாசையாலே

கண்டவர்கள்போக்கொழிந்தார் கண்ணிணையால்கலக்கநோக்கி

வண்டுலாம்பூங்குழலினார் உன்வாயமுதம்உண்ணவேண்டி

கொண்டுபோவான்வந்துநின்றார் கோவிந்தா. நீமுலையுணாயே. 7.

135:

இருமலைபோலெதிர்ந்தமல்லர் இருவரங்கம்எரிசெய்தாய். உன்

திருமலிந்துதிகழ்மார்வு தேக்கவந்துஎன்னல்குலேறி

ஒருமுலையைவாய்மடுத்து ஒருமுலையைநெருடிக்கொண்டு

இருமுலையும்முறைமுறையா ஏங்கிஏங்கிஇருந்துணாயே. 8.

136:

அங்கமலப்போதகத்தில் அணிகொள்முத்தம்சிந்தினாற்போல்

செங்கமலமுகம்வியர்ப்பத் தீமைசெய்துஇம்முற்றத்தூடே

அங்கமெல்லாம்புழுதியாக அளையவேண்டாஅம்ம. விம்ம

அங்கமரர்க்கமுதளித்த அமரர்கோவே. முலையுணாயே. 9.

137:

ஓடவோடக்கிங்கிணிகள் ஒலிக்குமோசைப்பாணியாலே

பாடிப்பாடிவருகின்றாயைப் பற்பநாபனென்றிருந்தேன்

ஆடியாடியசைந்தசைந்திட்டு அதனுக்கேற்றகூத்தையாடி

ஓடியோடிப்போய்விடாதே உத்தமா. நீமுலையுணாயே. 10.

138:

வாரணிந்தகொங்கையாய்ச்சி மாதவா. உண்ணென்றமாற்றம்

நீரணிந்தகுவளைவாசம் நிகழநாறும்வில்லிபுத்தூர்

பாரணிந்ததொல்புகழான் பட்டர்பிரான்பாடல்வல்லார்

சீரணிந்தசெங்கண்மால்மேல் சென்றசிந்தைபெறுவார்தாமே. (2) 11.

மூன்றாம் திருமொழி - போய்ப்பாடு

(பன்னிருநாமம்: காதுகுத்துதல்) எழுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

139:

போய்ப்படுடையநின்தந்தையும்தாழ்த்தான்

பொருதிறல்கஞ்சன்கடியன்

காப்பாருமில்லைகடல்வண்ணா. உன்னைத்

தனியேபோய்எங்கும்திரிதி

பேய்ப்பால்முலையுண்டபித்தனே.

கேசவநம்பீ. உன்னைக்காதுகுத்த

ஆய்ப்பாலர்பெண்டுகளெல்லாரும்வந்தார்

அடைக்காய்திருத்திநான்வைத்தேன். (2) 1.

140:

வண்ணப்பவளம்மருங்கினில்சாத்தி

மலர்ப்பாதக்கிங்கிணியார்ப்ப

நண்ணித்தொழுமவர்சிந்தைபிரியாத

நாராயணா. இங்கேவாராய்

எண்ணற்கரியபிரானே. திரியை

எரியாமேகாதுக்கிடுவன்

கண்ணுக்குநன்றுமழகுடைய

கனகக்கடிப்பும்இவையா. 2.

141:

வையமெல்லாம்பெறுவம்வார்கடல்வாழும்

மகரக்குழைகொண்டுவைத்தேன்

வெய்யவேகாதில்திரியையிடுவன்

நீவேண்டியதெல்லாம்தருவன்

உய்யஇவ்வாயர்குலத்தினில்தோன்றிய

ஒண்சுடராயர்கொழுந்தே.

மையன்மைசெய்துஇளவாய்ச்சியருள்ளத்து

மாதவனே. இங்கேவாராய். 3.

142:

வணநன்றுடையவயிரக்கடிப்பிட்டு

வார்காதுதாழப்பெருக்கி

குணநன்றுடையர்இக்கோபாலபிள்ளைகள்

கோவிந்தா. நீசொல்லுக்கொள்ளாய்

இணைநன்றழகியஇக்கடிப்புஇட்டால்

இனியபலாப்பழம்தந்து

சுணநன்றணிமுலையுண்ணத்தருவன்நான்

சோத்தம்பிரான். இங்கேவாராய். 4.

143:

சோத்தம்பிரான். என்றுஇரந்தாலும்கொள்ளாய்

சுரிகுழலாரொடுநீபோய்

கோத்துக்குரவைபிணைந்துஇங்குவந்தால்

குணங்கொண்டிடுவனோ? நம்பீ.

பேர்த்தும்பெரியனஅப்பம்தருவன்

பிரானே. திரியிடவொட்டில்

வேய்த்தடந்தோளார்விரும்புகருங்குழல்

விட்டுவே. நீஇங்கேவாராய். 5.

144:

விண்ணெல்லாம்கேட்கஅழுதிட்டாய்.

உன்வாயில்விரும்பியதனைநான்நோக்கி

மண்ணெல்லாம்கண்டுஎன்மனத்துள்ளேயஞ்சி

மதுசூதனேயென்றிருந்தேன்

புண்ணேதுமில்லைஉன்காதுமறியும்

பொறுத்துஇறைப்போதுஇருநம்பீ.

கண்ணா. என்கார்முகிலே.

கடல்வண்ணா. காவலனே. முலையுணாயே. 6.

145:

முலையேதும்வேண்டேனென்றோடி

நின்காதில்கடிப்பைப்பறித்தெறிந்திட்டு

மலையையெடுத்துமகிழ்ந்துகல்மாரிகாத்துப்

பசுநிரைமேய்த்தாய்.

சிலையொன்றுஇறுத்தாய். திரிவிக்கிரமா.

திருவாயர்பாடிப்பிரானே.

தலைநிலாப்போதேஉன்காதைப்பெருக்காதே

விட்டிட்டேன்குற்றமேயன்றே. 7.

146:

என்குற்றமேயென்றுசொல்லவும்வேண்டாகாண்

என்னைநான்மண்ணுண்டேனாக

அன்புற்றுநோக்கிஅடித்தும்பிடித்தும்

அனைவர்க்கும்காட்டிற்றிலையே

வன்புற்றரவின்பகைக்கொடிவாமனநம்பீ.

உன்காதுகள்தூரும்

துன்புற்றனவெல்லாம்தீர்ப்பாய்பிரானே.

திரியிட்டுச்சொல்லுகேன்மெய்யே. 8.

147:

மெய்யென்றுசொல்லுவார்சொல்லைக்கருதித்

தொடுப்புண்டாய்வெண்ணெயையென்று

கையைப்பிடித்துக்கரையுரலோடுஎன்னைக்

காணவேகட்டிற்றிலையே?

செய்தனசொல்லிச்சிரித்துஅங்குஇருக்கில்

சிரீதரா. உன்காதுதூரும்

கையில்திரியையிடுகிடாய் இந்நின்ற

காரிகையார்சிரியாமே. 9.

148:

காரிகையார்க்கும்உனக்கும்இழுக்குற்றென்?

காதுகள்வீங்கியெறியில்

தாரியாதாகில்தலைநொந்திடுமென்று

விட்டிட்டேன்குற்றமேயன்றே

சேரியிற்பிள்ளைகளெல்லாரும் காது

பெருக்கித்திரியவும்காண்டி

ஏர்விடைசெற்றுஇளங்கன்றுஎறிந்திட்ட

இருடீகேசா. என்தன்கண்ணே. 10.

149:

கண்ணைக்குளிரக்கலந்துஎங்கும்நோக்கிக்

கடிகமழ்பூங்குழலார்கள்

எண்ணத்துள்என்றும்இருந்துதித்திக்கும்

பெருமானே. எங்களமுதே.

உண்ணக்கனிகள்தருவன் கடிப்பொன்றும்

நோவாமேகாதுக்கிடுவன்

பண்ணைக்கிழியச்சகடமுதைத்திட்ட

பற்பநாபா. இங்கேவாராய். 11.

150:

வாவென்றுசொல்லிஎன்கையைப்பிடித்து

வலியவேகாதில்கடிப்பை

நோவத்திரிக்கில்உனக்கிங்கிழுக்குற்றென்?

காதுகள்நொந்திடும்கில்லேன்

நாவற்பழம்கொண்டுவைத்தேன்

இவைகாணாய்நம்பீ. முன்வஞ்சமகளைச்

சாவப்பாலுண்டுசகடிறப்பாய்ந்திட்ட

தாமோதரா. இங்கேவாராய். 12.

151:

வார்காதுதாழப்பெருக்கியமைத்து

மகரக்குழையிடவேண்டி

சீரால்அசோதைதிருமாலைச்சொன்னசொல்

சிந்தையுள்நின்றுதிகழ

பாரார்தொல்புகழான்புதுவைமன்னன்

பன்னிருநாமத்தாற்சொன்ன

ஆராதஅந்தாதிபன்னிரண்டும்வல்லார்

அச்சுதனுக்குஅடியாரே. 13.

நாலாம் திருமொழி - வெண்ணெயளைந்த

(கண்ணனை நீராட அழைத்தல்.) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

152:

வெண்ணெயளைந்தகுணுங்கும் விளையாடுபுழுதியும்கொண்டு

திண்ணெனெஇவ்விராஉன்னைத் தேய்த்துக்கிடக்கநான்ஒட்டேன்

எண்ணெய்ப்புளிப்பழம்கொண்டு இங்குஎத்தனைபோதும்இருந்தேன்

நண்ணலரியபிரானே. நாரணா. நீராடவாராய். (2) 1.

153:

கன்றுகளோடச்செவியில் கட்டெறும்புபிடித்திட்டால்

தென்றிக்கெடுமாகில் வெண்ணெய்திரட்டிவிழுங்குமாகாண்பன்

நின்றமராமரம்சாய்த்தாய். நீபிறந்ததிருவோணம்

இன்று, நீநீராடவேண்டும் எம்பிரான். ஓடாதேவாராய். 2.

154:

பேய்ச்சிமுலையுண்ணக்கண்டு பின்னையும்நில்லாதுஎன்னெஞ்சம்

ஆய்ச்சியரெல்லாம்கூடி அழைக்கவும்நான்முலைதந்தேன்

காய்ச்சினநீரொடுநெல்லி கடாரத்தில்பூரித்துவைத்தேன்

வாய்த்தபுகழ்மணிவண்ணா. மஞ்சனமாடநீவாராய். 3.

155:

கஞ்சன்புணர்ப்பினில்வந்த கடியசகடம்உதைத்து

வஞ்சகப்பேய்மகள்துஞ்ச வாய்முலைவைத்தபிரானே.

மஞ்சளும்செங்கழுநீரின் வாசிகையும்நாறுசாந்தும்

அஞ்சனமும்கொண்டுவைத்தேன் அழகனே. நீராடவாராய். 4.

156:

அப்பம்கலந்த சிற்றுண்டி அக்காரம்பாலில்கலந்து

சொப்படநான்சுட்டுவைத்தேன் தின்னலுறிதியேல்நம்பீ.

செப்பிளமென்முலையார்கள் சிறுபுறம்பேசிச்சிரிப்பர்

சொப்படநீராடவேண்டும் சோத்தம்பிரான். இங்கேவாராய். 5.

157:

எண்ணெய்க்குடத்தையுருட்டி இளம்பிள்ளைகிள்ளியெழுப்பி

கண்ணைப்புரட்டிவிழித்துக் கழகண்டுசெய்யும்பிரானே.

உண்ணக்கனிகள்தருவன் ஒலிகடலோதநீர்போலே

வண்ணம்அழகியநம்பீ. மஞ்சனமாடநீவாராய். 6.

158:

கறந்தநற்பாலும்தயிரும் கடைந்துஉறிமேல்வைத்தவெண்ணெய்

பிறந்ததுவேமுதலாகப் பெற்றறியேன்எம்பிரானே.

சிறந்தநற்றாய்அலர்தூற்றும் என்பதனால்பிறர்முன்னே

மறந்தும்உரையாடமாட்டேன் மஞ்சனமாடநீவாராய். 7.

159:

கன்றினைவாலோலைகட்டிக் கனிகளுதிரஎறிந்து

பின்தொடர்ந்தோடிஓர்பாம்பைப் பிடித்துக்கொண்டாட்டினாய்போலும்

நின்திறத்தேனல்லன்நம்பீ. நீபிறந்ததிருநல்நாள்

நன்றுநீநீராடவேண்டும் நாரணா. ஓடாதேவாராய். 8.

160:

பூணித்தொழுவினில்புக்குப் புழுதியளைந்தபொன்மேனி

காணப்பெரிதும்உகப்பன் ஆகிலும்கண்டார்பழிப்பர்

நாணெத்தனையுமிலாதாய். நப்பின்னைகாணில்சிரிக்கும்

மாணிக்கமே. என்மணியே. மஞ்சனமாடநீவாராய். 9.

161:

கார்மலிமேனி நிறத்துக் கண்ணபிரானையுகந்து

வார்மலிகொங்கையசோதை மஞ்சனமாட்டியவாற்றை

பார்மலிதொல்புதுவைக்கோன் பட்டர்பிரான்சொன்னபாடல்

சீர்மலிசெந்தமிழ்வல்லார் தீவினையாதுமிலரே. (2) 10.

ஐந்தாம் திருமொழி - பின்னைமணாளனை

(கண்ணன்குழல் வாரக் காக்கையை வாவெனல்) கலித்தாழிசை

162:

பின்னைமணாளனைப் பேரில்கிடந்தானை

முன்னையமரர் முதல்தனிவித்தினை

என்னையும் எங்கள்குடிமுழுதுஆட்கொண்ட

மன்னனைவந்துகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

மாதவன்தன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். (2) 1.

163:

பேயின்முலையுண்ட பிள்ளைஇவன்முன்னம்

மாயச்சகடும் மருதும்இறுத்தவன்

காயாமலர்வண்ணன் கண்ணன்கருங்குழல்

தூய்தாகவந்துகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

தூமணிவண்ணன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 2.

164:

திண்ணக்கலத்தில் திரையுறிமேல்வைத்த

வெண்ணெய்விழுங்கி விரையஉறங்கிடும்

அண்ணல் அமரர்பெருமானை ஆயர்தம்

கண்ணனைவந்துகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

கார்முகில்வண்ணன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 3.

165:

பள்ளத்தில்மேயும் பறவையுருக்கொண்டு

கள்ளவசுரன்வருவானைத் தான்கண்டு

புள்ளிதுவென்று பொதுக்கோவாய்கீண்டிட்ட

பிள்ளையைவந்துகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

பேய்முலையுண்டான்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 4.

166:

கற்றினம்மேய்த்துக் கனிக்குஒருகன்றினை

பற்றியெறிந்த பரமன்திருமுடி

உற்றனபேசி நீஓடித்திரியாதே

அற்றைக்கும்வந்துகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

ஆழியான்தன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 5.

167:

கிழக்கில்குடிமன்னர் கேடிலாதாரை

அழிப்பான்நினைந்திட்டு அவ்வாழியதனால்

விழிக்குமளவிலே வேரறுத்தானை

குழற்குஅணியாகக்குழல்வாராய்அக்காக்காய்.

கோவிந்தன்தன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 6.

168:

பிண்டத்திரளையும் பேய்க்குஇட்டநீர்ச்சோறும்

உண்டற்குவேண்டி நீஓடித்திரியாதே

அண்டத்துஅமரர்பெருமான் அழகமர்

வண்டொத்திருண்டகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

மாயவன்தன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 7.

169:

உந்தியெழுந்த உருவமலர்தன்னில்

சந்தச்சதுமுகன்தன்னைப் படைத்தவன்

கொந்தக்குழலைக் குறந்துபுளியட்டி

தந்தத்தின்சீப்பால்குழல்வாராய்அக்காக்காய்.

தாமோதரன்தன்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 8.

170:

மன்னன்தன்தேவிமார் கண்டுமகிழ்வெய்த

முன்இவ்வுலகினை முற்றும்அளந்தவன்

பொன்னின்முடியினைப் பூவணைமேல்வைத்து

பின்னேயிருந்துகுழல்வாராய்அக்காக்காய்.

பேராயிரத்தான்குழல்வாராய்அக்காக்காய். 9.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

171:

கண்டார்பழியாமே அக்காக்காய். கார்வண்ணன்

வண்டார்குழல்வார வாவென்றஆய்ச்சிசொல்

விண்தோய்மதிள் வில்லிபுத்தூர்க்கோன்பட்டன்சொல்

கொண்டாடிப்பாடக் குறுகாவினைதாமே. (2) 10.

ஆறாம் திருமொழி - வேலிக்கோல்

(காக்கையை கண்ணனுக்குக் கோல்கொண்டுவர விளம்புதல்)

கலித்தாழிசை

172:

வேலிக்கோல்வெட்டி விளையாடுவில்லேற்றி

தாலிக்கொழுந்தைத் தடங்கழுத்திற்பூண்டு

பீலித்தழையைப் பிணைத்துப்பிறகிட்டு

காலிப்பின்போவாற்குஓர்கோல்கொண்டுவா

கடல்நிறவண்ணற்குஓர்கோல்கொண்டுவா. (2) 1.

173:

கொங்குங்குடந்தையும் கோட்டியூரும்பேரும்

எங்கும்திரிந்து விளையாடும்என்மகன்

சங்கம்பிடிக்கும் தடக்கைக்குத்தக்க நல்

அங்கமுடையதோர்கோல்கொண்டுவா

அரக்குவழித்ததோர்கோல்கொண்டுவா. 2.

174:

கறுத்திட்டுஎதிர்நின்ற கஞ்சனைக்கொன்றான்

பொறுத்திட்டுஎதிர்வந்த புள்ளின்வாய்கீண்டான்

நெறித்தகுழல்களை நீங்கமுன்னோடி

சிறுக்கன்றுமேய்ப்பாற்குஓர்கோல்கொண்டுவா

தேவபிரானுக்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 3.

175:

ஒன்றேயுரைப்பான் ஒருசொல்லேசொல்லுவன்

துன்றுமுடியான் துரியோதனன்பக்கல்

சென்றுஅங்குப்பாரதம் கையெறிந்தானுக்கு

கன்றுகள்மேய்ப்பதோர்கோல்கொண்டுவா

கடல்நிறவண்ணர்க்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 4.

176:

சீரொன்றுதூதாய்த் துரியோதனன்பக்கல்

ஊரொன்றுவேண்டிப் பெறாதஉரோடத்தால்

பாரொன்றிப் பாரதம்கைசெய்து பார்த்தற்குத்

தேரொன்றையூர்ந்தாற்குஓர்கோல்கொண்டுவா

தேவபிரானுக்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 5.

177:

ஆலத்திலையான் அரவினணைமேலான்

நீலக்கடலுள் நெடுங்காலம்கண்வளர்ந்தான்

பாலப்பிராயத்தே பார்த்தர்க்குஅருள்செய்த

கோலப்பிரானுக்குஓர்கோல்கொண்டுவா

குடந்தைக்கிடந்தார்க்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 6.

178:

பொன்திகழ் சித்திரகூடப்பொருப்பினில்

உற்றவடிவில் ஒருகண்ணும்கொண்ட அக்

கற்றைக்குழலன் கடியன்விரைந்து உன்னை

மற்றைக்கண்கொள்ளாமேகோல்கொண்டுவா

மணிவண்ணநம்பிக்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 7.

179:

மின்னிடைச் சீதைபொருட்டா இலங்கையர்

மன்னன்மணிமுடி பத்தும்உடன்வீழ

தன்னிகரொன்றில்லாச் சிலைகால்வளைத்திட்ட

மின்னுமுடியற்குஓர்கோல்கொண்டுவா

வேலையடைத்தாற்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 8.

180:

தென்னிலங்கைமன்னன் சிரம்தோள்துணிசெய்து

மின்னிலங்குபூண் விபீடணநம்பிக்கு

என்னிலங்குநாமத்தளவும் அரசென்ற

மின்னிலங்காரற்குஓர்கோல்கொண்டுவா

வேங்கடவாணர்க்குஓர்கோல்கொண்டுவா. 9.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

181:

அக்காக்காய். நம்பிக்குக் கோல்கொண்டுவாவென்று

மிக்காளுரைத்தசொல் வில்லிபுத்தூர்ப்பட்டன்

ஒக்கவுரைத்த தமிழ்பத்தும்வல்லவர்

மக்களைப்பெற்று மகிழ்வர்இவ்வையத்தே. 10.

ஏழாம் திருமொழி - ஆனிரை

(கண்ணனைப் பூச்சூட அழைத்தல்) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

182:

ஆனிரைமேய்க்கநீபோதி அருமருந்தாவதறியாய்

கானகமெல்லாம்திரிந்து உன்கரியதிருமேனிவாட

பானையில்பாலைப்பருகிப் பற்றாதாரெல்லாம்சிரிப்ப

தேனிலினியபிரானே. செண்பகப்பூச்சூட்டவாராய். (2) 1.

183:

கருவுடைமேகங்கள்கண்டால் உன்னைக்கண்டாலொக்கும்கண்கள்

உருவுடையாய். உலகேழும்உண்டாகவந்துபிறந்தாய்.

திருவுடையாள்மணவாளா. திருவரங்கத்தேகிடந்தாய்.

மருவிமணம்கமழ்கின்ற மல்லிகைப்பூச்சூட்டவாராய். 2.

184:

மச்சொடுமாளிகையேறி மாதர்கள்தம்மிடம்புக்கு

கச்சொடுபட்டைக்கிழித்துக் காம்புதுகிலவைகீறி

நிச்சலும்தீமைகள்செய்வாய். நீள்திருவேங்கடத்துஎந்தாய்.

பச்சைத்தமனகத்தோடு பாதிரிப்பூச்சூட்டவாராய். 3.

185:

தெருவின்கன்-இன்று இளவாய்ச்சிமார்களைத்தீமைசெய்யாதே

மருவும்தமனகமும்சீர் மாலைமணம்கமழ்கின்ற

புருவம்கருங்குழல்நெற்றி பொலிந்தமுகிற்கன்றுபோலே

உருவமழகியநம்பீ. உகந்திவைசூட்டநீவாராய். 4.

186:

புள்ளினைவாய்பிளந்திட்டாய். பொருகரியின்கொம்பொசித்தாய்.

கள்ளவரக்கியைமூக்கொடு காவலனைத்தலைகொண்டாய்.

அள்ளிநீவெண்ணெய்விழுங்க அஞ்சாதுஅடியேன்அடித்தேன்

தெள்ளியநீரிலெழுந்த செங்கழுநீர்சூட்டவாராய். 5.

187:

எருதுகளோடுபொருதி ஏதும்உலோபாய்கான்-அம்பி.

கருதியதீமைகள்செய்து கஞ்சனைக்கால்கொடுபாய்ந்தாய்.

தெருவின்கண்தீமைகள்செய்து சிக்கெனமல்லர்களோடு

பொருதுவருகின்றபொன்னே. புன்னைப்பூச்சூட்டவாராய். 6.

188:

குடங்களெடுத்தேறவிட்டுக் கூத்தாடவல்லஎம்கோவே.

மடங்கொள்மதிமுகத்தாரை மால்செய்யவல்லஎன்மைந்தா.

இடந்திட்டுஇரணியன்நெஞ்சை இருபிளவாகமுன்கீண்டாய்.

குடந்தைக்கிடந்தஎம்கோவே. குருக்கத்திப்பூச்சூட்டவாராய். 7.

189:

சீமாலிகனவனோடு தோழமைகொள்ளவும்வல்லாய்.

சாமாறுஅவனைநீயெண்ணிச் சக்கரத்தால்தலைகொண்டாய்.

ஆமாறறியும்பிரானே. அணியரங்கத்தேகிடந்தாய்.

ஏமாற்றம்என்னைத்தவிர்த்தாய். இருவாட்சிப்பூச்சூட்டவாராய். 8.

190:

அண்டத்தமரர்கள்சூழ அத்தாணியுள்ளங்கிருந்தாய்.

தொண்டர்கள்நெஞ்சிலுறைவாய். தூமலராள்மணவாளா.

உண்டிட்டுஉலகினையேழும் ஓராலிலையில்துயில்கொண்டாய்.

கண்டுநான்உன்னையுகக்கக் கருமுகைப்பூச்சூட்டவாராய். 9.

191:

செண்பகமல்லிகையோடு செங்கழுநீர்இருவாட்சி

எண்பகர்பூவும்கொணர்ந்தேன் இன்றுஇவைசூட்டவாவென்று

மண்பகர்கொண்டானை ஆய்ச்சிமகிழ்ந்துரைசெய்தஇம்மாலை

பண்பகர்வில்லிபுத்தூர்க்கோன் பட்டர்பிரான்சொன்னபத்தே. (2) 10.

எட்டாம் திருமொழி - இந்திரனோடு

(கண்ணனை த்ருஷ்டிதோஷம் வாராதபடி திருவந்திக்காப்பிட அழைத்தல்) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

192:

இந்திரனோடுபிரமன் ஈசன்இமையவரெல்லாம்

மந்திரமாமலர்கொண்டு மறைந்துஉவராய்வந்துநின்றார்

சந்திரன்மாளிகைசேரும் சதிரர்கள்வெள்ளறைநின்றாய்.

அந்தியம்போதுஇதுவாகும் அழகனே. காப்பிடவாராய். (2) 1.

193:

கன்றுகள்இல்லம்புகுந்து கதறுகின்றபசுவெல்லாம்

நின்றொழிந்தேன்உன்னைக்கூவி நேசமேலொன்றுமிலாதாய்.

மன்றில்நில்லேல் அந்திப்போது மதிள்திருவெள்ளறைநின்றாய்.

நன்றுகண்டாய்என்தன்சொல்லு நான்உன்னைக்காப்பிடவாராய். 2.

194:

செப்போதுமென்முலையார்கள் சிறுசோறும்இல்லும்சிதைத்திட்டு

அப்போதுநானுரப்பப்போய் அடிசிலுமுண்டிலைஆள்வாய்.

முப்போதும்வானவரேத்தும் முனிவர்கள்வெள்ளறைநின்றாய்.

இப்போதுநான்ஒன்றும்செய்யேன் எம்பிரான். காப்பிடவாராய். 3.

195:

கண்ணில்மணல்கொடுதூவிக் காலினால்பாய்ந்தனையென்றென்று

எண்ணரும்பிள்ளைகள்வந்திட்டு இவரால்முறைப்படுகின்றார்

கண்ணனே. வெள்ளறைநின்றாய். கண்டாரோடேதீமைசெய்வாய்.

வண்ணமேவேலையதொப்பாய். வள்ளலே. காப்பிடவாராய். 4.

196:

பல்லாயிரவர்இவ்வூரில்பிள்ளைகள் தீமைகள்செய்வார்

எல்லாம்உன்மேலன்றிப்போகாது எம்பிரான். நீஇங்கேவாராய்

நல்லார்கள்வெள்ளறைநின்றாய். ஞானச்சுடரே. உன்மேனி

சொல்லாரவாழ்த்திநின்றேத்திச் சொப்படக்காப்பிடவாராய். 5.

197:

கஞ்சங்கறுக்கொண்டுநின்மேல் கருநிறச்செம்மயிர்ப்பேயை

வஞ்சிப்பதற்குவிடுத்தானென்பது ஓர்வார்த்தையும்உண்டு

மஞ்சுதவழ்மணிமாட மதிள்திருவெள்ளறைநின்றாய்.

அஞ்சுவன்நீஅங்குநிற்க அழகனே. காப்பிடவாராய். 6.

198:

கள்ளச்சகடும்மருதும் கலக்கழியஉதைசெய்த

பிள்ளையரசே. நீபேயைப்பிடித்துமுலையுண்டபின்னை

உள்ளவாறுஒன்றும்அறியேன் ஒளியுடைவெள்ளறைநின்றாய்.

பள்ளிகொள்போதுஇதுவாகும் பரமனே. காப்பிடவாராய். 7.

199:

இன்பமதனைஉயர்த்தாய். இமையவர்க்குஎன்றும்அரியாய்.

கும்பக்களிறட்டகோவே. கொடுங்கஞ்சன்நெஞ்சினிற்கூற்றே.

செம்பொன்மதிள்வெள்ளறையாய். செல்வத்தினால்வளர்பிள்ளாய்.

கம்பக்கபாலிகாண்அங்குக் கடிதோடிக்காப்பிடவாராய். 8.

200:

இருக்கொடுநீர்சங்கில்கொண்டிட்டு எழில்மறையோர்வந்துநின்றார்

தருக்கேல்நம்பி. சந்திநின்று தாய்சொல்லுக்கொள்ளாய்சிலநாள்

திருக்காப்புநான்உன்னைச்சாத்தத் தேசுடைவெள்ளறைநின்றாய்.

உருக்காட்டும்அந்திவிளக்கு இன்றொளிகொள்ளஏற்றுகேன்வாராய். 9.

201:

போதமர்செல்வக்கொழுந்து புணர்திருவெள்ளறையானை

மாதர்க்குயர்ந்தஅசோதை மகன்தன்னைக்காப்பிட்டமாற்றம்

வேதப்பயன்கொள்ளவல்ல விட்டுசித்தன்சொன்னமாலை

பாதப்பயன்கொள்ளவல்ல பத்தருள்ளார்வினைபோமே. (2) 10.

ஒன்பதாம் திருமொழி - வெண்ணெய்விழுங்கி

(வெண்ணெய் களவாடல் முதலிய பாலக்ரீடை வர்ணனம்) எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

202:

வெண்ணெய்விழுங்கிவெறுங்கலத்தை

வெற்பிடையிட்டு அதனோசைகேட்கும்

கண்ணபிரான்கற்றகல்விதன்னைக்

காக்ககில்லோம்உன்மகனைக்காவாய்

புண்ணில்புளிப்பெய்தாலொக்கும்தீமை

புரைபுரையால்இவைசெய்யவல்ல

அண்ணற்கண்ணானோர்மகனைப்பெற்ற

அசோதைநங்காய். உன்மகனைக்கூவாய். (2) 1.

203:

வருகவருகவருகஇங்கே

வாமனநம்பீ. வருகஇங்கே

கரியகுழல்செய்யவாய்முகத்துக்

காகுத்தநம்பீ. வருகஇங்கே

அரியனிவன்எனக்குஇன்றுநங்காய்.

அஞ்சனவண்ணா. அசலகத்தார்

பரிபவம்பேசத்தரிக்ககில்லேன்

பாவியேனுக்குஇங்கேபோதராயே. 2.

204:

திருவுடைப்பிள்ளைதான்தீயவாறு

தேக்கமொன்றுமிலன்தேசுடையன்

உருகவைத்தகுடத்தொடுவெண்ணெய்

உறிஞ்சியுடைத்திட்டுப்போந்துநின்றான்

அருகிருந்தார்தம்மைஅநியாயம்செய்வது

தான் வழக்கோ? அசோதாய்.

வருகவென்றுஉன்மகன்தன்னைக்கூவாய்

வாழவொட்டான்மதுசூதனனே. 3.

205:

கொண்டல்வண்ணா. இங்கேபோதராயே

கோயிற்பிள்ளாய். இங்கேபோதராயே

தெண்திரைசூழ்திருப்பேர்க்கிடந்த

திருநாரணா. இங்கேபோதராயே

உண்டுவந்தேன்அம்மனென்றுசொல்லி

ஓடிஅகம்புகஆய்ச்சிதானும்

கண்டெதிரேசென்றெடுத்துக்கொள்ளக்

கண்ணபிரான்கற்றகல்விதானே. 4.

206:

பாலைக்கறந்துஅடுப்பேறவைத்துப்

பல்வளையாள்என்மகளிருப்ப

மேலையகத்தேநெருப்புவேண்டிச்சென்று

இறைப்பொழுதுஅங்கேபேசிநின்றேன்

சாளக்கிராமமுடையநம்பி

சாய்த்துப்பருகிட்டுப்போந்துநின்றான்

ஆலைக்கரும்பின்மொழியனைய

அசோதைநங்காய். உன்மகனைக்கூவாய். 5.

207:

போதர்கண்டாய்இங்கேபோதர்கண்டாய்

போதரேனென்னாதேபோதர்கண்டாய்

ஏதேனும்சொல்லிஅசலகத்தார்

ஏதேனும்பேசநான்கேட்கமட்டேன்

கோதுகலமுடைக்குட்டனேயா.

குன்றெடுத்தாய். குடமாடுகூத்தா.

வேதப்பொருளே. என்வேங்கடவா.

வித்தகனே. இங்கேபோதராயே. 6.

208:

செந்நெலரிசிசிறுபருப்புச்

செய்த அக்காரம்நறுநெய்பாலால்

பன்னிரண்டுதிருவோணம்அட்டேன்

பண்டும்இப்பிள்ளைபரிசறிவன்

இன்னமுகப்பன்நானென்றுசொல்லி

எல்லாம்விழுங்கிட்டுப்போந்துநின்றான்

உன்மகன்தன்னையசோதைநங்காய்.

கூவிக்கொள்ளாய்இவையும்சிலவே. 7.

209:

கேசவனே. இங்கேபோதராயே

கில்லேனென்னாதுஇங்கேபோதராயே

நேசமிலாதாரகத்திருந்து

நீவிளையாடாதேபோதராயே

தூசனம்சொல்லும்தொழுத்தைமாரும்

தொண்டரும்நின்றவிடத்தில்நின்று

தாய்சொல்லுக்கொள்வதுதன்மம்கண்டாய்

தாமோதரா. இங்கேபோதராயே. 8.

210:

கன்னலிலட்டுவத்தோடுசீடை

காரெள்ளினுண்டைகலத்திலிட்டு

என்னகமென்றுநான்வைத்துப்போந்தேன்

இவன்புக்குஅவற்றைப்பெறுத்திப்போந்தான்

பின்னும்அகம்புக்குஉறியைநோக்கிப்

பிறங்கொளிவெண்ணெயும்சோதிக்கின்றான்

உன்மகன்தன்னையசோதைநங்காய்.

கூவிக்கொள்ளாய் இவையும்சிலவே. 9.

211:

சொல்லிலரசிப்படுதிநங்காய்.

சுழலுடையன்உன்பிள்ளைதானே

இல்லம்புகுந்துஎன்மகளைக்கூவிக்

கையில்வளையைக்கழற்றிக்கொண்டு

கொல்லையில்நின்றும்கொணர்ந்துவிற்ற

அங்கொருத்திக்குஅவ்வளைகொடுத்து

நல்லனநாவற்பழங்கள்கொண்டு

நானல்லேனென்றுசிரிக்கின்றானே. 10.

212:

வண்டுகளித்திரைக்கும்பொழில்சூழ்

வருபுனல்காவிரித்தென்னரங்கன்

பண்டவன்செய்தகிரீடையெல்லாம்

பட்டர்பிரான்விட்டுசித்தன்பாடல்

கொண்டிவைபாடிக்குனிக்கவல்லார்

கோவிந்தன்தன்அடியார்களாகி

எண்திசைக்கும்விளக்காகிநிற்பார்

இணையடிஎன்தலைமேலனவே. (2) 11.

பத்தாம் திருமொழி - ஆற்றிலிருந்து

(ஆயர்மங்கையர் யசோதைபக்கல் கண்ணன்தீம்புகளைக் கூறி முறையிடுதல்) கலித்தாழிசை

213:

ஆற்றிலிருந்து விளையாடுவோங்களை

சேற்றாலெறிந்து வளைதுகில்கைக்கொண்டு

காற்றின்கடியனாய் ஓடிஅகம்புக்கு

மாற்றமும்தாரானால்இன்றுமுற்றும்

வளைத்திறம்பேசானால்இன்றுமுற்றும். (2) 1.

214:

குண்டலம்தாழக் குழல்தாழநாண்தாழ

எண்திசையோரும் இறைஞ்சித்தொழுதேத்த

வண்டமர்பூங்குழலார் துகில்கைக்கொண்டு

விண்தோய்மரத்தானால்இன்றுமுற்றும்

வேண்டவும்தாரானால்இன்றுமுற்றும். 2.

215:

தடம்படுதாமரைப் பொய்கைகலக்கி

விடம்படுநாகத்தை வால்பற்றிஈர்த்து

படம்படுபைந்தலை மேலெழப்பாய்ந்திட்டு

உடம்பையசைத்தானால்இன்றுமுற்றும்

உச்சியில்நின்றானால்இன்றுமுற்றும். 3.

216:

தேனுகனாவி செகுத்து பனங்கனி

தானெறிந்திட்ட தடம்பெருந்தோளினால்

வானவர்கோன்விட வந்தமழைதடுத்து

ஆனிரைகாத்தானால்இன்றுமுற்றும்

அவையுய்யக்கொண்டானால்இன்றுமுற்றும். 4.

217:

ஆய்ச்சியர்சேரி அளைதயிர்பாலுண்டு

பேர்த்தவர்கண்டுபிடிக்கப் பிடியுண்டு

வேய்த்தடந்தோளினார் வெண்ணெய்கொள்மாட்டாது அங்கு

ஆப்புண்டிருந்தானால்இன்றுமுற்றும்

அடியுண்டழுதானால்இன்றுமுற்றும். 5.

218:

தள்ளித்தளிர்நடையிட்டு இளம்பிள்ளையாய்

உள்ளத்தினுள்ளே அவளையுறநோக்கி

கள்ளத்தினால்வந்த பேய்ச்சிமுலையுயிர்

துள்ளச்சுவைத்தானால்இன்றுமுற்றும்

துவக்கறவுண்டானால்இன்றுமுற்றும். 6.

219:

மாவலிவேள்வியில் மாணுருவாய்ச்சென்று

மூவடிதாவென்று இரந்தஇம்மண்ணினை

ஓரடியிட்டு இரண்டாமடிதன்னிலே

தாவடியிட்டானால்இன்றுமுற்றும்

தரணியளந்தானால்இன்றுமுற்றும். 7.

220:

தாழைதண்ணாம்பல் தடம்பெரும்பொய்கைவாய்

வாழுமுதலை வலைப்பட்டுவாதிப்புண்

வேழம்துயர்கெட விண்ணோர்பெருமானாய்

ஆழிபணிகொண்டானால்இன்றுமுற்றும்

அதற்குஅருள்செய்தானால்இன்றுமுற்றும். 8.

221:

வானத்தெழுந்த மழைமுகில்போல் எங்கும்

கானத்துமேய்ந்து களித்துவிளையாடி

ஏனத்துருவாய் இடந்தஇம்மண்ணினை

தானத்தேவைத்தானால்இன்றுமுற்றும்

தரணியிடந்தானால்இன்றுமுற்றும். 9.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

222:

அங்கமலக்கண்ணன்தன்னை யசோதைக்கு

மங்கைநல்லார்கள்தாம் வந்துமுறைப்பட்ட

அங்கவர்சொல்லைப் புதுவைப்கோன்பட்டன்சொல்

இங்கிவைவல்லவர்க்கு ஏதமொன்றில்லையே. (2) 10.

மூன்றாம்பத்து

முதல்திருமொழி - தன்னேராயிரம்

(யசோதைப்பிராட்டி கண்ணனது அதிமாநுஷ சேஷ்டிதங்களைக்

கண்டு முலைகொடுக்க அஞ்சுதல்)

எழுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

223:

தன்னேராயிரம்பிள்ளைகளோடு தளர்நடையிட்டுவருவான்

பொன்னேய்நெய்யொடுபாலமுதுண்டு ஒருபுள்ளுவன்பொய்யேதவழும்

மின்னேர் நுண்ணிடைவஞ்சமகள்கொங்கைதுஞ்ச வாய்வைத்தபிரானே.

அன்னே. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. (2) 1.

224:

பொன்போல்மஞ்சனமாட்டிஅமுதூட்டிப்போனேன் வருமளவுஇப்பால்

வன்பாரச்சகடம்இறச்சாடி வடக்கிலகம்புக்கிருந்து

மின்போல் நுண்ணிடையால்ஒருகன்னியை வேற்றுருவம்செய்துவைத்த

அன்பா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 2.

225:

கும்மாயத்தொடுவெண்ணெய்விழுங்கிக் குடத்தயிர்சாய்த்துப்பருகி

பொய்ம்மாயமருதானஅசுரரைப் பொன்றுவித்துஇன்றுநீவந்தாய்

இம்மாயம்வல்லபிள்ளைநம்பீ. உன்னைஎன்மகனேயென்பர்நின்றார்

அம்மா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 3.

226:

மையார்கண்டமடவாய்ச்சியர்மக்களை மையன்மைசெய்துஅவர்பின்போய்

கொய்யார்பூந்துகில்பற்றித்தனிநின்று குற்றம்பலபலசெய்தாய்

பொய்யா. உன்னைப்புறம்பலபேசுவ புத்தகத்துக்குளகேட்டேன்

ஐயா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 4.

227:

முப்போதும்கடைந்தீண்டியவெண்ணெயினோடு தயிரும்விழுங்கி

கப்பாலாயர்கள்காவிற்கொணர்ந்த கலத்தொடுசாய்த்துப்பருகி

மெய்ப்பாலுண்டழுபிள்ளைகள்போல நீவிம்மிவிம்மியழுகின்ற

அப்பா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 5.

228:

கரும்பார்நீள்வயல்காய்கதிர்ச்செந்நெலைக் கற்றாநிறைமண்டித்தின்ன

விரும்பாக்கன்றொன்றுகொண்டு விளங்கனிவீழஎறிந்தபிரானே.

சுரும்பார்மென்குழல்கன்னியொருத்திக்குச் சூழ்வலைவைத்துத்திரியும்

அரம்பா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 6.

229:

மருட்டார்மென்குழல்கொண்டுபொழில்புக்கு வாய்வைத்துஅவ்வாயர்தம்பாடி

சுருட்டார்மென்குழல்கன்னியர்வந்துஉன்னைச் சுற்றும்தொழநின்றசோதி.

பொருட்டாயமிலேன்எம்பெருமான். உன்னைப்பெற்றகுற்றமல்லால் மற்றிங்கு

அரட்டா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 7.

230:

வாளாவாகிலும்காணகில்லார் பிறர்மக்களைமையன்மைசெய்து

தோளாலிட்டுஅவரோடுதிளைத்து நீசொல்லப்படாதனசெய்தாய்

கேளார்ஆயர்குலத்தவர்இப்பழி கெட்டேன். வாழ்வில்லை நந்தன்

காளாய். உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 8.

231:

தாய்மோர்விற்கப்போவர் தமப்பன்மார்கற்றாநிறைப்பின்புபோவர்

நீ ஆய்ப்பாடிஇளங்கன்னிமார்களைநேர்படவேகொண்டுபோதி

காய்வார்க்குஎன்றும்உகப்பனவேசெய்து கண்டார்கழறத்திரியும்

ஆயா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 9.

232:

தொத்தார்பூங்குழல்கன்னியொருத்தியைச் சோலைத்தடம்கொண்டுபுக்கு

முத்தார்கொங்கைபுணர்ந்துஇராநாழிகை மூவேழுசென்றபின்வந்தாய்

ஒத்தார்க்குஒத்தனபேசுவர்உன்னை உரப்பவேநான்ஒன்றும்மாட்டேன்

அத்தா. உன்னைஅறிந்துகொண்டேன் உனக்குஅஞ்சுவன்அம்மம்தரவே. 10.

233:

கரார்மேனிநிறத்தெம்பிரானைக் கடிகமழ்பூங்குழலாய்ச்சி

ஆராஇன்னமுதுண்ணத்தருவன்நான் அம்மம்தாரேனென்றமாற்றம்

பாரார்தொல்புகழான்புதுவைமன்னன் பட்டர்பிரான்சொன்னபாடல்

ஏராரின்னிசைமாலைவல்லார் இருடீகேசனடியாரே. 11.

இரண்டாம் திருமொழி - அஞ்சனவண்ணனை

(யசோதப்பிராட்டி கண்ணனைக் கன்றின்பின் போக்கினதை எண்ணி அநுதபித்தல்) கலிநிலைத்துறை

234:

அஞ்சனவண்ணனை ஆயர்குலக்கொழுந்தினை

மஞ்சனமாட்டி மனைகள்தோறும்திரியாமே

கஞ்சனைக்காய்ந்த கழலடிநோவக்கன்றின்பின்

என்செயப்பிள்ளையைப்போக்கினேன்? எல்லேபாவமே. (2) 1.

235:

பற்றுமஞ்சள்பூசிப் பாவைமாரொடுபாடியில்

சிற்றில்சிதைத்து எங்கும்தீமைசெய்துதிரியாமே

கற்றுத்தூளியுடை வேடர்கானிடைக்கன்றின்பின்

எற்றுக்குஎன்பிள்ளையைப்போக்கினேன்? எல்லேபாவமே. 2.

236:

நன்மணிமேகலை நங்கைமாரொடுநாள்தொறும்

பொன்மணிமேனி புழுதியாடித்திரியாமே

கன்மணிநின்றதிர் கானதரிடைக்கன்றின்பின்

என்மணிவண்ணனைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 3.

237:

வண்ணக்கருங்குழல் மாதர்வந்துஅலர்தூற்றிட

பண்ணிப்பலசெய்து இப்பாடியெங்கும்திரியாமே

கண்ணுக்கினியானைக் கானதரிடைக்கன்றின்பின்

எண்ணற்கரியானைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 4.

238:

அவ்வவ்விடம்புக்கு அவ்வாயர்பெண்டிர்க்குஅணுக்கனாய்

கொவ்வைக்கனிவாய்கொடுத்துக் கூழைமைசெய்யாமே

எவ்வம்சிலையுடை வேடர்கானிடைக்கன்றின்பின்

தெய்வத்தலைவனைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 5.

239:

மிடறுமெழுமெழுத்தோட வெண்ணெய்விழுங்கிப்போய்

படிறுபலசெய்து இப்பாடியெங்கும்திரியாமே

கடிறுபலதிரி கானதரிடைக்கன்றின்பின்

இடறஎன்பிள்ளையைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 6.

240:

வள்ளிநுடங்கிடை மாதர்வந்துஅலர்தூற்றிட

துள்ளிவிளையாடித் தோழரோடுதிரியாமே

கள்ளியுணங்கு வெங்கானதரிடைக்கன்றின்பின்

புள்ளின்தலைவனைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 7.

241:

பன்னிருதிங்கள் வயிற்றில்கொண்டஅப்பாங்கினால்

என்இளங்கொங்கை அமுதமூட்டியெடுத்துயான்

பொன்னடிநோவப் புலரியேகானில்கன்றின்பின்

என்னிளஞ்சிங்கத்தைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 8.

242:

குடையும்செருப்பும்கொடாதே தாமோதரனைநான்

உடையும்கடியன ஊன்றுவெம்பரற்களுடை

கடியவெங்கானிடைக் காலடிநோவக்கன்றின்பின்

கொடியேன்என்பிள்ளையைப்போக்கினேன் எல்லேபாவமே. 9.

243:

என்றும்எனக்குஇனியானை என்மணிவண்ணனை

கன்றின்பின்போக்கினேனென்று அசோதைகழறிய

பொன்திகழ்மாடப் புதுவையர்கோன்பட்டன்சொல்

இன்தமிழ்மாலைகள்வல்லவர்க்கு இடரில்லையே. (2) 10.

மூன்றாம் திருமொழி - சீலைக்குதம்பை

(கண்ணன் கன்றுகள்மேய்த்துவரக் கண்டு யசோதை மகிழ்தல்) எழுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

244:

சீலைக்குதம்பைஒருகாது ஒருகாதுசெந்நிறமேல்தோன்றிப்பூ

கோலப்பணைக்கச்சும்கூறையுடையும் குளிர்முத்தின்கோடாலமும்

காலிப்பின்னேவருகின்ற கடல்வண்ணன்வேடத்தைவந்துகாணீர்

ஞாலத்துப்புத்திரனைப்பெற்றார் நங்கைமீர். நானோமற்றாருமில்லை. (2) 1.

245:

கன்னிநன்மாமதிள்சூழ்தரு பூம்பொழில்காவிரித்தென்னரங்கம்

மன்னியசீர்மதுசூதனா. கேசவா. பாவியேன்வாழ்வுகந்து

உன்னைஇளங்கன்றுமேய்க்கச் சிறுகாலேயூட்டிஒருப்படுத்தேன்

என்னின்மனம்வலியாள்ஒருபெண்இல்லை என்குட்டனேமுத்தம்தா. 2.

246:

காடுகளூடுபோய்க்கன்றுகள்மேய்த்துமறியோடி கார்க்கோடல்பூச்

சூடிவரிகின்றதாமோதரா. கற்றுத்தூளிகாண்உன்னுடம்பு

பேடைமயிற்சாயல்பின்னைமணாளா. நீராட்டமைத்துவைத்தேன்

ஆடிஅமுதுசெய்அப்பனுமுண்டிலன் உன்னோடுஉடனேயுண்பான். 3.

247:

கடியார்பொழிலணிவேங்கடவா. கரும்போரேறே. நீயுகக்கும்

குடையும்செருப்பும்குழலும்தருவிக்கக் கொள்ளாதேபோனாய்மாலே.

கடியவெங்கானிடைக்கன்றின்பின்போன சிறுக்குட்டச்செங்கமல

அடியும்வெதும்பி உன்கண்கள்சிவந்தாய்அசைந்திட்டாய்நீஎம்பிரான். 4.

248:

பற்றார்நடுங்கமுன்பாஞ்சசன்னியத்தை வாய்வைத்தபோரேறே.

எஞ்சிற்றாயர்சிங்கமே. சீதைமணாளா. சிறுக்குட்டச்செங்கண்மாலே.

சிற்றாடையும்சிறுப்பத்திரமும்இவை கட்டிலின்மேல்வைத்துப்போய்

கற்றாயரோடுநீகன்றுகள்மேய்த்துக் கலந்துடன்வந்தாய்போலும். 5.

249:

அஞ்சுடராழிஉன்கையகத்தேந்தும் அழகா. நீபொய்கைபுக்கு

நஞ்சுமிழ்நாகத்தினோடுபிணங்கவும் நான்உயிர்வாழ்ந்திருந்தேன்

என்செய்யஎன்னைவயிறுமறுக்கினாய்? ஏதுமோரச்சமில்லை

கஞ்சன்மனத்துக்குஉகப்பனவேசெய்தாய் காயாம்பூவண்ணம்கொண்டாய். 6.

250:

பன்றியும்ஆமையும்மீனமுமாகிய பாற்கடல்வண்ணா. உன்மேல்

கன்றினுருவாகிமேய்புலத்தேவந்த கள்ளஅசுரன்தன்னை

சென்றுபிடித்துச்சிறுக்கைகளாலே விளங்காயெறிந்தாய்போலும்

என்றும்என்பிள்ளைக்குத்தீமைகள்செய்வார்கள் அங்கனமாவார்களே. 7.

251:

கேட்டறியாதனகேட்கின்றேன் கேசவா. கோவலர்இந்திரற்கு

கட்டியசோறும்கறியும்தயிரும் கலந்துடன்உண்டாய்போலும்

ஊட்டமுதலிலேன்உன்தன்னைக்கொண்டு ஒருபோதும்எனக்கரிது

வாட்டமிலாப்புகழ்வாசுதேவா. உன்னைஅஞ்சுவன்இன்றுதொட்டும். 8.

252:

திண்ணார்வெண்சங்குடையாய். திருநாள்திருவோணமின்றேழுநாள் முன்

பண்ணோர்மொழியாரைக்கூவிமுளையட்டிப் பல்லாண்டுகூறுவித்தேன்

கண்ணாலம்செய்யக் கறியும்கலத்தரிசியும்ஆக்கிவைத்தேன்

கண்ணா. நீநாளைத்தொட்டுக்கன்றின்பின்போகேல் கோலம்செய்திங்கேயிரு. 9.

253:

புற்றரவல்குல்அசோதைநல்லாய்ச்சி தன்புத்திரன்கோவிந்தனை

கற்றினம்மேய்த்துவரக்கண்டுகந்து அவள்கற்பித்தமாற்றமெல்லாம்

செற்றமிலாதவர்வாழ்தரு தென்புதுவைவிட்டுசித்தன்சொல்

கற்றிவைபாடவல்லார் கடல்வண்ணன்கழலிணைகாண்பார்களே. (2) 10.

நான்காம் திருமொழி - தழைகளும்

(காலிப்பின்னேவரும் கண்ணனைக்கண்டு இடைக்கன்னியர் காமுறுதல்) எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

254:

தழைகளும்தொங்கலும்ததும்பிஎங்கும்

தண்ணுமைஎக்கம்மத்தளிதாழ்பீலி

குழல்களும்கீதமுமாகிஎங்கும்

கோவிந்தன்வருகின்றகூட்டம்கண்டு

மழைகொலோவருகின்றதென்றுசொல்லி

மங்கைமார்சாலகவாசல்பற்றி

நுழைவனர்நிற்பனராகி எங்கும்

உள்ளம்விட்டுஊண்மறந்தொழிந்தனரே. (2) 1.

255:

வல்லிநுண்இதழன்னஆடைகொண்டு

வசையறத்திருவரைவிரித்துடுத்து

பல்லிநுண்பற்றாகஉடைவாள்சாத்திப்

பணைக்கச்சுந்திப்பலதழைநடுவே

முல்லைநல்நறுமலர்வேங்கைமலர்

அணிந்து பல்லாயர்குழாம்நடுவே

எல்லியம்போதாகப்பிள்ளைவரும்

எதிர்நின்றுஅங்கினவளைஇழவேன்மினே. 2.

256:

சுரிகையும்தெறிவில்லும்செண்டுகோலும்

மேலாடையும்தோழன்மார்கொண்டோ ட

ஒருகையால்ஒருவன்தன்தோளையூன்றி

ஆநிரையினம்மீளக்குறித்தசங்கம்

வருகையில்வாடியபிள்ளைகண்ணன்

மஞ்சளும்மேனியும்வடிவும்கண்டாள்

அருகேநின்றாள்என்பென்-ஓக்கிக்கண்டாள்

அதுகண்டுஇவ்வூர்ஒன்றுபுணர்க்கின்றதே. 3.

257:

குன்றெடுத்துஆநிரைகாத்தபிரான்

கோவலனாய்க்குழலூதியூதி

கன்றுகள்மேய்த்துத்தன்தோழரோடு

கலந்துடன்வருவானைத்தெருவில்கண்டு

என்றும்இவனையொப்பாரைநங்காய்

கண்டறியேன்ஏடி. வந்துகாணாய்

ஒன்றும்நில்லாவளைகழன்று

துகிலேந்திளமுலையும்என்வசமல்லவே. 4.

258:

சுற்றிநின்றுஆயர்தழைகளிடச்

சுருள்பங்கிநேத்திரத்தால்அணிந்து

பற்றிநின்றுஆயர்கடைத்தலையே

பாடவும்ஆடக்கண்டேன் அன்றிப்பின்

மற்றொருவர்க்குஎன்னைப்பேசலொட்டேன்

மாலிருஞ்சோலைஎம்மாயற்கல்லால்

கொற்றவனுக்குஇவளாமென்றெண்ணிக்

கொடுமின்கள்கொடீராகில்கோழம்பமே. 5.

259:

சிந்துரமிலங்கத்தன்திருநெற்றிமேல்

திருத்தியகோறம்பும்திருக்குழலும்

அந்தரமுழவத்தண்தழைக்காவின்கீழ்

வருமாயரோடுஉடன்வளைகோல்வீச

அந்தமொன்றில்லாதஆயப்பிள்ளை

அறிந்தறிந்துஇவ்வீதிபோதுமாகில்

பந்துகொண்டானென்றுவளைத்துவைத்துப்

பவளவாய்முறுவலும்காண்போம்தோழீ. 6.

260:

சாலப்பல்நிரைப்பின்னேதழைக்காவின்கீழ்

தன்திருமேனிநின்றொளிதிகழ

நீலநல்நறுங்குஞ்சிநேத்திரத்தாலணிந்து

பல்லாயர்குழாம்நடுவே

கோலச்செந்தாமரைக்கண்மிளிரக்

குழலூதியிசைபாடிக்குனித்து ஆயரோடு

ஆலித்துவருகின்றஆயப்பிள்ளை

அழகுகண்டுஎன்மகளயர்க்கின்றதே. 7.

261:

சிந்துரப்பொடிக்கொண்டுசென்னியப்பித்

திருநாமமிட்டங்கோரிலையந்தன்னால்

அந்தரமின்றித்தன்னெறிபங்கியை

அழகியநேத்திரத்தாலணிந்து

இந்திரன்போல்வருமாயப்பிள்ளை

எதிர்நின்றங்கினவளைஇழவேலென்ன

சந்தியில்நின்றுகண்டீர் நங்கைதன்

துகிலொடுசரிவளைகழல்கின்றதே. 8.

262:

வலங்காதின்மேல்தோன்றிப்பூவணிந்து

மல்லிகைவனமாலைமௌவல்மாலை

சிலிங்காரத்தால்குழல்தாழவிட்டுத்

தீங்குழல்வாய்மடுத்தூதியூதி

அலங்காரத்தால்வருமாய்ப்பிள்ளை

அழகுகண்டுஎன்மகள்ஆசைப்பட்டு

விலங்கிநில்லாதுஎதிர்நின்றுகண்டீர்

வெள்வளைகழன்றுமெய்ம்மெலிகின்றதே. 9.

263:

விண்ணின்மீதுஅமரர்கள்விரும்பித்தொழ

மிறைத்துஆயர்பாடியில்வீதியூடே

கண்ணங்காலிப்பின்னேஎழுந்தருளக்கண்டு

இளவாய்க்கன்னிமார்காமுற்ற

வண்ணம் வண்டமர்பொழில்புதுவையர்கோன்

விட்டுசித்தன்சொன்னமாலைபத்தும்

பண்ணின்பம்வரப்பாடும்பத்தருள்ளார்

பரமானவைகுந்தம்நண்ணுவரே. (2) 10.

ஐந்தாம் திருமொழி - அட்டுக்குவி

(கண்ணன் கோவர்த்தனகிரியை குடையாகக்கொண்டு கல்மழை

தடுத்து ஆயரையும் ஆநிரையையும் பாதுகாத்தல்) எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

264:

அட்டுக்குவிசோற்றுப்பருப்பதமும்

தயிர்வாவியும்நெய்யளறும்அடங்கப்

பொட்டத்துற்றி மாரிப்பகைபுணர்த்த

பொருமாகடல்வண்ணன்பொறுத்தமலை

வட்டத்தடங்கண்மடமான்கன்றினை

வலைவாய்ப்பற்றிக்கொண்டு குறமகளிர்

கொட்டைத்தலைப்பால்கொடுத்துவளர்க்கும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. (2) 1.

265:

வழுவொன்றுமிலாச்செய்கை வானவர்கோன்

வலிப்பட்டுமுனிந்துவிடுக்கப்பட்டு

மழைவந்துஎழுநாள்பெய்துமாத்தடுப்ப

மதுசூதன்எடுத்துமறித்தமலை

இழவுதரியாததோரீற்றுப்பிடி

இளஞ்சீயம்தொடர்ந்துமுடுகுதலும்

குழவியிடைக்காலிட்டெதிர்ந்துபொரும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 2.

266:

அம்மைத்தடங்கண்மடவாய்ச்சியரும்

ஆனாயரும்ஆநிரையும்அலறி

எம்மைச்சரணேன்றுகொள்ளென்றிரப்ப

இலங்காழிக்கையெந்தைஎடுத்தமலை

தம்மைச்சரணென்றதம்பாவையரைப்

புனமேய்கின்றமானினம்காண்மினென்று

கொம்மைப்புயக்குன்றர்சிலைகுனிக்கும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 3.

267:

கடுவாய்ச்சினவெங்கண்களிற்றினுக்குக்

கவளமெடுத்துக்கொடுப்பானவன்போல்

அடிவாயுறக்கையிட்டுஎழப்பறித்திட்டு

அமரர்பெருமான்கொண்டுநின்றமலை

கடல்வாய்ச்சென்றுமேகம்கவிழ்ந்திறங்கிக்

கதுவாய்ப்படநீர்முகந்தேறி எங்கும்

குடவாய்ப்படநின்றுமழைபொழியும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 4.

268:

வானத்திலுல்லீர். வலியீர்உள்ளீரேல்

அறையோ. வந்துவாங்குமினென்பவன்போல்

ஏனத்துருவாகியஈசன்எந்தை

இடவனெழவாங்கியெடுத்தமலை

கானக்களியானைதன்கொம்பிழந்து

கதுவாய்மதம்சோரத்தன்கையெடுத்து

கூனல்பிறைவேண்டிஅண்ணாந்துநிற்கும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 5.

269:

செப்பாடுடையதிருமாலவன் தன்

செந்தாமரைக்கைவிரலைந்தினையும்

கப்பாகமடுத்துமணிநெடுந்தோள்

காம்பாகக்கொடுத்துக்கவித்தமலை

எப்பாடும்பரந்திழிதெள்ளருவி

இலங்குமணிமுத்துவடம்பிறழ

குப்பாயமெனநின்றுகாட்சிதரும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 6.

270:

படங்கள்பலவுமுடைப்பாம்பரையன்

படர்பூமியைத்தாங்கிக்கிடப்பவன்போல்

தடங்கைவிரலைந்தும்மலரவைத்துத்

தாமோதரன்தாங்குதடவரைதான்

அடங்கச்சென்றுஇலங்கையையீடழித்த

அனுமன்புகழ்பாடித்தம்குட்டன்களை

குடங்கைக்கொண்டுமந்திகள்கண்வளர்த்தும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 7.

271:

சலமாமுகில்பல்கணப்போர்க்களத்துச்

சரமாரிபொழிந்துஎங்கும்பூசலிட்டு

நலிவானுறக்கேடகம்கோப்பவன்போல்

நாராயணன்முன்முகம்காத்தமலை

இலைவேய்குரம்பைத்தவமாமுனிவர்

இருந்தார்நடுவேசென்றுஅணார்சொறிய

கொலைவாய்ச்சினவேங்கைகள்நின்றுறங்கும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 8.

272:

வன்பேய்முலையுண்டதோர்வாயுடையன்

வன்தூணெனநின்றதோர்வன்பரத்தை

தன்பேரிட்டுக்கொண்டுதரணிதன்னில்

தாமோதரன்தாங்குதடவரைதான்

முன்பேவழிகாட்டமுசுக்கணங்கள்

முதுகில்பெய்துதம்முடைக்குட்டன்களை

கொம்பேற்றியிருந்துகுதிபயிற்றும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 9.

273:

கொடியேறுசெந்தாமரைக்கைவிரல்கள்

கோலமும்அழிந்திலவாடிற்றில

வடிவேறுதிருவுகிர்நொந்துமில

மணிவண்ணன்மலையுமோர்சம்பிரதம்

முடியேறியமாமுகிற்பல்கணங்கள்

முன்னெற்றிநரைத்தனபோல எங்கும்

குடியேறியிருந்துமழைபொழியும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 10.

274:

அரவில்பள்ளிகொண்டுஅரவம்துரந்திட்டு

அரவப்பகையூர்தியவனுடைய

குரவிற்கொடிமுல்லைகள்நின்றுறங்கும்

கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடைமேல்

திருவிற்பொலிமறைவாணர்புத்தூர்த்

திகழ்பட்டர்பிரான்சொன்னமாலைபத்தும்

பரவுமனநன்குடைப்பத்தருள்ளார்

பரமானவைகுந்தம்நண்ணுவரே. (2) 11.

ஆறாம் திருமொழி - நாவலம்

(கண்ணன் புல்லங்குழலூதற்சிறப்பு) 275:

நாவலம்பெரியதீவினில்வாழும்

நங்கைமீர்காள். இதுஓரற்புதம்கேளீர்

தூவலம்புரியுடையதிருமால்

தூயவாயில்குழலோசைவழியே

கோவலர்சிறுமியர்இளங்கொங்கை

குதுகலிப்பஉடலுளவிழ்ந்து எங்கும்

காவலும்கடந்துகயிறுமாலையாகி

வந்துகவிழ்ந்துநின்றனரே. (2) 1.

276:

இடவணரைஇடத்தோளொடுசாய்த்து

இருகைகூடப்புருவம்நெரிந்தேற

குடவயிறுபடவாய்கடைகூடக்

கோவிந்தன்குழல்கொடுஊதினபோது

மடமயில்களொடுமான்பிணைபோலே

மங்கைமார்கள்மலர்க்கூந்தல்அவிழ

உடைநெகிழஓர்கையால்துகில்பற்றி

ஒல்கியோடரிக்கணோடநின்றனரே. 2.

277:

வானிலவரசுவைகுந்தக்குட்டன்

வாசுதேவன்மதுரைமன்னன் நந்த

கோனிளவரசுகோவலர்குட்டன்

கோவிந்தன்குழல்கொடுஊதினபோது

வானிளம்படியர்வந்துவந்தீண்டி

மனமுருகிமலர்க்கண்கள்பனிப்ப

தேனளவுசெறிகூந்தலவிழச்

சென்னிவேர்ப்பச்செவிசேர்த்துநின்றனரே. 3.

278:

தேனுகன்பிலம்பன்காளியனென்னும்

தீப்பப்பூடுகள்அடங்கஉழக்கி

கானகம்படிஉலாவியுலாவிக்

கருஞ்சிறுக்கன்குழலூதினபோது

மேனகையொடுதிலோத்தமைஅரம்பை

உருப்பசியரவர்வெள்கிமயங்கி

வானகம்படியில்வாய்திறப்பின்றி

ஆடல்பாடலவைமாறினர்தாமே. 4.

279:

முன்நரசிங்கமதாகி அவுணன்

முக்கியத்தைமுடிப்பான், மூவுலகில்

மன்னரஞ்சும் மதுசூதனன்வாயில்

குழலினோசை செவியைப்பற்றிவாங்க

நன்னரம்புடையதும்புருவோடு

நாரதனும்தம்தம்வீணைமறந்து

கின்னரமிதுனங்களும் தம்தம்

கின்னரம்தொடுகிலோமென்றனரே. 5.

280:

செம்பெருந்தடங்கண்ணன்திரள்தோளன்

தேவகிசிறுவன்தேவர்கள்சிங்கம்

நம்பரமன்இந்நாள்குழலூதக்

கேட்டவர்கள் இடருற்றனகேளீர்

அம்பரம்திரியும்காந்தப்பரெல்லாம்

அமுதகீதவலையால்சுருக்குண்டு

நம்பரமன்றென்றுநாணிமயங்கி

நைந்துசோர்ந்துகைம்மறித்துநின்றனரே. 6.

281:

புவியுள்நான்கண்டதோரற்புதம்கேளீர்

பூணிமேய்க்கும்இளங்கோவலர்கூட்டத்து

அவையுள் நாகத்தணையான்குழலூத

அமரலோகத்தளவும்சென்றிசைப்ப

அவியுணாமறந்துவானவரெல்லாம்

ஆயர்பாடிநிறையப்புகுந்துஈண்டி

செவியுணாவின்சுவைகொண்டுமகிழ்ந்து

கோவிந்தனைத்தொடர்ந்துஎன்றும்விடாரே. 7.

282:

சிறுவிரல்கள்தடவிப்பரிமாறச்

செங்கண்கோடச்செய்யவாய்கொப்பளிக்க

குறுவெயர்ப்புருவம்கூடலிப்பக்

கோவிந்தன்குழல்கொடுஊதினபோது

பறவையின்கணங்கள்கூடுதுறந்து

வந்துசூழ்ந்துபடுகாடுகிடப்ப

கறவையின்கணங்கள்கால்பரப்பீட்டுக்

கவிழ்ந்திறங்கிச்செவியாட்டகில்லாவே. 8.

283:

திரண்டெழுதழைமழைமுகில்வண்ணன்

செங்கமலமலர்சூழ்வண்டினம்போலே

சுருண்டிருண்டகுழல்தாழ்ந்தமுகத்தான்

ஊதுகின்றகுழலோசைவழியே

மருண்டுமான்கணங்கள்மேய்கைமறந்து

மேய்ந்தபுல்லும்கடைவாய்வழிசோர

இரண்டுபாடும்துலங்காப்புடைபெயரா

எழுதுசித்திரங்கள்போலநின்றனவே. 9.

284:

கருங்கண்தோகைமயிற்பீலியணிந்து

கட்டிநன்குடுத்தபீதகவாடை

அருங்கலவுருவினாயர்பெருமான்

அவனொருவன்குழலூதினபோது

மரங்கள்நின்றுமதுதாரைகள்பாயும்

மலர்கள்வீழும்வளர்கொம்புகள்தாழும்

இரங்கும்கூம்பும்திருமால்நின்றநின்ற

பக்கம்நோக்கி அவைசெய்யும்குணமே. 10.

285:

குழலிருண்டுசுருண்டேறியகுஞ்சிக்

கோவிந்தனுடையகோமளவாயில்

குழல்முழைஞ்சுகளினூடுகுமிழ்த்துக்

கொழித்திழிந்தஅமுதப்புனல்தன்னை

குழல்முழவம்விளம்பும்புதுவைக்கோன்

விட்டுசித்தன்விரித்ததமிழ்வல்லார்

குழலைவென்றகுளிர்வாயினராகிச்

சாதுகோட்டியுள்கொள்ளப்படுவாரே. (2) 11.

ஏழாம் திருமொழி - ஐயபுழுதி

(திருமாலினிடத்து ஈடுபட்ட தலைமகள் இளமை கண்டு

நற்றாய் இரங்கும் பாசுரம்)

அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

286:

ஐயபுழுதிஉடம்பளைந்து இவள்பேச்சுமலந்தலையாய்

செய்யநூலின்சிற்றாடை செப்பனடுக்கவும்வல்லளல்லள்

கையினில்சிறுதூதையோடு இவள்முற்றில்பிரிந்துமிலள்

பையரவணைப்பள்ளியானோடு கைவைத்துஇவள்வருமே. (2) 1.

287:

வாயில்பல்லும்எழுந்தில மயிரும்முடிகூடிற்றில

சாய்விலாதகுறுந்தலைச் சிலபிள்ளைகளோடிணங்கி

தீயிணக்கிணங்காடிவந்து இவள்தன்னன்னசெம்மைசொல்லி

மாயன்மாமணிவண்ணன்மேல் இவள்மாலுறுகின்றாளே. 2.

288:

பொங்குவெண்மணல்கொண்டு சிற்றிலும்முற்றத்திழைக்கலுறில்

சங்குசக்கரம்தண்டுவாள் வில்லுமல்லதுஇழைக்கலுறால்

கொங்கைஇன்னம்குவிந்தெழுந்தில கோவிந்தனோடுஇவளை

சங்கையாகிஎன்னுள்ளம் நாள்தொறும்தட்டுளுப்பாகின்றதே. 3.

289:

ஏழைபேதைஓர்பாலகன்வந்து என்பெண்மகளையெள்கி

தோழிமார்பலர்கொண்டுபோய்ச்செய்த சூழ்ச்சியையார்க்குரைக்கேன்?

ஆழியானென்னுமாழமோழையில் பாய்ச்சிஅகப்படுத்தி

மூழையுப்பறியாததென்னும் மூதுரையுமிலளே. 4.

290:

நாடும்ஊரும்அறியவேபோய் நல்லதுழாயலங்கள்

சூடி நாரணன்போமிடமெல்லாம் சோதித்துழிதருகின்றாள்

கேடுவேண்டுகின்றார்பலருளர் கேசவனோடுஇவளை

பாடுகாவலிடுமினென்றென்று பார்தடுமாறினதே. 5.

291:

பட்டம்கட்டிப்பொற்றோடுபெய்து இவள்பாடகமும்சிலம்பும்

இட்டமாகவளர்த்தெடுத்தேனுக்கு என்னோடுஇருக்கலுறாள்

பொட்டப்போய்ப்புறப்பட்டுநின்று இவள்பூவைப்பூவண்ணாவென்னும்

வட்டவார்குழல்மங்கைமீர். இவள்மாலுறுகின்றாளே. 6.

292:

பேசவும் தரியாதபெண்மையின் பேதையேன்பேதைஇவள்

கூசமின்றிநின்றார்கள்தம்மெதிர் கோல்கழிந்தான்மூழையாய்

கேசவாவென்றும்கேடிலீயென்றும் கிஞ்சுகவாய்மொழியாள்

வாசவார்குழல்மங்கைமீர். இவள்மாலுறுகின்றாளே. 7.

293:

காறைபூணும்கண்ணாடிகாணும் தன்கையில்வளைகுலுக்கும்

கூறையுடுக்கும்அயர்க்கும் தங்கொவ்வைச்செவ்வாய்திருத்தும்

தேறித்தேறிநின்று ஆயிரம்பேர்த்தேவன்திறம்பிதற்றும்

மாறில்மாமணிவண்ணன்மேல் இவள்மாலுறுகின்றாளே. 8.

294:

கைத்தலத்துள்ளமாடழியக் கண்ணாலங்கள்செய்து இவளை

வைத்துவைத்துக்கொண்டுஎன்னவாணியம்? நம்மைவடுப்படுத்தும்

செய்த்தலையெழுநாற்றுப்போல் அவன்செய்வனசெய்துகொள்ள

மைத்தடமுகில்வண்ணன்பக்கல் வளரவிடுமின்களே. 9.

295:

பெருப்பெருத்தகண்ணாலங்கள்செய்து பேணிநம்மில்லத்துள்ளே

இருத்துவானெண்ணிநாமிருக்க இவளும்ஒன்றெண்ணுகின்றாள்

மருத்துவப்பதம்நீங்கினாளென்னும்வார்த்தை படுவதன்முன்

ஒருப்படுத்திடுமின்இவளை உலகளந்தானிடைக்கே. 10.

296:

ஞாலமுற்றும்உண்டுஆலிலைத்துயில் நாராயணனுக்கு இவள்

மாலதாகிமகிழ்ந்தனளென்று தாயுரைசெய்ததனை

கோலமார்பொழில்சூழ்புதுவையர்கோன் விட்டுசித்தன்சொன்ன

மாலைபத்தும்வல்லவர்கட்கு இல்லைவருதுயரே. (2) 11.

எட்டாம் திருமொழி - நல்லதோர் தாமரை

(தலைமகனுடன் சென்ற தலைமகளைக் குறித்து தாய்

பலபடி வருந்திக்கூறும் பாசுரம்)

அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

297:

நல்லதோர்தாமரைப்பொய்கை நாண்மலர்மேல்பனிசோர

அல்லியும்தாதும்உதிர்ந்திட்டு அழகழிந்தாலொத்ததாலோ

இல்லம்வெறியோடிற்றாலோ என்மகளைஎங்கும்காணேன்

மல்லரையட்டவன்பின்போய் மதுரைப்புறம்புக்காள்கொலோ? (2) 1.

298:

ஒன்றுமறிவொன்றில்லாத உருவறைக்கோபாலர்தங்கள்

கன்றுகால்மாறுமாபோலே கன்னியிருந்தாளைக்கொண்டு

நன்றும்கிறிசெய்துபோனான் நாராயணன்செய்ததீமை

என்றும்எமர்கள்குடிக்கு ஓரேச்சுக்கொலாயிடுங்கொலோ? 2.

299:

குமரிமணம்செய்துகொண்டு கோலம்செய்துஇல்லத்திருத்தி

தமரும்பிறரும்அறியத் தாமோதரற்கென்றுசாற்றி

அமரர்பதியுடைத்தேவி அரசாணியை வழிபட்டு

துமிலமெழப்பறைகொட்டித் தோரணம்நாட்டிடுங்கொலோ? 3.

300:

ஒருமகள்தன்னையுடையேன் உலகம்நிறைந்தபுகழால்

திருமகள்போலவளர்த்தேன் செங்கண்மால்தான்கொண்டுபோனான்

பெருமகளாய்க்குடிவாழ்ந்து பெரும்பிள்ளைபெற்றஅசோதை

மருமகளைக்கண்டுகந்து மணாட்டுப்புறம்செய்யுங்கொலோ? 4.

301:

தம்மாமன்நந்தகோபாலன் தழீஇக்கொண்டுஎன்மகள்தன்னை

செம்மாந்திரேயென்றுசொல்லிச் செழுங்கயற்கண்ணும்செவ்வாயும்

கொம்மைமுலையும்இடையும் கொழும்பணைத்தோள்களும்கண்டிட்டு

இம்மகளைப்பெற்றதாயர் இனித்தரியாரென்னுங்கொலோ? 5.

302:

வேடர்மறக்குலம்போலே வேண்டிற்றுச்செய்துஎன்மகளை

கூடியகூட்டமேயாகக் கொண்டுகுடிவாழுங்கொலோ?

நாடும்நகரும்அறிய நல்லதோர்கண்ணாலம்செய்து

சாடிறப்பாய்ந்தபெருமான் தக்கவாகைப்பற்றுங்கொலோ? 6.

303:

அண்டத்தமரர்பெருமான் ஆழியான்இன்றுஎன்மகளை

பண்டப்பழிப்புக்கள்சொல்லிப் பரிசறஆண்டிடுங்கொலோ?

கொண்டுகுடிவாழ்க்கைவாழ்ந்து கோவலப்பட்டம்கவித்து

பண்டைமணாட்டிமார்முன்னே பாதுகாவல்வைக்குங்கொலோ? 7.

304:

குடியில்பிறந்தவர்செய்யும் குணமொன்றும்செய்திலன்அந்தோ.

நடையொன்றும்செய்திலன்நங்காய். நந்தகோபன்மகன்கண்ணன்

இடையிருபாலும்வணங்க இளைத்திளைத்துஎன்மகள்ஏங்கி

கடைகயிறேபற்றிவாங்கிக் கைதழும்பேறிடுங்கொலோ? 8.

305:

வெண்ணிறத்தோய்தயிர்தன்னை வெள்வரைப்பின்முன்எழுந்து

கண்ணுறங்காதேயிருந்து கடையவும்தான்வல்லள்கொலோ?

ஒண்ணிறத்தாமரைச்செங்கண் உலகளந்தான்என்மகளை

பண்ணறையாப்பணிகொண்டு பரிசறஆண்டிடுங்கொலோ? 9.

306:

மாயவன்பின்வழிசென்று வழியிடைமாற்றங்கள்கேட்டு

ஆயர்கள்சேரியிலும்புக்கு அங்குத்தைமாற்றமுமெல்லாம்

தாயவள்சொல்லியசொல்லைத் தண்புதுவைப்பட்டன்சொன்ன

தூயதமிழ்ப்பத்தும்வல்லார் தூமணிவண்ணனுக்காளரே. (2) 10.

ஒன்பதாம் திருமொழி - என்னாதன்

(க்ருஷ்ணாவதார ராமாவதாரங்களின் குணசேஷ்டிதங்களை

இறண்டு தோழியர் எதிரெதிராகக்கூறி உந்திபறித்தல்) கலித்தாழிசை

307:

என்னாதன்தேவிக்கு அன்றுஇன்பப்பூஈயாதாள்

தன் நாதன்காணவே தண்பூமரத்தினை

வன்னாதப்புள்ளால் வலியப்பறித்திட்ட

என்னாதன்வன்மையைப்பாடிப்பற

எம்பிரான்வன்மையைப்பாடிப்பற. (2) 1.

308:

என்வில்வலிகண்டு போவென்றுஎதிர்வந்தான்

தன் வில்லினோடும் தவத்தைஎதிர்வாங்கி

முன்வில்வலித்து முதுபெண்ணுயிருண்டான்

தன் வில்லின்வன்மையைப்பாடிப்பற

தாசரதிதன்மையைப்படிப்பற. 2.

309:

உருப்பிணிநங்கையைத் தேரேற்றிக்கொண்டு

விருப்புற்றங்கேக விரைந்துஎதிர்வந்து

செருக்குற்றான் வீரம்சிதைய தலையைச்

சிரைத்திட்டான்வன்மையைப்பாடிப்பற

தேவகிசிங்கத்தைப்பாடிப்பற. 3.

310:

மாற்றுத்தாய்சென்று வனம்போகேஎன்றிட

ஈற்றுத்தாய்பின்தொடர்ந்து எம்பிரான். என்றுஅழ

கூற்றுத்தாய்சொல்லக் கொடியவனம்போன

சீற்றமிலாதானைப்பாடிப்பற

சீதைமணாளனைப்பாடிப்பற. 4.

311:

பஞ்சவர்தூதனாய்ப் பாரதம்கைசெய்து

நஞ்சுமிழ்நாகம்கிடந்த நல்பொய்கைபுக்கு

அஞ்சப்பணத்தின்மேல் பாய்ந்திட்டுஅருள்செய்த

அஞ்சனவண்ணனைப்பாடிப்பற

அசோதைதன்சிங்கத்தைப்பாடிப்பற. 5.

312:

முடியொன்றிமூவுலகங்களும் ஆண்டு உன்

அடியேற்கருளென்று அவன்பின்தொடர்ந்த

படியில்குணத்துப் பரதநம்பிக்கு அன்று

அடிநிலையீந்தானைப்பாடிப்பற

அயோத்தியர்கோமானைப்பாடிப்பற. 6.

313:

காளியன்பொய்கைகலங்கப்பாய்ந்திட்டு அவன்

நீள்முடியைந்திலும்நின்று நடம்செய்து

மீளஅவனுக்கு அருள்செய்தவித்தகன்

தோள்வலிவீரமேபாடிப்பற

தூமணிவண்ணனைப்பாடிப்பற. 7.

314:

தார்க்குஇளந்தம்பிக்கு அரசீந்து தண்டகம்

நூற்றவள் சொல்கொண்டுபோகி நுடங்கிடைச்

சூர்ப்பணகாவைச்செவியொடுமூக்கு அவள்

ஆர்க்கஅரிந்தானைப்பாடிப்பற

அயோத்திக்கரசனைப்பாடிப்பற. 8.

315:

மாயச்சகடமுதைத்து மருதிறுத்து

ஆயர்களோடுபோய் ஆநிரைகாத்து அணி

வேயின்குழலூதி வித்தகனாய்நின்ற

ஆயர்களேற்றினைப்பாடிப்பற

ஆநிரைமேய்த்தானைப்பாடிப்பற. 9.

316:

காரார்கடலையடைத்திட்டு இலங்கைபுக்கு

ஓராதான்பொன்முடி ஒன்பதோடொன்றையும்

நேராஅவன்தம்பிக்கே நீளரசீந்த

ஆராவமுதனைப்பாடிப்பற

அயோத்தியர்வேந்தனைப்பாடிப்பற. 10.

தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

317:

நந்தன்மதலையைக் காகுத்தனைநவின்று

உந்திபறந்த ஒளியிழையார்கள்சொல்

செந்தமிழ்த்தென்புதுவை விட்டுசித்தன்சொல்

ஐந்தினோடைந்தும்வல்லார்க்கு அல்லலில்லையே. (2) 11.

பத்தாம் திருமொழி - நெறிந்தகருங்குழல்

(இலங்கைக்கு தூதுசென்ற திருவடி பிராட்டியைக் கண்டு,

சக்கரவர்த்தித்திருமகன் கூறிய சில அடையாளங்களைக்

கூறிக் கணையாழிகொடுத்துக் களிப்பித்தல்)

கலிவிருத்தம்

318:

நெறிந்தகருங்குழல்மடவாய். நின்னடியேன்விண்ணப்பம்

செறிந்தமணிமுடிச்சனகன் சிலையிறுத்துநினைக்கொணர்ந்தது

அறிந்து அரசுகளைகட்ட அருந்தவத்தோன்இடைவிலங்க

செறிந்தசிலைகொடுதவத்தைச் சிதைத்ததும்ஓரடையாளம். (2) 1.

319:

அல்லியம்பூமலர்க்கோதாய். அடிபணிந்தேன்விண்ணப்பம்

சொல்லுகேன்கேட்டருளாய் துணைமலர்க்கண்மடமானே.

எல்லியம்போதினிதிருத்தல் இருந்ததோரிடவகையில்

மல்லிகைமாமாலைகொண்டு அங்குஆர்த்ததும்ஓரடையாளம். 2.

320:

கலக்கியமாமனத்தனளாய்க் கைகேசிவரம்வேண்ட

மலக்கியமாமனத்தனனாய் மன்னவனுமறாதொழிய

குலக்குமரா. காடுறையப்போ என்றுவிடைகொடுப்ப

இலக்குமணன்தன்னொடும் அங்குஏகியதுஓரடையாளம். 3.

321:

வாரணிந்தமுலைமடவாய். வைதேவீ. விண்ணப்பம்

தேரணிந்தஅயோத்தியர்கோன் பெருந்தேவீ. கேட்டருளாய்

கூரணிந்தவேல்வலவன் குகனோடும்கங்கைதன்னில்

சீரணிந்ததோழமை கொண்டதும்ஓரடையாளம். 4.

322:

மானமருமெல்நோக்கி. வைதேவீ. விண்ணப்பம்

கானமரும்கல்லதர்போய்க் காடுறைந்தகாலத்து

தேனமரும்பொழிற்சாரல் சித்திரகூடத்துஇருப்ப

பால்மொழியாய். பரதநம்பி பணிந்ததும்ஓரடையாளம். 5.

323:

சித்திரகூடத்துஇருப்பச் சிறுகாக்கைமுலைதீண்ட

அத்திரமேகொண்டெறிய அனைத்துலகும்திரிந்தோடி

வித்தகனே. இராமாவோ. நின்னபயம்என்றுஅழைப்ப

அத்திரமேஅதன்கண்ணை அறுத்ததும்ஓரடையாளம். 6.

324:

மின்னொத்த_ண்ணிடையாய். மெய்யடியேன்விண்ணப்பம்

பொன்னொத்தமானொன்று புகுந்துஇனிதுவிளையாட

நின்னன்பின்வழிநின்று சிலைபிடித்துஎம்பிரான்ஏக

பின்னேஅங்குஇலக்குமணன் பிரிந்ததும்ஓரடையாளம். 7.

325:

மைத்தகுமாமலர்க்குழலாய். வைதேவீ. விண்ணப்பம்

ஒத்தபுகழ்வானரக்கோன் உடனிருந்துநினைத்தேட

அத்தகுசீரயோத்தியர்கோன் அடையாளமிவைமொழிந்தான்

இத்தகையால்அடையாளம் ஈதுஅவன்கைமோதிரமே. 8.

326:

திக்குநிறைபுகழாளன் தீவேள்விச்சென்றநாள்

மிக்கபெருஞ்சபைநடுவே வில்லிறுத்தான்மோதிரம்கண்டு

ஒக்குமால்அடையாளம் அனுமான். என்றுஉச்சிமேல்

வைத்துக்கொண்டு உகந்தனளால் மலர்க்குழலாள்சீதையுமே. (2) 9.

327:

வாராரும்முலைமடவாள் வைதேவிதனைக்கண்டு

சீராரும்திறலனுமன் தெரிந்துரைத்தஅடையாளம்

பாராரும்புகழ்ப்புதுவைப் பட்டர்பிரான்பாடல்வல்லார்

ஏராரும்வைகுந்தத்து இமையவரோடுஇருப்பாரே. (2) 10.

நான்காம்பத்து

முதல் திருமொழி - கதிராயிரம்

(ஸர்வேஸ்வரனைக் காணவேணுமென்று தேடுவார் சிலரும், கண்டார் சிலருமாகக் கூறுதல்)

அறுசீர்க்கழிநெடிலடிய'சிரியவிருத்தம்

328:

கதிராயிரமிரவி கலந்தெரித்தாலொத்தநீள்முடியன்

எதிரில்பெருமைஇராமனை இருக்குமிடம்நாடுதிரேல்

அதிரும்கழற்பொருதோள் இரணியனாகம்பிளந்துஅரியாய்

உதிரமளைந்தகையோடிருந்தானை உள்ளவாகண்டாருளர். (2) 1.

329:

நாந்தகம்சங்குதண்டு நாணொலிச்சார்ங்கம்திருச்சக்கரம்

ஏந்துபெருமைஇராமனை இருக்குமிடம்நாடுதிரேல்

காந்தள்முகிழ்விரல்சீதைக்காகிக் கடுஞ்சிலைசென்றிறுக்க

வேந்தர்தலைவஞ்சனகராசன்தன் வேள்வியில்கண்டாருளர். 2.

330:

கொலையானைக்கொம்புபறித்துக் கூடலர்சேனைபொருதழிய

சிலையால்மராமரமெய்ததேவனைச் சிக்கெனநாடுதிரேல்

தலையால்குரக்கினம்தாங்கிச்சென்று தடவரைகொண்டடைப்ப

அலையார்கடற்கரைவீற்றிருந்தானை அங்குத்தைக்கண்டாருளர். 3.

331:

தோயம்பரந்தநடுவுசூழலில் தொல்லைவடிவுகொண்ட

மாயக்குழவியதனைநாடுறில் வம்மின்சுவடுரைக்கேன்

ஆயர்மடமகள்பின்னைக்காகி அடல்விடையேழினையும்

வீயப்பொருதுவியர்த்துநின்றானை மெய்ம்மையேகண்டாருளர். 4.

332:

நீரேறுசெஞ்சடைநீலகண்டனும் நான்முகனும் முறையால்

சீரேறுவாசகஞ்செய்யநின்ற திருமாலைநாடுதிரேல்

வாரேறுகொங்கைஉருப்பிணியை வலியப்பிடித்துக்கொண்டு

தேரேற்றி சேனைநடுவுபோர்செய்யச் சிக்கெனக்கண்டாருளர். 5.

333:

பொல்லாவடிவுடைப்பேய்ச்சிதுஞ்சப் புணர்முலைவாய்மடுக்க

வல்லானை மாமணிவண்ணனை மருவுமிடம்நாடுதிரேல்

பல்லாயிரம்பெருந்தேவிமாரொடு பௌவம்ஏறிதுவரை

எல்லாரும்சூழச்சிங்காசனத்தே இருந்தானைக்கண்டாருளர். 6.

334:

வெள்ளைவிளிசங்குவெஞ்சுடர்த்திருச்சக்கரம் ஏந்துகையன்

உள்ளவிடம்வினவில் உமக்குஇறைவம்மின்சுவடுரைக்கேன்

வெள்ளைப்புரவிக்குரக்குவெல்கொடித் தேர்மிசைமுன்புநின்று

கள்ளப்படைத்துணையாகிப் பாரதம்கைசெய்யக்கண்டாருளர். 7.

335:

நாழிகைகூறிட்டுக்காத்துநின்ற அரசர்கள்தம்முகப்பே

நாழிகைபோகப்படைபொருதவன் தேவகிதன்சிறுவன்

ஆழிகொண்டுஅன்றுஇரவிமறைப்பச் சயத்திரதன்தலையை

பாழிலுருளப்படைபொருதவன் பக்கமேகண்டாருளர். 8.

336:

மண்ணும்மலையும்மறிகடல்களும் மற்றும்யாவுமெல்லாம்

திண்ணம்விழுங்கியுமிழ்ந்ததேவனைச் சிக்கெனநாடுதிரேல்

எண்ணற்கரியதோரேனமாகி இருநிலம்புக்கிடந்து

வண்ணக்கருங்குழல்மாதரோடு மணந்தானைக்கண்டாருளர். 9.

337:

கரியமுகில்புரைமேனிமாயனைக் கண்டசுவடுரைத்து

புரவிமுகம்செய்துசெந்நெலோங்கி விளைகழனிப்புதுவை

திருவிற்பொலிமறைவாணன்பட்டர்பிரான் சொன்னமாலைபத்தும்

பரவுமனமுடைப்பத்தருள்ளார் பரமனடிசேர்வர்களே. (2) 10.

இரண்டாம் திருமொழி - அலம்பாவெருட்டா

(திருமாலிருஞ்சோலைமலைச்சிறப்பு)

கலிநிலைத்துறை

338:

அலம்பாவெருட்டாக்கொன்று திரியும்அரக்கரை

குலம்பாழ்படுத்துக் குலவிளக்காய்நின்றகோன்மலை

சிலம்பார்க்கவந்து தெய்வமகளிர்களாடும்சீர்

சிலம்பாறுபாயும் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. (2) 1.

339:

வல்லாளன்தோளும் வாளரக்கன்முடியும் தங்கை

பொல்லாதமூக்கும் போக்குவித்தான்பொருந்தும்மலை

எல்லாவிடத்திலும் எங்கும்பரந்துபல்லாண்டொலி

செல்லாநிற்கும்சீர்த் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 2.

340:

தக்கார்மிக்கார்களைச் சஞ்சலம்செய்யும்சலவரை

தெக்காநெறியேபோக்குவிக்கும் செல்வன்பொன்மலை

எக்காலமும்சென்று சேவித்திருக்கும்அடியரை

அக்கானெறியைமாற்றும் தண்திருமாலிருஞ்சோலையே. 3.

341:

ஆனாயர்கூடி அமைத்தவிழவை அமரர்தம்

கோனார்க்கொழியக் கோவர்த்தனத்துச்செய்தான்மலை

வானாட்டில்நின்று மாமலர்க்கற்பகத்தொத்திழி

தேனாறுபாயும் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 4.

342:

ஒருவாரணம் பணிகொண்டவன்பொய்கையில் கஞ்சன்தன்

ஒருவாரணம் உயிருண்டவன்சென்றுறையும்மலை

கருவாரணம் தன்பிடிதுறந்தோட கடல்வண்ணன்

திருவாணைகூறத்திரியும் தண்திருமாலிருஞ்சோலையே. 5.

343:

ஏவிற்றுச்செய்வான் ஏன்றெதிர்ந்துவந்தமல்லரை

சாவத்தகர்த்த சாந்தணிதோள்சதுரன்மலை

ஆவத்தனமென்று அமரர்களும்நன்முனிவரும்

சேவித்திருக்கும் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 6.

344:

மன்னர்மறுக மைத்துனன்மார்க்குஒருதேரின்மேல்

முன்னங்குநின்று மோழையெழுவித்தவன்மலை

கொன்னவில்கூர்வேற்கோன் நெடுமாறன்தென்கூடற்கோன்

தென்னன்கொண்டாடும் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 7.

345:

குறுகாதமன்னரைக் கூடுகலக்கி வெங்கானிடைச்

சிறுகால்நெறியேபோக்குவிக்கும் செல்வன்பொன்மலை

அறுகால்வரிவண்டுகள் ஆயிரநாமம்சொல்லி

சிறுகாலைப்பாடும் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 8.

346:

சிந்தப்புடைத்துச் செங்குருதிகொண்டு பூதங்கள்

அந்திப்பலிகொடுத்து ஆவத்தனம்செய்அப்பன்மலை

இந்திரகோபங்கள் எம்பெருமான்கனிவாயொப்பான்

சிந்தும்புறவில் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 9.

347:

எட்டுத்திசையும் எண்ணிறந்தபெருந்தேவிமார்

விட்டுவிளங்க வீற்றிருந்தவிமலன்மலை

பட்டிப்பிடிகள் பகடுறிஞ்சிச்சென்று மாலைவாய்த்

தெட்டித்திளைக்கும் தென்திருமாலிருஞ்சோலையே. 10.

348:

மருதப்பொழிலணி மாலிருஞ்சோலைமலைதன்னை

கருதியுறைகின்ற கார்க்கடல்வண்ணனம்மான்தன்னை

விரதம்கொண்டேத்தும் வில்லிபுத்தூர்விட்டுசித்தன்சொல்

கருதியுரைப்பவர் கண்ணன்கழலிணைகாண்பார்களே. (2) 11.

மூன்றாம் திருமொழி - உருப்பிணிநங்கை

(திருமாலிருஞ்சோலைமலையின் சிறப்பு) கலிநிலைத்துறை

349:

உருப்பிணிநங்கைதன்னைமீட்பான் தொடர்ந்தோடிச்சென்ற

உருப்பனையோட்டிக்கொண்டிட்டு உறைத்திட்டஉறைப்பன்மலை

பொருப்பிடைக்கொன்றைநின்று முறியாழியும்காசும்கொண்டு

விருப்பொடுபொன்வழங்கும் வியன்மாலிருஞ்சோலையதே. (2) 1.

350:

கஞ்சனும்காளியனும் களிறும்மருதும்எருதும்

வஞ்சனையில்மடிய வளர்ந்தமணிவண்ணன்மலை

நஞ்சுமிழ்நாகமெழுந்தணவி நளிர்மாமதியை

செஞ்சுடர்நாவளைக்கும் திருமாலிருஞ்சோலையதே. 2.

351:

மன்னுநரகன்தன்னைச் சூழ்போகிவளைத்தெறிந்து

கன்னிமகளிர்தம்மைக் கவர்ந்தகடல்வண்ணன்மலை

புன்னைசெருந்தியொடு புனவேங்கையும்கோங்கும்நின்று

பொன்னரிமாலைகள்சூழ் பொழில்மாலிருஞ்சோலையதே. 3.

352:

மாவலிதன்னுடைய மகன்வாணன்மகளிருந்த

காவலைக்கட்டழித்த தனிக்காளைகருதும்மலை

கோவலர்கோவிந்தனைக் குறமாதர்கள் பண்குறிஞ்சிப்

பாவொலிபாடிநடம்பயில் மாலிருஞ்சோலையதே. 4.

353:

பலபலநாழம்சொல்லிப்பழித்த சிசுபாலன்தன்னை

அலவலைமைதவிர்த்த அழகன்அலங்காரன்மலை

குலமலைகோலமலை குளிர்மாமலைகொற்றமலை

நிலமலைநீண்டமலை திருமாலிருஞ்சோலையதே. (2) 5.

354:

பாண்டவர்தம்முடைய பாஞ்சாலிமறுக்கமெல்லாம்

ஆண்டுஅங்குநூற்றுவர்தம் பெண்டிர்மேல்வைத்தஅப்பன்மலை

பாண்தகுவண்டினங்கள் பண்கள்பாடிமதுப்பருக

தோண்டலுடையமலை தொல்லைமாலிருஞ்சோலையதே. 6.

355:

கனங்குழையாள்பொருட்டாக் கணைபாரித்து அரக்கர்தங்கள்

இனம்கழுவேற்றுவித்த எழில்தோள்எம்மிராமன்மலை

கனம்கொழிதெள்ளருவி வந்துசூழ்ந்துஅகல்ஞாலமெல்லாம்

இனம்குழுவாடும்மலை எழில்மாலிருஞ்சோலையதே. 7.

356:

எரிசிதறும்சரத்தால் இலங்கையினை தன்னுடைய

வரிசிலைவாயில்பெய்து வாய்க்கோட்டம்தவிர்த்துகந்த

அரையனமரும்மலை அமரரொடுகோனும்சென்று

திரிசுடர்சூழும்மலை திருமாலிருஞ்சோலையதே. 8.

357:

கோட்டுமண்கொண்டிடந்து குடங்கையில்மண்கொண்டளந்து

மீட்டுமதுண்டுமிழ்ந்து விளையாடுவிமலன்மலை

ஈட்டியபல்பொருள்கள் எம்பிரானுக்குஅடியுறையென்று

ஓட்டரும்தண்சிலம்பாறுடை மாலிருஞ்சோலையதே. 9.

358:

ஆயிரம்தோள்பரப்பி முடியாயிரம்மின்னிலக

ஆயிரம்பைந்தலைய அனந்தசயனன்ஆளும்மலை

ஆயிரமாறுகளும் சுனைகள்பலவாயிரமும்

ஆயிரம்பூம்பொழிலுமுடை மாலிருஞ்சோலையதே. (2) 10.

359:

மாலிருஞ்சோலையென்னும் மலையையுடையமலையை

நாலிருமூர்த்திதன்னை நால்வேதக்கடலமுதை

மேலிருங்கற்பகத்தை வேதாந்தவிழுப்பொருளில்

மேலிருந்தவிளக்கை விட்டுசித்தன்விரித்தனவே. (2) 11.

நான்காம் திருமொழி - நாவகாரியம்

(முக்கரணங்களாலும் திருக்கோட்டியூரை அனுபவிப்பவரைக் கொண்டாடியும்,

அவ்வாறு அனுபவியாத அவைஷ்ணவரை இழித்தும் கூறுதல்) எழுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

360:

நாவகாரியம்சொல்லிலாதவர் நாள்தொறும்விருந்தோம்புவார்

தேவகாரியம்செய்து வேதம்பயின்றுவாழ்திருக்கோட்டியூர்

மூவர்காரியமும்திருத்தும் முதல்வனைச்சிந்தியாத அப்

பாவகாரிகளைப்படைத்தவன் எங்ஙனம்படைத்தான்கொலோ. (2) 1.

361:

குற்றமின்றிக்குணம்பெருக்கிக் குருக்களுக்குஅனுகூலராய்

செற்றமொன்றுமிலாத வண்கையினார்கள்வாழ்திருக்கோட்டியூர்

துற்றியேழுலகுண்ட தூமணிவண்ணன்தன்னைத்தொழாதவர்

பெற்றதாயர்வயிற்றினைப் பெருநோய்செய்வான்பிறந்தார்களே. 2.

362:

வண்ணநல்மணியும் மரகதமும்அழுத்தி நிழலெழும்

திண்ணைசூழ் திருக்கோட்டியூர்த் திருமாலவன்திருநாமங்கள்

எண்ணக்கண்டவிரல்களால் இறைப்பொழுதும்எண்ணகிலாதுபோய்

உண்ணக்கண்டதம்ஊத்தைவாய்க்குக் கவளமுந்துகின்றார்களே. 3.

363:

உரகமெல்லணையான்கையில் உறைசங்கம்போல்மடவன்னங்கள்

நிரைகணம்பரந்தேறும் செங்கமலவயல்திருக்கோட்டியூர்

நரகநாசனைநாவிற்கொண்டழையாத மானிடசாதியர்

பருகுநீரும்உடுக்குங்கூறையும் பாவம்செய்தனதாங்கொலோ. 4.

364:

ஆமையின்முதுகத்திடைக்குதிகொண்டு தூமலர்சாடிப்போய்

தீமைசெய்துஇளவாளைகள் விளையாடுநீர்த்திருக்கோட்டியூர்

நேமிசேர்தடங்கையினானை நினைப்பிலாவலிநெஞ்சுடை

பூமிபாரங்களுண்ணும்சோற்றினைவாங்கிப் புல்லைத்திணிமினே. 5.

365:

பூதமைந்தொடுவேள்வியைந்து புலன்களைந்துபொறிகளால்

ஏதமொன்றுமிலாத வண்கையினார்கள்வாழ்திருக்கோட்டியூர்

நாதனைநரசிங்கனை நவின்றேத்துவார்களுழக்கிய

பாததூளிபடுதலால் இவ்வுலகம்பாக்கியம்செய்ததே. 6.

366:

குருந்தமொன்றொசித்தானொடும்சென்று கூடியாடிவிழாச்செய்து

திருந்துநான்மறையோர் இராப்பகல்ஏத்திவாழ்திருக்கோட்டியூர்

கருந்தடமுகில்வண்ணனைக் கடைக்கொண்டுகைதொழும்பத்தர்கள்

இருந்தவூரிலிருக்கும்மானிடர் எத்தவங்கள்செய்தார்கொலோ. 7.

367:

நளிர்ந்தசீலன்நயாசலன் அபிமனதுங்கனை நாள்தொறும்

தெளிந்தசெல்வனைச்சேவகங்கொண்ட செங்கண்மால்திருக்கோட்டியூர்

குளிர்ந்துறைகின்றகோவிந்தன் குணம்பாடுவாருள்ளநாட்டினுள்

விளைந்ததானியமும் இராக்கதர்மீதுகொள்ளகிலார்களே. 8.

368:

கொம்பினார்பொழில்வாய் குயிலினம்கோவிந்தன்குணம்பாடுசீர்

செம்பொனார்மதிள்சூழ் செழுங்கழனியுடைத்திருக்கோட்டியூர்

நம்பனைநரசிங்கனை நவின்றேத்துவார்களைக்கண்டக்கால்

எம்பிரான்தனசின்னங்கள் இவரிவரென்றுஆசைகள்தீர்வனே. 9.

369:

காசின்வாய்க்கரம்விற்கிலும் கரவாதுமாற்றிலிசோறிட்டு

தேசவார்த்தைபடைக்கும் வண்கையினார்கள்வாழ்திருக்கோட்டியூர்

கேசவா. புருடோ த்தமா. கிளர்சோதியாய். குறளா. என்று

பேசுவார்அடியார்கள் எந்தம்மைவிற்கவும்பெறுவார்களே. 10.

370:

சீதநீர்புடைசூழ் செழுங்கழனியுடைத்திருக்கோட்டியூர்

ஆதியானடியாரையும் அடிமையின்றித்திரிவாரையும்

கோதில்பட்டர்பிரான் குளிர்புதுவைமன்விட்டுசித்தன்சொல்

ஏதமின்றிஉரைப்பவர்கள் இருடீகேசனுக்காளரே. (2) 11.

ஐந்தாம் திருமொழி - ஆசைவாய்

(பகவானிடத்தில் ஈடுபடாமலிருக்கும் ஸம்ஸாரிகளுக்கு

கிதோபதேசம் செய்தல்)

எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

371:

ஆசைவாய்ச்சென்றசிந்தையராகி

அன்னைஅத்தன்என்புத்திரர்பூமி

வாசவார்குழலாளென்றுமயங்கி

மாளுமெல்லைக்கண்வாய்திறவாதே

கேசவா. புருடோ த்தமா. என்றும்

கேழலாகியகேடிலீ. என்றும்

பேசுவாரவர்எய்தும்பெருமை

பேசுவான்புகில்நம்பரமன்றே. (2) 1.

372:

சீயினால்செறிந்தேறியபுண்மேல்

செற்றலேறிக்குழம்பிருந்து எங்கும்

ஈயினால்அரிப்புண்டுமயங்கி

எல்லைவாய்ச்சென்றுசேர்வதன்முன்னம்

வாயினால்நமோநாரணாவென்று

மத்தகத்திடைக்கைகளைக்கூப்பி

போயினால்பின்னைஇத்திசைக்குஎன்றும்

பிணைக்கொடுக்கிலும்போகவொட்டாரே. 2.

373:

சோர்வினால்பொருள்வைத்ததுண்டாகில்

சொல்லுசொல்லென்றுசுற்றுமிருந்து

ஆர்வினவிலும்வாய்திறவாதே

அந்தகாலம்அடைவதன்முன்னம்

மார்வமென்பதோர்கோயிலமைத்து

மாதவனென்னும்தெய்வத்தைநட்டி

ஆர்வமென்பதோர்பூவிடவல்லார்க்கு

அரவதண்டத்தில்உய்யலுமாமே. 3.

374:

மேலெழுந்ததோர்வாயுக்கிளர்ந்து

மேல்மிடற்றினைஉள்ளெழவாங்கி

காலுங்கையும்விதிர்விதிர்த்தேறிக்

கண்ணுறக்கமதாவதன்முன்னம்

மூலமாகியஒற்றையெழுத்தை

மூன்றுமாத்திரைஉள்ளெழவாங்கி

வேலைவண்ணனைமேவுதிராகில்

விண்ணகத்தினில்மேவலுமாமே. 4.

375:

மடிவழிவந்துநீர்புலன்சோர

வாயிலட்டியகஞ்சியும்மீண்டே

கடைவழிவாரக்கண்டமடைப்பக்

கண்ணுறக்கமதாவதன்முன்னம்

தொடைவழிஉம்மைநாய்கள்கவரா

சூலத்தால்உம்மைப்பாய்வதும்செய்யார்

இடைவழியில்நீர்கூறையும்இழவீர்

இருடீகேசனென்றேத்தவல்லீரே. 5.

376:

அங்கம்விட்டவையைந்துமகற்றி

ஆவிமூக்கினில்சோதித்தபின்னை

சங்கம்விட்டவர்கையைமறித்துப்

பையவேதலைசாய்ப்பதன்முன்னம்

வங்கம்விட்டுலவும்கடற்பள்ளிமாயனை

மதுசூதனனைமார்பில்

தங்கவிட்டுவைத்து ஆவதோர்கருமம்

சாதிப்பார்க்குஎன்றும்சாதிக்கலாமே. 6.

377:

தென்னவன்தமர்செப்பமிலாதார்

சேவதக்குவார்போலப்புகுந்து

பின்னும்வன்கயிற்றால்பிணித்தெற்றிப்

பின்முன்னாகஇழுப்பதன்முன்னம்

இன்னவன்இனையானென்றுசொல்லி

எண்ணிஉள்ளத்திருளறநோக்கி

மன்னவன்மதுசூதனென்பார்

வானகத்துமன்றாடிகள்தாமே. 7.

378:

கூடிக்கூடிஉற்றார்கள்இருந்து

குற்றம்நிற்கநற்றங்கள்பறைந்து

பாடிப்பாடிஓர்பாடையிலிட்டு

நரிப்படைக்குஒருபாகுடம்போலே

கோடிமூடியெடுப்பதன்முன்னம்

கௌத்துவமுடைக்கோவிந்தனோடு

கூடியாடியஉள்ளத்தரானால்

குறிப்பிடம்கடந்துஉய்யலுமாமே. 8.

379:

வாயொருபக்கம்வாங்கிவலிப்ப

வார்ந்தநீர்க்குழிக்கண்கள்மிழற்ற

தாய்ஒருபக்கம்தந்தைஒருபக்கம்

தாரமும்ஒருபக்கம்அலற்ற

தீஓருபக்கம்சேர்வதன்முன்னம்

செங்கண்மாலொடும்சிக்கெனச்சுற்ற

மாய் ஒருபக்கம்நிற்கவல்லார்க்கு

அரவதண்டத்தில்உய்யலுமாமே. 9.

380:

செத்துப்போவதோர்போதுநினைந்து

செய்யும்செய்கைகள்தேவபிரான்மேல்

பத்தராயிறந்தார்பெறும்பேற்றைப்

பாழித்தோள்விட்டுசித்தன்புத்தூர்க்கோன்

சித்தம்நன்கொருங்கித்திருமாலைச்

செய்தமாலைஇவைபத்தும்வல்லார்

சித்தம்நன்கொருங்கித்திருமால்மேல்

சென்றசிந்தைபெறுவர்தாமே. (2) 10.

ஆறாம் திருமொழி - காசுங்கறையுடை

(பெற்றபிள்ளைகளுக்குப் பரமபுருஷனுடைய திருநாமங்களை

இட்டழைக்கும்படி மனம்திருந்தாதார்க்கு உபதேசித்தல்) கலித்துறை

381:

காசும்கறையுடைக்கூறைக்கும் அங்கோர்கற்றைக்கும்

ஆசையினால் அங்கவத்தப்பேரிடும் ஆதர்காள்.

கேசவன்பேரிட்டு நீங்கள்தேனித்திருமினோ

நாயகன்நாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். (2) 1.

382:

அங்கொருகூறை அரைக்குடுப்பதனாசையால்

மங்கியமானிடசாதியின் பேரிடும்ஆதர்காள்.

செங்கணெடுமால். சிரீதரா. என்றுஅழைத்தக்கால்

நங்கைகாள். நாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். 2.

383:

உச்சியில்எண்ணெயும் சுட்டியும்வளையும்உகந்து

எச்சம்பொலிந்தீர்காள். எஞ்செய்வான்பிறர்பேரிட்டீர்?

பிச்சைபுக்காகிலும் எம்பிரான்திருநாமமே

நச்சுமின் நாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். 3.

384:

மானிடசாதியில்தோன்றிற்று ஓர்மானிடசாதியை

மானிடசாதியின்பேரிட்டால் மறுமைக்கில்லை

வானுடைமாதவா. கோவிந்தா. என்றுஅழைத்தக்கால்

நானுடைநாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். 4.

385:

மலமுடையூத்தையில்தோன்றிற்று ஓர்மலவூத்தையை

மலமுடையூத்தையின்பேரிட்டால் மறுமைக்கில்லை

குலமுடைக்கோவிந்தா. கோவிந்தா. என்றுவழைத்தக்கால்

நலமுடைநாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். 5.

386:

நாடும்நகரும்அறிய மானிடப்பேரிட்டு

கூடியழுங்கிக் குழியில்வீழ்ந்துவழுக்கதே

சாடிறப்பாய்ந்ததலைவா. தாமோதரா. என்று

நாடுமின் நாரணன்தம்அன்னைநரகம்புகாள். 6.

387:

மண்ணில்பிறந்துமண்ணாகும் மானிடப்பேரிட்டு அங்கு

எண்ணமொன்றின்றியிருக்கும் ஏழைமனிசர்காள்.

கண்ணுக்கினிய கருமுகில்வண்ணன்நாமமே

நண்ணுமின் நாரணன்தம்அன்னைநரகம்புகாள். 7.

388:

நம்பிநம்பியென்று நாட்டுமானிடப்பேரிட்டால்

நம்பும்பிம்புமெல்லாம் நாலுநாளில்அழுங்கிப்போம்

செம்பெருந்தாமரைக்கண்ணன் பேரிட்டழைத்தக்கால்

நம்பிகாள். நாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். 8.

389:

ஊத்தைக்குழியில் அமுதம்பாய்வதுபோல் உங்கள்

மூத்திரப்பிள்ளையை என்முகில்வண்ணன்பேரிட்டு

கோத்துக்குழைத்துக் குணாலமாடித்திரிமினோ

நாத்தகுநாரணன் தம்அன்னைநரகம்புகாள். 9.

390:

சீரணிமால் திருநாமமேயிடத்தேற்றிய

வீரணிதொல்புகழ் விட்டுசித்தன்விரித்த

ஓரணியொண்தமிழ் ஒன்பதோடொன்றும்வல்லவர்

பேரணிவைகுந்தத்து என்றும்பேணியிருப்பரே. (2) 10.

ஏழாம் திருமொழி - தங்கையைமூக்கும்

(தேவப்ரயாகை என்று வழங்கும் கண்டமென்னுந்திருப்பதியின் பெருமை) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

391:

தங்கையைமூக்கும்தமையனைத்தலையும்தடிந்த எம்தாசரதிபோய்

எங்கும்தன்புகழாவிருந்துஅரசாண்ட எம்புருடோ த்தமனிருக்கை

கங்கைகங்கையென்றவாசகத்தாலே கடுவினைகளைந்திடுகிற்கும்

கங்கையின்கரைமேல்கைதொழநின்ற கண்டமென்னும்கடிநகரே. (2) 1.

392:

சலம்பொதியுடம்பின்தழலுமிழ்பேழ்வாய்ச் சந்திரன்வெங்கதிர்அஞ்ச

மலர்ந்தெழுந்தணவுமணிவண்ணவுருவின் மால்புருடோ த்தமன்வாழ்வு

நலம்திகழ்சடையான்முடிக்கொன்றைமலரும் நாரணன்பாதத்துழாயும்

கலந்திழிபுனலால்புகர்படுகங்கைக் கண்டமென்னும்கடிநகரே. 2.

393:

அதிர்முகமுடையவலம்புரிகுமிழ்த்தி அழலுமிழ்ஆழிகொண்டெறிந்து அங்கு

எதிர்முகவசுரர்தலைகளையிடறும் எம்புருடோ த்தமனிருக்கை

சதுமுகன்கையில்சதுப்புயன்தாளில் சங்கரன்சடையினில்தங்கி

கதிர்முகமணிகொண்டிழிபுனல்கங்கைக் கண்டமென்னும்கடிநகரே. 3.

394:

இமையவர்இறுமாந்திருந்தரசாள ஏற்றுவந்தெதிர்பொருசேனை

நமபுரம்நணுகநாந்தகம்விசிறும் நம்புருடோ த்தமன்நகர்தான்

இமவந்தம்தொடங்கிஇருங்கடலளவும் இருகரைஉலகிரைத்தாட

கமையுடைப்பெருமைக்கங்கையின்கரைமேல் கண்டமென்னும்கடிநகரே. 4.

395:

உழுவதோர்படையும்உலக்கையும்வில்லும் ஒண்சுடராழியும்சங்கும்

மழுவொடுவாளும்படைக்கலமுடைய மால்புருடோ த்தமன்வாழ்வு

எழுமையும்கூடிஈண்டியபாவம் இறைப்பொழுதளவினில்எல்லாம்

கழுவிடும்பெருமைக்கங்கையின்கரைமேல் கண்டமென்னும்கடிநகரே. 5.

396:

தலைப்பெய்துகுமுறிச்சலம்பொதிமேகம் சலசலபொழிந்திடக்கண்டு

மலைப்பெருங்குடையால்மறைத்தவன்மதுரை மால்புருடோ த்தமன்வாழ்வு

அலைப்புடைத்திரைவாய்அருந்தவமுனிவர் அவபிரதம்குடைந்தாட

கலப்பைகள்கொழிக்கும்கங்கையின்கரைமேல் கண்டமென்னும்கடிநகரே. 6.

397:

விற்பிடித்திறுத்துவேழத்தைமுருக்கி மேலிருந்தவன்தலைசாடி

மற்பொருதெழப்பாய்ந்துஅரையனயுதைத்த மால்புருடோ த்தமன்வாழ்வு

அற்புதமுடையஅயிராவதமதமும் அவரிளம்படியரொண்சாந்தும்

கற்பகமலரும்கலந்திழிகங்கைக் கண்டமென்னும்கடிநகரே. 7.

398:

திரைபொருகடல்சூழ்திண்மதிள்துவரைவேந்து தன்மைத்துனன்மார்க்காய்

அரசினையவியஅரசினையருளும் அரிபுருடோ த்தமனமர்வு

நிரைநிரையாகநெடியனயூபம் நிரந்தரம்ஒழுக்குவிட்டு இரண்டு

கரைபுரைவேள்விப்புகைகமழ்கங்கை கண்டமென்னும்கடிநகரே. 8.

399:

வடதிசைமதுரைசாளக்கிராமம் வைகுந்தம்துவரைஅயோத்தி

இடமுடைவதரியிடவகையுடைய எம்புருடோ த்தமனிருக்கை

தடவரையதிரத்தரணிவிண்டிடியத் தலைப்பற்றிக்கரைமரம்சாடி

கடலினைக்கலங்கக்கடுத்திழிகங்கைக் கண்டமென்னும்கடிநகரே. (2) 9.

400:

மூன்றெழுத்ததனைமூன்றெழுத்ததனால் மூன்றெழுத்தாக்கி மூன்றெழுத்தை

ஏன்றுகொண்டிருப்பார்க்குஇரக்கம்நன்குடைய எம்புருடோ த்தமனிருக்கை

மூன்றடிநிமிர்த்துமூன்றினில்தோன்றி மூன்றினில்மூன்றுருவானான்

கான்தடம்பொழில்சூழ்கங்கையின்கரைமேல் கண்டமென்னும்கடிநகரே. (2) 10.

401:

பொங்கொலிகங்கைக்கரைமலிகண்டத்து உறைபுருடோ த்தமனடிமேல்

வெங்கலிநலியாவில்லிபுத்தூர்க்கோன் விட்டுசித்தன்விருப்புற்று

தங்கியஅன்பால்செய்ததமிழ்மாலை தங்கியநாவுடையார்க்கு

கங்கையில்திருமால்கழலிணைக்கீழே குளித்திருந்தகணக்காமே. (2) 11.

எட்டாம் திருமொழி - மாதவத்தோன்

(திருவரங்கம் பெரியகோயிலின் பெருமை 1) தரவு கொச்சகக்கலிப்பா

402:

மாதவத்தோன்புத்திரன்போய் மறிகடல்வாய்மாண்டானை

ஓதுவித்ததக்கணையா உருவுருவேகொடுத்தானூர்

தோதவத்தித்தூய்மறையோர் துறைபடியத்துளும்பிஎங்கும்

போதில்வைத்ததேன்சொரியும் புனலரங்கமென்பதுவே. (2) 1.

403:

பிறப்பகத்தேமாண்டொழிந்த பிள்ளைகளைநால்வரையும்

இறைப்பொழுதில்கொணர்ந்து கொடுத்து ஒருப்படித்தவுறைப்பனூர்

மறைப்பெருந்தீவளர்த்திருப்பார் வருவிருந்தையளித்திருப்பார்

சிறப்புடையமறையவர்வாழ் திருவரங்கமென்பதுவே. 2.

404:

மருமகன்தன்சந்ததியை உயிர்மீட்டு, மைத்துனன்மார்

உருமகத்தேவீழாமே குருமுகமாய்க்காத்தானூர்

திருமுகமாய்ச்செங்கமலம் திருநிறமாய்க்கருங்குவளை

பொருமுகமாய்நின்றலரும் புனலரங்கமென்பதுவே. 3.

405:

கூந்தொழுத்தைசிதகுரைப்பக் கொடியவள்வாய்க்கடியசொல்கேட்டு

ஈன்றெடுத்ததாயரையும் இராச்சியமும்ஆங்கொழிய

கான்தொடுத்தநெறிபோகிக் கண்டகரைக்களைந்தானூர்

தேந்தொடுத்தமலர்ச்சோலைத் திருவரங்கமென்பதுவே. 4.

406:

பெருவரங்களவைபற்றிப் பிழகுடையஇராவணனை

உருவரங்கப்பொருதழித்து இவ்வுலகினைக்கண்பெறுத்தானூர்

குருவரும்பக்கோங்கலரக் குயில்கூவும்குளிர்பொழில்சூழ்

திருவரங்கமென்பதுவே என்திருமால்சேர்விடமே. 5.

407:

கீழுலகில்அசுரர்களைக் கிழங்கிருந்துகிளராமே

ஆழிவிடுத்துஅவருடைய கருவழித்தவழிப்பனூர்

தாழைமடலூடுரிஞ்சித் தவளவண்ணப்பொடியணிந்து

யாழினிசைவண்டினங்கள் ஆளம்வைக்கும்அரங்கமே. 6.

408:

கொழுப்புடையசெழுங்குருதி கொழித்திழிந்துகுமிழ்த்தெறிய

பிழக்குடையஅசுரர்களைப் பிணம்படுத்தபெருமானூர்

தழுப்பரியசந்தனங்கள் தடவரைவாய்ஈர்த்துக்கொண்டு

தெழிப்புடையகாவிரிவந்து அடிதொழும்சீரரங்கமே. 7.

409:

வல்லெயிற்றுக்கேழலுமாய் வாளெயிற்றுச்சீயமுமாய்

எல்லையில்லாத்தரணியையும் அவுணனையும்இடந்தானூர்

எல்லியம்போதுஇருஞ்சிறைவண்டு எம்பெருமான்குணம்பாடி

மல்லிகைவெண்சங்கூதும் மதிளரங்கமென்பதுவே. 8.

410:

குன்றாடுகொழுமுகில்போல் குவளைகள்போல்குரைகடல்போல்

நின்றாடுகணமயில்போல் நிறமுடையநெடுமாலூர்

குன்றாடுபொழில்நுழைந்து கொடியிடையார்முலையணவி

மன்றூடுதென்றலுமாம் மதிளரங்கமென்பதுவே. 9.

411:

பருவரங்களவைபற்றிப் படையாலித்தெழுந்தானை

செருவரங்கப்பொருதழித்த திருவாளன்திருப்பதிமேல்

திருவரங்கத்தமிழ்மாலை விட்டுசித்தன்விரித்தனகொண்டு

இருவரங்கமெரித்தானை ஏத்தவல்லாரடியோமே. (2) 10.

ஒன்பதாம் திருமொழி - மரவடியை

(திருவரங்கம் பெரியகோயிலின் பெருமை 2) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

412:

மரவடியைத்தம்பிக்குவான்பணையம்

வைத்துப்போய்வானோர்வாழ

செருவுடையதிசைக்கருமம்திருத்திவந்து

உலகாண்டதிருமால்கோயில்

திருவடிதன்திருவுருவும்

திருமங்கைமலர்கண்ணும்காட்டிநின்று

உருவுடையமலர்நீலம்

காற்றாட்டஓசலிக்கும்ஒளியரங்கமே. (2) 1.

413:

தன்னடியார்திறத்தகத்துத்

தாமரையாளாகிலும்சிதகுரைக்குமேல்

என்னடியார்அதுசெய்யார்

செய்தாரேல்நன்றுசெய்தாரென்பர்போலும்

மன்னுடையவிபீடணற்கா

மதிளிலங்கைத்திசைநோக்கிமலர்கண்வைத்த

என்னுடையதிருவரங்கற்கன்றியும்

மற்றொருவர்க்குஆளாவரே? (2) 2.

414:

கருளுடையபொழில்மருதும்

கதக்களிறும்பிலம்பனையும்கடியமாவும்

உருளுடையசகடரையும்மல்லரையும்

உடையவிட்டுஓசைகேட்டான்

இருளகற்றும்எறிகதிரோன்மண்டலத்தூடு

ஏற்றிவைத்துஏணிவாங்கி

அருள்கொடுத்திட்டுஅடியவரை

ஆட்கொள்வானமருமூர்அணியரங்கமே. 3.

415:

பதினாறாமாயிரவர் தேவிமார்பணிசெய்ய

துவரையென்னும்

அதில்நாயகராகிவீற்றிருந்த

மணவாளர்மன்னுகோயில்

புதுநாண்மலர்க்கமலம்

எம்பெருமான்பொன்வயிற்றில்பூவேபோல்வான்

பொதுநாயகம்பாவித்து

இருமாந்துபொன்சாய்க்கும்புனலரங்கமே. 4.

416:

ஆமையாய்க்கங்கையாய்

ஆழ்கடலாய்அவனியாய்அருவரைகளாய்

நான்முகனாய்நான்மறையாய்

வேள்வியாய்த்தக்கணையாய்த்தானுமானான்

சேமமுடைநாரதனார்

சென்றுசென்றுதுதித்திறைஞ்சக்கிடந்தான்கோயில்

பூமருவிப்புள்ளினங்கள்

புள்ளரையன்புகழ்குழறும்புனலரங்கமே. 5.

417:

மைத்துனன்மார்காதலியைமயிர்முடிப்பித்து

அவர்களையேமன்னராக்கி

உத்தரைதன்சிறுவனையும்உய்யக்கொண்ட

உயிராளன்உறையும்கோயில்

பத்தர்களும்பகவர்களும்

பழமொழிவாய்முனிவர்களும்பரந்தநாடும்

சித்தர்களும்தொழுதிறைஞ்சத்

திசைவிளக்காய்நிற்கின்றதிருவரங்கமே. 6.

418:

குறட்பிரமசாரியாய்

மாவலியைக்குறும்பதக்கிஅரசுவாங்கி

இறைப்பொழிதில்பாதாளம்கலவிருக்கை

கொடுத்துகந்தஎம்மான்கோயில்

எறிப்புடையமணிவரைமேல்

இளஞாயிறுஎழுந்தாற்போல்அரவணையின்வாய்

சிறப்புடையபணங்கள்மிசைச்

செழுமணிகள்விட்டெறிக்கும்திருவரங்கமே. 7.

419:

உரம்பற்றிஇரணியனை

உகிர்நுதியால்ஒள்ளியமார்புறைக்கவூன்றி

சிரம்பற்றிமுடியிடியக்கண்பிதுங்க

வாயலரத்தெழித்தான்கோயில்

உரம்பெற்றமலர்க்கமலம்

உலகளந்தசேவடிபோல்உயர்ந்துகாட்ட

வரம்புற்றகதிர்ச்செந்நெல்

தாள்சாய்த்துத்தலைவணக்கும்தண்ணரங்கமே. 8.

420:

தேவுடையமீனமாய்ஆமையாய்ஏனமாய்

அரியாய்க்குறளாய்

மூவுருவினிராமனாய்க்

கண்ணனாய்க்கற்கியாய்முடிப்பாங்கோயில்

சேவலொடுபெடையன்னம்

செங்கமலமலரேறிஊசலாடி

பூவணைமேல்துதைந்தெழு

செம்பொடியாடிவிளையாடும்புனலரங்கமே. 9.

421:

செருவாளும்புள்ளாளன்மண்ணாளன்

செருச்செய்யும்நாந்தகமென்னும்

ஒருவாளன் மறையாளன்ஓடாதபடையாளன்

விழுக்கையாளன்

இரவாளன்பகலாளன்என்னையாளன்

ஏழுலகப்பெரும்புரவாளன்

திருவாளன்இனிதாகத்

திருக்கண்கள்வளர்கின்றதிருவரங்கமே. 10.

422:

கைந்நாகத்திடர்கடிந்த

கனலாழிப்படையுடையான்கருதும்கோயில்

தென்னாடும்வடநாடும்தொழநின்ற

திருவரங்கம்திருப்பதியின்மேல்

மெய்ந்நாவன்மெய்யடியான்

விட்டுசித்தன்விரித்ததமிழுரைக்கவல்லார்

எஞ்ஞான்றும்எம்பெருமானிணையடிக்கீழ்

இணைபிரியாதிருப்பர்தாமே. (2) 11.

பத்தாம் திருமொழி - துப்புடையாரை

(அந்திமகாலத்தில் கடாக்ஷிக்கும்படி அப்போதைக்கு இப்போதே

பெரியபெருமாள் திருவடிகளில் சரணம் புகுதல்.) எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

423:

துப்புடையாரைஅடைவதெல்லாம்

சோர்விடத்துத்துணையாவரென்றே

ஒப்பிலேனாகிலும்நின்னடைந்தேன்

ஆனைக்குநீஅருள்செய்தமையால்

எய்ப்புஎன்னைவந்துநலியும்போது

அங்குஏதும்நானுன்னைநினைக்கமாட்டேன்

அப்போதைக்குஇப்போதேசொல்லிவைத்தேன்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. (2) 1.

424:

சாமிடத்துஎன்னைக்குறிக்கொள்கண்டாய்

சங்கொடுசக்கரமேந்தினானே.

நாமடித்துஎன்னைஅனேகதண்டம்

செய்வதாநிற்பர்நமன்தமர்கள்

போமிடத்துஉன்திறத்துஎத்தனையும்

புகாவண்ணம்நிற்பதோர்மாயைவல்லை

ஆமிடத்தேஉன்னைச்சொல்லிவைத்தேன்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 2.

425:

எல்லையில்வாசல்குறுகச்சென்றால்

எற்றிநமன்தமர்பற்றும்போது

நில்லுமினென்னும்உபாயமில்லை

நேமியும்சங்கமும்ஏந்தினானே.

சொல்லலாம்போதேஉன்நாமமெல்லாம்

சொல்லினேன் என்னைக்குறிக்கொண்டுஎன்றும்

அல்லல்படாவண்ணம்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 3.

426:

ஒற்றைவிடையனும்நான்முகனும்

உன்னையறியாப்பெருமையோனே.

முற்றஉலகெல்லாம்நீயேயாகி

மூன்றெழுத்தாயமுதல்வனேயா.

அற்றதுவாணாள்இவற்கென்றெண்ணி

அஞ்சநமன்தமர்பற்றலுற்ற

அற்றைக்கு, நீஎன்னைக்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 4.

427:

பையரவினணைப் பாற்கடலுள்

பள்ளிகொள்கின்றபரமமூர்த்தி.

உய்யஉலகுபடைக்கவேண்டி

உந்தியில்தோற்றினாய்நான்முகனை

வையமனிசரைப்பொய்யென்றெண்ணிக்

காலனையும்உடனேபடைத்தாய்

ஐய. இனிஎன்னைக்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 5.

428:

தண்ணெனவில்லைநமன்தமர்கள்

சாலக்கொடுமைகள்செய்யாநிற்பர்

மண்ணொடுநீரும்எரியும்காலும்

மற்றும்ஆகாசமுமாகிநின்றாய்.

எண்ணலாம்போதேஉன்நாமமெல்லாம்

எண்ணினேன், என்னைக்குறிக்கொண்டுஎன்றும்

அண்ணலே. நீஎன்னைக்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 6.

429:

செஞ்சொல்மறைப்பொருளாகிநின்ற

தேவர்கள்நாயகனே. எம்மானே.

எஞ்சலிலென்னுடையின்னமுதே.

ஏழுலகுமுடையாய். என்னப்பா.

வஞ்சவுருவின்நமன்தமர்கள்

வலிந்துநலிந்துஎன்னைப்பற்றும்போது

அஞ்சலமென்றுஎன்னைக்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 7.

430:

நான்ஏதும்உன்மாயமொன்றறியேன்

நமன்தமர்பற்றிநலிந்திட்டு இந்த

ஊனேபுகேயென்றுமோதும்போது

அங்கேதும் நான்உன்னைநினைக்கமாட்டேன்

வானேய்வானவர்தங்களீசா.

மதுரைப்பிறந்தமாமாயனே. என்

ஆனாய். நீஎன்னைக்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 8.

431:

குன்றெடுத்துஆநிரைகாத்தஆயா.

கோநிரைமேய்த்தவனே. எம்மானே.

அன்றுமுதல் இன்றறுதியா

ஆதியஞ்சோதிமறந்தறியேன்

நன்றும்கொடியநமன்தமர்கள்

நலிந்துவலிந்துஎன்னைப்பற்றும்போது

அன்றங்குநீஎன்னைக்காக்கவேண்டும்

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானே. 9.

432:

மாயவனைமதுசூதனனை

மாதவனைமறையோர்களேத்தும்

ஆயர்களேற்றினைஅச்சுதனை

அரங்கத்தரவணைப்பள்ளியானை

வேயர்புகழ்வில்லிபுத்தூர்மன்

விட்டுசித்தன்சொன்னமாலைபத்தும்

தூயமனத்தனராகிவல்லார்

தூமணிவண்ணனுக்காளர்தாமே. (2) 10.

ஐந்தாம் பத்து

முதல் திருமொழி - வாக்குத்தூய்மை எண்சீர்க்கழிநெடிலடியாசிரியவிருத்தம்

433:

வாக்குத்தூய்மையிலாமையினாலே

மாதவா. உன்னைவாய்க்கொள்ளமாட்டேன்

நாக்குநின்னையல்லால்அறியாது

நானதஞ்சுவன்என்வசமன்று

மூர்க்குப்பேசுகின்றானிவனென்று

முனிவாயேலும்என்நாவினுக்குஆற்றேன்

காக்கைவாயிலும்கட்டுரைகொள்வர்

காரணா. கருளக்கொடியானே. (2) 1.

434:

சழக்குநாக்கொடுபுன்கவிசொன்னேன்

சங்குசக்கரமேந்துகையனே.

பிழைப்பராகிலும்தம்மடியார்சொல்

பொறுப்பது பெரியோர்கடனன்றே

விழிக்கும்கண்ணிலேன்நின்கண்மற்றல்லால்

வேறொருவரோடுஎன்மனம்பற்றாது

உழைக்குஓர்புள்ளிமிகையன்றுகண்டாய்

ஊழியேழுலகுண்டுமிழ்ந்தானே. 2.

435:

நன்மைதீமைகளொன்றும்அறியேன்

நாரணா. என்னும்இத்த்னையல்லால்

புன்மையால்உன்னைப்புள்ளுவம்பேசிப்

புகழ்வானன்றுகண்டாய்திருமாலே.

உன்னுமாறுஉன்னைஒன்றும்அறியேன்

ஓவாதேநமோநாரணா. என்பன்

வன்மையாவதுஉன்கோயிலில்வாழும்

வைட்டணவனென்னும்வன்மைகண்டாயே. 3.

436:

நெடுமையால்உலகேழுமளந்தாய்.

நின்மலா. நெடியாய். அடியேனைக்

குடிமைகொள்வதற்குஐயுறவேண்டா

கூறைசோறுஇவைவேண்டுவதில்லை

அடிமையென்னுமக்கோயின்மையாலே

அங்கங்கேஅவைபோதரும்கண்டாய்

கொடுமைக்கஞ்சனைக்கொன்று நின்தாதை

கோத்தவன்தளைகோள்விடுத்தானே. 4.

437:

தோட்டம்இல்லவள்ஆத்தொழுஓடை

துடவையும்கிணறும்இவையெல்லாம்

வாட்டமின்றிஉன்பொன்னடிக்கீழே

வளைப்பகம்வகுத்துக்கொண்டிருந்தேன்

நாட்டுமானிடத்தோடுஎனக்குஅரிது

நச்சுவார்பலர்கேழலொன்றாகி

கோட்டுமண்கொண்டகொள்கையினானே.

குஞ்சரம்வீழக்கொம்பொசித்தானே. 5.

438:

கண்ணா. நான்முகனைப்படைத்தானே.

காரணா. கரியாய். அடியேன்நான்

உண்ணாநாள்பசியாவதொன்றில்லை

ஓவாதேநமோநாரணாவென்று

எண்ணாநாளும்இருக்கெசுச்சாம

வேதநாண்மலர்கொண்டுஉன்பாதம்

நண்ணாநாள் அவைதத்துறுமாகில்

அன்றுஎனக்குஅவைபட்டினிநாளே. 6.

439:

வெள்ளைவெள்ளத்தின்மேல்ஒருபாம்பை

மெத்தையாகவிரித்து அதன்மேலே

கள்ளநித்திரைகொள்கின்றமார்க்கம்

காணலாங்கொல் என்றாசையினாலே

உள்ளம்சோரஉகந்தெதிர்விம்மி

உரோமகூபங்களாய் கண்ணநீர்கள்

துள்ளம்சோரத்துயிலணைகொள்ளேன்

சொல்லாய்யான்உன்னைத்தத்துறுமாறே. 7.

440:

வண்ணமால்வரையேகுடையாக

மாரிகாத்தவனே. மதுசூதா.

கண்ணனே. கரிகோள்விடுத்தானே.

காரணா. களிறட்டபிரானே.

எண்ணுவாரிடரைக்களைவானே.

ஏத்தரும்பெருங்கீர்த்தியினானே.

நண்ணிநான்உன்னைநாள்தொறும்ஏத்தும்

நன்மையேஅருள்செய்எம்பிரானே. 8.

441:

நம்பனே. நவின்றேத்தவல்லார்கள்

நாதனே. நரசிங்கமதானாய்.

உம்பர்கோனுலகேழும்அளந்தாய்

ஊழியாயினாய். ஆழிமுன்னேந்தி

கம்பமாகரிகோள்விடுத்தானே.

காரணா. கடலைக்கடைந்தானே.

எம்பிரான். என்னையாளுடைத்தேனே.

ஏழையேனிடரைக்களையாயே. 9.

442:

காமர்தாதைகருதலர்சிங்கம்

காணவினியகருங்குழல்குட்டன்

வாமனன்என்மரகதவண்ணன்

மாதவன்மதுசூதனன்தன்னை

சேமநன்கமரும்புதுவையர்கோன்

விட்டுசித்தன்வியந்தமிழ்பத்தும்

நாமமென்றுநவின்றுரைப்பார்கள்

நண்ணுவார்ஒல்லைநாரணனுலகே. (2) 10.

இரண்டாம் திருமொழி - நெய்க்குடத்தை

(தம்மிடத்து எம்பெருமான் திருப்பதிகளிற்போலே

விரும்பிப்புகுந்ததனால், நோய்களை அகலும்படி ஆழ்வார் கூறுதல்.) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரிய விருத்தம்

443:

நெய்க்குடத்தைப்பற்றி ஏறும்எறும்புகள்போல்நிரந்து எங்கும்

கைக்கொண்டுநிற்கின்றநோய்காள். காலம்பெறஉய்யப்போமின்

மெய்க்கொண்டுவந்துபுகுந்து வேதப்பிரானார்கிடந்தார்

பைக்கொண்டபாம்பணையோடும் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. (2) 1.

444:

சித்திரகுத்தனெழுத்தால் தென்புலக்கோன்பொறியொற்றி

வைத்தஇலச்சினைமாற்றித் தூதுவர்ஓடியொளித்தார்

முத்துத்திரைக்கடற்சேர்ப்பன் மூதறிவாளர்முதல்வன்

பத்தர்க்கமுதன்அடியேன் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 2.

445:

வயிற்றில்தொழுவைப்பிரித்து வன்புலச்சேவையதக்கி

கயிற்றும்அக்காணிகழித்துக் காலிடைப்பாசம்கழற்றி

எயிற்றிடைமண்கொண்டஎந்தை இராப்பகல்ஓதுவித்து என்னைப்

பயிற்றிப்பணிசெய்யக்கொண்டான் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 3.

446:

மங்கியவல்வினைநோய்காள். உமக்கும்ஓர்வல்வினைகண்டீர்

இங்குப்புகேன்மின்புகேன்மின் எளிதன்றுகண்டீர்புகேன்மின்

சிங்கப்பிரானவன்எம்மான் சேரும்திருக்கோயில்கண்டீர்

பங்கப்படாதுஉய்யப்போமின் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 4.

447:

மாணிக்குறளுருவாயமாயனை என்மனத்துள்ளே

பேணிக்கொணர்ந்து புகுதவைத்துக்கொண்டேன்பிறிதின்றி

மாணிக்கப்பண்டாரம்கண்டீர் வலிவன்குறும்பர்களுள்ளீர்.

பாணிக்கவேண்டாநடமின் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 5.

448:

உற்றவுறுபிணிநோய்காள். உமக்குஒன்றுசொல்லுகேன்கேண்மின்

பெற்றங்கள்மேய்க்கும்பிரானார் பேணும்திருக்கோயில்கண்டீர்

அற்றமுரைக்கின்றேன் இன்னம்ஆழ்வினைகாள். உமக்குஇங்குஓர்

பற்றில்லைகண்டீர்நடமின் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 6.

449:

கொங்கைச்சிறுவரையென்னும் பொதும்பினில்வீழ்ந்துவழுக்கி

அங்கோர்முழையினில்புக்கிட்டு அழுந்திக்கிடந்துழல்வேனை

வங்கக்கடல்வண்ணன்அம்மான் வல்வினையாயினமாற்றி

பங்கப்படாவண்ணம்செய்தான் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 7.

450:

ஏதங்களாயினவெல்லாம் இறங்கலிடுவித்து என்னுள்ளே

பீதகவாடைப்பிரானார் பிரமகுருவாகிவந்து

போதில்கமலவன்னெஞ்சம் புகுந்தும்என்சென்னித்திடரில்

பாதவிலச்சினைவைத்தார் பண்டன்றுபட்டினம்காப்பே. 8.

451:

உறகலுறகலுறகல் ஒண்சுடராழியே. சங்கே.

அறவெறிநாந்தகவாளே. அழகியசார்ங்கமே. தண்டே.

இறவுபடாமலிருந்த எண்மர்உலோகபாலீர்காள்.

பறவையரையா. உறகல் பள்ளியறைக்குறிக்கோண்மின். (2) 9.

452:

அரவத்தமளியினோடும் அழகியபாற்கடலோடும்

அரவிந்தப்பாவையும்தானும் அகம்படிவந்துபுகுந்து

பரவைத்திரைபலமோதப் பள்ளிகொள்கின்றபிரானை

பரவுகின்றான்விட்டுசித்தன் பட்டினம்காவற்பொருட்டே. (2) 10.

மூன்றாம் திருமொழி - துக்கச்சுழலையை

(திருமாலிருஞ்சோலை எம்பெருமானைப் போகவொட்டேனென்று தடுத்தல்) அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரிய விருத்தம்

453:

துக்கச்சுழலையைச்சூழ்ந்துகிடந்த வலையைஅறப்பறித்து

புக்கினில்புக்குன்னைக்கண்டுகொண்டேன் இனிப்போகவிடுவதுண்டோ ?

மக்களறுவரைக்கல்லிடைமோத இழந்தவள்தன்வயிற்றில்

சிக்கெனவந்துபிறந்துநின்றாய். திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். (2) 1.

454:

வளைத்துவைத்தேன்இனிப்போகலொட்டேன் உந்தனிந்திரஞாலங்களால்

ஒளித்திடில்நின்திருவாணைகண்டாய் நீஒருவர்க்கும்மெய்யனல்லை

அளித்தெங்கும்நாடும்நகரமும் தம்முடைத்தீவினைதீர்க்கலுற்று

தெளித்துவலஞ்செய்யும்தீர்த்தமுடைத் திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 2.

455:

உனக்குப்பணிசெய்திருக்கும்தவமுடையேன், இனிப்போய்ஒருவன்

தனக்குப்பணிந்து கடைத்தலைநிற்கை நின்சாயையழிவுகண்டாய்

புனத்தினைகிள்ளிப்புதுவவிகாட்டி உன்பொன்னடிவாழ்கவென்று

இனக்குறவர்புதியதுண்ணும் எழில்திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். (2) 3.

456:

காதம்பலவும்திரிந்துழன்றேற்கு அங்கோர்நிழலில்லைநீரில்லை உன்

பாதநிழலல்லால்மற்றோருயிர்ப்பிடம் நான்எங்கும்காண்கின்றிலேன்

தூதுசென்றாய். குருபாண்டவர்க்காய் அங்கோர்பொய்சுற்றம்பேசிச்சென்று

பேதஞ்செய்துஎங்கும்பிணம்படைத்தாய். திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 4.

457:

காலுமெழாகண்ணநீரும்நில்லா உடல்சோர்ந்துநடுங்கி குரல்

மேலுமெழாமயிர்க்கூச்சுமறா எனதோள்களும்வீழ்வொழியா

மாலுகளாநிற்கும்என்மனனே. உன்னைவாழத்தலைப்பெய்திட்டேன்

சேலுகளாநிற்கும்நீள்சுனைசூழ் திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 5.

458:

எருத்துக்கொடியுடையானும் பிரமனும்இந்திரனும் மற்றும்

ஒருத்தரும்இப்பிறவியென்னும்நோய்க்கு மருந்தறிவாருமில்லை

மருத்துவனாய்நின்றமாமணிவண்ணா. மறுபிறவிதவிரத்

திருத்தி உங்கோயிற்கடைப்புகப்பெய் திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 6.

459:

அக்கரையென்னுமனத்தக்கடலுளழுந்தி உன்பேரருளால்

இக்கரையேறியிளைத்திருந்தேனை அஞ்சலென்றுகைகவியாய்

சக்கரமும்தடக்கைகளும் கண்களும்பீதகவாடையொடும்

செக்கர்நிறத்துச்சிவப்புடையாய். திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 7.

460:

எத்தனைகாலமும்எத்தனையூழியும் இன்றொடுநாளையென்றே

இத்தனைகாலமும்போய்க்கிறிப்பட்டேன் இனிஉன்னைப்போகலொட்டேன்

மைத்துனன்மார்களைவாழ்வித்து மாற்றலர்நூற்றுவரைக்கெடுத்தாய்.

சித்தம்நின்பாலதறிதியன்றே திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 8.

461:

அன்றுவயிற்றில்கிடந்திருந்தே அடிமைசெய்யலுற்றிருப்பன்

இன்றுவந்துஇங்குஉன்னைக்கண்டுகொண்டேன் இனிப்போகவிடுவதுண்டே?

சென்றங்குவாணனைஆயிரந்தோளும் திருச்சக்கரமதனால்

தென்றித்திசைதிசைவீழச்செற்றாய். திருமாலிருஞ்சோலையெந்தாய். 9.

462:

சென்றுலகம்குடைந்தாடும்சுனைத் திருமாலிருஞ்சோலைதன்னுள்

நின்றபிரான் அடிமேல்அடிமைத்திறம் நேர்படவிண்ணப்பஞ்செய்

பொன்திகழ்மாடம்பொலிந்துதோன்றும் புதுவைக்கோன்விட்டுசித்தன்

ஒன்றினோடொன்பதும்பாடவல்லார் உலகமளந்தான்தமரே. (2) 10.

நாலாம் திருமொழி - சென்னியோங்கு

(எம்பெருமான் தமது திருவுள்ளத்திற் புகுந்தமையால் ஆழ்வார்

தாம் பெற்ற நன்மைகளைக் கூறி உகத்தல்)

அறுசீர்க்கழிநெடிலடியாசிரிய விருத்தம்

463:

சென்னியோங்கு தண்திருவேங்கடமுடையாய். உலகு

தன்னைவாழநின்றநம்பீ. தாமோதரா. சதிரா.

என்னையும்என்னுடைமையையும் உஞ்சக்கரப்பொறியொற்றிக்கொண்டு

நின்னருளேபுரிந்திருந்தேன் இனிஎன்திருக்குறிப்பே? (2) 1.

464:

பறவையேறுபரம்புருடா. நீஎன்னைக்கைக்கொண்டபின்

பிறவியென்னும்கடலும்வற்றிப் பெரும்பதமாகின்றதால்

இறவுசெய்யும்பாவக்காடு தீக்கொளீஇவேகின்றதால்

அறிவையென்னும்அமுதவாறு தலைப்பற்றிவாய்க்கொண்டதே. 2.

465:

எம்மனா. என்குலதெய்வமே. என்னுடையநாயகனே.

நின்னுளேனாய்ப்பெற்றநன்மை இவ்வுலகினில்ஆர்பெறுவார்?

நம்மன்போலேவீழ்த்தமுக்கும் நாட்டிலுள்ளபாவமெல்லாம்

சும்மெனாதேகைவிட்டோ டித் தூறுகள்பாய்ந்தனவே. 3.

466:

கடல்கடைந்துஅமுதம்கொண்டு கலசத்தைநிறைத்தாற்போல்

உடலுருகிவாய்திறந்து மடுத்துஉன்னைநிறைத்துக்கொண்டேன்

கொடுமைசெய்யும்கூற்றமும் என்கோலாடிகுறுகப்பெறா

தடவரைத்தோள்சக்கரபாணீ. சார்ங்கவிற்சேவகனே. 4.

467:

பொன்னைக்கொண்டுஉரைகல்மீதே நிறமெழவுரைத்தாற்போல்

உன்னைக்கொண்டுஎன்நாவகம்பால் மாற்றின்றிஉரைத்துக்கொண்டேன்

உன்னைக்கொண்டுஎன்னுள்வைத்தேன் என்னையும்உன்னிலிட்டேன்

என்னப்பா. என்னிருடீகேசா. என்னுயிர்க்காவலனே. 5.

468:

உன்னுடையவிக்கிரமம் ஒன்றொழியாமல்எல்லாம்

என்னுடையநெஞ்சகம்பால் சுவர்வழிஎழுதிக்கொண்டேன்

மன்னடங்கமழுவலங்கைக்கொண்ட இராமநம்பீ.

என்னிடைவந்துஎம்பெருமான். இனியெங்குப்போகின்றதே? 6.

469:

பருப்பதத்துக்கயல்பொறித்த பாண்டியர்குலபதிபோல்

திருப்பொலிந்தசேவடி எஞ்சென்னியின்மேல்பொறித்தாய்

மருப்பொசித்தாய். மல்லடர்த்தாய். என்றென்றுஉன்வாசகமே

உருப்பொலிந்தநாவினேனை உனக்குஉரித்தாகினையே. 7.

470:

அனந்தன்பாலும்கருடன்பாலும் ஐதுநொய்தாகவைத்து என்

மனந்தனுள்ளேவந்துவைகி வாழச்செய்தாய்எம்பிரான்.

நினைந்துஎன்னுள்ளேநின்றுநெக்குக் கண்கள்அசும்பொழுக

நினைந்திருந்தேசிரமம்தீர்ந்தேன் நேமிநெடியவனே. 8.

471:

பனிக்கடலில்பள்ளிகோளைப் பழகவிட்டு ஓடிவந்துஎன்

மனக்கடலில்வாழவல்ல மாயமணாளநம்பீ.

தனிக்கடலேதனிச்சுடரே தனியுலகேஎன்றென்று

உனக்கிடமாயிருக்க என்னைஉனக்குஉரித்தாக்கினையே. (2) 9.

472:

தடவரைவாய்மிளிர்ந்துமின்னும் தவளநெடுங்கொடிபோல்

சுடரொளியாய்நெஞ்சினுள்ளே தோன்றும்என்சோதிநம்பி.

வடதடமும்வைகுந்தமும் மதிள்துவராபதியும்

இடவகைகள்இகழ்ந்திட்டு என்பால்இடவகைகொண்டனையே. (2) 10.

473:

வேயர்தங்கள்குலத்துதித்த விட்டுசித்தன்மனத்தே

கோயில்கொண்டகோவலனைக் கொழுங்குளிர்முகில்வண்ணனை

ஆயரேற்றைஅமரர்கோவை அந்தணர்தமமுதத்தினை

சாயைபோலப்பாடவல்லார்தாமும் அணுக்கர்களே. (2) 11.

பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.