11 ข้าขอร้องเรียนกลับ

11

ข้าขอร้องเรียนกลับ

“ขอบคุณใต้เท้าเจ้าค่ะ” ฟ่านอิงอิงประสานมือคำนับใต้เท้าเจียงอีกครั้งแล้วปรายตามองมายังสองแม่ลูกตระกูลจ้าวก่อนจะเชิดหน้าขึ้น “แรกเริ่มข้ากับจ้าวหยวนฉีรู้จักกันมานานแล้ว เขาเป็นเพียงบัณฑิตฐานะยากจนที่พยายามสอบเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหลวง ในตอนนั้นเขาเข้าหาบิดาของข้า คอยปรนบัติจนบิดาของข้าเห็นใจและสนับสนุนฝากเขาให้ได้เล่าเรียนในสำนักศึกษาหลวง เพราะชาติกำเนิดต้อยต่ำจึงอาศัยชื่อเสียงของบิดาข้าเพื่อให้ไม่รู้สึกน้อยหน้าคุณชายตระกูลอื่นๆ หลังจากที่เขาเล่าเรียนจนจบก็สอบได้ตำแหน่งขุนนางเล็กๆ บิดาของข้าก็ส่งเสริมเขาทุกทางจนสามารถเลื่อนขึ้นมาเป็นขุนนางขั้นสาม จ้าวหยวนฉีให้สัญญาว่าหลังจากเลื่อนขั้นเป็นขุนนางขั้นสามแล้วจะแต่งงานกับข้า”

“ใต้เท้า! นางกำลังโยงเข้าเรื่องทดแทนบุญคุณ ขอใต้เท้าโปรดพิจารณาด้วย!” เพราะกลัวว่าฟ่านอิงอิงจะกล่าวถึงเรื่องที่ตนเนรคุณ จ้าวหยวนฉีจึงท้วงเสียงดัง

“ให้นางพูดต่อให้จบ!” ใต้เท้าเจียงตวาด จากนั้นฟ่านอิงอิงจึงพูดต่อ

“เมื่อวานนี้เป็นวันมงคลสมรสระหว่างข้ากับจ้าวหยวนฉี ในขณะที่กำลังจะเริ่มพิธี จู่ ๆ ก็มีสตรีนามว่าจางอี้โหรวเดินเข้ามา นางสวีบอกว่าจะให้จางอี้โหรวร่วมกราบไหว้ฟ้าดินพร้อมกันในฐานะฮูหยินเท่าเทียม ข้าในฐานะบุตรสาวขุนนางชั้นผู้ใหญ่ไม่อาจยินยอมรับความอัปยศอดสูเช่นนั้นได้ เพราะนั่นเท่ากับว่าได้ลดเกียรติลดศักดิ์ศรีของตนเอง และยิ่งไม่ควรให้ตระกูลฟ่านต้องมามัวหมองเพราะข้า แต่พอข้าโต้แย้งไม่ยินยอมเข้าพิธีแบบสามคนผัวเมีย ทุกคนกลับบอกว่าเป็นข้าที่จิตใจคับแคบไม่รู้ความ ข้าโมโหจึงปัดเชิงเทียนล้ม ชั่วพริบตาเดียวเพลิงก็ลุกท่วมม่านมงคล”

“เช่นนั้นเจ้าก็เป็นคนเผาโถงพิธีตามที่สองแม่ลูกตระกูลจ้าวอ้างจริงๆ สินะ”

“ข้ายอมรับว่าเผาจริงเจ้าค่ะ แต่ในขณะที่ไฟยังไม่ลุกลามไหม้ห้องโถงจนเกิดความเสียหาย จ้าวหยวนฉีสามารถสั่งคนดับไฟได้ทันแต่เขาไม่ทำ”

พอฟ่านอิงอิงเอ่ยประโยคนี้ออกมา เหงื่อกาฬเม็ดเล็กๆ ก็ผุดขึ้นเต็มหน้าผากของจ้าวหยวนฉี เขารู้ดีว่าในตอนที่ยังสามารถดับไฟได้ทันนั้น เขาเป็นคนสั่งให้บ่าวไพร่หยุดมือแล้วหันมาล้อมจับฟ่านอิงอิงเอาไว้ไม่ให้เดินออกจากจวน นั่นจึงเท่ากับว่าเกิดเหตุการณ์คับขันตรงหน้า แต่เป็นตัวเขาเองต่างหากที่ยินยอมปล่อยให้โถงทั้งหลังถูกไฟไหม้จนวอดวาย เพราะต้องการจะลากตัวนางกลับไปทำพิธีให้สำเร็จ

“ที่เจ้าบอกว่าสามารถดับไฟได้ทันแต่จ้าวหยวนฉีกลับไม่ทำหมายความเช่นไร จงพูดมาให้ชัดเจน” ใต้เท้าเจียงถามต่ออย่างสนอกสนใจ

“ในตอนที่ไฟเพิ่งลุกไหม้เพียงผ้าม่าน ข้ากำลังจะเดินออกไปจากจวน จ้าวหยวนฉีได้ตะโกนสั่งบ่าวที่กำลังช่วยกันดับไฟให้ละมือแล้วมาล้อมจับตัวข้ากลับไป บ่าวของตระกูลจ้าวได้เอ่ยปากเตือนสติเขาว่าหากวางมือจากการดับไฟตอนนี้ เปลวไฟอาจจะลุกลามหนักขึ้น แต่จ้าวหยวนฉีกลับสั่งบ่าวว่าไม่ต้องสนใจ ต่อให้ต้องลากข้ากลับไปทำพิธีต่อหน้ากองเพลิงเขาก็จะทำ!”

“เป็นจริงอย่างที่นางพูดหรือไม่ จ้าวหยวนฉี ในตอนที่ไฟยังไม่ลุกลามเจ้าสามารถดับไฟได้ทันแต่กลับจงใจเพิกเฉยงั้นรึ”

ผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ไต่สวนหันไปจ้องเขม็งถามสองแม่ลูกตระกูลจ้าวบ้าง พอถูกยิงคำถามจี้จุด สองแม่ลูกก็มีสีหน้าตื่นตระหนกตกใจ หันหน้ามองกันเลิ่กลักแต่ไม่มีใครกล้าอ้าปากโต้แย้งออกมากแม้แต่ครึ่งคำ เพราะสิ่งที่ฟ่านอิงอิงพูดมาทั้งหมดคือความจริง

“ข้าถามว่าจริงหรือไม่!”

“จะ...จริงขอรับใต้เท้า แต่ถึงอย่างไรต้นเหตุที่ทำให้เกิดไฟลุกไหม้ก็ยังเป็นฝีมือของนางอยู่ดี!” จ้าวหยวนฉียังไม่ยอมแพ้ ยกมืออันสั่นเทาชี้หน้ากล่าวหาฟ่านอิงอิงต่อ

“ใต้เท้า เรื่องที่โถงตระกูลจ้าวถูกเผาข้ายินดีชดใช้ค่าเสียหายให้ทั้งหมด ส่วนป้ายวิญญาณบรรพบุรุษข้าก็สามารถจ้างช่างไม้ฝีมือดีที่สุดแกะสลักขึ้นมาใหม่คืนให้ได้” ตระกูลฟ่านร่ำรวยเสียอย่าง มีสิ่งใดต้องให้หวาดกลัว นางคิดในใจก่อนจะปรายตามองสองแม่ลูกตระกูลจ้าว กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ 

“ในส่วนที่ข้าพลั้งมือทำให้เกิดความเสียหายข้าชดใช้เงินทองให้ได้ แต่ข้าเองก็ต้องการขอความเป็นธรรมและขอร้องเรียนกลับเช่นกันเจ้าค่ะ”

“เจ้าจะร้องเรียนเรื่องอันใด ว่ามาสิ”

“ข้อแรก ข้าขอร้องเรียนจ้าวหยวนฉีในข้อหาหลอกลวงบุตรสาวขุนนางให้แต่งงาน เพราะข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าในวันนั้นจะมีเจ้าสาวสองคน หากข้ารู้ล่วงหน้ามีหรือที่ข้าจะยอมนั่งเกี้ยวเจ้าสาวไปเหยียบจวนตระกูลจ้าวตั้งแต่แรก ข้อสอง ในตอนที่จ้าวหยวนฉีให้คนมาล้อมตัวข้าไว้ ข้าขอร้องเรียนกลับในข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวโดยมิชอบ เพราะข้ายังไม่ได้เข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินร่วมกับจ้าวหยวนฉี จึงถือว่ายังไม่ได้เป็นคนของตระกูลจ้าว เพราะฉะนั้นแล้ว ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาใช้อำนาจบาตรใหญ่รั้งตัวข้าไว้!”

ทั่วทั้งห้องโถงสอบสวนตกอยู่ในความเงียบ แม้แต่ใต้เท้าเจียงยังนิ่งอึ้งไปนาน เมื่อพิจารณาไตร่ตรองดูแล้ว บุตรีขุนนางชั้นสูงที่เกิดจากภรรยาเอกย่อมไม่มีทางยอมลดตัวแต่งเข้าไปเป็นภรรยาเท่าเทียมของใครอย่างแน่นอน คำกล่าวอ้างของฟ่านอิงอิงจึงมีความเป็นไปได้สูงมากว่าในวันนั้นนางถูกหลอกลวงให้แต่งงานจริงๆ ซึ่งในตอนแรกที่จ้าวหยวนฉีมาแจ้งความอ้างว่าเป็นเพียงแค่การรับอนุเข้าจวน แต่เท่าที่ฟังจากปากฟ่านอิงอิงเล่ามากลับมีจุดขัดแย้งกันอยู่หลายส่วน

“ฟ่านอิงอิง เจ้ายืนยันหรือไม่ว่าในวันนั้นเจ้าไม่รู้เรื่องจริงๆ ว่ามีเจ้าสาวสองคน เพราะทางจ้าวหยวนฉีเคยบอกว่าเขาเพียงแต่รับอนุ ตามธรรมเนียมแล้วอนุจะไม่มีการจัดงานแต่งใหญ่โต  ใช้ระบบจารีตประเพณีแบ่งชนชั้น อีกทั้งจ้าวหยวนฉีไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องภรรยาเท่าเทียมเลยสักคำ”

“ข้ายืนยันว่าตัวข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าในวันนั้นจะมีเจ้าสาวสองคนเจ้าค่ะ ส่วนเรื่องที่บอกว่ารับอนุนั้นก็ไม่เป็นความจริงแม้แต่น้อย จางอี้โหรวเคยมีบุญคุณช่วยชีวิตนางสวีเอาไว้ นางสวีบอกว่าจะไม่ยอมให้จางอี้โหรวเป็นอนุเด็ดขาด จะต้องให้ขึ้นเป็นฮูหยินเท่าเทียมเท่านั้น”

จู่ๆ เรื่องราวทุกอย่างก็ถูกโยนไปที่นางสวีแบบไม่ทันให้ตั้งตัว นางสวีสะดุ้งด้วยความตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ครั้นเมื่อเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับใบหน้าถมึงทึงของใต้เท้าเจียงที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ขาทั้งสองข้างก็พาลสั่นพับๆ จนแทบจะยืนหยัดไม่ไหว

“นางสวี! จ้าวหยวนฉี! หากเรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างที่ฟ่านอิงอิงกล่าวมาจริง การใช้อุบายหลอกลวงบุตรสาวขุนนางชั้นผู้ใหญ่ให้หลงกลแต่งงานนับเป็นความผิด! พวกเจ้ามีอันใดจะแก้ตัวหรือไม่”

“ใต้เท้า ขะ…ข้า…เอ่อ…วันนั้นฟ่านอิงอิงนางไม่รู้จริงๆ ว่าจะมีเจ้าสาวสองคนขอรับ ส่วนเรื่องการแยกแยะระหว่างภรรยาเท่าเทียมกับอนุเป็นข้าเองที่คิดไม่ถี่ถ้วน ชะ…เช่นนั้นข้าจะไม่เอาความฟ่านอิงอิงเรื่องเผาโถงพิธีแล้วก็ได้ ให้ทั้งสองฝ่ายต่างยอมความกันไปได้หรือไม่ขอรับ แบบนั้นจะได้ไม่ต้องบาดหมางใจกันทั้งสองฝ่าย”

พอสู้ไม่ได้ก็ออกลายเป็นคนดีมีน้ำใจไม่อยากจะเอาความ หากไม่ติดว่าต้องสำรวมยามอยู่ต่อหน้าบัลลังก์ไต่สวน ฟ่านอิงอิงก็อยากจะหัวเราะเยาะใส่หน้าสองแม่ลูกคู่นี้ให้ดังๆ ในตอนแรกสองแม่ลูกตระกูลจ้าวอยากจะเอาเรื่องนางให้ถึงที่สุด แต่ตอนนี้กลับกลัวหัวหดเพราะจะถูกลากตัวไปรับโทษด้วย