LNCrawler

30. 27 ตกหน้าผา

นางร้ายผู้ถูกกล่าวขาน — novel.dek d.com · All chapters

27 ตกหน้าผา

27  

ตกหน้าผา

ในขณะที่พยายามสอดส่องมองหาอย่างสิ้นหวัง พลันมีเสียงกระบี่ปะทะกันดังแว่วมาจากทิศทางหนึ่ง ฟ่านอิงอิงเพ่งสายตามองลอดช่องว่างของแมกไม้หนาทึบ เห็นเงาร่างของคนสองกลุ่มกำลังต่อสู้ห้ำหั่นกันอยู่

“ทางนั้นเจ้าค่ะท่านโหว! อยู่ทางนั้น!”

นางชี้มือบอกทิศทางพลางส่งเสียงร้องด้วยความตระหนก ฉางเซียวไม่รอช้า เขารั้งสายบังเหียนหักเลี้ยวทิศทางอย่างรวดเร็ว ยิ่งเข้าใกล้ เสียงฟาดฟันก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ภาพการต่อสู้อย่างดุเดือดค่อยๆ ปรากฏชัดแก่สายตา

เบื้องหน้าคือขบวนอารักขาที่กำลังถูกกลุ่มคนร้ายในชุดสีดำปิดบังใบหน้าล้อมโจมตี คมกระบี่ของพวกมันตวัดฟาดฟันอย่างเหี้ยมโหด ทหารอารักขาหลายนายล้มลงจมกองเลือด ส่วนฟ่านหมิงเจ๋อกำลังกวัดแกว่งกระบี่ปกป้องฮ่องเต้โดยไม่สนความเป็นความตายของตนเอง

ม้าตัวใหญ่พุ่งเข้าไปใจกลางวงล้อมอย่างรวดเร็ว ฉางเซียวอาศัยจังหวะตวัดกระบี่ฟันเข้าใส่คนร้ายชุดดำที่กำลังพุ่งเป้าไปทางฟ่านหมิงเจ๋อ ร่างของพวกมันล้มลงกองกับพื้นดินทีละคนสองคน

“กุนซือฟ่าน! คุ้มกันฝ่าบาทกลับไปที่กระโจม ทางนี้ข้าจะจัดการเอง!”

ฉางเซียวตะโกนสั่ง ฟ่านหมิงเจ๋อหันมาพยักหน้ารับแล้วสบตากับน้องสาวที่ยังอยู่บนหลังม้าตัวเดียวกับฉางเซียว แม้ว่าเขาอยากจะพานางออกไปยังที่ปลอดภัยมากเพียงใด ทว่าสถานการณ์รอบตัวกลับชุลมุนวุ่นวายเหลือเกิน ฟ่านอิงอิงไม่มีโอกาสได้ลงจากหลังม้า

“ท่านโหว ข้าฝากอิงอิงด้วย!”

“ได้! รีบไป!”

ฉางเซียวเอ่ยพลางบังคับม้าและฟาดฟันกระบี่ตั้งรับการโจมตีอย่างคล่องแคล่ว ฟ่านอิงอิงเหลือบไปเห็นคันธนูและลูกธนูที่ห้อยอยู่ตรงอานม้าจึงรีบเอื้อมมือไปหยิบออกมา นางง้างสายธนูเล็งใส่คนร้ายแล้วยิงออกไปอย่างแม่นยำ ทว่านางจัดการพวกมันได้เพียงสองคนเท่านั้น คนร้ายก็ฉวยโอกาสฟาดคมกระบี่ลงที่ข้อขาของม้าจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ม้าตัวใหญ่เสียการทรงตัวพลันสะบัดดีดตัว ทำให้ทั้งสองคนร่วงตกลงมาจากหลังม้า ส่วนตัวม้าล้มลงร้องด้วยความเจ็บปวดจนไม่อาจเคลื่อนไหวได้อีก

ฉางเซียวรีบคว้าตัวดึงฟ่านอิงอิงให้ลุกขึ้น พลางตวัดกระบี่ฟาดฟันคุ้มกันภัยให้นางไปพร้อมกัน ทว่าน่าเสียดายยิ่งนักที่ซองใส่ลูกธนูร่วงหล่นตกอยู่ห่างออกไปนอกวงล้อม ยามนี้ต่อให้ฟ่านอิงอิงจะมีคันธนูอยู่ในมือก็หามีประโยชน์อันใดไม่

“ข้าจะถ่วงเวลาพวกมันเอาไว้ก่อน เจ้าอาศัยจังหวะนี้วิ่งหนีไป ยังพอจำเส้นทางกลับกระโจมหลวงได้หรือไม่”

“นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเข้ามาในอุทยานหลวง ข้าจะไปจำทางได้อย่างไรกัน!” ฟ่านอิงอิงตอบกลับเสียงสั่น

บัดนี้กลุ่มคนร้ายในชุดดำเหลือรอดอยู่อีกเจ็ดคน พวกมันต้อนทั้งสองคนจนต้องถอยร่นไปจนมุมอยู่บนขอบหน้าผาสูงชัน สายลมพัดกระหน่ำพาไอเย็นยะเยือกโชยขึ้นมาจากเบื้องล่าง อาภรณ์สีแดงฉานของฟ่านอิงอิงพลิ้วสะบัดอย่างรุนแรงตามแรงลม คนร้ายคนหนึ่งฉวยโอกาสง้างสายธนูเล็งเป้าอย่างรวดเร็ว คมดอกธนูพุ่งแหวกอากาศตรงมายังร่างของนางหมายจะปลิดชีวิต

“อิงอิง ระวัง!”

ทว่ายังไม่ทันที่ลูกธนูจะปักลงบนร่างของหญิงสาว ฉางเซียวก็พุ่งเข้ามาใช้ร่างกายบังรับลูกธนูแทน แรงปะทะทำให้ฟ่านอิงอิงเสียหลักลื่นไถล ร่างบอบบางลอยคว้างตกลงมาจากขอบผาสูงชันทันที

“อิงอิง!”

เขาร้องเรียกนางดังลั่นสุดเสียง ชะโงกหน้ามองตามร่างของหญิงสาวที่กำลังดิ่งลงสู่ก้นเหวอย่างรวดเร็ว เบื้องล่างนั้นคือสายน้ำอันเชี่ยวกราก กลุ่มคนร้ายที่เหลือพากันกรูเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ หมายจะปลิดชีวิตฉางเซียวให้ตายตกตามกันไปอีกคน

นัยน์ตาของฉางเซียวฉายแววคลั่งแค้น ชายหนุ่มยกมือขึ้นหักลูกธนูที่เสียบคาอยู่บริเวณไหล่ของตนเองออกอย่างเด็ดเดี่ยว ก่อนจะกวัดแกว่งฟาดฟันกระบี่ใส่พวกมันอย่างบ้าคลั่ง ศพแล้วศพเล่าของคนร้ายล้มลงกองเกลื่อนพื้นดิน ยามที่จัดการคนร้ายศพสุดท้ายเสร็จสิ้น เขาวางกระบี่ในมือลงกับพื้นแล้วกระโดดดิ่งลงเหวตามนางไปในทันที

ร่างสูงใหญ่ตกกระทบผิวน้ำอย่างแรง สายน้ำเชี่ยวกรากโถมซัดร่างของเขาทันที ทำให้บาดแผลจากลูกธนูที่ไหล่ซ้ายเจ็บแปลบ ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ใส่ใจความเจ็บปวดนั้น พยายามกวาดสายตามองหาหญิงสาวอาภรณ์แดงอย่างวาดหวัง

ทว่ากระแสน้ำกระหน่ำรุนแรงเกินกว่ากำลังมนุษย์จะต้านทานได้ ร่างของเขาถูกเกลียวคลื่นหมุนวนพัดพาเคว้งอย่างไร้ทิศทาง ลมหายใจค่อยๆ อ่อนแรงลงช้าๆ สติพลันพร่ามัวและดับวูบลงท่ามกลางความเย็นเยือกของสายน้ำ

หนึ่งชั่วยามต่อมา

ชายหนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านยอดไม้ส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลา คราบเลือดที่ไหล่ถูกน้ำชะล้างออกหมดแล้ว ทว่าส่วนโคนของลูกธนูยังคงเสียบคาอยู่ ร่างสูงขยับลุกขึ้นอย่างยากลำบาก สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวกลับเป็นห่วงความปลอดภัยของฟ่านอิงอิงเป็นที่สุด

“อิงอิง”

เสียงแหบแห้งเอ่ยเรียกชื่อนาง ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นกวาดสายตามองไปรอบๆ แม้ว่านางจะเป็นสตรีที่ขี่ม้ายิงธนูได้และว่ายน้ำเป็นอยู่บ้าง ทว่ากระแสน้ำใต้เหวนั้นเชี่ยวกรากเหลือเกิน เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของสตรีตัวเล็กๆ เกรงว่าจะต้านทานไม่ไหว เขาไม่รู้เลยว่านางจะถูกสายน้ำพัดไปติดอยู่ฝั่งทิศทางใด หรือต้องเผชิญกับอันตรายใดบ้าง

“ฟ่านอิงอิง! เจ้าอยู่ที่ใด!”

ฉางเซียวออกเดินค้นหาอยู่ครึ่งชั่วยาม ในที่สุดสายตาก็พลันสะดุดเข้ากับอาภรณ์สีแดงสดที่มองเห็นจากระยะไกล เมื่อวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ พบว่าฟ่านอิงอิงนอนเกยอยู่บนพื้นกรวดในสภาพคว่ำหน้าหมดสติ เขาลืมความเจ็บปวดที่ไหล่ไปจนหมดสิ้น คุกเข่าลงข้างกายก่อนจะรีบพลิกร่างของนางขึ้นมา ช้อนตัวเข้ามาในอ้อมกอด ก้มลงมองริมฝีปากบางสีคล้ำ อุณหภูมิอันหนาวเหน็บทำให้ร่างของนางสั่นสะท้าน ยังคงสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันแผ่วเบาที่เริ่มอ่อนแรงเต็มที

“อิงอิง ลืมตาขึ้นมาสิ! ลืมตาขึ้นมาให้ข้าสบายใจก่อนนะ!”

ร่างใหญ่อุ้มนางวิ่งออกจากริมฝั่ง พยายามมองหาที่ปลอดภัยและสามารถต้านทานแรงลมกันความหนาวเหน็บได้ จนกระทั่งพบกับถ้ำหินที่มีขนาดกว้างขวางพอสมควร เขารีบพานางเข้าไปข้างในแล้ววางร่างของนางให้นอนลง จากนั้นจึงเดินออกไปมองหาวัสดุแห้งๆ ที่พอจะใช้เป็นเชื้อเพลิงได้

เปลวไฟถูกจุดขึ้นจากหินกระเทาะ แล้วค่อยๆ ลุกโชนอย่างช้าๆ ผ่านไปครู่หนึ่งสีหน้าของนางก็เริ่มมีเลือดฝาดเพราะร่างกายอบอุ่นขึ้น ฉางเซียวถอยออกมานั่งมองนางอยู่อีกฝั่งของกองไฟ แล้วก้มลงมองด้ามลูกธนูที่หักครึ่งท่อนซึ่งยังคงเสียบคาอยู่เหนืออกซ้าย ยื่นมือจับด้ามที่ยื่นออกมาหมายจะดึงออก แต่ไม่ว่าจะออกแรงอย่างไรก็ไม่อาจดึงออกได้ ฉางเซียวกัดฟันลองดึงออกอีกครั้ง แต่เพราะร่างกายอ่อนแรงจากการถูกกระแสน้ำพัดพา จึงไม่อาจใช้แรงที่มีอยู่ดึงออกมาได้ง่ายๆ

เสียงคำรามลอดไรฟันของเขาทำให้ฟ่านอิงอิงเริ่มรู้สึกตัวได้สติขึ้นมา นางค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นเงาตะคุ่มเบื้องหน้าก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้าง

“ท่านโหว ท่านโหวใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“เจ้าฟื้นแล้วหรือ”

เป็นเสียงที่นางคุ้นเคยดี ฟ่านอิงอิงไอโขลกอยู่หลายครั้งก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่ง นางพยายามเพ่งสายตามมองไปที่เขา เห็นว่าเหนืออกข้างหนึ่งของชายหนุ่มมีลูกธนูที่ถูกหักทิ้งครึ่งท่อนปักอยู่

“ท่านรับธนูแทนข้า...”

“อืม...ไม่เป็นไร เดี๋ยวอีกสักพักค่อยเอาออก”

“ข้าจะช่วยท่านเองเจ้าค่ะ” หญิงสาวคลานเข้าไปหาเขาช้าๆ ใช้สองมือจับด้ามลูกธนูไว้แน่นเตรียมจะออกแรงดึง นางสบตาเขาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง “ท่านแน่ใจนะว่าไหว”

“อย่าลังเล ออกแรงดึงครั้งเดียวให้หลุด มิเช่นนั้นจะยิ่งเจ็บ”

***ใครที่อยากได้หนังสือไรท์หมุนวงล้อแล้วนะค่ะ เข้าไปเช็ครายชื่อได้ที่ตอนก่อนหน้าค่ะ ถ้าไม่มีการติดต่อมาเกิน 5 วันไรท์จะเอาชื่อไปหมุนวงล้อใหม้จ๊ะ