32 เร่งงานแต่งให้ไวขึ้น

32

เร่งงานแต่งให้ไวขึ้น

จางอี้โหรวเผยรอยยิ้มอ่อนหวานงดงาม นางถือชามรังนกขยับเข้ามาวางลงบนโต๊ะใกล้ๆ จ้าวหยวนฉีด้วยกิริยาอ่อนช้อย แล้วเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนเคลิบเคลิ้ม

“ตามที่พี่หยวนฉีรู้จักนิสัยของคุณหนูฟ่านเป็นอย่างดี นางเป็นสตรีที่เย่อหยิ่งและหุนหันพลันแล่น ดังนั้นพี่หยวนฉีจะต้องทำให้นางรู้สึกว่ากำลังจะเสียพี่หยวนฉีไปจริงๆ เจ้าค่ะ”

“ทำให้นางรู้สึกว่ากำลังจะเสียข้าไปอย่างนั้นหรือ” จ้าวหยวนฉีขมวดคิ้วถามกลับด้วยความไม่เข้าใจ

“ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ หากพี่หยวนฉีกับข้าจัดงานแต่งงานตัดหน้านาง ยามที่ข่าวนี้แพร่ออกไป นางย่อมไม่อาจนิ่งเฉยได้แน่ นางจะต้องกลับมาอาละวาดและไม่มีวันยินยอมให้พี่หยวนฉีแต่งงานกับข้าอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นนางจะไม่สามารถสงวนท่าทีเยือกเย็นเอาไว้ได้อีกต่อไป ความร้อนรนใจจะทำให้นางอยู่ไม่เป็นสุข สุดท้ายนางย่อมต้องกลับมาหาพี่หยวนฉีเพื่อสารภาพว่ายังรักและอาลัยอาวรณ์ในตัวท่านอยู่ นางจะเสียใจและไม่อาจทนต่อการสูญเสียท่านให้คนอื่น จากนั้นนางก็จะรีบไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อทูลขอเพิกถอนราชโองการสมรสด้วยตัวเอง”

จ้าวหยวนฉีนิ่งฟัง สีหน้าของเขายังคงมีความลังเลอยู่ชั่วครู่ ทว่าไม่นาน แผนการอันแยบยลนั้นก็เริ่มทำให้หัวใจที่เคยแห้งเหี่ยวพองโตและเปี่ยมล้นไปด้วยความหวังขึ้นมาอีกครั้ง ชายหนุ่มมองสบสายตากับจางอี้โหรว ก่อนจะเผยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า แล้วเอ่ยถามต่อด้วยความห่วงใย

“แล้วถ้าหากนางมาราวีทำลายพิธีมงคลจริงๆ เจ้าจะไม่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจหรอกหรือ”

“เรื่องนั้นข้าเตรียมใจเอาไว้แล้วเจ้าค่ะ ข้าเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่เสมอว่าตนเองมิอาจเปรียบเทียบกับคุณหนูฟ่านได้เลย อีกทั้งในใจของพี่หยวนฉีก็มีแต่นางครอบครองอยู่เต็มหัวใจ หากนางมาอาละวาดทำลายงานแต่งงานในครานี้จริงๆ ข้าก็พร้อมจะประกาศต่อหน้าผู้คนว่าจะขอถอนตัวจากการเป็นเจ้าสาว เพื่อเปิดทางให้พี่หยวนฉีกับคุณหนูฟ่านได้สมปรารถนา ข้ายินดีจะสนับสนุนความรักของพวกท่านทั้งสองอย่างเต็มกำลังเจ้าค่ะ”

จางอี้โหรวพูดราวกับตนเองยินดีเป็นฝ่ายเสียสละ หยาดน้ำตาใสๆ หยดหนึ่งไหลรินลงมาอาบแก้มเนียนราวกับสั่งได้ นางค่อยๆ หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากชายแขนเสื้อบรรจงซับหยาดน้ำตาอย่างน่าสงสาร ท่าทางแสนน่าสงสารและรู้ความนั้นยิ่งเรียกคะแนนความเห็นอกเห็นใจจากจ้าวหยวนฉีเพิ่มขึ้นเป็นทวี

“ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเจ้าจะเป็นสตรีที่รู้ความและมีจิตใจดีงามถึงเพียงนี้ เอาเถิด รอให้อิงอิงกลับมาหาข้า แล้วข้าได้แต่งงานกับนางเรียบร้อย หลังจากนั้นข้าจะช่วยพูดให้นางยอมรับเจ้าเข้ามาอยู่ในจวนตระกูลจ้าว ข้าสัญญาว่าจะปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดี และจะไม่ลำเอียงรักนางมากกว่าเจ้าจนเกินไป วางใจเถิดอี้โหรว”

“ขอบคุณพี่หยวนฉียิ่งนักเจ้าค่ะ ข้าเองก็จะเจียมเนื้อเจียมตัวและสงบปากสงบคำอยู่ในที่ของตนเอง ข้าจะเคารพและนับถือคุณหนูฟ่านประหนึ่งพี่สาวแท้ๆ ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อความสบายใจของพี่หยวนฉี”

หลังจากรับฟังแผนการอันแยบยลของจางอี้โหรวแล้ว จ้าวหยวนฉีก็หลงเชื่อคารมและภาพลักษณ์อันแสนใสซื่อบริสุทธิ์ของนางอย่างสนิทใจ เขาปักใจเชื่ออย่างสุดหัวใจว่าฟ่านอิงอิงยังคงมีความอาลัยอาวรณ์ในตัวเขาอยู่  และนางจะต้องเกิดอาการหึงหวงจนทนไม่ไหวรีบร้อนกลับมาหาตนอย่างแน่นอน จ้าวหยวนฉีมั่นใจในเสน่ห์ของตนเองเสียจนถึงขั้นหลงผิดคิดไปเองว่าฟ่านอิงอิงยังคงรักและมั่นคงในตัวเขาไม่เสื่อมคลาย

“อิงอิง เช่นนั้นข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน” จ้าวหยวนฉีพึมพำ

เมื่อโน้มน้าวใจของจ้าวหยวนฉีสำเร็จแล้ว จางอี้โหรวก็ลอบยิ้มอย่างพึงพอใจ นางอยู่พูดคุยกับเขาต่ออีกเพียงครู่เดียวก็ขอตัวลากลับ พอรถม้าของจางอี้โหรวแล่นเข้ามาจอดที่ลานเรือน เถ้าแก่จางผู้เป็นบิดาซึ่งชะเง้อคอยท่าอยู่ด้วยความร้อนอกร้อนใจ ก็รีบวิ่งออกมาจากห้องโถงตรงเข้าหาบุตรสาวทันที

“เป็นอย่างไรบ้างลูกพ่อ หว่านล้อมจ้าวหยวนฉีสำเร็จหรือไม่!”

“สำเร็จเรียบร้อยดีเจ้าค่ะท่านพ่อ สัปดาห์หน้าพี่หยวนฉีกับข้าจะเข้าพิธีมงคล”

“ดี! ดีมาก! หากปล่อยให้ยืดเยื้อเนิ่นนานไปชื่อเสียงของเจ้าจะเสื่อมเสีย ยิ่งในยามนี้กิจการค้าขายของบ้านเราก็ใกล้จะถังแตกเต็มทีแล้ว การได้แต่งกับบุรุษที่การงานมั่นคงนั้นไม่ง่ายเลย หลังจากได้ส่งเจ้าแต่งออกไปแล้วพ่อจึงจะวางใจได้ ที่เจ้าอุตส่าห์เจียดเงินไปซื้อรังนกสีทองแสนแพงไปเอาใจสวีหยาถิงนับว่าไม่เสียเปล่า”

กล่าวจบ เถ้าแก่จางก็หัวเราะออกมาด้วยความโล่งอก เมื่อหนึ่งปีก่อนเถ้าแก่จางประสบปัญหาการค้าขายจนขาดทุนย่อยยับ ทำให้จวนตระกูลจางในยามนี้แทบไม่ต่างอันใดกับถังข้าวสารที่ว่างเปล่า หนทางเดียวที่จะช่วยกอบกู้หน้าตาคนทั้งตระกูลให้รอดพ้นจากวิกฤตนี้ไปได้ มีเพียงต้องผลักดันให้จางอี้โหรวตบแต่งเข้าไปเป็นสะใภ้ตระกูลขุนนางที่มีหน้ามีตาให้จงได้ แล้วจ้าวหยวนฉีก็เข้ามาได้จังหวะพอดิบพอดี

เถ้าแก่จางหวังจะใช้บารมีขุนนางของจ้าวหยวนฉีมาเป็นบันไดให้การค้าราบรื่น แต่หารู้ไม่ว่าตระกูลจ้าวนั้นแท้จริงแล้วก็มีดีแค่เพียงเปลือกนอกเท่านั้น จ้าวหยวนฉีถึงแม้จะเป็นขุนนางแต่ก็ไม่ได้รับความโปรดปราณจากฮ่องเต้ เพราะผลงานไม่ได้โดดเด่น ส่วนที่นางสวีอยากให้บุตรชายแต่งกับจางอี้โหรวเพราะเข้าใจผิดคิดว่าจะได้ลูกสะใภ้ร่ำรวยมั่งคั่ง ดังนั้นเรื่องราวความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลจึงไม่ต่างอันใดกับละครปาหี่ที่ต่างฝ่ายต่างวาดฝันลมๆ แล้งๆ

เมื่อวันมงคลมาถึง ทุกอย่างถูกจัดเตรียมขึ้นอย่างรีบเร่ง ขบวนสินเดิมที่จางอี้โหรวขนเข้ามาจวนตระกูลจ้าวมีมากมายถึงร้อยกว่าหีบ ทำให้นางสวีที่ยืนต้อนรับอยู่ถึงกับยิ้มหน้าบานจนแก้มปริ ทว่าหารู้ไม่ว่าของล้ำค่าที่อัดแน่นอยู่ภายในหีบสินเดิมเหล่านั้น ล้วนแล้วแต่เป็นของปลอมที่ทำเลียนแบบขึ้นมาทั้งสิ้น มิใช่ของจริงแต่อย่างใด

อัญมณีแวววาวระยับตานั้นเป็นเพียงแค่หินสีราคาถูก หยกเนื้อดีที่ขนมาเต็มหีบหากมองผิวเผินอาจดูเหมือนของมีคุณภาพ ทว่าแท้จริงแล้วกลับเป็นเพียงหยกเทียมราคาถูกที่หาซื้อได้ดาษดื่นจากต่างแดน แม้กระทั่งผ้าไหมที่จางอี้โหรวอ้างว่ามีราคาแพงลิบลิ่ว ก็เป็นเพียงผ้าไหมธรรมดาเนื้อบางเบา ที่นางแอบวานให้พ่อค้าต่างถิ่นจัดซื้อมาให้ในราคาลดแลกแจกแถม

ในช่วงเริ่มต้นพิธีมงคลสมรสของคู่บ่าวสาว จ้าวหยวนฉีเอาแต่คอยชะเง้อมองออกไปทางประตูจวนด้วยความหวังเปี่ยมล้น เขายังคงหลอกตัวเองอยู่เสมอว่าอีกไม่นานฟ่านอิงอิงจะต้องปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับปรี่เข้ามาโวยวายด้วยความหึงหวง ทว่ากระทั่งพิธีดำเนินมาจนถึงช่วงกลางแล้ว กลับไร้แม้แต่เงาของฟ่านอิงอิง

หลายต่อหลายครั้งที่จ้าวหยวนฉีรู้สึกอึดอัดจนอยากจะหลบหลีกออกไปจากพิธีกลางคัน ทว่ากลับถูกผู้เป็นมารดาคอยขวางเอาไว้ทุกครั้ง พร้อมทั้งโน้มน้าวหว่านล้อมด้วยถ้อยคำสารพัด ย้ำนักย้ำหนาว่าห้ามทำตัวเหลวไหลจนทำให้ตระกูลจ้าวต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงและขายหน้าต่อหน้าแขกเหรื่อเด็ดขาด