3 ข้าน่ะหรือสร้างเรื่อง

3

ข้าน่ะหรือสร้างเรื่อง

จางอี้โหรวชะงักไป ใบหน้าซีดเผือดลงทันที คำว่าบุตรสาวพ่อค้าสำหรับนางคือคำดูถูกร้ายแรง นางหันกลับไปมองจ้าวหยวนฉีก่อนจะกลืนก้อนสะอื้นลงคอแล้วใช้หลังมือปาดน้ำตาออกลวกๆ เรียกขานฟ่านอิงอิงเสียใหม่

“ฮึก...คุ…คุณหนูฟ่าน ข้าเพียงแต่รู้ตัวแล้วว่าผิดจึงอยากขอรับผิดแต่เพียงผู้เดียว คุณหนูฟ่านได้โปรดอย่าผิดใจกับตระกูลจ้าวเลยนะเจ้าคะ  ข้าจะเป็นฝ่ายถอยให้เอง  ฮึก…ข้าผิดเองที่ไม่เจียมตัว”

“ไม่ได้นะอี้โหรว! เจ้าพูดเช่นนั้นไม่ได้ เดิมทีเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เป็นนาง! เป็นนางต่างหากที่ผิด” นางสวียกมือชี้ไปยังฟ่านอิงอิง พร้อมทำท่าจะเป็นลมล้มพับไปอีกรอบ คราวนี้ได้จ้าวหยวนฉีเข้าไปประคองไว้ทัน นางจึงซบหน้าลงกับอกของบุตรชายพลางร้องห่มร้องไห้อย่างหนัก

“หยวนฉี เจ้าก็รู้ว่าอี้โหรวเคยช่วยชีวิตแม่เอาไว้ แม่เองก็รับปากกับนางแล้วว่าจะให้นางแต่งงานกับเจ้า เจ้าจะอกตัญญูถึงขั้นทำให้แม่กลายเป็นคนตระบัตย์สัตย์เชียวหรือ ตั้งแต่บิดาของเจ้าตายจากไป แม่ก็อุตส่าห์รักษาหน้าตาและเป็นที่นับหน้าถือตาของผู้คนมาตลอด หากแม้แต่คำสัญญาเพียงเท่านี้แม่ยังรักษาไว้ไม่ได้ จากนี้แม่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!”

ละครน้ำเน่าของพวกตระกูลจ้าวนั้น ฟ่านอิงอิงรู้สึกเบื่อหน่ายและระอาใจเต็มที ลูกชายไม่อยากสูญเสียอำนาจ แต่มารดาก็ใช่ว่าอยากได้ฟ่านอิงอิงเป็นสะใภ้ คนที่ลำบากใจที่สุดเห็นจะเป็นจ้าวหยวนฉี ที่ตอนนี้กำลังทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาก้มลงมองมารดาที่ยังคงหายใจหอบสะท้านซบอยู่ตรงอก แล้วเงยหน้าขึ้นมองฟ่านอิงอิงด้วยแววตาวิงวอน เปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือราวกับคนละคน

“อิงอิง เจ้าจะไม่ลองคิดดูใหม่อีกรอบเลยหรือ ความสัมพันธ์ห้าปีของเราเจ้าจะตัดจบง่ายๆ แบบนี้เชียวรึ ในเมื่ออี้โหรวนางก็ยอมถอยให้แล้ว นางยินยอมแต่งเข้าจวนเป็นอนุแล้วเหตุใดเจ้าถึงยังดื้อรั้นเอาแต่ใจไม่เลิกรา จะสร้างเรื่องวุ่นวายไปถึงไหนกัน” จ้าวหยวนฉีเอ่ยเสียงตัดพ้อ

“ข้าน่ะหรือสร้างเรื่อง เป็นเจ้าต่างหากที่หลอกข้ามาเข้าพิธีโดยไม่บอกกล่าวสักคำว่าวันนี้จะมีเจ้าสาวสองคน ต่อให้นางจะยอมถอยก้าวหนึ่ง ข้าก็ไม่มีทางให้อภัยคนไร้สัจจะอย่างเจ้าได้อีก! ข้าเป็นถึงบุตรีราชครู ตระกูลของข้ารับใช้ราชวงศ์มาแล้วไม่ต่ำกว่าห้ารุ่น สร้างคุณูปการให้บ้านเมืองนับไม่ถ้วน แล้วเหตุใดสตรีสูงศักดิ์เช่นข้าถึงต้องยอมลดเกียรติและศักดิ์ศรีของตัวเองเพื่อคนเช่นเจ้าด้วย ข้าตัดสินใจดีแล้ว นับจากวันนี้เป็นต้นไป ข้ากับเจ้าทางใครทางมัน!”

ทันทีที่พูดจบ บ่าวไพร่ตระกูลฟ่านที่ช่วยกันขนหีบสินเดิมออกมาจากห้องโถงพิธีทำหน้าที่เสร็จสิ้นพอดี ในบรรดาสินเดิมนับร้อยกว่าหีบ มีเพียงห้าหีบเท่านั้นที่ภายนอกถูกเปลวไฟเผาไหม้เสียหายเล็กน้อย โชคดีที่ไฟยังไม่ทันลามเข้าไปทำลายข้าวของล้ำค่าที่อยู่ด้านใน มีเพียงเนื้อไม้ภายนอกที่เกรียมดำเท่านั้น

“มาเถอะ อย่าเสียเวลาอีกเลยลูกพ่อ”

เสียงของราชครูฟ่านร้องบอกบุตรสาวให้รีบขึ้นรถม้า จ้าวหยวนฉีเพิ่งจะได้สติ จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้ว่าบางทีตนอาจจะยังพอมีหนทางแก้ไข หากอ้อนวอนให้ผู้เป็นพ่อตาช่วยพูดเกลี้ยกล่อมฟ่านอิงอิงให้อีกแรง ก็อาจจะทำให้ฟ่านอิงอิงใจอ่อนลงได้บ้าง เมื่อก่อนนั้นฟ่านอิงอิงรักเขามาก  ถึงขนาดขอร้องให้ราชครู่ฟ่านส่งเสริมเขาทุกทางเพื่อให้ก้าวขึ้นตำแหน่งไท่ฉางซื่อชิง จ้าวหยวนฉีไม่เชื่อเด็ดขาดว่านางจะตัดใจจากเขาได้จริง

คิดได้ดังนั้นจ้าวหยวนฉีก็ลืมตัวไปชั่วขณะ ว่ามารดายังคงทำท่าจะเป็นลมซบอยู่ตรงอกตน ร่างสูงผละตัววิ่งพรวดพราดออกไปอย่างรวดเร็ว จนให้ร่างของนางสวีที่กำลังพิงอยู่ล้มคะมำลงไปกองกับพื้นต่อหน้าต่อตาจางอี้โหรว

“โอ๊ย! หยวนฉี ก้นแม่หักแล้ว!”

พอก้นกระแทกพื้นเข้าเต็มแรง นางสวีก็ร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด ทว่าบุตรชายกลับหาได้ใส่ใจไม่ เขายังคงวิ่งตรงดิ่งไปหยุดยืนหอบหายใจอยู่ข้างรถม้าด้วยความลนลาน ในหัวสมองตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวคือจะปล่อยฟ่านอิงอิงหลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด หากเสียนางไปเส้นทางสายขุนนางและอำนาจวาสนาที่วาดฝันไว้ก็คงพังทลายเพราะไม่มีใครหนุนหลังอีกต่อไป

“ท่านพ่อตา! ได้โปรดช่วยพูดกับอิงอิงใหม่อีกสักครั้งเถิดขอรับ นางจะตัดขาดกับข้าได้อย่างไร ก่อนหน้านี้ผู้คนก็รู้กันทั่วแล้วว่านางกับข้ามีใจรักใคร่ผูกพันกันลึกซึ้ง ชื่อเสียงของนางย่อมเสื่อมเสียไปหมดแล้ว หากวันนี้นางไม่ยอมแต่งเข้าจวนกับข้า ต่อไปภายหน้านางจะหาบุรุษที่ไหนมาแต่งงานด้วยได้เล่าขอรับ  ขอให้ข้าได้รับผิดชอบชื่อเสียงของอิงอิงด้วยเถิดขอรับ”

ม่านไหมของรถม้าถูกเลิกขึ้นอีกครั้ง  เผยให้เห็นสีหน้าเรียบเฉยของราชครูฟ่านที่มองลงมายังจ้าวหยวนฉี สายตาของราชครูฟ่านเย็นยะเยือกจนอีกฝ่ายใจสั่นสะท้าน

“ข้าไม่ใช่พ่อตาเจ้า เรื่องชื่อเสียงของลูกสาวข้าย่อมไม่จำเป็นต้องให้เจ้ามาเป็นห่วง ในเมื่อนางตัดสินใจว่าจะไม่เอาเจ้าแล้ว บิดาเช่นข้ามีแต่จะส่งเสริมนาง” 

กล่าวจบราชครูฟ่านก็เบนสายตาไปมองบุตรสาว ฟ่านอิงอิงเห็นดังนั้นจึงรีบก้าวขึ้นรถม้า เมื่อม่านรถม้าถูกปิดลงขบวนสินเดิมนับร้อยหีบก็ถูกยกเคลื่อนตามหลังไปทันที จ้าวหยวนฉีได้แต่ยืนมองภาพนั้นด้วยความเจ็บปวดระทมใจโดยที่ไม่อาจขัดขวางได้เลย วันนี้เขาต้องสูญเสียทั้งฟ่านอิงอิงและทรัพย์สินเงินทองมหาศาลของนางไปจนหมดสิ้น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอัดอั้นตันใจ จนแทบอยากแหงนหน้าตะโกนขึ้นฟ้าแล้วสบถหยาบคายออกมาดังๆ

“ดับไฟเรียบร้อยแล้วขอรับ ห้องโถงจัดพิธีเสียหายวอดวาย ส่วนป้ายวิญญาณบรรพบุรุษก็ถูกเพลิงเผาผลาญจนไม่เหลือซากแล้วขอรับ!” บ่าวรับใช้นายหนึ่งที่เพิ่งจะดับไฟเสร็จวิ่งมารายงานด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ

“ฮื่อ...สวรรค์! แล้วแบบนี้หยวนฉีกับอี้โหรวจะคำนับฟ้าดินกันต่อได้เยี่ยงไร”

นางสวีร้องโหยหวนรำพึงรำพันราวกับคนเสียสติ ทว่าคำพูดของนางกลับยิ่งสุมไฟโทสะในอกของบุตรชายให้ลุกโชนหนักขึ้นไปอีก จ้าวหยวนฉีก้าวฉับๆ เดินกลับมาหาสตรีทั้งสองที่ยืนประคองกันอยู่ด้วยใบหน้าถมึงทึง ก่อนจะตวาดกร้าวเสียงดังลั่น

“จนถึงขนาดนี้แล้วท่านแม่ยังหวังจะให้ข้าคำนับฟ้าดินกับอี้โหรวอยู่อีกรึ! ท่านแม่รู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังทำลายอนาคตของลูกชายตัวเองด้วยมือท่านเอง ข้าบอกท่านแล้วว่าถ้าพาอี้โหรวเข้าพิธีด้วยอิงอิงไม่มีวันยินยอมเด็ดขาด แต่ท่านแม่ก็ยังดึงดันจะให้แต่งเข้ามาในวันเดียวกันให้ได้ รู้หรือไม่ว่าหากข้าสูญเสียแรงสนับสนุนจากราชครูฟ่าน เส้นทางขุนนางของข้าก็คงไม่มีวันราบรื่นอีกแล้ว!”