4 เจ้ามีความสามารถ

4

เจ้ามีความสามารถ

นางสวีถูกบุตรชายตำหนิก็โมโหจนหน้าเขียวหน้าแดง ยกสองมือขึ้นท้าวสะเอวพลางตะคอกกลับเสียงกร้าว

“เหอะ! ที่ทุกวันนี้เจ้าได้เป็นขุนนางขั้นสาม เป็นเพราะบิดาของนางตั้งแต่เมื่อไรกัน เป็นเจ้าต่างหากที่มีความสามารถเข้าสายพระเนตรฮ่องเต้จนได้เลื่อนขั้น หยวนฉีลูกแม่เป็นคนเก่ง ที่มาถึงทุกวันนี้ได้ไม่เกี่ยวกับราชครูฟ่านเลยสักนิด ต่อให้ไม่มีฟ่านอิงอิงแล้ว แม่ก็เชื่อว่าเจ้าจะสามารถก้าวหน้าไปได้ไกลกว่านี้แน่ เผลอๆ อาจจะได้เป็นถึงเสนาบดีขั้นหนึ่ง! เทียบชั้นกับราชครูฟ่านได้สบายๆ”

คำพูดยกยอปอปั้นของนางสวี ทำให้จ้าวหยวนฉีที่ถือดีอยู่แล้วพลันคิดว่าตนมีความสามารถจริงๆ ทุกอย่างที่ได้มาวันนี้ไม่เกี่ยวกับการสนับสนุนจากตระกูลฟ่าน แต่เป็นเขาต่างหากที่ใช้ความสามารถแลกมาอย่างยากลำบาก

เมื่อคิดได้ดังนั้นหยวนฉีก็ยิ่งลำพองตน จากที่เคยคิดว่าเป็นความผิดของมารดาที่ทำให้ตนไม่ได้แต่งกับฟ่านอิงอิง ก็กลับดำเป็นขาวเสียใหม่ ถึงอย่างไรฟ่านอิงอิงตัวแสบนั่นก็บังอาจทำให้เขาเสียหน้าอับอายผู้คนไปแล้ว เช่นนั้นสมควรที่นางจะต้องถูกเอาคืนให้สาสม ด้วยความสามารถของเขาอาจจะหาเรื่องเอาผิดตระกูลฟ่านได้บ้าง อย่างน้อยก็ในข้อหาที่นางเผาจวนขุนนาง  โทษเผาจวนขุนนางไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ถ้าใส่สีตีไข่เข้าไปมากหน่อย ฟ่านอิงอิงก็อาจถึงขั้นได้รับโทษสูงสุดเลยก็ได้

“ท่านแม่คิดว่าที่ข้าได้ตำแหน่งขุนนางขั้นสามมาเพราะความสามารถจริงๆ น่ะหรือ”

ผู้เป็นมารดาฉีกยิ้มกว้างพลางพยักหน้ารัว “ก็จริงน่ะสิ! ลูกแม่ทั้งเก่งทั้งเฉลียวฉลาด ไม่จำเป็นต้องอาศัยร่มเงาของผู้ใดก็ปีนป่ายขึ้นไปสู่จุดสูงสุดได้”

“ข้าเองก็เห็นด้วยเจ้าค่ะ คุณชายจ้าวเป็นคนเฉลียวฉลาดมีไหวพริบ ที่มาถึงจุดนี้ได้เป็นเพราะความสามารถของคุณชายล้วนๆ ส่วนราชครูฟ่านเห็นว่าคุณชายจ้าวกำลังก้าวหน้าก็เลยฉวยโอกาสอวดอ้างว่าเป็นผลงานของตนเอง น่าอายยิ่งนัก เป็นถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่แต่ทำตัวไม่น่านับถือเอาเสียเลย” จางอี้โหรวรีบพูดเสริมขึ้นทันที

เมื่อเหตุการณ์วุ่นวายสงบลง บิดาของจางอี้โหรวก็ก้าวออกมาจากฝูงชนที่ยังยืนมุงดูเหตุการณ์ไม่ไปไหน เขาเข้ามาโอบไหล่บุตรสาวเป็นการปลอบขวัญ ก่อนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ฮูหยินจ้าว คุณชายจ้าว วันนี้ผู้คนต่างรู้กันทั่วแล้วว่าอี้โหรวลูกสาวของข้าจะตบแต่งเข้าตระกูลจ้าว แต่เมื่อครู่นี้ข้าเห็นว่าโถงพิธีได้รับความเสียหายและป้ายวิญญาณบรรพบุรุษก็ถูกไฟเผาไหม้ไปเสียแล้ว เช่นนั้นการเกี่ยวดองระหว่างเราในวันนี้จะยังคงมีอยู่หรือไม่”

“เถ้าแก่จาง ก็อย่างที่ท่านเห็นว่าฟ่านอิงอิงสร้างปัญหาให้จวนตระกูลจ้าววุ่นวายใหญ่โต ตอนนี้จึงไม่อาจจัดพิธีมงคลต่อได้แล้ว เห็นทีว่าการแต่งงานครั้งนี้คงต้องเลื่อนออกไปก่อน หากข้าจัดการสะสางเรื่องราวทั้งหมดนี้เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะให้ท่านแม่หาฤกษ์งามยามดีให้ใหม่ในภายหลัง เถ้าแก่จางจะอดใจรออีกสักนิดได้หรือไม่”

เพราะเห็นว่าตระกูลจางถึงแม้จะเป็นเพียงพ่อค้าแต่ก็ค่อนข้างมีฐานะร่ำรวย จ้าวหยวนฉีจึงเลือกตอบแบบถนอมน้ำใจเถ้าแก่จางเอาไว้ก่อน หวังเพียงว่าในภายภาคหน้าจางอี้โหรวจะพอช่วยสนับสนุนเขาในเรื่องเงินทองได้บ้าง แต่หากให้พูดกันตามตรง ระหว่างตระกูลจางกับตระกูลฟ่านนั้น ตระกูลจางเทียบชั้นจวนราชครูไม่ติดฝุ่นด้วยซ้ำ ทว่าในเมื่อเขาโลภมากคิดจับปลาสองมือแต่กลับกำปลาตัวใหญ่ไว้ไม่แน่นจนหลุดมือไป ปลาอีกตัวที่เหลืออยู่จึงจำเป็นต้องประคับประคองรักษาเอาไว้ ดีกว่าไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง

หึ! ฟ่านอิงอิงนังตัวกาลกินี แค่เจ้าไม่อยากแต่งก็ถึงกับต้องทำลายงานแต่งของข้าไปด้วย

 จางอี้โหรวแอบสบถด่าอยู่ในใจ พอได้ยินว่างานแต่งต้องถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดใบหน้าที่เคยงดงามหยาดเยิ้มก็แปรเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวด้วยความเครียดแค้นชิงชัง นางคิดว่าต้นเหตุของความฉิบหายวายวอดในวันนี้เป็นเพราะฟ่านอิงอิงนังตัวดีแท้ๆ หากจวนตระกูลจ้าวไม่ถูกเพลิงเผาจนพินาศ ป่านนี้ตนก็คงได้สวมชุดเจ้าสาวก้าวเข้าประตูจวนไปเป็นฮูหยินน้อยตระกูลจ้าวอย่างสมเกียรติแล้ว ทว่าแม้ในใจจะโกรธแค้นจนแทบกระอักเลือด นางก็ยังต้องฝืนแย้มยิ้มออกมาด้วยท่าทีอ่อนหวานน่าเอ็นดู แล้วเอ่ยสำทับบิดาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“ท่านพ่อเจ้าคะ หากวันนี้ไม่สะดวกนักเลื่อนออกไปก่อนก็ดีเหมือนกันเจ้าค่ะ เอาไว้รอให้ทุกอย่างเรียบร้อยค่อยให้ทางตระกูลจ้าวหาฤกษ์มงคลกันใหม่อีกครั้งก็ยังไม่สาย”

เถ้าแก่จางหันมาสบตากับบุตรสาวแล้วพยักหน้าอย่างจนใจ เพราะความเสียหายตรงหน้านี้ชัดเจนว่าโถงพิธีถูกไฟเผาผลาญจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม อีกทั้งเมื่อเกิดเหตุการณ์อัปมงคลขึ้นมาแล้ว หากยังดึงดันจะจัดพิธีมงคลต่อก็เกรงว่ากลิ่นอายความซวยจะติดตัวบ่าวสาวไปตลอดชีวิตคู่

“เอาเช่นนั้นก็ได้ ถ้างั้นงานแต่งในวันนี้ก็ให้เลื่อนออกไปก่อนก็แล้วกัน วันนี้พวกเราคงต้องขอตัวกลับจวนก่อน ขอให้คุณชายจ้าวรีบปรับปรุงจวนให้กลับสู่สภาพเดิมในเร็ววัน”

ก่อนจะก้าวขึ้นรถม้า จางอี้โหรวยังไม่วายหันกลับมาส่งสายตาและแย้มยิ้มให้จ้าวหยวนฉีอย่างยั่วยวน เพื่อผูกใจจ้าวหยวนฉีเอาไว้ไม่ให้เขวไปไหน ก่อนจะค่อยๆ หมุนตัวเดินตามบิดาขึ้นรถม้าจากไป

ครั้นเห็นว่าขบวนรถม้าของตระกูลจางลับสายตาไปแล้ว บ่าวรับใช้นายหนึ่งที่ได้ทำการดับไฟเมื่อครู่ก็พูดขึ้น

“คุณชายขอรับ จะให้พวกเราเข้าไปช่วยกันเก็บกวาดโถงพิธีเลยหรือไม่ขอรับ”

จ้าวหยวนฉีหรี่ตามองซากปรักหักพังด้วยแววตาเย็นเยียบ พลันรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างน่ากลัว

“ยังไม่ต้อง ห้ามผู้ใดเข้าไปแตะต้องหรือเคลื่อนย้ายสิ่งใดในนี้เด็ดขาด รอให้ข้าเดินทางไปแจ้งความร้องเรียนให้เจ้าหน้าที่มาเก็บรวบรวมหลักฐานเอาผิดฟ่านอิงอิงข้อหาวางเพลิงเผาจวนขุนนางเสียก่อน หลังจากนั้นค่อยว่ากันอีกที”

ตลอดทางที่ขบวนเจ้าสาวของฟ่านอิงอิงต้องขนสินเดิมกลับจวน ทุกตรอกซอกซอยที่เดินผ่านมาเต็มไปด้วยสายตาสอดรู้สอดเห็นของชาวบ้าน ก่อนหน้านั้นพวกชาวบ้านได้ข่าวว่าตระกูลฟ่านกับตระกูลจ้าวจะเกี่ยวดองกัน แต่เหตุใดเล่าจึงกลายเป็นว่าตระกูลฟ่านขนสินเดิมเกือบสองร้อยหีบกลับมาเช่นนี้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นบรรดาชาวบ้านที่เห็นก็ไม่กล้าซุบซิบกันอย่างเปิดเผย จึงทำเพียงรอให้ขบวนผ่านไปแล้วค่อยหันหน้าเข้าหากันเพื่อนินทา เหตุการณ์นี้น่าจะเป็นวาระใหญ่ในรอบปีที่ชาวบ้านแคว้นฉีนินทากันอย่างสนุกปากที่สุด