บทที่ 6 รื้อฟื้นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้ง 1
บทที่ 6 รื้อฟื้นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้ง 1
ชีวิตประจำวันของจ้าวอวิ๋นซินเป็นไปอย่างปกติสุข ตอนเช้าไปเรียน ตอนเย็นพอมีเวลาก็จะแวะไปขายของในตลาดมืด หาเงินมาเก็บไว้ก่อน ส่วนร้านสมุนไพรไม่ได้ไปแล้ว ครั้งสุดท้ายที่ไปเธอได้เจอกับผู้อาวุโสลู่ ซึ่งเป็นเจ้าของร้านสมุนไพรตัวจริง อีกฝ่ายถือเป็นหมอที่มีชื่อเสียง การฝังเข็มก็ถือเป็นระดับหมอเทวดาได้ แต่กลับมาหลบซ่อนอยู่ที่เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้
อาจเพราะลู่ต้าเฉียวมีอายุมากขึ้น และอยากใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสุขสงบ จึงหนีความวุ่นวายมาอยู่ที่เมืองเล็ก ๆ นี้ เขาจะรักษาคนป่วยบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วลู่เถิงเยว่ผู้เป็นหลานชายจะเป็นคนรักษามากกว่า
จ้าวอวิ๋นซินได้มีโอกาสเจอกับลู่ต้าเฉียว ผู้อาวุโสจึงได้ตรวจดูอาการป่วยของเธอ แล้วก็ไม่ได้ให้ยาบำรุงอีก เพราะเห็นว่าหญิงสาวแข็งแรงดีแล้ว
ครั้นถึงช่วงปิดเทอมจ้าวอวิ๋นซินก็ไปทำงานแลกแต้มเหมือนคนอื่น ด้วยแรงของเธอได้แต้มแค่หกแต้มต่อวัน แต่จ้าวอวิ๋นซินก็ไม่ได้กังวลใจ เพราะตอนนี้เธอมีเงินเก็บเกินหมื่นหยวนแล้ว เธอสามารถไปเรียนในเมืองหลวงได้ แต่ที่มาทำงานแลกแต้มก็เพื่อไม่ให้ตัวเองดูแตกต่างจากคนอื่น และก็รอเวลาเท่านั้น
“คอกหมูต้องทำความสะอาดให้ดีนะคะป้าชุ่ยฮวา คอกหมูไม่สะอาดจะทำให้หมูป่วยและติดโรคได้ค่ะ”
จ้าวอวิ๋นซินไปเกี่ยวหญ้ามาให้หมูของกองผลิต จึงได้มาเห็นว่าที่คอกหมูมีกลิ่นแรงมากและค่อนข้างสกปรก เธอจึงได้เอ่ยเตือนเกาชุ่ยฮวาที่กำลังให้อาหารหมูอยู่ คอกหมูตรงนี้จะเปลี่ยนกันมาดูแล ซึ่งวันนี้เป็นเกาชุ่ยฮวากับจ้าวอวิ๋นซิน
“อย่างนั้นรึ” เกาชุ่ยฮวาว่า เพราะปกติก็เลี้ยงหมูกันแบบนี้
“ค่ะ ฉันเคยอ่านเจอค่ะ” จ้าวอวิ๋นซินตอบกลับไป
“ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาทำความสะอาดกันสักหน่อยเถอะ เย็นนี้ป้าจะกลับไปบอกลุงหลิวด้วย ต่อไปคนที่มาดูแลคอกหมูจะได้ใส่ใจเรื่องความสะอาด” เกาชุ่ยฮวาบอก
“ดีค่ะ” จ้าวอวิ๋นซินตอบรับ จากนั้นทั้งสองคนก็ช่วยกันทำความสะอาดคอกหมู และก็บริเวณโดยรอบเพื่อไม่ให้มีน้ำขัง
หลังทำความสะอาดคอกหมูเสร็จ ก็เหมือนว่าเจ้าของคอกจะชอบใจ แต่ละตัวเดินกันคึกคักราวกับอารมณ์ดี
“ป้ารู้สึกเหมือนว่าหมูพวกนี้จะอารมณ์ดีขึ้นเลย” เกาชุ่ยฮวาว่า
“นั่นสิคะ” จ้าวอวิ๋นซินเห็นแบบนั้นก็คิดเหมือนกับเกาชุ่ยฮวา “ช่วงที่กำลังอารมณ์ดีแบบนี้ ลองจับตัวผู้กับตัวเมียมาไว้คอกเดียวกันดีไหมคะ”
“จะดีรึ” เกาชุ่ยฮวารู้ว่าจ้าวอวิ๋นซินกำลังคิดอะไรอยู่
“ลองดูค่ะ” หญิงสาวตอบกลับไป
เมื่อได้ยินแบบนั้นเกาชุ่ยฮวาก็พยักหน้า ก่อนที่ทั้งสองคนจะช่วยกันต้อนหมูตัวผู้ไปยังคอกของตัวเมีย เมื่อเห็นหมูตัวเมีย หมูตัวผู้ก็เข้าหาทันที ทำให้ทั้งสองคนถึงกับอ้าปากค้าง
“เจ้าหนุ่มนี่คึกจริง ๆ”
เกาชุ่ยฮวาว่าแล้วก็หัวเราะออกมา เมื่อเห็นหมูตัวผู้ขึ้นคร่อมหมูตัวเมียไปแล้ว
“พวกเราไปรอข้างนอกกันเถอะค่ะ อีกเดี๋ยวค่อยมาพามันกลับคอก” จ้าวอวิ๋นซินบอก
“จ้ะ”
แล้วทั้งสองก็มาทำความสะอาดรอบคอกหมูต่อ ผ่านไปสักพักก็ไปพาเจ้าหนุ่มน้อยกลับคอกของมัน ครั้นได้ยินเสียงสัญญาณเลิกงาน ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
เรื่องของหมูที่เกิดขึ้นวันนี้เกาชุ่ยฮวาได้นำไปบอกกับสามีของเธอ เมื่อหลิวซูเจิ้งเห็นว่าวิธีนี้ทำให้หมูอารมณ์ดี และยอมผสมพันธุ์ เขาก็ตั้งกฎขึ้นมาใหม่ใครมีหน้าที่มาดูแลคอกหมู ต้องทำความสะอาดหมูและคอกหมูด้วย
เวลาในช่วงปิดเทอมหมดไป จ้าวอวิ๋นซินก็กลับไปเรียนต่อ ชีวิตของเธอก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม คือเรียนและก็ขายของในตลาดมืด กระทั่งมาถึงการสอบปลายภาค เมื่อสอบเสร็จก็จะถือว่าหญิงสาวจบการศึกษามัธยมปลายแล้ว และยุคนี้จะเรียนมัธยมปลายแค่สองปีเท่านั้น
ผลการสอบออกมาว่าจ้าวอวิ๋นซินสอบได้คะแนนเต็มทุกวิชา ครูทุกคนเห็นแบบนั้นก็ถึงกับถอนหายใจ หากมีการสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็คงดี เด็กคนนี้มีโอกาสที่จะสอบติดมหาวิทยาลัยดัง ๆ ได้ แต่ก็น่าเสียดาย
จ้าวอวิ๋นซินไม่ได้แปลกใจกับคะแนนสอบของเธอ เพราะหญิงสาวทบทวนบทเรียนมาอย่างดี ไม่ใช่เพื่อการสอบจบมัธยมปลายเท่านั้น แต่เพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วย ในตอนนี้จ้าวอวิ๋นซินก็ถือว่าตัวเองพร้อมกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่จะเกิดขึ้นแล้ว
หลังผลสอบออกมาแล้ว สามวันต่อมาจ้าวอวิ๋นซินก็ไปรับใบประกาศจบการศึกษา จากนี้เธอจะได้เริ่มวางแผนชีวิตต่อไป
เมื่อจ้าวอวิ๋นซินเรียนจบมัธยมปลายแล้ว และเธอในตอนนี้ไม่ได้ป่วยไข้อย่างเมื่อก่อนอีก คุณสมบัติของจ้าวอวิ๋นซินจึงถือว่าดีมาก เธอตัวคนเดียว มีบ้านให้อยู่อาศัย มีเงินที่ได้รับทุกเดือน เรียนจบมัธยมปลายแล้ว ต่อไปก็คงหางานดี ๆ ได้ไม่ยาก หลายบ้านที่มีลูกชายก็เริ่มคิดจะหาแม่สื่อไปเจรจาสู่ขอจ้าวอวิ๋นซิน
ระหว่างที่รอให้มีประกาศสอบเข้ามหาวิทยาลัยออกมา จ้าวอวิ๋นซินก็ไปทำงานแลกแต้มเหมือนคนอื่น ๆ และช่วงนี้เธอรู้สึกได้ว่ามีหลายคนมาทักทายเธอแปลก ๆ
“อวิ๋นซินเป็นยังไงบ้าง” ป้าคนหนึ่งเอ่ยทัก
“สบายดีค่ะ” หญิงสาวตอบกลับไปแบบงง ๆ
“มีอะไรให้ป้าช่วยก็บอกได้นะ” ป้าอีกคนกล่าวขึ้นมา “ทำงานไม่ไหวก็บอกได้ ลูกชายป้าแรงเยอะมาก เดี๋ยวให้เขามาช่วยทำในส่วนของหนู”
จ้าวอวิ๋นซินได้ยินแบบนั้นก็คิ้วขมวด ก่อนจะตอบเสียงนิ่งกลับไป
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำงานเองได้”
เกาชุ่ยฮวาได้ยินสิ่งที่หลายคนพูดคุยกับจ้าวอวิ๋นซิน เธอก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปก่อนจะเอ่ยแทรกขึ้นมา เพราะรู้ว่าคนพวกนี้คิดอะไรอยู่
“ทำงานของตัวเองให้ดีก่อนเถอะ ก่อนจะมาเอ่ยปากช่วยเหลือคนอื่น ส่วนลูกชายของเธอน่ะ ทำงานได้ถึงห้าแต้มหรือยัง ถึงจะมีเวลามาช่วยอวิ๋นซิน”
เกาชุ่ยฮวาตอบกลับไปอย่างไม่ไว้หน้า เพราะรู้ว่าคนพวกนี้ต้องการอะไร เมื่อหลายคนเห็นภรรยาของหัวหน้ากองผลิตออกมาพูดแทนจ้าวอวิ๋นซิน ก็พากันรีบแยกย้ายไป
“ขอบคุณค่ะป้าชุ่ยฮวา”
จ้าวอวิ๋นซินบอกกับเกาชุ่ยฮวา เพราะเธอพูดเองอาจจะดูเหมือนไม่เคารพผู้ใหญ่ แต่ถ้าเกาชุ่ยฮวาพูดก็อีกเรื่องหนึ่ง
“ใครมาทำอะไรให้ไม่สบายใจก็ไปบอกลุงหลิวได้ ให้ลุงหลิวช่วยจัดการ” เกาชุ่ยฮวาว่า
การแสดงออกของเกาชุ่ยฮวาถือเป็นการบอกทุกคนไปด้วยว่าจ้าวอวิ๋นซินไม่ได้ตัวคนเดียว จะมาคิดรวบรัดจับหญิงสาวแบบนี้ไม่ได้ แม้เธอจะแซ่จ้าวแต่หลิวซูเจิ้งก็เอ็นดูลูกสาวของสหายมาก เขาไม่มีทางปล่อยให้คนอื่นมารังแกจ้าวอวิ๋นซินได้ และเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เกาชุ่ยฮวาต้องเอาไปบอกกับสามี เพื่อให้เขาได้ปรามคนคิดไม่ดีไว้บ้าง
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ทำให้หลายคนคิดว่า จะแต่งจ้าวอวิ๋นซินเข้าบ้านคงไม่ใช่เรื่องง่าย บางคนยังคิดไปถึงว่าจะไม่ให้ของหมั้น เพราะหญิงสาวไม่มีญาติผู้ใหญ่ที่ไหนแล้ว ตอนนี้ก็คงต้องคิดใหม่
ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ มี 27 บท + บทส่งท้าย (ประมาณ 83,800 คำ)
มีโปรลดราคา 149 บาท ถึงวันที่ 30/6/69
