บทที่ 8.3 ทำงานเกินหน้าที่

“จะเอา พี่สาว” เสี่ยวเป่าตัดสินใจร้องโวยวาย “คน ไม่ดี แย่ง”

เขาจะทำให้บิดาเห็นว่าฮ่องเต้ทรงมีเจตนาแอบแฝง ต้องการผลักพี่สาวของเขาขึ้นมาเป็นเป้ารับหอกดาบแทนผู้อื่น ยิ่งคิดถึงฮองเฮาที่ฮ่องเต้สุนัขหน้าโง่ผู้นั้นแต่งตั้งขึ้นหลังจากพี่สาวของเขาจากไป วิญญาณของอดีตแม่ทัพในร่างเด็กน้อยก็หัวเราะเสียงเย็น แววตาที่ควรใสซื่อกลับฉายประกายเหยียดหยาม

คำว่าเสียใจภายหลังเป็นอย่างไร คงไม่มีใครรู้ซึ้งดีเท่าเฉิงจงฮ่องเต้อีกแล้ว

“เสี่ยวเป่ามาหาแม่เถิด” เหยียนฮูหยินเห็นบุตรชายงอแงจึงตั้งใจจะเข้ามาอุ้ม “ให้ท่านพ่ออ่านจดหมายจากพี่สาวก่อนดีหรือไม่”

“ไม่เป็นไรหรอก ให้เขานั่งกับข้าเถอะ ฮูหยินเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”

เสี่ยวเป่ายืดคอสั้นของตนจนสุดแรง พยายามอย่างยิ่งที่จะชะเง้อมองเนื้อความในจดหมายที่บิดากำลังคลี่ออก อดีตแม่ทัพผู้เคยอ่านกลศึกมานับไม่ถ้วน บัดนี้กลับต้องมาติดอยู่กับร่างกายเล็กป้อมเหมือนไหผักดอง และอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่สุดของเขาก็คือ คอสั้นนิดเดียวนี้

ต่อให้พยายามเพียงใด ก็ยังมองไม่พ้นขอบโต๊ะ

เหยียนจงซู่เห็นท่าทางกระตือรือร้นของบุตรชายก็เผลอยิ้มออกมา ขยับจดหมายลงต่ำเล็กน้อยเพื่อให้เจ้าตัวเล็กบนตักได้เห็นแผ่นกระดาษชัดขึ้น

ภายในจดหมายเต็มไปด้วยคำทักทายถามสารทุกข์สุกดิบตามธรรมเนียม ทุกประโยคที่เอ่ยถึงอาหารการกิน และคำชมเชยของฮ่องเต้ ดูเผินๆ คล้ายเพียงรายงานให้คนทางบ้านคลายกังวล ยังเอ่ยชื่นชมว่า ฮ่องเต้ทรงมีพระอัจฉริยภาพ ทรงส่งเสริมผู้มีความสามารถ แม้ไร้สกุลหนุนหลังก็ยังได้รับโอกาส

หลักการนี้…มิใช่สิ่งที่ตระกูลเหยียนยึดถือมาตลอดหรือ

แล้วเหตุใดพี่สาวจึงต้องเขียนมันลงมาอีกครั้ง ราวกับกำลังย้ำเตือนบางสิ่ง หรือบางทีนี่อาจมิใช่คำชม

นี่คือคำเตือน อย่าได้ขัดพระประสงค์ของฝ่าบาท

เขาเคยอ่านสำนวนคดีนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ทุกครั้งกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างหายไป ราวกับจงใจลบออก

ฮ่องเต้ต้องการขุนนางเลือดใหม่ที่ไร้สกุลหนุนหลังเพื่อหลุดจากอำนาจควบคุมของขุนนางตระกูลใหญ่ ในการสอบครั้งนั้นย่อมต้องมีบัณฑิตยากจนผ่านเข้ามา หรือบัณฑิตที่เกิดปัญหาผู้นั้น จะเป็นคนที่ท่านพ่อเคยอ่านสิงเจวี้ยนแล้วเห็นสมควรให้ผ่านจิ้นซื่อ หากเป็นเช่นนั้น ก่อนเรื่องจะลุกลามใหญ่โต คงต้องรีบระงับภัยตั้งแต่ต้นน้ำเสียก่อน

ทว่าน่าเจ็บใจที่ตอนนี้เขาเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น

“เหตุใดทำหน้ายุ่งเช่นนี้” เหยียนจงซู่เอ่ยพลางหัวเราะแผ่วเบาเมื่อเห็นบุตรชายขมวดคิ้ว

เสี่ยวเป่าทำสีหน้าคล้ายไม่ได้รับความเป็นธรรม ก่อนจะก้มมองจดหมายต่อ สายตาหยุดอยู่ที่ประโยคสุดท้าย

ด้วยบารมีของฮ่องเต้ บัณฑิตในใต้หล้าล้วนเป็นศิษย์ของพระองค์

เขาชะงักไปเล็กน้อย ใช่แล้ว นี่ต่างหากคือทางแก้ ตัดหญ้าไม่ถอนราก สุดท้ายลมวสันต์พัดมาก็เกิดใหม่อีกครา ปัญหาที่แท้จริง ไม่ใช่บัณฑิตผู้หนึ่งผู้ใด แต่คืออำนาจของจู่เข่ากวนที่มากเกินไปต่างหาก

ในวันหน้าเฉิงจงฮ่องเต้ทรงกำจัดระบบการยื่นสิงเจวี้ยนออกไปได้อย่างแท้จริง ในเมื่อเรื่องนี้ช้าเร็วก็ต้องเกิด ไม่สู้ให้ตระกูลเหยียนเป็นฝ่ายเสนอขึ้นเสียเอง อย่างน้อยก็ยังดีกว่าถูกผู้อื่นยกเรื่องนี้ขึ้นมาเล่นงานในภายหลัง

“พ่อ เรียน เรียน” นิ้วอวบเล็กชี้ไปยังประโยคนั้นไม่หยุด ราวกับเพียงอยากให้ผู้เป็นบิดาอ่านซ้ำอีกครั้ง แต่แววตาที่มองขึ้นไปกลับลึกเกินกว่าเด็กหนึ่งขวบพึงมี

เหยียนจงซู่อ่านทวนข้อความนั้นอีกครั้ง ปลายนิ้วที่จับกระดาษชะงักค้างไปครู่หนึ่ง เขาเข้าใจสิ่งที่บุตรสาวต้องการสื่อได้ทันที เด็กน้อยในวันวานกลับมีความคิดที่ยิ่งใหญ่เกินตัว ความคิดเช่นนี้นับว่าผิดขนบของระบบเคอจวี่ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน จู่เข่ากวนคืออาจารย์ของบัณฑิตใหม่ นี่คือธรรมเนียมที่ผู้คนต่างยอมรับมาโดยตลอด

แต่จิ้งอีเป็นคนที่อยู่ข้างพระวรกายของฮ่องเต้ย่อมต้องตระหนักได้ถึงภัยที่กำลังมาเยือนได้เร็วกว่าผู้ใด ยามนี้ตระกูลเหยียนนับว่าถูกส่งขึ้นมาอยู่บนยอดคลื่น

ดวงตาหลุบต่ำ มองเด็กน้อยบนตัก ‘เหยียนจวิน’ นามนี้ไม่ใช่การยั่วโทสะราชครูเหยียนเท่านั้น แต่ฝ่าบาทมีเจตนาจะเตือนตระกูลเหยียน

เพียงแต่เรื่องใหญ่เช่นนี้ เขาไม่อาจตัดสินใจเพียงลำพังได้ มีแต่ต้องนำไปปรึกษาบิดา

เสี่ยวเป่าที่ลอบสังเกตมาตลอดเห็นแววตาวูบไหวและท่าทางที่เปลี่ยนไปของบิดาก็รู้ได้ทันทีว่าแผนการสำเร็จแล้ว หากสามารถนำเรื่องนี้ขึ้นมาบังหน้า ต่อไปแม้จะเกิดคดีสลับตัว ก็ถือว่าคนเหล่านั้นจงใจหลอกลวงเบื้องสูง ไม่เกี่ยวกับบิดาของเขา

ครั้นเห็นบรรยากาศผ่อนคลายลง เด็กน้อยกลับพลันรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม ใบหน้ายิ่งยับย่น เขาเพิ่งอายุเพียงหนึ่งขวบแท้ๆ กลับต้องมานั่งคิดเรื่องบ้านเมือง รับใช้ราชสำนักทั้งที่ยังไม่ได้เบี้ยหวัดแม้แต่อีแปะเดียว แล้วกว่าเขาจะโตจนรับราชการได้ ไม่ขาดทุนย่อยยับหรือไร

เช่นนี้จะเรียกว่าทำงานเกินหน้าที่ได้หรือไม่

เสี่ยวเป่าท้อใจยิ่ง

-----------

ต้าวก้อนนนน น้องจะรีบทำงานไปไหน ทำไปก็ไม่ได้ตังค์

อีบุ๊กเล่ม 1 มาแล้วค่ะ ไปรับเด็กน้อยมาเลี้ยงได้

ชาตินี้ไม่ขอทำโอที เลิกตายฟรีแทนฮ่องเต้ เล่ม 1

คลิกอ่านได้เลยค่ะ