LNCrawler

9.แอบซ่อนรัก 2

ร่ายมนต์รัก ยอดนักรบ — novel.dek d.com · All chapters

9.แอบซ่อนรัก 2

9.แอบซ่อนรัก

 

 ภายในห้องพักสุดหรูของโรงแรมดังริมแม่น้ำโขง หญิงสาวในชุดนอนสีขาวได้แต่นอนจมอยู่กับกองผ้าห่ม อาการปวดหัวตุบๆๆ ทำให้ไม่อยากจะลุกไปไหน แสงแดดจากหน้าต่างที่สาดเข้ามาบ่งบอกให้รู้ว่านี่คงไม่ใช่เวลาเช้าแต่คาดว่าน่าจะเป็นเวลาเที่ยงเสียมากกว่า ร่างบางพลิกกายดิ้นไปมามือก็ยกขึ้นมากุมศีรษะของตัวเองเอาไว้ เหล้าอุที่ว่าหวานทำไมมันเล่นงานเธอหนักแบบนี้ อร่อยมันก็อร่อยอยู่หรอก ดูดได้เป็นไหๆ แต่พอขยับตัวลุกเท่านั้นแหละแผ่นดินแทบพังทลายจนเธอเซถลา

               “ตื่นแล้วหรอยะยัยตัวยุ่ง”

               หืม...กุมาริกาใช้นิ้วเล็กๆ ของตัวเองค่อยๆ ถ่างตาขึ้นดูตามเสียงจนได้เห็นมอลลี่ยืนจังก้าอยู่ที่ปลายเตียงอย่างเอาเรื่อง

               “วันนี้ไม่มีงานไม่ใช่หรอคุณป้า”

               “มี งานใหญ่มากๆ ด้วย”

               “งานอะไร ไหนเมื่อวานบอกว่าวันนี้จะให้น้ำเมยพักไง”

               “ก็แล้วเราไปก่อเรื่องอะไรเอาไว้ฮะ!” มอลลี่ขึ้นเสียงอีก อยากจะตียัยเด็กดื้อคนนี้จริงๆ เชียว เมื่อคืนก็แอบหนีออกไปเที่ยวงานพระธาตุไม่ยอมบอกตน กว่าจะกลับมารู้อีกทีก็ตอนที่มีนายทหารเรือหนุ่มหล่อพามาส่งที่โรงแรมแล้ว นายทหารหนุ่มรูปหล่อคมเข้ม เห็นตอนแรกนึกว่าเทพบุตรมาจากไหน ใจก็อยากจะชวนเขาพูดคุยแต่ก็ติดตรงที่ต้องมาคอยดูแลยัยเด็กขี้เมาแถวนี้ที่หลับสนิทอยู่ในรถของเขา ซึ่งชายหนุ่มคนดังกล่าวก็ยืนยันอย่างหนักแน่นแล้วว่าเขาไม่ได้ล่วงเกินใดๆ กุมาริกา กุมาริกายังปลอดภัยดี ไหนจะได้เห็นนามสกุลที่อยู่ตรงป้ายชื่อของชุดเครื่องแบบเขาแล้วมอลลี่จึงวางใจ อีกอย่างสภาพของกุมาริกาก็ไม่ได้ดูบุบสลายตรงไหน เสื้อผ้าก็ไม่มีรอยยับหลุดลุ่ย ตอนแรกก็นึกว่าแค่ไปดื่มด้วยกันมาเฉยๆ และตั้งใจจะสอบสวนหลานสาวของตนอยู่ แต่พอมาเห็นพาดหัวข่าวในเช้าวันนี้แล้วยังเป็นข่าวจนขึ้นเทรนทวีตเตอร์อันดับหนึ่งอีกมอลลี่ก็ไม่อาจใจเย็นไหว ตอนนี้มีสายโทรเข้ามาหาตนนับพันๆ หมื่นๆ สายได้แล้วมั้ง ทั้งจากแฟนคลับบ้าง นักข่าวบ้าง ผู้หลักผู้ใหญ่บ้างและที่สำคัญ...จากครอบครัวของกุมาริกา งานนี้ตนได้ถูกกริชชานนท์กระทืบตายแน่ๆ ชาวเน็ตก็พยายามสืบกันใหญ่เลยว่าชายคนที่อยู่ในข่าวคือใคร แม้ว่าในภาพถ่ายจะเห็นหน้าตาชายหนุ่มไม่ชัดแต่ก็มีคนดูออกว่าเครื่องแบบที่เขาแต่งเป็นเครื่องงแบบทหารเรือ มอลลี่เลยมาปะติดปะต่อทุกอย่างเองจากการที่เพิ่งจะได้เจอชายหนุ่มเมื่อคืนนี้ เขาเป็นทหารเรือและเป็นทายาทของบ้านสุวรรณเวช บ้านของครอบครัวนายทหารยศใหญ่มากอำนาจและบารมีที่ใครๆ ต่างก็พากันเกรงขาม

               “ก่อเรื่องอะไร น้ำเมยเปล่าซักหน่อย” ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงขึ้นมาคลุมโปงแต่มอลลี่ก็กระชากออกพร้อมกับเข้ามาดึงแขนเล็กๆ ของกุมาริกาให้ลุกขึ้นมานั่งคุยกันดีๆ พอหญิงสาวดื้อและงอแงมอลลี่ก็ทำท่าจะยกมือขึ้นมาตีจนกุมาริกาต้องยอมลุกมานั่งให้ผู้เป็นป้าสอบสวนแต่โดยดีโดยใช้นิ้วถ่างตาของตัวเองเอาไว้ด้วย

               “เกิดเรื่องใหญ่แล้วรู้มั้ย”

               “สงครามโลกครั้งที่สามกำลังจะเกิดขึ้นหรอคะ งั้นเดี๋ยวน้ำเมยขุดหลุมหลบระเบิดรอ” หญิงสาวว่าเสียงยานคางอย่างขำๆ จนกระทั่งมอลลี่ยื่นแท็บเล็ตมาให้เธอได้อ่านข่าวดังของเช้าวันนี้

               “นางเอกซุป’ตาร์คนดังแอบแซ่บ จูบดูดดื่มซุกอกหนุ่มทหารเรือริมโขง...หืม...เฮ้ย!!!” พอได้อ่านพาดหัวข้อข่าวกุมาริกาก็สร่างเมาแทบจะในทันทีเมื่อเห็นทั้งพาดหัวข่าวและภาพประกอบข่าวที่ว่า เธอรีบอ่านข่าวทวนใหม่อีกครั้งตั้งแต่บรรทัดแรกยันบรรทัดสุดท้ายก่อนจะเข้าไปดูเทรนทวีตเตอร์ในตอนนี้

               อะไรกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น...ใบหน้าหวานสวยเริ่มซีดเผือด มือไม้สั่นไปหมด ถึงจะเคยมีข่าวกับหนุ่มๆ มาบ้างแต่นั่นมันก็เป็นข่าวเท็จถูกใส่สีตีไข่ แต่ว่าครั้งนี้...ครั้งนี้มันเป็นภาพเธอกำลังจูบอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ทั้งจูบแล้วก็กอดกัน บางภาพมันเป็นช่วงที่เธอกอดเขาแน่นด้วย ไม่จริง...

               “มีอะไรจะอธิบายให้ป้าฟังมั้ย”

               “อะ...อธิบายหรอคะ...” กุมาริกาช็อกไปชั่วขณะ ข่าวดังขนาดนี้คนคงรู้กันทั้งประเทศแล้ว...เธอขอลาออกจากประเทศนี้ตอนนี้เลยได้มั้ยเนี่ย

               กุมาริกามองมาที่ภาพถ่ายอีกครั้งก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เธอจำได้ว่าเธอซื้อเหล้าอุมาสามไหแล้วก็ไปนั่งดื่มอยู่ที่ริมแม่น้ำโขงคนเดียวจนกระทั่งเขาคนนั้นมา...ถ้อยคำที่เขาพูดกับเธอ แม้ว่าตอนนั้นเธอจะเมาแต่เธอก็จำได้ทั้งหมด จำได้แม้กระทั่งรสจูบจากเขา รสจูบที่เธอจำได้ไม่มีวันลืม คุณลุง...เขาคือคุณลุงของเธอ...

               “น้ำเมย มีอะไรจะพูดมั้ย” มอลลี่ก็ยังคงถามคำเดิม แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นกุมาริการ้องไห้ออกมา จากที่ตั้งใจจะสอบสวนมอลลี่จึงรีบเข้ามากอดปลอบขวัญหลานสาวเมื่อเข้าใจว่ากุมาริกาคงจะเสียใจกับข่าวที่เกิดขึ้น

               แต่เปล่าเลย กุมาริการ้องไห้เพราะดีใจต่างหากที่ในที่สุดเธอก็ได้รู้แล้วว่าคุณลุงของเธอคือใครกันแน่ เธอร้องไห้เพราะโหยหาเขาต่างหาก

               “คุณป้า น้ำเมยอยากโทรไปที่ฐานทัพเรือสัตหีบ”

               “อะไรนะ ทำไมต้องโทรไปที่นั่น”

               “น้ำเมยจะโทรไปที่นั่น จะโทรตอนนี้เลย” กุมาริกาบอกทั้งน้ำตา แม้จะไม่เข้าใจแต่มอลลี่ก็รีบจัดการหาเบอร์แล้วต่อสายให้ตามที่หลานสาวต้องการ

               ฟังจากที่กุมาริการพูดสายกับทางเจ้าหน้าที่ของฐานทัพเรือมอลลี่ไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยวอะไรกับข่าวที่เกิดขึ้นเลย กุมาริกาเอาแต่พูดเรื่องพิธีย่ำพระสุริย์ศรีกับปลายสายแล้วก็พยายามถามว่าในวันที่มีพิธีมีทหารกระโดดร่มลงมากี่คนและแต่ละคนชื่ออะไรบ้าง พอได้คำตอบแล้วกุมาริกาก็ร้องไห้ออกมาอีกเพราะชื่อของทหารหนึ่งในคนที่กระโดดร่มลงมาคือเรือเอกกวินทร์ สุวรรณเวช แฝดน้องคือคนที่กระโดดร่มลงมา เธอเห็นกับตาตอนที่เขากระโดดร่มลงมาอย่างสวยงาม ถ้าแฝดน้องคือคนที่กระโดดร่มลงมาเพราะงั้นคนที่ยืนดูการกระโดดร่มอยู่กับเธอก็คือ...แฝดพี่!!! เป็นตาทึ่มคนที่ชอบแกล้งเธอคนนั้น เป็นตาทึ่มคนที่สวมรอยเป็นน้องชายเมื่อวานนี้ เป็นตาทึ่มคนที่แต่งชุดทหารเรือ...เป็นตาทึ่มคนที่เธอบอกรักเขาไปอย่างหมดเปลือก ตาทึ่มซีลคือคุณลุงของเธอ...เมื่อคืนนี้เขาจูบเธอ เขาพยายามจะพิสูจน์ว่าเขาต่างหากที่เป็นคุณลุงของเธอจากนั้นเขาก็บอกว่าจะพาเธอกลับโรงแรมแต่เพราะเมื่อคืนนี้เธอเมา พอถึงรถของเขาเธอก็ดึงเขามาจูบในรถอีกครั้งและจูบอยู่นานสองนานจนเธอหลับคาอ้อมกอดของเขาแล้วเธอก็ไม่รู้สึกตัวอีกจนกระทั่งตอนเธอตื่นเมื่อกี้นี้

               “คุณลุง...คุณลุงของน้ำเมยเป็นทหารพรานไม่ใช่ทหารเรือ คุณลุงของน้ำเมยเป็นแฝดพี่ อึก...อึก น้ำเมยจะไปหาคุณลุง”

               “เดี๋ยวๆๆๆ จะไปหาคุณลุงอะไร” มอลลี่รีบดึงหลานสาวเอาไว้เมื่อกุมาริกาทำท่าจะลงจากเตียงไป แต่เพราะอาการเมาค้างยังมีอยู่เธอก็เลยเซถลาจนทรุดลงไปกับเตียงนอนอีกครั้ง “คุณลุงพจน์กับป้าแอนนี่เขากลับออสเตรเลียไปแล้ว ส่วนคุณลุงน้ำน่านก็ไปดูพลอยอยู่ที่พม่านู่น น้ำเมยจะไปหาคุณลุงทำไม”

               ไม่ใช่ ไม่ใช่คุณลุงพจน์กับคุณลุงน่าน เป็นเขา...เขาคนเมื่อคืนนี้

               “น้ำเมยบอกป้าได้แล้วยังว่าตกลงเรื่องเมื่อคืนนี้มันยังไง พ่อของเราโทรมาหาป้าเป็นพันๆ สายได้แล้วมั้ง ขู่จะฆ่าป้าเป็นร้อยๆ รอบไหนจะทางผู้ใหญ่ที่ดีลงานเอาไว้อีก เรื่องนี้เราต้องรีบแถลงข่าวนะ”

               “แถลงข่าวว่าอะไรหรอคะ”

               “แถลงข่าวว่าผู้ชายในรูปน่ะเป็นใคร” มอลลี่ถอนหายใจออกมาอีก ถึงในข่าวจะไม่ได้เอ่ยชื่อของกุมาริกามาตรงๆ แต่ทุกคนก็เข้าใจว่าเป็นเธอกันหมดแล้ว งานนมัสการพระธาตุพนมเป็นงานใหญ่ที่คนรู้จักกันทั้งประเทศ ยิ่งมีเธอมาร่วมงานทีวีทุกช่องก็ออกข่าวกันทั้งนั้นว่าเธอได้ร่วมรำบูชาองค์พระธาตุพนมกับสาวๆ นางรำทุกคน ไหนจะภาพตอนที่เธอยกพานเครื่องสักการะไปถวายองค์พระธาตุร่วมกับท่านผู้ว่าราชการจังหวัดและข้าราชการคนสำคัญอีก ชุดนางรำที่เธอใส่ตอนรำกับชุดที่ตกเป็นข่าวก็เป็นชุดเดียวกัน ตามพาดหัวข่าว นางเอกซุป’ตาร์คนดังแอบแซ่บ... นางเอกซุป’ตาร์คนดังที่มาร่วมงานพระธาตุเมื่อวานนี้ก็มีแค่กุมาริกาเพียงคนเดียว ถึงไม่ต้องเอ่ยชื่อคนก็รู้ว่าดาราที่ตกเป็นข่าวน่ะคือเธอ

               “เล่ามาให้ป้าฟังให้หมดเดี๋ยวนี้ป้าจะได้หาทางออกช่วย น้ำเมยเป็นดาราหญิงเบอร์หนึ่งของประเทศนะ มีข่าวออกมาแบบนี้จะปล่อยผ่านก็ไม่ได้ไหนจะแฟนคลับที่อยู่ต่างประเทศอีก เขาจะมองเรายังไงเพราะงั้นน้ำเมยต้องบอกทุกอย่างกับป้า” เพื่อให้กุมาริกาคลายความกังวลลงมอลลี่จึงดึงมือของเธอมากุมเอาไว้ ทั้งสงสารและเห็นใจหลานรักคนนี้ กุมาริกาถึงจะดื้อแต่ก็เป็นเด็กดีมาโดยตลอด ถ้าไม่นับข่าวใส่ไข่บ้าๆ บอๆ เธอแทบจะไม่เคยมีข่าวเสียหายเลยและตนก็เชื่อใจหลานสาว กุมาริกาไม่มีทางทำตัวแย่ไปเที่ยวกับผู้ชายแปลกหน้ามั่วๆ หรอก เรื่องเมื่อคืนนี้มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังและนายทหารคนเมื่อคืนนี้ก็น่าจะเคยรู้จักกับกุมาริกามาก่อน

               “คุณป้า...” กุมาริกาเงยหน้าขึ้นมองมอลลี่ ดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำไปด้วยน้ำตาสั่นระริกอย่างน่าสงสาร พอรู้ว่าคุณลุงเป็นใครแล้วหัวใจของกุมาริกาก็ยิ่งเต้นแรงสั่นไหว เรื่องที่เขาเคยแกล้งเธอเมื่อก่อนเธออาจจะไม่ชอบใจและเกลียดเขาแต่พอได้รู้ว่าเขาเป็นคุณลุงของเธอและเขาก็พยายามจะทำให้เธอจำเขาได้กุมาริกาก็โกรธเกลียดเขาไม่ลง เขาอยากจะแกล้งเธออีกก็ได้เธอยอม แต่ขอแค่เธอได้อยู่กับเขา เป็นน้ำเมยของคุณลุงใจดีอีก

               “...น้ำเมยรักเขา” หยดน้ำตาใสๆ ร่วงลงมาอาบแก้ม มอลลี่ตกใจสุดขีดที่ได้ยินแบบนี้แต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้แล้วมองไปยังภาพข่าวในแท็บเล็ต หนุ่มทหารคนเมื่อคืนนี้น่ะหรอ หนุ่มทหารจากครอบครัวที่มีอำนาจของประเทศ...

               “น้ำเมยรักเขาค่ะ ฮื่ออออ” กุมาริกาโผเข้าไปกอดมอลลี่แล้วร้องไห้ออกมา เธอรู้แล้วว่าทำไมที่ผ่านมาเธอถึงไม่ยอมเปิดใจให้ใครเลย เธอรู้แล้วว่าเป็นเพราะอะไร คือเขานี่เอง...เขาคือเนื้อคู่จอมขี้หึงของเธอ เนื้อคู่จอมขี้หึงที่สาปไม่ให้เธอมีแฟนจนกว่าจะได้เจอเขาและตอนนี้เธอก็เจอเขาแล้ว...คุณลุงซีลของเธอ

 

 

 

               แม้จะอยากมาตามหาผู้กองกรินทร์เสียตั้งแต่ตอนนั้นแต่เพราะกุมาริกายังมีอาการเมาค้างอยู่มอลลี่ก็เลยต้องบังคับให้เธอนอนพักต่อและเข้ามาจัดการเรื่องให้ทั้งหมด ตอนนี้มอลลี่เข้าใจเรื่องราวทุกอย่างแล้วเพราะกุมาริกาเล่าทุกอย่างให้ตนฟังตั้งแต่ต้นจนถึงเรื่องที่เป็นข่าว ที่ผ่านมากุมาริกาแอบรักผู้ชายอยู่คนหนึ่ง แต่เพราะผู้ชายคนนั้นมีฝาแฝดที่หน้าเหมือนกันจนยากจะแยกออกกุมาริกาก็เลยเขวไปอยู่ช่วงหนึ่งเพราะจำแฝดสลับคนกัน แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าคนที่เธอแอบรักมาโดยตลอดคือใคร แม้จะยังแยกหน้าตาของเขาสองคนไม่ออกแต่เธอก็รู้แล้วว่าคุณลุงของเธอนั้นชื่อซีลและเป็นทหารพราน ไม่ใช่แฝดน้องของเขาที่เป็นทหารเรือ ส่วนเรื่องที่เป็นข่าวเมื่อคืนนี้คนที่อยู่กับเธอก็คือแฝดพี่ แฝดพี่ที่เธอแอบรัก...

               “โอ๊ย หน้าตาเหมือนกันจริงๆ ด้วย เหมือนกันแม้กระทั่งติ่งหูเราจะแยกไม่ออกก็ไม่ผิดหรอกน้ำเมย ขนาดป้าที่ชำนาญในการมองสรีระผู้ชาย เห็นแค่ติ่งหูผู้ชายก็ดูออกแล้วว่าเขาเป็นใครแต่กับเจ้าแฝดนี่ป้ามอลลี่ขอยอมแพ้ค่ะ” ขณะที่กำลังนั่งรถไปยังสถานีเรือนครพนมมอลลี่ก็ดูภาพของผู้กองสองแฝดไปด้วยซึ่งเป็นภาพที่กุมาริกาเคยแอบถ่ายพวกเขาเอาไว้

ตอนนี้กระแสข่าวของกุมาริกาก็ยังร้อนแรงไม่มีตก ชาวเน็ตและแฟนคลับของเธอก็พยายามตามสืบกันใหญ่ว่าหนุ่มทหารเรือคนดังกล่าวเป็นใคร ด้วยในวันที่เปิดงานนมัสการพระธาตุพนมมีนายทหารเรือจากสถานีเรือต่างๆ มาร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก ด้วยความเก่งของชาวเน็ตทำให้มีการขุดภาพนายทหารเรือที่เข้าข่ายคาดว่าน่าจะเป็นคนในข่าวออกมาหลายคน แต่...กลับไม่มีใครสาวข้อมูลมาจนถึงผู้กองกรินทร์และผู้กองกวินทร์ได้ ถึงแม้ทั้งสองหนุ่มจะเล่นโซเชียลบ้างแต่ก็ตั้งเป็นส่วนตัวเอาไว้ คนที่จะเข้าไปติดตามได้ก็มีเพียงแค่คนในครอบครัวและเพื่อนฝูงที่ไว้ใจ อีกทั้งก็ยังไม่ค่อยโพสต์ภาพของตัวเองขณะที่แต่งเครื่องแบบลงโซเชียลด้วย ภาพที่ใช้ลงโซเชียลล้วนแต่เป็นภาพที่แต่งกายด้วยชุดเสื้อผ้าทั่วไป ผู้กองกวินทร์เน้นลงแค่ภาพของเพลงพิณ น้องแมวเพลงพิณ ภาพของหลานๆ และสถานที่ท่องเที่ยว ส่วนผู้กองกรินทร์นั้นแทบจะไม่ค่อยโพสต์อะไรเพราะเขามีโซเชียลเอาไว้แค่ติดต่อกับคนในครอบครัวและแอบติดตามกุมาริกาเท่านั้น และอีกสาเหตุที่ยากจะมีใครตามสืบประวัติของพวกเขาได้ก็คือด้วยหน้าที่การงานของพวกเขานี่แหละ ด้วยงานที่พวกเขาทำมันเสี่ยง เป็นอันตรายต่อตัวเองและคนใกล้ชิดพวกเขาจึงต้องพยายามปกปิดตัวตนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกคนที่รู้จักผู้กองกรินทร์จะรู้เพียงแค่ว่าเขาเป็นทหารพรานเท่านั้น แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขาทำงานลับอะไร ส่วนผู้กองกวินทร์ก็เช่นกัน คนอื่นจะรู้แค่ว่าเขาเป็นทหารเรือและตอนนี้ก็ย้ายมาเป็นทหารเรือหน่วย นรข. แต่ไม่มีใครรู้ว่างานของเขาจริงๆ แล้วคืออะไร ถึงชาวเน็ตบางคนจะเก่งจนได้ภาพของผู้กองกรินทร์ขณะที่อยู่ในพิธีเปิดงานมาเพราะเขาแต่งเครื่องแบบทหารเรือสีขาวเหมือนกัน แต่ก็ไม่มีใครคิดว่าเขาคือคนที่เป็นข่าวเพราะเมื่อคืนนี้นักข่าวคนที่แอบถ่ายภาพได้บังเอิญไปเจอผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณที่ร้านอาหารในงานวัดพอดี นักข่าวคนนั้นมีโอกาสได้เห็นหน้าตาของผู้กองกวินทร์ตอนที่เขาถอดแว่นตาดำออกเพื่อให้เพลงพิณเช็ดหน้าให้ก็เลยเข้าใจว่าเขากับนายทหารเรือที่ชาวเน็ตขุดภาพมาได้เป็นคนๆ เดียวกัน เมื่อคืนนี้นายทหารเรือคนนี้เขาอยู่กับสาวสวยอีกคนจึงเป็นไปไม่ได้ว่าเขาจะคือคนที่อยู่กับกุมาริกา

“แปลก”

               “อะไรแปลกหรอคะคุณป้า” กุมาริกาที่นั่งเช็คข่าวอยู่ข้างๆ หันมาถาม ตอนนี้เธอยังไม่ได้อธิบายเรื่องที่เป็นข่าวให้ทางบ้านฟังเพราะไม่สะดวกที่จะคุยเรื่องสำคัญทางโทรศัพท์เธอจึงบอกผู้เป็นพ่อว่าไว้กลับบ้านแล้วจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง

               “แปลกที่เจ้าแฝดรอดเงื้อมมือชาวเน็ตไปได้น่ะสิ เนี่ย เท่าที่ป้าดูๆ ข่าวมามีคนพยายามตามหาผู้ชายในภาพกันเยอะมาก แต่ในจำนวนคนที่หามาได้ก็ไม่เห็นมีข้อมูลของเจ้าแฝดเลย มีรูปโผล่มานิดหนึ่งคนก็ไม่ค่อยสนใจ เจ้าแฝดนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ เป็นถึงลูกหลานคนใหญ่คนโตแต่กลับไม่มีข้อมูลทางโซเชียลให้สืบเลย ทั้งแปลกทั้งดูลึกลับอย่างกับพวกผู้ร้ายหนีคดี”

               นั่นสิ กุมาริกาก็คิดแบบนี้ ตั้งแต่ตอนเธอสืบหาเขาคราวนั้นแล้วเธอหาข้อมูลอะไรของพวกเขาไม่ได้เลย ดูลึบลับไปหมด

               เพราะข่าวที่เกิดขึ้นทำให้มอลลี่ต้องมาที่ บก.นรข. เพื่อปรึกษาเรื่องนี้กับ ผบ.คเชนทร์เมื่อรู้ว่า ผบ.คเชนทร์สนิทสนมกับสองแฝดแล้วยังเป็นเจ้านายของผู้กองกวินทร์ด้วย ถึงจะยังไม่มีใครตามตัวชายในภาพได้แต่คนก็รู้กันทั่วแล้วว่าเป็นทหารเรือและทหารเรือที่อยู่ทางอีสานก็เป็นทหารเรือหน่วย นรข. อย่างไรแล้วกุมาริกาก็ต้องแถลงข่าวเคลียร์ประเด็นร้อนที่มันเกิดขึ้นกับทุกคน แต่การจะแถลงข่าวโดยเอ่ยถึงหน่วยงานของชายหนุ่มมันก็ต้องปรึกษาและขออนุญาตกับทางต้นสังกัดของเขาก่อน แต่กว่าจะมาถึง บก.นรข.ได้ก็บ่ายแก่ๆ แล้วเนื่องจากกุมาริกาเพิ่งจะสร่างเมาดี นี่ยังดีที่ ผบ.คเชนทร์ใจดียอมให้เข้าพบในวันนี้ได้

               กุมาริกาเดินลงมาจากรถแล้วมองไปรอบๆ ตัวด้วยความแปลกตา เพิ่งรู้ว่าในประเทศไทยนี้ยังมีหน่วยงานที่เรียกว่าหน่วย นรข. อยู่ เห็นว่าเป็นหน่วยงานเฉพาะกิจของทางกองทัพเรือที่ต้องส่งกำลังพลเข้ามาคอยดูแลความสงบเรียบร้อยตลอดแนวแม่น้ำโขงที่เป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างไทยกับลาว หญิงสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวสั้นสีขาวพิมพ์ลาวยืนอยู่บนรองเท้าส้นสูงปลายเข็มอย่างสง่างาม ใบหน้าที่งดงามหวานล้ำแต่งแต้มเครื่องสำอางจนดูสวยพริ้ง แว่นตาสีชาที่สวมถูกดึงขึ้นมาคาดเรือนผมสีน้ำตาลที่ดัดเป็นลอนชวนให้ดูสวยหวานและเซ็กซี่สมกับที่เป็นนางเอกซูเปอร์สตาร์คนดัง จนเหล่านายทหารที่อยู่ภายในสถานีเรือพากันหันมามองหญิงสาวอย่างสนใจและตื่นเต้นที่วันนี้จู่ๆ ดาราสาวคนดังก็มาเยือนถึงสถานีเรือ

               กริ๊งๆ กริ๊งๆ

               เสียงกริ่งรถจักรยานดังขึ้นด้านหลังให้กุมาริกากับมอลลี่ต้องหันไปมองแล้วจะถอยหลีกทางให้ แต่ทว่าพอหันมาเห็นหน้าคนที่ปั่นจักรยานมาแล้วกุมาริกาก็ยิ้มหวานออกมาในทันทีเมื่อได้เห็นชายหนุ่ม แต่ชายหนุ่มคนดังกล่าวกลับหุบยิ้มลงแทบจะไม่ทันเมื่อเห็นเธอ

               “คุณลุง” เธอเอ่ยเรียกเขา คนที่ปั่นจักรยานมาก็เลยต้องจอด แต่...เขาไม่ได้ปั่นจักรยานมาแค่คนเดียวแต่เขายังมีสาวน้อยหน้าตาน่ารักซ้อนท้ายกอดเอวมาด้วย

               ด้วยความคิดถึงผู้กองกรินทร์ทำให้กุมาริกาไม่ทันได้สังเกตว่าชายที่อยู่ตรงหน้าตนคือใคร ตอนนี้เธอคิดถึงคุณลุงของเธอมากและอยากจะกอดคุณลุงของเธออีกครั้ง เมื่อได้เจอเขาแล้วเธอก็รีบโผเข้าไปกอดเขาในทันที

               “คุณลุงคะ” สองแขนเล็กๆ กอดรัดรอบเอวชายหนุ่มแน่นจนเขาสะดุ้งโหยง แม้แต่สาวน้อยที่ซ้อนท้ายจักรยานเขามาก็ยังมองอย่างตื่นๆ กับการจู่โจมของกุมาริกา

               “เฮ้ย!!! มากอดผมทำไมเนี่ยปล่อยผมนะ!!!” ผู้กองกวินทร์โวยขึ้นแล้วรีบผลักกุมาริกาออกจากตัวราวกับเธอเป็นตัวเชื้อโรค จากนั้นก็รีบหนีมาหลบอยู่กับสาวน้อยข้างกายของเขา

               “น้องเพลง น้องเพลงขาช่วยพี่ด้วย”

               “คุณลุง...” กุมาริกาสะอึกไปชั่วครู่ น้ำตาเริ่มปริ่มๆ แล้วเมื่อเห็นทีท่ารังเกียจเธอของอีกฝ่าย กำลังจะเข้าใจผิดคิดว่าผู้กองกรินทร์จะรังเกียจเธอเสียแล้วถ้าเพลงพิณไม่พูดขึ้นมาก่อน

               “คุณน้ำเมยคะ” เพลงพิณยิ้มหวานๆ ให้อย่างใจดี เข้าใจว่ากุมาริกาก็คงจะเข้าใจผิดอีกนั่นแหละ “คนนี้เป็นพี่เรนเจอร์ค่ะ แฝดน้องของพี่ซีล”

               ฝะ...แฝดน้อง...กุมาริการีบสำรวจตัวชายหนุ่มอีกครั้ง ตอนนี้เขาแต่งเครื่องแบบทหารลายพรางติดอาร์มธงราชนาวีที่แขน ชื่อที่อกเสื้อก็ปักว่า กวินทร์ สุวรรณเวช...อ้าว ไม่ใช่คุณลุงของเธอจริงๆ ด้วย หญิงสาวรีบกลืนก้อนสะอื้นลงคอในทันที ถึงเขาจะหน้าเหมือนคุณลุงของเธอแต่ก็ไม่มีทางน่ารักได้เท่ากับคุณลุงของเธอหรอก เชอะ!!!

               “ขอโทษนะคะ” กุมาริกาทำหน้าจ๋อยๆ ขณะขอโทษเพลงพิณ ตั้งแต่ที่รู้ว่าเพลงพิณไม่ได้มีซัมติงกับคุณลุงของเธอกุมาริกาก็มองเพลงพิณในทางที่ดีขึ้นและไม่มีอะไรติดใจกับหญิงสาวตรงหน้าแล้ว

               “อ้าวแล้วไม่ขอโทษผมบ้างหรอ เมื่อวานนี้คุณก็ทำร้ายผม เกือบทำผมกับแฟนมีปัญหากัน มาตู่ว่าผมเป็นตาลุงแก่ก็ตั้งหลายครั้งทำแบบนี้ผมเสียหายนะ!!!”

               กุมาริกาหันควับมาทางผู้กองกวินทร์อีกครั้ง หนอย...น่ารักสู้คุณลุงของเธอไม่ได้แล้วยังบังอาจมาก็อปปี้หน้าตาของคุณลุงเธอไปอีก ยี้! ที่เธอโผไปกอดเขาเมื่อกี้นี้มันน่าขนลุกเป็นบ้าเลย

               “คุณเพลงพิณอย่าเข้าใจผิดนะคะ ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายคนนี้แล้วก็ไม่คิดที่จะชอบด้วย ผู้ชายอะไรหาความน่ารักไม่ได้เอาไปเลยค่ะฉันยกให้”

               “เฮ้ย! เดี๋ยวๆๆ มายกให้อะไรผมเคยตกเป็นของคุณซะที่ไหน ผมเป็นของน้องเพลงเค้ามาตั้งแต่เกิดแล้ว คลอดออกจากท้องแม่ปุ๊บก็มีป้ายมาติดที่หน้าผากปั๊บแล้วว่าชีวิตนี้เกิดมาเพื่อเป็นของน้องเพลงคนเดียว” ยัยดาราติงต๊องคนนี้เนี่ยนะจะมาเป็นพี่สะใภ้ของเขา ความสวยเซ็กซี่ก็ผ่านอยู่หรอกแต่นิสัยเด็กบ้าแบบนี้เขาให้ติดลบเลย ต่อไปเวลาที่ผู้กองกรินทร์มาชวนเขาดูละครที่ยัยนี่แสดงเขาจะไม่ดูให้เสียลูกตาอีกแล้ว

               “ชิ!” กุมาริกาทำเชิดหน้าใส่แต่ก็หันมายิ้มกับเพลงพิณ “แล้วคุณลุง เออ...ผู้กองกรินทร์ล่ะคะ เขาอยู่ที่นี่รึเปล่า”

               “เปล่าค่ะ พี่ซีลกลับแม่สอดไปตั้งแต่ช่วงบ่ายๆ แล้ว” เพลงพิณก็จนใจที่จะตอบด้วยรู้ดีว่ากุมาริกาหลงเสน่ห์พี่ชายของเธอเข้าให้แล้ว ที่มาที่นี่กุมาริกาก็คงหวังที่จะเจอเขา “เพราะเรื่องข่าวเมื่อคืนนี้น่ะค่ะ...”

               อะไรนะ...กุมาริกามองหน้าเพลงพิณอย่างอึ้งๆ สลับกับผู้กองกวินทร์ นี่เธอมาช้าไปหรอ หยาดน้ำตาของกุมาริการื้อขึ้นมาอีกด้วยความผิดหวังเห็นแล้วเพลงพิณก็อดสงสารไม่ได้ กุมาริกาไม่เหมือนกับที่เธอเห็นในหน้าจอทีวีเลย ในหน้าจอทีวีกุมาริกาดูเป็นคนเก่ง มั่นใจและเป็นผู้ใหญ่มาก แต่พอได้เจอตัวจริงๆ กุมาริกาดูเป็นเด็กเอาใจแต่และออกจะดื้ออย่างที่ผู้กองกรินทร์เคยบอกจริงๆ ด้วย เด็กดื้อๆ แบบนี้ดูเหมาะกับผู้กองกรินทร์สุดๆ เพราะคนนั้นเขาถนัดเรื่องการปราบเด็กดื้อ

               “แล้วเขาจะมาที่นี่อีกมั้ยคะ”

               “ก็...อาจมาค่ะ แต่เป็นเมื่อไหร่ฉันก็ไม่แน่ใจ ถ้าคุณน้ำเมยอยากเจอเดี๋ยวฉันให้เบอร์โทรของพี่ซีลก็ได้นะคะ”

               “จริงหรอคะ!” กุมาริกาเริ่มมีความหวังอีกครั้งแล้วเข้าไปจับมือของเพลงพิณเอาไว้แน่น รู้สึกว่าชอบอีกฝ่ายขึ้นมาแล้วสิ เพลงพิณคนนี้ช่างดูใจดีเหลือเกิน ดูใจดีน่ารักจนน่าเสียดายที่คนน่ารักๆ แบบนี้ต้องมาคู่กับตาแฝดน้องคนนี้

               “ได้เบอร์ไปก็งั้นแหละ ฐานของพี่ซีลอยู่กลางป่าขนาดนั้นสัญญาณมือถือจะถึงรึเปล่าก็ไม่รู้”

               “งั้นฉันขอโลเคชั่นที่คุณงานของผู้กองกรินทร์ด้วยได้มั้ยคะ” ได้ยินผู้กองกวินทร์ว่าแบบนี้กุมาริกาก็อยากได้ช่องทางการติดต่อเพิ่ม แต่เพลงพิณก็จนใจที่จะให้เพราะเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฐานของผู้กองกรินทร์อยู่ที่ไหน เธอรู้แค่ว่าอยู่แม่สอดแต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นส่วนไหนของแม่สอด

               “นี่คุณ ที่ทำงานของพี่ซีลเป็นฐานปฏิบัติการของทหารพราน ที่ๆ เขาทำงานเพื่อปกป้องรักษาชายแดนของประเทศนะไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ใครอยากจะไปก็ไปได้ ทั้งอยู่กลางป่ากลางเขามีแต่ทหารผู้ชายตัวโตๆ คุณจะไปที่นั่นได้ยังไงไม่กลัวหรอ แล้วที่ฐานเขาก็ห้ามคนนอกเข้าไปด้วย”

               “ช่วยฉันหน่อยไม่ได้หรอคะคุณลุงแฝดน้อง คุณลุงแฝดน้องไม่อยากได้พี่สะใภ้เป็นดาราดังรึไง”

               “ไม่อยากได้อ่ะ” เพลงพิณรีบยื่นมือไปตีต้นแขนคนรักทันทีที่เขาตอบออกมาตรงๆ แบบนี้ ปากเขานี่น่านี่ตีจริงๆ เลย กุมาริกามาขอความช่วยเหลือด้วยความหวังยังจะไปทำลายความหวังของเธออีก แล้วเรื่องนี้กุมาริกาก็ไม่ได้ตบมือข้างเดียวด้วยเพราะผู้กองกรินทร์ก็หลงรักกุมาริกาด้วยเหมือนกัน

               “แล้วทำไมเขาต้องรีบกลับด้วยล่ะคะ เพราะข่าวเมื่อคืนนี้น่ะหรอ” เขาไม่อยากเป็นข่าวกับเธอ เขาพยายามจะหลบหน้าเธอสินะ

               “ใช่ครับ เพราะเรื่องข่าวเมื่อคืนนี้” เสียงของ ผบ.คเชนทร์ตอบขึ้นมาแทนเมื่อมีลูกน้องไปแจ้งเขาว่ากุมาริกาพร้อมกับผู้จัดการส่วนตัวของเธอมาขอพบ มอลลี่รีบเข้าไปดึงหลานสาวกลับมาหาแล้วลอบมอง ผบ.คเชนทร์ด้วยชื่นชมในความรูปหล่อ แต่ ผบ.คเชนทร์ก็ไม่ได้สนใจเมื่อเขาเดินดุ่มๆ เข้าไปปัดแขนผู้กองกวินทร์ออกจากเอวบางของลูกสาวเขา นี่มันยังไม่เข็ดใช่มั้ย เมื่อคืนนี้ก็ให้วิ่งลากล้อรถไปเป็นร้อยรอบแล้ว พอเช้ามานี่มันก็ยังจะมาแอบแทะเล็มลูกสาวเขา ไหนจะสถานะที่ขึ้นว่าคบเป็นแฟนกันแล้วอีก เมื่อเช้านี้รองกรันณ์พ่อมันโทรมาเยาะเย้ยเขาใหญ่เลย หมั่นไส้ เดี๋ยวพ่อจะเรียกค่าสินสอดซักหมื่นล้านไปเลย หัวเราะทีหลังดังกว่า

               “เดี๋ยวเข้าไปคุยกันที่ห้องทำงานของผมแล้วกันครับ ผมเองก็อยากคุยเรื่องนี้กับพวกคุณอยู่เหมือนกัน” ผบ.คเชนทร์หันมาผายมือเชิญกุมาริกากับมอลลี่อย่างสุภาพก่อนจะโอบไหล่ลูกสาวเข้าไปที่ห้องทำงานของเขาพร้อมกับพยักหน้าเรียกให้ผู้กองกวินทร์เข้ามาด้วย

               เรื่องข่าวที่เกิดขึ้นใช่ว่าจะมีผลต่อกุมาริกาเพียงคนเดียว แต่มันยังมีผลต่อตัวของผู้กองกรินทร์และผู้กองกวินทร์ด้วย โชคดีว่าในภาพข่าวเห็นหน้าฝ่ายชายไม่ชัดเลยไม่รู้ว่าเป็นใครและทางฝ่ายของผู้กองสองแฝดก็ปกปิดข้อมูลส่วนตัวและเซฟตัวเองจากโลกโซเชียลกันดีอยู่แล้วเรื่องนี้จึงไม่น่าเป็นห่วง แต่ ผบ.คเชนทร์ก็ไม่อยากจะเสี่ยงจึงต้องรอบคอบเอาไว้ทุกทางก่อน และแม้ว่าข่าวที่ออกมาจะไม่ได้เอ่ยชื่อใครแต่การเขียนข่าวแบบนั้นมันก็โยงมาที่กุมาริกาแน่ๆ อยู่แล้ว ผบ.คเชนทร์เข้าใจดีว่าอย่างไรแล้วดาราดังอย่างกุมาริกาก็ต้องแถลงข่าวเรื่องนี้ แต่...เขาคงให้เธอเปิดตัวผู้กองกรินทร์ไม่ได้ เมื่อเช้านี้ตอนที่เขากับทีมอัลฟาประชุมงานกันเขาก็ได้สอบถามเรื่องนี้กับผู้กองทั้งสองแฝดด้วยเลยได้รู้ว่าผู้กองกรินทร์กับกุมาริกามีความสัมพันธ์ทางใจต่อกันอยู่ ถ้าผู้กองกรินทร์กับน้องชายไม่ได้หน้าตาเหมือนกันขนาดนั้นการที่คนทั้งคู่จะแถลงข่าวเปิดตัวกันมันก็ไม่ใช่ปัญหา แต่นี่...ผู้กองกวินทร์ยังคงต้องทำงานอยู่ที่นี่ ยังต้องปกปิดตัวตนเวลาออกไปข้างนอกถ้าขืนกุมาริกาเปิดตัวคนรักออกไปชาวเน็ตได้สืบประวัติฝ่ายชายแน่ๆ เรื่องนี้มันมีผลต่อหน้าที่การงาน ต่อภารกิจและมีผลต่อความปลอดภัยของผู้กองทั้งสองและคนใกล้ชิด เขายอมให้เป็นเช่นนั้นไม่ได้จริงๆ ยิ่งตอนนี้ผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณเริ่มคบหากัน ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือคนร้ายรู้ตัวตนของผู้กองกวินทร์เข้าเพลงพิณก็จะพลอยไม่ปลอดภัยไปด้วยหรือแม้แต่กุมาริกาก็จะได้รับอันตรายด้วยเหมือนกัน เรื่องงานของพวกเขา ผบ.คเชนทร์ไม่อยากให้เพลงพิณกับกุมาริกาต้องมาพลอยเดือดร้อนไปด้วย

               “หมายความว่ายังไงคะท่าน จะไม่ให้น้องน้ำเมยเปิดตัวผู้ชายในภาพอย่างนั้นหรอคะ หรือจะให้ตีหน้าซื่อบอกว่าคนในภาพไม่ใช่ตัวเอง คนเขาได้หาว่าน้องน้ำเมยสตรอกันพอดีค่ะ”

               “สตรอหรอครับ...”

               “คือ...แบบนี้ค่ะคุณพ่อ” เมื่อเห็นว่าผู้เป็นพ่อไม่เข้าใจศัพท์ของมอลลี่เพลงพิณจึงได้เข้าไปกระซิบบอกถึงความหมาย

               “ผมเข้าใจคุณน้ำเมยนะครับแล้วผมก็เข้าใจผู้กองกรินทร์ด้วยเพราะทางนั้นเขาก็เป็นหลานชายของผมเอง แต่พวกผมมีความจำเป็นจริงๆ ที่จะต้องปกปิดตัวตน ยิ่งคนรู้จักน้อยเท่าไหร่ก็จะเป็นเรื่องดีเท่านั้นผมคงให้ผู้กองกรินทร์เปิดตัวกับคุณน้ำเมยไม่ได้ คุณน้ำเมยจะแถลงข่าวว่ามีคนรักแล้วหรือจะแถลงยังไงก็ได้ครับ แต่ห้ามเอ่ยชื่อผู้กองกรินทร์ออกมาเด็ดขาด”

               “ท่านจะห้ามพวกเขาคบกันหรอคะ”

               “เปล่าครับคุณมอลลี่” ผบ.คเชนทร์ส่ายหน้า เขาจะเอาอำนาจอะไรไปสั่งให้คนรักกันหรือไม่รักกัน ขนาดกับลูกสาวของเขาแท้ๆ เขายังห้ามไม่ได้เลย “เรื่องส่วนตัวผมไม่ก้าวก่ายหรอกครับ จะรัก จะคบกันหรือยังไงก็เป็นเรื่องของคนสองคนผมไม่ขอยุ่ง แต่ผมขอเรื่องเดียว ห้ามเปิดเผยตัวตนของผู้กองกรินทร์เด็ดขาด ที่ผมต้องให้ผู้กองกรินทร์รีบกลับแม่สอดไปก็เพราะเรื่องนี้แหละครับ ให้เขาอยู่ให้ห่างๆ จากสื่อแม้แต่ผู้กองกวินทร์เองก็เหมือนกันที่ต้องห้ามออกจากสถานีเรือไปไหนจนกว่าข่าวนี้จะเงียบ คุณมอลลี่กับคุณน้ำเมยช่วยเข้าใจพวกผมด้วยเถอะนะครับ งานของเรามันต่างกัน พวกคุณเป็นดารานักแสดง การมีชื่อเสียงที่โด่งดังมันคือเป้าหมายในอาชีพของพวกคุณ ส่วนพวกผมเป็นทหารและทำงานเสี่ยงตายกันตลอด ยิ่งไร้ชื่อเสียงและและไร้ตัวตนมากเท่าไหร่พวกเราและคนที่เรารักก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น”

               “แต่ทหารตำรวจบางคนเขาก็ยังออกทีวีได้ มีชื่อเสียงได้นี่คะ”

               “ใช่ครับ แต่หน่วยของพวกผมทำแบบนั้นไม่ได้ ทหารตำรวจมีหน่วยงานแยกย่อยออกไปมากมายและแต่ละหน่วยก็มีบทบาทหน้าที่ที่แตกต่างกัน บางหน่วยสามารถทำงานออกหน้าสื่อได้ แต่บางหน่วยก็ออกสื่อไม่ได้ครับ” ผบ.คเชนทร์มองหน้ามอลลี่นิ่งก่อนจะหันมาทางกุมาริกาที่นั่งเงียบมาโดยตลอด ในฐานะของพ่อที่มีลูกสาวเขาก็ทั้งสงสารและเห็นใจเธอ แต่มันจำเป็นจริงๆ ที่ต้องทำแบบนี้

               “แล้ว...ผู้กองกรินทร์เขาทำงานอะไรกันแน่คะ เขาเป็นทหารพรานไม่ใช่หรอแล้วทำไมท่านที่เป็นทหารเรือถึงมีอำนาจสั่งเขาได้” กุมาริกาเอ่ยถามเป็นครั้งแรกหลังจากที่เงียบอยู่นาน ยิ่งฟัง ผบ.คเชนทร์พูดเธอก็ยิ่งรู้สึกเหมือนกับไม่รู้จักผู้กองกรินทร์เลยแม้แต่น้อย

               “ผมไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับผู้กองกรินทร์จะลึกซึ้งกันมากน้อยแค่ไหน ผมบอกเรื่องที่เป็นความลับไม่ได้ ถ้าคุณกับผู้กองกรินทร์สนิทและไว้ใจซึ่งกันและกันจริงเดี๋ยวเขาจะเป็นคนบอกคุณเองแหละครับว่าเขาทำงานอะไรแล้วทำไมถึงต้องปกปิดตัวตนแบบนี้”

               “แล้วซักวันคุณจะเข้าใจว่าทำไมพวกเราถึงต้องทำแบบนี้ มันไม่ใช่แค่ความปลอดภัยของผมกับพี่ชาย แต่มันยังหมายถึงความปลอดภัยของคุณแล้วก็น้องเพลงด้วย เป็นแฟนทหารมันเหนื่อยนะครับ โดยเฉพาะทหารแปลกๆ อย่างพวกผม” ผู้กองกวินทร์บอก

               ทหารแปลกๆ งั้นหรอ กุมาริกาหันมามองทางเพลงพิณที่นั่งอยู่ข้างๆ ผบ.คเชนทร์ เพลงพิณเองก็มีชื่อเสียงระดับหนึ่งเหมือนกันแล้วทำไมถึงคบหากับตาแฝดคนน้องได้ล่ะ

               “คือ...ฉันไม่ได้ดังมากเหมือนคุณน้ำเมยค่ะ” เพลงพิณรีบบอกเมื่อเห็นอีกฝ่ายจ้องตนอย่างสงสัย “ระหว่างฉันกับคุณน้ำเมย คุณน้ำเมยเป็นที่รู้จักมากกว่าฉันจนฉันเทียบอะไรไม่ได้เลย คุณเป็นดาราดังที่ผู้คนทุกเพศทุกวัยสนใจ ส่วนฉันเป็นแค่นางรำ งานอื่นๆ ที่ทำก็เป็นงานที่ไม่ต้องออกสื่อผู้คนเลยให้ความสนใจฉันน้อยกว่า คนที่รู้จักฉันก็เป็นบุคคลเฉพาะกลุ่มด้วยเลยไม่ค่อยมีใครมาสนใจเรื่องราวส่วนตัวของฉันมากเหมือนกับดาราดังๆ ระหว่างชื่อน้ำเมยกับชื่อเพลงพิณ คนทั้งประเทศเขารู้จักชื่อน้ำเมยมากกว่าชื่อเพลงพิณนะคะ”

               ก็จริง...ขนาดป้ามอลลี่บอกว่าเพลงพิณเป็นนางรำที่มีชื่อเสียงแต่เธอก็ยังไม่รู้จักเลย

               “เอาเป็นว่าผมขอร้องแล้วกันนะครับคุณมอลลี่ คุณน้ำเมย ถ้าจะแถลงข่าวก็อย่าเอ่ยถึงผู้กองกรินทร์เลยนะครับ ให้เขาไร้ตัวตนที่สุดเท่าที่จะทำได้เถอะ”

 

 

 

               เมื่อ ผบ.คเชนทร์ขอมาแบบนี้แล้วกุมาริกาจะกล้าขัดได้อย่างไรและได้แต่มองผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณด้วยความอิจฉา ดีจังเลยที่ได้คบหากันแบบนี้ ถึง ผบ.คเชนทร์จะดูหวงลูกสาวมากแต่ก็ไม่ได้ใจร้ายถึงกับกีดกันความรักของลูก ก็มีเพียงแค่ว่าเหน็บๆ และคอยกันไม่ให้คนทั้งคู่ใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัวกันมากจนเกินไป ดูอย่างตอนนี้สิทั้งสองคนก็กำลังช่วยกันใส่เสื้อให้น้องแมวสีขาวตัวอ้วนอยู่ ดูน่ารักมากเหลือเกิน

               “ป้าว่าเรากลับกันเถอะนะ กลับบ้านไปตั้งหลักกันก่อนแล้วค่อยหาวันแถลงข่าว เรื่องหัวใจเอาไว้ก่อนเถอะนะลูก เรามาเคลียร์ข่าวให้มันจบๆ ไปก่อน ที่ ผบ.ท่านขอร้องมาป้าก็เข้าใจท่าน ถึงป้าจะไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับหน้าที่การงานของพวกเขาแต่มันก็คงจะสำคัญกับพวกเขามากจริงๆ แหละ” เห็นกุมาริกายืนน้ำตาคลออยู่ที่ข้างรถมอลลี่ก็อดสงสารหลานไม่ได้ รักใครไม่รักดันมารักผู้ชายลึกลับ แล้วแบบนี้ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่จะเป็นยังไงต่อ

               “คุณป้าคะ” กุมาริกาเงยหน้าขึ้นมาจ้องมอลลี่ตาแป๋วเมื่อมีคำถามอยากจะถาม

               “ว่ายังไงยะ”

               “ทำไมการจะมีผัวมันถึงยากเย็นแบบนี้ล่ะค่ะ แค่เรารักกันแค่นี้มันยังไม่พอหรอ ทำไมต้องมีอุปสรรคมาคอยขัดขวางคนที่เขาจะมีผัวด้วย”

               “อ๊าย!!! น้ำเมย ยัยเด็กคนนี้นี่ใครสั่งใครสอนให้พูดแบบนี้ฮะ!”

               “ก็น้ำเมยสงสัยนี่คะ น้ำเมยไม่เคยมีผัว”

               “โอ๊ยยัยเด็กนี่ฉันล่ะอยากจะบ้าตาย ทำไมถึงแก่แดดแบบนี้ฮะ”

               “ก็คุณป้าบอกเองนี่คะว่าถ้าเจอรูปหล่องานดี กะหรี่ก็เป็นแค่ชื่อแกง”

               “น้ำเมย!” มอลลี่กรีดเสียงขึ้นมาอีกแล้วก็ต้องมองซ้ายทีขวาทีด้วยกลัวว่าจะมีคนมาได้ยินเข้าแล้วจึงหันมาตีแขนแม่ตัวดีอีกที ยัยเด็กบ้านี่ เขาแค่พูดเล่นๆ นี่จะไปจำมาใช้ในชีวิตจริงๆ ไม่ได้นะ โอ๊ยให้ตายเถอะบทจะไม่มีแฟนก็ไม่เคยสนใจใครเลยแต่พอได้รักใครซักคนเข้าก็เล่นรุกซะจนเขาตั้งตัวตามไม่ทัน ถ้ากริชชานนท์รู้ว่าเขาเคยสอนแล้วก็พูดอะไรแปลกๆ ให้กุมาริกาฟังแบบนี้กริชชานนท์คงต้องฆ่าเขาแน่ๆ ทั้งพ่อทั้งแม่ก็ไม่มีใครเป็นแบบนี้แล้วกุมาริกาไปเอานิสัยใครมา...นิสัยเขาหรอ!!!

 

**************************************************

น้ำเมยยยยยย ใจเย็นๆ ลูก ก่อนจะเรียกพี่เขาว่าผัว หนูต้องเรียกพี่เขาว่าแฟนก่อนนะลูก อย่าเพิ่งข้ามขั้นตอนเดี๋ยวป้ามอลลี่โดนพ่อกริชฆ่าตายกันพอดี

**********************

ต้นแบบตัวละครน้องเพลงพิณที่เป็นนางรำ ไรท์แปะคลิปเอาไว้ที่เพจ นิยายรัก - ปากกานางไม้ นะคะ

ทำไมนางเอกถึงเป็นนางรำไรท์ได้แรงบันดาลใจมาจากในคลิปเลยค่ะ ไปดูกันด้วยเด้อ