20.ฤทธิ์ยาเสน่หา (2)

20.ฤทธิ์ยาเสน่หา

(ต่อ)

ผู้กองกวินทร์นอนตาปรือหวานเชื่อมขณะมองสาวน้อยคนสวยตรงหน้า ด้วยฤทธิ์ยาบ้าๆ นั่นมันทำให้เขามีไข้อ่อนๆ จนตอนนี้ต้องมานอนซมอยู่บนเตียง ไหนจะการได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาหลายครั้งติดๆ ต่อให้แกร่งสักแค่ไหนมันก็ต้องมีเพลียกันบ้าง ยิ่งก่อนหน้านี้เขาต้องอดตาหลับขับตานอนเพื่อทำภารกิจอีก เพิ่งจะได้ล้มหัวหนุนหมอนอย่างจริงๆ จังๆ ในรอบหลายวันก็ครั้งนี้นี่แหละ

“ดีนะคะที่มียาลดไข้ติดเป้มาด้วย” เพลงพิณบอกแล้วมองไปยังเป้ใบใหญ่ที่ผู้กองกวินทร์แบกมาเข้าพักที่โรงแรมแห่งนี้เพื่อให้ดูเหมือนเป็นนักท่องเที่ยวจริงๆ เพราะมีแม่กับน้องสาวเป็นหมอ แม่กับน้องสาวของเขาก็เลยชอบให้เขากับพี่ชายพกยาติดตัวเอาไว้ตลอดเผื่อเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ “พี่เรนเจอร์ทานยาหน่อยนะคะ”

เพลงพิณเข้ามานั่งที่ข้างเตียงแล้วช่วยกอดประคองผู้กองกวินทร์ขึ้นมากินยา งานนี้คนป่วยก็เลยแกล้งสำออย จากป่วยเล็กๆ น้อยๆ ตอนนี้เขาเลยแกล้งป่วยโคม่ามันเสียเลย เขาชอบให้น้องเพลงพิณเอาอกเอาใจแบบนี้

“แค่กๆๆ” ไม่ได้อยากจะไอหรอกแต่แกล้งไอไปงั้นๆ จะได้ดูน่าสงสาร ซึ่งมันก็ได้ผล พอเห็นเขาไอเพลงพิณก็รีบกอดโอ๋เขาทันทีที่ป้อนยาและน้ำให้แล้ว

“พี่เรนเจอร์นอนพักนะคะแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้น้องเพลงจะพาไปหาหมอ เอ...หรือจะให้คุณหมอข้ามโขงช่วยรักษาดี”

“พี่จะเอาคุณหมอเพลงพิณคนเดียวเท่านั้น พี่ชอบหมอสวยๆ ใจดี”

“แต่น้องเพลงไม่ได้เป็นหมอนี่คะ ถ้าชอบหมอสวยๆ งั้น...น้องเพลงจะตามพี่ไนเปอร์มารักษาให้ก็แล้วกันนะคะ” เพลงพิณว่าขำๆ คนแกล้งป่วยก็เลยตวัดสายตาดุใส่พลางเบ้หน้าสยองขวัญ

“ตอนนี้พี่กำลังขึ้นสวรรค์อยู่กับนางฟ้า อย่าพูดถึงปิศาจจากขุมนรกให้เป็นลางร้ายสิ”

“พูดแบบนี้เดี๋ยวน้องเพลงก็เอาไปฟ้องพี่ไนเปอร์ซะหรอก อย่าลืมนะคะว่าน้องเพลงกับพี่ไนเปอร์อยู่ข้างเดียวกัน” พอถูกขู่ผู้กองกวินทร์ก็ทำแก้มป่องงอนใส่ทันทีก่อนจะรีบซุกหน้าเข้ากับอกของเธอเหมือนเด็กน้อยอ้อนแม่ สองแขนแกร่งกอดรอบเอวบางเอาไว้แล้วซุกหน้าแนบอกนุ่มๆ เพราะตอนอยู่ในห้องน้ำเพลงพิณเปียกไปทั้งตัวตอนนี้เธอก็เลยห่อกายเอาไว้ด้วยผ้าขนหนูของทางโรงแรม ไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยให้อาร์ตี้เอาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน

เพลงพิณกอดโอ๋คนป่วยขี้อ้อนเอาไว้ในอ้อมแขนสลับกับก้มลงมาจูบแก้มคนป่วยเบาๆ อย่างแสนรัก จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ครอบครองร่างกายของเธอแม้ว่าฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์จะทำให้เขาคลั่งมากแค่ไหนก็ตาม สิ่งที่เขาทำก็มีเพียงแค่กอดจูบและ...เชยชมหน้าอกของเธอ เขาทำเพียงแค่นี้โดยมีเธอช่วยใช้มือปลดปล่อยความทรมานให้ ทั้งๆ ที่เธอยอมให้เขาทำมากกว่านี้ได้แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำ เขายังยืนยันคำเดิมว่าจะทำทีเดียวหลังแต่งงานเลย แต่ว่า...เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องน้ำมันก็ไม่ต่างอะไรกับการผิดผีกันเลยแล้วไม่เพียงเท่านั้นเธอยังรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของกันและกันมากขึ้นจนแทบจะเป็นความรู้สึกของคนเป็นสามีภรรยากันเลยก็ว่าได้

“น้องเพลงรักพี่เรนเจอร์นะคะ”

ผู้กองหนุ่มฉีกยิ้มแฉ่งอย่างมีความสุขขณะเงยหน้าจากอกขึ้นมองเธอ เขายื่นมือขึ้นไปกุมแก้มนุ่มของเพลงพิณเอาไว้ด้วยความรักล้นใจไม่ต่างกัน

“...พี่ก็รักน้องเพลงค่ะแม่ธิดานาคี มณีเมืองสรวงของพี่”

“บ้า พูดเป็นลิเกไปได้” แก้มนวลแดงก่ำด้วยเขินในคำพูดของเขา “พี่เรนเจอร์...” เธอร้องขึ้นมาอีกเมื่อเขาดึงปมผ้าขนหนูออกแล้วซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาสองเต้าอิ่มสวยแทนด้วยยังติดใจเจ้าสองเต้าอวบๆ คู่นี้ไม่หาย อยากจะนอนซุกไปทั้งคืนเลย ง่วงก็ซุก หิวก็จะได้ดูดกินทันที

“อ้ายฮักน้องเพลง ฮักน้องเพลงหล้ายหลาย อ้ายอยากเป็นเขยอีสานใจสิขาดแล้วฮู้บ่” เพลงพิณหัวเราะคิกๆ ให้กับภาษาอีสานสำเนียงภาคกลางของเขา พักนี้เธอได้ยินเขาพูดภาษาอีสานอยู่บ่อยๆ สงสัยอีกหน่อยคงได้เป็นหนุ่มอีสานเต็มตัว

“น้องเพลงกะฮักอ้ายหล้ายหลาย” เธอก้มลงมากระซิบบอกข้างหูของเขา งานนี้ผู้กองกวินทร์ก็ยิ่งหลับตาพริ้มยิ้มหวาน เขาหน้าแดงจนลามไปถึงใบหูแล้วซุกหน้าเขินๆ เขาหาอกนุ่มๆ อีกครั้งอย่างฉวยโอกาส พอเพลงพิณทำท่าจะผลักเขาออกเขาก็แกล้งป่วยแกล้งไอออกมาจนเพลงพิณใจอ่อนยอมให้เขานอนกอดซุกอกแต่โดยดี

“พี่เรนเจอร์ยังไม่ได้บอกน้องเพลงเลยนะคะว่าถูกวางยาได้ยังไง ก็ไหนว่าไปทำงานไงคะ” เธอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ก่อนจะตีมือของเขาเบาๆ เมื่อเขากำลังวนนิ้วเขี่ยปลายยอดอกข้างหนึ่งของเธอเล่นเธอจึงต้องดึงผ้าขึ้นมาปิดเอาไว้

“พี่โดนยัยเด็กน้ำเมยวางยา”

“อะไรนะคะ”

“ยัยนั่นนึกว่าพี่เป็นพี่ซีลน่ะก็เลยวางยาพี่”

“ถึงว่าสิคะ ตอนที่คุณน้ำเมยโทรมาบอกว่าพี่เรนเจอร์ไม่สบายคุณน้ำเมยร้องไห้ใหญ่เลย”

“ก็เป็นความผิดของพี่เองแหละ” ผู้กองกวินทร์นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา “ก่อนหน้านี้ตำรวจได้เข้ามาตรวจสอบโรงแรมหาหลักฐานเพิ่มเติมในการจับคนร้าย แล้วตอนที่ทำภารกิจเลือดคนร้ายมันก็เลอะรองเท้าพี่ พี่ไม่อยากถูกเพ่งเล็งก็เลยทำทีเป็นนักท่องเที่ยวขี้เมา พอบังเอิญได้เจอยัยน้ำเมยด้วยพี่ก็เลยแอ๊บเป็นพี่ซีลเข้าหาเขา ทำเหมือนเป็นคู่รักเพื่อไม่ให้ใครสงสัยแล้วหลบไปที่ห้องอาหาร”

“ห้องอาหารหรอคะ” เพลงพิณเลิกคิ้วตาม สงสัยว่าทำไมต้องไปห้องอาหารด้วย ผู้กองกวินทร์ก็เลยทำหน้าอ้อนๆ พยักหน้าตอบ

“ก็ยัยนั่นนึกว่าพี่เป็นพี่ซีลจริงๆ ก็เลยจะลากพี่เข้าห้องตัวเองไง พี่ไม่อยากเสียซิงให้ยัยดาราบ๊องนั่นก็เลยถ่วงเวลามานั่งที่ห้องอาหารแทน เผื่อถูกปล้ำจะได้มีพนักงานในโรงแรมช่วย” พูดไปก็ทำเสียงอ้อนวอนขอความเห็นใจเหมือนเด็กน้อยมาฟ้องแม่ เพลงพิณทั้งหมั่นไส้ทั้งเอ็นดูคนขี้ฟ้องก็เลยก้มลงมาจูบหน้าผากของเขาเบาๆ ตาทึ่งของเธอกลัวเสียซิงขนาดนั้นเลยหรอ โถ...พูดอย่างกับตัวเองยังซิงอยู่งั้นแหละ

“แล้วก็ตอนกินข้าวอยู่นั่นแหละที่พี่โดนวางยา...น้องเพลงขาพี่ถูกรังแก แค่กๆๆ” อ้อนเสร็จก็ตบท้ายด้วยการแกล้งไอ งานนี้น้องเพลงไม่เอ็นดูสงสารก็ให้มันรู้ไป หึๆๆ

“คุณน้ำเมยเขาจะวางยาพี่เรนเจอร์ไปทำไมคะ ถึงจะเข้าใจผิดคิดว่าพี่เรนเจอร์เป็นพี่ซีลก็เถอะ สมมติว่าคนที่อยู่กับเขาคือพี่ซีลจริงๆ แต่มันก็ไม่สมเหตุสมผลที่จะต้องวางยากันเลยนะคะ พวกเขาเป็นแฟนกันอยูู่แล้วเรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องวางยาเลย”

“นั่นสิ พี่เองก็สงสัยเหมือนกัน ถ้ายัยน้ำเมยเขาปฏิเสธว่าไม่ได้วางยาพี่พี่ก็เชื่อเขานะ แต่นี่เขาเล่นยอมรับว่าวางยาพี่จริงๆ พี่ก็เลยไม่รู้ว่าเขาทำแบบนี้ไปเพราะอะไร แต่ก็ช่างเถอะ ยังไงมันก็ไม่ได้มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นงั้นก็ให้แล้วๆ กันไปละกัน พี่จะถือซะว่ายัยน้ำเมยเขาทำไปเพราะคลั่งรักพี่ซีลมาก”

“แต่น้องเพลงก็ยังไม่เชื่ออยู่ดีค่ะว่าคุณน้ำเมยจะทำ แล้วคุณน้ำเมยเขาจะไปเอายาแบบนั้นมาจากไหน เขาเพิ่งย้ายมาที่โรงแรมนี้โดยที่พี่ซีลก็ไม่รู้มาก่อน แล้ววันนี้คุณน้ำเมยก็อยู่กับน้องเพลงตลอดก็ไม่เห็นจะมีอะไรผิดปกตินี่คะ บางทีเรื่องนี้มันอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็ได้”

“ก็ขอให้เป็นแบบนั้นล่ะกัน แต่ที่แน่ๆ คือพี่ถูกวางยาแล้วตอนนี้ฤทธิ์ของยาก็ยังไม่หมดด้วย” เขาชี้ไปยังหว่างขาของตัวเอง นี่ขนาดมีผ้าห่มห่มแล้วมันก็ยังมีแรงลุกขึ้นมาชูคอได้อีก ยาอะไรแรงเป็นบ้า

“พี่ว่าตอนนี้น้องเพลงมาช่วยพี่อีกรอบดีกว่า ยายังไม่หมดฤทธิ์เลย มามะๆ”

“พี่เรนเจอร์...”

“มาเถอะที่รักขา มารีดพิษงูให้พี่หน่อย”

“ว๊าย!!!” เพลงพิณร้องเสียงหลงขึ้นมาทันทีเมื่อถูกดึงลงไปนอนกอดบนเตียงก่อนที่ผู้กองกวินทร์จะดึงเอาผ้าห่มมาคลุมตัวของเขาและเธอเอาไว้ เสียงร้องอย่างตกใจดังขึ้นได้ไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงครางเบาๆ อย่างมีความสุขของผู้กองหนุ่ม สองแขนของเขากอดเพลงพิณเอาไว้แนบอกแล้วใช้เวลาอยู่ด้วยกันตลอดทั้งคืน...

เพราะมีหลักฐานเป็นคลิปจากกล้องวงจรปิดที่ผู้กองกรินทร์ส่งให้และภาพจากคลิปที่จ่านพดลเป็นคนถ่ายงานนี้จึงเอาผิดเจ้าของโรงแรมได้ไม่ยาก อีกทั้งยังมี ผบ.คเชนทร์คุมคดีนี้อีกการดำเนินคดีจึงเป็นไปอย่างขาวสะอาดและไม่มีการติดสินบนแต่อย่างใด เรื่องทุกอย่างควรจะจบลงด้วยดีอยู่แล้วหากว่า ภิเษก ลูกชายเจ้าของโรงแรมไม่มาโวยวายอยู่ที่หน้าโรงพักแล้วให้ข่าวที่บิดเบือนกับนักข่าวเสียก่อน

“พ่อผมถูกกลั่นแกล้ง พ่อของผมถูกเจ้าหน้าที่พวกนี้ยัดยาชัดๆ ครับ ผมมีหลักฐาน” ภิเษกพูดต่อหน้านักข่าวและเจ้าหน้าที่ ผบ.คเชนทร์ที่ตอนแรกจะไม่สนใจเขาแล้วก็เลยเดินเข้ามาฟังการให้สัมภาษณ์อย่างเงียบๆ

“หลักฐานที่ว่าคืออะไรคะ เป็นหลักฐานที่จะพลิกคดีนี้ได้เลยหรอคะคุณภิเษก” นักข่าวฮือฮากับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก หากเป็นอย่างที่ภิเษกว่าจริงงานนี้ได้เป็นข่าวใหญ่แน่ โดยเฉพาะข่าวฉาวๆ ของวงการสีกากีนี่ดังเลยล่ะ

“หลักฐานที่ว่าก็คือเจ้าหน้าที่พวกนี้มันแอบส่งคนเข้าไปดูลาดเลาอยู่ที่โรงแรมของผมครับ ไอ้รถที่ขนยาเข้ามาก็เป็นรถของพวกมันนี่แหละ คุณพ่อผมก็แค่เข้าไปตรวจสอบดูว่ามีใครขนอะไรเข้ามาในโรงแรมดึกๆ ดื่นๆ ก็เท่านั้นแต่ก็ดันไปเข้าแผนของพวกมันซะได้ คุณพ่อผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะครับ ท่านก็แค่อยู่ผิดที่ผิดเวลาแล้วเดินเข้าไปในฉากละครที่พวกมันสร้างขึ้น”

“นี่คุณ พูดให้มันดีๆ นะอย่ามากล่าวหาเจ้าหน้าที่ คนอย่างพวกผมไม่เคยกลั่นแกล้งใคร ถ้าทำผิดก็ต้องว่าไปตามผิด คุณมาพูดจาส่งเดชแบบนี้ทางเจ้าหน้าที่ฟ้องคุณได้นะ” นายสารวัตรตำรวจว่าอย่างไม่พอใจเพราะคดีนี้เป็นคดีที่โปร่งใสมากๆ แล้ว เมื่อมีคนทำผิดพวกเขาก็แค่วางแผนเข้าไปจับกุม

“ก็บอกแล้วไงสารวัตรว่าผมมีหลักฐาน พวกคุณน่ะส่งคนเข้าไปในโรงแรมของผมเพื่อยัดยา ถ้าไม่เชื่องั้นพวกสารวัตรกล้ากลับไปพิสูจน์ที่โรงแรมดูมั้ยล่ะ ไปพิสูจน์ให้เห็นกันไปเลยว่าตอนนี้พวกของสารวัตรกำลังหลบอยู่ที่โรงแรมของผมพร้อมกับอุปกรณ์ต่างๆ ที่พวกมันเอามาใช้”

“ได้ งั้นเรากลับไปพิสูจน์ที่โรงแรมกัน แต่ถ้าทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คุณว่าผมจะฟ้องคุณกลับที่คุณมาใส่ร้ายเจ้าหน้าที่แบบนี้” นายสารวัตรตำรวจมั่นใจว่าคนของ ผบ.คเชนทร์จะไม่ทิ้งร่องรอยอะไรเอาไว้ ผบ.คเชนทร์ที่เงียบมาตั้งแต่แรกก็เชื่อเหมือนกันว่าป่านนี้ทีมอัลฟาคงสลายตัวออกไปแรด ไปฉลองกับชัยชนะของภารกิจกันแล้ว อย่างข้ามโขงลูกชายของเขาตอนนี้ก็กลับไปอยู่ที่บ้านกับแม่และคุณยาย ส่วนเรื่องห้องพักโรงแรมก็ไม่มีปัญหาหรอกเพราะห้องที่ใช้บัญชางานเป็นห้องที่เขาให้คนที่ไว้ใจได้เข้าไปเปิดให้เอง ก็หวังว่าพวกไอ้แฝดมันจะเก็บหลักฐานทุกอย่างเอาไว้เป็นอย่างดี

เรื่องที่เกิดขึ้นกับน้องชายทำให้ผู้กองกรินทร์โกรธจัดด้วยเข้าใจว่ากุมาริกาตั้งใจจะวางยาปลุกเซ็กส์น้องชายของเขาจริงๆ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้วผู้กองกวินทร์ก็ไม่มีทางพูดจาส่งเดชใส่ร้ายกุมาริกาด้วยหากมันไม่ใช่ความจริง ถ้าไม่ติดว่าต้องเก็บตัวอยู่แต่ในห้องพักป่านนี้เขาก็คงออกไปจัดการกับยัยเด็กบ้านั่นแล้ว แต่ไม่ต้องออกไปเจอนั่นแหละดีแล้วเพราะเขาคงควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ไหวแน่ๆ น้ำเสียงของน้องชายตอนที่โทรมาบอกเขาตอนแรกฟังดูทรมานมาก ถึงเขาจะรักกุมาริกามากแค่ไหนแต่ถ้าเทียบกันแล้วเขาก็รักผู้กองกวินทร์มากกว่า แฟนจะหาใหม่กี่คนก็ได้แต่น้องชายที่เป็นคู่แฝดของเขาคนนี้เขามีเพียงแค่คนเดียว อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ตอนอยู่ในท้องแม่ความรักที่มีให้กันมันย่อมมากมายกว่ารักที่ให้คนอื่นอยู่แล้ว ตอนนี้ก็เช้ามืดแล้วด้วยไม่รู้ว่าป่านนี้ผู้กองกวินทร์จะเป็นอย่างไรบ้าง เมื่อคืนนี้เขาโทรหามันตั้งหลายสายกว่ามันจะยอมรับ พอรับสายมันก็บอกว่าไม่เป็นอะไรมากแล้ววางสายไปในเดี๋ยวนั้น

ติ๊งๆๆๆๆๆ

เสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถืออีกเครื่องของเขาดังขึ้นรัวๆ เมื่อเขาเพิ่งจะเปิดเครื่องหลังจากที่เมื่อคืนนี้เขาปิดเครื่องไปเพราะไม่อยากจะพูดคุยกับกุมาริกาด้วยตอนนั้นเขายังโกรธเธออยู่มาก เขาเกรงว่าหากคุยกันแล้วเขาคงได้หลุดคำที่ไม่น่าฟังออกมาแน่ๆ เขาจึงอยากจะรอให้ตัวเองใจเย็นก่อนแล้วค่อยพูดกับเธอให้รู้เรื่อง ตกลงเมื่อคืนนี้เธอเกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงได้ไปวางยาน้องชายของเขา เสียงข้อความที่ดังขึ้นมาล้วนเป็นข้อความจากกุมาริกาทั้งสิ้น ไหนจะสายที่ไม่ได้รับอีกเกือบจะร้อยสายได้

(“คุณลุง ทำไมน้ำเมยติดต่อคุณลุงไม่ได้”)

(“น้ำเมยไม่ได้ตั้งใจวางยาคุณลุงแฝดน้องนะคะ น้ำเมยแค่อยากให้เขาสดชื่น”)

สดชื่นบ้าอะไรเอายาปลุกเซ็กส์ไปให้น้องชายเขากิน ทำเหมือนคนไม่เคยเรียนหนังสือไปได้ ผู้กองกรินทร์โยนโทรศัพท์มือถือทิ้งเพราะไม่อยากอ่านข้อความใดๆ จากกุมาริกาอีก ไว้รอให้น้องชายของเขาเป็นปกติก่อนเถอะเขาเล่นงานเธอหนักแน่

ผู้กองกรินทร์ที่แต่งตัวเก็บข้าวของเตรียมจะออกจากโรงแรมเดินไปยังห้องพักของน้องชายที่อยู่ข้างๆ เพื่อจะดูว่าอาการของน้องชายเป็นอย่างไร แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้กดกริ่งหน้าประตูเรียกเขาก็เห็นมีคนกลุ่มใหญ่กำลังออกจากลิฟท์แล้วตรงมาทางนี้ ทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหารแล้วก็นักข่าว เมื่อเห็นดังนี้แล้วเขาจึงรีบกลับเข้าห้องพักของตัวเองแล้วดูเหตุการณ์ด้านนอกผ่านทางกล้องวงจรปิดตัวจิ๋วที่ซ่อนเอาไว้หน้าห้องทันทีเพราะเป็นกล้องตัวสุดท้ายที่เขาจะเก็บก่อนออกจากโรงแรมนี้ไป ซึ่งจากการดูกล้องเขาก็เห็นว่าหนึ่งในคนกลุ่มนั้นมี ผบ.คเชนทร์มาด้วย 

(“ซีล อยู่แต่ในห้องพักนะอย่าเพิ่งออกมา”) ผบ.คเชนทร์ส่งข้อความมาบอกเขาและถามถึงน้องชายของเขาด้วย (“เรนเจอร์อยู่ที่ห้องข้างๆ กันใช่มั้ย”)

“ใช่ครับ เมื่อคืนนี้มันไม่สบายตอนนี้น่าจะยังไม่ตื่น”

(“ไม่เป็นไร”) ถ้าเปิดประตูไปแล้วเจอนอนอยู่เฉยๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก อย่างไรแล้วอุปกรณ์สื่อสารและอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำภารกิจอื่นๆ ก็อยู่ที่ห้องพักของผู้กองกรินทร์ทั้งหมด ไม่มีใครรู้ทั้งนั้นนอกจากเขากับทีมอัลฟาว่าพวกเขาเปิดห้องไว้ทั้งหมดสองห้อง (“เก็บตัวอยู่เงียบๆ ไปก่อนนะ”) ผบ.คเชนทร์บอกทิ้งท้าย ผู้กองกรินทร์จึงได้เพียงแค่ดูเหตุการณ์ต่างๆ จากกล้องวงจรปิดเท่านั้น

ทางฝ่าย ผบ.คเชนทร์ก็ได้แต่ตีหน้านิ่งเมื่อมาถึงหน้าห้องพักของผู้กองกวินทร์พร้อมกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ และนักข่าว คิดว่าอย่างไรแล้วคนที่ต้องหน้าแตกก็คือภิเษกอย่างแน่นอน ต่อให้เปิดประตูไปแล้วเจอผู้กองกวินทร์ มันก็เป็นเพียงแค่นายทหารที่มานอนเล่นในโรงแรม ไม่มีหลักฐานเอาผิดอะไรมันทั้งนั้น

“เป็นอะไรรึเปล่าครับท่าน” สารวัตรตำรวจที่มาด้วยกันหันมาถามเมื่อเห็น ผบ.คเชนทร์กะพริบตาถี่ๆ ไปมาแล้วก็ขยี้ตาอยู่หลายครั้ง

“ตาผมกระตุกนิดหน่อยน่ะ” สงสัยเขาจะพักผ่อนน้อยไป ยิ่งช่วงใกล้ทำภารกิจเขาก็ต้องอยู่ประชุมงานและคอยซัพพอร์ตทีมอัลฟาตลอดจนแทบไม่ได้พัก เห็นทีเสร็จงานนี้แล้วคงต้องกลับบ้านไปนอนหนุนตักให้เมียรักกล่อมนอนเสียแล้วสิ

“ตากระตุกหรอครับท่าน” ภิเษกที่ได้ยินหันมายิ้มเยาะใส่ “ตากระตุกเขาว่าจะเป็นลางร้ายนะครับ ท่าทางขาเก้าอี้ตำแหน่งของท่านจะเริ่มหักแล้วล่ะสิ ก็อย่างว่าแหละครับ จับประชาชนผู้บริสุทธิ์มายัดยาแบบนี้ผมกัดไม่ปล่อยแน่”

ไอ้เวรนี่! ผบ.คเชนทร์จ้องภิเษกกลับอย่างเอาเรื่อง เดี๋ยวพ่อก็ซัดหน้ามันให้หรอกทำเป็นพูดดีไปเถอะมึง พูดมากๆ แบบนี้หน้าแตกมาหลายรายแล้วรู้รึเปล่า

“อย่ามัวแต่พูดมากอยู่เลยครับ ไหนล่ะครับหลักฐานที่คุณว่า”

“ก็ห้องพักห้องนี้ไงครับ” ภิเษกตอบ ผบ.คเชนทร์แล้วชี้มาที่ประตูห้องพัก แล้วเขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินมาทางนี้ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนผู้หญิงคนนี้จะเป็นดารานี่นา

“น้องทิชา” เหล่านักข่าวที่คุ้นเคยกับนักแสดงในวงการเป็นอย่างดีหันมามองทางทิชากรเมื่อเห็นสาวเจ้ากำลังเดินมาทางนี้ เมื่อวานนี้ทิชากรได้ยินกุมาริกาคุยกับเพลงพิณว่าพักอยู่ที่ชั้นนี้และอยู่ห้องเยื้องๆ กันกับผู้กองสองแฝด เมื่อคืนนี้ผู้กองกวินทร์โดนยาปลุกเซ็กส์ของเธอไปขนาดนั้นป่านนี้คงจะลืมตัวล่อพี่สะใภ้ของตัวเองเข้าให้แล้วมั้งเช้านี้เธอก็เลยจะมาดูผลงานเสียหน่อยจะได้เก็บภาพเด็ดๆ ไปให้ผู้กองกรินทร์กับเพลงพิณดู แล้วนี่ทำไมถึงมีนักข่าวแล้วก็เจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหารมากันจนเต็มชั้นแบบนี้เนี่ย พ่อของนังเพลงพิณก็มาด้วย ดี! ให้ ผบ.คเชนทร์ได้มาเห็นกับตานี่แหละท่านจะได้ช่วยขัดขวางไม่ให้ความรักของผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณได้สมหวัง

“เออ...ทิชามาหาเพื่อนน่ะค่ะ เห็นน้องน้ำเมยบอกว่าพักอยู่ที่ชั้นนี้ทิชาก็เลยมาหา แล้วนี่เกิดอะไรขึ้นหรอคะ” ทิชากรเอากุมาริกามาอ้าง กุมาริกาเป็นดาราคนดัง ถ้าได้ยินชื่อของกุมาริกานักข่าวก็จะยิ่งสนใจมากขึ้น นี่มันโชคเข้าข้างอะไรแบบนี้เนี่ย นอกจากจะได้ทำลายความรักของสองคู่นั้นแล้วก็ยังได้ข่าวฉาวของกุมาริกาเพิ่มด้วยอีกข่าว

“คุณน้องน้ำเมยก็อยู่ที่นี่หรอคะ” งานนี้นักข่างก็ยิ่งสนใจตามที่ทิชากรว่า โรงแรมเกิดคดีใหญ่แล้วยังมีดาราดังเข้ามาพักอยู่ที่นี่ด้วย มันจะมีเรื่องอะไรเกี่ยวพันกันรึเปล่านะ

“ใช่ค่ะ แต่ทิชาจำไม่ได้ว่าห้องไหน”

“ถ้าคุณไม่ได้มีธุระสำคัญอะไรผมขออนุญาตเชิญคุณออกไปจากตรงนี้ก่อนนะครับ นี่เป็นงานทางราชการผมไม่อยากให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาบริเวณนี้” ผบ.คเชนทร์หันมาเชิญทิชากรออกไปจากพื้นที่ตรงนี้ เขารู้ดีว่าหญิงสาวคนนี้เคยมีปัญหากับลูกสาวของเขาเรื่องผู้กองกวินทร์และเธอก็ไม่กินเส้นกันกับกุมาริกาด้วย เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาหากุมาริกาหรอก แต่เธอจะมาที่นี่เพื่ออะไรเขาก็ไม่สนใจทั้งนั้นเมื่อธุระของเธอมันไม่เกี่ยวอะไรกับคดีนี้

“อ๋อ ได้ค่ะ งั้นฉันค่อยมาใหม่ก็ได้” ทิชากรยอมเชื่อฟังแต่โดยดีแล้วแสยะยิ้มเยาะ ผบ.คเชนทร์ก่อนจะเดินห่างออกมา ทำทีมาเป็นไล่เธอ เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวท่านจะได้รู้ว่าคนที่ท่านคิดว่าจะได้มาเป็นลูกเขยตอนนี้กำลังนอนกกกอดอยู่กับกุมาริกา แทนที่จะเอามาเวลามาทำงานท่านน่าจะรีบลางานแล้วไปกอดโอ๋แม่ลูกสาวตัวดีของท่านมากกว่านะ

เมื่อทิชากรจากไปแล้ว ผบ.คเชนทร์ก็หันมาทางภิเษกอีกครั้ง ภิเษกที่รอจังหวะอยู่แล้วจึงได้พูดต่อ

“ก็อย่างที่ผมบอกตอนแรกนั่นแหละครับว่าทางเจ้าหน้าที่แอบส่งคนเข้ามาพักที่โรงแรมของผมแล้วก็ลอบขนยาเสพติดมาใส่ร้ายคุณพ่อของผมด้วย” ภิเษกว่า ก่อนจะยื่นเอกสารการเช็คอินเข้าที่พักให้กับ ผบ.คเชนทร์และนักข่าวดู

“นี่เป็นเอกสารการเช็คอินห้องพักห้องนี้ แล้วคนที่เช็คอินห้องพักห้องนี้ก็คือเรือเอกกวินทร์ สุวรรณเวช เขาเป็นทหารเรือหน่วย นรข. ประจำการอยู่ที่ บก.นรข. จังหวัดนครพนม...ท่านคุ้นๆ ชื่อนี้มั้ยล่ะครับ”

“แล้วมันยังไง” ผบ.คเชนทร์ตีสีหน้าเรียบเฉย “ผู้กองกวินทร์เป็นทหารในหน่วยของผมก็จริง แต่ตอนนี้เป็นช่วงวันหยุดของเขา วันหยุดแบบนี้เขาก็คงจะไปเที่ยวเล่นตามประสาคนหนุ่มทั่วไป แล้วถ้าเขาจะมาเที่ยวมาค้างที่โรงแรมแห่งนี้ผมก็ไม่เห็นว่าจะเป็นเรื่องแปลกอะไร โรงแรมนี้เป็นโรงแรมหรูแล้วก็มีชื่อเสียงของจังหวัด นักท่องเที่ยวส่วนมากก็จะมาที่นี่ ทำไมหรอครับคุณภิเษก หรือคุณคิดว่าคนเป็นทหารมาเที่ยวพักตามโรงแรมเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วๆ ไปไม่ได้”

“ถ้ามาเที่ยวแบบนักท่องเที่ยวทั่วไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกครับ แต่ถ้ามาเพื่อทำอย่างอื่นล่ะ ผมเชื่อว่าในห้องพักนี้จะต้องมีเครื่องมืออุปกรณ์สื่อสารหรืออาวุธที่ใช้ในราชการแน่ๆ ถ้าไม่เชื่อท่านพร้อมพิสูจน์มั้ยล่ะ”

“เชิญตามสบาย แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณว่าทางเราเอาเรื่องคุณหนักแน่ อีกอย่างนี่ก็เป็นเวลาพักผ่อนส่วนตัวของผู้กองกวินทร์ สมมติว่าเขาอยู่ข้างในจริงๆ ในฐานะของแขกที่เข้าพักผมว่าคุณไม่มีสิทธิไปรบกวนแขกนะครับ ถ้าผู้กองกวินทร์เขาอยู่ในนั้นจริงแล้วเอาเรื่องคุณขึ้นมาโรงแรมคุณจะยิ่งเสียชื่อมากกว่านี้ อย่าหาว่าผมไม่เตือน”

“อย่ามาขู่ผมให้ยากเลย” ภิเษกยังคงมั่นใจในข้อมูลของตนตามที่กายยันต์ให้มา เขาเป็นเจ้าของโรงแรมจึงเช็คได้อยู่แล้วว่าแขกที่เข้าพักแต่ละห้องนั้นเป็นใครและมันก็เป็นจริงอย่างที่กายยันต์บอกเขา

ภิเษกไม่สนใจถึงผลใดๆ ที่จะตามมา เขายังคงคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ขณะบอกให้ผู้จัดการโรงแรมที่ขึ้นมาด้วยใช้กุญแจสำรองเปิดห้องพักของผู้กองกวินทร์ก่อนจะเปิดประตูออกแล้วเดินนำทุกคนเข้าไปในห้องพัก สายตาก็กวาดไปทั่วเพื่อมองหาอุปกรณ์หรือเครื่องมือใดๆ ทางการทหาร แต่...เขาก็ยังไม่เห็นของที่ว่าเลยสักชิ้น ภายในห้องพักเงียบสนิทอีกทั้งยังเช้าอยู่เขาก็เลยเดินไปยังมุมของเตียงนอนเพื่อจะจับให้ได้คาหนังคาเขาและต่อหน้านักข่าว แต่ทว่า...ทันทีที่เขาเดินเข้ามาถึงมุมของเตียงนอนเขาก็เห็นว่าบนเตียงมีชายคนหนึ่งกำลังนอนหลับอยู่แล้วในอ้อมแขนของเขาก็มีหญิงสาวอีกคนนอนซุกซบ ทั้งคู่อยู่ในสภาพเปลือยกายแต่มีผ้าห่มห่อคลุมร่าง ดูเหมือนคู่รักทั่วไปที่มาหลับนอนด้วยกัน

“ขอความกรุณาอย่าถ่ายภาพครับ แค่บุกรุกเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของคนอื่นก็เสียมารยาทมากพอแล้วอย่ามาเสียมารยาทด้วยการถ่ายภาพการใช้ชีวิตส่วนตัวของเขาอีกเลยนะครับ ผมรอร้อง” นายสารวัตรตำรวจขอความร่วมมือก่อนที่นักข่าวจะทันได้เดินเข้าไปถึงส่วนของเตียงนอน จากนั้นก็รีบให้ลูกน้องมากันนักข่าวเอาไว้แค่ที่หน้าประตูห้องเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทกับเจ้าของห้องที่กำลังหลับอยู่ เขาไม่รู้หรอกว่าเจ้าของห้องจะเป็นผู้กองกวินทร์จริงๆ มั้ยเพราะเขายังไม่เห็นหน้า แต่ไม่ว่าจะเป็นใครนักข่าวก็ไม่ควรล่วงล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเขาแบบนี้

ผบ.คเชนทร์รีบเดินเข้าไปดูยังมุมเตียงนอน ตั้งใจว่าจะไปปลุกไอ้หลานชายให้มันมาเล่นสะครแหกตานายภิเษกช่วยกัน แต่พอมาถึง ผบ.คเชนทร์ก็แทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเห็นเพราะคนที่นอนอยู่บนเตียงไม่ได้มีแค่ผู้กองกวินทร์เท่านั้นแต่ยังมี...ลูกสาวของเขาอยู่ด้วย ทำไมกันล่ะ ทำไมเพลงพิณถึงมาอยู่ที่นี่ได้!!!

“ทะ...ท่านครับ นั่นน้องเพลง...ลูกสาวท่าน...” นายสารวัตรตำรวจที่เพิ่งเดินเข้ามาดูใกล้ๆ ก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองเหมือนกัน ก็รู้แหละว่าผู้กองกวินทร์กำลังคบหาอยู่กับเพลงพิณแต่ก็ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นอะไรจะๆ แบบนี้ พอเห็นดังนี้นายสารวัตรตำรวจก็รีบบอกให้ลูกน้อง เจ้าหน้าที่และนักข่าวทุกคนออกไปจากห้องพักทันทีเพื่อเป็นการให้เกียรติคนทั้งคู่ก่อนจะรีบเข้ามาหา ผบ.คเชนทร์เพื่อช่วยประคองหากว่าอีกฝ่ายจะทนเห็นภาพตรงหน้าไม่ได้

“ไอ้เรนเจอร์!!! มึง!!!” ผบ.คเชนทร์แผดเสียงว่าจนฟังดูน่ากลัวทำให้คนทั้งสองที่หลับสนิทอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันที ผู้กองกวินทร์รู้สึกมึนๆ งงๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยเขาโดนฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์เล่นงานอย่างหนัก แต่พอเห็น ผบ.คเชนทร์มายืนจังก้าอยู่ที่ปลายเตียงแบบนี้เขาก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที แล้วพอเห็นว่ามีใครคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วยเขาก็รีบดึงเอาผ้าห่มมาห่อกายของเพลงพิณแล้วดึงเอาเธอเข้ามากอด กดศีรษะของเธอเอาไว้กับอกของเขาเพื่อไม่ให้คนอื่นๆ ได้เห็นใบหน้าของเธอ

“คุณอา...เอ้ย! ท่าน...”

“ฮะ...คะ...คุณพ่อ” เพลงพิณรีบหันไปมองที่ปลายเตียงก็เห็นผู้เป็นพ่อยืนทำหน้าดุใส่อยู่ หัวใจของเธอหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่มน้ำตารื้อขึ้นมาด้วยความกลัว ไม่คิดว่าผู้เป็นพ่อจะต้องมาเห็นเธอในสภาพนี้ ทำไมพ่อของเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ

ผบ.คเชนทร์โกรธจนตัวสั่นและอยากจะเข้าไปถีบหน้าผู้กองกวินทร์ให้เต็มฝ่าเท้านักที่มันบังอาจเอาลูกของเขามานอนกกถึงที่นี่ เขาโกรธจนตัวแทบระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แต่พอหันมามองทางนายภิเษก ผบ.คเชนทร์ก็ต้องพยายามข่มอารมณ์เอาไว้ ปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ไหนล่ะครับหลักฐานที่ว่า คุณบอกว่าพวกผมแอบส่งคนเข้ามาพักที่โรงแรมแห่งนี้เพื่อดูลาดเลาและหาโอกาสยัดยาใส่ร้ายพ่อของคุณไม่ใช่หรอ ไหนล่ะครับเจ้าหน้าที่ที่ลอบเข้ามาคนนั้น”

“กะ...ก็...” นายภิเษกไปไม่เป็น ไม่คิดว่าจะได้มาเจออะไรแบบนี้ เขาก็นึกว่าพอเข้ามาถึงจะได้เห็นนายทหารอยู่ที่นี่พร้อมกับเครื่องมือต่างๆ ที่ใช้ในการทำงาน แต่ทว่าสิ่งที่เขาได้มาเห็นกลับเป็นแค่ชายหญิงมาหลับนอนกันเท่านั้น 

“แต่ชื่อที่เช็คอินเป็นเรือเอกกวินทร์จริงๆ นี่” เขาพยายามเถียง ผู้กองกวินทร์ที่ดูเหตุการณ์อยู่และเท่าที่ฟัง ผบ.คเชนทร์พูดเขาก็เริ่มจะเข้าใจอะไรๆ แล้ว ตามที่สืบมาไอ้หมอนี่ชื่อภิเษกและเป็นลูกชายเจ้าของโรงแรม มันคงจะรู้อะไรบางอย่างมาก็เลยจะมาแหกพวกเขาสินะ

“ใช่ ผมคือเรือเอกกวินทร์คนที่คุณพูดถึง แล้วว่าแต่ว่าพวกคุณเข้ามาในห้องพักของผมทำไม มากันทำไมเยอะแยะมากมายแบบนี้ เดี๋ยวนี้โรงแรมหรูเขามีบริการอะไรแบบนี้ด้วยหรอ” ผู้กองกวินทร์ถามกลับไปโดยที่ยังกอดเพลงพิณเอาไว้แนบอก ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่อกายเธอเอาไว้จนมิดเพื่อไม่ให้ใครมองเห็นตัวเธอแม้แต่น้อย

“ผมกำลังสงสัยว่าคุณแอบลอบเข้ามาเพื่อกลั่นแกล้งพ่อของผม”

“แกล้งอะไรทำไมผมต้องไปแกล้งพ่อคุณ พ่อคุณเป็นใครผมไม่เห็นจะรู้จักเลยนี่มันอะไรกันเนี่ย ผมเป็นแขกของที่นี่นะ ผมแค่มาเที่ยวพักผ่อนกับแฟนแล้วทำไมพวกคุณถึงมากล่าวหาผมแบบนี้ มาบุกรุกเข้าห้องพักของผมอีก ตำรวจอยู่ที่นี่พอดีเลยงั้นผมจะแจ้งความ ผมจะฟ้องเอาผิดโรงแรมนี้ที่ปล่อยให้คนนอกเข้ามารบกวนแขก!!!” ผู้กองกวินทร์แสร้งทำเป็นโวยวายไม่พอใจ พอหันมามองทาง ผบ.คเชนทร์เขาก็ไม่กล้าสู้สายตาได้แต่แสร้งเล่นละครต่อไป

ภิเษกหน้าเสียอย่างหนักเมื่อเห็นว่าทั้งห้องไม่ได้มีข้าวของอย่างที่เขาหวังจะเห็น ที่ปลายเตียงมีแค่เป้เดินทางทั่วไป แล้วสภาพของผู้กองกวินทร์กับหญิงสาวบนเตียงมันก็ดูเป็นของจริงไม่ใช่การสร้างสถานการณ์แต่อย่างใด

“งั้นคุณก็ยอมรับน่ะสิว่าคุณเป็นลูกน้องของ ผบ.คเชนทร์จริง”

“ใช่ ผมเป็นทหารลูกน้องของท่าน แล้วมันยังไง”

“ผมจะไปรู้หรอ พวกคุณอาจสร้างสถานการณ์ขึ้นก็ได้ ผู้หญิงคนนี้จะใช้แฟนของคุณแน่หรอ” ภิเษกก็ยังเชื่อตามความคิดของตัวเองอยู่ ผบ.คเชนทร์กับผู้กองกวินทร์ก็เลยหันมามองหน้ากัน การที่ภิเษกพูดแบบนี้มันเท่ากับเป็นการดูถูกเพลงพิณ ภิเษกกำลังกล่าวหาว่าเพลงพิณอาจจะเป็นผู้หญิงที่ผู้กองกวินทร์หิ้วขึ้นมานอนด้วยเฉยๆ แม้จะยังโกรธในเรื่องส่วนตัวอยู่แต่ ผบ.คเชนทร์ก็ต้องเอาเรื่องงานมาก่อนจึงพยักหน้าบอกให้ผู้กองกวินทร์พูดไปตามจริงได้ ผู้กองหนุ่มจึงหันมาทางภิเษกอีกครั้ง

“คุณพูดให้มันดีๆ นะ ทำไมผู้หญิงคนนี้จะไม่ใช่แฟนของผม” ว่าแล้วผู้กองกวินทร์ก็ชูมือข้างซ้ายของเพลงพิณขึ้นเพื่อให้ภิเษกเห็นแหวนของเขาที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ “เธอเป็นคนรักของผมแล้วเราก็มีแพลนจะแต่งงานกันในเร็วๆ นี้ด้วย ถ้าคุณยังปากหมาเสียมารยาทกับคนรักของผมอีกปากคุณได้มีเลือดไหลออกมาแน่ บุกรุกห้องพักของผมยังไม่พอยังมาดูถูกคนรักของผมอีกหรอฮะ!”

“ที่ผู้กองกวินทร์พูดเป็นความจริง ผู้หญิงคนนี้เป็นลูกสาวของผมเอง พวกเขาทั้งสองคนกำลังคบหากันอยู่แล้วผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็รับรู้มานานแล้ว” ผบ.คเชนทร์ข่มใจพูดออกมาจนภิเษกต้องแสยะปากถามย้ำ

“แฟนจริงๆ ที่กำลังจะแต่งงานกันน่ะหรอครับ”

“...ใช่ พวกเขาทั้งสองคนกำลังจะแต่งงานกัน ว่าที่เจ้าบ่าวกับว่าที่เจ้าสาวจะมาเที่ยวด้วยกันแบบนี้มันแปลกตรงไหน” แม้จะไม่อยากพูดแบบนี้ออกมาแต่ ผบ.คเชนทร์ก็จำใจต้องพูดไหลตามน้ำเพื่อไม่ให้ภิเษกสงสัยหรือจับพิรุธได้จนทุกคนในห้องนี้ได้ยินกันหมด ทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจทหาร นักข่าวและ...ทิชากรที่กลับมาที่นี่อีกครั้งเพื่อดูผลงานของตัวเอง คิดว่าผู้หญิงคนที่อยู่บนเตียงกับผู้กองกวินทร์ต้องเป็นกุมาริกาแน่ๆ แต่ทว่าพอเธอแอบมุดวงของนักข่าวเข้ามาเธอก็แทบจะกรี๊ดลั่นเสียเดี๋ยวนั้นเมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่เปลือยกายอยู่บนเตียงกับผู้กองกวินทร์คือเพลงพิณ เพลงพิณที่กำลังซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของผู้กองกวินทร์แล้วไหนจะเรื่องแต่งงานที่ ผบ.คเชนทร์ยืนยันจากปากอีก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันทำไมถึงเป็นแบบนี้ แล้วกุมาริกาล่ะ อีเด็กบ้านั่นมันหายหัวไปไหน

เพลงพิณกับผู้กองกวินทร์หันมามองหน้ากันในทันที สถานการณ์แบบนี้เพลงพิณคิดว่าผู้เป็นพ่อคงแค่พูดไปงั้นๆ เพื่อให้สถานการณ์มันดีขึ้นเธอจึงได้แต่เงียบแล้วซุกกายเข้าหาผู้กองกวินทร์เพราะตอนนี้มีคนอยู่กันเยอะ ถึงแม้ว่าเมื่อคืนนี้เธอกับผู้กองกวินทร์จะยังไม่ได้ได้เสียกันแต่ถ้าคนอื่นมาเห็นเธอกับเขาในสภาพแบบนี้ก็คงจะคิดไปกันไกลแล้วและก็คงปฏิเสธไม่ได้ด้วย

“เอาล่ะ ผมว่าตอนนี้ทุกคนก็คงจะรู้แล้วนะว่าอะไรเป็นอะไร พวกผมแอบส่งคนเข้ามาที่นี่เพื่อกลั่นแกล้งใครรึเปล่ายังไงผมก็ฝากนักข่าวทุกท่านรายงานตามความจริงด้วยนะครับ แล้วก็รายงานแค่เรื่องคดีพอส่วนเรื่องส่วนตัวของลูกสาวแล้วก็...ลูกเขยของผมอย่าเอาไปทำให้เป็นข่าวเลย นี่มันเรื่องส่วนตัวของครอบครัวผมไม่เกี่ยวกับคดี ผมขอร้องว่าอย่าให้มีข่าวนี้นะครับ” ผบ.คเชนทร์มองนิ่งไปยังกลุ่มนักข่าว น้ำเสียง สีหน้าและพลังบางอย่างจากดวงตาคมทำให้นักข่าวรีบพยักหน้ารับไม่กล้าที่จะขัดคำสั่ง เมื่อ ผบ.คเชนทร์ห้ามเสียขนาดนี้ใครจะกล้ายุ่ง ไหนจะนามสกุลสุวรรณเวชของฝ่ายชายที่อยู่บนเตียงนั่นอีก ใครกันจะอยากไปลองดีกับคนบ้านสุวรรณเวช แค่คิดก็เห็นนรกรำไรแล้ว

เมื่อไม่อาจหาหลักฐานใดๆ มาโต้แย้งได้อีกภิเษกก็ถึงกับเข่าอ่อนจนตำรวจต้องมาหิ้วตัวออกไปพร้อมกับนักข่าวที่ต่างก็เข้ามารุมสัมภาษณ์ภิเษกที่ตอนนี้กลายเป็นคนขี้โกหกใส่ร้ายเจ้าหน้าที่ไปเสียแล้ว เมื่อทุกคนออกไปแล้วภายในห้องพักก็มีเพียงแค่ผู้กองกวินทร์ เพลงพิณและ ผบ.คเชนทร์เท่านั้น เพลงพิณที่ห่อกายด้วยผ้าห่มผืนหนารีบลงมาจากเตียงก่อนจะเข้าไปนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าผู้เป็นพ่อ ร่างบางสั่นเทาด้วยความกลัวและน้ำตาร่วงไหลเป็นทาง ทั้งเสียใจและกลัวผู้เป็นพ่อจะโกรธ ไหนจะทำให้พ่อต้องขายหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายอีก

“คุณพ่อขา...น้องเพลงขอโทษ...” เธอก้มลงไปกราบแทบเท้าของผู้เป็นพ่อด้วยความรู้สึกผิดก่อนจะคลานเข้าไปกอดขาของผู้เป็นพ่อ ผบ.คเชนทร์เห็นลูกร้องไห้ปานใจจะขาดก็อดสงสารไม่ได้ เขาเองก็สับสนและสงสัยว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเพลงพิณถึงมาอยู่ที่นี่ เขารู้แค่ว่าเพลงพิณมีงานรำบวงสรวงเมื่อคืนนี้ แต่รำแล้วจะไปพักที่ไหนนั้นเขาไม่รู้จริงๆ เพราะเรื่องแบบนี้เพลงพิณจะบอกแค่แม่กับคุณยายเท่านั้น ลูกสาวคนนี้ปานมณฑารักสุดหัวใจและคอยดูแลลูกสาวอย่างดิบดีเขาก็เลยปล่อยให้ปานมณฑาดูแลจัดการเรื่องของลูกๆ ทุกอย่างเพราะปานมณฑาดูมีความสุขมากเวลาที่ได้ดูแลลูกๆ และเขาก็วางใจในการดูแลลูกของเธอจึงไม่ได้ติดตามความเป็นอยู่ของลูกๆ ตลอดเวลาเหมือนเธอ

“มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง” ผบ.คเชนทร์กัดฟันถามผู้กองกวินทร์ที่ตอนนี้มันกำลังคลานเข้ามากราบขอโทษเขาอีกคน สีหน้าของมันไม่ได้ดูกวนส้นตีนเหมือนทุกที แต่หน้าของมันกลับนิ่งและดูสุขุมกว่าทุกๆ ครั้งมาก

“เป็นความผิดของผมเองครับคุณอา ผม...”

“เมื่อคืนนี้พี่เรนเจอร์ไม่สบายค่ะคุณพ่อ” เพลงพิณรีบพูดขึ้นมาก่อน “หลังจากที่กลับมาจากงานรำน้องเพลงก็มาพักที่นี่กับอาร์ตี้ แล้วบังเอิญว่าพี่เรนเจอร์ก็อยู่ที่นี่พอดี เมื่อคืนนี้พี่เรนเจอร์ไม่สบายหนักมากน้องเพลงเป็นห่วงก็เลยรีบมาหาที่ห้องนี้”

“ไม่สบาย...มึงป่วยเป็นอะไร” ก่อนหน้านี้ผู้กองกรินทร์ก็บอกอยู่ว่ามันไม่สบาย ไหนที่โต๊ะข้างหัวเตียงจะมีห่อยาลดไข้วางเอาไว้อีก ถ้าไม่สบายแล้วทำไมถึงมานอนล่อนจ้อนกันแบบนี้

“คือว่า...เมื่อคืนนี้ผมถูกวางยาน่ะครับ”

“ยาอะไร”

“ยาปลุกเซ็กส์ครับ”

“อะไรนะ!!!” ผบ.คเชนทร์ร้องออกมาลั่น หรือที่ลูกสาวของเขามีสภาพแบบนี้จะเป็นเพราะมัน “มึงเนี่ยนะถูกวางยาปลุกเซ็กส์ ใครมันจะไปอยากได้มึงขนาดนั้นไอ้เรนเจอร์!!!”

“ก็ยัยน้ำเมยแฟนพี่ซีลไงครับ ยัยนั่นคิดว่าผมเป็นพี่ซีลก็เลยวางยาผิดคนจนผมต้องวิ่งหนีมาที่ห้องตัวเองเนี่ย มันเป็นยาที่ฤทธิ์แรงมากๆ จนผมเกือบตาย แต่ก็โชคดีครับที่น้องเพลงมาช่วยผมเอาไว้”

ผลัวะ!!!

ผู้กองกวินทร์หงายหลังจนล้มคว่ำทันทีเมื่อ ผบ.คเชนทร์ถีบเข้าให้ที่กลางอก หน่อย...โชคดีที่ลูกสาวเขามาช่วยอย่างนั้นหรอ ช่วยทำอะไรให้ล่ะ

“คุณพ่อคะ อย่าทำพี่เรนเจอร์ค่ะ” เพลงพิณรีบกอดขาของผู้เป็นพ่อเอาไว้อีกเมื่อ ผบ.คเชนทร์จะกระทืบซ้ำ “ฟังพี่เรนเจอร์พูดให้จบก่อนค่ะ น้องเพลงกับพี่เรนเจอร์เรายังไม่ได้ได้เสียกันนะคะ จริงอยู่ค่ะที่สภาพของเรามันเป็นแบบนี้แต่ว่าน้องเพลงก็ยังไม่ได้...มันอาจจะเชื่อยากแต่น้องเพลงก็ไม่ได้โกหกนะคะ”

เรื่องการโกหกนั้น ผบ.คเชนทร์รู้ดีมาแต่ไหนแต่ไรแล้วว่าเพลงพิณไม่ชอบพูดโกหก หากมีเรื่องไหนที่เธอพูดไม่ได้เธอก็จะไม่พูดเลยแต่เธอจะไม่มีทางโกหกเด็ดขาด ครั้งนี้ก็ด้วย ถ้าเพลงพิณบอกว่าเธอยังไม่ได้เสียตัวให้ผู้กองกวินทร์จริงๆ เขาก็เชื่อตามนั้น คนยึดมั่นในศีลธรรมอย่างเพลงพิณไม่มีทางกล้าทำผิดศีลโกหกพ่อด้วยเรื่องใหญ่ๆ แบบนี้หรอก แต่ถ้ายังไม่ได้กันแล้วทำไมสภาพถึงได้เป็นแบบนี้ทั้งคู่ นี่ไปช่วยกันอีท่าไหน ช่วยทำอะไรให้กันมันถึงเป็นแบบนี้

ผบ.คเชนทร์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะนั่งลงแล้วดึงเอาเพลงพิณเข้ามากอด หัวอกคนเป็นพ่อใช่ว่าจะรับกับเรื่องแบบนี้ได้โดยเฉพาะกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับลูกสาวเพียงคนเดียว ลูกสาวที่เป็นเสมือนแก้วตาดวงใจของเขา ลูกที่เกิดมาจากความรักของเขากับปานมณฑา เขาเข้าใจรองกรันณ์ผู้เป็นเพื่อนแล้ว เข้าใจหัวอกของคนเป็นพ่อแล้วจริงๆ ตอนที่รองกรันณ์รู้ว่าแก้วเจ้าจอม ลูกสาวเพียงคนเดียวของตนไปแอบผิดผีกับไอ้หนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้รองกรันณ์ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ได้ข่าวว่าซ้อมลูกเขยจนปางตาย กว่าสารวัตรพนากับแก้วเจ้าจอมจะได้ครองรักกันก็แทบขาดใจตายกันไปข้างเพราะพ่อตาดุยิ่งกว่าหมา ส่วนเขา...ถึงเขาจะไม่โอเคกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่พ่ออย่างเขาก็ไม่ได้ประสาทแดกเหมือนกับรองกรันณ์ เด็กสองคนนี้ก็คบหากันอยู่ในสายตาของเขามาโดยตลอดแล้วผู้กองกวินทร์มันก็แรดมาจีบลูกสาวของเขาตั้งแต่ลูกสาวของเขายังเป็นทารกน้อยอยู่ มันตามจีบของมันมาตั้งแต่เด็กจนเพิ่งจะได้คบหากัน พ่อกับแม่ของมันก็อยากได้ลูกสาวของเขาไปเป็นสะใภ้จนตัวสั่น ในอนาคตอย่างไรแล้วทั้งสองคนก็คงต้องลงเอยกันอยู่ดีจะให้เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแล้วลากเอาผู้กองกวินทร์ไปซ้อมให้ม้ามแตกก็คงไม่ใช่

“คุณอาครับ ถึงผมกับน้องเพลงจะยังไม่ได้ได้เสียกันจริงๆ แต่เรื่องแต่งงานผมก็พูดจริงๆ นะครับ” ผู้กองกวินทร์คลานเข่ากลับมาพูดกับ ผบ.คเชนทร์อีกครั้ง “ถึงจะไม่มีเรื่องแบบเช้านี้เกิดขึ้นแต่ผมก็จะเร่งแต่งงานกับน้องเพลงอยู่ดี ถึงเราจะยังไม่ได้มีอะไรกันแต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันก็...มันก็ไม่ต่างอะไรกับได้เสียกันหรอก ผมไม่อยากเอาเปรียบน้อง ไม่อยากหมิ่นเกียรติของครอบครัวคุณอา ครอบครัวของเราก็สนิทกันมากผมอยากให้เกียรติครอบครัวของคุณอาให้มากกว่านี้ คุณอาอนุญาตให้ผมแต่งงานกับน้องเพลงเถอะนะครับ ผมไม่อยากเป็นแค่หลานของคุณอาแล้ว คุณอาช่วยรับผมเป็นลูกชายอีกคนได้มั้ยครับ ผมจะเข้ามาช่วยคุณอาดูแลน้องเพลงเอง” น้ำเสียงและท่าทีเอาจริงเอาจังของผู้กองกวินทร์ดูแล้วก็ไม่ได้มีความเสแสร้งแต่อย่างใด ผบ.คเชนทร์เข้าใจในเจตนา แต่ว่า...

เหตุการณ์นี้มันแปลกๆ ทีมอัลฟาทำงานเป็นความลับมาโดยตลอดแล้วภิเษกรู้ได้อย่างไรว่าผู้กองกวินทร์มาเปิดห้องพักอยู่ที่นี่ นี่ยังดีนะที่คนอื่นๆ รู้แค่ว่าผู้กองกวินทร์เป็นทหารหน่วย นรข. แต่ไม่รู้ว่าทำหน้าที่อะไรไม่งั้นชีวิตของผู้กองกวินทร์ได้หาไม่แน่ๆ เขาว่าเรื่องนี้บางทีมันอาจจะเป็นแผนของกายยันต์ก็ได้ เจ้าของโรงแรมรู้จักกันดีกับกายยันต์แล้วช่วงหลังๆ ทั้งคู่ก็เหมือนจะมีปัญหากัน บางทีงานนี้กายยันต์อาจรู้เห็นเป็นใจให้พวกเขามาจัดการจับเจ้าของโรงแรมไปแต่ในขณะเดียวกันกายยันต์มันก็คิดจะเปิดโปงทีมอัลฟาตามที่มันเคยขู่เอาไว้เลยเอาเรื่องของทีมอัลฟามาบอกกับภิเษกเพื่อยืมมือภิเษกเล่นงานพวกเขากลับ ไอ้เวรนี่มันคิดแผนได้ล้ำลึกจริงๆ อาศัยมือคนอื่นทำงานให้ และเขาเชื่อว่ามันคงไม่ปล่อยทีมอัลฟาไปหรอก มันต้องหาทางเปิดโปงทีมอัลฟาอีกแน่ๆ แล้วเรื่องที่เขาพูดไปก่อนหน้านี้...เรื่องแต่งงานของผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณได้ยินไปถึงหูของนักข่าว ถ้าเกิดทั้งสองคนไม่ได้แต่งงานกันจริงๆ ภิเษกแล้วก็คนอื่นๆ จะรู้ได้ทันทีว่าเรื่องเช้าวันนี้เป็นเรื่องโกหกของเจ้าหน้าที่ ถ้าไม่มีงานแต่งเกิดขึ้นทีมอัลฟาก็จะไม่ปลอดภัย แผนการของกายยันต์จะสำเร็จขึ้นมาทันทีแล้วทีมซีลทีมนี้ก็อาจจะมีจุดจบเหมือนกับทีมของกายยันต์เมื่อในอดีตด้วย เขาจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด ประวัติศาสตร์มันต้องไม่ซ้ำรอยอีกทั้งซีลทีมนี้ยังมีลูกชายกับหลานชายของเขาอยู่ด้วย เขาจะไม่ยอมให้ทุกคนเป็นอันตรายเด็ดขาด

“กูให้เวลามึงอาทิตย์หนึ่ง ถ้าอยากแต่งก็ให้รีบแต่งภายในเจ็ดวันถ้าเกินนี้ไม่ต้องไม่แต่ง ไปน้องเพลง ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วกลับบ้านกับพ่อ”

“ฮะ!!!” ผู้กองกวินทร์อ้าปากค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ทำไมบทจะขอยากมันก็ยากแสนยาก แต่บทจะของ่ายมันก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากแบบนี้เนี่ย เฮ้ย!!! นี่เขาไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย เขาไม่ได้หูแว่วไปเพราะฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์ใช่มั้ยเนี่ย โอ้วววว เขาอยากจะไปกราบงามๆ ขอบคุณกุมาริกาเหลือเกิน ขอบคุณเธอจริงๆ ที่เธอจำเขากับพี่ชายสลับตัวกันแล้วมาวางยาเขาจนเกิดเรื่องวุ่นขึ้นแบบนี้ เดี๋ยวงานนี้คงต้องให้ผู้กองกรินทร์จัดหนักๆ ให้เธอหลายๆ ดอกแทนคำขอบคุณเสียแล้วสิ

******************************************************************

เกลียดความสำออยของอีพี่ ตอนที่แล้วเป็นเสือ ตอนนี้เป็นลูกแมวน้อยเลยน้า

NC เบาๆ ก่อนนะคะ เพราะของจริงมันอยู่หลังแต่งงาน