34.กบสีดำ

ตอนแรกผู้กองกวินทร์คิดว่าเมื่อกลับมาที่บ้านสุวรรณเวชแล้วเขาจะได้เห็นเด็กน้อยสองพี่น้องกอดคอกันร้องไห้หาพ่อกับแม่ คิดว่าต้องได้ปลอบหลานแน่ๆ ก็เลยให้เพลงพิณช่วยเตรียมการ์ตูนสนุกๆ จะเอาไปเปิดให้หลานดู แต่ที่ไหนได้ พอเห็นเขากลับเข้าบ้านมาปิศาจน้อยตัวจิ๋วทั้งสองก็กระโดดพุ่งหลาวเข้าใส่เขาทันที แล้วนับตั้งแต่วินาทีนั้นความสงบสุขของเขาก็ไม่มีอีกเลย

“ฮี้ กับๆ อี้ กับๆ” เสียงใสๆ เลียนแบบเสียงวิ่งของม้า มือน้อยๆ จิกที่ศีรษะเกรียนๆ ของคุณลุงเอาไว้แน่นเมื่อตอนนี้น้องโมกกำลังสนุกกับการขี่ม้าและม้าตัวที่ว่าก็คือคุณลุงเรนเจอร์ของตัวเอง ผู้กองกวินทร์รู้สึกว่าตอนนี้เขาไม่เหลือความเป็นทหารหน่วยรบพิเศษแล้ว ตอนนี้เขาเป็นแค่เด็กอนุบาลเท่านั้นเมื่อต้องมาคลานไปรอบๆ บ้านให้หลานขี่หลัง

“ม้าแก่หลบไปๆ ม้าหนุ่มจะวิ่ง” นคินทร์ร้องมาจากข้างหลังก่อนที่จะรีบคลานแซงหน้าไปโดยมีน้องชมพูขี่หลังอีกคน เสียงเด็กน้อยหัวเราะลั่นบ้านแล้วก็ตามมาด้วยเสียงผู้ใหญ่เถียงกันเมื่อตอนนี้ผู้กองกวินทร์กับนคินทร์กำลังเป็นม้าคลานแข่งกันกลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น

“มึงว่ากูเป็นม้าแก่หรอไอ้นาวิก”

“ยัยปักเป้าเป็นคนพูดนะครับลูกพี่”

“เสียงมึงชัดๆ” เท่านั้นแหละ จากการเล่นขี่ม้าก็กลายเป็นมวยปล้ำทันที น้องโมกช่วยคุณลุงจัดการกับคุณน้า ส่วนน้องชมพูก็ช่วยคุณน้านาวิกเล่นงานคุณลุง สภาพทั้งลุงทั้งน้าแล้วก็หลานเลยดูไม่จืดเมื่อเพลงพิณเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมกับขนมมากมาย น้องชมพูร้องกรี๊ดลั่นเมื่อถูกคุณลุงกัดที่ฝ่าเท้าน้อยๆ ก่อนที่จะแก้แค้นคืนด้วยการกระโดดงับใบหูของคุณลุง น้องโมกที่เป็นติ่งของพี่ชมพูเห็นพี่ชมพูถูกคุณลุงกัดก็ยอมไม่ได้กระโดดเข้าไปกัดคุณลุงด้วยอีกคน

“เฮ้ยไอ้ต้าวโมก เอ็งอยู่ข้างลุงไม่ใช่หรอแล้วทำไมถึงมาช่วยยัยปักเป้าเล่นงานลุงล่ะ”

งั่ม!!!

“โอ๊ย!!!” ผู้กองกวินทร์แทบสิ้นชีพเมื่อถูกโจมตีจากหลานๆ คุณหญิงกรกชเห็นแล้วก็ต้องส่ายหน้าให้ แม้แต่ท่านนายพลปภพก็ยังต้องยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองเมื่อเห็นสภาพหลานชาย โตเท่าควายจนมีเมียแล้วก็ยังพาหลานมาเล่นอะไรเพี้ยนๆ แบบนี้อีก

“น้ำหวานๆ” นคินทร์รีบหนีเอาตัวรอดแล้วมาแบมือขอน้ำหวานจากพี่สะใภ้ จากนั้นก็ไปนั่งกอดขาประจบคุณย่าตามเคย

“รู้สึกคิดผิดมั้ยน้องเพลง อยู่ดีไม่ว่าดีก็ต้องมาแต่งงานกับคนบ้า” ท่านนายพลปภพถามหลานสะใภ้อย่างขำๆ เมื่อตอนนี้ทั้งลุงทั้งหลานกำลังเล่นเป็นหนอนนอนคลานกระดึ๊บๆ กันอยู่ที่พื้น เห็นแล้วเพลงพิณก็อดขำไม่ได้

“เวลาอยู่กับหลานๆ พี่เรนเจอร์ดูเพี้ยนๆ น่ารักดีค่ะคุณปู่”

“ดูสภาพมันแล้วไม่รู้ว่าจะเป็นพ่อคนได้มั้ย” เพลงพิณได้ยินแล้วก็มองไปที่สามีที่ยังเล่นเป็นหนอนพาหลานๆ กระดึ๊บตัวไปกับพื้นห้องนั่งเล่น น้องชมพูกับน้องโมกดูสนุกกันมากแล้วก็นอนเป็นหนอนน้อยกระดึ๊บตามคุณลุงไป พูดถึงเรื่องลูก...จะว่าไปเธอกับเขาก็ยังไม่ได้คุยเรื่องนี้กันแบบจริงๆ จังๆ เลยแล้วก็...ไม่ได้ป้องกันคุมกำเนิดด้วย ไม่แน่ว่าอีกไม่นานเธอก็อาจจะท้อง...ถ้ามีลูกแล้วเขาก็จะพาลูกเล่นเป็นหนอนกระดึ๊บๆ แบบนี้หรอ คิดแล้วก็อดขำไม่ได้จริงๆ

“...น้องเพลงเชื่อว่าพี่เรนเจอร์จะเป็นคุณพ่อที่ดีได้ค่ะ” ถึงจะเพี้ยนแต่เขาก็ดูแลหลานๆ ดีมาก เขารักหลานๆ ที่สุด ถ้ามีลูกเขาก็คงจะรักลูกมากเหมือนกัน

ได้ยินคำตอบของเธอแล้วท่านนายพลปภพกับคุณหญิงกรกชก็แอบหันมายิ้มให้กัน คิดว่าตอนนี้ผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณก็น่าจะได้เข้าหอกันเรียบร้อยแล้วงั้นต่อไปก็คงต้องเตรียมตัวเลี้ยงเหลนตัวน้อยเพิ่มอีก

“แล้วนี่นาวิกจะกลับไปทำงานเมื่อไหร่หรอ” เพลงพิณเห็นน้องชายของสามีกำลังอ้อนคุณย่าอยู่ยกใหญ่ ตั้งแต่เรียนจบมาจากโรงเรียนนายเรือนคินทร์ก็ใฝ่ฝันอยากจะเป็นมนุษย์กบหรือหน่วยซีลตามไอดอลของตัวเองอย่างผู้กองกวินทร์ หน่วยรบทุกหลักสูตรที่ผู้กองกวินทร์เรียนจบมาล้วนเป็นเป้าหมายของนคินทร์ทั้งสิ้น แต่ก่อนที่เขาจะเรียนหน่วยรบพิเศษตามผู้กองกวินทร์ได้นั้นเขาก็ต้องบรรจุเป็นข้าราชการทหารเสียก่อน ดังนั้นพอเรียนจบจากโรงเรียนนายเรือนคินทร์จึงบรรจุเข้าไปเป็นผู้หมวดหนุ่มเนื้อหอมของหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ถึงจะชอบทำตัวเพี้ยนๆ ตามลูกพี่แต่นคินทร์ก็หัวดีไม่ได้น้อยไปกว่าผู้กองกวินทร์เลย สมัยเรียนนายเรือผู้กองกวินทร์จบออกมาด้วยคะแนนที่สูงที่สุดในรุ่น นคินทร์เองก็ไม่ได้น้อยหน้า เรียนจบมาด้วยคะแนนที่สูงที่สุดในรุ่นของตัวเองเช่นกันสร้างความภูมิใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก ตอนนี้ระหว่างที่ทำงานไปด้วยเขาก็ฝึกฝนเตรียมร่างกายเพื่อเข้าเรียนหลักสูตรนักทำลายใต้น้ำจู่โจมที่กำลังจะเปิดหลักสูตรให้เข้าเรียนในเร็วๆ นี้ เมื่อเรียนจบจนได้เป็นมนุษย์กบเมื่อไหร่เขาก็จะย้ายเข้าหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือของกองเรือยุทธการ เพียงเท่านี้เขาก็จะได้เป็นหน่วยซีลตามที่หวังแล้วแล้วจากนั้นเขาจึงจะเริ่มเรียนหลักสูตรหน่วยรบพิเศษอื่นๆ ต่อ เขาอยากเก่งเหมือนกับลูกพี่ของเขาและเขาก็อยากให้ลูกพี่ของเขาได้ภูมิใจ

“จะกลับเข้าหน่วยพรุ่งนี้ครับ พี่เพลงพิณอย่าลืมให้ค่าขนมผมด้วยนะ”

“นั่นไง” ท่านนายพลปภพว่าขึ้น นิสัยชอบไถเงินของนคินทร์ช่างคงเส้นคงวาเหลือเกิน “เรียนจบจนมีงานทำแล้วก็ยังจะไปไถเงินพี่เขาอีกหรอ” ก่อนกลับยะลาสารวัตรพนาก็โดนไถไปเหมือนกัน

“โธ่คุณปู่ครับ เอาอะไรกับเงินเดือนของผู้หมวดตัวน้อยๆ ที่เพิ่งเรียนจบใหม่ล่ะ” ว่าแล้วก็รีบคลานเข้ามากอดแข้งกอดขาอ้อนคุณปู่ ท่านนายพลปภพที่โดนนคินทร์อ้อนมาตั้งแต่เด็กจนโตก็ทำใจแข็งใส่หลานไม่ลง ลองได้โดนไอ้หลานคนนี้อ้อนทีไรท่านเป็นต้องใจอ่อนเปย์มันทุกที

“แล้วเมื่อไหร่ผู้หมวดตัวน้อยๆ จะเลิกไถเงินพวกผมล่ะครับ”

“เอาไว้ผมได้เป็นพลเรือตรีเมื่อไหร่ผมจะเลิกไถเงินทุกคนแน่นอนครับ ผมสัญญา” ได้ยินหลานชายว่าแล้วคนเป็นปู่กับย่าก็ถึงกับต้องกุมขมับ แล้วพอนคินทร์กอดแข้งกอดขาอ้อนท่านนายพลปภพกับคุณหญิงกรกชก็ใจอ่อนยวบ แม้ว่าตามจริงนคินทร์จะไม่ใช่หลานในสายเลือดแต่ด้วยได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กพวกท่านก็เลยรักนคินทร์เสมือนหลานในไส้คนหนึ่ง อีกทั้งนคินทร์ยังอ้อนเก่ง ประจบเก่งแล้วก็ชอบสร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกๆ คนนคินทร์ก็เลยได้ขึ้นแท่นเป็นหลานรักของคุณปู่คุณย่าไปโดยปริยาย

“กว่ามันจะได้เป็นพลเรือตรีปู่ว่าปู่คงหมดตัวก่อนแน่ๆ” ท่านนายพลปภพบอกกับเพลงพิณก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เวลามีนคินทร์อยู่ด้วยท่านได้หัวเราะแทบตลอดเวลาเลย

“ตอนแรกพี่ก็นึกว่านาวิกจะไปเป็นทหารเรืออยู่ตามเรือรบซะอีก”

“ผมมันสายบู๊ครับพี่เพลงพิณไม่งั้นจะชื่อนาวิกหรอ นาวิกโยธินก็คือหน่วยทหารราบของกองทัพเรือ เน้นรบบนบกเหมือนทหารบกทั่วไป แต่เจ๋งกว่าตรงที่สามารถยกพลขึ้นบก เคลียร์ทางเพื่อสถาปนาหัวหาดก่อนที่กำลังทางบกจะตามมาสมทบแล้วใช้กำลังยึดพื้นที่ทั้งหมดอีกที เป็นไงครับ เท่มั้ย” คนเท่ทำท่าเก๊กหล่อยักคิ้วใส่ก่อนที่จะโดนคุณปู่สกัดดาวรุ่ง

“เท่อะไร ก็บอกพี่เขาไปตรงๆ สิว่าที่เลือกเข้าหน่วยนาวิกฯ แทนอยู่ตามเรือรบน่ะก็เพราะว่าโรคเมาเรือยังรักษาไม่หายขาด แกไม่อยากอ้วกแตกคาเรือรบก็เลยมาเป็นทหารเรือรบบนบกแทน”

“คุณปู๊!!!” นาวิกแหวขึ้นเมื่อโดนคุณปู่แฉความจริง เขากะจะโชว์เท่ให้พี่สะใภ้ดูเรื่องอะไรคุณปู่ถึงเอาความจริงมาพูดแบบนี้ “คุณย่า คุณย่าดูคุณปู่สิครับ คุณปู่แกล้งผม”

อย่าว่าแต่ท่านนายพลปภพเลยแม้แต่เพลงพิณก็ยังพลอยขำไปด้วย ตอนนี้นคินทร์กำลังกอดอ้อนคุณย่าอยู่ ส่วนอีกด้านลุงกับหลานก็ยังเล่นเป็นหนอนกันไม่เลิก เด็กๆ ทำก็ดูน่ารักดีอยู่หรอก แต่เด็กโข่งทำนี่สิดูไม่ได้เลย

พอเล่นจนเหนื่อยแล้วน้องชมพูกับน้องโมกก็พากันเข้ามาหาคุณป้าแล้วนั่งตักเพื่อให้คุณป้าเช็ดเหงื่อให้ตามด้วยป้อนขนม เพลงพิณกอดหลานๆ ตัวน้อยเอาไว้ในอ้อนแขนแล้วก็ตักขนมป้อน ป้อนคนพี่แล้วก็ป้อนคนน้องต่อจนน้องชมพูกับน้องโมกไม่ยอมลุกออกจากตักของเธอ

“แล้วทำไมลุงต้องใส่ที่คาดผมรูปกบด้วยล่ะ” ผู้กองกวินทร์ที่ช่วยเพลงพิณป้อนขนมหลานๆ ว่า วันก่อนสารวัตรพนาก็ใส่ที่คาดผมหูกระต่าย วันนี้เขาก็ต้องมาใส่คาดผมรูปกบอีกหรอ

“คูมป้อบอกว่าคูมยุงเปงมนุดกบ”

“อ๋อ ใช่แล้วลุงเป็นมนุษย์กบ”

“อ๊บๆ” น้องโมกทำเสียงกบทันทีเมื่อได้ยินพี่ชมพูพูดกับคุณลุง

“ไม่ใช่กบแบบนั้น” ผู้กองกวินทร์รีบอธิบาย “ลุงเป็นทหารที่เน้นการรบในน้ำ เวลาใส่ตีนว่ายน้ำมันก็เลยดูเหมือนกบ หน่วยซีลของอเมริกาเรียกว่า Frogman เวลาทำงานลุงจะดำน้ำแทรกซึมไปทำลายสิ่งกีดขวางหน้าหาดที่อยู่ใต้น้ำ วางทีก็จะไปวางระเบิด ไปช่วยตัวประกัน ไปจับผู้ร้าย”

“แย้วคูมยุงกินแมลงเปงอาหารมั้ยคะ”

“อ๊บๆ อ๊บๆ” คราวนี้ไม่ร้องเสียงกบเฉยๆ แต่น้องโมกยังลุกออกจากตักของคุณป้ามาทำท่ากระโดดเป็นกบอ๊บๆ ด้วย ผู้กองกวินทร์เลยไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดี เอาเรื่องงานของหน่วยซีลมาอธิบายให้เด็กไม่กี่ขวบฟังเด็กมันจะเข้าใจมั้ยเนี่ย

“จำไมคูมยุงไม่ร้องอ๊บๆ ล่ะคะ”

“ก็ลุงไม่ใช่กบนี่คะ”

“แต่คูมยุงเปงมนุดกบ คูมยุงก็ต้องร้องอ๊บๆ สิ” น้องชมพูยู่ปากขึ้น ตั้งแต่ที่คุณพ่อบอกว่าคุณลุงเป็นมนุษย์กบน้องชมพูก็รอจับตาดูอยู่ว่าคุณลุงจะกลายร่างเป็นกบตอนไหน

“มันไม่ใช่กบแบบนั้น คือแบบ...ลุงเป็นทหาร แต่เวลาว่ายน้ำจะใส่ตีนกบ”

“แปงร่างหรอคะ คูมยุงแปงร่างเปงมนุดกบหรอคะ”

“อ๊บๆ” น้องโมกยื่นหน้าแบ๊วๆ มาทำเสียงกบให้ฟังใกล้ๆ ผู้กองกวินทร์ก็เริ่มเครียด จนปัญญาแล้วจริงๆ จะหวังให้เพลงพิณกับนคินทร์มาช่วยอธิบายทั้งสองคนก็หัวเราะจนท้องขดท้องแข็งไปแล้ว แม้แต่คุณปู่กับคุณย่าของเขาก็ยังพลอยหัวเราะไปด้วย

“ค่ะๆๆ ใช่ ลุงแปลงร่างได้ ลุงกินแมลงเป็นอาหารแล้วลุงก็ร้องอ๊บๆ ด้วยพอใจมั้ย อ๊บๆ อ๊บๆ” เมื่ออธิบายแล้วยังไม่เข้าใจเขาก็เลยต้องยอมรับไปเลยว่าเป็นมนุษย์กบแบบที่ว่าจริงๆ แล้วพอเขาร้องเสียงกบอ๊บๆ น้องชมพูกับน้องโมกก็ดูจะชอบใจกันมาก จากนั้นก็ให้เขากระโดดเป็นกบให้ดูผู้กองกวินทร์ก็เลยปล่อยเลยตามเลย

“ใครให้มึงถ่ายคลิป” เขาหันมาว่านคินทร์ คลิปหลุดขึ้นมานี่ขายหน้าชาวบ้านชาวช่องเขาเลยนะ ผู้กองกวินทร์ชักสีหน้าใส่ก่อนจะไปกระโดดเป็นกบกับหลานๆ ต่อ แล้วพอเขากระโดดไปถึงหน้าห้องนั่งเล่นจู่ๆ ก็มีใครคนหนึ่งเดินเข้ามาแบบไม่บอกไม่กล่าว พอเห็นหน้าคนที่มาหาแล้วผู้กองกวินทร์ที่กระโดดเป็บกบอยู่ก็ถึงกับล้มหงายหลังทันทีเมื่อคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคือกุมาริกา

ทุกคนหันมามองหน้ากันอย่างแปลกใจเมื่อกุมาริกามาที่นี่ทั้งๆ ที่เมื่อตอนเที่ยงเธอก็เพิ่งจะเจอกับผู้กองกวินทร์และเพลงพิณที่ห้างไปแท้ๆ ผู้กองกวินทร์รีบลุกขึ้นยืนแล้วก็ถอดที่คาดผมรูปกบออก จากที่กำลังอารมณ์ดีเล่นกับหลานๆ เขาก็ทำหน้าเคร่งขึ้นมาทันที

“อ๊ะ คูมน้า” น้องชมพูชี้นิ้วใส่กุมาริกาเมื่อจำคุณน้าได้ คุณน้าใจดีชอบเอาขนมกับแตงโมมาให้ เอาของเล่นมาให้น้องโมกด้วย

“สวัสดีค่ะน้องชมพู น้องโมก วันนี้คุณน้ามากะทันหันไม่ได้เอาขนมมาด้วย งั้นติดไว้ก่อนวันหน้าจะเอามาให้ใหม่นะคะ” กุมาริกาก้มลงมาพูดกับสองพี่น้องตัวน้อยๆ ที่วิ่งเข้ามาหาเธออย่างดีใจ แต่เพราะวันนี้คุณลุงกับคุณป้าซื้อขนมกับของเล่นมาให้น้องชมพูกับน้องโมกเยอะแล้วทั้งสองคนพี่น้องเลยไม่ได้ว่าอะไรยอมให้คุณน้ากอดแต่โดยดี

“คุณมาทำอะไรที่นี่” ผู้กองกวินทร์แปลกใจ เขาก็นึกว่าเธอจะถอดใจกลับบ้านไปนอนร้องไห้แล้วซะอีก

“ฉันก็มารอคำตอบจากคุณลุงแฝดน้องไงคะ คุณลุงแฝดน้องบอกว่าจะคุยกับพี่ซีลให้ฉัน” กุมาริกาบอกก่อนจะคลายกอดจากหลานๆ แล้วยกมือขึ้นไหว้ท่านนายปภพกับคุณหญิงกรกช

“หา...” ผู้กองกวินทร์หันไปมองหน้ากับเพลงพิณทันที มันก็ใช่ที่เขาบอกว่าจะถามพี่ชายให้ แต่ก็ไม่ได้บอกซักหน่อยว่าจะถามให้วันนี้

“คุณปู่คุณย่าสบายดีนะคะ น้ำเมยขอโทษนะคะที่มาแบบไม่บอกไม่กล่าวก่อนแต่ว่า...น้ำเมยมีธุระกับคุณลุงแฝดน้อง เอ๊ย! กับพี่เรนเจอร์จริงๆ ค่ะ”

“บื๋อ” ได้ยินแล้วผู้กองกวินทร์ก็เสียวสันหลังวาบๆ รีบวิ่งเข้ามาหลบอยู่ที่ด้านหลังของเพลงพิณทันที

“อ้อ มีธุระกับเรนเจอร์หรอ งั้นก็ตามสบายเลยนะปู่กับย่าจะขึ้นไปข้างบนกันพอดี” ท่านนายพลปภพบอกอย่างใจดี ไม่สนใจผู้กองกวินทร์ที่กำลังส่ายหน้าแบบเอาเป็นเอาตายให้อยู่จนน้องโมกต้องส่ายหน้าไปมาเลียนแบบเขา

“เอาน่า หาเมียให้พี่ซีลเขาหน่อย” ท่านแอบกระซิบบอกก่อนจะอุ้มน้องโมกขึ้น คุณหญิงกรกชก็เลยอุ้มน้องชมพูตามเพราะธุระของกุมาริกาคาดว่าเด็กน่าจะฟังด้วยไม่ได้

“ขึ้นไปเล่นข้างบนกับทวดดีกว่านะลูก” คุณหญิงกรกชบอกเหลนตัวน้อยพร้อมกับบอกให้แม่บ้านยกเอาขนมขึ้นไปให้น้องชมพูกับน้องโมกด้วย

เมื่อผู้ใหญ่และเด็กน้อยไม่อยู่แล้วกุมาริกาก็หันมาฉีกยิ้มแฉ่งให้ผู้กองกวินทร์ทันที แม้จะเจ็บปวดเสียใจสักเพียงใดแต่เธอก็พร้อมที่จะสู้ไม่มีถอย เธอจะไม่ยอมแพ้และไม่ยอมรับต่อโชคชะตาที่ไม่เป็นธรรมเด็ดขาด เธอจะต้องเจอผู้กองกรินทร์ให้ได้

“พี่เพลงพิณคะ พี่เพลงพิณช่วยน้ำเมยด้วยนะ พี่เพลงพิณบอกคุณลุงแฝดน้องให้น้ำเมยหน่อยสิน้ำเมยอยากเจอพี่ชายของเขา”

“คิกๆๆ” นคินทร์หัวเราะร่วนเมื่อเห็นพี่ชายกอดเมียแน่น ว่าที่พี่สะใภ้ดาราคนนี้ร้อนแรงเอาเรื่องเหมือนกันแฮะ ปกติเคยเห็นแต่สาวๆ วิ่งไล่ตามลูกพี่ของเขา พอมาวันนี้ดาราคนสวยเบอร์หนึ่งของประเทศกลับมาวิ่งไล่ตามพี่ชายคนโตของเขาบ้าง

“คุณน้ำเมยอยากเจอพี่ซีลหรอ อยากเจอก็ไปหาพี่ซีลสิมาที่นี่ทำไมพี่ซีลไม่ได้อยู่ที่นี่ซักหน่อย” คำพูดของนคินทร์ทำให้กุมาริกาหูผึ่งทันที ท่าทางนอกจากผู้กองกวินทร์แล้วนคินทร์ก็คืออีกคนที่รู้ว่าผู้กองกรินทร์อยู่ที่ไหน

“ทราบหรอคะว่าพี่ซีลอยู่ที่ไหน”

“อ้าว ใครๆ ก็รู้ทั้งนั้นว่าตอนนี้พี่ซีลเขาอยู่ที่...”

“หุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

“อุ๊บ!!!” เสียงสั่งห้ามของลูกพี่แผดมาทันทีทันใดทำเอานคินทร์ยกมือขึ้นปิดปากแทบจะไม่ทัน นี่เขาทำอะผิดอีกล่ะเนี่ย

กุมาริกาหันขวับมาทางผู้กองกวินทร์อย่างเอาเรื่องก่อนจะรีบขยับเข้าไปหานคินทร์ จำได้ว่าเขาเป็นน้องชายของผู้กองแฝดและเป็นน้องรักของผู้กองกวินทร์

“พี่ซีลอยู่ที่ไหนคะ”

“อื้อ” นคินทร์ยังเอามือปิดปากแน่นแล้วส่ายหน้าไปมาไม่ยอมบอก

“บอกหน่อยเถอะค่ะ นะคะ”

“อื้อ” ก็ลูกพี่เขาสั่งห้ามเอาไว้นี่ นคินทร์ไม่ยอมบอกง่ายๆ จนกุมาริกาเริ่มฉุน ทำไมคนบ้านนี้ถึงปากแข็งกันนัก เธอถอนหายใจออกมาเสียงดัง นคินทร์เองก็ถอนหายใจออกมาตามด้วยความโล่ง

“แล้วคุณน้ำเมยลองโทรหาพี่ซีลยังครับ”

“เขาบล็อกเบอร์โทร เฟซบุ๊คกับไลน์ของฉันค่ะ”

“ก็ทักไปทางไอจีสิ”

“ไอจี...พี่ซีลมีไอจีด้วยหรอคะ”

“มีสิ แต่เฮียแกไม่ค่อยลงรูปอะไรหรอก ส่วนมากก็มีแต่รูปหลานๆ กับป่าแล้วก็ภูเขา” เมื่อลูกพี่ไม่ให้บอกว่าผู้กองกรินทร์อยู่ที่ไหนนคินทร์ก็เลยแนะนำให้กุมาริกาติดต่อหาพี่ชายของตนแทน คราวนี้ผู้กองกวินทร์จะร้องห้ามก็ร้องไม่ทันเพราะนคินทร์เปิดไอจีของผู้กองกรินทร์ให้กุมาริกาดูเรียบร้อยแล้ว

“...นี่...ไอจีของพี่ซีลหรอคะ”

“ใช่ครับ นี่ไงผมไปกดหัวใจให้พี่ซีลทุกรูปเลย” นคินทร์เลื่อนไอจีของพี่ชายให้กุมาริกาดูอย่างอวดๆ ซึ่งทั้งไอจีมีรูปภาพไม่ถึงห้าสิบภาพเลยด้วยซ้ำ กุมาริกากลั้นหายใจไปชั่วขณะเมื่อรู้สึกคุ้นภาพโปรไฟล์และชื่อเจ้าของไอจี ภาพโปรไฟล์เป็นรูป...ดอกกุมาริกาเหมือนชื่อของเธอ แล้วชื่อไอจีก็...

“กบสีดำ” ชื่อไอจีนี้...แล้วกุมาริกาก็รีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาเปิดดูไอจีในทันทีทันใดเพราะจำได้ว่าไอจีที่ชื่อกบสีดำเป็นแฟนคลับตัวยงที่ติดตามเธอมานานนับสามปีแล้ว มีคนติดตามไอจีเธอหลายสิบล้านคนแต่เธอกลับจำและคุ้นเคยกับเจ้าของไอจีนี้มากที่สุด เขามากดหัวใจในไอจีของเธอทุกโพสต์ คอมเมนต์ทุกภาพ ดูสตอรี่ไอจีของเธอบ่อยที่สุดในบรรดาแฟนคลับ ทุกถ้อยคำที่คอมเมนต์ล้วนแต่เป็นกำลังใจดีๆ ที่ส่งมาถึงเธอ บางครั้งก็แชทข้อความมาคอยให้กำลังใจเธอ ยิ่งช่วงที่เธอคบหาอยู่กับผู้กองกรินทร์เจ้าของไอจีนี้ก็ยิ่งคอมเมนต์หาเธอด้วยถ้อยคำที่แสนน่ารัก ได้อ่านกี่ทีก็มีความสุข ทุกคอมเมนต์และข้อความเขาพิมพ์ด้วยภาษาอังกฤษจนเธอนึกว่าเขาเป็นคนต่างชาติเสียอีก เธออยากรู้ว่าเขาเป็นใครแต่เขาก็ไม่ยอมบอก บอกแค่ว่าเป็นแฟนคลับที่ชื่นชอบเธอมากๆ เท่านั้นแล้วยังตั้งค่าไอจีเป็นส่วนตัวไม่ยอมให้เธอได้ติดตามเขากลับ กุมาริกามองโทรศัพท์ของตัวเองกับนคินทร์อย่างอึ้งๆ ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเมื่อไอจีที่นคินทร์บอกว่าเป็นของผู้กองกรินทร์น่ะมันคือไอจีเดียวกันกับคนที่เป็นแฟนคลับตัวยงของเธอ

“นี่คือไอจีของพี่ซีลจริงๆ ใช่มั้ยคะ” เธอยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้นคินทร์ดู นคินทร์จึงพยักหน้าตอบ

“ใช่ครับ กบสีดำ...ก็พี่ซีลเขาเป็นมนุษย์...”

“นาวิก อย่าพูดมาก” ผู้กองกวินทร์ว่าสวนขึ้นอีกเมื่อความลับของพี่ชายถูกเปิดเผย กบสีดำหมายถึงผู้กองกรินทร์เป็นมนุษย์กบของหน่วยซีลแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นทหารพรานที่แต่งเครื่องแบบสีดำด้วยเขาก็เลยเรียกตัวเองว่ากบสีดำ มนุษย์กบที่แต่งเครื่องแบบสีดำ เขาห้ามนคินทร์พูดต่อก็เพราะไม่อยากให้กุมาริการู้ว่าพี่ชายของเขาทำงานอะไร ในอนาคตไม่รู้ว่าทั้งสองคนจะได้ลงเอยกันมั้ยแต่ถ้าลงเอยกันไม่ได้เรื่องความลับส่วนตัวแบบนี้คนนอกอย่างกุมาริกาก็ไม่ควรรู้ ให้เธอรู้แค่ว่าพี่ชายของเขาเป็นทหารพรานเฉยๆ ก็พอ

“นี่มันหมายความว่ายังไงคะ ทำไมไอจีของพี่ซีลกับของแฟนคลับฉันถึงเป็นคนคน เดียวกัน...”

“เฮ้อ!” เรื่องมันมาจนถึงขนาดนี้แล้ว “ตามผมมานี่ เดี๋ยวผมจะพาไปดูอะไรเผื่อคุณจะเข้าใจอะไรๆ มากขึ้น” ผู้กองกวินทร์บอกกุมาริกาพร้อมกับเกี่ยวเอวบางของเพลงพิณให้ลุกขึ้นตาม จากนั้นก็เดินนำขึ้นไปที่ชั้นบนของบ้านซึ่งกุมาริกาก็ไม่รอช้ารีบตามขึ้นไปทันทีโดยมีนคินทร์เดินรั้งท้าย

ผู้กองกวินทร์พากุมาริกามาที่ห้องนอนส่วนตัวของผู้กองกรินทร์ ห้องนอนที่ตกแต่งแบบเรียบง่ายแต่ก็มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงนอนหลังใหญ่มีเครื่องนอนเป็นสีดำเรียบ ใต้เตียงเป็นลิ้นชักลับๆ ที่ผู้กองกรินทร์เก็บอาวุธส่วนตัวเอาไว้ กุมาริกาน้ำตาคลอขึ้นมาทันทีเมื่อผู้กองกวินทร์บอกว่านี่คือห้องนอนของพี่ชายเขา เธอค่อยๆ เดินเข้าไปข้างในอย่างช้าๆ เพื่อจะดูข้างของที่อยู่ในนี้ให้ละเอียดเมื่อห้องนอนของผู้กองกรินทร์มีแต่กรอบรูปของเธอวางเอาไว้จนทั่ว โปสเตอร์ภาพยนตร์และละครรวมถึงโปสเตอร์อื่นๆ ถูกเก็บเอาไว้เป็นอย่างดี ที่ชั้นหนังสือมีชั้นสำหรับเก็บโฟโต้บุคของเธอครบทุกเล่ม แก้วน้ำสกรีนภาพของเธอที่เธอทำแจกแฟนคลับเขาก็มีครบทุกใบ ทุกสี บัตรภาพยนตร์ บัตรเข้างานต่างๆ ที่มีเธอไปร่วมงานเขาก็มีครบทั้งหมด ลายเซ็นของเธอที่อยู่บนโฟโต้การ์ดเขาก็ใส่กรอบเอาไว้ บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ยังมีกรอบรูปภาพของเธออีก

“มีนี่ด้วย” ผู้กองกวินทร์เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าที่อยู่หน้าห้องน้ำแล้วหยิบเสื้อยืดออกมาหลายตัว มันเป็นเสื้อยืดสำหรับแฟนคลับด้อมของเธอ เสื้อยืดโปรโมทละคร โปรโมทภาพยนตร์ ไหนจะข้าวของส่วนตัวที่เธอเอามาให้แฟนคลับประมูลเพื่อนำเงินไปช่วยการกุศลอีก แทบดูไม่ออกเลยว่านี่เป็นห้องนอนของนายทหารแต่นี่มันเหมือนห้องนอนของแฟนคลับที่คลั่งศิลปินคนโปรดของตัวเองมาก

“ทำไม...”

“พี่ซีลเป็นแฟนคลับคุณน้ำเมยค่ะ เขาติดตามคุณน้ำเมยมานานแล้ว” เพลงพิณบอก รู้สึกปลื้มใจแทนกุมาริกาจริงๆ ที่มีคนรักเธอมากขนาดนี้จนเก็บข้าวของทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอเอาไว้ทั้งหมด เธอเองก็เพิ่งเคยเข้ามาในห้องนอนของพี่ชาย ก็ไม่คิดว่าเขาจะคลั่งรักกุมาริกาขนาดนี้เหมือนกัน

“หนังทุกเรื่อง ละครทุกตอนของคุณคนบ้านนี้ได้ดูกันหมดแล้วก็ดูกันหลายรอบจนจำบทพูดของพระเอกนางเอกได้ด้วย ที่ดูน่ะไม่ใช่เพราะเราเป็นแฟนคลับคุณกันทั้งบ้านหรอกแต่พวกเราถูกพี่ซีลมันบังคับให้ดู พอว่างจากงานมันก็จะนั่งดูแต่หนังกับละครที่คุณเล่น ดูยูทูปทุกช่องที่คุณไปออกจนวิวพุ่งพรวดๆ เพราะมันจะดูคุณอยู่ซ้ำๆ แบบนั้น ของสะสมไหนที่เกี่ยวกับคุณแล้วมันพลาดไปมันก็จะไปขอซื้อต่อจากแฟนคลับคนอื่นๆ อย่างไม่เกี่ยงราคา ปลอมตัวไปงานมีตติ้งจับมือกับคุณทุกรอบ”

“มีตติ้งจับมือหรอคะ” ทำไมเธอถึงไม่รู้ตัว แฟนคลับของเธอมีทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพเธอก็เลยไม่ทันได้สังเกต

“ใช่ครับ ก็ตามที่ลูกพี่ของผมพูดนั่นแหละ พี่ซีลชอบใช้ให้เนวี่ช่วยติดตามงานของคุณแทนเขาระหว่างที่เขาไปทำงานอยู่ในป่าเพราะเนวี่ก็เป็นแฟนคลับของคุณเหมือนกัน พอออกจากป่ามาเขาก็จะให้เนวี่พาไปตามล่าของสะสมของคุณทุกอย่าง ตามรอยละครของคุณ ดูรายการทางทีวีของคุณแบบย้อนหลัง ช่วงไหนที่คุณออกทำกิจกรรมการกุศลเขาก็จะมาบอกให้ทุกคนในบ้านไปร่วมทำบุญกับคุณ ให้คุณย่ากับเพื่อนๆ คุณหญิงคอยสนับสนุนกิจกรรมการกุศลของคุณ ไปเหมาบัตรหนังของคุณแล้วให้ผมเอาไปแจกเพื่อนๆ ที่โรงเรียนนายเรือดู เคยใช้ให้พี่รีคอนตัดต่อภาพเอาหน้าของตัวเองไปแปะแทนหน้าพระเอกในละครของคุณด้วย” นคินทร์แฉอีกคนเพราะอยากให้กุมาริกาได้รู้ว่าพี่ชายของเขารักเธอมากแค่ไหนจนตอนนี้กุมาริกาน้ำตาร่วงอีกแล้ว เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลย ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาเป็นแฟนคลับของเธอ ไม่รู้ว่าเขาจะรักเธอมากขนาดนี้ เวลาอยู่ต่อหน้าเธอเขาไม่เคยแสดงอาการใดๆ ให้เธอรู้เลยว่าเขารักเธอมากแค่ไหน

“พี่ซีลมันเป็นมนุษย์น้ำแข็ง รักให้ตายยังไงก็แสดงออกไม่เก่งหรอก ปากบอกว่าเกลียดแต่ใจก็รักปานจะกลืนกิน” ผู้กองกวินทร์นึกถึงพี่ชายแล้วก็ต้องยิ้มออกมา “ผมกับพี่ซีลเราคุยกันทุกเรื่อง เราไม่เคยมีความลับต่อกัน ทุกๆ ครั้งที่เขาไปหาคุณเขาจะมาเล่าให้ผมฟังตลอดว่าคุณน่ารักแบบนั้น น่ารักแบบนี้ เวลาที่เขาเล่าตาของเขาดูเป็นประกายมีความสุขมาก เขายิ้มตลอดเวลาที่พูดถึงคุณจนผมรู้สึกอยากจะขอบคุณคุณมากๆ ที่ทำให้พี่ชายของผมมีความสุขได้แบบนี้ เวลาไปหาคุณคุณอาจจะเห็นเขาดูนิ่งๆ แต่คุณรู้มั้ยว่าพี่ซีลมันตื่นเต้นมากแค่ไหนพอกลับมามันก็เอาแต่พูดถึงคุณซ้ำๆ ตอนที่คุณไปตามหามันถึงนครพนมน่ะมันดีใจมากๆ มันดีใจที่สุดที่ผู้หญิงที่มันแอบรักมานานมาตามหามันด้วยความรัก จากที่เป็นได้แค่แฟนคลับแต่มันกลับได้เป็นแฟนตัวจริงทุกๆ อย่างมันเกินคาดมากๆ แล้วคุณจำกุหลาบดอกนี้ได้มั้ย”

กุมาริการ้องไห้สะอึกสะอื้นจนเพลงพิณต้องเข้ามาประคองเธอไปนั่งที่โซฟาริมหน้าต่างก่อนที่ผู้กองกวินทร์จะเอากล่องอะคริลิคใสกล่องหนึ่งออกมาจากลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียง ภายในกล่องมีดอกกุหลาบสีขาวที่จัดวางเอาไว้อย่างสวยงาม

“คุณจำดอกกุหลาบสีขาวดอกนี้ได้มั้ย”

ดอกกุหลาบสีขาวหรอ...กุมาริกามองกล่องดอกกุหลาบที่ผู้กองกวินทร์ส่งมาให้ ตอนแรกเธอก็จำไม่ได้จนกระทั่งได้เห็นโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่ติดอยู่ใต้กล่องอะคริลิคใสซึ่งเขียนด้วยลายมือของผู้กองกรินทร์พร้อมกับวันที่กำกับ

ดอกกุหลาบสีขาวจากคุณน้ำเมยในงานประกวดมิสควีนไทยแลนด์ ผมจะเก็บไว้เป็นอย่างดีนะครับ

“อึก...อึก ฮื่อออ” กุมาริการ้องไห้หนักกว่าเดิมพร้อมกับกอดกล่องอะคริลิคเอาไว้แน่นเมื่อจำทุกอย่างได้ ในวันที่มีการประกวดมิสควีนไทยแลนด์รอบขวัญใจสามจังหวัดชายแดนเธอได้รับเชิญให้ไปเป็นหนึ่งในกรรมการตัดสิน ที่นั่นเธอได้เจอกับผู้กองกรินทร์ที่อุ้มหลานสาวมาร่วมงานด้วย เขาดูเป็นคนขี้อายเวลาที่อยู่ต่อหน้าเธอ ก่อนที่เธอกลับเธอได้แบ่งดอกกุหลาบให้กับน้องชมพูแล้วก็แบ่งให้เขาดอกหนึ่ง ในตอนนั้นเธอให้ดอกกุหลาบเขาไปอย่างไม่ได้คิดอะไร ให้ไปแล้วเธอก็ลืมแต่เธอไม่รู้เลยว่าเขาจะเก็บรักษาดอกกุหลาบดอกนั้นเอาไว้เป็นอย่างดี ดอกกุหลาบที่เธอไม่เห็นค่าแต่มันกลับเป็นของที่มีค่าสำหรับเขา

“พี่ซีล...น้ำเมยไม่รู้ น้ำเมยไม่รู้ว่าพี่ซีลจะรักน้ำเมยมากแบบนี้ ฮื่ออออ” ใจเธอจะขาดลงไปเสียตรงนี้ เธอเอาแต่น้อยใจคิดว่าเขาจะไม่รักเธอแต่ที่ไหนได้เขากลับรักเธอมากมายถึงเพียงนี้

“คุณลุงแฝดน้อง คุณลุงบอกฉันทีเถอะนะว่าพี่ซีลอยู่ที่ไหน ฉันอยากเจอเขา ได้โปรดเถอะนะบอกฉันที”

“คุณน้ำเมย” เพลงพิณตกใจมากเมื่อจู่ๆ กุมาริกาก็ทรุดลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าสามีของเธอ ผู้กองกวินทร์เองก็ไม่คิดว่าเธอจะทำแบบนี้จึงรีบถอยออกมา

“ฉันขอร้อง...บอกฉันมาเถอะนะว่าคนรักของฉันอยู่ที่ไหน อย่าทรมานหัวใจของฉันอีกเลย คุณลุงก็มีความรักคุณลุงก็ต้องเข้าใจความรู้สึกของฉันสิคะ จะให้ฉันไหว้ฉันก็ยอม”

“คุณน้ำเมย อย่าค่ะ” เพลงพิณรีบห้ามเอาไว้อีกเมื่อกุมาริกาจะไหว้ขอร้องผู้กองกวินทร์ เธอสงสารกุมาริกาจนน้ำตาซึมตามก่อนจะกอดกุมาริกาเอาไว้แล้วลูบหลังเธอเบาๆ ไม่เอาแล้ว...เพลงพิณทนต่อไปไม่ได้แล้วเธอไม่อยากใจร้ายกับกุมาริกา ถ้าเธอต้องพลัดพรากจากสามีแบบนี้เธอเองก็คงทนไม่ได้เหมือนกัน

“อย่าร้องไห้เลยนะคะ พี่จะบอกคุณน้ำเมยเองค่ะว่าพี่ซีลอยู่ที่ไหน” เธอใจร้ายกับหัวใจของกุมาริกาไม่ลงจริงๆ เพลงพิณช่วยปาดน้ำตาออกจากแก้มให้กุมาริกาอย่างอ่อนโยนทำให้กุมาริกาหันมามองเธออย่างมีความหวัง

“พี่ซีลไม่ได้ไปไหนไกลเลยค่ะ เขาแค่กลับไปที่นครพนม ไปทำงานต่อแล้วพอเสร็จจากภารกิจในครั้งนี้เขาก็จะกลับฐานที่แม่สอด ถ้าคุณน้ำเมยอยากเจอพี่ซีลก็ไปหาเขาที่สถานีเรือได้นะคะ”

“...พี่เพลงพิณ...” กุมาริกาโผเข้ามากอดเพลงพิณแน่นด้วยความดีใจและขอบคุณพี่สาวที่แสนดีคนนี้จากใจ “ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะพี่เพลงพิณ ขอบคุณนะคะ”

เพลงพิณยิ้มทั้งน้ำตาแล้วลูบหลังกุมาริกาเบาๆ เมื่อผิดใจกันก็ต้องคุยกันสิจะเอาแต่หนีหน้ากันได้อย่างไร ตอนที่เธอเข้าใจสามีผิดเธอกับเขาก็ยังได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันเลย ผู้กองกรินทร์รักกุมาริกามากขนาดนี้ ถึงเขาจะเป็นเจ้าชายน้ำแข็งยังไงเขาก็คงไม่ใจร้ายกับกุมาริกาหรอก เธอคือผู้หญิงที่เขารัก เขาต้องเห็นใจเธออยู่แล้ว

“น้องเพลงไม่น่าใจอ่อนเลย” ผู้กองกวินทร์ว่าขึ้นขณะนั่งขัดสมาธิเอามือค้ำคางอยู่บนเตียงหลังจากที่เพิ่งวางสายจากพี่ชายไป เมื่อตอนบ่ายพอกุมาริการู้แล้วว่าพี่ชายของเขาอยู่ที่ไหนเธอก็ขอตัวกลับ คาดว่าคงจะรีบไปเก็บเสื้อผ้าเตรียมบินไปนครพนมแน่ๆ จากนั้นเขาก็ถูกน้องชมพูกับน้องโมกจู่โจมจนต้องไปกระโดดเป็นกบอ๊บๆ อยู่ในสวนหลังบ้านกับหลานๆ ต่อก็เลยยังไม่มีโอกาสได้โทรไปรายงานเรื่องนี้ให้พี่ชายฟัง จนตอนจะเข้านอนนี่แหละถึงเพิ่งได้คุยกัน ผู้กองกรินทร์ไม่ได้พูดอะไรเลยเมื่อเขาบอกว่าตอนนี้กุมาริกากำลังจะไปนครพนม ผู้กองกรินทร์แค่พูดออกมาสั้นๆ ว่า หรอ เขาพูดแค่นี้แล้วก็เงียบไป คงเพราะเพลงพิณเป็นคนบอกกุมาริกาเขาก็เลยไม่โวยวายใส่ ลองเขาหรือนคินทร์เป็นคนบอกสิพี่ชายคงขู่ฆ่าเขากับนคินทร์แน่ๆ แล้วจากนั้นผู้กองกรินทร์ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก มีแต่พูดเรื่องงานเท่านั้นก่อนจะวางสายไป

“พี่ซีลโกรธหรอคะ”

“ก็...” พอหันมามองเพลงพิณที่กำลังขึ้นมานั่งบนเตียงกับเขาผู้กองกวินทร์ก็ถึงกับตาค้างหน้าแดงหูแดงขึ้นมาเมื่อเห็นเธอใส่ชุดนอนสวยถูกใจเขา ชิ้นบนนั้นเป็นผ้าแถบผืนบางเหมือนเดิมแต่ชิ้นล่างกลับไม่ใช่ผ้าซิ่นแต่เป็นผ้าสีขาวเบาบางที่นุ่งแบบหน้านางสั้นถึงแค่เข่าเท่านั้น เนื้อผ้าโอบรัดกายงามจนเห็นหุ่นสวยและความงดงามภายใต้เนื้อผ้าจนเขารีบอุ้มเอาเพลงพิณขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของเขาทันทีแล้วซุกหน้าเข้าหาอกอวบๆ นุ่มๆ

“พอรู้ว่าน้องเพลงเป็นคนบอกมันก็ไม่กล้าโกรธหรอก แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าสภาพจิตใจมันจะเป็นยังไง พูดแค่คำว่า หรอ คำเดียวแบบนั้น”

“พรุ่งนี้เราก็กลับนครพนมกันแล้วค่อยไปพูดกับพี่ซีลกันนะคะ” เพลงพิณก้มลงมาจูบหน้าผากสามีเบาๆ เมื่อตอนนี้เขาทำแก้มป่องซุกแนบอกของเธอ ร่างบึกบึนหน้าเข้มๆ แบบนี้แล้วยังมาทำแอ๊บเป็นเด็กๆ อีก ถ้าน้องชมพูกับน้องโมกทำจะดูน่ารักกว่านี้นะเนี่ย

“ไม่ใช่ว่ายัยเด็กน้ำเมยนั่นจะไปถึงนครพนมก่อนเราหรอ”

“ก็ขอให้พวกเขาคุยกันได้นะคะ พี่ไนเปอร์กับพี่เรนเจอร์ก็แต่งงานแล้วเหลือพี่ซีลคนเดียวที่ยังโสดพี่ซีลแกอาจจะเหงาก็ได้น่าสงสารแย่”

“นั่นสิ เกิดมาพร้อมกันก็น่าจะได้เมียพร้อมกัน พี่ซีลน้าพี่ซีล ของดีๆ แบบนั้นแทนที่จะรีบจับรวบหัวรวบหางก่อน ดูสิ พอเลิกกันแล้วก็อดเลย โอ๊ยๆๆ” ผู้กองกวินทร์ร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกมือก้ามปูหนีบเข้าให้แล้วตามด้วยฝ่ามืออีกเพียะ

“พี่เรนเจอร์พูดจาไม่น่ารักเลยไปพูดถึงคุณน้ำเมยแบบนั้นได้ยังไงกันคะ พี่ซีลเขาถือคติอดเปรี้ยวไว้กินหวานถ้ายังไม่แต่งก็จะไม่แตะต้อง เขาไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ”

“พี่ซีลมันก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ รักเขาขนาดนั้นถ้าเขามายั่วนิดยั่วหน่วยมันก็ตบะแตกได้เชื่อพี่สิ”

“พี่ซีลเป็นคนดี พี่ซีลไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ”

“เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเป็นคนดีหรอก คนดีก็หิวเป็นนะคะ เหมือนพี่ไง พี่เนี่ยพ่อคนดีที่หนึ่งเลยพอมาเจอน้องเพลงแต่งตัวสวยๆ แบบนี้พี่ก็หิวโหยสุดๆ” ว่าแล้วก็ซุกหน้าลงกับอกนุ่มๆ ต่อ ดีนะที่คุณปู่มาเอายัยปักเป้ากับต้าวโมกไปนอนด้วยไม่งั้นได้พากันบุกเข้ามาเป็นก้างขวางคอเขาทั้งพี่ทั้งน้องแน่ๆ

“คืนนี้อย่ากลายร่างเป็นพญานาคอีกนะคะ”

“กลายร่าง...ใครกลายกันคะ” เพลงพิณเลิกคิ้วขึ้นเมื่อสามีเอื้อมมือไปปิดไฟแล้วคงเหลือเอาไว้แค่โคมไฟข้างหัวเตียง

“คนแถวนี้แหละ กลายร่างได้ก็ไม่บอกกัน” ไม่ว่าเปล่า แต่เขายังดันตัวเธอให้ลงไปนอนกับเตียงก่อนที่จะค่อยๆ โน้มตัวลงไปหาซึ่งเพลงพิณก็ยิ้มรับ มือนุ่มๆ ลูบไล้ไปตามร่างกายของเขาอย่างหลงใหล พอเขาก้มลงมาจูบที่ซอกคอเธอก็รีบหันมาเตือนเมื่อเพิ่งนึกอะไรได้

“...เบาๆ นะคะ เกรงใจคุณปู่กับคุณย่า”

“บ้านนี้ห้องนอนเก็บเสียงทุกห้อง ถ้าเสียวมากๆ ก็ครางดังๆ ได้เลยนะคะไม่มีใครได้ยินหรอก”

“ไม่ครางหรอกค่ะ” เธอว่าอย่างเอียงอายแล้วก็จิกมือลงไปกับแขนของเขาเมื่อเขาสอดมือเข้ามาหาเนื้อนวลกายสาว

“ครางเถอะ พี่ชอบเสียงครางของน้องเพลง เดี๋ยวคืนนี้พี่จะสอนบทเรียนรักขั้นสูงให้รับรองเลยว่าน้องเพลงได้ครางไม่หยุดแน่ๆ”

“พี่เรนเจอร์...” เพลงพิณมองเขาตาหวานฉ่ำ อยากรู้ว่าบทเรียนรักขั้นสูงที่ว่าคืออะไร เธอดูเขาค่อยๆ ก้มลงมาใช้ปากดึงปมผ้าแถบของเธอออกอย่างช้าๆ พอคลายปมผ้าแถบได้แล้วเขาก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เธออีก

“แล้วน้องเพลงจะติดใจค่ะ เป็นเมียพี่ต้องทำใจนะเพราะพี่หิวบ่อยมาก” เขาว่าทิ้งท้ายแล้วจึงโน้มตัวลงไปหาเธอจนแนบชิดเพื่อสอนบทรักสุดเร่าร้อนให้กับมือใหม่ที่เพิ่งมีประสบการณ์ ลีลารักเด็ดๆ ของเขายังมีอีกเยอะที่จะสอนและแต่ละลีลารักของเขาขอบอกเลยว่าเธอได้ลืมไม่ลงแน่ๆ ต่อไปนี้เธอจะต้องเรียกหาแต่เขา เขาจะทำให้เธอหลงเมามัวไปกับรสรักของเขาทุกวันคืนเลย

**************************************************

กดอ่านต่อเลยนะคะ เนื้อหายาวเลยแบ่งครึ่งค่ะ