55.น้ำแข็งละลาย 2

อ่านต่อ

55.น้ำแข็งละลาย 2

ความรู้สึกตอนไปและตอนกลับช่างต่างกันลิบลับ ตอนไปเธอไปด้วยความรู้สึกที่ห่อเหี่ยวแต่ตอนกลับความรู้สึกของเธอกลับเต็มไปด้วยความประทับใจและซึ้งใจโดยเฉพาะกับพ่อแม่ของซอมพอที่ดีกับเธอมาก การได้มาที่นี่มันทำให้เธอได้รู้ว่าผู้กองกรินทร์กับซอมพอไม่ได้มีอะไรกันในเชิงชู้สาวแน่ๆ พ่อกับแม่ของซอมพอก็ยืนยันเองว่าผู้กองกรินทร์ไม่เคยคิดเกินเลยกับซอมพอเลย แต่น่าแปลกที่พอเธอรู้ว่าเขากับซอมพอไม่ได้มีอะไรกันแล้วเธอก็ยังกลับไปไว้ใจผู้กองกรินทร์ไม่ได้เหมือนเดิม คงเพราะที่ผ่านมาเธอเป็นคนวิ่งเข้าหาเขาอยู่ฝ่ายเดียวและเขาก็ไม่ได้เหลียวแลเธอเลยเธอจึงไม่มีความมั่นใจในความรักของเขา แม้ว่าตอนนี้เขาจะพยายามจีบเธอ พยายามทำดีกับเธอแต่เขาก็เพิ่งจะมาทำในวันที่เธอไม่มีศรัทธาต่อความรักแล้ว

“น้ำเมยดูสิ ที่นี่สวยมั้ย” เสียงของเขาที่เอ่ยถามทำให้กุมาริกาตื่นจากภวังค์ความคิดของตัวเอง เธอมองไปรอบๆ ตัวเองก็เห็นว่าตอนนี้เธอกับเขากำลังอยู่ที่ยอดเขาลูกหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยหญ้าสีเขียว พอมองไปรอบๆ ตัวเธอก็มองเห็นแต่ทะเลภูเขาสลับซับซ้อนกันไปสุดลูกหูลูกตา เห็นสายหมอกและท้องฟ้าสีคราม อากาศที่นี่เย็นและสดชื่นด้วยไอดินกลิ่นหญ้า เสียงนกป่าร้องมาจากที่ไหนสักทีปลอบประโลมหัวใจที่มีแผลของกุมาริกาให้รู้สึกดีขึ้น

ผู้กองกรินทร์กระโดดลงจากหลังมาแล้วอุ้มเธอลงตาม พอผูกม้าเอาไว้แล้วเขาก็ถอดเสื้อเครื่องแบบทหารพรานออกเหลือเพียงแค่เสื้อยืดทหารสีดำ จากนั้นก็ดึงเสื่อผืนหนึ่งออกมาจากเป้ที่ผูกอยู่กับม้าแล้วปูลงบนพื้นหญ้าก่อนจะจูงมือเธอไปนั่งที่เสื่อด้วยกัน

“เมื่อก่อนพี่ชอบมานั่งเล่นที่นี่คนเดียว แต่ต่อไปนี้พี่จะพาน้ำเมยมานั่งเล่นด้วยนะ ที่สวยๆ แบบนี้พี่อยากมานั่งดูกับคนที่พิเศษ”

“ทำไมผู้กองถึงชอบมานั่งเล่นที่นี่คะ”

“เพราะตรงนี้คือจุดที่มองเห็นแม่น้ำเมยในมุมที่สวยที่สุดค่ะ” เขาชี้ไปยังแม่น้ำเมยที่อยู่ไกลออกไปลิบๆ แม่น้ำสายเล็กๆ ที่กั้นกลางระหว่างสองประเทศเอาไว้ “เมื่อก่อนพี่แอบรักน้ำเมยแต่ก็ไม่กล้าไปจีบก็เลยทำได้แค่มานั่งดูแม่น้ำเมยที่นี่ รักเขาแทบตายแต่ก็ไม่กล้าบอกเขาว่ารัก แค่จะมองหน้าน้ำเมยผ่านทางทีวีก็ยังเขินเลยทำได้แค่นั่งดูแม่น้ำสายนี้แทน แต่ว่าตอนนี้...พี่ไม่ต้องมองแค่แม่น้ำแล้ว” ผู้กองกรินทร์ขยับเข้าไปหากุมาริกา เขานั่งซ้อนด้านหลังของเธอแล้วกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขน เอียงศีรษะมาซบเธออย่างออดอ้อนจนกุมาริกาต้องเอามือดันเขาออก แต่คนจะอ้อนก็ยังคงกอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อยเธอง่ายๆ

“ซอมพอยังอยู่ที่หน่วยของตำรวจตระเวนชายแดนหรอคะ” ตอนไปที่หมู่บ้านม้งกุมาริกาไม่เห็นซอมพอเลย จะถามพ่อกับแม่ของซอมพอทั้งสองคนก็ชวนเธอคุยเรื่องอื่นไปเรื่อยไหนจะมีชาวบ้านมาหาอีกเธอก็เลยลืมๆ เรื่องนี้ไป ข่าวคราวของซอมพอหายเงียบและไม่มีใครเอ่ยถึงซอมพอเลย

“...ค่ะ อรินเขาดูแลซอมพออยู่”

“แล้วผู้กองไม่ต้องไปดูแลซอมพอหรอคะ ซอมพอเขายังถูกคนร้ายจ้องจะเล่นงานอยู่นะ”

“ซอมพอกำลังตกอยู่ในอันตรายและควรมีเจ้าหน้าที่ดูแลก็จริง แต่บนโลกใบนี้เจ้าหน้าที่ที่ว่าไม่ได้มีแค่พี่คนเดียว ทหารตำรวจที่เก่งๆ ยังมีอีกเยอะแยะและพวกเขาก็กำลังช่วยดูแลซอมพออยู่ พี่ไม่ต้องไปจัดการเองทุกเรื่องหรอก” ว่าแล้วก็ต้องแค่นหัวเราะตัวเองที่เพิ่งจะคิดได้ เขาคงจริงจังกับงานมากเกินไปถึงได้เอางาน เอาปัญหาทุกอย่างมากองไว้ที่ตัวเองทั้งๆ ที่ยังมีเจ้าหน้าที่อีกหลายคนช่วยดูแลซอมพอโดยเฉพาะอริน ถ้ากุมาริกาไม่เข้าใจผิดเรื่องซอมพอเขาก็คงหอบทุกงานเอาไว้คนเดียวทั้งหมด

“ตอนที่พี่กับเรนเจอร์แอบข้ามแม่น้ำเมยไปหาข่าวลับที่ฝั่งนู้นพี่ไปเจอค่ายเก็บยาเสพติดของพวกค้ายา พวกมัน...”

“ความลับในงานไม่ต้องเอามาเล่าให้ฉันฟังก็ได้นะคะ” เธอจำที่เขาเคยบอกได้ว่างานบางงานมันก็เป็นความลับที่คนนอกไม่ควรรู้

“ความลับบางอย่างก็บอกให้คนที่เราไว้ใจรับรู้ได้ค่ะ” และเขาก็ไว้ใจเธอ ผู้กองกรินทร์ก้มลงมาจูบที่ขมับของกุมาริกาเบาๆ ก่อนจะเล่าต่อ “นอกจากยาเสพติด อาวุธ พวกพี่ก็ยังเห็นผู้หญิงอีกหลายคนถูกจับตัวไปที่นั่นเพื่อบำเรอกามไอ้พวกสารเลว พี่กับเรนเจอร์เห็นพวกผมข่มเหงรังแกผู้หญิงพวกนั้น...มันเป็นภาพที่ยังฝังอยู่ในใจพี่ ความหวาดกลัวและเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดทรมานของผู้หญิงพวกนั้นทั้งน่าสงสารและน่าเวทนา นี่เป็นเหตุผลที่พี่พยายามไล่น้ำเมยออกไปจากที่นี่เพราะพี่กลัวว่าสักวันน้ำเมยจะถูกจับตัวไปแล้วถูกพวกมันทำร้ายแบบผู้หญิงพวกนั้น”

อะไรนะ...กุมาริกาไม่รู้เลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ เธอนึกว่าจะมีแค่ในหนังกับละครเท่านั้น

“ก่อนหน้านี้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกจับมาพยายามจะหนีแต่ก็ถูกพวกมันยิงตายกลางแม่น้ำเมย ลูกน้องพี่ออกลาดตระเวนแล้วไปเจอศพเข้าพอดี เรนเจอร์มันรับไม่ได้ที่ผู้หญิงพวกนั้นกำลังถูกทำร้ายต่อหน้ามัน พี่กับมันก็เลยช่วยกันระเบิดค่ายเก็บยาเสพติดเพื่อพาผู้หญิงพวกนั้นหนีออกมาจากขุมนรก มีพ่อภูช่วยเคลียร์เรื่องทุกอย่างและปิดข่าวให้ คนร้ายพวกนี้เป็นพวกเดียวกับคนที่พยายามจะมาจับซอมพอ ตอนนี้พวกมันกำลังต้องการตัวนักปรุงยาหรือเภสัชกรที่เก่งเรื่องการผลิตยาและซอมพอก็เป็นเภสัชกรทางด้านนี้พอดี ซอมพอเก่งในเรื่องการผลิตยามากจนเพิ่งได้รับรางวัลมา”

“พวกมันก็เลยต้องการตัวซอมพอเพื่อจะเอาไปช่วยผลิตยาเสพติดหรอคะ”

“ใช่ พวกมันต้องการบังคับให้ซอมพอผลิตยาเสพติดช่วยพวกมัน พี่กับเรนเจอร์ได้ยินหัวหน้าของพวกมันพูดว่านอกจากจะให้ซอมพอช่วยผลิตยาให้แล้วพวกมันก็ยังจะทำร้ายซอมพอเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่พวกมันจับมาด้วย พอพี่ได้ยินแบบนี้แล้วยังเห็นตอนที่พวกมันข่มเหงผู้หญิงคนอื่นพี่ก็เลยฝังใจและกลัวว่าซอมพอจะถูกพวกมันทำร้ายตามที่พูด ที่ผ่านมาที่พี่คอยติดตามดูแลซอมพอตลอดก็เพราะว่าพี่ไม่อยากให้เขาต้องโชคร้ายไปตกนรกอยู่ที่นั่นหรือต่อให้ไม่ใช่ซอมพอพี่ก็ไม่อยากให้ใครต้องโชคร้ายอีก พี่มองซอมพอเหมือนน้องสาวคนหนึ่งและไม่อยากให้เขาต้องเป็นอันตรายก็เลยเข้าไปช่วยดูแลแต่พี่ก็ดูแลแค่ในฐานะของทหาร พี่ไม่ได้คิดอะไรกับซอมพอจริงๆ นะคะ ความจริงหน้าที่นี้พี่จะให้คนอื่นทำแทนก็ได้แต่เพราะพี่ไปเห็นพวกมันทำร้ายผู้หญิงมากับตาพี่ก็เลยฝังใจจนรับไม่ได้เลยต้องเข้ามาดูแลซอมพอด้วยตัวเอง แต่พี่ก็ลืมไป พี่มัวแต่ห่วงซอมพอกลัวว่าซอมพอจะถูกทำร้ายจนเป็นพี่เองต่างหากที่เป็นฝ่ายเผลอทำร้ายน้ำเมยอย่างไม่รู้ตัว พี่ไม่รู้ว่าน้ำเมยทนเจ็บซ้ำๆ แบบนั้นไหวได้ยังไงเพราะแค่พี่เห็นหัวหน้าภูผาโทรมาหาน้ำเมยครั้งเดียวพี่ก็จะทนไม่ไหวแล้ว ที่ผ่านมาพี่มัวแต่ห่วงคนอื่นจนลืมน้ำเมยไปเรื่องนี้พี่ไม่แก้ตัวหรอกนะคะ พี่ทำแบบนั้นจริงๆ และพี่ก็เสียใจที่ทำแบบนั้น กว่าพี่จะรู้ตัวพี่ก็ทำน้ำเมยเจ็บซ้ำๆ จนหัวใจของน้ำเมยเต็มไปด้วยรอยแผล พี่มันก็เลวไม่ต่างอะไรกับไอ้พวกคนร้ายนั่นหรอก พวกมันทำร้ายผู้หญิง...ส่วนพี่ พี่ทำร้ายน้ำเมย”

“ผู้กองแค่ทำไปตามหน้าที่ หน้าที่ปกป้องประชาชนมันเป็นหน้าที่ของทหารอยู่แล้ว”

“แต่ทหารที่ดีจะต้องไม่ปกป้องแค่ประชาชน แต่มันต้องรู้จักปกป้องเมียของมันด้วย ถ้าแค่เมียคนเดียวยังปกป้องดูแลไม่ได้แล้วจะไปดูแลปกป้องประชาชนได้ยังไง”

กุมาริกามองหน้าเขานิ่ง ตอนนี้เธอรู้เหตุผลทุกอย่างแล้ว เขาไม่ได้คิดอะไรกับซอมพอจริงๆ แต่เขาแค่บ้างานและฝังใจกับเรื่องร้ายๆ ที่เห็นก็เลยทุ่มเทกายใจปกป้องซอมพอตามหน้าที่ของทหารจนหลงลืมเธอ ถ้าเขาจะอธิบายเรื่องพวกนี้ให้เธอฟังบ้างเธอก็คงไม่ต้องคิดมาก คนร้ายพวกนั้นมันน่ากลัวมากจริงๆ เธอเห็นมากับตาแล้วและเธอก็ไม่อยากให้ซอมพอถูกจับตัวไป ไม่อยากให้ผู้หญิงคนไหนต้องโชคร้ายตามที่เขาว่าด้วย

“ฉันเข้าใจแล้วค่ะว่าผู้กองแค่ทำไปตามหน้าที่และผู้กองก็ไม่ได้คิดอะไรกับซอมพอหรอก ผู้กองจะกลับไปดูแลซอมพอตามเดิมก็ได้นะคะเพราะฉันเองก็ไม่อยากให้ซอมพอต้องตกอยู่ในอันตราย”

“หน้าที่ดูแลซอมพอมีคนอื่นมาทำแทนพี่เรียบร้อยแล้วล่ะ อรินมันคงไม่ยอมถ้าพี่จะไปแย่งงานมันอีกอย่าง...พี่ดูแลคนอื่นมาเยอะแล้วคราวนี้พี่จะขอดูแลเมียของพี่บ้าง...มันจะเป็นการดูแลไปชั่วชีวิตเลยนะคะ” ท้ายประโยคผู้กองกรินทร์พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเพราะเขาเสียใจที่เคยทำร้ายกุมาริกา แค่ตอนนี้เห็นเธอน้ำตาคลอเขาก็รู้สึกแย่แล้ว เขารีบปาดน้ำตาออกให้เธอแล้วก็ดึงโทรศัพท์มือถือของเธอออกมา ก่อนหน้านี้เขาเก็บโทรศัพท์ของเธอเอาไว้เพื่อคอยตัดสายทิ้งเผื่อภูผาจะโทรมาขัดเวลาความสุขของเขา

“ผู้กองจะทำอะไรคะ” กุมาริกาเริ่มหวั่นๆ เมื่อเขากดเข้าไปในเฟซบุ๊กของเธอแล้วกดไลฟ์สดขึ้นมา กุมาริกาจะคว้ามากดออกแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อยังไม่ทันไรก็มีคนเข้ามาดูไลฟ์ของเธอเป็นพันๆ คนในพริบตาเดียว เธอเบิกตากว้างขึ้นมาทันทีเมื่อนี่ไม่ใช่การไลฟ์เดี่ยวแต่ผู้กองกรินทร์ยังอยู่ในไลฟ์ของเธอซ้ำยังนั่งกอดเธอจากทางด้านหลังด้วย นี่มันยิ่งกว่าการเปิดตัวอีกนะ ยังไม่ทันที่เธอกับเขาจะได้พูดอะไรแค่ผู้กองกรินทร์แพนกล้องไปที่ธรรมชาติสวยๆ รอบตัวแป๊บเดียวก็มีคนเข้ามาดูหลายหมื่นแล้วคาดว่าอีกหน่อยคงแตะหลักแสน บ่งบอกให้รู้ว่ากระแสความดังของเธอแรงมากแค่ไหน ยิ่งเป็นการไลฟ์และเปิดหน้าโชว์รูปคู่ออกสื่อแบบนี้ผู้คนก็ยิ่งสนใจ หลายคอมเมนท์ต่างก็พากันกรี๊ดให้กับความหล่อเหลาของผู้กองกรินทร์ หลายคนโฟกัสที่หมวกเบเร่ย์ทหารพรานที่กุมาริกาสวม หลายคนโฟกัสที่การนั่งกอดกันและอีกหลายคนถามว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหนทำไมวิวสวยจัง คำถามพุ่งขึ้นมารัวๆ จนกุมาริกาไม่รู้ว่าจะตอบอะไรก่อน มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วเมื่อคนเข้ามาดูไลฟ์เยอะขนาดนี้

“สวัสดีครับ ผมร้อยเอกกรินทร์ สุวรรณเวช ผมเป็นทหารพรานและ...เป็นผู้ชายที่รักน้ำเมยมากที่สุดในโลก”

(“แล้วกูล่ะ”) คอมเมนต์นี้เป็นของผู้กองกวินทร์ก่อนจะตามมาด้วยคอมเมนต์ของแก้วเจ้าจอม

(“ไหนวันก่อนบอกว่ารักน้องชมพูกับน้องโมกที่สุดในโลกไง”) กุมาริการีบกัดริมฝีปากเอาไว้เพื่อไม่ให้หลุดหัวเราะกับคอมเมนต์กวนๆ ของพี่น้องบ้านนี้ คิดว่าป่านนี้เหล่าพี่น้องของเขาและของเธอก็คงเข้ามาดูไลฟ์ด้วย แม้แต่สาละวินก็ยังส่งอีโมจิรูปคนอ้วกแตกมาให้เธอ เพื่อนพี่น้องในวงการต่างก็พากันแซวเธอใหญ่คาดว่าไลฟ์นี้คงต้องเป็นข่าวดังอีกแน่ๆ

“ผมขออนุญาตยืมใช้ไลฟ์ของน้ำเมยเพื่อพูดอะไรบางอย่างกับทุกคนนะครับ” ผู้กองกรินทร์ไม่ได้มีท่าทีประหม่าแต่เขาพูดแบบจริงจังและค่อนข้างเป็นทางการ เจ้าชายน้ำแข็งที่ไม่ชอบออกกล้อง ไม่ชอบการเปิดตัวต่อสาธารณะแต่ครั้งนี้เขาถึงกับมาไลฟ์พูดคุยกับทุกคน

“น้ำเมยมีแฟนคลับเยอะ เป็นบุคคลสาธารณะที่มีคนรักเขามากมายผมก็เลยอยากจะมาขออนุญาตแฟนๆ ของน้ำเมย...ขออนุญาตให้ผมได้รัก ได้ดูแลน้ำเมยด้วยนะครับ ผมขอสัญญากับทุกคนและสาบานต่อเจ้าป่าเจ้าเขาที่อยู่รอบๆ ตัวผมกับน้ำเมยในตอนนี้ว่าผมจะรักและจะดูแลน้ำเมยให้ดีที่สุดไปชั่วชีวิต จะไม่นอกใจ จะไม่หยามหัวใจหรือเหยียบย่ำความรู้สึกของน้ำเมย จะไม่มีวันทอดทิ้งน้ำเมยไปไหนและไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขผมก็จะไม่ปล่อยมือจากน้ำเมยเด็ดขาด วันนี้น้ำเมยคือคนรักของผม วันหน้าน้ำเมยจะเป็นภรรยาของผมและในอนาคตน้ำเมยจะเป็นแม่ของลูกผม ด้วยอาชีพและหน้าที่ผมอาจออกสื่อได้ไม่บ่อยแต่ผมหวังให้ไลฟ์นี้และทุกคนช่วยเป็นพยานรักที่ผมมีต่อน้ำเมย ผมคบหากับน้ำเมยมานานแล้วและคิดว่าควรปรากฏตัวให้ทุกคนได้รู้ว่ามีผมตัวตนอยู่จริงๆ อ้อ! ผมมีฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกันมาก ถ้าใครเห็นผู้ชายที่หน้าตาเหมือนกับผมเดินควงผู้หญิงคนอื่นขอให้รู้เอาไว้ว่านั่นไม่ใช่ผมแต่เป็นน้องชายฝาแฝดของผมกับเมียของมันนะครับ ถ้าเป็นผม...ผมจะควงแค่น้ำเมยคนเดียวเท่านั้นครับ” พอพูดจบแล้วผู้กองกรินทร์ก็พูดประโยคเดิมอีกครั้งแต่เป็นภาษาอังกฤษและตามด้วยภาษาจีนก่อนจะปิดไลฟ์ไปโดยไม่ตอบคอมเมนต์ของใครๆ เลยเพราะเขาเพียงแค่อยากบอกทุกคนในสิ่งที่เขาต้องการ

“ก็...น้ำเมยมีแฟนคลับเป็นคนต่างชาติแล้วแฟนคลับที่จีนก็มีเยอะด้วย ถ้าพูดแต่ภาษาไทยเดี๋ยวเขาจะฟังไม่ออก” เขารีบหันมาแก้ตัวแล้วฉีกยิ้มหวานๆ ให้

“น้ำเมยให้โอกาสพี่ได้แก้ตัวนะคะ พี่จะไม่กลับไปทำเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ที่รักขา...ยกโทษให้พี่ได้มั้ย”

กุมาริกาหลับตาลงเมื่อเขาก้มลงมาปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวให้เธอ คำสัญญาที่เมื่อก่อนเขาเคยพูดแค่กับเธอและกับทุกคนในครอบครัวมาบัดนี้เขากลับพูดกับแฟนคลับของเธอทุกคน จากคนที่ไม่ยอมออกสื่อใดๆ เป็นมนุษย์น้ำแข็งที่เก็บตัวอย่างเงียบๆ แต่ตอนนี้เขากลับเปิดไลฟ์เพื่อบอกทุกคนว่ารักเธอ เพียงเท่านี้มันพอแล้วหรือยังกับการพิสูจน์ความรัก

“ฉันกลัว...” เธอเงยหน้าขึ้นบอกเขา ผู้กองกรินทร์จึงดึงตัวเธอเข้าไปกอดแล้วก้มลงมาจรดหน้าผากไว้กับเธอ มืออุ่นๆ ทั้งสองข้างกุมแก้มของเธอเอาไว้ “...ฉันกลัวความรัก ฉันกลัวว่าผู้กองจะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้วบีบขยี้หัวใจของฉันอีก เพราะฉันรักผู้กองมากฉันก็เลยเจ็บมากจนสาหัส ฉันทุ่มเทให้ทุกอย่างและไม่เคยเตรียมใจรับกับความผิดหวัง ถูกใครทำร้ายก็ไม่เจ็บเท่ากับถูกคนที่รักมากทำร้าย ฉันกลัวผู้กองจะไล่ฉัน ด่าว่าฉันแล้วก็ทอดทิ้งฉันอีก...ถ้าวันข้างหน้าผู้กองจะกลับไปทำแบบนั้นอีกก็อย่าได้พยายามขอความรักจากฉันเลย สงสารฉันเถอะนะคะฉันกลัวมากจริงๆ”

“ไม่มีวัน พี่จะไม่มีวันกลับไปทำแบบนั้นอีก พี่จะเป็นพี่ซีลที่ใจดีของน้ำเมย จะดีให้สมกับที่น้ำเมยรักพี่ จะดีกับน้ำเมยให้มากกว่าที่หัวหน้าภูผาทำด้วย พี่มีโอกาสเหลือแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวและพี่จะไม่ยอมทำมันเสียเด็ดขาด เชื่อใจพี่อีกซักครั้งนะคะ” ผู้กองกรินทร์กอดกุมาริกาแน่น เขาโอบกอดเธออย่างอ่อนโยน ลูบหลังของเธอเบาๆ หวังจะทะนุถนอมตัวและหัวใจของเธอไว้ด้วยชีวิต ความหวาดกลัวของเธอทำให้เขารู้ว่าที่ผ่านมาเขาใจร้ายกับเธอมากแค่ไหน

“...น้ำเมย” ผู้กองกรินทร์ยิ้มออกมาทั้งน้ำตาคลอเมื่อสองแขนเล็กๆ สอดเข้ามากอดเขาตอบ...เธอยอมกอดเขาแล้ว เขาคิดถึงอ้อมกอดของเธอเหลือเกิน นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ยอมกอดเขาเลย ยิ่งกุมาริกากอดรัดรอบเอวเขาแน่นขึ้นแล้วซุกหน้ากับอกของเขาผู้กองกรินทร์ก็ยิ่งกอดเธอแน่น เขาจูบลงที่ศีรษะของเธอแล้วซบแก้มลงไปกับศีรษะเล็กๆ ด้วยความดีใจ ท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม ทะเลภูเขากว้างไกลสุดลูกตาในอ้อมแขนของเขาคือผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจและจะไม่มีวันทำร้ายให้เธอต้องเจ็บปวดอีก

ติ๊งๆๆๆๆๆๆ

เสียงข้อความจากโทรศัพท์ของกุมาริกาดังขึ้นมารัวๆ ด้วยเพราะไลฟ์ของผู้กองกรินทร์เป็นสาเหตุ คราวก่อนทิชากรสบประมาทเธอเอาไว้ว่าไม่มีรูปคู่แบบเห็นหน้าชัดๆ ของผู้กองกรินทร์ในไอจีของเธอ มาบัดนี้ทิชากรคงกรี๊ดลั่นบ้านแล้วเพราะเธอไม่ได้มีเพียงแค่รูปแต่เธอยังมีเป็นไลฟ์สดเลย กุมาริกากดดูโทรศัพท์ของตัวเองก็เห็นว่าตอนนี้ไลฟ์ของเธอกำลังเป็นข่าวดัง หลายคนแซวเรื่องที่เธอสวมหมวกทหารพรานของเขา เมื่อผู้กองกรินทร์ไลฟ์ขออนุญาตแฟนคลับเพื่อขอคบกับเธอตอนนี้เหล่าแฟนคลับของเธอต่างก็พากันเข้ามาแสดงความยินดีและยอมให้เขาคบกับเธอได้ ถึงแม้ว่าจะมีแฟนคลับผู้ชายบางส่วนที่ออกตัวไม่ยอมอนุญาตให้เธอคบกับเขาด้วยความหวงดาราสาวคนดังแต่หลายๆ คนก็มองว่าเป็นเรื่องขำๆ ผู้คนพยายามสืบหาประวัติของผู้กองกรินทร์เพิ่มเติมแต่ก็ไม่มีใครสืบได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว แม้แต่ประวัติของน้องชายฝาแฝดที่เขาพูดถึงก็ยังไม่มีใครสืบหาได้

ติ๊ง!

คราวนี้มีคนแชทมาหาเธอทางไอจี เป็นแชทจากแฟนคลับเจ้าประจำที่มักส่งแชทเป็นภาษาจีนมาให้เธอ ส่วนมากจะส่งสติกเกอร์และภาพธรรมชาติสวยๆ มาให้เธอดูบ่อยๆ พอเธอพยายามคุยตอบโต้เขาก็เงียบหายไป ผ่านไปหลายวันเขาก็ส่งภาพธรรมชาติสวยๆ มาให้เธออีก ชื่อไอจีเป็นภาษาจีนแปลว่า...กบเดี้ยง แชทที่เขาส่งมาให้เธอเป็นภาพวิวธรรมชาติสวยๆ อีกแล้ว ภาพทะเลภูเขาที่ปกคลุมด้วยสายหมอก...ทำไมภาพที่เขาส่งมาให้เธอมันดูคุ้นๆ นักล่ะ เหมือนภาพวิวตรงหน้าเธอเลย

กุมาริกาที่ซุกอกผู้กองกรินทร์อยู่ค่อยๆ ผละออกจากเขาจนได้เห็นว่าตอนนี้ผู้กองกรินทร์ก็กำลังถือโทรศัพท์อยู่เหมือนกัน พอเธอมองหน้าเขาเขาก็ยิ้มหวานๆ ให้ก่อนจะดึงเธอกลับไปกอดเหมือนเดิมพร้อมกับกดถ่ายภาพคู่

ติ๊ง!

แชทไอจีของกุมาริกาเด้งขึ้นมาอีก คราวนี้แฟนคลับชาวจีนเจ้าประจำได้ส่งภาพคู่ของเธอกับผู้กองกรินทร์มาให้ มันเป็นภาพเดียวกันกับภาพที่ผู้กองกรินทร์ถ่ายเมื่อกี้นี้ เดี๋ยวนะ! ทั้งภาพวิว ทั้งภาพคู่

“ผู้กองคือกบเดี้ยงหรอคะ” เธอเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มามองเขา เขาทำแบบนี้อีกแล้ว ปลอมเป็นแฟนคลับมาพูดคุยกับเธอ แล้วถ้าสังเกตดูดีๆ จะเห็นว่าภาพที่เขาเคยส่งมาให้เธอล้วนแต่เป็นวิวธรรมชาติที่นี่ ที่ฐาน ที่หมู่บ้านม้ง ตามป่าเขาและยอดดอย

“ตอนที่พี่บอกเลิกน้ำเมยที่นครพนมพี่ลบไอจีอันเดิมทิ้ง ตอนแรกพี่ตั้งใจว่าจะไม่ติดต่อน้ำเมยอีกแต่พี่ก็ทำไม่ได้...พี่ไม่เคยตัดใจจากน้ำเมยได้ พี่เสียใจที่บอกเลิกน้ำเมย เสียใจที่คิดว่าต่อไปคงไม่ได้เจอน้ำเมยอีกแล้วพี่ก็เลยให้เรนเจอร์ช่วยสมัครไอจีให้พี่ใหม่เพื่อเอาไว้คอยติดตามดูน้ำเมย ดูว่าน้ำเมยจะอยู่ยังไงเวลาที่ไม่มีพี่อยู่ด้วย ชื่อกบเดี้ยงเรนเจอร์มันเป็นคนตั้งให้เพราะตอนนั้นพี่ถูกยิงจนเจ็บหนัก จนน้ำเมยมาอยู่ที่ฐานกับพี่พี่เลยไม่ต้องใช้ไอจีนี้ติดตามน้ำเมยอีกแต่พี่เปลี่ยนมาเป็นส่งรูปพวกนี้ให้น้ำเมยแทน เวลาที่พี่ออกไปทำงานข้างนอกแล้วเจอวิวสวยๆ พี่ก็อยากให้น้ำเมยได้เห็นวิวพวกนี้ด้วย เพราะน้ำเมยออกไปจากฐานไม่ได้พี่เลยต้องส่งภาพจากข้างนอกมาให้น้ำเมยได้ดู”

“แล้วทำไมผู้กองถึงมาเผยตัวจริงกับฉันล่ะคะ ทำไมถึงไม่เป็นกบเดี้ยงต่อ”

“เพราะพี่คิดว่า...เราเป็นผัวเมียกันก็ไม่ควรมีความลับต่อกัน คุณพ่อพี่ยังเล่าให้แม่แก้มฟังเลยว่าก่อนจะมาคบกันคุณพ่อพี่เคยไปฟันลูกสาวครูฝึกมาก่อน”

“ผู้กองก็จะเล่าให้ฉันฟังหรอคะว่าเคยฟันใครมาก่อน”

“ไม่ว่าจะเรื่องอะไรถ้าน้ำเมยอยากรู้พี่ก็จะเล่า พี่ตามใจน้ำเมย น้ำเมยอยากได้อะไรพี่จะหามาให้ อยากกินอะไรก็จะทำให้กิน อยากรู้อะไรก็จะบอก พี่รักน้ำเมยพี่อยากทำทุกๆ อย่างเพื่อให้น้ำเมยมีความสุข ต่อไปพี่จะไม่ปลอมตัวเป็นแฟนคลับมาติดตามน้ำเมยอีกแล้วแต่พี่จะติดตามในฐานะของสามีแล้วโพสต์บอกรักน้ำเมยทุกวัน” ผู้กองกรินทร์เปลี่ยนภาพในไอจีเป็นภาพของตัวเองและเปลี่ยนชื่อจากกบเดี้ยงเป็นชื่อเล่นของตัวเองด้วย เขาลงภาพของกุมาริกาไปหลายภาพ เลือกลงภาพที่เป็นภาพคู่กับเธอ ไอจีของเขาเปิดเป็นสาธารณะซึ่งแน่นอนว่าเขาลงเฉพาะแค่เรื่องราวระหว่างเขากับกุมาริกาแต่จะไม่ลงเกี่ยวกับงาน ที่อยู่ของฐานหรือภาพในชุดเครื่องแบบเต็มๆ เพื่อไม่ให้คนที่เข้ามาดูโฟกัสที่อาชีพของเขา ที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อให้เกียรติกุมาริกา รักของเขาเป็นรักที่ชัดเจนและไม่ได้คบหาแบบหลบซ่อน ใครถามเขาก็จะบอกว่ากุมาริกาเป็นเมียรักของเขา

เขาเปลี่ยนไปมากจริงๆ เปลี่ยนไปจนแทบไม่ใช่เขาคนเดิมกับเมื่อเดือนก่อน เหมือนเจ้าชายอสูรที่หลุดพ้นจากคำสาปแล้วคืนร่างเป็นเจ้าชายรูปงาม จากที่ไม่ยอมคบเธอออกสื่อแต่กลับมาไลฟ์สดบอกทุกคนว่าเธอคือคนรักของเขา

“เรากลับมารักเหมือนเดิมนะคะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ” เขาทุ่มหมดหน้าตักเพื่อขอความรักจากเธออีกและหวังว่าครั้งนี้กุมาริกาจะตอบรับ แต่เธอเพียงแค่มองเขาก่อนจะมองทะเลภูเขาที่อยู่รอบตัวแทน เธอก็อยากกลับไปรักเขาเหมือนกันแต่เธอยังกลัวอยู่

“...น้ำเมย แต่งงานกับพี่นะคะ” แหวนญาติวงน้อยที่เคยถูกถอดออกมาหลายครั้งยังคงแวววาวงดงามเสมอ เหมือนตั้งใจจะมัดมือชกเมื่อผู้กองกรินทร์ดึงมือข้างซ้ายของกุมาริกามาหาแล้วสวมแหวนที่นิ้วนางให้เธอ เขาทำให้เธอเสียใจจนต้องถอดแหวนวงนี้ออกจากนิ้วบ่อยมากและครั้งนี้มันจะไม่เป็นแบบนั้นอีก เธอจะต้องสวมแหวนของเขาตลอดไป

กุมาริกามองแหวนญาติบนนิ้วของตัวเอง ครั้งนี้เธอรู้สึกว่ามันเป็นแหวนของเธอจริงๆ แหวนที่เขาอยากมอบให้เธอ แหวนวงนี้มันเป็นของเธอไม่ใช่ของซอมพอ ไม่ใช่ของทิชากรหรือใครคนอื่น เธอไม่ได้เป็นหนี้ชีวิตซอมพอเพราะวันนั้นเธอรอดตายด้วยอำนาจจากสร้อยเหล็กไหลไม่ใช่ว่านมหาปราบ เขาดูแลซอมพอเพราะต้องทำตามหน้าที่แต่ตอนนี้หน้าที่นี้เป็นของอรินแล้ว เขาไม่ได้อยากเป็นเขยบ้านซอมพอแต่เขาพาเธอไปเปิดตัวกับพ่อแม่ของซอมพอและบอกกับทุกคนในหมู่บ้านม้งว่าเธอคือเมียของเขา เขาบอกกับแฟนคลับของเธอทั้งในและต่างประเทศว่าเขารักเธอและขอดูแลเธอตลอดไป เขายอมเปิดไอจีเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาตั้งใจคบกับเธอจริงๆ ไม่ได้คิดจะเก็บเงียบ ตอนนี้เรื่องของเธอกับเขากำลังเป็นข่าวดังข่าวใหญ่หลายคนยกฉายา สามีแห่งชาติ ให้กับเขา ความรักและการกระทำที่ชัดเจนเพียงนี้แม้แต่เหล่าแฟนคลับของเธอก็ยังยอมรับ ป้ามอลลี่คงวุ่นวายตอบสัมภาษณ์แทนเธอ ผู้หมวดศิขรินคงดีใจใหญ่ที่พี่ชายจะลงเอยเสียทีเพราะถ้าผู้กองกรินทร์ยังไม่แต่งงานเขาก็ยังแต่งกับขวัญคณินไม่ได้ เขาไม่อยากปาดหน้าพี่ชาย ครอบครัวของเธอก็คงเบาใจที่เธอไม่ต้องเจ็บปวดอีก สาละวินบ่นว่าอยากจะกินเค้กงานแต่งของเธอแล้ว และ...พี่เพลงพิณกับพี่ภูผาคงดีใจกับเธอมาก ทั้งสองคนอยู่เคียงข้างเธอเสมอ เธอมีกำลังใจอยู่ได้เพราะทั้งสองคน พี่สาวและพี่ชายผู้แสนดี

“ขอบคุณค่ะ ผู้กอง” เธอขอบคุณที่เขามอบแหวนญาติให้ แหวนวงนี้มันเป็นของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

“ขอบคุณ...พี่ขอน้ำเมยแต่งงานน้ำเมยต้องตอบรับคำขอของพี่สิคะไม่ใช่มาขอบคุณพี่”

“ฉันอยากได้แค่แหวนคืนแต่ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับผู้กองค่ะ”

“อ้าว” แล้วเขาต้องทำยังไงต่อล่ะทีนี้ เมียยอมรับแค่แหวนแต่ไม่ยอมรับเขาเขาควรดีใจหรือเสียใจ เธอไม่ได้ยอมรับแต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธ ผู้กองกรินทร์ทำหน้าไม่ถูกได้แต่มองกุมาริกาแล้วทำตาปริบๆ

“งั้น...คืนนี้เข้าหอก่อนได้มั้ยคะ”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วจะเข้าหอกันได้ยังไงคะ อีกอย่าง...ครั้งแรกมันง่ายอย่าคิดว่าครั้งต่อไปจะง่ายอีก ฉันไม่ใช่ของตายของผู้กอง”

“ของตายที่ไหน อย่างน้ำเมยน่ะเขาเรียกว่าของรักของหวง หวงมากด้วยค่ะ”

“...” เพิ่งมารักมาหวงเอาตอนนี้หรอ

“ถ้าอย่างนั้น...น้ำเมยอย่าเรียกพี่ว่าผู้กองได้มั้ย มันดูเหินห่างกันยังไงก็ไม่รู้”

“จะให้ฉันเรียกว่าคุณกรินทร์หรือคุณซีลดีคะ”

“ให้เรียกว่าพี่ซีลเหมือนเดิม หรือจะเรียกที่รัก แดดดี๊ ผัวขา แฟนจ๋าก็ได้ เอาที่น้ำเมยเรียกแล้วสบายใจ”

“เรียกว่าผู้กองสบายใจที่สุดแล้วค่ะ”

โธ่! นี่เขายอมหมดขนาดนี้แล้วเธอยังไม่ใจอ่อนอีกหรอ ไม่สิ เธอใจอ่อนบ้างแล้ว เธอยอมกอดเขา เธอยอมใส่แหวนของเขา เอาน่า เดือนนี้ได้แค่นี้เดี๋ยวเดือนหน้าคำว่า ผัวขา ต้องกลับมาแน่นอนตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก เธอยังตื๊อเขาได้แล้วทำไมเขาถึงจะตื๊อเธอไม่ได้ พอคิดได้ดังนี้ผู้กองกรินทร์ก็ขยับเข้ามาดึงเอากุมาริกาไปกอด

“พี่รอได้ค่ะ เพื่อน้ำเมยพี่ยอม พี่รอได้” เขากอดซบหน้าลงกับไหล่เล็กๆ พยายามอ้อนให้เธอได้เห็นใจ ยิ่งเห็นว่ากุมาริกาไม่ได้ผละอ้อมกอดออกเขาก็ยิ่งกอดเธอแน่น กุมาริกาซุกหน้ากับอกอุ่นๆ ของเขา ซุกใบหน้าเอาไว้เช็ดคราบน้ำตาออกให้หมดแล้วลอบยิ้มออกมาที่มุมปาก ตอนนี้เธอชนะทิชากรและ...เขาพ่ายแพ้ให้กับเธอแล้ว

****************************************************

น้ำแข็งละลายหนักมาก น้องเข้าใจพี่ซีลทุกอย่างแล้ว

อ้อนเยอะๆ และทำตัวดีๆ อย่าให้โดนน้องแกล้งคืนล่ะ

​

​