57.พี่คือผัวใหม่ที่ดีครับ 2

(อ่านต่อ)

57.พี่คือผัวใหม่ที่ดีครับ 2

กุมาริกายืนกระทืบเท้าไปมาไม่หยุดอยู่ที่หน้าบ้านพักของผู้กองกรินทร์ เช้านี้เธอโดนผู้กองกวินทร์แกล้งมาหลายรอบแล้วนะ ถ้าน้องผัวยังเป็นแบบนี้แล้วจะอยู่ร่วมบ้านกันได้อย่างไร ถ้าไม่นับแอนตี้แฟนที่มีอยู่น้อยนิดคนทั้งประเทศก็รักเธอ เอ๊ะหรือว่า...

“คุณลุงแฝดน้องเป็นหัวหน้ากลุ่มแอนตี้แฟนน้ำเมยแน่ๆ ต้องเป็นคนที่เอาแอคอวตารมาตามด่าน้ำเมยในโซเชียล ต้องเป็นคนที่ทำเพจสร้างข่าวปลอมทำน้ำเมยเสียหาย ต้องเป็นคนที่ตัดต่อรูปโป๊น้ำเมยชัวร์ๆ”

“เรนเจอร์มันไม่มีเวลาไปทำเรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก”

“ก็ไม่แน่หรอกค่ะ”

“เราไม่ทำร้ายคนในครอบครัว”

“ก็ไม่...เอ๊ะ พี่ซีลว่ายังไงนะคะ” กุมาริกาเงยหน้าขึ้นมองผู้กองกรินทร์ทำตาปริบๆ หัวใจพองโตขึ้นมาเป็นกองก่อนที่ผู้กองกรินทร์จะดึงเธอเข้าไปหาแล้วกุมมือเอาไว้ เขายังคงยิ้มหวานให้เธอ ดวงตาเป็นประกายเหมือนดวงดาวทั้งๆ ที่เป็นเวลากลางวัน

“พี่บอกว่าเราจะไม่ทำร้ายคนในครอบครัวเด็ดขาดค่ะ ครอบครัวคือสิ่งที่ต้องปกป้องและน้ำเมยก็คือสมาชิกบ้านสุวรรณเวช”

“ยังไม่ได้แต่งเลยนะคะ”

“แต่ก็สู่ขอแล้ว พ่อกับแม่น้ำเมยยอมยกน้ำเมยให้แล้วก็เท่ากับว่าตอนนี้น้ำเมยคือครอบครัวของพี่ เรนเจอร์มันอาจกวนส้นตีนไปบ้างแต่มันจะไม่มีวันทำร้ายน้ำเมยไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม มันก็กวนส้นตีนคนอื่นไปทั่วแบบนี้แหละอย่าถือสามันเลยไม่งั้นมันคงไม่ได้เป็นคู่กัดกันกับไนเปอร์หรอก คิดดูสิแม้แต่ยัยพวงกับต้าวโมกหลานรักของมันแท้ๆ มันยังแกล้งได้ลงคอเลย เพราะงั้น...”

“ช่างเถอะค่ะ” ตอนนี้กุมาริกาไม่สนใจจะฟังอะไรแล้ว ผู้กองกวินทร์อยากจะกวนส้นตีนอย่างไรเธอก็ไม่สนเพราะว่าตอนนี้เธอกำลังดีใจกับคำว่า ครอบครัวคือสิ่งที่ต้องปกป้องและน้ำเมยก็คือสมาชิกบ้านสุวรรณเวช ฟังแล้วมันขนลุกอย่างไรก็ไม่รู้แต่ก็ดีใจและภูมิใจซ้ำวันนี้ตอนที่เธอทะเลาะกับผู้กองกวินทร์ผู้กองกรินทร์ยังเลือกที่จะอยู่ข้างเธอแทนน้องชายฝาแฝดอีก...ตอนนี้เธอใจเย็นลงไปเยอะเลย มีความสุขจัง

“พี่ซีล...ตั้งแต่อยู่ในบ้านแล้วนะคะทำไมถึงยังไม่หุบยิ้มอีก วันนี้ดูยิ้มเก่งจังเลย”

“ก็พี่ดีใจ” เขายิ้มบอก “มีเมียเป็นถึงอันดับหนึ่งดาราที่หน้าสวยที่สุดในโลก จะมีผู้ชายซักกี่คนกันที่ได้เมียสวยขนาดนี้”

“ใช่แล้ว น้ำเมยสวยที่สุดในโลกแล้วก็สวยมาตั้งแต่เกิดด้วย ทั้งเนื้อทั้งตัวเนี่ยของแท้ล้วนๆ”

“พี่รู้” ผู้กองกรินทร์ขำเมื่อเธอแอ่นก้นงอนงามและยืดอกอวบๆ อวดเขาจนเขาต้องดึงเอาเธอมากอด “พี่รู้ว่าเป็นของแท้เพราะว่าพี่...พิสูจน์มาแล้วทั้งตัว”

“คิกๆๆ” อ้อมแขนที่กอดไม่ได้แน่นมากเพราะผู้กองกรินทร์ยังมีอาการบาดเจ็บอยู่ แต่แค่การกอดหลวมๆ กุมาริกาก็อุ่นไปทั้งหัวใจแล้ว เธอคล้องแขนกอดรอบคอของเขาเมื่อเขาโน้มใบหน้าลงมาหา จมูกเรียวๆ ซุกแก้มนุ่มคลอเคลียเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ จนทีมอัลฟาที่พากับแอบมองจากหน้าต่างพากันทำท่าโก่งอ้วกไปตามๆ กัน ผู้กองกวินทร์ยิ้มแฉ่งอารมณ์ดีเป็นหนักหนาที่ได้เห็นพี่ชายมีความสุขเสียทีและทีนี้เขาก็ไม่ต้องรู้สึกผิดแล้วที่แต่งงานมีเมีย มีความสุขก่อนพี่ชาย ทุกคนในทีมอัลฟาแอบดูคู่รักจู๋จี๋กันได้ไม่ทันไรก็ต้องรีบปิดหน้าต่างแล้วอยู่ในบ้านให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อเห็นว่ามีรถกระบะคันหนึ่งขับเข้ามาที่หน้าบ้านพักของผู้กองกรินทร์ แม้แต่ผู้กองกรินทร์กับกุมาริกาก็ยังต้องรีบถอยออกจากกันเมื่อคราวนี้คนที่ขับรถมาไม่ได้มาคนเดียว

“พี่น้ำปิง พี่น้ำปาย”

กุมาริกาเอียงคอขมวดคิ้วมองพี่ชายทั้งสองผู้ไม่ค่อยจะเหลียวแลน้องสาวเวลาที่น้องสาวมีความสุข แต่ในยามที่น้องสาวมีความทุกข์พี่ชายทั้งสองมักจะมาอยู่เคียงข้างเธอเสมอ เห็นหน้ากริชชากรณ์แล้วกุมาริกาก็เข้าใจว่าทำไมวันนั้นพี่ชายของเธอถึงไม่ยอมให้เธอกลับไปด้วย เขาจงใจให้เธออยู่ที่นี่ต่อเพื่อเคลียร์ใจกับผู้กองกรินทร์ ถ้าเธอไหวก็คือไหวแต่ถ้าเธอสู้ไม่ไหวเขาถึงจะมารับอีกครั้ง ถ้าเขายอมตามใจเธอแล้วพาเธอออกไปจากที่นี่ตั้งแต่วันนั้นเธอก็คงเสียใจไปตลอดชีวิตแน่ๆ พี่ชายของเธอช่างมองอนาคตได้เด็ดขาดจริงๆ

(“พี่ซีล เปลี่ยนตัวด่วน”) ผู้กองกวินทร์เห็นอีกฝ่ายมาแบบแพ็กคู่ก็รีบส่งข้อความมาบอกพี่ชายเผื่อมีเหตุรุนแรงเกิดขึ้น ตอนนี้พี่ชายของเขาสภาพไม่เต็มร้อย นี่เขายังคิดอยู่เลยว่ากินข้าวเช้าแล้วจะใส่ชุดทหารพรานออกไปทำงานที่ฐานแทน

“ไม่ต้อง มึงกับทุกคนอยู่เงียบๆ ไป” ผู้กองกรินทร์รีบวางสายก่อนจะเดินเข้าไปหากริชชาภัทรและกริชชากรณ์ เรื่องแบบนี้เขาต้องเคลียร์เอง

“กลับมาจากเมืองนอกแล้วหรอครับคุณ อ้อ! พี่น้ำปิง”

หืม ทั้งกริชชาภัทรและกริชชากรณ์หันมามองหน้ากันอย่างเหวอๆ เมื่ออีกฝ่ายรีบตนว่า พี่ นี่ใช่ผู้กองกรินทร์คนเดิมรึเปล่าเนี่ยปกติมันออกจะเป็นคนหยิ่งยโสและจองหองมาก

“ไหนมึงบอกว่าตอนที่พี่ภูผามาคราวก่อนมันอาละวาดใส่ไง แล้วไอ้ลูกแมวตัวนี้มาจากไหนกันฮะน้ำปาย”

“หัวมันกระแทกอะไรมามั้งพี่น้ำปิง ดูสภาพมันสิอย่างกับเพิ่งไปทำสงครามมา ดูมันเดี้ยงๆ จนน้ำเมยต้องช่วยประคองด้วยนะ”

กุมาริกาหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อได้ยินพี่ชายทั้งสองแอบกระซิบกัน เธอหันมามองผู้กองกรินทร์อีกเมื่อเห็นว่าเขาลดความเป็นมนุษย์น้ำแข็งลงไปเยอะจนถึงขั้นยอมเรียกพี่ชายของเธอว่า พี่ เพราะทั้งสองคนอายุมากกว่าเขา ทำตัวเป็นน้องเขยที่ดีว่างั้น

“ผู้กองจะไม่เชิญเราขึ้นบ้านหน่อยหรอ” ปกติแขกมาก็ต้องต้อนรับสิ กริชชากรณ์มองขึ้นไปบนบ้านพัก

“ต้องขอโทษด้วยครับ ตอนนี้ในบ้านของผมมีอาวุธสงครามร้ายแรงเก็บเอาไว้ยังไม่สะดวกให้แขกเข้าไปเห็น ถ้ายังไงเชิญที่ห้องรับรองแขกที่ฐานดีกว่าครับ” อาวุธสงครามร้ายแรง...กุมาริกาคิดตาม อ่ะ เขาก็ไม่ได้โกหกนะ อาวุธที่ทีมอัลฟาพกมามีแต่ของน่ากลัวๆ ทั้งนั้น พันจ่าพรตยังนั่งเช็ดคราบเลือดออกจากมีดเล่มโตให้เธอดูอยู่เลย อาวุธก็ร้ายแรงคนก็โหดเอาเรื่อง

“แล้วน้ำเมยต้องมาอยู่ในบ้านที่มีอาวุธสงครามร้ายแรงหรอครับ” กริชชาภัทรลองดึงน้องสาวมาหาผู้กองกรินทร์ก็แทบทรุดเมื่อไม่มีคนช่วยประคองจนกุมาริกาต้องรีบเข้าไปกอดประคองเขาเอาไว้อีก

“เดี๋ยววันนี้เขาก็จะขนอาวุธไปเก็บที่อื่นแล้วล่ะค่ะ ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลยยังไม่ได้เก็บ” เห็นพี่ชายเอาแต่มองอย่างจับผิดกุมาริกาก็รีบออกหน้าโกหกอีกคนแล้วประคองผู้กองกรินทร์ไปนั่งที่แคร่หน้าบ้านโดยมีกริชชากรณ์เดินไปดูอาการน้องเขยด้วย

“แล้วผู้กองไปโดนอะไรมา จะว่าไปฟัดกับหมามาในป่าก็ไม่น่าจะมีหมาให้ฟัด รึจะเป็นพวกหมาป่า หมาใน”

“เออ...อุบัติเหตุจากการฝึกซ้อมน่ะค่ะ” เวลามีเหตุการณ์แปลกๆ ในค่ายทหารมักจะมีข่าวออกมาว่าเป็นอุบัติเหตุจากการฝึกซ้อมตลอด กุมาริกาเลยหวังว่าจะเป็นคำแก้ตัวที่ดีได้ “ว่าแต่...พวกพี่มาเยี่ยมน้ำเมยหรอคะ”

“เปล่า มารับกลับบ้าน ก็คราวก่อนมีคนเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายจะกลับบ้านให้ได้ท่าเดียวไม่ใช่หรอ” แม้เท่าที่เห็นกริชชากรณ์จะรู้ว่าน้องสาวคงไม่อยากกลับบ้านแล้วก็ตาม กุมาริการักผู้กองกรินทร์มากและผู้กองกรินทร์ก็รักเธอ นี่ก็คงจะเคลียร์ใจกันเรียบร้อยแล้วสินะเมื่อกี้นี้เขาถึงเห็นทั้งสองคนออกมายืนกอดยืนจู๋จี๋กันอยู่ที่หน้าบ้าน

“จำได้มั้ยว่าเมื่อ 10 ปีก่อนพวกเราสามคนกับสาละวินบ่มไวน์ใส่ถังไม้เอาไว้ที่ออสเตรเลีย ไวน์รสชาติเยี่ยมที่เราจะไปดื่มด้วยกันที่ไร่ ตอนนี้อีกสองวันจะครบกำหนด 10 ปีเปิดถังไวน์แล้วพี่สองคนก็เลยมารับเราไปชิมไวน์ด้วยกันสาละวินก็ไปด้วย เดี๋ยวเอาเครื่องบินส่วนตัวของเราไปกันงานนี้ไวน์ไม่หมดถังไม่กลับโอเคมั้ย”

“...”

กริชชาภัทรยิ้มเก้อๆ เมื่อกุมาริกายังนั่งมองเขาทำตาปริบๆ นี่เธอเอ๋ออะไรขึ้นมาอีกเรื่องบ่มไวน์มันเป็นแผนของเธอเมื่อ 10 ปีที่แล้วนะ ลุงกับป้าของเขามีไร่องุ่นที่ใหญ่โตอยู่ที่ออสเตรเลียและมีโรงงานผลิตไวน์ยี่ห้อดังชื่อก้องโลก ลุงกริชตพจน์กับป้าแอนนี่ไม่มีลูก เขากับกริชชากรณ์และกุมาริกาคือทายาทรับมรดกทั้งหมดรวมถึงไร่องุ่นและโรงงานผลิตไวน์ซึ่งตอนนี้เขาก็เข้ามาดูแลกิจการทุกอย่างของที่บ้านอยู่แล้ว เรื่องบ่มไวน์เมื่อ 10 ปีก่อนกุมาริกาตื่นเต้นมากและเฝ้ารอวันเปิดถังไวน์มาโดยตลอดแต่ทำไมตอนนี้เธอถึงไม่ตื่นเต้นแล้วล่ะ

“...พวกพี่เอาไวน์ใส่ขวดมาให้น้ำเมยชิมที่เมืองไทยได้มั้ยคะ”

“ไม่ได้ ตามแผนคือต้องตักกินในถังไม้”

“งั้นก็ยกมาทั้งถังไม้สิคะจะได้มีเพื่อนชิมไวน์ด้วยเยอะๆ น้ำเมยอยากชวนพี่เพลงพิณมาชิมด้วยกัน อ้อไม่สิ! พี่เพลงพิณแพ้แอลกอฮอล์งั้นน้ำเมยจะชวนคุณหมอไนเปอร์กับเหล่าพี่ๆ น้องๆ มาชิมด้วยกัน” เรื่องแค่นี้ก็ไม่เห็นยาก ทั้งเครื่องบิน ทั้งเรือก็มีเป็นของตัวเองทั้งนั้นเรื่องขนถังไวน์ข้ามทวีปมาไม่เห็นจะยากเลย กุมาริกาหันกลับมาหาผู้กองกรินทร์ ทีมอัลฟาก็อยู่ที่นี่อีกไม่นานพวกเขาก็คงออกไปทำงานอีก เธอกลัวว่าคราวหน้าผู้กองกรินทร์จะเจ็บตัวกลับมาแล้วไม่มีเธอคอยดูแล เธอไม่อยากจากเขาไปไหนไกล

“นี่มันไวน์ร่วมสาบานของพวกเราสี่คนพี่น้องนะ”

“แต่ตอนนี้น้ำเมยมีพี่ๆ น้องๆ เพิ่มขึ้นมาอีกหลายคนแล้วนะคะ” กุมาริกาบอกกับพี่ชายทั้งสอง “น้ำเมยเป็นเมียพี่ซีล เป็นสะใภ้บ้านสุวรรณเวช พี่น้องของพี่ซีลก็คือพี่น้องของน้ำเมยด้วยเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ตอนนี้บ้านรัตนภิรมย์ บ้านสุวรรณเวชกับบ้านสัตตโยธินคือบ้านหลังเดียวกันแล้ว น้ำเมยคิดว่าไวน์ถังนั้นพวกเราพี่น้องทั้งสามบ้านเอามากินฉลองต้อนรับมิตรภาพกันดีมั้ยคะ” ถึงแม้พี่น้องบ้านหนึ่งจะแพ้แอลกอฮอล์กินเหล้ากันไม่ได้ก็ตาม เดี๋ยวเธอจะให้กินน้ำองุ่นแทน

“โอ๊ะ นี่เราจะได้กินไวน์ยี่ห้อดังระดับโลกเป็นถังๆ เลยหรอเนี่ย” ผู้กองกวินทร์ที่แอบฟังอยู่ในบ้านว่าขึ้นเบาๆ ก่อนจะหันไปยิ้มกับสมาชิกในทีม “แน่นอน ผมจะเอามาฝากทุกคนด้วย ยกเว้น...ใครบางคนที่กินเหล้าไม่ได้”

“แอลกอฮอล์ถ้ากินมากๆ จะทำให้สเปิร์มไม่แข็งแรง...ถึงว่าสิน้ำยาบูดเมียไม่ท้องซักที สงสัยชาตินี้ผมจะไม่ได้อุ้มหลาน”

“ไอ้...” ถ้าไม่ติดว่าต้องอยู่กันให้เงียบๆ พี่เมียกับน้องเขยก็คงได้ตีกันอีกรอบ

ทางฝ่ายกริชชาภัทรกับกริชชากรณ์ก็พากันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก็คิดกันมาอยู่แล้วว่ากุมาริกาจะปฏิเสธ อนาคตการเป็นนักแสดงระดับโลกเธอยังโยนทิ้งไว้ที่อเมริกาได้เลยกับแค่ไวน์ทำไมเธอจะทิ้งไม่ได้ ผู้กองกรินทร์มีอะไรดีทำไมน้องสาวของพวกเขาถึงได้รักมากมายขนาดนี้

“แต่ถ้าน้ำเมยอยากไปชิมไวน์กับพี่ๆ ที่ออสเตรเลียก็ได้นะคะ” ผู้กองกรินทร์ไม่ห้ามเธอแล้ว “เมื่อก่อนพี่ไม่ยอมให้น้ำเมยทิ้งพี่ไปเพราะพี่รู้ว่าน้ำเมยจะไปแล้วไม่กลับมาหาพี่อีกแต่ว่าตอนนี้...” เขากุมมือของเธอเอาไว้ “พี่รู้ว่าอย่างไรแล้วน้ำเมยก็จะกลับมาหาพี่ พี่อยากให้น้ำเมยใช้ชีวิตเหมือนเดิม”

“ชีวิตของน้ำเมยจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปค่ะ เมื่อก่อนน้ำเมยเป็นโสดแต่ตอนนี้...มีผัวแล้ว ชีวิตต่อจากนี้จะเป็นชีวิตที่มีพี่ซีลอยู่ข้างๆ มันไม่มีทางเหมือนเดิมแน่นอน” เขาเคยพูดในไลฟ์ตอนนั้นว่าวันนี้เธอคือคนรักของเขา วันหน้าเธอจะคือภรรยา คือแม่ของลูกเขาแล้วแบบนี้เธอจะมีชีวิตเหมือนเดิมได้อย่างไร กุมาริกาลุกขึ้นไปกอดพี่ชายทั้งสองซึ่งทั้งสองคนก็รีบกอดเธอตอบ ที่ตัวของเธอมีแต่กลิ่นกายหอมๆ ของผู้กองกรินทร์ติดอยู่จนหอมฟุ้ง กริชชาภัทรและกริชชากรณ์ได้แต่ยิ้มบางๆ ให้กันอย่างยอมรับในความเป็นจริง ขอแค่กุมาริกามีความสุขพวกเขาก็พร้อมที่จะสนับสนุนความรักของเธอ

“มีสองทางเลือกคือพวกพี่ไปชิมไวน์แล้วห่อกลับมาฝากน้ำเมยกับ...ยกมาทั้งถังแล้วเรามานั่งชิมด้วยกันกับบรรดาครอบครัวใหญ่”

“หรืออีกทาง...ก็บ่มไวน์ถังนี้ต่ออีกนิดแล้วเก็บเอาไว้ฉลองในวันแต่งงานของน้ำเมย” ข้อนี้กริชชากรณ์เป็นคนเสนอซึ่งกริชชาภัทรก็เห็นดีด้วย

“ไวน์ถังนี้น้ำเมยเป็นคนชวนพวกพี่บ่ม งั้นบ่มต่ออีกหน่อยรอเปิดฉลองในวันแต่งงานก็ได้ สาละวินก็คงคิดแบบนี้เหมือนกัน”

“งื้อ พี่น้ำปิงกับพี่น้ำปายน่ารักที่สุดในโลกเลยค่ะ น้ำเมยรักพี่น้ำปิงกับพี่น้ำปาย รักสาละวินด้วย” กุมาริกากอดพี่ชายทั้งสองแน่น วันนี้เธอมีความสุขที่สุดเลยเพราะได้ปรับความเข้าใจกับคนรักและมีพี่ชายคอยสนับสนุนดูแลเธอในทุกๆ เรื่อง

ผู้กองกรินทร์เองก็พลอยมีความสุขไปกับเธอ เธอช่างโชคดีที่มีพี่ชายที่ดีแบบกริชชาภัทร กริชชากรณ์และสาละวิน พี่ชายของเธอมักปรากฏตัวเสมอในยามที่เธอต้องการความช่วยเหลือและเขาก็เต็มใจที่จะเรียกพี่ชายของเธอว่าพี่น้ำปิงกับพี่น้ำปาย พี่เมียของเขาไม่ใช่พวกประสาทแดก เขาไม่ต้องมาคอยกัดคอยตีกันกับพี่เมียเหมือนน้องชาย ไม่ต้องมีพี่เมียประสาทแดกแบบสารวัตรพนาด้วย อ้อไม่สิ! เดี๋ยวนี้ได้ข่าวว่าพี่เมียของสารวัตรพนาเป็นคนดีแล้วนี่ เป็นคนดีมากๆ ด้วย

“งั้นผมก็...” ผู้กองกรินทร์ค่อยๆ เดินเข้าไปหากริชชาภัทรและกริชชากรณ์พร้อมกับยื่นมือไปหาคนทั้งสอง

“ในฐานะของน้องเขยผมขอฝากตัวด้วยนะครับ พี่น้ำปิง พี่น้ำปาย”

“มันสยิวหูแปลกๆ เราเรียกกันเหมือนเดิมก็ได้นะครับผู้กอง” กริชชาภัทรไม่คุ้นหู แม้จะมีเรื่องให้เคยเคืองใจกันแต่เขาก็คิดว่าตอนนี้ผู้กองกรินทร์ได้รับบทเรียนมามากแล้ว ต่อไปคงไม่กล้าหืออีกจึงได้ยอมยื่นมือไปจับกับผู้กองกรินทร์เพื่อตอบรับไมตรี

“นั่นสิ มันขนลุกแปลกๆ” กริชชากรณ์ยื่นมือไปจับด้วยอีกคน ยอมรับในไมตรีแต่ก็ยังไม่วายข่มขวัญน้องเขยต่ออีก “โอกาสสุดท้ายแล้ว ยอมเทหมดหน้าตักเลยใช่มั้ยผู้กอง”

“ยอมหมดแล้วครับ ขอแค่มีน้ำเมยอยู่ข้างๆ ผมยอมทุกอย่าง”

กุมาริกาฉีกยิ้มหวาน คราวนี้เธอกอดทั้งพี่ชายและสามีเอาไว้พร้อมๆ กัน วันนี้ช่างเป็นวันที่ดีมากเหลือเกิน เธอมีความสุขจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไรแล้วและแม้แต่ทีมอัลฟาที่แอบฟังอยู่เงียบๆ ในบ้านก็ยังพลอยยินดีไปกับเธอแล้วร่วมร้องออกมาพร้อมๆ กันด้วยเสียงเบาๆ ว่า ฮูย่า!!!

***********************************************

มีคนบางคนชอบแกล้งพี่สะใภ้แต่ก็ยังอยากกินไวน์กับเขาเนาะ

ทีมอัลฟาช่างน่ารักกันเหลือเกิน หัวหน้าทีมยิ่งน่ารัก

เรื่องนี้นางเป็นพระเอกนะคะส่วนเรื่องที่แล้วนางเป็นตัวร้าย (ที่น่าตี) 555