58. I’ m so lucky to have you. 2 (NC)

อ่านต่อ

58. I’ m so lucky to have you. 

ตกดึกอากาศก็ยิ่งหนาวจนหลับไม่สนิท พอลืมตาขึ้นก็เห็นผู้กองกรินทร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับกระเป๋าน้ำร้อนสองใบ เขาเอากระเป๋าน้ำร้อนมาซุกไว้ใต้ผ้าห่มให้เธอเพื่อให้เธอรู้สึกอุ่นขึ้นแล้วไปดึงหน้าต่างมาปิดให้สนิท

“หนาวมากมั้ยคะ” เขากระซิบถามเมื่อกลับขึ้นมาบนเตียงพร้อมกับเอาผ้าห่มหลายๆ ผืนมาห่มซ้อนให้เธอ กุมาริกาพยักหน้าตอบว่าเธอหนาว เขาเองก็คงจะหนาวเหมือนกันถึงได้ลุกขึ้นกลางดึกไปต้มน้ำใส่กระเป๋าน้ำร้อนให้เธอ เสียงลมหนาวที่พัดโบกอยู่นอกบ้านดังเข้ามาให้ได้ยิน เสียงต้นไม้ในป่าเอนลู่ไหวเมื่อต้องลมและสายลมที่พัดมาปะทะบ้านยิ่งชวนให้รู้สึกหนาว ไม่รู้ว่าคืนก่อนๆ เขากับทีมอัลฟาทนนอนหนาวอยู่กลางป่ากันได้อย่างไร พวกเขาช่างถึกสู้แรงลมแรงหนาวเก่งจริงๆ

“จุ๊ๆๆ” ผู้กองกรินทร์จุ๊ปากใส่เมื่อกุมาริกาทำท่าจะขืนตัวหนีเพราะถูกเขาดึงไปกอด แต่ไออุ่นจากร่างกายก็ทำให้คนที่หนาวสั่นยอมถูกกอดแต่โดยดี กุมาริกาซุกตัวเข้ากับอกอุ่นๆ หอมๆ หนาวกายแต่อุ่นใจมันเป็นแบบนี้สินะ เสียงฮัมเพลงกล่อมเบาๆ ดังมาจากเขาทำให้เธอเงยหน้าขึ้นไปมอง พอมองแล้วก็เผลอไปสบตากับเขาเข้าเพราะแม้ว่าจะปิดไฟแล้วแต่ก็ยังมีแสงไปจากตะเกียงอยู่ มือของเขาทั้งกอดทั้งลูบหลังเธอแล้วยังฮัมเพลงกล่อมราวกับเธอเป็นเด็กๆ อีก

“...น้ำเมยชอบพี่ซีลตอนนี้จัง”

“เมื่อก่อนไม่ชอบหรอ”

“ก็ชอบค่ะ แต่เป็นชอบข้างเดียวเพราะพี่ซีลไม่รักน้ำเมยแบบนี้”

“พี่ไม่เคยไม่รักน้ำเมย พี่แค่แสดงออกไม่เก่ง”

“แล้วทำไมตอนนี้แสดงออกเก่งนักล่ะคะ”

“กลัวว่าถ้ายังเก๊กต่อไปเมียจะทิ้ง” กุมาริกาหัวเราะคิกๆ แล้วยื่นมือไปแตะที่แก้มของเขาซึ่งเขาก็รีบดึงมือของเธอไปจูบแล้วกุมเอาไว้กับแก้ม กุมาริกาขยับตัวเข้าไปหาไออุ่นจากเขามากขึ้นและยอมให้เขาจูบหน้าผากซ้ำ

“แต่งงานกันนะ” เขาขอเธออีกครั้ง “ตอบตกลงมาก่อนก็ได้แล้วถ้าน้ำเมยพร้อมเมื่อไหร่ เรนเจอร์กับน้องเพลงพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยแต่งพร้อมกัน”

“ทำไมถึงอยากแต่งนักล่ะคะ”

“แต่งเพื่อเป็นหลักประกันไงว่าน้ำเมยจะไม่ทิ้งพี่”

“บางคู่เห็นแต่งแล้วเลิกก็มี”

“ให้ตายก็ไม่เลิก พี่ได้เจอรักแท้แล้วพี่จะไม่ยอมเสียรักแท้ของพี่ไป” รักแท้หรอ...ชอบจัง พี่ซีลก็คือรักแท้ของน้ำเมยเหมือนกัน...รักแท้ รักแรกและรักเดียว... กุมาริกายังคงมองหน้าเขานิ่ง เธอเกลี่ยนิ้ววนที่แก้มของเขาเบาๆ รู้สึกรักเขาสุดหัวใจ

“ถึงน้ำเมยไม่พูดออกมาแต่น้ำเมยก็เชื่อค่ะว่าพี่ซีลจะรับรู้คำตอบของน้ำเมยได้ด้วยหัวใจ”

หัวใจงั้นหรอ...ผู้กองกรินทร์ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข หัวใจของเธอมันตอบรับไปตั้งนานแล้วว่าจะแต่งกับเขา ผู้กองกรินทร์โน้มตัวลงมาจูบที่หน้าผากของเธอเบาๆ จากที่ลูบหลังก็เริ่มวนลูบไล้ มือหยาบๆ สากระคายผิวนุ่ม กุมาริกาหัวใจเต้นแรงเมื่อคิดว่าตนพลาดแล้วที่หลงเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดและคารมรักของเขา อากาศที่หนาวก็ยากจะทำให้ปฏิเสธอ้อมกอดนี้เสียด้วยสิ

“คืนนี้อากาศหนาวมาก ให้พี่ช่วยทำให้น้ำเมยอุ่นขึ้นดีมั้ยคะ” เขาไม่เพียงแต่ขอเปล่าๆ แต่ยังขยับขึ้นมาคร่อมบนตัวของเธอด้วย กุมาริกานอนนิ่งอย่างตัดสินใจไม่ถูก

“บอกแล้วไงคะว่าครั้งนี้น่ะยาก”

“พี่ไม่ได้จะกินน้ำเมยซักหน่อย”

“แล้วจะทำอะไรล่ะคะ”

“พี่แค่จะช่วยคลายหนาวให้น้ำเมย หนาวเนื้อก็ต้องห่มเนื้อค่ะพี่จะเป็นผ้าห่มให้น้ำเมยเอง” ก่อนที่สมองของกุมาริกาจะประมวลผลทันผู้กองกรินทร์ก็ก้มลงมาจูบเธอแล้ว ตอนแรกกุมาริกาก็ว่าจะผลักเขาออกแต่ไออุ่นและกลิ่นกายหอมๆ ของเขามันก็ทำให้เธอหลงคล้อยตาม เธอชอบกลิ่นตัวหอมๆ ของเขา ตอนที่ทีมอัลฟามาอยู่ที่บ้านด้วยนอกจากเธอจะแยกผู้กองสองแฝดออกอย่างชัดเจนแล้วแม้แต่กลิ่นกายหอมๆ ของพวกเขาเธอก็ยังแยกออก มันหอมทั้งคู่ก็จริงแต่หอมคนละแบบ เธอแยกกลิ่นของพวกเขาได้แต่ทุกคนในทีมอัลฟากลับไม่มีใครแยกกลิ่นหรือแยกหน้าตาของพวกเขาออกด้วยซ้ำ คนในทีมยังเรียกชื่อพวกเขาสลับกันอยู่เลยขนาดข้ามโขงที่ตั้งใจจะแขวะน้องเขยบางครั้งก็ยังแขวะผิดคน กลิ่นต่างกันแบบนี้ต่อให้หลับตามองเธอก็แยกพวกเขาออกอยู่ดี

ตัวของกุมาริกาถูกกดจนจมที่นอน มือทั้งสองข้างถูกจับตรึงไว้เหนือศีรษะ นิ้วมือของเขาเขี่ยวนลูบไล้ที่ฝ่ามือของเธออย่างแผ่วเบาชวนให้จักจี้ จูบของเขาเป็นจูบแสนหอมหวาน นุ่มนวล กลิ่นหอมของเขาทำให้เธอหลงใหลเคลิ้ม สมองโล่งและไม่มีการต่อต้าน แล้วแทนที่จะต่อต้านเธอกลับรู้สึกต้องการเขา แม้เหตุการณ์หลังจากครั้งแรกจะนำมาซึ่งความเจ็บปวดแต่อุ่นไอรักครั้งนั้นเธอก็จำได้ไม่มีลืมและอดยอมรับไม่ได้ว่าชอบและติดใจ ปากบอกเขาว่าครั้งต่อไปน่ะยากแต่พอเขารุกกลับไม่อยากจะขัดขืน นอกจากจะไม่ขัดขืนแล้วยังจูบตอบเขาอีกแม้แต่ยาคุมที่อรินให้มาเธอก็ยังกินครบทุกเม็ดตรงเวลาจนอรินต้องเอาแผงใหม่มาให้ ดูย้อนแย้งในตัวเองอย่างไรอย่างนั้น เธออ้าปากดูดงับริมฝีปากของเขา จูบและดูดดื่มความหอมหวานอย่างติดใจและถูกใจในรสจูบ

“อ้า...” เสียงหวานครางเบาๆ แล้วยกมือขึ้นกอดรอบคอของเขาอย่างลืมตัว ของมันเคยและติดใจเพียงแค่จูบเบาๆ เธอก็ใจอ่อนแล้ว กุมาริกาลูบไล้แผ่นหลังกว้างและท้ายทอยของเขาอย่างยั่วเย้า เล็บสวยๆ สีแดงกรีดกรายไปตามมัดกล้ามก่อนจะดึงเขาลงมาหาอีก

“ครั้งต่อไปจะยากอีกมั้ยคะ” เขาถาม

“ต้องดูครั้งนี้ก่อน ถ้าครั้งนี้ทำไม่ดีครั้งต่อไปก็ยากค่ะ”

“แล้วถ้าครั้งนี้ดีมากล่ะ”

“...คนทำดีก็ต้องได้รางวัลค่ะ” เมื่ออารมณ์พร้อมและปรารถนาแล้วกุมาริกาก็เดินเกมไปตามเขา สองมือยังคงลูบไล้มัดกล้าม อ้าปากน้อยๆ ให้เขาได้สอดลิ้นเข้ามา เธอแตะเกี่ยวรัดลิ้นของเขา สลับให้เขาลอดลิ้นเข้ามาแล้วสอดลิ้นกลับไป ผู้กองกรินทร์ดูดดื่มริมฝีปากชมพูแสนสวยอย่างหิวกระหาย ดูดลิ้มชิมริมฝีปากบนแล้วก็ย้ายมาดูดริมฝีปากล่าง ขบกัดอีกเบาๆ ให้เธอได้ครางเสียงหวานๆ พอเธอหลงเพลินเขาก็รุกจูบหนักขึ้น จูบหวานๆ นุ่มนวลเปลี่ยนมาเป็นเร่าร้อนรุนแรงเมื่ออารมณ์ของเขาปะทุขึ้น จากครั้งแรกที่ได้ลิ้มชิมยังติดใจไม่รู้หายและปรารถนาแต่เธอเรื่อยมา คืนนี้เขาจะขย้ำให้หนำใจจนเด็กดื้อหลับคาอกเขาให้ได้

“อ๊า” จูบที่รุนแรงแต่เร้าใจพาให้หัวใจของกุมาริกาเต้นโครมคราม ทั้งตื่นเต้น กลัวและอยากลอง เขาบดจูบลงมาย้ำๆ ดูดดื่มริมฝีปากล่างแล้วโฉบขึ้นด้านบนอย่างรวดเร็วพร้อมกับขบเม้มพาให้หายใจตามไม่ทันและเผลอกลั้นหายใจไปหลายที อารมณ์รักของเขารุนแรง...กุมาริกาเพิ่งจะนึกได้

“...เจ็บ” เธอรีบบอกเขา ซึ่งพอเธอบอกเขาก็รีบหยุดทันทีทั้งๆ ที่ยังหอบหายใจอยู่

“ให้พี่หยุดมั้ยคะ ถ้าน้ำเมยไม่อยากทำพี่จะไม่บังคับ...พี่ไม่อยากข่มขืนเมีย ไม่อยากทำให้น้ำเมยรู้สึกแย่...พี่อยากให้น้ำเมยมีความสุข” เล่นพูดแบบนี้ น่ารักแบบนี้ต่อให้จะหักคอเธอจิ้มน้ำพริกแล้วกลืนลงท้องเธอก็พร้อมสู้ตาย

“น้ำเมยแค่บอกว่าเจ็บ...ยังไม่ได้บอกให้หยุดซักหน่อย พี่ซีลกินดุน้ำเมยรู้”

“แล้วอยากให้พี่หยุดมั้ยคะ”

“...น้ำเมยอยากโดนกินแบบดุๆ ถ้ากินดุก็แปลว่าน้ำเมยอร่อย”

“น้ำเมยอร่อยไปทั้งตัวเลยนะคะรู้มั้ย” ได้ยินเธอบอกเขาก็ยิ้มตอบอย่างถูกใจ “อร่อยจนพี่ติดใจ เดี๋ยวคืนนี้จะกินไม่ให้เหลือกระดูกเลย”

“ว๊ายน่ากลัวจัง” คนที่บอกว่าน่ากลัวหัวเราะคิกคักอยู่ใต้ร่างของเขาก่อนที่เสียงหัวเราะจะเปลี่ยนมาเป็นเสียงครางหวานๆ ผู้กองกรินทร์ซุกไซ้ซอกคอหอมๆ ของเธอ เขาปาดลิ้นชิมรสความหอมหวานเหมือนคนหิวโซแล้วตามมาด้วยอ้าปากดูด ฝากรอยรักจารึกเอาไว้และเล็มเธอตามความปรารถนา กุมาริกาทั้งเกร็งทั้งจักจี้เมื่อเขาขบใบหูของเธอแล้วจูบไปที่ลำคอก่อนที่ผู้กองกรินทร์จะหัวเราะออกมาเบาๆ

“หนาวแล้วใส่ชุดนอนแบบนี้หรอคะ” ตอนที่อรินกับซอมพออยู่เธอยังใส่กางเกงนอนขายาวกับเสื้อยืดของเขาอยู่เลยแล้วทำไมเธอเปลี่ยนมาเป็นชุดกระโปรงสายเดี่ยวตัวบางๆ แล้วล่ะ ชุดนอนของเธอทุกชุดล้วนมีแต่ชุดวาบหวิว ชุดนอนไม่ได้นอนอะไรประมาณนี้แต่พอทีมอัลฟามาอยู่ที่บ้านเธอก็เอาเสื้อยืดกับกางเกงนอนขายาวของเขาไปใส่เพื่อให้เรียบร้อยแล้วถ้าชุดไหนที่เธอเอาของเขาไปใส่ผู้กองกวินทร์จะไม่เอาไปใส่อีกเพื่อให้เกียรติเธอ เขาใส่เสื้อผ้าของพี่ชายได้แต่เขาจะไม่ใส่เสื้อผ้าที่พี่สะใภ้ใส่เด็ดขาด พอกุมาริการู้แบบนี้เธอก็เลยเอาเสื้อผ้าแพงๆ ที่เธอซื้อมาให้เขาไปใส่ให้หมดป้องกันไม่ให้น้องชายเขาเอาไปใส่จนผู้กองกวินทร์ต้องรีบโทรไปฟ้องเมียตัวเอง

“...ใส่ให้ผัวดู ล่อให้ผัวอยากกิน”

“แต่พอผัวจะกินกลับไม่ให้กิน”

“ถ้าอยากกินต้องเป็นเด็กดีค่ะ” กุมาริกาหัวเราะคิกๆ อีกแล้วผละเขาออกก่อนจะดันเขาลงมานอนกับเตียง เธอขึ้นมานั่งคร่อมทับเขาด้วยท่วงท่ายั่วยวน แม้ประสบการณ์จะมีแค่ครั้งเดียวแต่ทฤษฎีกลับมีอยู่เต็มหัว ความเขินอายไม่มีแล้วเมื่ออารมณ์รักปรารถนาจะให้เขาแผดเผาด้วยไฟรัก เธอแอ่นตัวลงไปหาเขาเพื่อใช้หน้าอกอวบๆ แตะไล้ไปตามมัดกล้ามและลอนซิกซ์แพ็ก สองเต้าอวบๆ แตะวนไปทั่วกายหนุ่มมีเพียงแค่ผ้าบางๆ ของชุดนอนกางกั้นเห็นแล้วผู้กองกรินทร์ก็ยิ่งเลือดลมสูบฉีด พอเขายื่นมือมานวดสองเต้าอวบขนาดล้นฝ่ามือกุมาริกาก็ปัดมือเขาออกแล้วจับมือทั้งสองข้างของเขาตรึงเอาไว้บ้าง จากนั้นก็เบียดอกอวบๆ เข้าหาเขา ใช้ความอวบอึ๋มสัมผัสเขาราวกับนางแมวยั่วสวาท

ลิ้นเล็กๆ ปาดลงมาที่ซอกคอของเขาเหมือนกับที่เขาทำกับเธอ เธอปาดเลียกลืนกินเขา มีแกล้งกัดซอกคอของเขาด้วยจนเขาต้องตีก้นเธอเข้าให้ กุมาริกากับผู้กองกรินทร์หัวเราะให้กันอย่างมีความสุข ผู้กองกรินทร์นอนนิ่งให้เมียเด็กของตนกลืนกินอย่างถูกใจ

จ๊วบๆๆ เสียงกุมาริกาดูดซอกคอเขาไปหลายจุดแล้วก็เหมือนเพิ่งจะนึกได้ ตายล่ะแล้วแบบนี้เขาไปทำงานพวกลูกน้องจะเห็นมันเนี่ย อย่างเธอน่ะยังเก็บตัวอยู่ที่บ้านหรือผูกผ้าพันคอได้แต่เขานี่สิ

“เดี๋ยวพี่บอกเขาว่าโดนยุงกัดแล้วกัน ยุงตัวเมียด้วย”

“บ้า” เธอว่าแต่ก็ยังก้มลงไปหา เปลี่ยนตำแหน่งจากซอกคอมาเป็นยอดอกของเขา กุมาริกาดูดปลายยอดของเขา ดูดแล้วก็เลียเขี่ยลิ้นตวัดแล้วดูดซ้ำๆ ทั้งซ้ายขวา เล็บแดงๆ กรีดไปตามลอนซิกซ์แพ็ก เธอชอบหุ่นของเขาที่สุดเลย ดีนะที่มีแสงไฟจากตะเกียงอยู่เธอเลยได้มองเห็นเขา จากที่ก่อนหน้านี้เธอบอกให้เขาไปใส่ชุดนอนมาตอนนี้เธอกลับเป็นคนปัดผ้าขนหนูที่เขานุ่งออกแทนจนได้เห็นกายแกร่งขนาดมหึมาที่ตื่นตัวเต็มที่ หัวใจดวงน้อยๆ ยิ่งเต้นแรงไหวหวั่นอารมณ์รักก็มีอารมณ์กลัวก็มา แต่กลัวแค่ไหนก็ต้องทำใจกล้าขยับตัวขึ้นไปนั่งทับกายแกร่งอุ่นๆ ของเขา กุมาริกาดึงชายกระโปรงชุดนอนขึ้นมาจนถึงเอวแล้วขยับโยกสะโพกไปมาเบาๆ โดยที่ยังนั่งคร่อมทับกายแกร่งของเขาจนเมื่อผู้กองกรินทร์ลุกขึ้นนั่งเธอก็ยังขยับสะโพกโยกหาเขา สองแขนคล้องกอดรอบคอเขาเป็นที่ยึดแล้วซุกไซ้เขาอีก

“อ้า...” ผู้กองกรินทร์ครางเสียงแผ่ว สองมือจับประคองสะโพกงอนงามที่ขยับโยกเข้าหาเขา แรงเสียดสีที่กายแกร่งทำให้อารมณ์รักเตลิด เขาบีบแก้มก้นของเธออย่างเพลินมือ เอียงคอให้เธอซุกไซ้ ไออุ่นจากร่างกายช่วยบรรเทาความหนาวเหน็บได้เป็นอย่างดี

“อื้อออ” ยิ่งเขาบีบสะโพกกุมาริกาก็ยิ่งโยกสะโพกเข้าหา เธอเบียดตัวเข้าหาเขาราวกับจะหลอมร่างให้เป็นหนึ่ง พอซุกไซ้เขาจนพอใจเธอก็เอื้อมตัวขึ้นไปจูบเขา เธอบดขยี้จูบด้วยอารมณ์รักเอวก็ส่ายร่อนเข้าหามือของเขาเมื่อผู้กองกรินทร์ใช้นิ้วเกี่ยวกระชากชั้นในตัวน้อยของเธอออกจากตัวจนขาด แต่กุมาริกาก็ไม่ได้ห่วงเสียดายกับชั้นในตัวน้อยที่ว่าเพราะเธอสิ่งที่เธอสนใจมากกว่าก็คือสามีของเธอ

“ซี๊ดดดด” เธอกอดรอบคอเขาแน่นแล้วยืนเข่าคร่อมตักของเขา มือหยาบๆ ที่บีบก้นของเธอเมื่อก่อนหน้านี้แตะย้ำๆ มาที่กายสาว นิ้วของเขาแตะเขี่ยเบาๆ แล้วคลึงเน้นๆ สร้างความเสียวสะท้านให้กุมาริกาแอ่นเกร็งสะโพก เสียงหวานๆ ครางกระเส่าทั้งกอดทั้งลูบไล้ผู้กองกรินทร์อย่างถูกใจ หน้าอกอวบๆ ซุกแนบใบหน้าของเขา ปลายยอดที่ชูชันดันชุดนอนให้เห็นเหมือนอยากจะให้เขาได้เชยชม ปกติถ้าใส่ชุดนอนเธอจะไม่ใส่บราอยู่แล้วเพราะรู้สึกอึดอัด เธอยืนเข่ากอดผู้กองกรินทร์แน่น เอวบางส่ายร่อนหานิ้วของเขา เนื้อแนบเนื้อกายแนบกายหัวใจพองโตทั้งมีความสุขทั้งตื่นเต้น ครั้งก่อนมันเป็นเซ็กส์ที่มาพร้อมความเจ็บช้ำแต่ครั้งนี้มันกลับเต็มไปด้วยความสุข

“ซี๊ดดดด อื้มมมม” กุมาริกาผ่อนลมหายใจเมื่อนิ้วของเขาสอดเข้ามาในเนื้อนวลกายสาวแล้วขยับเบาๆ เธอจิกเล็บลงไปบนแผ่นหลังแกร่ง มันทั้งแฉะฉ่ำ ทั้งเสียวจนยากจะบรรยายแต่เธอกลับรู้สึกชอบ “อื้มมม” กุมาริกาหลับตาพริ้มนิ้วของเขาขยับเข้าออกสลับกับวนคลึงเบาๆ มันแผ่วเบา เพลินจนเธอร่อนเอวตามก่อนที่ความเร็วมันจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น เขาขยับนิ้วแรงขึ้นจนน้ำหวานที่กายสาวของเธอแฉะมากขึ้นกว่าเดิม เธอขนลุกเกรียวไปทั้งร่างล่องลอยไปไกลแสนไกล ความเสียวสะท้านแสดงออกมาทางสีหน้าและเสียงคราง

“พี่ซีล...พี่ซีล...” เธอหลับตาปี๋อีกเมื่อคราวนี้จำนวนนิ้วมันเพิ่มขึ้นจนต้องขยับกายกางขาออกจากกันให้กว้างขึ้น สองแขนยังคงกอดรอบคอเขาแน่นแล้วซุกหน้าเข้าหาแก้มของเขา “พี่...อ๊า!!! ซี๊ดดดด” กุมาริกาตัวสั่นกรีดเสียงร้อง นิ้วที่สอดเข้ามางอเข้าแล้วเกี่ยวตวัดระรัวจนน้ำหวานไหลอาบมือผู้กองกรินทร์ให้เปียกชุ่ม กายสาวตอดรัดนิ้วของเขาตุบๆๆ มันทั้งเสียว ทั้งเจ็บและมีความสุขจนไม่รู้จะบรรยายออกมาอย่างไร เมื่อความเสียวรุมเร้ามากๆ แล้วจะโยกสะโพกหนีแต่นิ้วร้ายก็ยังตามมารุกเร้า มืออีกข้างของเขาก็กอดเอวเธอเอาไว้แน่น

“อ๊า!!! อื้ออออ พี่ซีล...สะ เสียว น้ำเมยเสียวใจจะขาด”

“จุ๊ๆๆ ไม่ใจขาดสิเดี๋ยวพี่ทำให้เสียวมากกว่านี้” มากกว่านี้หรอ...กุมาริกาถูกเขาประคองลงไปนอนกับเตียง จนก้นของเธอโดนที่นอนนั่นแหละเธอถึงรู้ว่าที่นอนเปียกฉ่ำไปด้วยน้ำหวานของเธอ ยังหายใจไม่ทันทั่วท้องก็ต้องครางออกมาอีกเมื่อผู้กองกรินทร์จับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันแล้วใช้สองมือยกสะโพกเธอขึ้นมาลงลิ้น ลิ้นอุ่นๆ ชื้นๆ ปาดเลียเป็นทางยาวขึ้นมา แตะเลียกลีบดอกไม้สีหวานซ้ำๆ เลียแล้วก็ดูด ดูดแล้วก็ใช้ลิ้นเลียๆ ดุนๆ ปลายลิ้นเขี่ยตวัดที่เกสรจุดอ่อนไหว เขาตวัดลิ้นใส่อย่างรู้ตำแหน่งที่ทำให้เธอมีความสุข สองมือยังคงยกสะโพกของเธอขึ้นมาปรนเปรอให้ถึงใจ

“โอ๊ยยยย พี่...อ๊า!!! พี่...” กุมาริกาทั้งสั่นทั้งส่ายสะโพกตอบ ยิ่งเขายกสะโพกของเธอขึ้นก็เหมือนเขายึดเอวของเธอไว้ไม่ให้ถอยหนี เธอใจจะขาดรอนๆ ไปกับลิ้นอุ่นที่กำลังเขี่ยตวัดกายสาว เสียงเลียเสียงดูดกลืนกินน้ำหวานของเธอเหมือนเขากำลังได้กินของอร่อย เธอส่ายสะโพกก็แล้ว เกร็งหน้าท้องก็แล้วแต่ก็ไม่อาจหนีความเสียวนี้ไปได้

“พี่จ๋า...”

“ให้พี่หยุดมั้ย”

“ไม่...อย่าหยุด อย่า...” เสียงหวานครางออกมาไม่หยุดและแทบกรี๊ดเมื่อยามเขาสอดลิ้นเข้ากายสาว ก้นของเธออยู่ไม่ติดที่นอน ลิ้นว่าร้ายแล้วแต่นิ้วของเขาก็ยังตามมารุกเร้า สองนิ้วที่สอดเข้ามาเกี่ยวตวัดระรัวจนน้ำหวานพุ่งออกมาตามแรงขยับ ลิ้นก็ปาดวนเลียไม่หยุด เลียแล้วก็ดูด ดูดแล้วก็ทั้งจูบทั้งเลียซ้ำจนกุมาริกาน้ำตาร่วง เสียวจนสมองเบลอนอนครวญครางอย่างไปไม่เป็น เสียงหอบหายใจของเธอดังกระเส่าถี่ขึ้นเรื่อยๆ ร่างงามขาวสวยเปลี่ยนเป็นสีชมพูด้วยเลือดลมสูบฉีด กุมาริกาทั้งสั่นทั้งส่ายเอวรับ สองมือจิกผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อทั้งลิ้นและนิ้วของเขารุกเร้าเธอไม่หยุด

“พี่...มะ ไม่ไหว พี่จ๋า อ๊าๆๆ อ๊า!!!” เธอกระตุกร่างอย่างแรง ขาสั่นพั่บๆๆ น้ำหวานจำนวนมากหลั่งรินจนที่นอนที่เปียกอยู่แล้วยิ่งเปียกเข้าไปใหญ่ เสียงหวานครางหงิงๆ เสร็จสมอย่างมีความสุขและถึงใจ คิดว่าพอถึงฝั่งฝันแล้วจะได้พักแต่เปล่าเลย ผู้กองกรินทร์ก็ยังคงเลีย ยังดูดดึง ปลายลิ้นทั้งสอดทั้งแซะกลีบดอกไม้งามฉ่ำไปด้วยน้ำหวานแล้วแตะคลึงที่เกสรจุดอ่อนไหว กุมาริกาที่เพิ่งจะถึงฝั่งฝันกระตุกกายแรงๆ ซ้ำๆ เมื่อเขาทำเธอเสร็จสมอีกหลายครั้งติดๆ กัน กว่าเขาจะปล่อยเธอกุมาริกาก็เหมือนเสียน้ำไปหลายลิตร เธอนอนหอบหายใจนิ่งๆ เมื่อผู้กองกรินทร์ขยับกายขึ้นมาเกยทับแล้วซุกไซ้ซอกคอหอมๆ เขาดูดซอกคอของเธอซ้ำๆ ด้วยรักเธอสุดหัวใจ

“เด็กดื้อ” เขากระซิบเสียงหวานแผ่วเบาที่ข้างหูแล้วดูดซอกใบหูของเธอ ความหอมหวานของกุมาริกาทำให้เขากินไม่รู้จักอิ่ม “เด็กดื้อของพี่...”

“...น้ำเมยเป็นเด็กดื้อ”

“ถ้าดื้อต้องโดนเลียหนักๆ” เขาบอกอีกแล้วมองสบตากับเธอ ชอบมองเหลือเกินตอนที่เธอทรมานด้วยความเสียวจากเขา ผู้กองกรินทร์ลูบผมปลอบใจเด็กดื้อแล้วจูบซับน้ำตาแห่งความสุขของเธอ กุมาริกาหลับตาพริ้มเมื่อเขาจูบที่เปลือกตาของเธอและยังคงหลับตาพริ้มเมื่อเขาเลื่อนจูบแผ่วเบามาที่หน้าผาก ที่แก้มทั้งสองข้าง เขางับปลายจมูกของเขาเบาๆ อย่างเอ็นดูแล้วก็ก้มลงมาดูดเบาๆ ที่ริมฝีปาก เขาสอดลิ้นเข้ามาแล้วดูดปากของเธอเบาๆ ลิ้นของเขากวาดไปทั่วโพรงปากให้รู้สึกจักจี้แล้วดูดดื่มความหอมหวานจากเธอ ดูดริมฝีปากเธอซ้ำๆ จนบวมเป่ง วินาทีนี้ไม่ว่าเขาจะนำพาเธอไปทางไหนกุมาริกาก็พร้อมจะไปกับเขา เธอแอ่นอกขึ้นเมื่อผู้กองกรินทร์ซุกลงมาที่ร่องอกแล้วดึงชุดลงทำให้สองเต้าอวบๆ เต่งตึงเด้งออกมาให้เขาได้เชยชม เต้าอวบขาวผุดผ่องมีปลายยอดสีชมพูอ่อนตั้งเต้าสวย ทั้งสวยทั้งหอมกรุ่นขนาดล้นฝ่ามือน่าขย้ำให้หนำใจ สองมือหยาบๆ นวดคลึงที่เต้าทั้งสอง กุมาริกาแอ่นอกให้เขาได้ปรนเปรอเต็มที่

“สวย” เขาบอก อกของเธอมันสวยมากจริงๆ สวยจนน่าดูดน่าขย้ำ

“...หวานด้วยนะคะ ไม่เชื่อลองดูดดู” ความอายถูกโยนทิ้งไม่มีเหลือ กุมาริกายกมือขึ้นไปโน้มตัวเขาลงมาที่อกอวบ เธอแอ่นอกให้เขาแล้วหลับตาพริ้มอีกเมื่อผู้กองกรินทร์ก้มลงมาดูดที่ปลายยอดสีหวานชูชัน เขาดูดดื่มอย่างจริงจัง ดูดเหมือนเด็กหิวนม พอดูดข้างหนึ่งแล้วก็ย้ายไปดูดอีกข้าง

“...ซี๊ดดดด อื้อออ” และไม่เพียงดูดอย่างเดียวแต่เขายังวนลิ้นตวัดเขี่ย ลิ้นของเขาปาดเน้นๆ ปาดเลียวนๆ แล้วก็ดูด แกล้งดูดดึงแล้วก็อ้าปากกลืนกินสลับทั้งสองเต้า

“หวานมั้ยคะ”

“หวานที่สุดในโลกเลยค่ะ” หวานจนเขาติดใจ ผู้กองกรินทร์ทั้งดูด ทั้งซุกไซ้ติดใจนมรสหวาน ข้างหนึ่งดูดอีกข้างก็บีบคลึงเขี่ยปลายยอด กุมาริกาครางตามด้วยเอียงกายป้อนนมให้เขาได้กินอย่างหนำใจ ยิ่งยามมองตอนที่เขากำลังดูดยอดอกสีหวานๆ ของเธอ มองยามที่ยอดอกสีหวานถูกลิ้นเขี่ยเธอก็ยิ่งชอบ อารมณ์และความเสียวพาให้กุมาริกาปรารถนาต้องการมากกว่านี้เพราะไม่ใช่แค่ที่อกอวบๆ เท่านั้นที่โดนปรนเปรอ ทั้งเนินอก หน้าท้องทั่วทั้งตัวเธอเต็มไปด้วยรอยจูบและคราบน้ำลายของเขา ไม่มีส่วนไหนของร่างกายเธอที่จะไม่โดนลิ้นร้ายๆ ปาดเลีย

“พี่ซีลขา...” เธอเรียกขณะที่เขายังดูดดื่มนมหวานๆ เธอกอดเขาลูบไล้เขาตลอดเวลาที่เขาดูดนมหวานจากเต้า “...น้ำเมยอยากได้มากกว่านี้” เธอบิดเรียวขาทั้งสองข้างไปมาเพราะความต้องการแล้วดึงมือของเขาลงมาแตะที่กุหลาบงามเปียกฉ่ำ

“...เรียกพี่ว่าผัวขาก่อน” ความเปียกฉ่ำบ่งบอกว่าเธอต้องการเขามากแค่ไหน ผู้กองกรินทร์ดันตัวเธอให้นอนพิงหมอนที่หัวเตียงแล้วขยับกายเข้ามานั่งแทรกระหว่างขาทั้งสองข้างที่เธอแยกออกอย่างรู้งาน กุมาริกายอมทุกอย่างเพื่อปลดปล่อยความปรารถนา เธอมองมาที่กายแกร่งที่เขาใช้มือรูดไปมา แม้จะกลัวกับขนาดของมันแต่อารมณ์ของเธอก็พวยพุ่งหนัก

“ผัวขา...มาเป็นผัวน้ำเมยเถอะ” เสียงหวานๆ ร้องขออย่างยั่วเย้าถูกใจผู้กองกรินทร์นัก ดวงตาของเธอปรือฉ่ำเพราะโดนพิษรักความเสน่หาเล่นงาน

“ได้ แต่ผัวกินดุนะคะ” เขารูดกายแกร่งไปมาสองสามทีแล้วถูไถกายแกร่งขนาดใหญ่โตไปกับกุหลาบงามแสนสวยเพื่อให้น้ำหวานเคลือบกายแกร่งให้ฉ่ำ ระหว่างที่เขาถูไถไปมาเบาๆ กุมาริกาก็ยื่นมือมาลูบไล้กายแกร่งของเขา เล็บสีสวยกรีดเบาๆ ที่กายแกร่งเห็นเส้นเลือดเป็นเส้นสวยแล้วกรีดวนๆ ที่ส่วนปลาย ดวงตาที่ปรือฉ่ำมองสบตากับสามีหลอมใจเป็นหนึ่งเดียว เธอมองตาเขาด้วยความปรารถนาขณะที่ผู้กองกรินทร์ค่อยๆ สอดกายมาแนบรัก ด้วยขนาดมหึมาและกายสาวที่รัดแน่นแม้จะมีน้ำหวานจำนวนมากแต่ความคับแน่นมันก็ทำให้เคลื่อนกายได้ยาก กุมาริกาน้ำตาคลออีกครั้งเมื่อรู้สึกเจ็บ ตอนแรกมันก็คับๆ ตึงๆ แต่พอเขาสอดกายเข้ามาลึกขึ้น

“...ทะ...ทำไมยังมันเจ็บอยู่” ครั้งแรกมันเจ็บเธอรู้แต่ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก

“ครั้งแรกกับครั้งนี้มันห่างกันตั้งเดือนกว่านะคะ” ผู้กองกรินทร์ที่อารมณ์รักมาเต็มอดขำให้เด็กน้อยที่น้ำตาคลออยู่ไม่ได้ ถึงนี่จะไม่ใช่ครั้งแรกแล้วแต่ขอบอกเลยว่าคืนนี้มันจะเหมือนเธอถูกเปิดซิงอีกครั้ง

“...น้ำเมยเจ็บ”

“ทำบ่อยๆ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บ ถ้าได้ทำบ่อยๆ แล้วน้ำเมยจะยิ่งสนุก น้ำเมยจะเรียกหาผัวขาทั้งคืนเลย”

“จริงๆ นะคะ”

“ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวพี่จะทำบ่อยๆ ให้น้ำเมยลอง จะทำบ่อยๆ ให้น้ำเมยได้รู้ว่าที่พี่พูดน่ะมันเรื่องจริง...เดี๋ยวจะทำให้ทุกวันเลย” เหมือนผู้ใหญ่มากประสบการณ์กำลังหลอกเด็กน้อยให้หลงเชื่อ ผู้กองกรินทร์ค่อยๆ เคลื่อนกายเข้าหากุมาริกาอย่างช้าๆ โดยที่เธอไม่ได้ร้องห้ามแม้ว่าจะเจ็บอยู่ก็ตาม เขาสอดกายเข้ามาจนลึกสุดทางรักแต่ยังไม่ขยับกาย กุมาริกากลั้นหายใจตามแล้วหลับตาปี๋จนเขาก้มลงไปจูบที่เปลือกตาสวยๆ ของเธออีกครั้ง เขาจูบเมียรักอย่างดูดดื่ม ดูดยอดอกหวานๆ ให้เธอหลงเพลิน ยิ่งดูดเธอก็ยิ่งครางน้ำหวานฉ่ำมากขึ้น จนเขาแน่ใจว่าน้ำหวานมากพอที่จะไม่ทำให้เธอเจ็บมากแล้วเขาก็เริ่มขยับเอวทันที ผู้กองกรินทร์ถอนกายออกมาแล้วสอดเข้าไปซ้ำๆ สะโพกสอบโยกเข้าหากายสาวอย่างเป็นจังหวะ เขาสอดเข้าไปจนสุดแล้วโยกบดๆ เน้นๆ ทุกครั้งที่เขาสอดเข้าไปแล้วบดคลึงน้ำหวานจะฉ่ำออกมาตาม เขาแยกขาของกุมาริกาออกแล้วกดขาเธอลงจนเข่าจรดหน้าอกจากนั้นก็สาวเอวเข้าใส่เธอระรัว

“อ๊า!!! โอ้ววว พี่...พี่...” คนที่ยังเจ็บอยู่ปรับตัวตามไม่ทัน ร่างเล็กๆ โยกไหวไปตามจังหวะรัก พอยกศีรษะขึ้นมองก็เห็นกายแกร่งขนาดใหญ่จมหายเข้ามาในกายของเธอ กลีบดอกไม้สวยแย้มจนปริอ้ารับความใหญ่โต น้ำหวานฉ่ำๆ หลั่งรินตามจังหวะสอดประสานรัก

“อึก! อื้ออออออ” จุก...กุมาริกาล้มตัวลงนอนกับเตียงตามเดิมแล้วยกมือขึ้นไปยั้งหน้าท้องของเขาไว้เมื่อขนาดที่ใหญ่โตและลีลารักอันหนักหน่วงทำเธอจุกแทบหายใจไม่ออก

“อูยยย พี่...” ทั้งจุกทั้งเจ็บแต่ผู้กองกรินทร์ก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ เขากระหน่ำโยกสะโพกเข้าหาเธอหนักๆ โยกซ้าย งัดขวาแล้วบดคลึงสลับกันไปจนเธอไหวตัว ปรับตัวไม่ทัน ลีลารักที่เด็ดมากขนาดนี้กุมาริกาเจ็บได้ไม่นานเสียงหวานๆ ก็ค่อยๆ ครางออกมาอย่างทรมานเสียวและซาบซ่านถึงหัวใจ เธอค่อยๆ ปรับตัวได้ ความเจ็บค่อยๆ ลดลงแล้วแทนที่ด้วยความเสียวสะท้าน

“...พี่ซีลขา...” เธอดึงเขาลงมาหาแล้วจูบ รัก...รักที่สุดเลย สองมือจับประคองใบหน้าของเขาแล้วมองเขานิ่ง เล็บสีสวยเกลี่ยแก้มของเขาเบาๆ อีก “...น้ำเมยรักพี่ซีล...ที่รักขา รักที่สุดเลย”

“พี่ก็รักน้ำเมยมากเหมือนกันนะคะ อยู่กับพี่ เคียงข้างพี่ไปตลอดชีวิตเลยนะ” ผู้กองกรินทร์ก็รักเธอสุดหัวใจ ในที่สุดเขาก็ตามหารักแท้เจอแล้ว ผู้หญิงที่รักเขาด้วยใจจริงไม่ใช่รักเขาเพียงเพราะเขาหน้าตาเหมือนน้องชาย เธอรักเขามากจริงๆ เขาจะปกป้องดูแลและรักษาเธอเอาไว้ด้วยชีวิต จะไม่ทำลายหัวใจของเธออีกต่อไปแล้ว

“แต่งค่ะ”

“หืม น้ำเมยว่าอะไรนะคะ” เขาเลิกคิ้วขึ้น เธอว่าอะไรนะ

“ก็...พี่ซีลเคยขอน้ำเมยแต่งงานนี่คะ...น้ำเมยจะแต่งงานกับพี่ซีลค่ะ” รอยยิ้มหวานๆ ของเธอทำให้ผู้กองกรินทร์ยิ้มตาม ยอมแต่งแล้วงั้นหรอ ยัยเด็กบ๊องยอมแต่งงานกับเขาแล้ว

“พี่นึกว่าน้ำเมยไม่อยากจะแต่งแล้ว”

“บ้าหรอ ใครจะยอมให้กินฟรีๆ กินดุจนทำน้ำเมยจุกขนาดนี้ก็ต้องมีงานแต่งแล้วล่ะ”

“เดี๋ยวจะแต่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ แต่ว่าตอนนี้...เขาหอก่อนนะคะ”

“จัดมาค่ะผัวขา” กุมาริกาหัวเราะคิกๆๆ อย่างสดใส แต่ก็หัวเราะได้ไม่นานเมื่อไฟรักแผดเผาเธอจนมอดไหม้และทำได้แค่ส่งเสียงคราง เธอถูกพลิกตัวให้อยู่ในท่าคลานเข่าแล้วมีเขาเข้ามาแนบรักจากทางด้านหลัง กุหลาบแสนงามถูกสอดรักอย่างลึกซึ้ง

“อ่าห์...ซี๊ดดดด” เสียงครางของผู้กองกรินทร์บ่งบอกว่าเขามีความสุขมาก สะโพกสอบยังคงโหมกระหน่ำจนดังตับๆๆ เขาก้มลงไปพรมจูบตามแผ่นหลังเนียนๆ ของเธอ ทั้งจูบทั้งกัดเนื้อนุ่มเบาๆ แล้วสอดมือเข้าไปนวดคลึงอกอวบ พอกุมาริกาหันมาหาเขาก็ประกบจูบเธอซ้ำ ร่างน้อยๆ สั่นไหวไปตามแรงรัก กายส่วนล่างแนบประสานชิดกับเขา ชุดนอนตัวน้อยถูกดึงออกไปจนกายสาวเปลือยเปล่า เธอแลกจูบดูดดื่มกับเขา เกี่ยวรัดลิ้นดูดดื่มกับความหอมหวานในขณะที่ร่างกายไม่มีส่วนไหนเลยที่เขาจะไม่สัมผัส มือหยาบๆ ลูบไปทั่วตัวเธอทั้งหน้าท้อง อกเอวและเต้าอวบๆ แสนสวย

“อื้มมมม อ๊า พี่จ๋า...ซี๊ดดดด อื้มมมม” เสียงครางถูกกลืนหายไปเมื่อเขาก้มลงมาจูบอีก เธอแอ่นสะโพกไปหาเขาไม่หยุด มีความสุขกับการได้เสพรักกับชายที่เธอรักสุดหัวใจ ดวงตาคู่สวยปรือฉ่ำยอมให้ไฟรักของเขาแผดเผา ยามนิ่งก็นิ่งเหลือเกินแต่พอยามกินนี่ดุจนเธอระบม ความเสียวสะท้านและจังหวะรักที่หนักหน่วงรุนแรงทำให้กุมาริกาล้มฟุบลงไปกับที่นอนแต่สะโพกงอนงามก็ยังถูกแนบรักเหมือนเขาจะหยุดไม่เป็น เธอจิกมือแน่นกับผ้าปูที่นอนที่เปียกชื้น อากาศแสนเหน็บหนาวก็จริงแต่เธอกลับเหงื่อซึม มันอุ่น อุ่นไปทั้งกายอุ่นไปทั้งใจเลย

“พี่...สะ...เสียว โอ๊ยยย อื้มมมม” ใจจะขาดอยู่แล้ว กุมาริกาขาสั่นพั่บๆๆ กับจังหวะรักที่ดุดัน ยามที่เขาบีบก้นเธอ ตีก้นเธอเธอก็ยิ่งชอบอารมณ์รักพวยพุ่ง “อื้มมมม อ๊า พี่ซีล พี่...” เธอกระตุกแรงๆ สุดตัวเมื่อถูกส่งขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้า มันมีความสุขอิ่มเอิบไปทั้งหัวใจ เสียงหอบกระเส่าหวานแว่วสะโพกงามๆ โยกเข้าหาเขาซ้ำทั้งๆ ที่เพิ่งเสร็จสมรัก

“น้ำเมยรักพี่ซีล...รักที่สุดเลย” เธอพูดสลับเสียงหอบแล้วถอยกายออกจากเขาก่อนจะหันกลับไปหาแล้วดันตัวเขาลงไปนั่งพิงหัวเตียง ผู้กองกรินทร์นึกว่าเธอจะขึ้นมานั่งคร่อมเขาแต่พอเขานั่งพิงหัวเตียงเธอก็ก้มลงมาหากายแกร่ง มือนุ่มๆ อุ่นๆ ลูบไล้เขาอย่างรู้ใจ รูดขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะถูกใจเขาก่อนจะก้มลงมาแล้วกลืนกายแกร่งของเขาเข้าปาก ลิ้นเล็กๆ แตะเลียวนๆ ที่ส่วนปลาย เขี่ยปลายลิ้นไปมากับกายแกร่งของเขาสลับกับจูบและแกล้งงับเบาๆ ให้ผู้กองกรินทร์ต้องเกร็งหน้าท้องตาม ยัยเด็กดื้อรู้จักแกล้งผัวด้วย น่ารักที่สุด เขายิ้มอย่างเอ็นดูเธอแต่ก็ปล่อยให้เธอเล่นสนุกกับกายแกร่งของเขาแล้วกลั้นหายใจตามเมื่อเธอปาดลิ้นโลมเลียตั้งแต่ส่วนปลายลงมาจนสุดลำกายแกร่งแล้วก้มลงมาเลียที่พวงระย้าด้านล่าง

“ซี๊ดดดด อ่าห์...” ด้วยถูกใจผู้กองกรินทร์จึงกดกุมาริกาเข้าหากายแกร่งของเขาไม่ยอมปล่อยง่ายๆ เขาครางออกมาอย่างผ่อนคลาย เสียวสะท้านไปทั้งกายเมื่อเห็นกายแกร่งของตัวเองค่อยๆ หายเข้าไปในปากของเธอ

“ซี๊ดดดด” น้ำเมย...เด็กดีของพี่

ได้ยินเสียงสามีครางอย่างถูกใจกุมาริกาก็ปรนเปรอรักให้เขาอย่างถึงอกถึงใจกลืนกินเขาอย่างเอร็ดอร่อย ยิ่งกินก็ยิ่งติดใจเขาหอมหวานไปทั้งตัวเลย

“น้ำเมย...น้ำเมยขา” ปากเล็กๆ รูดกายแกร่งขึ้นลงแล้วใช้สองมือช่วยรูด เสียงครางกระเส่าของผู้กองกรินทร์ดังถี่ๆ ขึ้นกุมาริกาก็ยิ่งเร่งเร้าขยับปาก ลิ้นโลมเลียปาดส่วนปลายแล้วดูดกลืนกินซ้ำ ทั้งมือนุ่มๆ และปากขยับประสานกันผู้กองกรินทร์ก็ยิ่งครางถูกใจก่อนจะกลั้นเอาไว้ไม่อยู่ปลดปล่อยสายธารอุ่นๆ ให้หลั่งริน

“อ๊า!!!” เขามีความสุขเหลือเกิน นอกจากเธอจะปรนเปรอรักให้เขาแม้แต่หยาดหยดแห่งรักเธอก็ยังกลืนกินอย่างอร่อย มือนุ่นๆ ช่วยรีดพิษรักออกมาทุกหยดแล้วกลืนกิน เสียงหัวเราะคิกๆ ฟังดูน่ารักแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเขาตาแป๋วผู้กองกรินทร์จึงดึงเธอขึ้นมาจูบ เขาอ้าปากดูดดื่มที่ริมฝีปากของเธอที่ยังมีคราบหยาดหยดแห่งรักติดอยู่ จูบเด็กน้อยแสนซุกซนให้ปากบวมตุ่ยสอดลิ้นไปหยอกล้อเธอในปากซ้ำจนคนโดนจูบอ่อนปวกเปียกรีบคว้ากอดรอบคอเขาเอาไว้

“...รักพี่ซีลจัง พี่ซีลอร่อย”

“เด็กแก่แดด”

“คิกๆๆ เดี๋ยวก็ก้มลงไปกินอีกซะหรอก” โอ๊ยแม่คุณ จะทำให้พี่รักพี่หลงไปถึงไหนกันล่ะเนี่ย

“ไม่เจ็บแล้วหรอ” กุมาริกาส่ายหน้าตอบทันทีโดยที่ยังกอดรอบคอของเขา

“น้ำเมยเป็นเนื้อคู่ของพี่ซีล...เราเข้ากันได้พอดี๊พอดี” ว่าไปนั่น พอดีที่ไหนกันคับแน่นขนาดนี้ ผู้กองกรินทร์ได้แต่คิดแล้วลุกขึ้นยืนที่ข้างเตียงโดยอุ้มกุมาริกาขึ้นด้วย เขาอุ้มเธอเอาไว้ด้านหน้า จับประคองก้นนุ่มๆ เอาไว้แล้วค่อยๆ ยกสะโพกเธอลงมาสอดกายแกร่งเข้าหา กุมาริกาหลับตาปี๋กับความลึกที่ทำเอาจุกไปทั่วท้องแล้วเธอก็ดิ้นหนีไปไหนไม่ได้เมื่อยังถูกเขาอุ้มเอาไว้อยู่

“เดี๋ยวน้ำเมยตก”

“ไม่ตก” เขาย้ำแล้วคราวนี้ก็โยกสะโพกเข้าหาเธอ มือที่จับประคองสะโพกเธอเอาไว้ก็ดึงเธอเข้าหาไม่หยุดจนกุมาริกาครวญครางกรีดร้องไม่เป็นภาษา

“โอ้วววว อ๊าๆๆๆๆ พี่...จุก อ๊า!!! อื้มมม สะ...เสียว พี่...” ยิ่งเธอตัวเล็กเขาก็ยิ่งอุ้มง่ายจับเธอกระแทกกระทั้นอย่างถนัด กุมาริกาขาสั่นพั่บๆ ตัวสั่นไปทั้งตัว เสียงหวานครางอื้อๆๆ ไม่หยุดด้วยรสรักเสน่หาที่เร่าร้อน ถ้าเขาได้กินก็ยากที่เขาจะอิ่มง่ายๆ ความดุดันทำให้เธออ่อนปวกเปียกไปทั้งร่างแต่ใจก็ยังฮึดสู้โยกสะโพกตามเขาจนน้ำหวานหลั่งริน สองแขนเล็กๆ กอดรอบคอเขาแน่นแล้วปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความรัก

“อ๊า!!!” เธอกรีดร้องออกมา กระตุกกายตุบๆ เมื่อเสร็จสมรักไปอีก แต่ก็อย่างที่รู้ว่าต่อให้เธอจะขึ้นสวรรค์เป็นร้อยๆ ครั้งแต่ถ้าเขายังไม่อิ่มก็ยังหยุดไม่ได้ หนังสือสามสี่เล่มที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานถูกปัดทิ้งอย่างไม่ไยดีเมื่อผู้กองกรินทร์วางกุมาริกาลง เขากดเธอลงไปนอนกับโต๊ะยกทั้งสองขาของเธอขึ้นพาดบ่าแล้วก็โหมกระหน่ำเอวเข้าหาเน้นๆ พาให้โต๊ะทำงานโยกไปชนผนังบ้านตามจังหวะรักแม้แต่ตะเกียงที่แขวนอยู่ใกล้ๆ โต๊ะทำงานก็ยังแกว่งไปมา กุมาริกาบิดกายไปตามอารมณ์รัก เธอยกมือขึ้นมาบีบหน้าอกของตัวเองเพื่อให้คลายความซาบซ่าน พอจะเงยหน้ายกตัวขึ้นไปหาเขาเขาก็ยื่นมือมาบีบคอเบาๆ กดเธอให้ลงไปนอนกับโต๊ะตามเดิมอีก กายแกร่งสอดเข้ามาลึกแล้วบดเน้นคลึงให้เธอได้สั่นสะท้าน สติใดๆ ไม่มีหลงเหลือ เธอจมดิ่งอยู่กับรสรักที่แสนเสน่หา ทั้งถูกอุ้ม ถูกจับพลิกตัวฉีกแข้งฉีกขา ไม่ว่าเขาจะพาเล่นบทรักสุดเร่าร้อนอย่างไรเธอก็สนองตอบทุกท่วงท่า คำว่ารักมันทำให้เธอทำได้ทุกอย่างและไม่เขินอายเมื่อได้ผลักเขาลงไปนั่งบนเก้าอี้แล้วเธอขึ้นไปนั่งขย่มบนตักของเขา แอ่นอกให้เขาได้ดูดดื่มอยู่นานสองนานจนเสร็จสมรักไปหลายรอบก่อนจะถูกเขาดึงกลับไปที่ขอบเตียงนอน พอแยกขาเธอออกจากกันแล้วเขาก็บรรเลงเพลงรักซ้ำ

ตลอดทั้งคืนกุมาริกากับผู้กองกรินทร์เสพสมรสรักของกันและกันอย่างมีความสุข ต่างฝ่ายต่างก็ปรนเปรอรักให้กันด้วยความปรารถนา ความรักและความเข้าใจทำให้เซ็กส์ครั้งนี้มีแต่ความสุข ไม่ว่าผู้กองกรินทร์จะกินดุมากแค่ไหนกุมาริกาก็รับไหวอย่างไม่น่าเชื่อ

“...เอาอีก” เธอบอกเขาทั้งๆ ที่เพิ่งเสร็จสมไปผู้กองกรินทร์ก็รีบจัดให้ซ้ำเมื่อเขาก็ยังไม่อิ่ม ที่นอนยับยู่ยี่และเปียกชื้นไปด้วยน้ำรัก มุ้งรอบเตียงก็ขาดเมื่อความรัญจวนมันเล่นงานหนักกุมาริกาคว้าอะไรได้ก็คว้าเอาไว้ก่อนแม้แต่โต๊ะเครื่องแป้งเครื่องสำอางก็หล่นกระจายเมื่อผู้กองกรินทร์พากุมาริกามากินหน้ากระจก จนจวนจะเช้าไฟรักก็ยังไม่ยอมดับง่ายๆ กุมาริกาอ่อนเพลียเป็นหนักหนาแยกขาออกให้เขาได้ตักตวงความสุข เธอนอนครวญครางอยู่บนเตียงนุ่มและกอดสามีแน่นเมื่อเขากำลังจะพาเธอขึ้นไปเที่ยวชมสวรรค์อีกครั้งแล้ว กายแกร่งสอดประสานรักหนักหน่วงจนดอกไม้งามระบมบอบช้ำ สะโพกสอบเร่งเร้ารักระรัวเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝัน เสียงครางของสองหนุ่มสาวครางระงมไปทั่วทั้งห้องนอน

“พี่ซีล...พี่จ๋า...”

“ใกล้แล้วเมียจ๋า อ่าห์ ซี๊ดดดด”

“อ๊า!!!” กุมาริการ้องออกมากับรักที่สุขสม สายธารอุ่นๆ หลั่งรินเต็มท้องของเธอ ผู้กองกรินทร์กอดเธอแน่นแนบอกของเขา เขาพรมจูบไปตามใบหน้าหวานสวยขณะขยับสะโพกรีดสายธารรักให้หมดแล้วจึงค่อยๆ ถอนกายออกจนน้ำหวานของเขากับเธอไหลรินออกตามมา กุมาริกายังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงด้วยความเหนื่อยล้าอ่อนเพลียแต่ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสุขสม เธอค่อยๆ พลิกกายมานอนซุกซบอกอุ่นของสามีแล้วกอดเขา ไม่ได้พูดสิ่งใดออกมาเมื่อให้การกระทำทุกอย่างแทนคำพูดไปแล้ว

ผู้กองกรินทร์ยังคงจูบแก้มเธอซ้ำๆ ให้รางวัลคนเก่งในคืนนี้ เขามีความสุขเหลือเกินเมื่อมีเธออยู่เคียงข้าง ขอแค่มีเธอเขาก็ไม่ต้องการอะไรอีก

“เอาอีกมั้ยคะ” เขาแกล้งถามยิ้มๆ รู้ดีว่าเธอไม่ไหวแล้วและเขาก็ควรให้เธอได้พัก

“ยังไม่อิ่มอีกหรอคะ...งั้นก็ตามสบายเลยค่ะแต่น้ำเมยขอหลับก่อน พี่ซีลลักหลับน้ำเมยก็ได้นะคะ” เสียงของเธอฟังดูยานคางด้วยความอ่อนเพลียเหนื่อยล้า ผู้กองกรินทร์หัวเราะเบาๆ ให้แล้วก้มลงมาจูบหน้าผากของเธอ

“น้ำเมยนอนเถอะพี่ไม่กวนแล้ว หลับให้เต็มอิ่มนะคะแล้วพี่จะพาไปขี่ม้าเล่นที่นอกฐาน”

“จะสนุกเหมือนขี่พี่ซีลมั้ยคะ”

“ไม่หรอกค่ะ ไม่มีอะไรจะสนุกเท่ากับขี่พี่ทั้งนั้น” กุมาริกาหัวเราะคิกๆ ตามเขา

“น้ำเมยอยากไปดูภูเขา ไปดูทะเลหมอกอีกค่ะ”

“เดี๋ยวพี่พาไปดู”

“ถ่ายรูปสวยๆ ลงไอจีด้วย”

“เดี๋ยวพี่ถ่ายให้”

“ถ่ายรูปคู่ลงไอจีด้วย...น้ำเมยจะอวดผัว”

“ได้ อวดให้เต็มที่เลย ให้ใครๆ ได้รู้ว่าน้ำเมยน่ะมีผัวแล้ว”

“ผัวหล่อและอร่อยมาก แซ่บมาก”

“เรื่องผัวหล่อให้คนอื่นรู้ได้ แต่เรื่องผัวอร่อย ผัวแซ่บนั้นรู้คนเดียวก็พอเพราะจะมีแค่น้ำเมยเท่านั้นที่ได้กินพี่”

“คิกๆๆ ถูกใจจัง พี่ซีลตามใจน้ำเมยด้วย” กุมาริกากอดเขาแน่น เอื้อมตัวขึ้นไปจูบปลายคางของเขาเพื่อให้รางวัล

“แล้ว...ครั้งต่อไปจะยากอีกมั้ยคะ น้ำเมยบอกว่าถ้าครั้งนี้ทำดีครั้งหน้าจะมีรางวัล”

“ครั้งหน้าหรอคะ” เธอแกล้งทำท่าขบคิด ขมวดคิ้วน้อยๆ ใส่เขาก่อนจะกระซิบเสียงตอบ “ถ้าคะแนนเต็มสิบน้ำเมยให้พี่ซีลล้านหนึ่งค่ะ หิวเมื่อไหร่บอกนะคะแล้วอ้าขาให้”

เพี๊ยะ!

“เด็กแก่แดด” ผู้กองกรินทร์ตีก้นงอนงามอย่างหมั่นเขี้ยวไปหนึ่งทีในขณะที่กุมาริกาก็หัวเราะคิกคักๆ อย่างมีความสุข “อย่าไปพูดแบบนี้ที่ไหนนะ”

“น้ำเมยจะพูดกับพี่ซีลแค่คนเดียว...รูปหล่องานดีแบบนี้กะหรี่ก็แค่ชื่อแกงค่ะ รักนะคะ...ผัวขา” เขาล่ะยอมใจในความก๋ากั่นของเธอจริงๆ ผู้กองกรินทร์ส่ายหน้าให้แล้วก็หัวเราะไปกับเธอ แววตาของเขาอ่อนโยนลงเมื่อก้มลงมามองเธออีกครั้ง

“พี่ก็รักน้ำเมยสุดหัวใจนะคะ น้ำเมยขา...พี่รักน้ำเมยเหลือเกิน” นี่คือสิ่งสุดท้ายที่กุมาริกาได้ยินก่อนจะค่อยๆ หลับไปในอ้อมกอดของเขา ผู้กองกรินทร์ยิ้มออกมากับความสุขในค่ำคืนนี้ เขาดึงผ้าห่มมาคลุมกายของเขาและเธอ กอดเธอเอาไว้แน่นๆ กับอก เขาก้มดอมดมแก้มนุ่มๆ ของเธออยู่นานก่อนจะหลับเอาแรงทั้งรอยยิ้มโดยมีเมียรักซบนิ่งอยู่ในอ้อมกอด ไม่มีอะไรจะมีความสุขเท่านี้อีกแล้ว

*******************************************

พี่ซีลเจอรักแท้และน้ำเมยก็สมหวังในความรัก

ตอนหน้าพี่ซีลจะพาน้องไปเที่ยวนครพนม

ใครคิดถึงท่าน ผบ.พวง กับท่าน ผบ.โมก อย่าพลาดนะคะ เตรียมแตงมอไว้รอท่าน ผบ.ด้วย