63.รุกขเทวดา+นาคี 2

อ่านต่อ

************************

63.รุกขเทวดา+นาคี

เพราะความเห่อลูกเห่อหลานทุกอย่างก็เลยค่อนข้างดูเวอร์วังไปหมด ผู้กองกรินทร์ถึงขั้นเดินทางมาส่งน้องชายและน้องสะใภ้พร้อมกับหลานในท้องถึงนครพนม ถ้าไม่ติดว่าต้องไปประจำการที่กองทัพภาคที่ 4 พลโทกรันณ์ก็คงตามมาส่งหลานด้วยอีกคน คุณยายพุดตานข้ามจากฝั่งลาวเพื่อมาหาเหลนตัวน้อยโดยเฉพาะ เพลงรักก็รีบมาต้อนรับหลานด้วยความตื่นเต้นเพราะจากการที่หมอเอื้อยตรวจอัลตราซาวด์เพลงพิณอย่างละเอียดทำให้รู้ว่าเธอท้องลูกแฝดจริงๆ งานนี้ทำเอาพ่อแม่พี่ป้าน้าอาพากับกรี๊ดด้วยความดีใจ และอีกหนึ่งเรื่องที่ชวนให้น่าประหลาดใจก็คือ

“มาส่งอะไรพี่” ผู้กองกวินทร์เดินออกมาที่หน้าบ้านอย่างงงๆ เมื่อเห็นมีพนักงานมาส่งของที่หน้าบ้านพร้อมรถคันใหญ่

“คุณน้ำเมยสั่งให้ผมเอาของมาส่งคุณเพลงพิณครับ ตอนนี้คุณน้ำเมยติดถ่ายละครอยู่ที่ต่างจังหวัดเลยมาด้วยตัวเองไม่ได้”

“คุณน้ำเมยส่งอะไรมา” เพลงรักที่ออกมากับผู้กองกวินทร์ถามขึ้น แล้วทันทีที่เขาถามพนักงานส่งของก็ขอถอยรถส่งของคันใหญ่เข้าบ้านก่อนที่จะมีพนักงานยกของอีกสามคนมาช่วยกันขนของเล่น อุปกรณ์สำหรับเด็กทารก อุปกรณ์สำหรับคุณแม่ตั้งท้องรวมถึงอาหารบำรุงคนท้องอีกมากมายสารพัดและล้วนแต่เป็นของที่ดีที่สุดด้วย ผู้กองกวินทร์เคยเห็นกุมาริกาเปย์น้องชมพูกับน้องโมกแบบนี้มาแล้วก็ไม่นึกว่าเธอจะมาเปย์ลูกๆ ของเขาด้วย สมกับที่เป็นคุณป้าน้ำเมยของหลานๆ จริงๆ

แม้แต่พลโทกรันณ์กับราชาวดีก็ยังสั่งของกินมากมายมาบำรุงหลานแฝดกับเพลงพิณด้วย ข่าวการตั้งท้องของเพลงพิณทำให้ทุกคนคึกคักกันมาก ต่างฝ่ายต่างก็เปย์ของให้หลานแข่งกัน แก้วเจ้าจอมก็ไม่ยอมน้อยหน้างานนี้จะต้องคว้าตำแหน่งคุณอาที่หลานรักมากที่สุดมาให้ได้

“ไม่ไปนอนที่แพกับทีมล่ะ” ผบ.คเชนทร์ว่าขึ้นในคืนหนึ่งขณะที่ผู้กองกวินทร์กำลังเดินถือแก้วนมสำหรับบำรุงคนท้องมาให้เพลงพิณที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ตั้งแต่รู้ว่าเมียท้องเนี่ยติดเมียหนึบมาก ขนาดวันประชุมงานกับทีมมันยังลากเอาลูกน้องในทีมมาประชุมที่บ้านเลย มันบอกว่าห่างลูกแล้วเดี๋ยวลูกมันจะร้องไห้งอแง

“ไม่เอาอ่ะครับ” ผู้กองกวินทร์ส่ายหน้าก่อนจะรีบเข้าไปนั่งกับพื้นตรงโซฟาที่เพลงพิณนั่งแล้วก้มหน้าลงไปซุกที่ท้องของเธอ มือของเขากุมท้องเธอเอาไว้อย่างทะนุถนอม ความรู้สึกของคนได้เป็นพ่อมันเป็นแบบนี้นี่เอง นี่เขายังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอีกเก้าเดือนเขาจะได้เป็นคุณพ่อของเด็กน้อยฝาแฝดแล้ว “ผมจะอยู่กับลูกแฝดของผม”

พุดตานได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ ให้หลานเขย ความเห่อลูกนี่ไม่มีใครเกิน เมื่อก่อนเห็นโอ๋แต่หลานมาคราวนี้ก็มาโอ๋ลูกของตัวเองบ้างแล้ว แต่เห็นหลานเขยดูแลลูกเมียดีแบบนี้พุดตานก็เอ็นดู เพลงพิณเลือกรักคนไม่ผิดจริงๆ

“เฮ้อ โล่งใจเหมือนกันนะเนี่ย” แล้วผู้กองกวินทร์ก็ว่าขึ้นอีก “กลุ้มใจแทบแย่นึกว่าเมียจะไม่ท้อง”

“ทำไมล่ะพี่” ข้ามโขงถาม ตอนแรกเขาก็นึกว่าผู้กองกวินทร์จะน้ำยาบูดเสียอีก เห็นว่างทีไรเป็นต้องลากน้องสาวของเขาขึ้นห้องตลอดก็คิดๆ อยู่ว่าฟิตจัดขนาดนี้ทำไมถึงยังไม่ท้องสักที สงสัยหลานๆ งูน้อยของเขาจะเพิ่งขึ้นมาจากเมืองบาดาล

“ก็เพราะว่า...พญานาคกับรุกขเทวดาได้กันไง คนละสายพันธุ์คนละสปีชีส์เลยนึกว่าจะมีลูกด้วยกันไม่ได้” เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้กองกวินทร์คิดจริงๆ จนคนเป็นหมออย่างข้ามโขงต้องกลอกตาไปมาและเพลงรักก็รีบชะโงกหน้ามาจ้องน้องเขย

“โอ๊ยน้อกูล่ะงึด อ้าย อ้ายคือป่วงคักแท้ ป่วงจนเป็นตาหน่ายคึดแนวนี้ออกมาได้จั่งใด๋” (โอ๊ยกูไม่อยากจะเชื่อ พี่ พี่บ้าไปแล้วหรอ บ้าอย่างไม่น่าเชื่อคิดอะไรแบบนี้ออกมาได้ยังไง)

“ให้มันคึดจั่งซี่ล่ะดีแล่ว ดีกว่าให้มันคึดว่าสิได้ลูกออกมาเป็นขี้คันคากอุทัยเทวี” (ให้มันคิดแบบนี้แหละดีแล้ว ดีกว่าให้มันคิดว่าจะได้ลูกออกมาเป็นคางคกอุทัยเทวี) คราวนี้ทั้งข้ามโขงและเพลงรักต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยกับผู้เป็นพ่อ ส่วนผู้กองกวินทร์ก็ส่งนมให้เพลงพิณดื่มบำรุงลูกน้อยในท้อง เขายังคงนั่งอยู่กับพื้นตรงหน้าเธอแล้วเงยหน้ามองเธอด้วยดวงตาเป็นประกายก่อนจะซุกหน้าไปจูบที่ท้องของเธออย่างไม่รู้จักเบื่อ ดีใจที่จะได้มีลูกเป็นหนักหนา

“เห่อลูกจริงจริ๊ง เห่อเวอร์ไปรึเปล่าเรนเจอร์”

“...ถ้าเทียบกับคุณแม่ ผมว่าคุณแม่เห่อกว่าผมอีกนะครับ” แล้วคราวนี้ทุกคนก็ต้องหันมาหัวเราะปานมณฑาที่มีอาการเห่อหลานไม่ต่างใคร ตอนนี้เธอกำลังนั่งจัดเสื้อผ้าสำหรับทารกน้อยอย่างมีความสุข เสื้อผ้าของเด็กที่เพิ่งสั่งซื้อมาล้วนมีแต่ชุดน่ารักๆ เป็นธีมต่างๆ ทั้งชุดธีมแมลง ธีมยอดมนุษย์ ธีมอาหาร เพลงรักหยิบชุดขวดซอสปรุงรสขึ้นมาดูแล้วแอบหันไปทำหน้าสยองๆ กับพี่ชาย จำได้ว่าตอนเด็กๆ พวกตนก็ได้ใส่ชุดแปลกๆ แบบนี้ แล้วนี่หลานแฝดของเขายังจะต้องมาใส่ชุดที่เป็นรูปขวดซอสอีกหรอ

“หลานเราจะมีชะตากรรมแบบเราแล้วพี่ข้ามโขง”

“แม่ได้ยินนะ” ปานมณฑาชักสีหน้าว่าให้ลูกชายทั้งสองแล้วทำเชิดใส่ทุกคน เธอชอบเด็กแล้วเธอก็ชอบแต่งตัวให้ลูกๆ หลานๆ อย่างน่ารัก ตอนที่น้องชมพูกับน้องโมกมาเที่ยวที่นี่เธอก็จับหลานเล่นแต่งตัวทั้งวัน ตอนนี้เธอกำลังจะมีหลานเป็นของตัวเองแล้วก็เลยต้องจัดเต็มกันหน่อย

“ลูกจ๋าของผมยังไม่ทันคลอดเลยนะครับ คุณแม่จะเปิดโกดังเสื้อผ้าให้ลูกจ๋าของผมแล้วหรอ”

“แน่นอน แม่กลัวจะมีคนไปซื้อเสื้อผ้าหมาแมวมาให้หลานของแม่ใส่” เรื่องที่ผู้กองกวินทร์เสื้อชุดของน้องหมาน้องแมวมาให้หลานใส่คงได้ถูกล้อไปอีกหลายปีแน่ๆ แต่ถึงกระนั้นผู้กองกวินทร์ก็ไม่สนใจแล้วเพราะตอนนี้เขากำลังมีความสุข แม่ยายจะให้ลูกจ๋าของเขาแต่งตัวยังไงก็ได้ ลูกจ๋าของเขาเป็นเด็กน่ารักใส่ชุดอะไรก็ต้องน่ารักเหมือนเขาอยู่แล้ว

เพลงพิณยื่นมือมาลูบหลังของสามีเบาๆ เมื่อเขาซบหน้าลงกับตักของเธออย่างแสนอ้อน เธอมีความสุขมากเหลือเกินและตอนนี้ทุกคนในบ้านก็มีความสุขกันมาก ลุงป้าน้าอาทุกคนที่รู้ข่าวนี้ต่างก็พากันมาแสดงความยินดีกับเธอ ลูกๆ ของเธอจะได้เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่อบอุ่น เธออยากคลอดเร็วๆ จังเลย เธออยากเลี้ยงลูก อยากแต่งตัวน่ารักๆ ให้ลูก อยากพาลูกๆ ไปวิ่งเล่นกับพี่ชมพูแล้วก็พี่โมก อยากอยู่ท่ามกลางลูกๆ หลานๆ ที่น่ารัก

“ถ้าลูกจ๋าคลอดพี่จะเป็นคนตั้งชื่อนะคะ พี่จองแล้วนะห้ามใครมาแย่ง”

“ไม่!!!” ทุกคนที่ได้ยินผู้กองกวินทร์พูดกับเพลงพิณต่างก็รีบพากันปฏิเสธ

“ดูจากที่มึงตั้งชื่อให้หลานแล้วกูจะไม่ให้มึงตั้งชื่อให้ลูกเด็ดขาดเรนเจอร์”

“ทำไมล่ะครับคุณพ่อ เด็กหญิงปลาปักเป้า ต้าวโมกน้อยก็ออกจะเป็นชื่อที่น่ารักดีนะครับ”

“แล้วมึงจะให้ลูกมึงชื่ออะไร”

“น้องพะยูนกับน้องแมวน้ำครับ ทั้งคุณตา ทั้งพ่อ ทั้งลุงต่างก็เป็นทหารเรือลูกจ๋าก็ต้องเป็นชื่อสัตว์ทะเล ไม่ว่าลูกจ๋าของผมจะเป็นแฝดหญิงหรือแฝดชายแต่ลูกจ๋าก็ต้องชื่อน้องพะยูนกับน้องแมวน้ำเท่านั้น”

“ระ...เรนเจอร์คิดดีแล้วหรอลูก” ปกติพุดตานจะไม่ค่อยแย้งอะไรกับคนในบ้าน จะเป็นคุณยายที่ฟังเสียงของหลานๆ ตลอดแต่ว่าตอนนี้...เรื่องนี้เท่านั้นที่คุณยายไม่เห็นด้วย เหลนตัวน้อยทั้งสองคนต้องหน้าตาน่ารักมากๆ อยู่แล้วแต่จะให้มาชื่อพะยูนกับแมวน้ำเนี่ยนะ

“นั่นสิพี่เรนเจอร์ ผมจะได้เป็นคุณลุงทั้งทีผมก็อยากให้หลานชื่อน่ารักๆ กว่านี้นะ” เพลงรักค้านอีกเสียง “ถ้าพี่อยากให้ลูกชื่อเกี่ยวกับทหารเรือทำไมพี่ไม่ตั้งเป็น...น้องใบพัด น้องพังงา น้องกระโดง น้องทุ่นลอย น้องหางเสือ น้องใบจักรหรือน้องกราบเรืออะไรแบบนี้ ถ้าเอาชื่อแบบนี้ยังน่ารักกว่าตั้งเยอะ”

“กูจะบ้าตาย” แล้ว ผบ.คเชนทร์กับข้ามโขงก็ยกมือขึ้นตบหน้าผากพร้อมๆ กันในขณะที่เพลงพิณกลับหัวเราะคิกๆๆ เธอเองก็ยังไม่รู้หรอกว่าจะให้ลูกจ๋าทั้งสองคนของเธอชื่ออะไรดีแต่เธอก็ชอบที่ทุกคนมาร่วมหาลือตั้งชื่อให้ลูกของเธอแบบนี้แม้ว่ามันจะเป็นชื่อที่...ไม่น่าจะเป็นชื่อของลูกเธอได้ก็ตาม

“คุณพ่อต้องรีบซื้อชื่อน้องพะยูนกับน้องแมวน้ำของผมแล้วนะครับ” ผู้กองกวินทร์รีบยกมือขึ้นป้องปากขณะพูดกับพ่อตา “ถ้าคุณพ่อไม่ซื้อชื่อน้องพะยูนกับน้องแมวน้ำของผมแล้วพ่อผมมาตั้งชื่อให้หลานเอง...คุณพ่อจะได้หลานเป็นหน่วยรบพิเศษอีกสองคนเลยนะครับ”

ยิ่งพูดแบบนี้ ผบ.คเชนทร์ก็ยิ่งคิดหนัก ทั้งลูกเขย ทั้งลูกชายแล้วก็ทั้งไอ้คนเป็นปู่ของหลานมันจ้องแต่จะตั้งชื่อแปลกๆ ให้หลานของเขาทั้งนั้น ไอ้พวกไม่มีหัวคิด!

“ถ้าเป็นแฝดชาย ไม่ให้ชื่อว่าน้องน่านน้ำกับน้องน่านฟ้าล่ะครับ” ข้ามโขงพูดขึ้นมาหลังจากที่เงียบไปเพื่อคิดชื่อให้หลาน “ทหารเรืออย่างพวกเราใช้ชีวิตอยู่กับน่านน้ำและน่านฟ้า ท้องฟ้าจรดทะเล ทะเลจรดท้องฟ้า...น่านน้ำที่กว้างใหญ่และน่านฟ้าที่ยาวไกล ความหมายดีอยู่นะครับ”

“...” ทุกคนเงียบกริบและหันมามองข้ามโขงราวกับเพิ่งได้เห็นเทพเจ้าแห่งการตรัสรู้ ในบรรดาชื่อที่ทุกคนพูดขึ้นมาชื่อที่ข้ามโขงบอกถือว่าเพราะและความหมายดีที่สุด ปานมณฑากับพุดตานรีบตบมือให้อย่างเห็นด้วยและแม้แต่คนเป็นแม่อย่างเพลงพิณก็ยังรู้สึกชอบชื่อนี้

“อ่ะ พ่อซื้อสองชื่อนี้” ผบ.คเชนทร์ชอบชื่อที่ข้ามโขงตั้งก่อนจะหันมาทางผู้เป็นพ่อของหลานแฝด “แล้วมึงจะซื้อสองชื่อนี้มั้ย”

ผู้กองกวินทร์ทำแก้มป่องหน้ามุ่ยอย่างขัดใจ ท่าทางขัดใจของเขามันเหมือนกับท่าขัดใจที่น้องชมพูชอบทำบ่อยๆ

“แต่น่านน้ำกับน่านฟ้ามันไม่ใช่ชื่อของสัตว์ทะเลนี่ครับ ผมก็ยังอยากได้ชื่อน้องพะยูนกับน้องแมวน้ำอยู่ดี ผมไม่ซื้อ!”

“มึงไม่ซื้อก็ไม่ต้องซื้อเดี๋ยวกูซื้อเอง จ่ายเอง จบมั้ย!”

“น้องเพลง น้องเพลงดูสิคะคุณพ่อจะมาตั้งชื่อให้ลูกจ๋าแล้ว คุณพ่อแย่งพี่ตั้งชื่อให้ลูกจ๋า ไอ้ข้ามโขงก็เหมือนกันน้องเพลงบอกคุณพ่อกับข้ามโขงไปสิคะว่าน้องเพลงจะให้ลูกจ๋าของเราชื่อน้องพะยูนกับน้องแมวน้ำ” เมื่อพ่อตาขัดใจผู้กองกวินทร์ก็หันมาฟ้องเพลงพิณทันที ตอนน้องชมพูกับน้องโมกคลอดเขาก็อดตั้งชื่อให้หลานเพราะแก้วเจ้าจอมกับสารวัตรพนาเป็นคนตั้งชื่อให้ลูกเอง ทีนี้เขาอุตส่าห์มีลูกเองแล้วเขาก็อยากจะตั้งชื่อให้ลูกของเขาบ้าง น้องพะยูนกับน้องแมวน้ำมันไม่น่ารักตรงไหน

“โธ่ น้องเพลงแค่ท้องได้เดือนกว่าๆ เองนะคะ น้องเพลงว่าเรื่องตั้งชื่อให้ลูกจ๋าเดี๋ยวพวกเราทุกคนค่อยๆ คิดไปก่อนก็แล้วกัน อีกตั้งหลายเดือนกว่าลูกจ๋าจะคลอดอีกอย่างก็ยังไม่รู้เลยค่ะว่าลูกจ๋าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง น้องเพลงว่าเรายังมีเวลาอีกเยอะนะคะไม่แน่เดี๋ยวพี่เรนเจอร์อาจจะได้ชื่อใหม่เพิ่มอีกก็ได้”

“ชื่อใหม่ก็มีค่ะ น้องแพลงตอนกับน้องเพรียงทะเล ชื่อขึ้นต้นด้วย พ เหมือนแม่เพลงพิณเลยค่ะแล้วก็เป็นสัตว์ในทะเลอย่างที่พี่ชอบด้วย น้องแพลงตอนกับน้องเพรียงทะเล ลูกของแม่เพลงพิณ”

“กูสงสารหลานกูจริงๆ ที่มีพ่อแบบนี้” ผบ.คเชนทร์ทิ้งตัวลงนั่งลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยจะพูดแล้ว แม้แต่พุดตานก็ได้แต่หัวเราะให้หลานเขยที่ดูขาดๆ ล้นๆ ผู้กองกวินทร์ตอนที่ออกไปทำงานกับผู้กองกวินทร์ตอนอยู่ที่บ้านช่างกันราวกับคนละคน

*****************************************

ไม่รู้จะป่วงฮากับฉากไหนดี ยัยพวงที่เป็นห่วงคุณน้านาวิก พี่เจอร์ที่โทรไปบอกข่าวดีกับทุกคนและชื่อของลูกงูน้อยทั้งสอง

ลูกงูน้อยควรชื่ออะไรดีน้อ ใครจะได้เป็นคนตั้งชื่อกัน

คุณตาคำแสนกรี๊ดลั่นแล้วยัง จะมีหลานตัวจิ๋วแล้ว