7.งานพระธาตุ

               ในพิธีช่วงเช้าจะเป็นการแห่พระอุปคุต ส่วนช่วงบ่ายจะเป็นพิธีการเปิดงานซึ่งกุมาริกาจะเดินทางมาร่วมงานในช่วงบ่ายนี้ ตอนนี้หญิงสาวอยู่ในชุดนางรำแสนสวย เกล้ามวยผมสูงประดับดอกไม้และปิ่นดอกไม้ไหว ใบหน้าหวานแต่งแต้มอย่างสวยงาม เมื่อมองออกไปนอกตัวรถตู้ติดฟิล์มดำก็เห็นผู้คนมาร่วมงานเยอะแยะมากมายจนแทบจะเรียกได้ว่าเบียดเสียดกัน คุณป้าของเธอบอกว่าส่วนหนึ่งทุกคนก็มาร่วมงานและอีกส่วนก็มาเพื่อรอเธอ กุมาริกาเห็นว่านอกจากจะมีเหล่านักท่องเที่ยวที่มาร่วมงานแล้วกองทัพแฟนคลับของเธอก็ยังมากันเยอะอีกด้วย ตอนนี้ที่ลานหน้าวัดพระธาตุพนมถูกจัดเตรียมสำหรับพิธีเปิดงาน มีเต็นท์รับรองผู้ใหญ่แขกบ้านแขกเมืองอย่างเป็นสัดส่วนและลานการแสดงที่ได้มีการปูเสื่อเอาไว้เพื่อรองรับเหล่านางรำนับร้อยชีวิต เสียงพิธีกรประกาศแว่วเข้ามาถึงในรถตู้เมื่อทางทีมงานส่งสัญญาณว่าเธอเดินทางมาถึงแล้ว แม้จะผ่านงานแสดงและอยู่ต่อหน้าผู้คนมามากมายแต่ครั้งนี้กุมาริกาก็อดตื่นเต้นไม่ได้เพราะว่านี่คืองานแรกที่เธอจะมารำทั้งๆ ที่ชีวิตนี้เธอรำไม่เป็นเลย แต่ก็พยายามฝึกซ้อมจนครูที่มาสอนให้คะแนนผ่านสำหรับเธอ

               ทันทีที่ประตูรถตู้ของเธอเปิดออกเหล่าแฟนคลับก็พากันเสียงเสียงกรี๊ดต้อนรับ ทุกสายตาในบริเวณนี้หันมาจับจ้องเธอเป็นตาเดียวพร้อมกับยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพ แต่ถึงจะตื่นเต้นอย่างไรแต่ด้วยความเป็นนักแสดงมืออาชีพและดีใจที่มีผู้คนมาต้อนรับมากมายอย่างอบอุ่นกุมาริกาก็รีบยกมือขึ้นไหว้ทุกคน โบกมืออย่างน่ารักราวกับนางงามให้แฟนคลับและผู้คนที่มารอรับก่อนที่จะมีเจ้าหน้าที่หญิงที่เป็นทีมงานของผู้จัดงานในครั้งนี้มาเชิญเธอไปยังเต็นท์รับรองเต็นท์เดียวกับท่านผู้ว่าราชการจังหวัดและแขกผู้ใหญ่อีกหลายๆ ท่าน ส่วนป้ามอลลี่ของเธอนั้นแยกไปอีกทางแต่ก็ยังคอยดูแลเธออยู่ห่างๆ กุมาริกายกมือขึ้นไหว้ทุกๆ คนที่เดินผ่าน ยิ้มแย้มและทักทายอย่างเป็นกันเองให้ทุกๆ คนได้ประทับใจไปตลอดทาง ระหว่างที่เดินไปยังเต็นท์รับรองก็มีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบทหารลายพลางติดอาร์มแขนธงราชนาวีเข้ามาทำหน้าที่ประดุจบอดี้การ์ดคอยกันไม่ให้ผู้ที่มาร่วมงานได้เข้าใกล้ตัวเธอมากจนเกินไป กุมาริกาผิดหวังเล็กน้อยที่นายทหารสามนายที่มาคอยเป็นการ์ดให้ไม่ใช่คนที่เธอรู้จัก

               เสียงพิธีกรในงานยังคงกล่าวต้อนรับเธออยู่ จนเมื่อเธอเดินเข้าไปในเต็นท์รับรองของแขกผู้ใหญ่แล้วก็มีเสียงตบมือต้อนรับเธออย่างเนืองแน่น กุมาริกาหมุนกายไหว้รอบทิศอีกครั้งก่อนจะหันมาไหว้ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดและคุณนายของท่าน ซึ่งทุกคนล้วนแต่งการด้วยชุดขาว บ้างก็แต่งเครื่องแบบข้าราชการสีขาว พอเข้าไปทักทายไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่แล้วกุมาริการที่มาในฐานะแขกคนสำคัญก็ถูกเชิญให้มานั่งที่ชุดโซฟาข้างๆ โซฟาของ ผบ.คเชนทร์และภรรยา

               โอ้โห ยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งสวยหล่อแฮะ เธอมอง ผบ.คเชนทร์และปานมณฑาอย่างสำรวจ พอทั้งสองคนหันมายิ้มให้เธอก็รีบยกมือขึ้นไหว้

               “ตัวจริงนี่สวยกว่าในทีวีอีกแน่ะ คุณแม่ของฉันเป็นแฟนคลับของคุณน้ำเมยค่ะ ตามดูละครทุกเรื่องเลย” ปานมณฑาหันมาทักทายหญิงสาวรุ่นลูก

               “ทราบมาว่าคุณน้าคือครูเพลงที่มาทำเพลงให้ละครของน้ำเมย ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ เพลงของคุณน้าเพราะมากๆ เลยค่ะ”

               “ยินดีจ้ะ” ปานมณฑายิ้มบอกแล้วจึงหันไปกอดแขนสามีเอาไว้ตามเดิม ดูกระหนุงกระหนิงกันอย่างกับคู่รักหนุ่มสาวข้าวใหม่ปลามันงั้นแหละ กุมาริกาคิดแล้วสายตาของเธอก็หันมาเห็นใครคนหนึ่งเข้า...

               “คุณลุง!!!” เธอเผลอเรียกเขาออกมาเมื่อเห็นนายทหารแต่งเครื่องแบบทหารเรือสีขาวอย่างเต็มยศ ติดเครื่องหมายรบมาจนเต็มหน้าอกที่ป้ายชื่อตรงอกเสื้อของเขา...กวินทร์ สุวรรณเวช...คุณลุง ในที่สุดเธอก็ได้เจอคุณลุงแล้ว

               นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ต่อหน้าคนเยอะๆ และตรงนี้ก็มีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่กุมาริกาคงโผเข้าไปกอดเขาแล้ว เขาหันมายิ้มบางๆ ให้เธอแล้วก็ทำเสมองไปทางอื่น วันนี้เขาแต่งเครื่องแบบทหารเรือสีขาวได้เท่มากๆ สูง ล่ำ หล่อ ยามนั่งก็หลังตรงแด่วดูดีไปทุกอิริยาบถเลยนี่แหละคุณลุงของเธอ ตาแฝดพี่นั่นประจำการอยู่ที่แม่สอดคนละฟากของประเทศคงไม่มาโผล่หัวกวนประสาทเธอที่นี่หรอก

               “คุณน้ำเมยรู้จักผู้กองกวินทร์ด้วยหรอคะ” ปานมณฑาสังเกตเห็นว่ากุมาริกาเอาแต่มองหลานชายของตนก็เกิดสงสัย หรือเจ้าเด็กนี่มันจะเคยคั่วดาราสาวคนนี้มาก่อน

               “ผมไม่รู้จักเขานะครับคุณอา” ผู้กองหนุ่มรีบปฏิเสธทันควันแล้วพยายามหลบสายตาของกุมาริกา กลัวว่าเธอจะบอกกับคนอื่นว่าเธอรู้จักเขา เขารู้ว่าเธอจะมาร่วมงานแต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะได้มานั่งใกล้ๆ กับเขาแบบนี้

               “ค่ะ ไม่รู้จัก” หนอย...กุมาริกาได้แต่มองเขาอย่างเอาเรื่อง ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าครูเพลงพิณคนที่ว่าน่ะก็คือยัยเพลงพิณคนที่ตาแฝดคนพี่เคยเอามาอวยให้เธอฟัง ที่เขาไม่กล้ายอมรับว่ารู้จักกับเธอก็เพราะว่าตอนนี้กำลังอยู่ต่อหน้าพ่อตาและแม่ยายล่ะสิท่า เดี๋ยวเลิกงานแล้วได้มีคุยกันยาวแน่ๆ

               “อ๋อ งั้นฉันแนะนำให้รู้จักนะคะ” ปานมณฑาก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรบอก “นี่ผู้กองกวินทร์ค่ะ เรียกผู้กองเรนเจอร์ก็ได้เขาเป็นทหารเรืออยู่ที่สถานีเรือนครพนม วันนี้รับหน้าที่เป็นผู้ติดตามเจ้านายค่ะ” ปานมณฑาพยักหน้ามาทางสามีของตัวเองเพื่อบอกให้รู้ว่าผู้กองกนุ่มติดตามสามีของตนมา นอกจากนี้ก็ยังมีทหารหน่วย นรข. จากสถานีเรือธาตุพนม สถานีเรือนครพนมแล้วก็สถานีอื่นๆ ในนครพนมมาช่วยงานในครั้งนี้ด้วยซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่ทหารหน่วย นรข. จะเข้ามาช่วยงานที่วัดเป็นประจำตามเทศกาลต่างๆ เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนและผูกไมตรีระหว่างชุมชนกับส่วนราชการ

               “ผู้กองกวินทร์แน่ๆ ใช่มั้ยคะ เหมือนน้ำเมยจะเคยเจอคนหน้าตาแบบนี้ค่ะ” เอาให้ชัวร์ว่านี่คือแฝดพี่หรือแฝดน้อง

               ผบ.คเชนทร์ที่ได้ยินแบบนี้และเห็นว่ากุมาริกาเอาแต่จ้องหลานชายของตนก็หันมามองตาม แต่...ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดแปลก แววตาและท่าทีของไอ้หมอนี่ยังดูกะล่อน ดูทะเล้นอยู่เหมือนเดิม ก่อนหน้านี้เขายังเห็นมันแอบเหล่สาวๆ ในขบวนแห่ของนักศึกษาอยู่เลย ไอ้แววตาแบบนี้น่ะมีอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละ

               “ใช่ครับ นี่แหละผู้กองกวินทร์ ผู้กองกวินทร์ยันไส้ติ่ง” เขาเห็นมันมาตั้งแต่เกิดทำไมเขาจะจำมันไม่ได้ ที่เขาเลือกให้มันติดตามมาที่งานด้วยเนี่ยก็เพราะกันไม่ให้มันไปป้วนเปี้ยนอยู่กับลูกสาวของเขา ตอนนี้น้องเพลงพิณของเขากำลังเตรียมตัวรำอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ เขาไม่อยากให้แมวไปเฝ้าปลาย่างก็เลยลากมันมาด้วย

               เมื่อ ผบ.คเชนทร์ยืนยันอย่างหนักแน่นกุมาริกาก็ค่อยมั่นใจมากขึ้นและจ้องจิกผู้กองหนุ่ม ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันนี้ต้องมีเคลียร์!!!

               “ก็ไม่แน่นะครับคุณอา ผมอาจจะเป็นพี่ซีลก็ได้ เราสองคนหล่อเหมือนกัน”

               “ยิ่งมึงพูดแบบนี้กูยิ่งมั่นใจว่ามึงคือเรนเจอร์ ตอนนี้ซีลอยู่ที่แม่สอดกูเพิ่งโทรไปถามเรื่องงานอยู่เมื่อเช้านี้”

               “ก็คุณอาปลื้มพี่ซีลไม่ใช่หรอ งั้นก็เรียกผมว่าซีลก็ได้นะครับไหนๆ ก็หน้าเหมือนกันแล้ว”

               “หน้าเหมือนแต่นิสัยไม่เหมือน ซีลเขาไม่กะล่อนแบบมึงหรอก” ผู้กองหนุ่มแอบขำอย่างทะเล้นแล้วไม่เถียง ผบ.คเชนทร์อีกโดยมีกุมาริกานั่งมอง ใช่แล้ว...ท่าน ผบ.พูดถูก หน้าเหมือนแต่นิสัยไม่เหมือน คุณลุงของเธอออกจะน่ารักใจดี ไม่เหมือนตาแฝดพี่หน้าดุนั่น เชอะ! ไหนล่ะบอกว่าจะมาขัดขวางความรักของเธอ จ้างให้ก็ไม่มีปัญญามาหรอกเพราะท่าน ผบ.ก็บอกอยู่ว่าเขายังอยู่ที่แม่สอด

               “ผู้กองคะ” เธอทำท่าจะยื่นมือไปสะกิดเขา แต่ผู้กองหนุ่มก็รีบขยับหนีในทันที

               “อย่ามาแตะเนื้อต้องตัวผมนะเดี๋ยวผมศีลขาด วันนี้งานบุญผมถือศีลแปดนะจะบอกให้ อพรัหมะจริยาน่ะรู้จักมั้ย”

               “ห๋า...” สภาพตอนนี้เหมือนกับตอนที่เธอไปเจอเขาที่บ้านเลย ตอนที่เขาเมาแล้วไปแย่งแตงโมหลานกิน

               “ชริ!” ไม่ยอมให้เธอแตะตัวไม่พอยังมาทำเชิดหน้าใส่เธออีก กลัวพ่อตากับแม่ยายจะจับได้นักหรอว่ารู้จักกันกับเธอ ตาทึ่ม!

               เมื่อถึงเวลาเริ่มเปิดงานท่านผู้ว่าราชการจังหวัด ผบ.คเชนทร์และข้าราชการผู้ใหญ่อีกหลายคนก็ได้เข้ามาถวายเครื่องสักการะในพิธีก่อนโดยมีกุมาริกา ซูเปอร์สตาร์ชื่อดังเป็นแขกรับเชิญให้ร่วมพิธีเปิดนี้ งานดูคึกคักมากๆ เมื่อมีดาราสาวมาร่วมพิธี ด้วยมอลลี่สอนงานให้ก่อนมาร่วมพิธีกุมาริกาจึงเข้าใจในขนบธรรมเนียมและสามารถเข้าร่วมพิธีอย่างคล่องแคล่วรู้งานเสียทุกอย่างจนหลายๆ คนได้แต่มองอย่างเอ็นดูและชื่นชมในความใส่ใจและให้ใจของดาราสาวคนดัง ต่อจากนั้นผู้ว่าราชการจังหวัดก็ขึ้นกล่าวเปิดงานและกล่าวคำบูชาไหว้พระธาตุพนมในฐานะของพ่อเมือง

               หลังจากพิธีเปิดก็จะเป็นการแสดงชุดรำบูชาพระธาตุพนมซึ่งมีทั้งหมด 7 ชุดการแสดงจากชนเผ่าต่างๆ ในจังหวัดนครพนม ชุดการแสดงแรกคือรำตำนานพระธาตุพนมที่กุมาริกาจะมาร่วมรำ รำศรีโคตรบูรณ์ รำภูไท รำหางนกยูง รำไทญ้อ รำขันหมากเบ็ง และรำเซิ้งอีสาน ทันทีที่เริ่มการแสดงชุดแรกทุกคนต่างก็ให้ความสนใจกันเป็นอย่างมากเมื่อคนที่ออกมานำรำคือกุมาริกา ที่หญิงสาวในชุดพื้นเมืองตั้งวงอย่างสวยขณะเดินนำออกมาที่ลานการแสดงซึ่งมีการปูเสื่อเอาไว้รองรับนักแสดงนางรำนับร้อย ความสวยและท่วงท่าการรำของหญิงสาวทำให้กองทัพแฟนคลับทั้งกรี๊ดและตบมือให้ ภูมิอกภูมิใจในตัวดาราขวัญใจของตัวเอง ผู้คนที่มาร่วมงานก็พากันชื่นชมหญิงสาวจนมอลลี่ที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวได้แต่ปลื้มอกปลื้มใจในตัวหลานสาวจนต้องไลฟ์สดไปให้น้ำอิงผู้เป็นแม่ของกุมาริกาได้ชื่นชมความสามารถของลูกสาว

               “รำสวยจังเลยนะคะ” ปานมณฑาหันมาพูดกับสามีและคุณนายของท่านผู้ว่าขณะดูกุมาริการำอยู่ด้านหน้านางรำอีกแปดสิบคน ถึงจะไม่ได้รำสวยอย่างนางรำมืออาชีพ แต่ถ้าสำหรับผู้ที่เพิ่งหัดรำเป็นครั้งแรกตามที่กุมาริกาได้บอกกับตนเมื่อก่อนหน้านี้นี่ถือว่ารำได้สวยและเก่งมากๆ แล้ว

               “ก็เขาเป็นนักแสดงนี่ นักแสดงเขาก็เก่งการแสดงหลายๆ อย่างแหละ” ผบ.คเชนทร์ไม่ได้สนใจดูการแสดงตรงหน้าเท่าไหร่เพราะเขากำลังจ้องหน้าหลานชายที่ติดตามมาอยู่ ดูๆๆ ดูมันสิ มันมองนางรำซะตาพราวแล้วยังแอบถ่ายรูปเขาด้วย ไอ้เด็กหัวงูเอ้ย มาเกี้ยวลูกสาวเขาแต่ก็ยังมีโชว์หัวงูต่อหน้าเขาอีก

               “พญานาคบนหัวออกมาแผ่พังพานแล้ว เก็บๆ อาการเอาไว้หน่อยเดี๋ยวใครเขาจะหาว่าทหารเรือน่ะเจ้าชู้”

“ผมไม่ได้ตายด้านนะครับคุณอา เจอคนสวยก็ต้องมองกันบ้าง”

“เพราะงี้แหละถึงไม่มีใครอยากได้เป็นลูกเขย”

“คิกๆๆ” ผู้กองหนุ่มหัวเราะอย่างทะเล้นอีกจนท่านผู้ว่าที่นั่งอยู่ใกล้ๆ กันหันมามองตาม

“เออ...ก็ไม่ขนาดนั้นนะครับท่าน ผบ. ถ้าเป็นหลานชายของท่านนายพลปภพผมยินดีรับเป็นเขยนะครับ” ลูกหลานคนดังใครบ้างจะไม่อยากเกี่ยวดอง ดูสิ หน้าตาออกจะหล่อเหลา แต่งเครื่องแบบทหารเรือก็สง่างาม หน้าที่การงานก็ดีอีกแล้วก็ยังเป็นโสดด้วย นี่ถ้าลูกสาวของตนไม่ติดเรียนอยู่ที่ต่างประเทศก็ว่าจะให้มารู้จักกันอยู่

               การแสดงของกุมาริกาจบลงท่ามกลางเสียงชื่นชมของทุกคนในงาน และหญิงสาวยังหัดพูดทักทายกับทุกคนในงานเป็นภาษาอีสานอีกงานนี้เลยได้ใจทุกคนไปไม่น้อย นักข่าวที่มาทำข่าวก็กดชัตเตอร์รัวๆ ไม่ว่าหญิงสาวจะขยับกายไปทางไหน ท่านผู้ว่าก็ชมแล้วชมอีกและขอบคุณเธอนักที่มาร่วมสร้างสีสันให้กับงานแล้วยังดึงดูดให้ผู้คนมาร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก คาดว่าตลอด 9 วัน 9 คืนนี้เศรษฐกิจเมืองนครพนมคงจะคึกคักมากขึ้น

               “เห็นมั้ยพี่เชนทร์ ป่านบอกแล้วว่าน่าจะให้น้องเพลงเข้าวงการบ้าง ลูกของป่านทั้งสวยทั้งน่ารัก ความสามารถก็ดี ถ้าน้องเพลงของป่านได้เข้าวงการรับรองเลยว่าดังไม่แพ้คุณน้ำเมยเขาหรอก” ปานมณฑาเขย่าแขนสามียิกๆ ด้วยอยากจะให้ลูกสาวได้เป็นขวัญใจของทุกๆ คนแบบนี้บ้างเมื่อกุมาริกากำลังเดินกลับมาที่เต็นท์รับรอง

               “ไม่เอา ให้อยู่ทอผ้ากับคุณยายนั่นแหละดีแล้วพี่หวง น้องเพลงเขาเก็บเนื้อเก็บตัวจะตาย เขาไปทำงานที่ต้องพบเจอผู้คนมากๆ ไม่ได้หรอก”

               “โธ่” ปานมณฑาทำหน้างอน อย่าว่าแต่เป็นดาราเลย แค่เธอจะดันลูกไปประกวดนางงามเขาก็ยังไม่อนุญาต มีแค่เวทีระดับจังหวัดเท่านั้นที่เขายอม ปานมณฑาหันมายิ้มให้กุมาริกาเมื่อหญิงสาวกลับมานั่งที่เดิมหลังจากรำเสร็จแล้วมีเจ้าหน้าที่ผู้หญิงเอากระดาษซับหน้ามาให้ เอาน้ำมาเสิร์ฟดูแลเป็นอย่างดี ปานมณฑาอยากจะให้น้องเพลงพิณของตนได้เป็นดาราดังแบบนี้บ้าง

               ต่อจากชุดการแสดงแรกรำตำนานพระธาตุพนมแล้วก็เป็นการแสดงรำศรีโคตรบูรจากอำเภอปลาปากและอำเภอศรีสงครามด้วยในสมัยก่อนจังหวัดนครพนมเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรศรีโคตบูรมาก่อน และพอมาถึงการแสดงชุดที่ 3 รำภูไท หรือการรำภูไทเรณูนครจากอำเภอเรณูนครและอำเภอบ้านแพง ทั้ง ผบ.คเชนทร์และปานมณฑาก็จดจ่ออยู่ที่การแสดงชุดนี้มากเพราะเพลงพิณ ลูกสาวสุดรักสุดหวงได้มาร่วมรำเป็นคู่รำเอกในการแสดงชุดนี้ การรำภูไทเป็นการรำประกอบลายเพลงลมพัดพร้าวที่บรรเลงจากวงดนตรีพื้นบ้านอีสาน ทันทีที่เสียงพิณบรรเลงอย่างเพราะพริ้งปานมณฑาก็รีบสะกิดให้สามีดูที่ซุ้มวงดนตรีเมื่อตอนนี้ข้ามโขงได้เข้ามาร่วมดีดพิณและมีเพลงรักยืนเป่าแคนอยู่ข้างๆ พี่ชายพร้อมกับโยกกายส่ายควงหมุนเอวอย่างเซ็กซี่ตามแบบฉบับของผู้บ่าวหมอแคนแดนอีสาน ความเอวพลิ้วของหนุ่มหมอแคนเรียกเสียงกรี๊ดจากบรรดาสาวๆ ไปได้ไม่น้อย

               “เจ้าเด็กพวกนี้” ผบ.คเชนทร์ว่ายิ้มๆ อย่างเอ็นดูในลูกชายทั้งสอง จะมาร่วมเล่นดนตรีในชุดการแสดงเดียวกับน้องก็ไม่บอกเขาก่อน เซอร์ไพรส์มากๆ เลยนะเนี่ย แล้วดูเพลงรักสิ มีการเอาหน้ากากมาปิดใบหน้าครึ่งบนอำพรางความหล่อเอาไว้อีก นี่ถ้าไม่ปิดเอาไว้สาวๆ ได้กรี๊ดกันคอแตกกว่านี้แน่ๆ เจ้าลูกชายคนนี้ของเขามันเกิดมาหล่อ หล่อกว่าพ่อของมันอีก

               “นั่นลูกชายของ ผบ.นี่ครับ” ท่านผู้ว่าหันมาพูดกับหัวหน้าคเชนทร์ ด้วยต้องติดต่องานกันเป็นประจำและข้ามโขงกับเพลงรักเคยติดตามผู้เป็นพ่อไปบ่อยๆ ท่านเลยพอจำหน้าทั้งสองคนพี่น้องได้

               “สมกับเป็นลูกชายของครูเพลงชื่อดังอย่างครูป่านเลยนะคะ” แม้แต่คุณนายท่านผู้ว่าก็ยังชม น่าเสียดายที่ผู้หมวดหนุ่มน้อยเพลงรักเอาหน้ากากมาอำพรางใบหน้าเอาไว้ เลยอดเห็นหน้าหล่อๆ กระชากทรวงของผู้หมวดหนุ่ม

               ในระหว่างที่ผู้ใหญ่กำลังชื่นชมหนุ่มๆ ที่เล่นดนตรีอยู่นั้น กุมาริกาที่นั่งดูการแสดงอยู่ด้วยกันก็เห็นผู้กองรูปหล่อแถวนี้เริ่มอยู่ไม่สุขแล้ว เขาเอาแต่มองมาทาง ผบ.คเชนทร์อย่างกล้าๆ กลัวๆ เหมือนคนมีความผิดติดหลัง ยิ่งเป็นตอนที่นักแสดงการรำภูไทเริ่มเดินเข้าสู่ลานแสดงเขาก็ยิ่งดูกระสับกระส่าย

               การรำภูไทเป็นการฟ้อนที่เป็นเอกลักษณ์ของเผ่าภูไทเรณูนคร ผู้รำจะรำเป็นคู่ชายหญิงในจังหวะที่สนุกสนาน แสดงให้เห็นถึงการหยอกล้อของหนุ่มสาวที่ออกมารำ โดยจะรำเป็นวงกลมแล้วแต่ละคู่ก็จะผลัดกันออกมาโชว์สเต็ปการร่ายรำกลางวง เพลงพิณแต่งการด้วยชุดนางรำประจำเผ่าภูไท นุ่งผ้าซิ่นและเสื้อแขนกระบอกสีน้ำเงินขลิบแดงติดกระดุมเงิน มีสไบสีขาวพาดไหล่ซ้ายแล้วติดด้วยเข็มกลัดดอกไม้สีแดง เครื่องประดับทำมาจากทองแท้ตามที่ปานมณฑาจัดหามาให้ลูกสาวได้สวมใส่เพื่อให้ลูกสาวของตนดูสวยโดดเด่น ผมยาวๆ เกล้าเป็นมวยสวยประดับดอกไม้สีขาวและมีปิ่นพญานาคปัก ความสวยหวานของนางรำเป็นที่สะกดตาสะกดใจผู้คนในงานราวกับมีมนต์วิเศษร่ายให้ผู้คนลุ่มหลง ยิ่งคู่รำของเพลงพิณเป็นคู่เอกก็ยิ่งดูโดดเด่น หญิงสาวร่ายรำด้วยความเขินอายเมื่อเผลอหันมาสบสายตากับคู่รำของตัวเอง

               “พี่เรนเจอร์” เธอแอบดุเขาเมื่อเขาขยับเข้ามารำใกล้เธอมากจนเกินไป

               ผู้กองกวินทร์ฉีกยิ้มหวานอย่างทะเล้นขณะเข้ามารำหยอกล้อสาวน้อยในดวงใจของตัวเอง ตั้งแต่ที่รู้ว่าเพลงพิณจะมารำภูไทเขาก็รีบติดต่อไปหาอาร์ตี้ คู่รำคู่ขวัญของเธอเพื่อติดสินบนให้อาร์ตี้สอนเขารำภูไทแล้วให้เขาเข้ามาร่วมรำคู่กับเพลงพิณแทน อาร์ตี้ที่ปลื้มเขาอยู่แล้วก็ไม่อยากขัดศรัทธาทำให้ตอนนี้เขาได้เข้ามาร่วมรำกับทุกๆ คนและยังได้รำคู่กับน้องเพลงพิณคนสวยของเขาด้วย

               “ใกล้เกินไปแล้วค่ะ” เธอรีบเตือนอีกเมื่อผู้กองจอมทะเล้นรำเกี้ยวเธอจนใกล้ชิดทั้งๆ ที่เธอก็เคยเล่าให้เขาฟังแล้วว่าการรำภูไท ฝ่ายชายห้ามต้องกายของฝ่ายหญิงเด็ดขาด

               การร่ายรำของหนุ่มสาวที่เป็นคู่รำเอกของงานทำให้ ผบ.คเชนทร์เกิดหัวร้อนขึ้นมาในทันที ถ้าไม่เกรงใจท่านผู้ว่าและทุกคนในงานนะพ่อจะเข้าไปกระทืบคนกลางลานการแสดงแล้ว ดูๆๆ ดูมันทำ ทำไมมันต้องยื่นหน้าเข้าไปเหมือนจะหอมแก้มลูกสาวเขา วงแขนการตั้งวงของมันก็แทบจะโอบลูกสาวเอาอยู่แล้ว คู่อื่นเขาไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนะ

               “หนอย...มึง มึง ไอ้เรนเจอร์!” เขาขบกรามแน่นอย่างเจ็บแค้นที่ถูกต้มจนเปื่อย สายตาอันแสนดุหันมาจ้องผู้กองหนุ่มที่ติดตามเขามาตั้งแต่แรกอย่างเอาเรื่องสลับกับไอ้แฝดอีกคนที่ตอนนี้กำลังรำเกี้ยวลูกสาวของเขาอยู่ต่อหน้าคนทั้งจังหวัด มันช่างกล้า หนอย...ช่างกล้ามาเปรี้ยวตีนเขาต่อหน้าคนทั้งจังหวัด ไอ้แฝดเวรตะไลบรรลัยจักร!!!

               “มึง!!! มึงกล้าหลอกอาหรอ ซีล!”

               ผู้กองกรินทร์ในชุดเครื่องแบบทหารเรือของน้องชายถึงกับสะดุ้งเฮือก ไม่คิดว่าผู้เป็นอาจะโกรธได้หนักขนาดนี้ เขาว่าจะแกล้งขอตัวไปเข้าห้องน้ำหน่อยแต่ก็ไม่ทันแล้วเมื่อตอนนี้ความแตกเสียก่อน

               “ผม...ผม...”

               “เป็นทหารพรานแล้วมาแต่งชุดทหารเรือทำไม” มือแกร่งแทบจะยื่นไปกระชากคอเสื้อของหลานอยู่แล้วแต่ก็ถูกปานมณฑารีบปรามเอาไว้เมื่อตอนนี้ท่านผู้ว่ากับคุณนายของท่านหันมามอง แม้แต่กุมาริกาก็ด้วย เธอเองก็ได้แต่มองผู้กองหนุ่มอย่างอึ้งๆ สับสนไปหมดแล้วตอนนี้ เธอมองชายที่อยู่ในชุดเครื่องแบบทหารเรือสีขาวทีและชายคนที่รำเกี้ยวสาวอย่างเปรี้ยวตีนที พวกเขา...แฝด...

               “อ้าวทำไมผู้กองกับคนที่รำคนนั้นถึงหน้าตาเหมือนกันแบบนี้ล่ะ”

               “เป็นแฝดกันน่ะค่ะ” ปามณฑายิ้มเจื่อนๆ ตอบท่านผู้ว่าก่อนจะปรับสีหน้าอย่างเอาเรื่องเมื่อหันมามองทางหลานชาย ไอ้เด็กพวกนี้บังอาจสลับตัวกันมาหลอกเธออย่างนั้นหรอ!

               “คุณคือแฝดพี่อย่างนั้นหรอ” ด้วยความสงสัยอย่างสุดๆ กุมาริกาก็หันมาถามอีกคนเบาๆ เพื่อไม่ให้ท่านผู้ว่ากับคุณนายของท่านได้ยิน เธอจ้องเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาจริงๆ เขาไม่เพียงแค่สวมลอยสลับตัวกันแต่พวกเขาก็ยังปลอมลักษณะท่าทางของอีกฝ่ายได้ด้วย ถึงว่าสิเธอไม่เคยเห็นตาแฝดพี่ทำตัวทะเล้นแบบนี้ก็เลยเชื่อเขาสนิทใจว่าเขาคือคุณลุงของเธอ เธอชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วสิว่าพวกเขาเป็นใครกันแน่แล้วใครกันแน่ที่อยู่กับเธอในวันนั้น กุมาริกาไม่รอให้ผู้กองกรินทร์ได้เฉลยคำตอบ เธอเบื้อนหน้าหนีจากเขาในทันทีเมื่อคิดว่าต่อให้เขายอมรับออกมาว่าเขาเป็นใครกันแน่แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะพูดจริงมั้ย เธอไม่เคยแยกพวกเขาออกเลย แม้แต่ท่าน ผบ.กับปานมณฑาที่ดูสนิทสนมกับสองแฝดคู่นี้ก็ยังแยกพวกเขาไม่ออกเหมือนกัน

               เห็นกุมาริกาผินหน้าหนีแล้วทำเมินใส่ผู้กองกรินทร์ก็เริ่มรู้สึกผิด เหตุที่เขาต้องมานครพนมก็เพื่อร่วมประชุมเรื่องงานกับทีม ซึ่งเป็นช่วงที่มีงานนมัสการพระธาตุพนมพอดีผู้กองกวินทร์ก็เลยมาขอให้เขาช่วยสวมรอยสลับตัวมาในวันนี้เพื่อที่ผู้กองกวินทร์จะได้แอบออกไปรำเกี้ยวน้องเพลงพิณภายในงาน อีกทั้งยังขอให้เขามารอเคลียร์กับกุมาริกาหากว่าวันนี้เธอมาก่อเรื่องอะไรเข้า พวกเขารู้ดีเรื่องที่พวกเขาหน้าตาเหมือนกันราวกับเป็นคนๆ เดียวกันแบบนี้ นอกจากคนในครอบครัวก็ไม่มีใครแยกพวกเขาได้อีก ขนาด ผบ.คเชนทร์กับปานมณฑาที่เห็นพวกเขามาตั้งแต่ตอนเป็นทารกน้อย เคยได้เลี้ยงได้อุ้มชูก็ยังแยกพวกเขาไม่ได้แล้วกุมาริกาจะแยกพวกเขาไม่ได้ก็ไม่แปลกหรอก อย่างเพื่อนฝูงหรือแม้แต่สมาชิกในทีมซีลก็ยังแยกพวกเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ซ้ำพวกเขายังหัดเลียนแบบบุคลิกของอีกฝ่ายได้อย่างแนบเนียนอีก เขากับน้องชายภูมิใจและดีใจที่เกิดมาเหมือนกันเสียขนาดนี้ พวกเขารักกันมากและพร้อมที่ออกตัวช่วยเหลือกันในทุกๆ เรื่อง เมื่อก่อนตอนที่ผู้กองกวินทร์ยังควงสาวไปทั่วจนมีสาวบุกมาตบหน้าเขาถึงบ้านเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นผู้กองกวินทร์ แม้เขาจะฉุนไปบ้างแต่ลึกๆ ก็ยังดีใจในความหน้าเหมือนของกันและกัน เพิ่งจะมีครั้งนี้นี่แหละที่เขาคิดว่าความหน้าเหมือนเริ่มจะมีข้อเสียแล้ว

               ฝ่ายผู้กองกวินทร์ก็ยังไม่รู้ว่าหายนะใกล้จะเยือนแล้ว เขายังคงมีความสุขอยู่กับการได้รำเกี้ยวน้องเพลงพิณคนสวยของเขา เขารู้แหละว่าการรำห้ามโดนเนื้อตัวกันเพราะชาวภูไทนับถือผีบ้านผีเมือง ถ้าเขาผิดผีก็จะต้องมีการปรับไหมตามจารีตประเพณี แต่...มาคิดๆ ดูก็อยากจะผิดผีอยู่เหมือนกันนะเนี่ย เขายินดีรับผิดชอบมากๆ

               “พี่เรนเจอร์”

               “อย่ามาโดนตัวพี่นะครับ” เขารีบบอกเมื่อเขาเกี้ยวสาวใกล้เกินไปน้องเพลงพิณก็เลยทำท่าจะตี ซึ่งพอเขาเตือนแบบนี้เธอก็รำต่ออย่างทำอะไรไม่ได้ ได้แต่บอกตัวเองว่านี่เป็นการแสดงเท่านั้น

               จนเมื่อถึงจุดไคลแมกซ์ที่คู่รำแต่ละคู่จะผลัดเปลี่ยนกันออกมารำกลางวงกลม คู่รำคู่อื่นๆ จะนั่งลงตบมือไปตามจังหวะเพลง ผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณที่เป็นคู่รำเอกก็จะออกมาร่ายรำด้วยท่ารำภูไทเรณูนครทั้ง 16 ท่า ซึ่งแต่ละท่าฝ่ายชายจะยืนรำด้วยขาเพียงข้างเดียว ถ้ายิ่งยืนด้วยขาข้างเดียวได้นานก็จะถือว่าแข็งแรงและมีเสน่ห์ เป็นการรำหยอกล้อกันของหนุ่มสาวแล้วยังแสดงถึงการเลือกคู่ของหนุ่มสาวในสมัยก่อนด้วย เพลงพิณสามารถรำออกมาได้อย่างสวยงามสมกับเป็นนางรำมืออาชีพที่มีชื่อเสียง การร่ายรำอ่อนช้อย รอยยิ้มหวานๆ แย้มออกมาให้ผู้คนได้หลงใหล ยิ่งได้รำคู่กับพี่ชายคนดีเธอก็ยิ่งมีความสุขและสนุกกับการรำแม้ว่าคู่รำของเธอจะออกแววเจ้าชู้มากแค่ไหนก็เถอะ มันคงเป็นคาแรคเตอร์ติดตัวเขาที่แก้ไม่หายแล้วล่ะ ดวงตาคู่หวานสวยมองสบกับแววตาทะเล้นของพี่ชายคนดีอย่างลึกซึ้ง เอ็นดูในความพยายามที่จะมารำของเขา ถึงท่ารำของเขาจะไม่ได้อ่อนช้อยสวยงามเหมือนกับของอาร์ตี้ผู้ฝึกสอนมาให้ แต่รำได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งมากแล้วโดยเฉพาะการยืนรำขาเดียวเกี้ยวเธอแบบนี้

               “ผู้ชายคนนั้น...ผู้กองกวินทร์หรอคะ” กุมาริกาหันมาถามปานมณฑาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ พอปานมณฑาบอกว่าใช่หญิงสาวก็แทบยิ้มไม่ออกอีกด้วยยังเข้าใจอยู่ว่าคุณลุงของเธอนั้นชื่อกวินทร์ ดูจากที่เขารำเกี้ยวสาวอยู่กลางวงนั้น...เขาดูมีความสุขจังเลย เขาได้รำอยู่กับเพลงพิณ ผู้หญิงคนที่ตาแฝดพี่บอกว่าเป็นแฟนของเขา ในคลิปที่เธอเคยดูว่าสวยมากแล้วแต่ตัวจริงนี่กลับดูสวยยิ่งกว่า นี่หรอ...ผู้หญิงที่ชื่อเพลงพิณคนนั้น พวกเขาเหมือนคู่รักกันจริงๆ สีหน้าแววตาที่มองกันก็ดูออกว่าเป็นมากกว่าคู่รำแน่ๆ ไหนจะโตมาด้วยกันอีก คุณลุงใจร้าย...ถ้ามีคนรักแบบนี้แล้วแล้ววันนั้นจะมาดูพลุกับเธอทำไม...หรือว่าเป็นเธอที่ผิดเอง เธอต่างหากที่ไปจูบเขาก่อน เป็นเธอเองที่อยู่ผิดที่ผิดเวลา

               จนเมื่อการแสดงจบลงผู้กองกวินทร์กับเพลงพิณก็เป็นตัวแทนของชุดการแสดงเข้ามารับรางวัลจากท่านผู้ว่าที่เต็นท์รังรองเหมือนกับชุดการแสดงอื่นๆ ซึ่งมีทั้งเงินรางวัลและโล่ประกาศ

               “รำได้สนุกดีนะครับ ผบ.คเชนทร์ดูจะชอบการแสดงชุดนี้มากแทบจะนั่งไม่ติดที่สงสัยอยากจะออกไปรำด้วย” ท่านผู้ว่าแซวๆ ทั้งสองหนุ่มสาวพลางเหล่มาทาง ผบ.คเชนทร์ที่จ้องผู้กองกวินทร์อย่างจะกินเลือดกินเนื้อและตอนนี้ผู้กองกรินทร์ก็ได้เข้ามานั่งกับพื้นข้างโซฟาของ ผบ.คเชนทร์แล้ว เกิดท่าน ผบ.อยากกระทืบคนขึ้นมาเขาจะได้ห้ามทัน

               “ผมรำสวยมั้ยครับคุณอา อาร์ตี้มันสอนผมมาผมแอบฝึกรำอยู่ที่แพทุกวันเลยนะครับ”

               “เรนเจอร์ หุบปาก” แฝดคนพี่รีบปรามน้องชาย แค่มันไปรำกับลูกสาวเขาเขาก็จะกระทืบมันอยู่แล้ว นี่ยังจะมาถามกวนบาทาอีก

               “ไว้กลับสถานีเรือก่อนเถอะอย่าคิดว่าจะรอด ไหนๆ ก็เกิดมาพร้อมกันแล้วงั้นวันนี้ก็ตายพร้อมกันมันทั้งไอ้แฝดพี่แล้วก็ไอ้แฝดน้องนี่แหละ เตรียมโทรบอกพ่อพวกมึงมางมหาศพในแม่น้ำโขงได้เลย”

               “น้องเพลงดูสิคะคุณพ่อของน้องเพลงดุ๊ดุ คุณพ่อไม่อ่อนโยนเหมือนน้องเพลงเลย” ผู้กองกวินทร์รีบอ้อนน้องเพลงพิณของเขาแล้วยังยื่นมือไปเกาะแขนของสาวน้อยเอาไว้ด้วย

               “อุ๊ย! พี่เผลอโดนตัวน้องเพลงเข้าให้แล้ว ผิดผีๆ แบบนี้ก็ต้องรีบรับผิดชอบสิเนี่ย”

               “ไอ้เรนเจอร์...มึง...มึง...”

               “คุณอาใจเย็นๆ นะครับ” ผู้กองกรินทร์รีบเข้ามาล็อกตัว ผบ.คเชนทร์เอาไว้แล้วทำหน้าดุใส่น้องชายอีกแต่ลึกๆ ในใจก็แอบสนับสนุนน้อง ไอ้หนูของเขามันแน่จริงๆ เว้ย มึงทำได้ดีมากเรนเจอร์ ไว้วันไหนแต่งพี่จะเป็นคนเปิดประตูห้องหอให้มึงเอง

               “มันแค่การแสดงน่ะครับคุณอา” เขาเกลี้ยกล่อมต่อก่อนจะยืดตัวไปกระซิบกับ ผบ.คเชนทร์ “พวกผมก็แค่ลองปลอมตัวสลับตัวกันดู ถ้าหลอกพวกเดียวกันได้ก็หลอกคนอื่นได้เหมือนกันนะครับ”

               “ต่อให้ไม่หลอกอาก็แยกมึงสองคนไม่ออก” นึกแล้วก็เจ็บใจ อุ้มมันมาตั้งแต่เกิดแต่ก็ไม่เคยแยกพวกมันได้ “แฝดบ้าอะไร ไอ้เด็กแฝดนรก!”

               “คุณพ่อคะ...น้องเพลงกับพี่เพลงรักก็เป็นแฝดเหมือนกันนะคะ” สาวน้อยที่เงียบอยู่นานว่าขึ้น คนเป็นพ่อก็เลยรีบดึงลูกสาวให้เข้ามานั่งตรงกลางระหว่างเขากับปานมณฑา

               “ไม่เหมือนหรอกค่ะ น้องเพลงของพ่อไม่ใช่แฝดนรกอย่างพวกมันสองตัว”

               “จิ๊” ทั้งสองแฝดนรกแอบทำเสียงในปากก่อนที่ผู้กองกวินทร์จะออกไปจากเต็นท์เพื่อเอารางวัลไปมอบให้กับทุกๆ คนในชุดการแสดง ส่วนผู้กองกรินทร์ก็อยู่สวมรอยเป็นน้องชายต่อให้จบๆ วันนี้ไป

               “สวัสดีค่ะคุณน้ำเมย” เพลงพิณหันมาทางกุมาริกาบ้างเมื่อเห็นดาราสาวนั่งอยู่เงียบๆ ที่โซฟาตัวข้างๆ มีเหล่าแฟนคลับคอยถือป้ายเชียร์อย่างอบอุ่น “ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ฉันไม่ได้ไปสอนรำให้ ช่วงนั้นฉันติดงานค่ะ แต่วันนี้คุณน้ำเมยก็รำสวยมากเลยนะคะ รำเก่งมากๆ ค่ะ”

               “ขอบคุณค่ะ” แม้อีกฝ่ายจะยิ้มแย้มให้อย่างจริงใจแต่กุมาริกากลับไม่มีอารมณ์ยิ้มตอบเพราะยังเสียใจเรื่องผู้กองกวินทร์อยู่ ดูก็รู้ว่าเขารักผู้หญิงคนนี้มากแค่ไหน เปิดตัวกับพ่อกับแม่แล้วก็คนทั้งจังหวัดเสียขนาดนี้เขาคงไม่เห็นเธออยู่ในสายตาหรอก

               การเปิดงานนมัสการพระธาตุพนมผ่านพ้นไปด้วยดีและนับจากนี้ไปอีก 9 วัน 9 คืนก็จะมีแต่เรื่องดีๆ เกิดขึ้นตลอดงานบุญที่เป็นงานบุญใหญ่ของชาวอีสาน ผบ.คเชนทร์กับปานมณฑากลับสถานีเรือไปแล้วพร้อมกับเพลงรัก แต่เพลงพิณยังไม่ได้กลับเมื่อสาวน้อยอยากจะอยู่เที่ยวงานพระธาตุต่อข้ามโขงจึงอาสาอยู่เป็นเพื่อนน้องสาวเพราะเห็นว่าสองแฝดนั่นก็ยังอยู่ที่งานเหมือนกัน ตอนนี้เพลงพิณเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนางรำมาเป็นนุ่งผ้าซิ่นไหมผืนสวยสวมเสื้อคอป้ายแขนสั้นแล้วห่มสไบทับ สไบผืนสวยที่คุณยายอุตส่าห์ปักให้ดูสวยสะดุดตาผู้คนไม่ใช่น้อย

               “งามแล้ว งามหลายๆ แล้วครับ” หนุ่มหน้าหวานเบะปากชมเมื่อเห็นหญิงสาวยังหมุนกายไปมาอยู่ที่หน้ากระจกภายในห้องแต่งตัวของนักแสดง มือก็เล่นโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่เอี่ยมอ่องไปด้วย

               “เพื่อมือถือเครื่องใหม่ถึงกับยอมขายเอื้อยเลยติอาร์ตี้” เพลงพิณเข้ามายึดโทรศัพท์มือถือของอาร์ตี้ไปดู รุ่นดังราคาแพงที่อาร์ตี้กำลังอยากจะได้อยู่เสียด้วยสิ พี่เรนเจอร์ก็ช่างหาสินบนมาจ้างได้ถูกใจคนแถวนี้

               “เอ๋า กะแค่รำคู่กันซื่อๆ เนาะ คันหลายกว่านี้แล้วกะบ่เหมาะบ่ควรไผว่าผมสิยอมขายเอื้อย ผมก็กะฮักกะแพงเอื้อยของผมคือกันอยู่เด้” นอกจากหน้าจะหวานแล้วอาร์ตี้ก็ยังปากหวานอีก เขารีบฉกโทรศัพท์มือถือของตัวเองคืนก่อนที่เพลงพิณจะแอบกดเห็นว่าเขาแอบถ่ายภาพหนุ่มๆ ในงานเอาไว้ โดยเฉพาะสองหนุ่มฝาแฝดที่มาติดสินบนเขา หล่อแพ็คคู่จนเลือกไม่ถูกเลยว่าหวีดใครก่อนดี “แล้วเอื้อยสิไปย่างเที่ยวงานกับผู้ได๋ ให้ผมไปย่างเป็นหมู่บ่”

               “เอื้อยสิไปกับอ้ายข้ามโขง เบิ่งฮั่นอ้ายเพลงรักเฮ็ดหน้ากากหลุดจนมีผู้สาวไปรุมฮ้องใส่แล้วก็ย่างนำบ่เลิกเผิ่นกะเลยต้องฟ่าวกลับไปกับอีพ่ออีแม่ เห็นว่าสิถูกผู้สาวฉุดเข้าป่าอยู่แล้วบ่ฮู้ว่าผู้ได๋ไปแช่งเอาไว้”

               “เฮ้อ! เกิดมาหน้าตาดีกะอยู่ยากจั่งซี่ล่ะ” อาร์ตี้รำพึงรำพัน นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นคู่แฝดของพี่เพลงพิณเขาก็อยากจะไปรุมทึ้งด้วยอีกคนอยู่หรอก “คันซั่นเอื้อยกะฟ่าวไปเถาะ เดี๋ยวเรื่องเสื้อผ้านางรำผมสิจัดการให้เอง” แล้วอาร์ตี้ก็จัดการเก็บชุดรำของตัวเองกับเพลงพิณให้เรียบร้อยเพื่อจะเอาไปคืนหัวหน้าชุดการแสดง เพลงพิณจึงขอตัวออกมาจากห้องแต่งตัวก่อน

               แต่ทันทีที่หญิงสาวก้าวพ้นประตูห้องแต่งตัวออกมาก็ได้มีมือปริศนายื่นมาปิดปากและล็อกตัวเอาไว้ก่อนจะออกแรงลากหญิงสาวไปทางด้านหลังของห้องแต่งตัว เพลงพิณตกใจสุดขีดตั้งใจว่าจะกรีดร้อง พอเธอดิ้นหนีแล้วทำท่าจะแทงเข่าใส่คนร้ายอีกฝ่ายก็รีบร้องห้าม

               “เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวก่อนทูนหัวนี่พี่เอง”

               “พี่เรนเจอร์!” เธอร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่จับตัวเธอมานั้นคือผู้กองกวินทร์ และเขาก็รีบปล่อยมือจากเธอไปยืนปกป้องลูกชายสุดที่รักตรงหว่างขาอยู่ ฮึ่ม! มันน่าจะโดนซักครั้งนะ “เล่นอะไรกันคะ น้องเพลงไม่ตลกด้วยนะ”

               “อ่ะๆ เดี๋ยวพี่ให้ตีก้น แต่อย่าตีข้างหน้าพี่นะเดี๋ยวลูกเราจะไม่ได้เกิด” ว่าแล้วก็หันหลังแอ่นก้นมาให้ เพลงพิณจะโกรธก็โกรธไม่ลง มาทำให้โกรธแล้วก็ทำทะเล้นกลบเกลื่อน แล้วดูสิ แต่งตัวมาซะไม่เหลือเค้าความเป็นทหารเลย

               “พี่เรนเจอร์แต่งฮิปฮอปมาเดินงานวัดหรอคะ!”

               “โย่ๆ ชอบมั้ยล่ะ” ไม่ถามเปล่าแต่ยังหมุนกายทำท่าเด็กฮิปฮอปให้เธอดูด้วย ก็แหม เขาไม่อยากให้ใครรู้นี่ว่าเขาเป็นทหาร แล้วคนมาเที่ยวงานพระธาตุก็ออกจะเยอะแยะ คนจากฝั่งลาวก็มามันก็ต้องอำพรางตัวกันหน่อยสิ

               “เดี๋ยวก็จะค่ำแล้ว ใส่แว่นตาดำมาทำไม”

               “กลัวมันไม่เข้าธีมฮิปฮอป นี่พี่ฝึกแร็พมาด้วยนะอยากฟังมั้ย โย่ๆ” เห็นท่าทีของฮิปฮอปคนโก้แล้วเพลงพิณก็ได้แต่ยิ้มอ่อนๆ และส่ายหน้าให้ ตาบ้าคนนี้ชอบทำอะไรเพี้ยนๆ อยู่เรื่อยเลย

               “ไม่ต้องแร็พหรอกค่ะ ยิ่งแร็พคนเขาจะยิ่งไม่เชื่อว่าเป็นฮิปฮอปนะ” เธอรู้ดีว่าที่เขาต้องแต่งตัวแบบนี้น่ะเพราะอะไร ก็คงจะด้วยอาชีพของเขานั่นแหละ พ่อและพี่ชายของเธอก็ทำอาชีพนี้เธอย่อมรู้ดีอยู่แล้ว

               “งั้นเราไปเที่ยวงานกันนะ”

               “น้องเพลงนัดพี่ข้ามโขงเอาไว้แล้วค่ะ”

               “ไอ้ข้ามโขงน่ะหรอ มันเปิดตูดกลับบ้านไปแล้วคุณอาโทรตามให้ไปช่วยเพลงรักน่ะ เพลงรักมันถูกฉุดเข้าป่าข้างทาง ตอนนี้คงไปปกป้องพรหมจรรย์ให้น้องชายสุดที่รักของมันอยู่”

               “จริงหรอคะ”

               “จริ๊ง!!!” เพลงพิณหลิ่วตามองในทันที เพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กนี่แหละเลยรู้นิสัยกันดี แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ของเขาแล้ว

               “ไม่เชื่อพี่หรอ” ใครจะไปเชื่อกันล่ะ เพลงพิณคิดก่อนจะกดโทรศัพท์หาพี่ชายในทันที ซึ่งต่อสายได้ไม่นานข้ามโขงก็บอกมาว่ากำลังรีบกลับบ้านจริงๆ แต่ก็ได้ฝากให้ผู้กองกรินทร์ช่วยดูแลเธอแทนแล้ว ฝากให้พี่ซีลดูแลแล้วพี่เรนเจอร์มาอยู่ที่นี่แทนได้ยังไงเนี่ย

               “เห็นมะ ใครจะไปโกหกกันอยู่ในวัดในวาแท้ๆ โย่ๆ” เขาไม่ได้โกหกเธอ แต่เขาให้พันจ่าพรตช่วยโกหกแล้วก็หลอกข้ามโขงกลับบ้านต่างหากล่ะ หึๆๆ “น่าๆ ไปกับพี่เรนเจอร์ก็ได้ พี่ซีลมันไม่ว่างหรอกมันไปตามกรี๊ดดาราอยู่ หมอนี่มันบ้าดาราจะตาย” ว่าแล้วก็ถือวิสาสะเข้ามาคล้องแขนน้องเพลงพิณของเขาออกมาจากจุดห้องแต่งตัวของนางรำเพื่อพาเดินเที่ยวงาน

               “อ้อจริงสิ” เขาเพิ่งจะนึกอะไรออกเมื่อเดินเข้ามาถึงพื้นที่จัดงานนมัสการพระธาตุพนมแล้ว ซึ่งเป็นงานวัดที่ยิ่งใหญ่มากๆ และกินพื้นที่จัดงานอย่างกว้างขวางคาดว่าวันนี้ต่อให้เดินทั้งคืนก็คงไม่ทั่วถึงเพราะถนนทุกสาย ซอยทุกซอยที่อยู่รอบๆ วัดต่างก็จัดงานอย่างคึกครื้นทั้งร้านขายอาหาร ของใช้หรือซุ้มเครื่องเล่น วงดนตรี ส่วนบริเวณพื้นที่ภายในวัดก็จะจัดพิธีกรรมทางศาสนาและมีเดินเวียนเทียนรอบๆ องค์พระธาตุพนมด้วย

               ผู้กองกวินทร์ดึงเอาดอกลีลาวดีสีขาวหรือดอกจำปาออกมาจากสาบเสื้อคลุมตัวใหญ่ของเขาก่อนจะเอามาปักที่มวยผมให้เพราะตอนนี้น้องเพลงของเขาแค่เกล้าผมมวยแล้วปักปิ่นพญานาคเท่านั้น ดอกจำปาเป็นดอกไม้ของเมืองลาว น้องเพลงของเขาก็เป็นลูกเสี้ยวลาวเธอจึงเหมาะกับดอกไม้แสนสวยสีขาวที่หอมกรุ่นแบบนี้

               “แม่ดวงจำปาดอกน้อยของพี่” น้ำเสียงแสนอ่อนโยนเอ่ยบอกข้างหูให้แก้มนวลได้เรื่อสีขึ้นมา หัวใจดวงน้อยๆ ที่เคยอ่อนไหวยิ่งไหวหวั่นก่อนจะเอียงแก้มหลบเมื่อคนแถวนี้ทำท่าจะแอบหอมแก้มตนเข้า มือน้อยๆ รีบยกขึ้นมายั้งแผ่นอกของเขาเอาไว้

               “พี่เรนเจอร์เป็นคนปากว่ามือถึงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

               “ตั้งแต่เกิดมาแล้วได้เจอกับน้องเพลง...น้องเพลงแก้มหอม”

               “หอมสู้พี่เรนเจอร์ไม่ได้หรอกค่ะ” ผู้ชายอะไรกลิ่นตัวหอมฟุ้งขนาดนี้ หอมโดยที่ไม่ต้องใส่น้ำหอมเลยและหอมจนเป็นเอกลักษณ์

               “อยากตัวหอมเหมือนพี่มั้ยล่ะ ถ้าอยากก็ลองมากอดพี่บ่อยๆ สิ กอดแน่นๆ ให้กลิ่นตัวของพี่มันไปติดอยู่ที่ตัวของน้องเพลงเหมือนคุณพ่อพี่ไง คุณพ่อของพี่ก็ตัวหอมเพราะกอดแต่แม่แก้มทุกวัน”

               “ไม่เอาค่ะ” เพลงพิณส่ายหน้ายิ้มๆ ตอบ “น้องเพลงรู้สึกเหมือนกับขาดทุนยังไงก็ไม่รู้”

               “ขาดทุนอะไรได้กำไรล้วนๆ นี่ถ้ากอดมากๆ กอดบ่อยๆ นอกจากจะได้กลิ่นตัวหอมๆ แล้วยังได้ใช้นามสกุลของพี่ด้วยนะ” ไม่พูดเปล่าแต่ผู้กองกวินทร์ยังดึงเอามือของเพลงพิณมาจับและกระชับให้แน่นขณะมองสบตาของเธอ “พี่รักน้องเพลง เพื่อให้ได้ครองรักกับน้องเพลงพี่ยอมทำทุกอย่าง ยอมแม้แต่เป็นเสือเขี้ยวกุดเล็บกุดแล้วจะเป็นแมวน้อยของน้องเพลงคนเดียวตลอดไปเลยนะ”     

               คำรักของผู้กองกวินทร์ทำให้เพลงพิณยิ้มตอบรับด้วยหัวใจที่พองโตและอิ่มสุข ด้วยอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจึงรู้สึกผูกพันกันและคล้ายกับจะผูกพันกันมานานกว่านั้น มือหยาบๆ แต่อบอุ่นบีบกระชับมือของเธอเอาไว้แทนคำมั่น

               “ถ้าซักวันพี่เรนเจอร์เบื่อน้องเพลงแล้วก็ทิ้งน้องเพลงไปล่ะคะ”

               “มันจะไม่มีวันนั้น พี่อยากมีความรักเหมือนกับคุณพ่อของพี่ เหมือนกับคุณอาเชนทร์ พ่อของพวกเราต่างก็รักมั่นเพียงแค่คุณแม่ สร้างครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกัน พี่เติบโตมากับครอบครัวที่อบอุ่นพร้อมหน้าและพี่ก็อยากจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นแบบนั้นเหมือนกัน อยากให้ลูกๆ ได้ศรัทธาในความรักที่พ่อมีต่อแม่ของเขาเหมือนกับที่พี่ศรัทธาในความรักของคุณพ่อ คุณปู่ที่มีต่อแม่แก้มกับคุณย่า ถึงพี่จะเคยทำตัวเหลวไหลมาก่อนแต่พี่ก็กลับตัวกลับใจแล้ว นักโทษออกจากคุกมายังได้รับโอกาสจากผู้คนเลย แล้วกับพี่ล่ะคะ น้องเพลงจะให้โอกาสพี่ได้รึเปล่า”

               “น้องเพลง...” เธอพร้อมให้โอกาสเขา เธอเองก็อยากจะลองศึกษาดูหัวใจของเขาเหมือนกัน “น้องเพลง...”

               “คุณลุง”

               ในระหว่างที่เพลงพิณกำลังจะตอบรับหัวใจของเขาไปนั้นจู่ๆ เสียงใสๆ ของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น พอหันไปมองตามเพลงพิณกับผู้กองกวินทร์ก็เห็นกุมาริกากำลังยืนน้ำตาคลออยู่ตรงหน้า เธอยังอยู่ในชุดของนางรำเมื่อก่อนหน้านี้และมีเสื้อเครื่องแบบทหารเรืออยู่ในมือด้วย

               “เวรแล้วไง”

************************************************************

อ้าว น้องน้ำเมยมาแล้ว จะยังไงต่อน้อ

ตอนที่ 8 ลงดึกๆ เกือบเช้านะคะ ตอนหน้ามีแต่ฟินไม่มีมาม่า สบายใจได้เด้อ

*************************************

เนื้อหาในตอนนี้ไรท์ตั้งใจเขียนมากๆ โดยข้อมูลที่นำมาเขียนส่วนหนึ่งไรท์ได้โทรไปสอบถามขอความรู้เกี่ยวกับงานนมัสการพระธาตุพนมจากพระอาจารย์ ที่วัดพระธาตุพนมฯ จ.นครพนมเลย ซึ่งท่านก็เมตตาให้ความรู้เกี่ยวกับพระธาตุพนมมาเยอะมากๆ

และอีกส่วนไรท์ก็รับปากกับท่านเอาไว้แล้วว่าจะช่วยโปรโมท งานนมัสการพระธาตุพนม ประจำปี 2565 ให้

สำหรับใครที่อยากไปเที่ยวงานนมัสการพระธาตุพนมแบบในนิยาย สามารถไปเที่ยวได้นะคะวันที่ 9-17 ก.พ. 2565

*********************************

ปล.ส่วนการรำภูไทที่พี่เรนเจอร์กับน้องเพลงรำ ถ้าอยากรู้ว่าเป็นยังไง เข้าไปดูได้ที่เพจ นิยายรัก - ปากกานางไม้ นะคะ