چپتر 1551: گوی طول عمرِ چهار هزار ساله!
چپتر 1551: گوی طول عمرِ چهار هزار ساله!
کوه دانگ هون قلمروِ نهانِ آسمان و زمین بود؛ در سراسرِ پنج منطقه تنها یکی از آن وجود داشت.
تولیدِ گویِ جسارت در انحصارِ کوه دانگ هون بود؛ تا زمانی که روح برایش فراهم میگشت، معدن طلایی پایانناپذیر به شمار میرفت.
از این رو، ارزش آن شگرف بود و جانِ سرزمین لانگ یا میبایست ده برابرِ این ارزش به فانگ یوان غرامت میداد.
اگر پای سرزمین متبرکی عادی یا حتی غار-بهشتی در میان بود، حتی با واگذاریِ کلِ آن نیز احتمالاً از پسِ پرداخت چنین غرامتی برنمیآمدند. اما سرزمین متبرک لانگ یا توانایی کافی برای پرداخت این غرامت را داشت!
پیشتر که فانگ یوان این توافقِ غرامت را با جانِ سرزمین لانگ یا تنظیم میکرد، مگر میشد این نکته را در نظر نگرفته باشد؟
سرزمین متبرک لانگ یا، بهویژه پس از نابودیِ سرزمینِ متبرکِ دربارِ امپراتوری، برترین سرزمین متبرک در پنج منطقه به شمار میرفت. این سرزمین بنیانی بینهایت غنی داشت و فانگ یوان تردید نداشت که تماماً قادر به پرداختِ این غرامت است.
فانگ یوان همهچیز را کنار گذاشت و پیش از هر چیز بحثِ گوی خرد را با جانِ سرزمین لانگ یا پیش کشید: «باید گوی خرد رو به روزنهٔ جاودانم منتقل کنم. برای همین، روشِ انتقالِ گوی خرد رو به عنوان اولین غرامت میخوام.»
این روش هستهٔ میراث حقیقی فرقه لانگ یا بود. فانگ یوان همواره در پیِ دستیابی به آن بود، اما حتی هنگام تبادلِ میراثهای حقیقی میانِ دو طرف نیز نتوانسته بود آن را به دست آورد.
جانِ سرزمین لانگ یا این روش را سرسختانه پیشِ خود نگه داشته بود. او احمق نبود؛ اگر این روش را با فانگ یوان معامله میکرد، مگر معنایش این نبود که فانگ یوان میتواند شخصاً گوی خرد را با خود ببرد؟
هرچند گوی خرد وحشی بود و به فرقه لانگ یا تعلق نداشت، اما جاودانههای مویینِ سرزمین متبرک لانگ یا توانسته بودند آن را از سرزمین متبرک هو جاودانه خارج کنند.
حالت چهرهٔ جانِ سرزمین لانگ یا بیدرنگ دگرگون گشت.
طرحِ مستقیمِ این خواسته از سوی فانگ یوان، همچون شمشیرِ بُرندهای بود که بر قلبِ جانِ سرزمین لانگ یا نشست. جانِ سرزمین لانگ یا چارهای جز پذیرش نداشت.
نقشهٔ همیشگیِ جانِ سرزمین لانگ یا این بود که با تغذیهٔ پیدرپیِ گوی خرد توسط گوی طول عمر، کنترلِ آن را به دست بگیرد. از این رو، حاضر شده بود از گوی طول عمر بگذرد و در پرورشِ گوی خرد به فانگ یوان یاری رساند.
اما دریغ که جانِ سرزمین لانگ یا تا به این لحظه به مرادش نرسیده بود و نقشهاش هیچ ثمری در پی نداشت.
این درخواستِ فانگ یوان، به منزلهٔ پس گرفتنِ گوی خرد بود. بدین ترتیب، تمامِ سرمایهگذاریهای پیشینِ جانِ سرزمین لانگ یا بر باد میرفت و در عوض چنین به نظر میرسید که او تمام این مدت برای فانگ یوان حمالی کرده است.
طبیعتاً او به چنین چیزی رضایت نمیداد!
اما نمیتوانست صراحتاً مخالفت کند.
هر چه باشد، شاید گوی خرد یک گویِ جاودانِ وحشی به شمار میرفت، اما این جاودانههای مویین بودند که آن را از سرزمین متبرکِ فانگ یوان خارج کرده بودند.
جانِ سرزمین لانگ یا با تردید به سخن درآمد: «مطمئنی... ایدهٔ خوبیه؟ راستش، اگه بتونیم گوی خرد رو کنترل کنیم، میتونیم ازش به عنوان هسته برای ساختِ خانهٔ گوی جاودانِ "اقامتگاه نهان" استفاده کنیم. اینطوری نه تنها میتونیم از خودمون دفاع کنیم، بلکه جلوی استنتاجِ تقریباً هر کسی تو این دنیا رو میگیریم!»
فانگ یوان لبخند زد و گفت: «بزرگِ اعظمِ اول، نقشهٔ شما خوبه، اما عملی کردنش بهشدت سخته. اصلاً اطمینان دارید که بتونید در سریعترین زمانِ ممکن اجراش کنید؟»
جانِ سرزمین لانگ یا در سکوت فرو رفت.
فانگ یوان ادامه داد: «وضعیتِ فعلی خطرناکه و محافظت از گوی خرد اصلاً به نفعتون نیست. فنگ جیو گه گوی خرد رو کشف کرده و این یعنی دربار آسمانی هم از وجودش باخبره. اونا عمراً بیخیالش بشن و دوباره به سرزمین متبرک لانگ یا حمله میکنن. اون وقت، اگه گوی خرد رو به چنگ بیارن میخوایم چیکار کنیم؟»
جانِ سرزمین لانگ یا آهِ عمیقی کشید.
حرفِ فانگ یوان حقیقت داشت؛ «اقامتگاه نهان» در حالِ حاضر چیزی جز یک خیالِ خام نبود، در حالی که سایهٔ حملهٔ دربار آسمانی درست پیشِ رویشان قرار داشت.
در واقع، جانِ سرزمین لانگ یا پیشتر گوی خرد را تا حدِ توانش پنهان کرده بود، اما در برابرِ روشِ کاوشِ بینهایت نوین و قدرتمندِ فنگ جیو گه چه کاری از دستش برمیآمد؟
گوی خرد روزگاری به والامقامِ جاودانِ صورت فلکی تعلق داشت. اکنون که کشف شده بود، پرواضح بود که دربار آسمانی اهمیتِ شگرفی برای آن قائل میشود. حملهٔ بعدیِ آنها بیشک بسیار سهمگینتر و خطرناکتر میبود.
حق با فانگ یوان بود، اما جانِ سرزمین لانگ یا حاضر نبود به این سادگی از نقشههایش دست بکشد.
در همین حین، فانگ یوان افزود: «بزرگِ اعظمِ اول، اقامتگاه نهان ایدهٔ خوبیه، اما معایبِ خودش رو هم داره. اگه واقعاً سرزمین متبرک لانگ یا رو به پناهگاهی امن و مطلق تبدیل کنیم، آیا جاودانههای مویین دیگه انگیزهای برای تزکیهٔ فعالانه خواهند داشت؟ ما میخوایم حکومتِ مویینها رو پایهریزی کنیم، اما اگه این جاودانههای مویین زیرِ سایهٔ محافظتِ اقامتگاه نهان زندگی کنن، مگه رفتهرفته به همون سبکِ زندگیِ قبلیشون برنمیگردن؟»
جانِ سرزمین لانگ یا جا خورد: «همم؟» حرفهای فانگ یوان کاملاً منطقی بود.
جاودانههای مویین هیچ درکی از خطر نداشتند.
جانِ سرزمین لانگ یایِ پیشین، بیش از حد از جاودانههای مویین محافظت میکرد و همین امر سبب شده بود تا این جاودانهها تقریباً هیچ قدرت نبردی نداشته باشند. هنگامی که فرقه سایه هجوم آورد، آنها تا مرزِ تسلیمِ کامل پیش رفته بودند.
آنها نمیتوانستند به آن سبک زندگی گذشته بازگردند!
جانِ سرزمین لانگ یا نفس عمیقی کشید و با تأکید سر تکان داد: «فانگ یوان، با درخواستت موافقت میکنم. روش کامل رو بهت میدم. از ده سهمِ غرامتِ کوه دانگ هون، این روش به اندازهٔ نصفِ یک کوه دانگ هون میارزه.»
فانگ یوان که به حرفهای جانِ سرزمین لانگ یا شکی نداشت، گفت: «بسیار خب.»
جانِ سرزمین لانگ یا اهل دروغ نبود؛ معامله با او برای فانگ یوان بینهایت سودمند بود.
فانگ یوان دومین درخواستش را مطرح کرد: «در قدم بعدی، به مقداری گوی طول عمر نیاز دارم.»
اگر گوی خرد را به درون روزنهٔ جاودانِ فرمانروایش میبرد، باید بارِ مشکلِ تغذیهٔ آن را به دوش میکشید. فانگ یوان مقداری گوی طول عمر به همراه داشت، اما تکیه بر این ذخایرِ اندک، عاقلانه نبود.
جانِ سرزمین لانگ یا با خوشحالی با این درخواست موافقت کرد: «باشه.»
او جانِ سرزمین بود و تا زمانی که سرزمین متبرک لانگ یا پابرجا میماند، به حیات خود ادامه میداد؛ از این رو گوی طول عمر برایش کاربردی نداشت.
طبیعتاً جاودانههایِ مویین در فرقهٔ لانگ یا برای طولانیتر کردنِ عمرشان به گوی طول عمر نیاز داشتند.
با وجود این، مردمانِ مویین از انسانهای دگرگونه بودند و عمری بسیار طولانیتر از انسانها داشتند. از سوی دیگر، تغذیهٔ گوی خرد به وضوح اهمیتی بسیار بیشتر از افزایش عمر جاودانههای مویین داشت.
بدین ترتیب، فانگ یوان یک و نیم سهم از غرامت کوه دانگ هون را برای دریافت مقدار عظیمی گوی طول عمر معامله کرد.
نیایِ موبلند متعلق به سیصد هزار سال پیش بود. سرزمین متبرک لانگ یا با تاریخچهٔ بسیار طولانیِ سیصد هزار سالهاش، مقدار بیشماری گوی طول عمر گردآوری کرده بود.
با اینکه فانگ یوان بخش اعظمِ ذخایرِ گوی طول عمر را به دست آورده بود، اما سرزمین متبرک لانگ یا همچنان مقدار فراوانی از آنها را در اختیار داشت!
فانگ یوان با خود محاسبه کرد؛ اگر تمام گوهای طول عمرش را مصرف میکرد، میتوانست عمر خود را بیش از چهار هزار سال افزایش دهد!
حتی والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ نیز تنها کمی بیش از سه هزار سال زیسته بود.
این بدان معنا بود که در صورتِ استفاده از این گوهای طول عمر، او میتوانست عمری طولانیتر از والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ داشته باشد! طبیعتاً پیششرطِ چنین امری این بود که در این مدت به دست کسی کشته نشود.
این گوهای طول عمر به وضوح میتوانستند مشکلِ تغذیهٔ گوی خرد را برای مدتی بسیار طولانی برطرف سازند.
در میان والامقامها، والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ کوتاهترین عمر را داشت. والامقامِ اهریمنِ بیکران و والامقام اهریمنِ وحشیِ بیپروا بیش از شش هزار سال زیستند. والامقام اهریمنِ آسماندزد بیش از هفت هزار سال و والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم بیش از هشت هزار سال عمر کردند. سه والامقامی که طولانیترین عمر را داشتند، همگی به دربار آسمانی پیوسته بودند. والامقام جاودانِ نیلوفر آغازین بیش از دوازده هزار سال و والامقامِ جاودانِ صورت فلکی بیش از نوزده هزار سال زیستند؛ و در نهایت، عمرِ والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی از بیست و پنج هزار سال فراتر رفت. او نخستین والامقامِ جاودان در تاریخِ بشر و همچنین دارای طولانیترین عمر در میان تمام والامقامها بود.
فانگ یوان در دل اندیشید: «تمام والامقامهای جاودان و اهریمن عمرِ درازی داشتن، اما در طول تاریخ، بسیاری از جاودانههای رتبه ۸ و رتبه ۷ نیز عمرهای طولانی رو تجربه کردن و برخی حتی هزاران سال زیستن. کسانی که بیشتر از برخی والامقامهای جاودان یا اهریمن عمر کرده باشن، کم نیستن.»
«اما با نزدیک شدنِ جنگِ آشوبناکِ پنج منطقه و فرا رسیدنِ عصر بزرگ، گوی طول عمر روزبهروز نایابتر میشه. بهخصوص زمانی که والامقامِ جاودانِ رؤیای بزرگ به رتبه ۹ برسه، گوی طول عمر بهشدت کمیاب میشه و آسمان و زمین دیگه اون رو تولید نمیکنن، تا جایی که هیچ ذخیرهای ازش باقی نمونه.»
این گوهای طول عمر ارزشی وصفناپذیر داشتند و این ارزش با گذشت زمان همچنان افزایش مییافت.
بر اساس اسنادِ تاریخی، بسیاری از قدرتمندانِ بزرگ و هیولاهای کهنسال حاضر بودند برای تمدیدِ عمرشان حتی به اندازهٔ چند روز، هر بهایی را بپردازند.
گوی طول عمر تنها یک گوی فانی بود، اما نمونههای بسیاری در تاریخ به چشم میخورد که در آنها، گوی طول عمر با گویِ جاودان معاوضه شده بود.
جانِ سرزمین لانگ یا، غرامتِ فانگ یوان را بر اساسِ ارزشِ کنونیِ گوی طول عمر محاسبه کرده بود. این امر بیشک به فانگ یوان اجازه میداد تا معاملهای بسیار پرسودتر و ارزانتر داشته باشد.
البته اگر او کوه دانگ هون را بهخوبی توسعه میداد، چشماندازِ آیندهاش نیز بینهایت درخشان میشد.
پس از قطعی شدنِ غرامتِ گوی طول عمر، فانگ یوان یک سهمِ دیگر از غرامتِ کوه دانگ هون را برای دریافتِ مقدارِ عظیمی از امتیازات مشارکتِ فرقهٔ لانگ یا و همچنین گویِ جاودانِ بردگیِ جانور معامله کرد.
فانگ یوان پیش از این چند بار گویِ جاودانِ بردگیِ جانور را قرض گرفته بود و این گو بینهایت برایش کارآمد بود.
در مورد لوتوس امپراتوری گنجینه جوهر آسمانی، نیازی به فکر کردن نبود؛ فانگ یوان بهخوبی میدانست که جانِ سرزمین لانگ یا هرگز حاضر به دل کندن از این گویِ جاودان نخواهد شد.
به این ترتیب، از ده سهمِ غرامتِ کوه دانگ هون، هفت سهم باقی ماند.
اکنون، فانگ یوان قصد داشت قدمِ بزرگی بردارد!
فانگ یوان به جانِ سرزمین لانگ یا گفت: «میخوام هفت سهمِ باقیمونده از غرامتِ کوه دانگ هون رو برای معاملهٔ چیزی توی فرقه استفاده کنم.»
جانِ سرزمین لانگ یا بیدرنگ مضطرب شد و با شتاب پرسید: «ها؟ چی میخوای بگیری؟»