چپتر 413: انجمنِ غارها
چپتر 413: انجمنِ غارها
لومیان با شنیدنِ نامِ انجمنِ غارهای تریر و دعوتشان از «کریستوی موش»، در وهلهٔ اول گیج نشد. در عوض، نقشهٔ سرّیِ تریرِ زیرزمینی را به یاد آورد که پیشتر پیشِ گاردنر مارتن دیده بود.
بخشِ بالاییِ نقشه چنان پرجزئیات بود که انگار کسی به ادارهٔ شهرداری نفوذ کرده و اطلاعاتِ اصلی را رونویسی کرده است.
حالا، لومیان شک کرده بود که شاید آن نقشه از انجمنِ غارهای تریر به بیرون درز کرده باشد.
این نهادِ ظاهراً غیرنظامی، شمارِ زیادی پژوهشگرِ غار داشت. برخی از آنها کارمندِ ادارهٔ شهرداری یا مشاورِ متخصص بودند و فرصتِ فراوانی برای دسترسی به اطلاعاتِ محرمانهٔ اکتشاف و ساختوساز داشتند. در میانشان کم نبودند کسانی که دههها پیش در اصلاحاتِ شهری مشارکت کرده بودند؛ شاهدانی عینی که خود تونلهای گوناگون را حفر کرده و تمامِ غارهای معدنِ سنگ را استحکام بخشیده بودند.
آنها شناختِ عمیقی از تریرِ زیرزمینی داشتند.
لومیان به «کریستوی موش» نگاه کرد و متفکرانه پرسید: «واقعاً نمیدونی چرا دعوتت کردن عضوِ انجمن بشی؟»
«کریستوی موش» خجالتزده لبخندی زد و گفت: «یه حدسایی میزنم، ولی مطمئن نیستم.
«سیِل، نگو که فهمیدن من سردستهٔ قاچاقچیام؟»
کریستو تاجری بود که مدتها از طبیعتِ پنهانِ تریرِ زیرزمینی برای قاچاقِ الکل، سلاح و مهمات بهره برده بود. از این رو، شناختِ او از تونلهای گوناگون، معادنِ دورافتاده، مقبرههای زیرزمینی و اتاقکهای مخفی با بیشترِ اعضای انجمنِ غارها برابری میکرد. او حتی مسیرهای سرّیِ خودش را داشت که دیگران از آن بیخبر بودند.
افزون بر این، لقبش «موش» بود و یک جانورآموزِ واقعی به شمار میرفت. با کمکِ دوستانِ حیوانیاش، «شاخکهای» او میتوانست به مناطقِ بسیاری کشیده شود که پای انسان به آنها نمیرسید.
کریستو گمان میکرد انجمنِ غارها به خاطرِ همین ویژگیها رویش دست گذاشته است.
به همین دلیل دلش شور میزد. چه جایگاهش بهعنوانِ یک جانورآموز در دنیای فرابشران و چه هویتش بهعنوانِ یک قاچاقچیِ کلهگنده، هر دو برای کشاندنش به دادگاه کفایت میکرد. عاقبتش هم احتمالاً چیزی بینِ چوبهٔ دار، جوخهٔ اعدام، سوزانده شدن، گردن زدن یا تبدیل شدن به یک نمونهٔ آزمایشیِ ردهپایین بود.
لومیان تکخندهای زد.
«باور نمیکنم ماجراجویایی که عضوِ انجمنِ غارها میشن، تو قاچاق دست نداشته باشن و هیچ فرابشریای بینشون نباشه.»
«کریستوی موش» نفسش را بیرون داد و گفت: «راست میگی. یعنی انجمنِ غارها میخواد باهام معاملهای بکنه؟»
لومیان نگاهی به او انداخت و گفت: «واسه همینه که باید در این مورد با سرکرده مشورت کنی، نه من.»
کریستو صدایش را پایین آورد و با چاپلوسی لبخند زد: «فقط نگرانم سرکرده از فرصت استفاده کنه و یه مأموریتِ خطرناک بندازه گردنم.»
با توجه به مأموریتهای پیشینِ گاردنر مارتن و آن نقشهٔ محرمانه، این «موش» بهخوبی علاقهٔ غیرعادیِ سرکرده به تریرِ زیرزمینی را حس کرده بود.
احساس میکرد اگر به انجمنِ غارهای تریر بپیوندد، گاردنر مارتن احتمالاً ترتیبی میدهد تا با برخی از اعضای انجمن ارتباط بگیرد و برای سرقتِ اطلاعاتِ محرمانه یا شرکت در پژوهشها و اکتشافاتِ پرخطر تلاش کند.
و این اغلب به معنای خطر بود.
او با لومیان مشورت کرده بود، نه فقط به این دلیل که همکارش را قدرتمند، آگاه و تیزهوش میدانست، بلکه میخواست از همین حالا کسی را پیدا کند تا در وقتِ لزوم، مسئولیت را به گردنِ او بیندازد.
او از قبل تصمیمش را گرفته بود که به انجمنِ غارهای تریر بپیوندد و این موضوع را از گاردنر مارتن، سرکردهٔ باندِ ساوآ، پنهان نگه دارد.
او برای اینکه از یک خلافکارِ ساده به یک فرابشر ارتقا یابد و کنترلِ تجارتِ قاچاقِ باندِ ساوآ را به دست بگیرد، به دو اصل پایبند بود: اول، هرگز نباید سربهسرِ قویتر از خودش میگذاشت و فقط باید به ضعیفترها زور میگفت. اگر هم چارهای برایش نمیماند، میتوانست از همکارانش کمک بخواهد و با آنها متحد شود. دوم، هرگز نباید تمامِ داراییاش را روی یک شرط یا یک نفر قمار میکرد.
پیش از این هم دورِ لومیان میپلکید و تا حدودی مطیعش بود. مدام زبان به تحسینِ او میگشود، چرا که پیشرفتِ سریعِ همکارش در رده، قدرت و هوشمندیِ او برایش ارزشمند بود. اگر با او طرحِ دوستی میریخت، شاید در لحظهای بحرانی میتوانست جانش را از شرِّ مأموریتِ خطرناکی که گاردنر مارتن به او سپرده بود، نجات دهد.
حالا که فرصتی پیش آمده بود تا به انجمنِ غارهای تریر بپیوندد و با جناحها و چهرههای قدرتمندِ بیشتری در ارتباط باشد، «کریستوی موش» طبیعتاً نمیخواست آن را از دست بدهد. دلش نمیخواست روابطش فقط به باندِ ساوآ و محلهٔ بازار محدود بماند. اگر روزی گاردنر مارتن قدرتش را از دست میداد یا مأموریتی بیبازگشت به او میسپرد، باید میتوانست جبههاش را عوض کند و به تیمی بپیوندد که توانِ محافظت از او را داشته باشد.
گاردنر مارتن مطلقاً نباید از این موضوع بویی میبرد، اما اگر تصادفاً متوجهِ ماجرا میشد، کریستو بهراحتی میتوانست تقصیر را گردنِ سیِل بیندازد:
«من، 'موش'، یه آدمِ زمخت و بیفرهنگم. روزامو با حیوونا، کارگرا و تاریکیِ زیرزمین سر میکنم. چیزِ زیادی سر درنمیارم و عقلمم زیاد قد نمیده. هر وقت به مشکلی برمیخورم، از سیِل مشورت میگیرم. اونم بهم گفت که میتونم عضوِ انجمنِ غارها بشم. گفت این یه مسئلهٔ کاملاً عادی و شخصیه.»
لومیان، با آن چشمانِ آبیِ تیره و موهای سیاهِ مایل به خاکستریاش، با لبخندی محو به کریستو نگاه کرد و پاسخی به پرسشِ او نداد. در عوض پرسید: «خیلی وقته که جانورآموزی، مگه نه؟ میدونی ردهٔ بعدی چیه؟»
با توجه به مراقبت و نگرانیِ موش برای جانورانِ همراهش، حتی اگر روشِ ایفای نقش را نمیدانست، معجونِ جانورآموز باید تا حدِ زیادی هضم شده باشد.
کریستو در حالی که چشمانش دودو میزد، گفت: «نمیدونم. سرکرده چیزی بهم نگفته.»
لومیان خندید و گفت: «تا جایی که من میدونم، ردهٔ بعدیِ جانورآموز یه تغییرِ کیفیه. یه پیشرفتِ همهجانبه برات میاره، از جمله طولِ عمرِ بیشتر و بدنی با ویژگیهای ترمیمیِ بهتر.»
بیآنکه منتظر بماند کریستو بیشتر اصرار کند، لومیان موضوع را عوض کرد.
«برای همین، باید سخت تلاش کنی تا مأموریتی رو که سرکرده بهت داده تموم کنی و سعی کنی هرچه زودتر پاداشهای مربوط بهش رو بگیری.»
کریستو شتابان موافقت کرد: «آره، آره، آره.»
تازه آن زمان بود که لومیان بحث را به مسیرِ اصلی برگرداند. لبخندی زد و پرسید: «میخوای به انجمنِ غارهای تریر ملحق بشی؟»
کریستو با لکنت گفت: «مــمن دربارهٔ انگیزهشون کنجکاوم. تازه، اونی که اومده بود مؤدب به نظر میرسید و مدام لبخند میزد، اما همش حس میکنم کاراش برام یه تهدیده. آره، یه تهدید!
«اونی که دنبالش بود از اونم بیروحتره. جوری نگاهم میکنه انگار یه آدمِ مردهام، یه مجرم که منتظرِ محاکمهست!»
کنجکاوه... لومیان که تمایل و افکارِ موش را درک کرده بود، در دل خندید.
با «عصبانیت» گفت: «چطور جرئت میکنن یه سردسته از باندِ ساوآی ما رو تهدید کنن؟ باید این موضوع رو به سرکرده خبر بدیم!»
کریستو به وحشت افتاد: «نه، نیازی نیست! انجمنِ غارها یه سازمانِ نیمهرسمیه. ما فقط یه مشت خلافکاریم. نیازی نیست باهاشون درگیر بشیم. این کار نه برای تو، نه برای من و نه برای چکمههای سرخ که عضوِ باندِ ساوآ تو محلهٔ بازاریم، هیچ سودی نداره.»
لومیان بیصدا نوچنوچ کرد، با این قصد که آتش را تندتر کند و حقیقت را از زیرِ زبانِ «موش» بیرون بکشد.
در همان لحظه، سارکوتا که پایینِ پلهها نگهبانی میداد، بالا آمد و به لومیان گفت: «رئیس، دو نفر که خودشون رو رابطِ انجمنِ غارهای تریر معرفی میکنن، اومدن دیدنتون.»
دیدنِ من؟ کسی از انجمنِ غارهای تریر اومده دیدنِ من؟ لومیان نگاهی به کریستوی «موش» انداخت که با تعجب و سردرگمی دستهایش را روی میز گذاشته بود. به پشتیِ صندلیاش تکیه داد و به سارکوتا گفت: «بگو بیان بالا.»
دو رابطِ انجمنِ غارهای تریر جوان بودند. لباسِ رسمیِ سیاه و پاپیونِ آبی به تن داشتند. یکی موهای قهوهای، چشمانِ قهوهای و لبخندی محتاطانه داشت. دیگری با موهای سیاه و چشمانِ قهوهای، بیروح و سرد بود.
رابطِ صمیمیتر نگاهی به کریستوی «موش» انداخت و نگاهش را روی صورتِ لومیان ثابت کرد.
لبخندی زد و پرسید: «عصر بخیر. شما مسیو سیِل دوبوآ هستین؟»
«بله.» لومیان میخواست ببیند انجمنِ غارهای تریر چه نقشهای در سر دارد.
رابطی که پیشتر سؤال پرسیده بود، لبخندی متکبرانه زد و گفت: «ما عضوِ انجمنِ غارهای تریر هستیم. اسمِ من ژوزف و اینم همکارم، رایانه. ما اینجاییم تا ازتون دعوت کنیم به انجمنِ ما ملحق بشین. همین چند ساعت پیش هم از مسیو کریستو که کنارتون ایستاده دعوت کردیم.»
لومیان احساساتش را پنهان نکرد و با حالتی سرگرم پرسید: «من چی دارم که چشمِ انجمنِ غارهای شما رو گرفته؟»
من که یه قاچاقچی نیستم که مدام به تریرِ زیرزمینی رفتوآمد داشته باشم!
نکنه میدونید که واردِ طبقهٔ چهارمِ دخمهها شدم و آبِ چشمهٔ زنانِ سامری رو به دست آوردم؟
نکنه بازم میدونید که عضوِ سازمانِ صلیبِ آهنوخون هستم و از یه سری دخمههای پنهان مثلِ معادنِ آلبرت خبر دارم؟
ژوزف با لبخند جواب داد: «ما دلایلِ خودمون رو داریم. اگه مایل باشین به انجمنِ ما ملحق بشین، قطعاً دلیلِ خاصش رو میفهمین.»
رایان که از ژوزف بلندتر بود، با سردی اضافه کرد: «این براتون اتفاقِ خوبیه.»
لومیان چند ثانیه به آنها خیره ماند و سپس خندید.
«من علاقهای به انجمنِ شما ندارم.»
رایانِ بیروح چشمانش را ریز کرد.
«امیدوارم پشیمون نشین.»
ژوزف لبخندِ معناداری زد و گفت: «شاید از اهمیتِ انجمنِ غارهای ما تو تریر خبر نداشته باشین.
«متأسفانه این فرصت رو از دست دادین.»
با این حرف، هر دو برگشتند و آماده شدند تا به سمتِ پلههایی بروند که به طبقهٔ همکف ختم میشد.
همانطور که لومیان رفتنشان را تماشا میکرد، سرش را کمی بالا گرفت.
انجمنِ غارهای تریر چه نقشهای تو سرشه؟ این موضوع قطعاً ساده نیست...
شاید این یه فرصت باشه. اگه انجمنِ غارها رو برنجونم، گاردنر مارتن احتمالاً دیگه نمیذاره تو محلهٔ بازار بمونم...
مأموریتِ فعلیِ من تو سازمانِ صلیبِ آهنوخون بررسیِ سقوطِ خانواده سورون و جستوجوی زیرزمین برای پیدا کردنِ ورودیِ تریرِ دورانِ چهارمه. هیچ ربطی به موندن تو محلهٔ بازار نداره...
بهمحضِ اینکه از محلهٔ بازار برم، از دیدِ لوکی خارج میشم. میتونم تو سایهها بخزم و صبورانه منتظر بمونم...
برام سؤاله که آیا بازم میتونم از سهمِ سودِ تالارِ رقصِ نسیم لذت ببرم یا نه...
اگه اوضاع خراب بشه، فوراً تلپورت میکنم و میرم...
در حالی که این افکار در ذهنش میچرخید، لومیان ناگهان روی میزِ جلویش ضربه زد.
در میانِ صدای ضربهها، نگاهی به قامتِ ژوزف و رایان انداخت و با آرامش پرسید: «کی بهتون اجازه داد برین؟»