چپتر 475: فصل 475

فهمید مردِ سیاهپوش همان ژنرال فیلیپِ فقید است، موجی از درک و آگاهی تاریکیِ ذهنش

را شکافت.

نقطههای مختلف را به هم وصل کرد و جزئیاتی را که پیشتر دور از ذهن میدانست،

دوباره سنجید.

پیشتر، لومیان از گاردنر مارتین دربارهٔ حمایتش از اوگ آرتوآ، سخنگوی بسیاری از

خدایانِ پلید، پرسیده بود. مارتین ادعا کرده بود از ماهیتِ آرتوآ و نیروهای شومی که

پشتش هستند بهخوبی خبر دارد. مارتین با این باور از ورودِ آرتوآ به مجلسِ ملی

حمایت کرده بود که او بارها و بارها بلایای مختلفی بر سرِ محلهٔ بازار خواهد آورد و

شهروندان و کارگران را وادار میکند تا برای سرنگونیِ دولت در آینده، زیرِ پرچمِ

سازمانِ صلیبِ آهن و خون جمع شوند.

لومیان تا امروز این استدلال را در ظاهر پذیرفته بود. حتی اگر مارتین تمامِ حقیقت

را فاش نکرده بود، دستکم بخشی از آن را برملا کرده بود. با این حال، اکنون به نظر

میرسید ۹۰ درصدِ حرفهای مارتین دروغ بود!

ژنرال فیلیپِ فقید، اوگ آرتوآ را پرورش داده و واردِ سیاست کرده بود. گاردنر مارتین

آشکارا از مدتها پیش با ژنرال فیلیپ رابطهٔ همکاری برقرار کرده بود. حمایتِ او از

اوگ آرتوآ صرفاً سوءاستفادهای فرصتطلبانه نبود؛ بلکه از همان ابتدا بهطورِ

پیچیدهای در این طرح دست داشت!

به همین ترتیب، ژنرال فیلیپ که مرگِ خود را جعل کرده و از سرنوشتِ محتومش فاصله

گرفته بود، از بنیادِ خیریهٔ رؤیاجویان برای تأمینِ مالیِ نقاشها و دیگر

عطیهگرفتگانِ خدایانِ پلید استفاده میکرد. همزمان، به کاربوناری پیوسته بود و به

شورشها دامن میزد. این موضوع برای لومیان چندان غافلگیرکننده نبود، اما ارتباطش

با گاردنر مارتین و سازمانِ صلیبِ آهن و خون، لایهٔ جذابی به جزئیات میافزود.

تا زمانی که آیینِ مسافرخانه رسماً آغاز شد، لومیان دیگر به ماهیتِ این توطئه پی

برده بود. با این حال، هنوز برخی از توضیحات کمی تحمیلی به نظر میرسید. برای مثال،

مایر مایپو که با سرخوردگی جمعیتِ سعادت را ترک کرده و برای اثباتِ خود به محلهٔ

بازار برگشته بود، چطور توانسته بود با نقاشها یا عطیهگرفتگانِ خدایانِ پلید که

آیینِ مسافرخانه را برنامهریزی میکردند، تماس بگیرد؟

یکی از توضیحاتِ پذیرفتنی این بود که سوزانا پیش از مرگش — وقتی هنوز کاهنهٔ اعظمِ

جمعیتِ سعادت بود — با فرقههای دیگر ارتباط برقرار کرده است. مایر مایپو بهعنوانِ

معشوقِ مایر و عضوی کلیدی از جمعیتِ سعادت، باید تماسهایی میداشت. اما با بررسیِ

دقیقتر، این موضوع کمی ساختگی جلوه میکرد. آیا مایر مایپو واقعاً روابطِ خوبی با

مؤمنانِ دیگر خدایانِ پلید داشت؟ آیا وقتی برای اثباتِ خود با چالش روبهرو میشد،

طبیعتاً از آنها کمک میخواست؟

با وجودِ اینکه مایر مایپو میدانست فرشتهای در بدنِ لومیان مهروموم شده است، به

فکرش هم نمیرسید که از این اطلاعات استفادهای جز قربانی کردن بکند. مگر اینکه

درختِ مادرِ هوس مستقیماً الهامی به او داده باشد؛ در غیر این صورت، چرا

دریافتکنندهای که احتمالاً الهامی الهی دریافت کرده، نباید آن را به رخ بکشد؟ چرا

باید طرد شدن از سوی دیگر اعضای جمعیتِ سعادت را به جان بخرد؟

حالا که مشخص شده بود گاردنر مارتین و ارتباطش با ژنرال فیلیپ بخشی از توطئه

بودهاند، از نظرِ لومیان تمامِ جزئیات منطقیتر به نظر میرسید.

پس از فاجعهٔ درختِ سایه، گاردنر مارتین لومیان، فرانکا و زیردستانشان در محلهٔ

بازار را مأمور کرده بود تا دربارهٔ این حادثه و ترورِ اوگ آرتوآ تحقیق کنند. با

این حال، او بیشک اطلاعاتِ مربوط به اقدامات، اشتباهات و مشکلاتِ جمعیتِ سعادت را

از طریقِ ژنرال فیلیپ جمعآوری میکرد.

در این شرایط، مایر مایپو که در پیِ بازگشت به محلهٔ بازار بود، طبیعتاً با ژنرال

فیلیپ که به این مسائل علاقه نشان داده بود ارتباط برقرار کرد و اطلاعاتِ مهمی در

اختیارش گذاشت. در نتیجه، گاردنر مارتین از مدتها پیش میدانست چه چیزی درونِ

لومیان مهروموم شده است.

چهبسا کلِ آیینِ مسافرخانه را او، ژنرال فیلیپ و نقاشها طراحی کرده بودند.

یکی از آنها از مدتها پیش در آرزوی تریرِ دورانِ چهارم بود و دانشِ گستردهای در

زمینهٔ اسرار و علومِ غریبه داشت. آنها از نحوهٔ کارکردِ مهروموم و نشتهای

گذشتهاش باخبر بودند. تالارِ رقصِ بریز که متعلق به باندِ ساوآ بود و پلاکِ ۱۳

خیابانِ مارشه، بهعنوانِ میدانِ آزمایشی برای اعضای جدیدِ سازمانِ صلیبِ آهن و خون

عمل میکردند.

دیگری ارتباطِ عمیقی با قلمروی سرنوشت داشت. او از طریقِ حمایتِ مالیِ بنیادِ

خیریهٔ رؤیاجویان، فرقههای بسیاری را متحد کرده و دانشِ عظیمی در زمینههای مختلف

اندوخته بود.

دلیلِ اینکه اوگ آرتوآ عطیهگرفتگانِ خدایانِ پلیدِ متعددی برای محافظت از خود

داشت، صرفاً به خاطرِ تواناییاش در تعامل با افرادِ دردسرساز یا درکِ عمیقاً

نهادینهشدهٔ «روشنبینی» نبود که به دیگران القا میکرد. بلکه به این دلیل بود که

حامیِ او، ژنرال فیلیپ که کهنهکارِ جنگهای بزرگ بود، از مدتها پیش وقفِ همکاری

با کافران شده بود تا به هدفی حیاتی دست یابد.

لومیان گمان میکرد گاردنر مارتین او را بهطورِ رسمی آزمایش نکرده و صرفاً از روی

اعتمادِ اولیه اجازه نداده بود به سازمانِ صلیبِ آهن و خون بپیوندد. در عوض، طرحِ

مسافرخانه را نهایی کرده و تصمیم گرفته بود لومیان را زیرِ نظر بگیرد، تا نفوذهای

مختلفی بر او اِعمال کند و بازیاش دهد.

اگر انجمنِ تاروت مداخله نکرده و آیین شتابزده به جلو نیفتاده بود، احتمالِ زیادی

وجود داشت که گاردنر مارتین یا یکی از نیمهخدایانِ سازمانِ صلیبِ آهن و خون، کسی

باشد که در نهایت با لومیان روبهرو میشود و او را برای فعال کردنِ آیین به دنیای

نقاشی میفرستد!

با هجومِ این افکار به ذهنش، درکِ لومیان شفاف شد.

تمامِ کارهایی که گاردنر مارتین پس از فاجعهٔ درختِ سایه انجام داده بود، در راستای

آیینِ مسافرخانه قرار داشت!

از یه توطئهگرِ سابق یا فعلی همینم انتظار میرفت...

لومیان از تهدل آه کشید.

البته، گاردنر مارتین شاید از هالهٔ باقیماندهٔ امپراتورِ خون، آلیستا تودور، که

همراهِ لومیان بود خبر نداشت، اما احتمالاً به چیزهایی شک کرده بود. با این حال،

نمیتوانست از مشکلِ اصلی سر در بیاورد. هرچه باشد، میدانست فرشتهای در بدنِ

لومیان لی مهروموم شده است؛ یک ناهنجاریِ متحرک که خواهناخواه جلبِتوجه میکرد.

دربارهٔ اینکه آیا گاردنر مارتین میدانست سازمانِ دیگری از او و فرانکا حمایت

میکند یا نه، لومیان معتقد بود مارتین حس کرده کاسهای زیرِ نیمکاسه است، اما

جزئیاتِ دقیق برایش پوشیده بود. حتی مایر مایپو هم که در آیینِ درختِ سایه حضور

نداشت، از اتفاقاتِ آن زمان بیخبر بود.

لومیان به ژنا اشاره کرد که جادوی آینه را متوقف کند تا گاردنر مارتین و ژنرال

فیلیپ متوجهِ حضورشان نشوند. در همین حین، با خود اندیشید.

چرا سازمانِ صلیبِ آهن و خون اینقدر تریرِ دورانِ چهارم رو میخواد که اینهمه

براش تدارک دیده؟ هدفِ نهاییشون چیه؟

اگه من به تریر نیومده بودم، تو مسافرخونهٔ خروسِ زرین نمیموندم و توجهِ اون روحِ

درختِ سقوطکرده، یعنی سوزانا ماتیس رو جلب نمیکردم، نقشهٔ اصلیِ سازمانِ صلیبِ

آهن و خون و اون فرقههای مختلف چی بود؟ چطور میخواستن مهروموم رو دور بزنن و

دروازهٔ تریرِ دورانِ چهارم رو باز کنن؟

با شکل گرفتنِ این سؤال در ذهنش، لومیان چیزی را به یاد آورد.

گاردنر مارتین یک بار کاروانِ قاچاقِ کریستوی «موش» را هدایت کرده بود تا شیئی را

از طریقِ تونلی زیرزمینی به تریر منتقل کنند. این شیء عالمِ آینهٔ خاصی را که زیرِ

زمین پنهان بود فعال میکرد. بعدتر، فرانکا هنگامِ تعقیبِ عضوِ سیاهپوشِ

کاربوناری، یعنی ژنرال فیلیپ که مرگش را جعل کرده بود، وجودِ آن شیء را حس کرد...

حالا ژنرال فیلیپ هم واردِ اینجا شده بود؛ جایی که به احتمالِ زیاد همون تریرِ

دورانِ چهارم بود!

اونا تدارکاتِ گستردهای دیده بودن؛ از جمله به راه انداختنِ یه شورشِ عظیم. هدفشون

این بود که از اون شیء و ارتباطش با قطعاتِ آینهٔ توی بیابون استفاده کنن تا از

طریقِ نشتِ مهرومومی که یه بار زیرِ تالارِ رقصِ بریز ظاهر شده بود، به اینجا نفوذ

کنن. بعدش انتخابِ بهتری پیدا کردن... من...

لعنت! حرفای گاردنر مارتین دربارهٔ اینکه چرا از انتخابِ اوگ آرتوآ بهعنوانِ

نمایندهٔ مجلسِ ملی حمایت میکرد، تا حدِ زیادی راست بود! واقعاً به همچین آدمی

نیاز داشت تا خشمِ عمومی رو تو محلهٔ بازار برانگیزه، ولی نه برای سرنگونیِ دولت،

بلکه برای برآورده کردنِ شرایطِ آیین!

هه هه، آدمبدا رو به قدرت میرسونه و خودش رو رهبرِ مقاومت جا میزنه. هم قهرمانِ

داستانه، هم شرور. واقعاً داره شیرهٔ جونِ همهٔ مردمِ محلهٔ بازار رو میکشه...

لومیان از طریقِ گاردنر مارتین، دوباره با معنای ردهٔ «توطئهگر» آشنا شد.

در آن لحظه، ژنا منظورِ لومیان را فهمید و جادوی آینه را قطع کرد.

گاردنر مارتین لبخند زد و گفت: «واقعاً خودتی، فیلیپ. بیا بریم تو تریرِ دورانِ

چهارم.»

فیلیپ...

ژنا که فقط تصویرِ مبهمی از عکسِ ژنرال فیلیپ در تاریکی به یاد داشت، حالا فهمید

مردِ سیاهپوشی که فرانکا تعقیبش میکرده همان ژنرال فیلیپ است؛ کسی که مرگش را جعل

کرده بود.

صدای بم و ملایمِ فیلیپ طنین انداخت:

«نمیخوای دنبالِ لومیان لی بگردی؟ اگه زیردستِ وفادارت بشه و به گروهت بپیونده،

میتونی فوراً آیین رو کامل کنی، معجون رو بنوشی و به نیمهخدا ارتقا پیدا کنی.»

گاردنر مارتین آهی کشید و جواب داد: «منم حیفم میاد. فرشتهای درونش مهروموم شده و

خودش بهتنهایی یه گروهه. فرصتهای زیادی بهش دادم، ولی هرگز نفهمید وفاداری یعنی

چی. حالا، جایگزینی دارم. بذار تو تریرِ دورانِ چهارم به مرگِ طبیعی بمیره.»

فرشتهای درونش مهروموم شده؟

چشمانِ ژنا گرد شد و به لومیان نگاه کرد.

لومیان پوزخند زد و حرفهای گاردنر مارتین را به تمسخر گرفت.

احمقم اگه حرفت رو باور کنم!

کسی که از همون اول نقشه کشیده بود از من استفاده کنه، حالا داره از وفاداری و حیف

شدن حرف میزنه؟

درست زمانی که گاردنر مارتین و ژنرال فیلیپ برگشتند تا بهسمتِ شهرِ باشکوه بروند،

دو شبح از قطعهآینهای در همان حوالیِ بیابان بیرون آمدند.

فرانکا بود، با بلوز، شلوارِ سوارکاریِ سفیدِ مایل به بژ، کتی کوچک به رنگِ

قهوهایِ تیره و چکمههای چرمیِ سیاه، به همراهِ آنتونی رید که لباسی به رنگِ سبزِ

نظامی به تن داشت.

فرانکا نگاهی به اطراف انداخت و گاردنر مارتین را دید که زرهِ نقرهایِ تمامتنی به

تن داشت و نقابِ کلاهخودش را بالا داده بود.

نگاهِ آنتونی رید روی چهرهٔ ژنرال فیلیپ قفل شد که برآمدگیِ مشخصی روی بینیاش

داشت.

هشت چشم به هم گره خوردند و هوا لحظهای یخ زد.

...

قامتِ کنت پوفر در حاشیهٔ بیابان، مقابلِ آجرهای سنگیِ سیاهِ مات، تجسم یافت.

او به غولِ دهها متری که در توفان، آذرخش، شعلههای آتش و دود پوشیده شده بود خیره

شد و با حالتی متعصبانه شبیهِ برهای قربانی، بهسویش دوید.

او ورموندا سورون بود؛ کسی که مهارش را از دست داده و به زیرِ زمین رفته بود.

فرشتهٔ مقربِ پیشین، فاتح، که بسیار به تختِ خدایی نزدیک بود!