789. چپتر 790: افسون
چپتر 790: افسون
لومیان نه تنها از نگاه کردن به فرانکا خودداری کرد، بلکه ژنا و آنتونی نیز غریزی روی برگرداندند، گویی از وسوسهای میگریختند که میتوانست قلبشان را بشکافد.
«لعنتی، لباسام نزدیک بود خاکستر بشه!
«فقط یه قدم مونده بود لختِ مادرزاد اینطرف و اونطرف بدوم!
«خدا رو شکر، خدا رو شکر...»
ناسزاهای فرانکا به گوشِ لومیان و بقیه رسید، حسِ آشنایی را به همراه آورد و وسوسههای پیشین را از بین برد.
سپس فرانکا از نظر ناپدید شد، دستدست لباسی از کیفِ مسافر بیرون آورد و در گوشهٔ خلوتی همان حوالی لباسش را عوض کرد.
بعد از حالتِ نامرئی خارج شد، موهایش را دماسبی بست و پیشِ لومیان و بقیه برگشت.
فرانکا آینهای بیرون آورد، خودش را برانداز کرد و انگشتی به گونهاش زد، گویی خاصیتِ کشسانی و لطافتِ پوستش را میسنجید و گفت: «تأثیرِ زیباکنندهش واقعاً چشمگیره...»
لومیان خندید و پرسید: «تنها تغییری که معجونِ رنج آورده همینه؟»
فرانکا میخواست چیزی بگوید که ناگهان چیزی به یاد آورد و نگاهی به لوگانو انداخت.
لوگانو فوراً گفت: «من باید برگردم و شامِ لودویگ رو آماده کنم.»
لومیان سر تکان داد: «باشه.»
وقتی لوگانو رفت، فرانکا تغییراتِ بدنش را حس کرد و آهسته گفت: «بهتر شدنِ ظاهر، اندام و جذابیت فقط یه جنبهست و کماهمیتترینشونه. نه، بیاهمیت نیست، اما ربطی به قویتر شدن نداره. نه، یادمه یکی میگفت زیبایی بخشی از قدرتِ یه زنه، همونطور که خوشتیپی بخشی از قدرتِ یه مرده. بههرحال، خودتون منظورمو میفهمید. تغییراتِ دیگه اینه که افسونگری بهجای یه حالتِ منفعل، تبدیل به یه تواناییِ فعال شده.»
ژنا، بهعنوانِ فرابشری در مسیرِ دیوبانو، بهراحتی منظورِ فرانکا را فهمید.
«قبلاً ظاهر، اندام و هالهت رو به نمایش میذاشتی و طبیعتاً هر کسی رو که میدیدت مسحور میکردی. الان، یه نگاه، یه اشاره یا یه کلمه میتونه کسی رو کاملاً افسون کنه؟»
فرانکا با لبخند گفت: «آره. اما اگه با نمایشِ ظاهر، اندام و هالهم ترکیب بشه، تواناییِ فعالِ افسونگری تأثیرِ بیشتری میذاره. دشمنهای افسونشده برای صدمه زدن به ما تردید میکنن و نمیتونن از تمامِ توانشون استفاده کنن. بعضیها ممکنه حتی فقط برای نزدیک شدن به ما دست از مقاومت بردارن.
«توی برخوردهای روزمره، اگه افسونگری رو بارها روی کسی استفاده کنیم، با گذشتِ زمان واقعاً عاشقمون میشه.»
فرانکا نگاهی به لومیان انداخت و چشمانش برقی زد.
میخواست تأثیرِ افسونگری را بسنجد و ببیند در مقایسه با استقامتِ یک ریاضتکش چگونه است.
لومیان ناگهان حس کرد چشمانِ آبیِ دریاچهایِ فرانکا ژرفتر شده است، گویی واژههای بیشماری را پنهان میکرد، و پوستِ روشن و لطیفش چنان ظریف به نظر میرسید که با یک لمس میشکست.
احساسی وصفناپذیر در وجودِ لومیان جوشید و باعث شد با صدای بلند ناسزا بگوید: «لعنتی! تواناییهاتو اینجا روی من امتحان نکن!»
اگه افسونگری میتونه یه ریاضتکش رو به فحش دادن بندازه، پس خوب کار میکنه... فرانکا با خود فکر کرد و سپس با لحنی جدی گفت: «فقط مسئله اینه که تازه ارتقا پیدا کردم و قدرتِ معجون داره نشت میکنه، برای همین کنترلش سخته.»
لومیان که متوجه شده بود بهطرزِ غیرعادیای بیقرار است، جواب داد: «فکر میکنی باورت میکنم؟»
برای یک تحریککننده، حفظِ آرامش هنگامِ تحریکِ دیگران حیاتی بود.
فرانکا نگاهش را پس گرفت و به توضیح دادن دربارهٔ تواناییهای معجونِ رنج ادامه داد: «تواناییِ اصلی طاعونه. میتونه عواملِ بیماریزای مختلفی رو توی شعاعِ ۳۰ متری ایجاد کنه. وقتی به معجونِ رنج عادت کنم و واقعاً بر قدرتش مسلط بشم، این شعاع میتونه به بیشتر از ۴۰ متر برسه و با هضم شدنِ معجون، در نهایت به ۵۰ متر گسترش پیدا کنه.
«یه زن شیطانی رنج میتونه چندین عاملِ بیماریزا بسازه و سرعتِ عفونت و بروزِ بیماریها رو بالا ببره. ده ثانیهٔ اول دورهٔ نهفتگیه، و بعدش علائمِ خفیفی مثلِ آلرژی، تب، سرفه و عطسه خودشون رو نشون میدن. علائم بهسرعت بدتر میشن و به بیماریهای شدیدی مثلِ سینهپهلُو ختم میشن. توی دو تا سه دقیقه، بیماری به وضعیتِ بحرانی میرسه و میتونه باعثِ مرگِ ناگهانی یا ازکارافتادگی بشه.»
وقتی توضیح دربارهٔ طاعون تمام شد، فرانکا با هیجان تصور کرد: «این با یه قاتل ترکیبِ خیلی خوبی میشه.
«مخفیانه به چند دهمتریِ هدف نزدیک میشی و بیسروصدا عواملِ بیماریزا رو پخش میکنی تا منطقه رو بپوشونه. وقتی هدف علائمِ خفیف نشون داد و فهمید یه جای کار میلنگه، درست همون موقع که قدرتش کم شده، وضعیتش تحتِ تأثیر قرار گرفته و خیلی از تواناییهاش مختل شده، بهش ضربه میزنی. اگه ضربهٔ اول شکست خورد، تغییرِ موقعیت میدی و به تلاشت ادامه میدی تا هدف رو به یه بیماریِ شدید مبتلا کنی.
«طاعون باید چیزی باشه که تواناییهای یه نگهبان نتونه در برابرش دفاع کنه.
«به نظر نمیرسه موانعِ نامرئیشون جلوی هوا رو بگیره. آدمهایی که ازشون محافظت میکنن هنوز میتونن عادی نفس بکشن. مطمئن نیستم موانعشون خاصیتِ ضدعفونیکننده داشته باشه یا نه...»
«هه هه، دفعهٔ بعد که با دریاسالارِ اعماق روبهرو بشم، دیگه نگرانِ نقابِ هشتپاش نیستم. ظاهراً فقط از روح و ذهن محافظت میکنه، شایدم بدن رو سرسختتر و مقاومتر کنه.»
لومیان از دیدگاهِ یک شکارچی ارزیابی کرد و گفت: «واقعاً برای ترور و مبارزههای طولانی مناسبه.»
اندکی تأمل کرد و پرسید: «زمانِ ابتلا و بروزِ طاعون بسته به بنیهٔ هدف فرق میکنه؟ شعلههای یه شکارچی میتونه عواملِ بیماریزایی رو که میسازی بسوزونه؟»
داشت نبردش با یکی از عطیهگیرندگانِ فرقه انقراض کل را به یاد میآورد.
فرانکا با لحنی متفکرانه گفت: «البته که فرق داره. موجوداتِ نامیرا مبتلا نمیشن، مگه اینکه به زن شیطانی ناامیدی تبدیل بشم. مطمئن نیستم شعلههای شکارچی بتونه عواملِ بیماریزا رو بسوزونه یا نه. میخوای امتحانش کنیم؟»
لومیان که خودش هم میخواست از این موضوع مطمئن شود، گفت: «باشه.»
اگر روزی با یک زن شیطانی رنج روبهرو میشد، این اطلاعات به کارش میآمد.
ژنا و آنتونی بیدرنگ فاصله گرفتند و به حاشیهٔ میدانِ اعدامِ روآ رفتند.
در شبِ آغازینِ زمستان، بدنِ لومیان ناگهان با شعلههای سفید و درخشانی گُر گرفت. شعلهها به اطراف پخش شدند و هوا را تا شعاعِ هفتهشت متری سوزاندند.
فرانکا در فاصلهٔ بیش از ده متری ایستاده بود و چشمانِ آبیِ دریاچهایاش ژرفتر مینمود.
با ترقوتروقِ شعلهها، زمان گذشت و لومیان رفتهرفته در گلوی خود احساسِ ناراحتی کرد؛ گویی شیءِ خارجی را بلعیده باشد و بخواهد با سرفه بیرونش بیندازد. بینیاش هم میسوخت و میخارید.
فرانکا آزمایش را متوقف کرد و نتیجه گرفت: «شعلههای شکارچی واقعاً میتونه خیلی از عواملِ بیماریزای زن شیطانی رنج رو از بین ببره و اثرِ بیماری رو کم کنه. حدود یه دقیقه طول کشید تا علائمِ خفیفی بهت بدم.»
لومیان عطسهای کرد، دو بار سرفه کرد و شعلههای سفید بهسرعت ناپدید شدند.
وقتی ژنا و آنتونی برگشتند، فرانکا ادامه داد: «تارهای یه دیوبانو هم خیلی قویتر شده. بهعنوانِ زن شیطانی لذت، فقط میتونستم بهطورِ حدودی کنترلشون کنم تا هدف رو بپیچن و ببندن. اما الان مثلِ امتدادِ دستهام هستن و میتونن کارای دقیقتری بکنن، مثلاً...»
فرانکا ناگهان لبخند زد.
«قلقلک دادنتون!»
همزمان با حرفِ او، لومیان و ژنا حس کردند چیزی نرم و نامرئی پهلوهایشان را قلقلک میدهد و مورمورشان میکند.
لومیان با تمسخر گفت: «بچهگانه است، هنوز بزرگ نشدی؟» و بعد افزود: «ولی تو مبارزه به درد میخوره.»
فرانکا تارهای نامرئی را پس کشید، کشِ موی دماسبیاش را باز کرد و گذاشت موهایش بریزد.
موهای کتانرنگش نیفتاد، بلکه در هوا شناور ماند؛ هر تارِ مو مجزا و سرزنده بود.
فرانکا با افتخار اعلام کرد: «حالا موهام هم یه سلاحه. میتونه پوست رو سوراخ کنه، شعلههای سیاه تزریق کنه و باعثِ خشکیِ ناحیهٔ تماس بشه. برای نبردِ نزدیک خیلی مؤثره.»
موهایش را پایین انداخت، دوباره بستشان و آینهای بیرون آورد.
«نفرینهام هم قویتر و هدفمندتر شده. قبلاً باید تصویرِ کاملِ هدف رو تو آینه مینداختم تا با شعلههای سیاه نفرینش کنم. الان میتونم فقط یه قسمت از بدنش رو تو آینه بندازم و همون ناحیه رو تحتِ تأثیر قرار بدم.
«بقیهٔ تواناییهام هم قویتر شده، از جمله جادوی سیاه و جادوی آینه.»
ژنا ساکت گوش داد و صادقانه نظر داد: «نسبت به زن شیطانی لذت، پیشرفتِ خیلی بزرگیه.»
فرانکا که بهشدت راضی بود، گفت: «هر چی باشه ردهٔ ۵ـه دیگه.»
با دیدنِ این صحنه، لومیان سر تکان داد. «من فعلاً تو تحقیقاتِ مردمِ آینه شرکت نمیکنم. فردا راهیِ لنبرگ میشم.»
تا شهر تبعیدیها، مورورا را پیدا کند!
مدتی بود که زبانِ لنبرگی میخواند و فهمیده بود اساساً همان زبانِ هایلندرِ پادشاهیِ فیناپوتر است، با اندکی تفاوتِ لهجه—لنبرگ پس از نبردِ پیمانشکنی در دورانِ پنجم، از فیناپوتر جدا شده بود.
بنابراین، لومیان که پیشتر هایلندر را آموخته بود، در عرضِ چند روز بهسرعت به زبانِ لنبرگی مسلط شد.
فرانکا ناگهان دلتنگ شد و گفت: «به این زودی؟ خب، معجونِ دروگر رو هضم کردی و باید به فکرِ ارتقا به نیمهخدا باشی.»
لومیان نگاهی به بیرونِ میدانِ اعدامِ روآ انداخت و به فرانکا، ژنا و آنتونی گفت: «مراقبِ لودویگ باشید و حواستون به لوگانو هم باشه.»
بر اساسِ اطلاعاتِ ۰-۰۱ و اشارههای خانمِ شعبدهباز، بهتر بود لومیان بهتنهایی به مورورا برود.
در ابتدا قصد داشت پسرخواندهاش لودویگ را هم ببرد، اما با توجه به سرشتِ فرشتهگون و الوهیتش، ممکن بود باعثِ تغییراتِ غیرضروری در مورورا شود. ازاینرو، از این فکر منصرف شد.
در مقایسه، ترمیبوروس که توسطِ آقای ابله مهروموم شده بود، موقتاً قابلچشمپوشی بود. از نظرِ تئوری، وی باعثِ فعالشدنِ ۰-۰۱ نمیشد.
فرانکا و بقیه به لومیان پاسخ دادند: «باشه.»