چپتر 122: [عروسی سیاه. (۳)]
چپتر 122: [عروسی سیاه. (۳)]
-ا-ارباب گاوی که ویرانهها را درو میکند...
ابریشم طلایی با استیصال دعا میکرد.
-یک... لطفاً یک برکت جدید به من بدهید!
انسانها وقتی در تنگنا قرار میگیرند، به بنبست میرسند. ذهن و تفکر یک فرد به سرعت محدود میشود. بنابراین، انسانها یا فرار میکنند، یا برای نجات به کسی چنگ میاندازند. ابریشم طلایی نیز تفاوتی با بقیه نداشت.
-د-در عوض... درسته. در عوض، من وجودم را به شما تقدیم میکنم! نه، من این دنیا را همانطور که شما میخواهید ویران میکنم! ویرانی! خرابی! نابودی! موتیا این چیزها را دوست دارد، مگر نه؟! من در این کار مهارت دارم! در اینجور کارها!
تق. یک قدم به جلو برداشتم.
-هیک.
ابریشم طلایی با شنیدن صدای قدمهایم دیوانهوارتر شد. او به عقب پس کشید. در حالی که به عقب میپرید، به آسمان قرمز روشن نگاه کرد، گویی حتی حالا هم رستگاری برایش نازل میشد.
-م-من در این کار مهارت دارم! ارباب موتیا! اگر فقط شکستن و خرد کردن باشد، من واقعاً...!
اما هیچ پاسخی نیامد.
-این...
دعا به سرعت به کینه و خشم تبدیل شد.
-این نقض قرارداد ماست!!
قدمی نزدیکتر رفتم.
-شما به من قدرت دادید تا سرنوشتی جدید بسازم! اما چرا؟! چرا یک زنیکه دیوانه و عجیب توی بدن من است؟! پسش بده! بدنم را به من پس بده!
مفتش بدعتکار با خوشحالی گفت: «آه. اشتباه میکنید.»
«اگر درباره من صحبت میکنید، متأسفم، اما من از نظر جسمی یک مرد هستم! بنابراین، کلمات شما اشتباه است! برای دقت بیشتر، باید بگویید من یک [مرتیکه دیوانه] هستم، نه یک [زنیکه دیوانه]. خب، اگر بخواهیم درستتر صحبت کنیم، باید بگویید من یک [آدم دیوانه] هستم! کلمات سالم ریشه یک ذهن سالم هستند، دوشیزه اوانایل!»
-آشغال!
بانوی ابریشم طلایی، نه، سیلویا اوانایل فریاد زد.
-این اشتباه است! آره، اشتباه است! این نقض قرارداد است... من قرار بود امپراتریس شوم. قرار بود به جایگاهی بالاتر از راویل ایوانسیا برسم. این چیزی بود که باید اتفاق میافتاد! این سرنوشت من است. سرنوشتی که خودم ساختم! پس... پس، شما دارید قرارداد را میشکنید... من...
یک قدم دیگر.
-آخ!
تازه آن زمان بود که سیلویا اوانایل چشمانش را از آسمان برگرداند. آنقدر نزدیک بودم که دیگر نمیتوانست نادیدهام بگیرد.
-ای هیولا!
سیلویا اوانایل چکش خود را تاب داد. جرنگ! چکش و شمشیر مقدس با هم برخورد کردند. سیلویا اوانایل بدون تردید چکش را کوبید؛ من به راحتی کنار رفتم و ضدحمله زدم. در حالی که به مبارزه ادامه میدادیم، سیلویا اوانایل به طور فزایندهای بیتاب میشد.
شکستن یک ذهن بیتاب آسان بود.
-آه...
من منتظر فرصتی بودم که از تاب خوردنِ بلندِ سیلویا اوانایل ایجاد شده بود. مچ دستش را بریدم.
-آآآآآآآه!!
البته، هیچ زخمی وجود نداشت. هیچ لکه خونی، حتی یک قطره. هیچ رنگ قرمزی که گواه درد او باشد وجود نداشت، اما سیلویا اوانایل طوری فریاد میکشید که گویی در حال تکهتکه شدن بود.
چنگالش از دور چکش رها شد. بوم! چکش با صدای کوبش سنگینی به زمین افتاد.
-آه، آخ... آآآه...
به چشمان سیلویا اوانایل خیره شدم. گرد و غبار ناشی از برخورد چکش تا زانوهایمان بالا آمده بود.
«انتخاب کن.»
-انـ-انتخاب...؟
«تو همین حالا هم جایگاهت را در این دنیا از دست دادهای. حتی اگر اینطور فرار کنی، دیگر [بانوی ابریشم طلایی] نیستی. تو چیزی بیشتر از حواری یک صورت فلکی نیستی.»
-...
«به تو یک فرصت میدهم.»
سیلویا اوانایل مچ دستش را گرفت و به من چشمغره رفت.
«اگر میخواهی به عنوان خدمتگزار صورت فلکی باقی بمانی، هر کاری میخواهی بکن. فرار کن. میگذارم بروی. اما اگر هنوز دلبستگیهایی به این دنیا داری، اگر میخواهی اینجا بمانی و کار دیگری انجام دهی، از برکت صورت فلکیات دست بکش.»
-چرا باید...
«و با شمشیر من بمیر.»
شمشیرم را به سمت او نشانه رفتم.
«حتماً نبردِ همین الان را دیدهای. من میتوانم کسانی را که به دست من میمیرند با تمام خاطرات زندگیشان احضار کنم. سیلویا اوانایل. اگر تسلیم شوی، تو را در این دنیا احضار خواهم کرد تا بتوانی یک بار دیگر به عنوان [بانوی ابریشم طلایی] زندگی کنی.»
-...
«البته، زندگیات مثل قبل نخواهد بود. هرگونه اقدامی علیه معشوقهام، راویل ایوانسیا، ممنوع است. اما همین و بس. بقیهاش را میتوانی هرطور که میخواهی انجام دهی. میتوانی انتخاب کنی که با شاهزاده ازدواج کنی و هرطور که دوست داری زندگی کنی.»
-چرا...؟
«چون تو باید دوباره زندگی کنی.»
آسمان اکنون رنگ بنفش را با قرمز درمیآمیخت. در امپراتوری، عروسیها از لحظهای که آسمان نارنجی میشد تا لحظهای که خورشید ناپدید میگشت، طول میکشید. حدس زدم که کمتر از ۳۰ دقیقه وقت داریم.
-چطور... میتوانم به تو اعتماد کنم؟ اگـ-اگر بعد از احضار با من مثل یک برده رفتار کنی چه؟ من قادر به شورش یا مقاومت نخواهم بود.
«به آن فکر کن.»
به سیلویا اوانایل نگاه کردم.
«چرا بدنهای "تو" و "پیشخدمتت" برای تسخیر شدن انتخاب شدند؟»
-ها؟
«تو همهچیز را به یک صورت فلکی دادی تا آرزویت را برآورده کنی. خاطراتت، بدنت—همهچیز به صورت فلکیات داده شد. به همین دلیل در این دنیا شکافی به وجود آمد، درست در جایی که باید جایگاه تو میبود.»
هر کسی میتوانست جای او را بگیرد.
احتمالاً این همان روشی بود که [کتابدار گوشه] باعث شد مفتش بدعتکار و من این بدنها را تسخیر کنیم.
«قابل درک است که چرا جایگاه تو خالی مانده بود.»
با این حال.
«آیا تا به حال فکر کردهای که چرا جایگاه پیشخدمتت هم خالی بود؟»
-...
سیلویا اوانایل نگاهش را با تیزی بالا آورد.
«من جزئیات را نمیدانم، اما یک بار تبدیل به آن پیشخدمت شدم. کاملاً در زندگی او غوطهور بودم. چیزی که آن زمان متوجه شدم این بود که این مرد خالصانه و با تمام وجود فدایی تو بود، سیلویا اوانایل.»
با این اوصاف، میتوانستم استنباط کنم که چه اتفاقی افتاده بود.
«تضمین میکنم که حتی اگر امپراتریس هم میشدی، هرگز خوشحال نمیبودی.»
-چی...؟
«خودت کمی پیش گفتی. تو نمیخواهی امپراتریس شوی چون عاشق شاهزادهای، بلکه به این دلیل است که میخواهی از راویل بهتر باشی. فکر میکنی اگر با این وضعیت امپراتریس میشدی، زندگیات به آرامی پیش میرفت؟»
سرم را تکان دادم.
«تو کاملاً توانمندی، اما نه به اندازه راویل. خانوادهات قدرت و شکوه ایوانسیاها را ندارد. تو توانایی راویل برای رهبری و فرماندهی بر جمعیت را نداری. بعد از اینکه امپراتریس میشدی، مردم هرگز دست از مقایسه تو با راویل و تحقیر کردنت برنمیداشتند.»
-...
«برای تمام عمرت.»
بگذار اینطور بگویم.
فرض کن پیشخدمتی وجود داشت.
پیشخدمتی که در تمام عمرش شاهد رنج کشیدن اربابش بود.
«پیشخدمتی که من میشناسم مردی است که حاضر است همهچیزش را فدا کند تا تو را نجات دهد.»
آن پیشخدمت با خودش فکر میکرده:
[بانوی ابریشم طلایی خوشحال میبود، فقط اگر امپراتریس نمیشد.]
«این چیزی است که من باور دارم.»
-پیشخدمتم... پیشخدمتم بازگشت کرد؟
«نه.»
پیشخدمت یک بازگشتکننده نبود.
«تو برای خودت آرزو کردی. اما کاری که پیشخدمت کرد این نبود. اون به خاطر تو آرزو کرد. نمیخواست زندگی خودش رو از نو شروع کنه. فقط میخواست تو به گذشته برگردی.»
-منظورت چیه...؟
«تو. اسم پیشخدمتت رو یادت میاد؟»
-ها؟
سیلویا اوانایل اخم کرد.
-البته. اسم پیشخدمت من...
اما.
-...ها؟
سیلویا اوانایل نتوانست نامش را به زبان بیاورد. ابروهایش بیشتر در هم گره خورد. پس از مدتی، اخمش کمی باز شد. نگاه سیلویا اوانایل با دستپاچگی در هوا سرگردان شد.
-صـ-صبر کن. امکان نداره. آه؟ ...اوه؟ اوه...؟
من با آرامش به سیلویا اوانایل نگاه کردم.
درست بود.
در این دنیا، پیشخدمت هرگز با نامش صدا زده نشده بود.
حتی سیلویا اوانایل هم او را به اسم صدا نمیزد. او تنها پیشخدمت و دوست دوران کودکیاش بود، اما فقط او را «پیشخدمت» صدا میکرد. وقتی در اقامتگاهش تنها بودند، هیچ نیازی نبود که او را به این نام صدا بزند.
«پیشخدمت.»
راویل ایوانسیا هم هرگز پیشخدمت را به اسم صدا نکرده بود. تمام اطلاعات امپراتوری در چنگ او بود، پس نمیتوانست از کسی که اینقدر به بانوی ابریشم طلایی نزدیک بود بیخبر باشد.
«پیشخدمت.»
کسی که من تسخیرش کرده بودم.
نام خدمتکارِ بارون از این دنیا پاک شده بود.
چون او واقعاً همهچیزش را فدای یک صورت فلکی کرده بود.
من هم با وجود اینکه کاملاً در نقشش غرق شده بودم، نامش را نمیدانستم.
اصلاً نمیتوانستم آن را به یاد بیاورم یا به خاطر بسپارم.
-......
حالت چهرهی سیلویا اوانایل در هم شکست.
-پس، یعنی...؟
درست مانند برج مستحکمی که از بالا فرو میریزد.
-داری... میگی که پیشخدمت از بین رفته؟
«آره.»
به احتمال زیاد.
این دنیا سه بار بازگشت کرده بود.
اول، سیلویا اوانایل از یک صورت فلکی آرزو کرد تا به گذشتهاش برگردد.
صورت فلکیای که آرزویش را برآورده کرد [گاوی که ویرانهها را درو میکند] بود.
صورت فلکیای که بر نابودی و خلق مجدد حکومت میکرد، به سیلویا اوانایل زندگی دیگری بخشید.
سیلویا اوانایل در تبدیل شدن به امپراتریس، راویل را شکست داد.
سپس، «پیشخدمت» از یک صورت فلکی دیگر آرزویی کرد.
صورت فلکیای که آرزوی او را برآورده کرد... مطمئن نیستم چه کسی بود.
پیشخدمت تمام وجودش را وقف ابریشم طلایی کرد و در نتیجه، دنیا به حالت قبلیاش بازگشت، به زمانی قبل از اینکه بانوی ابریشم طلایی با ولیعهد ازدواج کند. به گذشتهای که هنوز هیچچیز در آن قطعی نشده بود.
در نهایت، راویل باعث یک بازگشت شد.
صورت فلکیای که آرزوی او را برآورده کرد، تکهای از [الهه محافظت] بود.
به خاطر این بازگشت، دنیا در یک حلقه ده روزه گرفتار شد و برای همیشه تکرار میشد.
و در نهایت به زمان حال رسید.
«ما نمیتونیم اسم پیشخدمت رو بفهمیم. هیچوقت.»
-......
«پیشخدمت در تمام طول زندگیاش که به تو خدمت میکرد، به چه چیزی فکر میکرد؟ وقتی با فدا کردن همهچیزش دعا کرد تا تو برگردی، چه فکری در سر داشت؟ ما هرگز نمیفهمیم. چون او دیگه نیست.»
اما.
«پیشخدمت حتماً میخواست که تو زندگی متفاوتی داشته باشی.»
و به همین دلیل بود.
«من میخوام آرزوی پیشخدمت رو برآورده کنم.»
-......
«سیلویا اوانایل. در زمانی که تو نمیشناسی، کسی که اسمش رو نمیدونی خودش رو فدای تو کرد. او بیشتر از هر کسی دوستت داشت و بیشتر از هر کسی میخواست کنارت بمونه، اما همهچیز رو رها کرد.»
این روشی بود که یک پیشخدمت بینام او را دوست داشت.
«دوباره زندگی کن.»
هنوز خیلی دیر نشده بود.
«همونطور که اون میخواست، دوباره زندگی کن.»
سیلویا اوانایل چیزی نگفت.
دستانش میلرزید. دهانش را باز کرد و دوباره بست، بدون اینکه کلمهای بر زبان بیاورد. تارهای صوتیاش در لرزش بودند. آنجا، یک زندگی در حال تپیدن بود. یک زندگی نفرینشده. چقدر بیرحمانه بود که با این وجود، هنوز کسی میخواست او زنده بماند؟
-......
سیلویا اوانایل به آرامی سرش را پایین انداخت. او دیگر توانی برای نگاه کردن به جلو نداشت.
آرام آرام، نور از تمام بدنش شروع به خارج شدن کرد.
او داشت از موهبت صورت فلکی چشمپوشی میکرد.
«بسیار خب.»
شمشیرم را بالا بردم.
شمشیر شفقت را کنار زدم و دوباره شمشیر بتها را فراخواندم.
غروب سوزان و سرخ.
سایه شمشیرم روی زمین بلند بود.
شمشیر سایه تاب خورد.
پنجره اطلاعات
[فرستادهی «گاوی که ویرانهها را درو میکند» مرده است.]
خورشید غروب کرد.
تمام فرستادگان دنیاهای دیگر سرکوب شده بودند.
موجوداتی که این دنیا را تهدید میکردند ناپدید شدند.
پنجره اطلاعات
[مرحله پاکسازی شد.]
صدایی طنینانداز شد و این خبر را اعلام کرد.
احتمالاً در این مکان، فقط من و مفتش بدعتکار میتوانستیم آن را بشنویم.
پنجره اطلاعات
[امروز.]
پنجره اطلاعات
[مرحله طبقه ۲۵ پاکسازی شد.]
این صدای برج بود.
پنجره اطلاعات
[دوباره به همه اعلام میشود.]
پنجره اطلاعات
[امروز، مرحله طبقه ۲۵ پاکسازی شد.]
پنجره اطلاعات
[در حال محاسبه چالشگران.]
پنجره اطلاعات
[محاسبه تکمیل شد.]
پنجره اطلاعات
[سه چالشگر اعلام میشوند.]
مردم شروع به باز کردن چشمانشان کردند. پرتا. اعضای فرقه شیطانی. مهمانان عروسی. یکی یکی، افرادی که با آواز فرستادگان در یک رویا گرفتار شده بودند، بیدار شدند.
«آه...»
«چه خبره...؟»
کلماتی بالای سر همه آنها شناور شد.
+
پنجره اطلاعات
[رتبهبندی میزان مشارکت]
پنجره اطلاعات
رتبه ۱. پادشاه مرگ
پنجره اطلاعات
رتبه ۲. مفتش بدعتکار
پنجره اطلاعات
رتبه ۳. N/A
+
«......»
در سکوت به متن نگاه کردم.
دو نفر وارد این مرحله شده بودند.
[کتابدار گوشه] فقط من و مفتش بدعتکار را به داخل فرستاده بود.
با این حال، برج اعلام کرد که سه چالشگر وجود داشته است.
«N/A.»
نام سومین چالشگر که اصلاً نباید وجود میداشت، ظاهر نشد.
مدتی به آسمان خیره شدم.
«مم.»
راویل به کنارم آمد و دستم را گرفت. شانههایمان به هم تکیه دادند. سپس، راویل به آرامی نگاهی به مهمانانمان انداخت.
«همسر من، همسر دوک ایوانسیا خواهد بود.»
مهمانانی که تازه از رویاهایشان بیدار شده بودند، با چهرههایی خالی به من و راویل نگاه کردند.
«آیا کسی هست که با این ازدواج مخالف باشد؟»
هیچکس نتوانست دهانش را باز کند.
ممکن بود برخی از این موضوع ناراضی باشند. مطمئناً کسانی بودند که میخواستند اعتراض کنند. اما این احتمال در گذشته جا مانده بود.
وجود دنیاهای بیگانه به خودی خود رعبآور بود و مهمانان شاهد شکست دادن این موجودات بیگانه توسط من بودند.
مهمانان در سکوت تسلیم سخنان راویل شدند.
«خوب است.»
کسی که این هدف را در سر داشت و امروز را به عنوان روز عروسی ما تعیین کرده بود.
راویل، عروس من، به نشانهی تأیید سر تکان داد.
«من ازدواجم را با این مرد، کامل اعلام میکنم.»