چپتر 132: [دنیای اهریمنی. (۳)]
چپتر 132: [دنیای اهریمنی. (۳)]
«...که اینطور.»
قاتل صورتهای فلکی سر تکان داد.
«منطق پشت رفتارت را درک میکنم. میبینی که شکست دادن من با قدرت خودت غیرممکن است، بنابراین نیروهای خارجی را وارد میکنی. من اینطور قضاوت کردم که یک تازهوارد که تازه به طبقه ۵۰ رسیده نمیتواند دیگران را بسیج کند، اما...»
حتی در همان حین که قاتل صورتهای فلکی صحبت میکرد، بارشهای شهابی بیشماری آسمان خاکستری را شکافتند. شاااا—! مانند آتشبازیهایی که از دور شلیک شوند، هزاران حمله انباشته از قدرت جادویی عظیم باریدن گرفت.
«اشتباه میکردم.»
بارشهای شهابی به سمت ما هجوم آوردند و لحظه به لحظه سریعتر میشدند. با این حال، قاتل صورتهای فلکی بیتفاوت بود. با نگاهی خونسرد، با خودنویسش چیزی در دفترچهاش یادداشت کرد.
«در آینده، حتی هنگام برخورد با تازهواردها هم مداخله قدرتمند خارجی را در نظر خواهم گرفت.»
«لعنتی! فرار کنید!»
«این عنکبوتهای حرومزاده همهشون مواد زدن؟!»
شکارچیهای اطراف ما سریعتر از قاتل صورتهای فلکی واکنش نشان دادند. پاپ! پوف! در همهجا، طومارهای تلهپورت در حال پاره شدن بودند. این حتماً برای شکارچیهایی که در طبقه ۵۰ زندگی میکردند یک ضرورت بود. متصدی بار کچل هم همین کار را کرد، اما درست قبل از اینکه فرار کند، بر سر ما فریاد کشید.
«هی! قاتل صورتهای فلکی! بازم خودت مسئول هزینه بازسازی هستی، پس یادت نره بنویسیش! پول طومار رو هم باید بدی!»
«بسیار خب.»
تق.
«ثبتش کردم.»
قاتل صورتهای فلکی دفترچهاش را بست.
«همانطور که قول دادم، غریبه، از حالا با تمام توانم از تو محافظت خواهم کرد.»
سرانجام، بارش شهابی با صدایی رعدآسا بر محیط اطرافمان فرود آمد. بوم! بوم! شهابسنگها مانند بمبهایی کورکورانه خیابانها را ویران کردند. درست زمانی که طوفان نابودی در حال کوبیده شدن به میخانه روباز بود، دستی مچ دستم را محکم گرفت.
قاتل صورتهای فلکی زمزمه کرد: «حداکثر بینایی و شنوایی. در ازای آن، از ۱ ساعت از خاطراتم دست میکشم.»
سپس، با حرکتی حیرتانگیز جابهجا شد.
قاتل صورتهای فلکی تنها با حرکاتی جزئی از رگبار شهابسنگهایی که آسمان را پر کرده بودند، جاخالی داد. یک قدم. دو قدم. هر بار که مرا میکشید و حرکت میکرد، شهابسنگی در همان نزدیکی به زمین برخورد میکرد.
-اوه؟
صدایی خشمگین از آسمان طنینانداز شد.
-هی، حرومزادهی مجنونِ صورتهای فلکی! چرا میای سر راه؟ گمشو! برج جادوی ما با اون یارویی که همراهته کینه داره! اگه نمیخوای با چوبدستی بزرگ دربیفتی، بچه خوبی باش و گورت رو گم کن!
«اول، بیایید سعی کنیم این مسئله را از طریق گفتگو حل کنیم.»
قاتل صورتهای فلکی دست راستش را تکان داد. با این کار، ابر گرد و غبار ناشی از بارش شهابی در یک لحظه پاک شد. البته خود قاتل صورتهای فلکی حالش خوب بود، و من هم همینطور.
-گفتگو دیگه چه کوفتیه! بزن به چاک، روانی!
«من باید تحت هر شرایطی از این غریبه در اینجا محافظت کنم. محافظت به معنای اطمینان از سالم ماندن جسم و ذهن اوست. هیچ جایی برای سازش وجود ندارد.»
قاتل صورتهای فلکی با دست چپش دفترچهاش را بیرون آورد و آن را خواند.
«برج جادو گروهی بهشدت خودمحور است. از آنجا که خودمحور هستند، میتوان با استفاده از منافعشان یا آسیب رساندن به آنها، با آنها مذاکره کرد. من کسی هستم که میتوانم آسیب جدی به شما وارد کنم. پس، مذاکره کنید.»
-اون دشمن قسمخورده و خونی ماست! ما. نمیتونیم. زیر. یک. آسمون. زندگی. کنیم!
«همه مشکلات را میتوان از طریق گفتگوی منطقی حل کرد.»
-هی! هی! بچهها! کسی میدونه قاتل صورتهای فلکی چقدر خاطره داره؟
در آسمان، دهها هزار جادوگر سوار بر جارو بودند. یکی از آنها پاسخ داد.
-اینجا مسئول روابط عمومی گروه نظارت مداومه، گزارش میدم! رئیس! قاتل صورتهای فلکی در حال حاضر هفت روز خاطره داره!
-لعنتی، آخه چرا باید یه هفتهی کامل رو داشته باشه؟
صدای دندانقروچهای به گوش رسید.
-مهم نیست! جفتشون رو نابود کنید، از جمله اون روانیِ صورتهای فلکی! از همین حالا، برج جادو وارد وضعیت بسیج همگانی میشه! از انگشت اول تا پنجم، تمام کسانی که به برج جادو تعلق دارن باید امپراتور شمشیر و قاتل صورتهای فلکی رو شکار کنن! یه بار دیگه میگم، حرومزادهها! اعلام بسیج همگانی میکنم!
قاتل صورتهای فلکی زمزمه کرد: «...مذاکرات با شکست مواجه شد.»
او دفترچهای را که در دست چپش داشت ورق زد.
«جستجو، برج جادو. جستجوی تکمیلی، نبرد. جستجوی دقیق، روش نابودی.»
قاتل صورتهای فلکی نگاهی سریع به دفترچه انداخت. سپس، سر تکان داد. او یک کش لاستیکی بیرون آورد—یک کش لاستیکی زرد که میشد آن را با قیمتی ارزان در دنیای بیرون خرید—و موهای بلند و نقرهایاش را از پشت بست.
«...»
من تماشا کردم که چطور قاتل صورتهای فلکی درست در کنارم بهآرامی موهایش را میبست. از نظر زمانی احتمالاً فقط دو ثانیه طول کشید. با این حال، میتوانستم بگویم که این عمل یک مراسم بود، یکی از معدود مراسمهایی که برایش باقی مانده بود.
«از حالا به بعد، میجنگیم.»
-بکشیدشون!!
دهها هزار جادوگر از آسمان به پایین هجوم آوردند.
-افسران، محاصرهشون کنید!
تمام نیروهای دشمن به جلو یورش نبردند.
-آوازخوانها، از عقب سرود بخونید!
-بله!
جادوگران در آسمان خاکستری آرایش جنگی گرفتند. آرایش آنها شبیه یک حلقه عظیم بود. صدها جادوگر پنج حلقه تشکیل دادند و شروع به خواندن هماهنگ کردند.
ملودیای با شش لایه طنینانداز شد.
-اوه.
به هو-ریونگ گفت.
-خیلی وقته این رو ندیده بودم. این «سرود آسمانی دیگران»ـه.
'سرود آسمانی دیگران؟'
-پنجتا مناره اونجاست. هر کدوم یه صورت فلکی رو تو زیرزمینشون مهر و موم کردن. خب، میگم مهر و موم، ولی در واقع زندانی شدن. به هر حال، قدرت صورتهای فلکیِ مهر و موم شده از طریق این سرود قرض گرفته میشه، و تأثیرش...
پنجره اطلاعات
[هشدار. منطقهای که در آن قرار دارید به عنوان هدف یک طلسم تعیین شده است.]
پنجره اطلاعات
[هشدار. قدرت هاله شما نصف شده است!]
پنجره اطلاعات
[هشدار. قدرت جادوی شما نصف شده است!]
پنجره اطلاعات
[هشدار. قدرت دفاع ذهنی شما نصف شده است!]
پنجره اطلاعات
[هشدار. هر مجازاتی که متحمل شوید دو برابر خواهد شد.]
به هو-ریونگ سر تکان داد.
-ممم. تأثیرش بدجور قویه.
'چه کوفتیه؟'
-به این میگن تار عنکبوت. برای همینه که بهشون لقب «عنکبوت» دادن.
در واقع، آنها گروهی هیولاوار بودند که بیش از هزار سال بر طبقه ۵۰ حکومت کرده بودند. آنها قدرت جنگی حریفان خود را قبل از اینکه حتی نبرد آغاز شود، بهشدت کاهش میدادند. و به هو-ریونگ، که ۱۵۰ سال پیش این تار عنکبوت را پاره کرده بود... حتماً هیولایی در میان هیولاها بوده است.
«—یک ضربه. تقویت.»
یک انسان که میتوانست در برابر آن هیولا بجنگد، در مقابل چشمانم بود.
«در ازای آن، از خاطراتم درباره زیبایی غروب آفتاب دست میکشم.»
در نقطهای، قاتل صورتهای فلکی شمشیری را در دست راست خود احضار کرده بود.
قدم اول.
قاتل صورتهای فلکی شمشیرش را سبکبال، گویی که در حال رقصیدن است، تاب داد.
هوا شکافته شد.
حرکت او بیشتر شبیه یک طوفان بود تا تاب دادن یک شمشیر. هالهای آبیرنگ، آسمان خاکستری را به دو نیم کرد. یکی از شش حلقه در آسمان گرفتار طوفان شد.
-د-دوباره جمع بشید! آرایش بگیرید!
-عقبنشینی کنید!
صدها جادوگر فریاد کشیدند و سقوط کردند. جادوگرانی هم بودند که کنترل جاروهای خود را از دست دادند و به زمین سقوط کردند. کلاههای نوکتیز جادوگران مانند گلبرگهای سیاه در هوا به رقص درآمدند.
پنجره اطلاعات
[تأثیر افزایش مجازات لغو شد.]
با این حال، قاتل صورتهای فلکی متوقف نشد.
صدایی قاطع و کوتاه از لبانش جاری شد.
«تقویت یک ضربه. در ازای آن، از خاطراتم درباره صدای بارانی که از آسمان میبارد دست میکشم.»
بار دیگر، آسمان از هم شکافته شد.
پنجره اطلاعات
[قدرت نصفشده هاله شما بازیابی شد!]
-اون دیوانه! روانی! مجنونِ صورتهای فلکی!
-حلقه شست رو بشکنید! حلقه انگشت اشاره رو بشکنید! حفظ کردن آرایش سخته!
-ر-رئیس! همونطور که انتظار میرفت، مبارزه با قاتل صورتهای فلکی وقتی که خاطرات یک هفته کامل رو داره خیلی سخته!
-اون حرومزادهی مجنونِ صورتهای فلکی! خیلی خب، پس خفه شید و حمله کنید! یورش!
جادوگران گلولههای آتشین شلیک کردند. آنها یخ به بیرون پرتاب کردند. زمینی که من و قاتل صورتهای فلکی روی آن ایستاده بودیم، فوراً ریشههای درختان و علفهای هرز رویاند که مچ پاهایمان را گرفتند. هوا در هم میخزید. جنگل انبوهتر شد. مه پخش شد و دید ما را مختل کرد. تعداد غیرقابلدرکی از جادوها و شگفتیها، هر دوی ما را پوشاند.
و.
«تقویت یک ضربه.»
قاتل صورتهای فلکی تنها یک دفترچه در یک دست و شمشیرش را در دست دیگر نگه داشته بود.
«در ازای آن، از خاطراتم درباره لبخند کودکان دست میکشم.»
تمام جادوها و شگفتیها در هم دریده شدند.
پنجره اطلاعات
[قدرت نصفشده جادوی شما بازیابی شد!]
پنجره اطلاعات
[قدرت نصفشده دفاع ذهنی شما بازیابی شد!]
پنجره اطلاعات
[تعیین منطقه اثر لغو شده است.]
گلولههای آتشین خاموش شدند. بلوکهای یخی در هم شکستند. ریشههای درختان بریده شدند و علفهای هرز پوسیدند. باد آبیرنگی در هوا وزید و جنگل ناپدید شد. پس از پراکنده شدن مه، جادوگران ناله کردند.
-حلقه انگشت میانی رو بشکنید! حلقه انگشت حلقه رو بشکنید! حلقه انگشت کوچیک رو هم همینطور!
-رئیس، تمام آهنگها نابود شدن!
-اون یارو داره دقیقاً به نقاط ضعف هر حلقه حمله میکنه؟!
-لعنت...! کدوم عوضیای تمام رازهای ما رو فروخته...؟!
با نگاهی خالی به نبردی که درست جلوی چشمانم در جریان بود خیره شدم.
جادوگران بیوقفه حمله میکردند. با این حال، فایدهای نداشت. قاتل صورتهای فلکی با دور انداختن خاطرات نوشیدنیای که تازه خورده بود، خیابانهایی که دیروز در آنها قدم زده بود و دیگر خاطرات پیشپاافتادهاش میجنگید.
یک شکارچیِ تنها در برابر دهها هزار جادوگر ایستاده بود.
-نظرت چیه؟ استراتژی نبردش دقیقاً برعکس تو نیست؟
به هو-ریونگ پوزخند زد.
-قاتل صورتهای فلکی هم از یه جور هنر شیطانی استفاده میکنه. زامبی، هنر شیطانی آسمانهای دوزخی که تو استفاده میکنی بر اساس خاطراتته. خاطره گرسنگی، خاطره تنهایی... اما قاتل صورتهای فلکی برعکسه. اون خاطراتش رو دور میندازه.
هنر شیطانی او دقیقاً نقطه مقابل من بود.
-خوب تماشا کن. یه روزی باید تو این سطح بجنگی.
سبک مبارزه قاتل صورتهای فلکی خونسردانه اما هولناک بود.
«من از خاطره قدم زدنم زیر آسمان ملایم دست میکشم.»
یکی یکی، خاطراتش را دور میانداخت. لحن قاتل صورتهای فلکی سبک بود و شمشیرش ساده. از این نظر، مبارزهاش آرام بود.
«من از خاطره فریادهای مردم وقتی که دردمند هستند دست میکشم.»
با این حال، حتی یک خاطرهای که دور میانداخت هم بیاهمیت نبود. هر چه مبارزه بیشتر طول میکشید، خاطرات بیشتری یکی پس از دیگری مانند جعبههایی باز میشدند. آنها جعبههای پاندورا بودند. جعبههایی که محتویاتشان پس از باز شدن تبخیر میشد.
-قاتل صورتهای فلکی فقط با خاطرات یک روز تا یک هفتهاش زندگی میکنه.
به هو-ریونگ گفت.
-اون بهندرت خاطرات بیشتر از یک هفته رو داره. چون اون یارو بعد از یک هفته میره تا یک صورت فلکی رو شکار کنه. خاطرات یک هفته براش کافیه تا یک صورت فلکی رو شکار کنه.
«...»
-گفته بود فراموشی داره؟ از نظر فنی، این اشتباهه. اون یارو داره وظیفهاش رو به قیمت از دست دادن خاطراتش انجام میده.
این یعنی...
اگر بخواهم دقیقتر بگویم، او داشت زندگی خودش را میسوزاند.
پنجره اطلاعات
[شاینی نمیتواند مبارزه ارباب قبلیاش را تماشا کند.]
شمشیر مقدس من لرزید.
پنجره اطلاعات
[شاینی به یاد میآورد که ارباب سابقش در گذشته اینگونه نمیجنگید. او نمیداند چه زمانی یا چرا او اینطور شد.]
پیش از آنکه متوجه شوم، ارتش برج جادو کاملاً از پا درآمده بود.
تمام حلقههای مدور مدتها پیش نابود شده بودند.
در ابتدا، آنها صفوف منظمی تشکیل داده بودند و به قاتل صورتهای فلکی حمله کرده و سپس عقبنشینی میکردند... اما به نظر میرسید به حد توانشان رسیدهاند. آرایش آنها فروپاشید. جادوگران بهطور پراکنده حمله میکردند.
-ر-رئیس. ببینید، ما نمیتونیم با قاتل صورتهای فلکی که خاطرات یک هفتهاش رو داره بجنگیم...
-ما که گفتیم اون یه شخصیت لعنتی قویه...
-اگه اینجا جادوی بیشتری رو به زور وارد کنید، خسارتش کم نخواهد بود!
-تیم نظارت از قبل داره سر و صدا میکنه. رئیس. صورتهای فلکی متوجه ناهنجاریها شدن و دارن از نزدیک تماشا میکنن. احتمال زیادی وجود داره که وقتی ضعیف شدیم بهمون حمله کنن.
-اوک!
کسی که به نظر میرسید رئیس جادوگران باشد، دندانهایش را به هم سایید. کلاه نوکتیزش را درآورد و در دست چپش مچاله کرد. جادوگر با خشمی عظیم در چشمانش به من خیره شد.
-امپراتور شمشیر... امپراتور شمشیر، امپراتور شمشیر، امپراتور شمشیر!!
-آه، پسر. محبوبیت من حتی بعد از مرگ هم کم نشده.
به هو-ریونگ شانههایش را بالا انداخت.
-ببین، زامبی. برای همینه که وقتی یکی زیادی خفنه، دردسرساز میشه.
-من خوب میدونم که با قاتل صورتهای فلکی متحد شدی! منتظر بازگشت ما باش! برج جادوی ما هر کاری که لازم باشه برای شکار تو انجام میده! این بار با یه نبرد ساده قدرت تمومش میکنیم، اما دفعه بعد، قطعاً...!
جادوگران وحشتزده به نظر میرسیدند.
-واو... رئیس، این معمولاً همون جملهایه که یه بازنده موقع فرار میگه...
-هیس. الان رو اعصاب رئیس نرو. تبدیل به قورباغه میشی و میخوردت.
-من قطعاً دمار از روزگارت درمیارم!!
وقتی جادوگران پراکنده شدند و پرچمهایشان عقبنشینی کردند، قاتل صورتهای فلکی دهان باز کرد.
«صبر کن. ارباب برج جادو.»
-چیه؟!
«من هنوز ۲۳ ساعت خاطره دارم. اگر از ۲۲ ساعت آن برای تقویت ضربهام استفاده کنم، میتوانم یکی از منارههای شما را نابود کنم.»
-...الان داری ما رو تهدید میکنی؟
قاتل صورتهای فلکی با بیتفاوتی تأیید کرد: «همینطور است. طبق یادداشتهای من، تو کسی هستی که به غرورت اهمیت زیادی میدهی. ناتوانی در خلاص شدن از شر من پس از یک بسیج همگانی، باید شکست دردناکی باشد. با این حال، در مقایسه با از دست دادن منارهات هیچ است. تهدید مرا با دقت در نظر بگیر.»
-...
چهره ارباب برج جادو مانند یک گابلین در هم تنیده شد.
«برای یک هفته آینده، تو از حمله یا توطئه علیه من یا این مرد کاملاً منع میشوی. حمله و توطئه شامل تمام اعمال و حوادثی است که به ما آسیب میرساند. هم روشهای مستقیم و هم غیرمستقیم ممنوع هستند و اگر نیاز به قضاوت ذهنی باشد، شخصی که تصمیم میگیرد توسط ما انتخاب خواهد شد. بنابراین، ذهنیت تو مجاز نیست.»
-این زوج شمشیرزن لعنتی...
«دوباره تهدیدت میکنم. این آتشبس یکهفتهای را بپذیر.»
قاتل صورتهای فلکی شمشیرش را گرفت.
«اگر آن را نپذیری، آن را در هم میشکنم.»
سکوت بر زمینهای بایر و ویرانشده حاکم شد.
-شما... شما دو تا تو لیست مرگ برج جادو هستید.
«با آتشبس موافقی؟»
صدای نوچنوچ زبانی به گوش رسید. همزمان، ورقهای کاغذ در برابر چشمان قاتل صورتهای فلکی ظاهر شد. این یک قرارداد طلای درخشان بود. قاتل صورتهای فلکی با نگاهی ساده قرارداد را خواند و سپس خودنویسش را بیرون آورد و آن را امضا کرد.
«مذاکره رضایتبخشی بود. حالا برگرد.»
-من تو رو همراه با امپراتور شمشیر دفن میکنم، قاتل صورتهای فلکی.
«ثبت دشمنیات را فراموش نخواهم کرد.»
-تچ!
جادوگران جاروهایشان را چرخاندند. مانند دسته ملخها در پاییز، آسمان را پر کردند و به آرامی دور شدند.
محیط اطرافمان ساکت شد.
هیچکس جز من و قاتل صورتهای فلکی در آن اطراف نبود.
قاتل صورتهای فلکی برگشت و به من نگاه کرد.
«من به قولم به تو عمل کردم، غریبه.»
«...»
«با این حال، طبق مشاهدات تو، من در تله افتادهام. من در نبرد پیروز شدم، اما در نتیجه، حافظه یکهفتهای من به یک روز کاهش یافته است. من در حال حاضر ضعیف هستم. البته، این تضعیف قدرت من باید همان هدف مورد نظر تو باشد.»
قاتل صورتهای فلکی وضعیتش را کاملاً واقعبینانه و بدون احساس توصیف کرد.
انگار داشت به صورت سوم شخص صحبت میکرد.
-گونگجا.
صدای به هو-ریونگ بسیار پایینتر آمد.
-نادیدهاش نگیر. اون یارو داره با حرف زدن با تو تا جایی که میتونه وقت میخره. به عنوان یه انسان بهش نگاه نکن. اون هیچی نیست جز یه سلاح که کاملاً بر اساس چیزهایی که نوشته حرکت میکنه.
'بله.'
شمشیر مقدس را محکم در دست گرفتم.
'میدونم.'
سپس، به قاتل صورتهای فلکی خیره شدم.
«حق با توئه. من تو رو زمین میزنم.»
«با این وجود، طبق قولم نمیتوانم به تو حمله کنم. من فقط میتوانم دفاع کنم یا از حملاتت جاخالی دهم... این یک وضعیت خطرناک است. به خصوص اگر تو امپراتور شمشیر یا تناسخ او باشی، همانطور که ارباب برج جادو گفت، بسیار خطرناکتر خواهد بود.»
«نام من پادشاه مرگ است. من ارباب جوان فرقه اهریمنی و همسر دوشس ایوانسیا هستم.»
قاتل صورتهای فلکی دفتر خاطراتش را باز کرد و کلماتی را نوشت. او باید نام مرا یادداشت کرده باشد. قاتل صورتهای فلکی در حالی که خودنویسش را حرکت میداد، از من سؤالی پرسید.
«فرقه اهریمنی چیست؟»
«تیغهای است که به تمام فریادها پاسخ میدهد.»
«ارباب جوان چیست؟»
«اولین شمشیری است که تاب داده میشود.»
«پادشاه مرگ چیست؟»
هاله سرخرنگم را بیرون کشیدم.
«نام کسی است که تو را خواهد کشت.»
این بار، من سؤالی پرسیدم.
«قاتل صورتهای فلکی. آیا هیچ خاطرهای از گرسنگی داری؟»
«در دفتر خاطرات نوشته شده است. با این حال، تا جایی که به خاطرات درون سرم مربوط میشود، هیچکدام را ندارم. من هیچ خاطرهای از گرسنگی ندارم.»
سرم را تکان دادم.
«همین باعث سقوط تو خواهد شد.»
سپس، به جلو یورش بردم.