چپتر 161: [تبدیل شدن به یک خدا. (۲)]
چپتر 161: [تبدیل شدن به یک خدا. (۲)]
۲.
با راهنمایی من، گابلینها توانستند به سلامت فرار کنند.
-کرر! کرو!
-کهکرککر!
گابلینها از خوشحالی بالا و پایین میپریدند. دقیقاً شبیه شامپانزههای کوچک و سبز بودند. اگر به جای «کرک» داد میزدند «اوکیکی»، مردم واقعاً آنها را با میمونها اشتباه میگرفتند.
«این بچهها. چقدر بامزهان.»
-تو فکر میکنی این جونورها بامزهان...؟ هان؟
به هو-ریونگ که پشتم ظاهر شده بود، در حالی که این حرفها را میزد، لرزید.
-زامبی، واقعاً یه چیزیت میشه، نه؟
«آقای امپراتور شمشیر، منطقی بهشون نگاه کن. همین الانشم میتونم ببینم گابلینها تو آینده قراره به چی تبدیل بشن. واقعاً منظره باشکوه و زیباییه. با اینکه هنوز خیلی زوده، ولی از الان میتونم آینده رو ببینم.»
-آخ، دیگه نمیتونم این عوضی رو تحمل کنم... اونقدر عاجز و درموندهام که حس میکنم هر بار این حرومزاده دهنشو باز میکنه، دارم عقلمو از دست میدم...
در آن زمان، نژادهای دیگر هم موفق به فرار شده بودند.
ارباب اژدهای سیاه تصمیم گرفته بود به یک قوی سیاه و زیبا تبدیل شود و خونآشامها را راهنمایی کند. از آنجایی که من اول از جنگل خارج شده بودم، توانستم خروجشان را ببینم. فوش! گروه بزرگی از خفاشها در حالی که بال میزدند، در یک آرایش مثلثی در آسمان به دنبال قوی سیاه پرواز میکردند.
«اوه. خیلی خفنه.»
وقتی قوی سیاه از کنارم گذشت، برای لحظهای نگاهمان به هم گره خورد. درون چشمان تیره قو، درندگی یک جانور وحشی دیده نمیشد، بلکه هوش تیز ارباب اژدهای سیاه در آن موج میزد. فلپ! قو دوباره بالهایش را باز کرد.
سپس، قوی سیاه در یک چشم به هم زدن در افق ناپدید شد.
به نظر میرسید که تمام همراهانم موفق شده بودند به حیوانات مختلفی تبدیل شوند و نژادهایشان را به جای امنی هدایت کنند.
پنجره اطلاعات
مأموریت انجام شد!
پنجره اطلاعات
شما با موفقیت نژاد خود را از جنگل بزرگ مبدأ خارج کردید.
پنجره اطلاعات
شما ۳۰۰ امتیاز نژاد به عنوان پاداش انجام مأموریت دریافت کردید!
پنجره اطلاعات
شما در حال حاضر ۸۵۵ امتیاز نژاد دارید.
پاداشها رضایتبخش بودند.
«۵۰۰ امتیاز نژاد برای اینکه اولین نفری بودم که یه دین ابتدایی یا هر چیز دیگهای رو به وجود آوردم و ۳۰۰ امتیاز هم به عنوان پاداش مأموریت. اصلاً بد نیست.»
-همم. این الان زیاده؟
«شروع خوبیه. نمیخوام همون اول کار تمام امتیازاتم رو خرج کنم.»
-اگه تو میگی حتماً همینه. هر چی نباشه تو خدای بزرگ گابلینها، کیم گونگجایی دیگه.
«آره. حالا تنها کاری که باید بکنیم اینه که یه جای جدید برای زندگی پیدا کنیم.»
در ذهنم آیتم بعدی که میخواستم از فروشگاه بخرم را انتخاب کردم. حتی در حالی که بدن شیر سفید را تسخیر کرده بودم، باز هم میتوانستم از فروشگاه تمدن استفاده کنم.
پنجره اطلاعات
آیا مطمئن هستید که میخواهید «جستجوی سکونتگاه رتبه برنز» را خریداری کنید؟
بدون تردید با خرید موافقت کردم.
«بله.»
پیامها یکی پس از دیگری ظاهر شدند.
پنجره اطلاعات
«جستجوی سکونتگاه رتبه برنز» خریداری شد.
پنجره اطلاعات
۸۰ امتیاز کسر شد!
پنجره اطلاعات
شما در حال حاضر ۷۷۵ امتیاز نژاد دارید.
ووش!
تصویری در ذهنم نقش بست. آنسوی یک رودخانه و سه نهر از موقعیت فعلی ما، سکونتگاهی مناسب برای گابلینها وجود داشت.
«رطوبت مناسب و شکارگاه خوب... عالیه.»
خوبه. حالا تنها کاری که باید میکردم این بود که آنها را به آنجا راهنمایی کنم.
«گورک! گورر، کرر، گور!»
«خوبه! دنبالم بیاین!»
با دلاوری یکی از پنجههای شیرم را جلو گذاشتم. گابلینها هم مثل جوجهاردکها، بدون اینکه به چیزی فکر کنند، با شادی به دنبالم راه افتادند.
شش روز بعد.
بالاخره به سکونتگاهی که در تصویر دیده بودم رسیدیم.
-کررر!
گابلینها در حالی که نشان میدادند چقدر از این مکان خوششان آمده، خودشان را به داخل نهر مجاوری پرتاب کردند.
پنجره اطلاعات
نژاد گابلین از این مکان بسیار خوشش میآید!
پنجره اطلاعات
غم از دست دادن خانه قدیمی در میان گابلینها در حال محو شدن است.
گابلینها در نهر غلت میزدند و خودشان را با گل و لای میپوشاندند. به نظر میرسید این تفریحشان باشد.
مادرها قبل از اینکه گل و لای چسبناک را به پشت بچههایشان بمالند، آن را با پنجههایشان میکندند. کوچولوها هم در حالی که غرق در گل میشدند، با خوشحالی فریاد میزدند: «کرر! کرر!». یعنی حمام گل اینقدر حس خوبی داشت؟
-شاید دارن سعی میکنن از شر اون بوی گند خلاص بشن. گابلینها بوی گند میدن، مگه نه؟ البته الان که خودشون رو با گل پوشوندن یکم بهتر شده.
«اوه. میشه اینطور گفت.»
-موافق نیستی، خدای بزرگ گابلینها، کیم گونگجا؟
«خدا به هر چیز کوچیکی اهمیت نمیده. فقط به برنامههای بزرگ تو ذهنش فکر میکنه.»
-روانی...
به حرفی که میزد توجهی نکردم.
در عوض، فقط دراز کشیدم و تماشاگر فستیوال کوچک گلی شدم که مقابلم در حال برگزاری بود.
همانطور که با خوشحالی تماشا میکردم، ناگهان صدای برج را شنیدم.
پنجره اطلاعات
آیا میخواهید این مکان را به سکونتگاه جدید قبیله گابلین تبدیل کنید؟
«آره.»
پنجره اطلاعات
شما یک سکونتگاه جدید بنا کردید!
پنجره اطلاعات
لطفاً نامی برای سکونتگاه جدید انتخاب کنید.
«یه اسم... دلم میخواد اسمش رو معبد راویل بذارم، اما شک دارم بتونن تلفظش کنن. نه، قطعاً نمیتونن تلفظش کنن.»
با چهرهای عبوس زمین را خراشیدم. ممم. این، این، این حس خراشیدن زمین و اون حالت نرمی که زیر پنجههام ایجاد میشد واقعاً آرامشبخش بود...
-هی. داری روز به روز بیشتر شبیه یه حیوون رفتار میکنی، نه...؟
«خیالاتی شدی.»
ناگهان مگسی شروع به وزوز کردن دور و برم کرد. آه، برای روشن شدن موضوع، فکر کنم باید اضافه کنم حیوانی که در حال حاضر تسخیر کرده بودم فقط تا حدودی شبیه یک شیر بود، اما در واقع شیر نبود. فقط چون راحتتر بود اینطوری صدایش میزدم.
دمم را تکان دادم. تق! و با صدای نرمی، دمم دقیقاً به بدن مگس برخورد کرد. مگس نتوانست در برابر ضربهام مقاومت کند و مرده روی زمین افتاد.
شکار مگسهایی مثل این، در طول این مأموریت به تفریح من تبدیل شده بود.
خیلی هم سرگرمکننده بود.
-همونطور که فکر میکردم، واقعاً داری بیشتر شبیه یه حیوون میشی، مگه نه، ای حرومزاده...؟
«اگه معنیش اینه که میتونم جذابیتهای مردانه یه حیوون رو داشته باشم، پس با کمال میل قبولش میکنم. در هر صورت، اسم این مکان رو میذارم [گورو].»
و سپس غرش کردم.
«گورو-!»
برج به غرشم پاسخ داد.
پنجره اطلاعات
نام این سکونتگاه «گورو» تعیین شد.
پنجره اطلاعات
نژاد گابلین دیگر در خطر انقراض نیست!
پنجره اطلاعات
اکنون میتوانید این مرحله را پاکسازی شده اعلام کنید.
پنجره اطلاعات
آیا میخواهید این مرحله را پاکسازی شده اعلام کنید؟
-واو، بالاخره تمومش کردی! بالاخره میتونم از این منطقه چندشآورِ گورکگورک برم بیرون! هی، منتظر چی هستی؟! عجله کن و اعلام کن که مرحله پاکسازی شده!
«آه، داری چی میگی؟ مگه برج رو خوب نمیشناسی؟»
-میدونم! میدونم! فقط دلم میخواد هر چه زودتر از این خرابشده بزنم بیرون!
«میخوام ردش کنم.»
جنگ نژادی.
از طبقه ۳۱ تا ۴۰، این الگو ادامه داشت. اگر طبقه ۳۱ عصر پارینهسنگی بود، پس طبقه ۳۲ ممکن بود عصر نوسنگی باشد. روال کار اینطور بود.
اگر الان پاکسازی را اعلام میکردم، در طبقه بعدی، ممکن بود با گابلینهای صدها یا حتی هزاران سال بعد روبرو شوم.
«قبل از اینکه برم جلو، باید هر کاری که از دستم برمیاد انجام بدم.»
با آرامش به پنجره وضعیت نژاد گابلین نگاه کردم.
این کاری بود که از زمان انتخاب نژاد بارها انجام داده بودم.
«ویژگیهای گابلینها [قربانیان تبعیض نژادی]، [آگاهی قبیلهای] و [طمع] بودند.»
اطلاعات مربوط به این ویژگیها را به نوبت خواندم.
+
پنجره اطلاعات
[قربانیان تبعیض نژادی]
رتبه: F
تأثیر: نژاد گابلین به شدت زشت است! آنقدر زشت که نفرت هر کسی که به آنها نگاه میکند را برمیانگیزد. در نتیجه، نژاد گابلین از انواع تعصبات و سوءتفاهمها رنج میبرد و در برقراری روابط سالم با نژادهای دیگر با مشکلات زیادی روبرو است.
هشدار! در قلب کسانی که مورد تبعیض قرار گرفتهاند، شعلههای نفرت زبانه میکشد. هرچه نفرت نژاد گابلین بیشتر باشد، خصومت آنها نسبت به نژادهای دیگر بیشتر میشود. این مشکلی است که باید پیش از رسیدن به نقطه بیبازگشت حل شود.
※ با این حال، این ویژگی بسته به نحوه پیشرفت تاریخ میتواند تغییر کند.
+
«این یه مشکل میشه.»
چی میشد اگه میرفتم طبقه بعدی و میدیدم که گابلینها از همین الان با تمام نژادهای دیگه دشمن شدن؟ اونقدر که گابلینها درست مثل یه دنیای فانتزی معمولی، به عنوان [دشمنان عمومی] اعلام میشدن.
این وحشتناک میشد.
این همه زحمت بکشی فقط برای اینکه تبدیل به دشمن عمومی بشی.
«این یکی باید قبل از رفتنم حل بشه... بعدی [آگاهی قبیلهای]ئه.»
+
پنجره اطلاعات
[آگاهی قبیلهای]
رتبه: C
اثر: نژاد گابلین حس خویشاوندی شدیدی دارد. وقتی یک گابلین میمیرد، هیچ نژاد دیگری در این دنیا به اندازه یک گابلین اشک نمیریزد. در عوض، آنها در حالی که لیوانهایشان را به هم میزنند، با خوشحالی فریاد میکشند: «هیولا مرد! ما موفق شدیم!» و جشن میگیرند.
گابلینها، گابلین هستند.
این یک سرنوشت اجتنابناپذیر است.
با این تفکر، تنها یک نژاد در دنیا وجود دارد که میتوانند به آن باور داشته باشند—نژاد خودشان. تابوترین چیزها در جامعه گابلینها به شرح زیر است: خیانت به یک گابلین دیگر، کشتن یک گابلین دیگر و غیره.
مگر اینکه بدبختی خاصی پیش بیاید، هیچ راهی وجود ندارد که نژاد گابلین به یکدیگر حمله کنند!
※ با این حال، این ویژگی بسته به نحوه پیشرفت تاریخ میتواند تغییر کند.
+
چند باری دیدمش و هنوزم فکر میکنم ویژگی خوبیه.
این نشون میداد که حتی اگه گابلین بودن، حداقل یه ویژگی خوب داشتن.
-فکر نمیکنم این ویژگی اونقدرها هم خوب باشه...
«ها؟ واقعاً؟»
-بیخیال. همینجوری یه چیزی پروندم. عجله کن و ویژگی بعدی رو ببین.
«بالاخره داری متوجه جذابیت گابلینها میشی؟»
-فقط دلم میخواد زودتر این قضیه رو تموم کنی...
این یه جواب صادقانه نبود. کاملاً مشخص بود که داره روی بانمک این نژاد کوچیکی که داشتم بزرگشون میکردم رو میبینه.
-من که...
شانه به شانه، یک شیر و یک روح کنار هم نشستند و به آخرین پنجره ویژگی نگاه کردند.
+
پنجره اطلاعات
[طمع]
رتبه: B
اثر: نژاد گابلین مملو از طمع است. شاید به خاطر شرم آنها از بیش از حد زشت بودنشان باشد. یا شاید نژاد گابلین میخواهد به جای خودشان، به خاطر داراییهایشان شناخته شوند.
«کرک! من همین الان گلِ گرم مالیدم به خودم!»
«کرک! من خودم رو با گلِ درجه یک از سرچشمه رودخونه پوشوندم!»
آنها آرزو دارند که متمایزترین باشند.
آنها در حسرت این هستند که حتی از این هم بزرگتر باشند.
در قلب نژاد گابلین، عقدههای حقارت، عزت نفس پایین و میل به عظمت با هم ترکیب میشوند تا شکل قدرتمندی از طمع را ایجاد کنند. شاید نژاد گابلین هوس گنجینههای درخشان کند. یا شاید بردههایی بگیرند و پز بدهند که بردههای چه کسی زیباتر است. نژاد گابلین طمعکار است و با این طمع، پتانسیل به وجود میآید.
اینکه «طمع» آنها چگونه توسعه مییابد، به شما بستگی دارد.
※ با این حال، این ویژگی بسته به نحوه پیشرفت تاریخ میتواند تغییر کند.
+
«...»
تو فکر عمیقی فرو رفتم.
«همونطور که انتظار میرفت، اونا درست مثل خودمن.»
-ها؟ چی گفتی؟
«هیچی. داشتم با خودم حرف میزدم. مم.»
به آرومی بدن سنگین شیرم رو بلند کردم.
همونطور که یواشیواش به رودخونه نزدیک میشدم، گابلینهای گلی متوجهم شدن و همهشون شروع کردن به جمع شدن دورم.
-کررر.
-کهکرککر؟!
گابلینها در مقایسه با انسانها عضلات صورت کمتری داشتن. این به خاطر این بود که دهانشون خیلی بزرگ بود. در نتیجه، تشخیص دادن حالت چهرهشون کار سختی بود.
«کررر.»
پنجه جلوییم رو بالا آوردم و کوبیدمش به یکی از صخرههای کنار رودخونه. گابلینها از روی تعجب خودشون رو عقب کشیدن. اما من بدون اهمیت دادن بهشون، به کوبیدن پام ادامه دادم.
طولی نکشید که تمام چنگالهام شکستن.
-هی. داری چیکار میکنی؟
«صبر کن.»
پای زخمیم رو توی گل فشار دادم. درست مثل یه قلممو، خزهام گل رو مثل جوهر به خودشون جذب کردن.
گابلینها با گیجیِ واضحی به تماشای کارام ادامه دادن.
«کررنگ.»
به سمت نزدیکترین گابلین رفتم. وقتی سایه غولپیکرم روش افتاد، گابلین کوچولو از جا پرید، اما نه فرار کرد و نه قایم شد.
«گور. کررنگ. کرر، گوررک.»
«درسته. پسر خوب. همونجا بمون. زیاد طول نمیکشه.»
پوک.
به آرومی پنجهام رو روی شکم گابلین کوچولو کشیدم. انگار که داشتم یه پنجره رو تمیز میکردم، با پنجهام خطوط منحنی کشیدم. هر بار که بهش گل میمالیدم، گابلین کوچولو تکون میخورد، اما بازم فرار نمیکرد.
-آآآه...
به هو-ریونگ زیر لب زمزمه کرد.
-احیاناً، داری سعی میکنی براش خالکوبی بکشی؟
دقیقاً همین بود.
«آره.»
با پنجهام یه الگوی چرخشی روی شکم گابلین کشیدم.
فقط همین یکی نبود. بعد از اینکه الگوی چرخشیام رو تموم کردم، شروع کردم به کشیدن چیزای دیگه روی بقیه گابلینها.
«گووورر.»
چون به جای دستهای انسانیم داشتم با پنجه شیر میکشیدمشون، یه کم ناشیانه و زشت شده بود. به خاطر اینکه به جای رنگهای معمولی داشتم با گل نقاشی میکردم هم خیلی کثیفکاری داشت. اما اگه میتونستم از رنگ استفاده کنم، قطعاً ظاهر بهتری پیدا میکرد.
بعد از مدتی، تمام گابلینها خالکوبی داشتن.
-کرر؟ کر؟
گابلینها با شگفتی به خودشون و به همدیگه نگاه کردن. بعد از مدتی، مثل بچههایی که بهشون یه اسباببازی جدید داده باشن، شروع کردن به مالیدن گل به همدیگه.
-کرک! کررپ، کرکر.
-کرکر!
گابلینها با خوشحالی توی رودخونه آببازی میکردن. و وقتی الگوهاشون شسته میشد، میتونستن خیلی راحت الگوهای جدیدی بکشن. با دیدن این صحنه، گابلینها دوباره غرق شادی میشدن.
پنجره اطلاعات
[نژاد گابلین «حس زیباییشناسی» خود را بیدار کرده است!]
پنجره اطلاعات
[نژاد گابلین مسحور زیبایی بدنهای خود شده است.]
صدای برج توی سرم طنینانداز شد.
پنجره اطلاعات
[ویژگی «قربانیان تبعیض نژادی» در نژاد گابلین تغییر کرده است!]
پنجره اطلاعات
[نژاد گابلین ویژگی جدیدی به نام «مدگرایان بدوی» به دست آورده است!]
پنجرهها یکی پس از دیگری جلوی چشمم ظاهر شدن.
+
پنجره اطلاعات
[مدگرایان بدوی]
رتبه: E
اثر: نژاد گابلین به شدت زشت است! آنقدر که نفرت هر کسی را که به آنها نگاه میکند برمیانگیزد. در نتیجه، نژاد گابلین از انواع تعصبات و سوءتفاهمها رنج میبرد و برای شکل دادن روابط سالم با نژادهای دیگر با مشکلات بزرگی روبهرو است.
«کرک! ما زشتیم!» در پاسخ به این موضوع، نژاد گابلین فرهنگ خاصی را ایجاد کرد. «پس چرا چیزهای قشنگ نپوشیم؟» این کار برای پوشاندن ظاهرشان با چیزی مد روز بود.
نژاد گابلین شروع به کشیدن خالکوبیهای مختلف روی پوست سبز خود کرد. هرچه خالکوبی زیباتر باشد، آن گابلین در چشم نژاد گابلین خوشپوشتر است. تبریک میگوییم. نژاد گابلین اکنون فرهنگی به نام مد دارد.
زنده باد مدگرایان بدوی!
«مهم نیست چقدر تزئینش کنی، یه گابلین هنوزم یه گابلینه.»
البته، اینکه این مد توسط نژادهای دیگر به رسمیت شناخته میشود یا نه، کاملاً مسئله دیگری است.
※ با این حال، این ویژگی بسته به نحوه پیشرفت تاریخ میتواند تغییر کند.
+
بسیار خب.
دهان روی چهره شیرم به لبخندی رضایتبخش باز شد.
«کررر.»
دیگه مهم نبود که این یه جنگ نژادهاست یا فرصتی برای تجربه کردنِ بودن به عنوان یه صورت فلکی محافظ.
به بیان ساده، فقط باید این بچهها رو تا جایی که در توانم بود، به بهترین شکل بزرگ میکردم.
«کررنگ، کرررر، گورپ، گرررنگ!»
«هی، من قراره نژادتون رو تا خود آسمونها بالا ببرم!»
غرش قدرتمندی سر دادم.
کهکرککر!
-کهکرککر! کهکرککر!
گابلینهای پوشیده از گل، دور تا دورم میرقصیدن.
تحت تأثیر قرار گرفته بودم.
بعد از دیدن این صحنه، به هو-ریونگ به آرومی زمزمه کرد.
-نه... فکر کنم همهشون دیوونه شدن... نگو که قراره همهشون بشن کیم گونگجاهای کوچولو. یه نژاد کامل که مثل کیم گونگجا دیوونه نمیشه... میشه؟ آره، غیرممکنه. عمراً. همچین فانتزی جهنمیای هیچوقت نمیتونه به واقعیت تبدیل بشه...
-کرررره!
فریاد باشکوه گابلینها در سرتاسر سکونتگاه طنینانداز شد.