چپتر 245: بدون عنوان
چپتر 245: بدون عنوان
۱.
سپیده دمید.
به نظر میرسید رنگ سپیدهدم در موهای نقرهای کیم یول نفوذ کرده است. از آنجا که کیم یول در برابرم زانو زده بود، این تجمل را داشتم که به جای نگاه کردن به آسمان، به درون سپیدهدم خیره شوم. درست است. سپیدهدم زیر پاهایم بود.
پنجره اطلاعات
[وجود شما واضحتر شده است.]
در آن زمان بود که صدای برج را شنیدم.
پنجره اطلاعات
[سطح پادشاه مرگ ارتقا مییابد.]
همزمان با درخشش خیرهکننده سپیدهدم در آسمان، برج یک بار دیگر صلاحیت مرا تأیید کرد.
البته، این طبیعی بود.
من بدن استل را برگرداندم، بدنهای اعضای فرقه شیطانی را بازگرداندم، به سیلویا اوانایل اجازه دادم زندگیای داشته باشد، و در نهایت، زندگی کیم یول را در آغوش کشیدم. من، در حالی که طمع، میل، آرزوها و امیدشان را به دوش میکشیدم— واضحتر شدم.
سنگینتر شدم.
وسیعتر شدم.
پنجره اطلاعات
[جایگاههای مهارت افزایش یافته است.]
پنجره اطلاعات
[رتبه شکارچی شما اکنون رتبه A است.]
پنجره اطلاعات
[باشد که شانس با شما یار باشد.]
بله، خدا.
خدایی که میخواست مادر تمام کسانی باشد که در این دنیا متولد میشوند.
جا سو-جونگ. حتی اگر کسانی که آنها را پسران و دختران خود میدانستی، چنگالهایشان را بالا میآوردند و در بدنت فرو میکردند، تو فقط احساس غم میکردی و به آرامی آن را میپذیرفتی، و آن را به عنوان تقصیر خودت قبول میکردی.
من.
فکر میکردم این غمانگیز است.
«اگه دست من بود، مجبور نبودی این کار رو بکنی!»
در حالی که دسته شمشیرم را در دست میفشردم، به آسمان نگاه کردم.
در گذشته، نگران بودم که آیا برج میتواند صدای آدمی مثل من را بشنود یا نه. با این حال، حالا دیگر اینطور نبود. هر کلمهای که میگفتم، هر کلمهای که قرار بود بگویم، به گوش برج میرسید— به گوش جا سو-جونگ.
چون حالا دیگر چنین وجودی بودم.
«لطفاً صبر کن تا به اونجا برسم! هر قانون طلاییای که باشه، هر پادشاهیای که باشه، میرم و همهشون رو پاکسازی میکنم! تو خوشحالتر میشی، با آدمهایی که اون شادی رو باهاشون شریک بشی، و من بهت نشون میدم که اشتباه میکردی!»
اعلامیه من قطعاً به برج رسید.
چون پاسخی نازل شد.
پنجره اطلاعات
[باشد که شانس با شما یار باشد.]
در این روز.
من به برج اعلان جنگ دادم.
۲.
«از این به بعد، ما یک خاندان هستیم.»
روی کف اتاق نشیمن نشستم.
فقط من و راویل روی زمین نشسته بودیم، بنابراین واضح بود که چه کسی حق نشستن بر تخت پادشاهی را دارد.
«نام خاندان ما، خاندان پادشاه مرگ خواهد بود.»
صدها نفر در حیاط زانو زده بودند. آنها همگی خادمان من بودند. خادمانم در حال تعظیم به من دیده میشدند؛ اگر حیاط پر میشد، روی دیوار میرفتند و اگر دیوار هم پر میشد، حتی از یک درخت قدیمی بزرگ بالا میرفتند.
در مدت زمان شگفتآور و کوتاهی.
نیروهای کافی برای تشکیل یک خاندان واحد وجود داشت.
«من رئیس این خاندان هستم، و شوهرم، راویل ایوانسیا...»
«من هم رئیس یک خاندان بزرگ هستم.»
تق، راویل با سر بادبزن خود به زمین ضربه زد.
«رئیس خاندان پادشاه مرگ، همسر خاندان ایوانسیاست. همچنین منطقی است که شوهر خاندان ایوانسیا، همسر خاندان پادشاه مرگ باشد. تمام خادمان حاضر در اینجا، جانهایی هستند که گونگجا درو کرده است. جالب نیست که من فقط به خاطر اینکه شوهر گونگجا هستم، در کارهایش دخالت کنم.»
راویل با اعتماد به نفس لبخند زد.
«ترجمه ایوانسیا به زبان این دنیا، به معنای قلب نقرهای است. بنابراین خاندان من به درستی خاندان قلب نقرهای نامیده خواهد شد. روزی، خاندان پادشاه مرگ و خاندان قلب نقرهای کاملاً با هم متحد خواهند شد، و وقتی آن روز فرا برسد— ما به خاندان قلب مرگ تبدیل خواهیم شد و برج را فتح خواهیم کرد.»
درست است.
وقتی آن زمان فرا برسد، من و راویل رؤسای مشترک خاندان خواهیم بود و خاندانمان را رهبری خواهیم کرد.
«سیلویا اوانایل.»
وقتی این نام را صدا زدم، شانههای یکی از خادمانی که در حیاط زانو زده بود لرزید. او یک بانوی جوان اشرافی با موهای بلوند، و حواری قدرتمند یک صورت فلکی بود.
«بـ-بله! رئیس خاندان!»
«تو پیشکار اعظم خاندان پادشاه مرگ خواهی بود. تو به این که اعضای خاندان چه میخورند، کجا میخوابند و چه میپوشند رسیدگی خواهی کرد. هر از گاهی میتوانی اعضای چهار یگان ارتش پادشاه مرگ را که وقتشان آزاد است، به عنوان پیشکار احضار کنی. من نیازهای خانهداری خاندان را به تو میسپارم.»
سیلویا اوانایل به شدت عرق میریخت.
«...گفتی انواع و اقسام کارهای روزمره و خردهکاریها؟»
«من چیزی که خودت گفتی رو فراموش نکردم.»
حالت چهره سیلویا سفت و سخت شد.
«پیشکار کسی است که بیشتر از هر کس دیگری، رئیس خاندان را از نزدیک دنبال میکند. اگر میخواهی مثل من باشی، اگر میخواهی کسی باشی که بتواند دیگران را بپذیرد، در کنارم بمان و مرا تماشا کن. این فرصتی است که من به تو میدهم.»
«من...»
«اگه خیلی سخت بود، همیشه میتونی جا بزنی.»
این را صادقانه گفتم.
«با این حال، تنها چیزی که میتونه قلبت رو ثابت کنه، قلب و زندگی خودته. بهش فکر کن. مبارزهات رو انتخاب کن. و اگه مبارزه میکنی، پیروز شو. این همون چیزیه که پیشکارت میخواست.»
«لعنتتتت...»
و بدین ترتیب، پیشکار اعظمی که همیشه کلماتی مثل [لعنت]، [گندش بزنن] و [عوضی] را زیر لب زمزمه میکرد، در خاندان ما متولد شد. در مقایسه با موهای بلوند روشنش، چهرهاش همیشه تاریک بود. هر بار که لبهایش باز میشد، ناسزاها بیرون میریختند، و از حالا به بعد، این روال عادی [پیشکار اعظم سیلویا اوانایل] میشد.
«استل.»
«بله، رئیس خاندان.»
وقتی او را صدا زدم، استل صاف ایستاد.
برخلاف نمایش ناشایست سیلویا، حالت چهره استل بیتفاوت و حضورش منظم و استوار بود. در نفسهایی که بیرون میداد، تصویر پسزمینه پادشاه اهریمنی وجود داشت که زمانی یک قاره را با ارتشی متشکل از صدها هزار هیولا نابود کرده بود.
«لطفاً دستورات خود را بفرمایید.»
«تو دختر ارشد من هستی، جانشینی که در صورت بروز شرایط اضطراری، خاندان را به جای من رهبری خواهد کرد.»
«...»
با این کلمات، ترک کمرنگی روی نقاب استل ظاهر شد.
«شرایط اضطراری... کلمه بیادبانهای است. رئیس خاندان هرگز نخواهد مرد...»
«من البته رازی دارم. از دست دادن جانم برای یک یا دو بار، برای ایجاد بحران در خاندان ما کافی نخواهد بود. با این حال، این بدان معنا نیست که ما نباید برای شرایط اضطراری آماده شویم. چه اتفاقی میافتد اگر من در یک گاوصندوق بسیار محکم مهر و موم شوم، طوری نفرین شوم که نتوانم از هاله استفاده کنم، و چنان محکم بسته شوم که حتی نتوانم دندانهایم را تکان دهم، چه برسد به دست و پایم.»
«.......»
«البته، حتی در آن حالت هم میتوانم از [تناسخ صد شبح] استفاده کنم. اما چه میشود اگر کسی مرا در حالت زندگی نباتی قرار دهد؟»
«پدر...»
«من شکستناپذیر نیستم، استل. هرچه در برج بالاتر برویم، دشمنان قویتر خواهند شد. لازم است که همیشه انتظار بدترینها را داشته باشیم، و اگر واقعاً چنین اتفاقی افتاد، دلم میخواهد تو خاندان را رهبری کنی.»
«...»
استل چشمانش را بست.
او به آرامی نفسی کشید و سپس آن را کمی محکمتر بیرون داد— رایحه ویرانی قدرتمندی از دهانش جاری شد.
«بله.»
استل با احترام چشمانش را دوباره باز کرد.
او تیغه شمشیرش را با هر دو دست گرفت، و سپس پیشانیاش را به محافظ دسته شمشیر فشرد.
«من، استل، جانشین خانواده پادشاه مرگ خواهم بود.»
سرم را تکان دادم.
«خوبه.»
شاید هنوز به عنوان پدر و فرزند بیتجربه باشیم.
اما اگر پای رابطه [سرپرست خانواده] و [جانشین] در میان بود، میتوانستیم به خوبی از پس آن بربیاییم.
«نیازی به عجله نیست.»
این تازه شروع کار بود.
آدمهای عادی اول پدر و فرزند میشدند و بعد سرپرست خانواده و جانشین. اما این روند فقط برای کسانی بود که از شانسی معمولی برخوردار بودند.
ما پس از در هم شکستن و تکهتکه شدن، در سراسر جهان پراکنده شده بودیم و تنها بر حسب تصادف، آن هم در مسیری وارونه، یکدیگر را ملاقات کردیم. چارهای نداشتیم جز اینکه رو به عقب و وارونه به یک خانواده تبدیل شویم.
همین کافی بود.
«با تو به عنوان جانشین برخورد میشه، اما در حالت عادی، به عنوان مشاور خدمت میکنی و به من یاری میرسونی.»
«اینکه از من میخواید مشاورتون باشم...»
«منظورم کسیه که برای مشورت به سراغش میرم. استل، تو در گذشته ارتش عظیمی رو رهبری کردی، پادشاهی و سرزمین مقدس رو سرنگون کردی و قاره رو هدایت کردی. وقتی پای درک استراتژیک و دانش نظامی در میان باشه، من اصلاً با تو قابل قیاس نیستم.»
هرچه بیشتر از برج بالا میرفتم، کمکم این موضوع را حس میکردم.
«تعداد مراحلی که شکارچیان میتوانستند به صورت انفرادی در آنها عمل کنند، رفتهرفته در حال کاهش بود.»
در هر مرحله، مقیاس نیروهایی که به عنوان دشمن ظاهر میشدند، بزرگ و بزرگتر میشد.
هر طور که بود توانسته بودم [عمارت سوزان] را به تنهایی پاکسازی کنم.
اما از زمان فاجعهی [امپراتوری اِگیم]، اوضاع کاملاً دشوار شده بود.
مگر آن مرحله در اصل سناریویی نبود که در آن شکارچیان ردهبالا نقشهای ژنرال اعظم، فرمانده شوالیهها یا صدراعظم را بر عهده بگیرند تا [در کنار هم] برای نجات امپراتوریِ در حال فروپاشی تلاش کنند؟
«من فقط از نقاط کور آن مرحله سوءاستفاده کردم.»
بازیِ تکنفره در حالت عادی مجاز نبود.
کاری که من انجام دادم، هیچ تفاوتی با تقلب نداشت.
«حتی کتابهای آخرالزمانِ کتابخانه بزرگ هم [بازی تیمی] را ایجاب میکردند. پس از ورود به [جنگ نژادها] کار به جایی رسید که مجبور شدیم یک نژاد کامل را هدایت کنیم.»
این.
روند این اتفاقاتِ پیدرپی چه معنایی داشت؟
«برج به ما دستور میدهد تا [نیرو] بسازیم.»
چشمانم را ریز کردم.
«فهرست مراحل در برج هرگز بیدلیل نیست. نه، [جا سو-جونگ] هرگز کاری را بیدلیل انجام نمیدهد. این یک پیشنهاد بود. یک هشدار.»
هشداری مبنی بر اینکه اگر از قبل نیرویی برای خود دستوپا نکنید، درجه سختی مراحلِ پس از طبقه ۵۰ به طرز وحشتناکی بالا خواهد رفت.
«اکنون در برجِ ما، من تنها کسی هستم که از این هشدار آگاه است.»
چون من تنها کسی بودم که با جا سو-جونگ روبهرو شده بود.
فقط من میدانستم که ارباب برج چه جور آدمی است، به چه میاندیشد و چه میخواهد.
و این بدون شک در آینده هنگام فتح برج، به عنوان یک مزیت عظیم عمل میکرد.
«باید یک نیرو پرورش دهم.»
خوشبختانه، افرادی را در کنارم داشتم.
افراد بسیار زیادی.
افرادی که برای یکدیگر، چیزی فراتر از صرفاً یک تجمع بزرگ از انسانها معنا میدادند.
«این شانسِ من است.»
ممنونم.
عمیقاً شاکر و سپاسگزار بودم.
«ما قدرتمندیم.»
به اطراف حیاط نگاهی انداختم.
[جنگجویان فرقه شیطانی] که در برابرم به خاک افتاده بودند.
[چهار ارباب اهریمنی] که جنگجویان را رهبری میکردند.
[فرمانده جنگجویان، اوبورکا] که چهار ارباب اهریمنی را فرماندهی میکرد.
[پیشکار اعظم، سیلویا اوانایل] که از پشت جبهه از آنها پشتیبانی میکرد.
[سایه خانواده، کیم یول] که قرار بود یک واحد اطلاعاتی را سازماندهی کند و در پشت پرده وارد عمل شود.
[مشاور، استل] که در کنارم به من مشورت میداد.
آنها یک به یک به چهرهی هم نگاه میکردند، با هم ارتباط چشمی برقرار کرده و ارادههایشان را با یکدیگر در میان میگذاشتند. افرادی که مرگ را با من سهیم شده یا به اشتراک گذاشته بودند و عهد بسته بودند که در کنار هم زندگی کنند.
«ما قدرتمندیم و قدرتمندتر هم خواهیم شد.»
رو به استل لب به سخن گشودم.
«این بابا توی نجات دادن و متحد کردن آدمها مهارت داره. میتونم ادعا کنم که تو این زمینه کاملاً توانمندم. بابا میتونه فقط با نگاه کردن به آدمها بفهمه چه زخمهایی دارن، و چیزهایی رو هم که با نگاه کردن نمیتونم بفهمم، وقتی میمیرم متوجه میشم.»
«...»
«برای همینه که پدر، زخمها رو با آدمها شریک میشه. همه رو زیر چترِ یک خانوادهی واحد جمع میکنه. اگر بیشتر تلاش کنیم، شاید بتونیم واقعاً تبدیل به یک خانواده بشیم. با این حال، این پدر هنوز بیتجربهست و نمیدونه چطور کسانی رو که نجات داده و متحد کرده، تبدیل به یک [نیرو] کنه. تو این زمینه خیلی ضعف دارم.»
لبخندی زدم.
«پس به کمکت نیاز دارم، استل.»
«...»
«تاریخچهی تبدیل شدنِ تو به پادشاه اهریمن و نابودی قاره، به خاطر من از بین رفت. اما اون تروما، بیمعنی و بیهوده نبود.»
دقیقاً همینطور بود.
«تو از پسش برمیای.»
به استل اشاره کردم.
استل با قدمهایی محتاطانه به من نزدیک شد.
دست استل را گرفتم، او را روی کف اتاق نشیمن نشاندم و وادارش کردم به همان جهتی نگاه کند که من نگاه میکردم.
«نگاه کن.»
زاویه دیدم را با او به اشتراک گذاشتم.
«زخمهایی که در حین تجربهی ترومای زندگیات متحمل شدی، فقط یک مشت زخمِ ساده نیستن. حالا تو قراره از این خانواده محافظت کنی. خانوادهی من. خانوادهی تو. خانوادهی ما.»
«...»
«هیچکس نمیتونه خانوادهی ما رو بسوزونه.»
این حرفها را به کودکی میزدم که امروز به دخترم تبدیل شده بود.
و در عین حال، تمام آنچه را که میخواستم، به این کودک منتقل کردم.
«این بار، با چیزهایی که از نابودیِ دنیای خودت به دست آوردی، از دنیا محافظت کن.»
سپیده دمید.
در حالی که رنگِ شیشهای و ماتِ سحرگاه جهان را در بر میگرفت، رنگ آسمان برای لحظهای بر چهرهی استل نشست.
«...»
استل سرش را به آرامی تکان داد.
«...چشم.»
سپس بار دیگر سر تکان داد.
«بله، من از اون محافظت خواهم کرد.»
استل دست چپش را بالا آورد.
سپس نقابِ جمجمهای را که همیشه نیمی از صورتش را میپوشاند گرفت، آن را از چهره برداشت و به آرامی به روی زمینِ حیاط انداخت.
به محض اینکه استخوان کهنه با زمین برخورد کرد، پودر شد و به غبار پیوست.
«من از دنیای ما محافظت خواهم کرد.»
استل سرش را چرخاند تا به من نگاه کند.
از زمانِ تبدیل شدنش به یکی از صد روح، این اولین باری بود که تمامِ چهرهی استل را میدیدم.
«سرپرست خانواده.»
شبنمِ برآمده از آن شبِ طولانی، چهرهاش را پوشانده بود.
اکنون سپیدهدم فرا رسیده بود، بنابراین شکل گرفتن شبنم روی چیزهایی که در این جهان متولد شده بودند، مانند تیغههای علف، اصلاً عجیب نبود.
«من مشاور شما خواهم بود.»
پس لبخندِ درخشانِ استل نیز اصلاً عجیب نبود.
«...»
در سکوت سر تکان دادم و در نهایت از جا برخاستم.
به آسمانی که رنگِ شیشهایاش در حال تبدیل شدن به آبی بود، نگاه کردم و فریاد زدم.
«کار ما دیگه تموم شد.»
آسمان در سکوت فرو رفته بود.
«تعطیلات به پایان رسید. به لطفِ ملاحظهی شما، تونستم چیزهای زیادی رو ببینم و تجربیاتِ فراوانی کسب کنم. با این حال، چیزهایی که دیدم به جای اینکه من رو ضعیفتر کنن، باعث شدن قویتر بشم. و چیزهایی که تجربه کردم به جای اینکه من رو بسوزونن، در آتشِ من سوختن.»
آسمان در هم پیچید.
«حالا،»
پرتوی نوری از آسمان فرود آمد.
«لطفاً ما رو به مرحلهی بعدی بفرستید.»
سپس، صدایی از آسمان طنینانداز شد.
پنجره اطلاعات
[صورت فلکی «بانویی که در سراب راه میرود» در حال تجلی است.]
(یادداشت مترجم انگلیسی: پس یو سو-ها چی شد؟)