چپتر 25: وارد شوید، جنگجویان! (۳)

چشمان ژنرال از تعجب گرد شد.

«منظورت چیه؟»

«...راستش، من یک سلاح مخفی دارم. چیزی شبیه به دکمه خودتخریبی. اگر بمیرم، برکت یک خدا بر این میدان نبرد نازل میشه. اگر این برکت فعال بشه، امپراتوری میتونه پیروز بشه.»

چهرهای جدی به خودم گرفتم. بازیگریام بهطور غیرمنتظرهای خیلی خوب بود. با یادآوری لحظهای که امپراتور شعله مرا سوزاند، چهرهام فوراً در هم رفت و صدایم قاطع شد.

- اَه! دروغه! این یارو هیچ دکمه خودتخریبیای نداره!

هَه.

روح بازندهای که درست قبل از طبقه ۱۰۰ مرده، بهتره ساکت بمونه.

«ا... اینجور برکتی... نه. اما اینکه بکشمت؟ نمیتونم!»

«ژنرال سارباست اِگیم. لطفاً به این فکر کن که چی مهمه. چه از شمشیرت استفاده کنی چه نکنی، من خودم رو میکشم. چون این یک راه قطعی برای تضمین پیروزی امپراتوریه.»

با چهرهای جدی حرفم را زدم.

«من این لطف رو ازت میخوام.»

«لطف...؟»

«تو فرمانده این بندری. بیشتر از هرکسی پیروزی امپراتوری رو میخوای. ترجیح میدم به جای اینکه به دست خودم یا یک هیولا بمیرم، زندگیم رو به دستهای تو بسپارم.»

«...»

«وقتی نمونده. عجله کن!»

ژنرال چهرهای ترحمانگیز به خود گرفت.

«بقای امپراتوری ما در خطره، اما گرفتن جان جنگجویی از یک دنیای دیگه...»

- هی. هی! تو اینو باور میکنی؟ لعنتی! واقعاً میخوای حرف کیم زامبی رو باور کنی؟ ناموساً؟

«دنیای ما قطعاً نفرین شده است. حمله پادشاه اهریمن از دل افسانهها، و اینکه چطور جانوران جادویی به حملاتشون ادامه میدن. و حالا گرفتن جان تو، همه اینها باید یک نفرین باشه...»

- مغز توئه که نفرین شده!

«آه، خدایا، لطفاً گناهان ما رو نبخش...»

ژنرال با صدایی پر از حسرت، انگار که شخصیت اصلی یک تراژدی است، صحبت کرد. تیغهای تیز و ظریف بیرون کشیده شد.

«...بدون هیچ دردی تو رو به اون دنیا میفرستم.»

«ممنونم.»

واقعاً هم ممنون بودم.

مردن اهمیتی نداشت، اما از درد کشیدن خوشم نمیآمد.

«لطفاً اسمت رو بهم بگو.»

«کیم گونگجا.»

«کیم گونگجا... از طرف امپراتوری از تو تشکر میکنم. تو یک جنگجوی واقعی هستی!»

شینگ.

همانطور که قول داده بود، برشی تمیز بود. تیغه هاله در یک چشم به هم زدن گردنم را برید.

پنجره اطلاعات

شما مردهاید.

پنجره اطلاعات

مهارتهای NPC سارباست بهطور تصادفی در حال کپی شدن هستند.

همانطور که انتظار داشتم، کپی کردن مهارتهای یک NPC امکانپذیر بود.

و وقتی همهچیز تاریک شد، صدای فریاد به هو-ریونگ را شنیدم.

- انقدر نمیر حرومزاده! از اینجور تقلب کردن خوشت میاد؟!

در ذهنم به او جواب دادم.

گونگجا میگه بشین سر جات. خیلی هم عالیه.

آن روز هیجانانگیز دوباره آغاز شد.

میگویند.

بالای سر کسی که میدود، کسی هست که پرواز میکند.

و همچنین میگویند.

کنار شکارچیای که شمشیر در دست دارد، یک شکارچی مرده وجود دارد.

این را گونگجا-نیم گفته است.

«هی، اون چیه؟»

«ها؟ از روی لباسهاش به نظر میاد یه شکارچی باشه...؟»

میدان نبرد. شکارچیان از تاب دادنِ با پشتکارِ شمشیرهایشان دست کشیدند و به عقب برگشتند. انجام این کار در حین مبارزه با هیولاها خطرناک بود. اما آنها کمی فرصت برای این کار داشتند.

من این فرصت را برایشان فراهم کرده بودم.

«جنگجو!»

ژنرال با فریاد رو به من کرد.

«مطمئنی این راه درسته؟!»

بدنش تکان میخورد. بدن من هم تکان میخورد. دلیلش این بود که هر دو سوار یک اسب بودیم.

او زین را گرفته بود و من پشت سرش بودم.

باسنم درد وحشتناکی داشت، اما احساس فوقالعادهای داشتم.

«مثل روز روشنه. اگه همین مسیر رو بری و بپیچی به راست، فرمانده ارتش اهریمن همونجاست. یکم هیولا اون دور و بر هست. خب که چی. مشکلی نیست. میتونیم از شرشون خلاص بشیم.»

«اوه! باشه!»

چون پشت سر ما، هزار جنگجو حضور داشتند.

«ارتش، به دنبال من بیایید!»

او عصای فرماندهی خود را بالا برد.

«جنگجوی الهه از ما محافظت خواهد کرد!»

«هوووووو!»

سربازان فریاد کشیدند و به دنبال ژنرال راه افتادند. سربازانی که همیشه در حالت دفاعی بودند، حالا حالت تهاجمی به خود گرفتند. گابلینها و اورکها سر راهشان قرار گرفتند، اما به گوشهای پرتاب شدند.

«هه هه.»

این تأثیر مینیمپ بود.

من به ژنرال توصیه کرده بودم به جایی حمله کند که نیروهای اهریمن در آنجا کمتر بودند.

«آه. همینجا بپیچ به راست.»

«مفهوم شد! جنگجوی الهه!»

البته، من اعتماد ژنرال را فقط با مینیمپ به دست نیاورده بودم. باید بگویم به خاطر تکرار روز بود؟

به آمادگی زیادی نیاز داشتم.

وقتی مهارتهایم را به دست آوردم، ترومای ژنرال را تجربه کردم... اما بعداً در مورد آن صحبت خواهم کرد.

«پنجره وضعیت.»

چون حالا وقت آن بود که روی چیزی که در دست داشتم تمرکز کنم.

اول، مهارتها. تکنیکهایی که داشتم به این شکل بودند.

پنجره اطلاعات

نام: کیم گونگجا

رتبه: E

مهارتها (۵/۵)

۱. میخوام مثل تو باشم (S+)

۲. ساعت کوکی بازگشتکننده (EX)

۳. صورت فلکی شمشیر (A+)

۴. جامعه عالی گابلین (F)

۵. بصیرت میدان نبرد (B)

«مهارت جدیدی که به دست آوردم به جنگ مربوط میشه.»

همانطور که از نامش پیدا بود، مهارتی بود که میدان نبرد را شناسایی میکرد. اینکه آیا نیروهای ما دست بالا را دارند یا نه. نحوه حمله به دشمنان. میتوانستم بهطور غریزی آن را احساس کنم.

این مهارت مرا تا حدودی به یک متخصص تبدیل میکرد.

«البته این تمام مهارتها نیست.»

پوزخندی زدم و شمشیرم را بالا بردم.

این یک شمشیر معمولی نبود. شمشیری هم نبود که قبلاً برای خودکشی استفاده میکردم. بدنه درخشان شمشیر. تصویر دهان باز یک شیر روی آن نقش بسته بود. وقتی نور نقرهای به همهجا پخش شد، دهان جنگجویان از تعجب باز ماند.

«این نوریه که از طرف الهه فرستاده شده!»

«شمشیر مقدس از همان آغاز... آه، امپراتوری رها نشده است!»

«زنده باد امپراتوری اِگیم!»

بله.

این شمشیر آخرین قطعه پازل برای من بود تا ارتش را رهبری کنم.

این همان چیزی بود که با برکت خدای تاجر انتخاب کرده بودم.

پنجره اطلاعات

[شمشیر محافظت مقدس لفانتا اِگیم]

کمیابی: افسانهای

خلاصه: «کسی که شمشیر مقدس را در دست داشته باشد، امپراتوری را در دست خواهد داشت.» شمشیر مقدسِ اجداد. افسانهای وجود دارد که جد بنیانگذار امپراتوری اِگیم، آن را از الهه دریافت کرده است. «کسی که شمشیر مقدس را در دست داشته باشد، در دستان سرنوشت قرار خواهد گرفت.»

آن جد جانشین خود را انتخاب کرد و رفت. آیا او خودکشی کرد؟ آیا به دست نیروهای شورشی کشته شد؟ زمانی که افسانهها و تاریخ تفاوتی با هم نداشتند، محل اختفای او و همچنین شمشیر مقدس نامشخص بود. تنها یک خط در تاریخ به جا ماند:

«روزی که سرنوشت فرا برسد، کسی که شمشیر مقدس را در دست دارد نیز فرا خواهد رسید.»

کسی که شمشیر محافظت مقدس را در اختیار داشته باشد، مورد اعتماد و حمایت مطلق مردم امپراتوری اِگیم قرار خواهد گرفت.

تأثیرات این آیتم افسانهای بینظیر بود.

«زنده باد امپراتوری! زنده باد جنگجو!»

«الهه، از ما محافظت کن!»

«حمله! اون موجودات کثیف رو بکشید!»

سربازان به جلو دویدند.

«کیاه.»

از دید سربازان، من یک جنگجوی افسانهای بودم. شخص واقعی که آنها را رهبری میکرد، ژنرال NPC بود اما... احساس میکردم من دارم آنها را رهبری میکنم.

احساس میکردم دارم پرواز میکنم.

«خوبه. آه، عالیه. حس میکنم فقط با همین کار مرحله مخفی رو پاکسازی کردم؟»

- این یه آیتم لعنتی بیمصرفه!

درست وقتی که داشتم از خوشحالی پرواز میکردم، به هو-ریونگ به پرواز درآمد.

- این فقط یه شمشیر براقه که یکم قویه!

«نوچ نوچ. لابد چون روحی احساساتت ضعیف شده. این یه شمشیر براقه که تمام NPCهای طبقه ۱۱ تا ۲۰ براش سر و دست میشکنن. فهمیدی؟ NPCها فقط ابزاری برای گرفتن مأموریت نیستن.»

این یک تئوری تصادف بود.

«اونها موجوداتی هستن که کمک میکنن از این طبقات عبور کنیم!»

و این روند واقعاً جواب داد.

در حالی که بازیکنان شکارچی مثل سگ عرق میریختند، من با ژنرال در میدان نبرد جولان میدادم.

«ا... اون چیه...؟»

هر بار که از کنار یک شکارچی رد میشدم، غافلگیر میشدند. حتی بعضیها مات و مبهوت مانده بودند.

«چرا اون داره با ژنرال میگرده؟»

«مگه اون یه NPC نیست؟»

«واو. صبر کن. به نظر میاد داره به ژنرال دستور میده...»

«نه، به لباسهاش نگاه کن. اون یه شکارچیه!»

«اون شخص کیه...؟»

صداهای متعجب. صداهای مشکوک. صداهای حسود.

اینها واکنشهایی بود که مردم وقتی به کسی بالاتر از خودشان نگاه میکردند، نشان میدادند.

«آه.»

مست شده بودم.

«خودشه. همینه. لعنتی، آدم برای این حس میمیره.»

- ... این روانی به جای اینکه هالهاش رو همونطور که بهش یاد دادم تمرین بده، داره ازش برای گوش وایسادن به شایعات استفاده میکنه. زامبی. تو فوقالعادهای. تو واقعاً مثل یه زامبی هستی...

«چه کار میتونم بکنم!»

حمله داشت جواب میداد. هیولاها یکی پس از دیگری روی زمین میافتادند.

آنها حتی دیوانهوار سعی میکردند راهمان را ببندند، اما...

«هوپ!»

شکارچیان ماهری مثل قدیس شمشیر در خط مقدم اورکها را قتلعام میکردند و-

«هاهاهات! آه، چه روز تکاندهندهای! یک نبرد جدید! یک عصر جدید! چطور-.»

«خفه شو! اگه وقت داری چرتوپرت بگی، برو یه گابلین دیگه بگیر!»

اعضای گیلدهای بزرگ مانند مفتش بدعتکار و مار سمی در جناحین بودند.

جناحین دشمن در حال فروپاشی بود. هیچ نیروی اضافهای برای متوقف کردن ما وجود نداشت. تق! تق! سر گابلینها زیر سم اسبهای سربازان له میشد و نیزهها بدن اورکها را میشکافتند.

«ما میتونیم پیروز بشیم!»

«به دنبال ژنرال حرکت کنید! به دنبال جنگجو بروید!»

حمله. و باز هم حمله!

از یک جایی به بعد، رخنهای در نیروهای دشمن ایجاد شد. تقریباً به فرمانده رسیده بودیم. مینیمپ او را با یک نقطه قرمز نشان میداد.

-گو، گوررر.

از روی شانه ژنرال، میتوانستم یک گابلین پادشاه عالیرتبه را ببینم.

«هه.»

پوزخند زدم.

«با خودم فکر میکردم رهبر نیروهای دشمن قراره چی باشه، اما فقط یه گابلین پادشاه عالیرتبه بود؟»

البته، احتمالاً از گابلین پادشاه عالیرتبهای که در طبقه ۵ شکست داده بودم قویتر بود. چون داشت ارتشی چند هزار نفری را رهبری میکرد. اما در نهایت فقط یک گابلین بود. اگر زیردستانش کنار زده میشدند، هیچ آسیبی به من نمیرسید.

و مهمتر از همه.

پنجره اطلاعات

مهارت شما در حال فعال شدن است.

من مهارتی داشتم که مخصوص گابلینها بود.

-گورک! گور!

وقتی گابلین عصایش را بالا برد، هیولاهای اطرافش به سمت ما حملهور شدند. اگر به زبان انسانها بود، احتمالاً چیزی شبیه این میگفت: «جلوی اون انسانها رو بگیرید، احمقها!»

و رو به آن گابلین پادشاه عالیرتبه، فریاد زدم.

«گورررک!»

به زبان سلیس گابلینی!

-گو، گورک؟

«گورررر!»

-گورک؟

او به وضوح دستپاچه شده بود. و وقتی رهبر دستپاچه شود، زیردستانش هم همینطور میشوند. در همان زمان، نیروهای ما در حال مبارزه بودند. آخرین امید دشمنان بر باد رفت.

-گورررک؟!

گابلین پادشاه عالیرتبه دستوپایش را گم کرد. سپس فهمید که فریب خورده است.

اما دیگر خیلی دیر شده بود.

هاله را به درون شمشیر محافظت مقدس هدایت کردم و با قدرت آن را چرخاندم.

«گورکِ خوبی بود!»

گابلین را مثل پنیر توفو بریدم. سرش حتی بدون یک فریاد به پرواز درآمد.

«ووآ!»

ژنرال در حالی که سرعت اسبش را کم میکرد، فریاد زد.

«جنگجو، موجود اهریمنی را از بین برد!»

او این را به من نمیگفت. میخواست سربازانش را مطلع کند. ژنرال هاله را در صدایش آمیخت تا صدایش در میان هیاهوی میدان نبرد شنیده شود.

افراد اطرافش متوجه حرف او شدند.

«موجود اهریمنی پاکسازی شد!»

«جنگجوی الهه، رهبر دشمن را از بین برده است!»

از ژنرال به معاونانش. از معاونان به فرماندهان. از فرماندهان به سربازان. این صدا بارها و بارها مانند یک پژواک طنینانداز شد.

«هوووهووو!»

پرچمها در هوا به اهتزاز درآمدند. هلهله و شادی. این فریاد شادی سربازان بود.

«...»

از اسب پیاده شدم و به اطراف نگاه کردم.

نگاهم با نگاه یک پرچمدار تلاقی کرد. او بازوی چپش را در نبرد از دست داده بود. با بازوی راستش پرچم را تکان میداد. وقتی نگاههایمان به هم گره خورد، با خوشحالی لبخند زد. و پرچم را با شدت بیشتری تکان داد.

نور خورشید بر پرچم تابید.

«زندهباد امپراتوری اِگیم!»

ما پیروز شده بودیم.

«دشمنان رو از بین ببرید!»

«حمله! حمله! نذارید حتی یک نفرشون فرار کنه!»

ورق کاملاً برگشته بود.

-کرک، کررر...

-گررر!

هیولاهای درندهخو شروع به فرار کردند.

«ها؟»

«نگاهشون کنید.»

نگاه شکارچیان تغییر کرد. مبارزه بین ارتشها برایشان آشنا نبود، اما تعقیب هیولاهای منفرد تخصص یک شکارچی بود. شکارچیان لبخند زدند، دندانهایشان را نشان دادند و به سمت گابلینها و اورکها دویدند.

«همهشون رو بکشید!»

وقت شکار بود.

قتلعام زیاد طول نکشید.

مدتی بعد، صدای واضحی در سراسر میدان نبرد طنینانداز شد.

پنجره اطلاعات

مرحله پاکسازی شد!

پنجره اطلاعات

امروز، مرحله طبقه ۱۱ پاکسازی شد.

این صدای پیروزی بود.

پنجره اطلاعات

مجدداً به اطلاع همه میرساند.

پنجره اطلاعات

امروز، مرحله طبقه ۱۱ پاکسازی شد.

صدای شادی منفجر شد.

«ووهوو! این واقعیه؟»

«ما زیادی قوی نیستیم؟»

«زندهباد گیلد اژدهای سیاه!»

این بار شکارچیان از خوشحالی منفجر شدند. برخی کلاههایشان را مثل میدان شهر به هوا پرتاب کردند و برخی دیگر یکدیگر را در آغوش گرفتند.

پاکسازی طبقه ۱۱ در کمتر از یک روز!

این یک حمله شگفتانگیز بود.

پنجره اطلاعات

در حال محاسبه سرکوبگران... محاسبه تکمیل شد.

پنجره اطلاعات

تعداد از حد مجاز فراتر رفته است.

پنجره اطلاعات

۱۰ پاکسازیکننده برتر اعلام میشوند.

شکارچیان به بالا نگاه کردند.

چیزی با نور در آسمان حک میشد.

+

پنجره اطلاعات

رتبهبندی میزان مشارکت

رتبه ۱. کیم گونگجا

رتبه ۲. قدیس شمشیر

رتبه ۳. مفتش بدعتکار

رتبه ۴. مار سمی

رتبه ۵. جنگجوی صلیبی

رتبه ۶. جادوگر

رتبه ۷. کنت

+

نامهای آشنایی ظاهر شدند.

اما با کامل شدن لیست، شکارچیان شروع به پچپچ کردند.

«ها؟ رتبه ۱ لقب نداره؟»

«قدیس شمشیر رتبه ۲ شده؟»

«کیم گونگجا...»

مدت زیادی از انتشار نامم در رسانهها نگذشته بود. مردم سردرگم به نظر میرسیدند. اما یک نفر فریاد زد.

«آها، پاکسازیکننده طبقه ۱۰!»

«اوه درسته! میگفتن اسمش گونگجاست!»

«کسی که هنوز هیچ لقبی از شکارچیها نگرفته، دوباره رتبه ۱ شده؟»

«نکنه مثل این استادهای گوشهنشین و مخفیه؟»

به هو-ریونگ قیافهاش در هم رفت.

-ها. استاد گوشهنشینِ چیچی. فقط یه ضعیفالجثهست که حقه سوار میکنه...

«حالا قبول میکنی که همهچیز بازی مهارتهاست؟»

-نه! هرگز!

او رویش را برگرداند. به نظر میرسید عصبانی است چون با شمشیرم تمرین نکرده بودم. این روح... مهارتهای پایه را به هر چیز دیگری ترجیح میداد.

لبخند تلخی زدم.

«قبل از اینکه طبقه ۲۰ تموم بشه، تکنیک شمشیرم رو تمرین میکنم، پس عصبانی نباش.»

-واقعاً؟

گوشهایش تیز شد.

«آره. البته. نمیتونم وقتی با امپراتور شمشیر میگردم هیچکاری نکنم، مگه نه؟ تو کسی هستی که از طبقه ۹۹ گذشتی. من باید برای یاد گرفتن ازت التماس کنم.»

-دقیقاً!

او در هوا چرخید، انگار که اصلاً حالش گرفته نبوده است.

-کیااا. زامبی بالاخره ارزش منو فهمید. با اینکه برج یه کم متفاوته، اما من تو دنیای خودم جوری از برج بالا رفتم که انگار فردایی وجود نداره. طبقه ۱۱ که مثل آب خوردن بود...!

آه. چقدر آسون.

آروم کردن این روح خیلی آسونه.

چطور میتونه تا این حد آسون باشه؟

«جنگجوی الهه.»

در حالی که به هو-ریونگ در بالا پرواز میکرد، ژنرال به من نزدیک شد. بدنش با خون هیولاها کثیف شده بود. فقط صورتش تمیز بود، انگار همین الان آن را پاک کرده بود.

«ما به لطف شما تونستیم پیروز بشیم. واقعاً ازتون ممنونم.»

«این حرفا چیه. ما همه با هم پیروز شدیم.»

«آهاها.»

او کف دستش را خاراند، انگار که خجالت کشیده بود.

«من الکی نگران بودم.»

«ببخشید؟»

«خیلی وقت پیش، ما یک پیشگویی دریافت کردیم. اینکه وقتی پادشاه اهریمن بیاید، جنگجویانی از دنیای دیگر خواهند آمد، بنابراین نیازی نبود نگران باشیم... اما من باورش نکردم. چرا جنگجویان باید برای دنیایی که حتی متعلق به آنها نیست، جانشان را به خطر بیندازند؟»

او لبخند زد.

«اما این فقط یه نگرانی بیمورد بود. باز هم ازتون ممنونم.»

او دستش را دراز کرد.

با اینکه اینجا دنیای متفاوتی بود، اما این حرکت همان معنی را میداد. آیا به خاطر این بود که مردم در هر دو دنیا دست داشتند؟

«مشتاقانه منتظر دستاوردهای شما در آینده هستم.»

«سخت تلاش میکنم.»

با هم دست دادیم.

پنجره اطلاعات

در حال محاسبه پاداشها... محاسبه تکمیل شد.

پنجره اطلاعات

پاداشها به بالاترین رتبهها اعطا میشود.

سپس، نوری از آسمان به همراه یک صدا مرا احاطه کرد.

فقط من نبودم. نور از آسمان در گوشه و کنار میدان نبرد فرود آمد. یک، دو، سه، چهار. در مجموع ۱۰ پرتو نور از آسمان تابید.

پنجره اطلاعات

چالشگران با بالاترین رتبه، ابتدا وارد طبقه ۱۲ میشوند.

پنجره اطلاعات

تا زمانی که چالشگران با بالاترین رتبه پاداش خود را دریافت نکنند، سایر چالشگران نمیتوانند وارد طبقه ۱۲ شوند.

پنجره اطلاعات

مجدداً به اطلاع همه میرساند. بالاترین...

کسانی که بیشترین مشارکت را داشتند، ابتدا پاداشها را دریافت میکردند. دلم برای شکارچیان رتبه ۱۱ یا ۱۲ میسوخت، اما این سیستم منطقی بود.

قبل از اینکه نور کاملاً مرا بپوشاند، ژنرال به حرف آمد.

«لطفاً، مراقب امپراتوری ما باشید.»

و ما به طبقه ۱۲ احضار شدیم.