چپتر 266: درهم‌شکستن تصویر (بتشکنی) (۱)
چپتر 266: درهم‌شکستن تصویر (بتشکنی) (۱)
۱.
مدتی بعد، پس از آنکه فرزندانم تکامل نهایی خود را به پایان رساندند.
پنجره اطلاعات
[نژاد اهریمن رویا در حال تجربه یک تکامل است!]
پنجره اطلاعات
[نژاد پری دریایی در حال تجربه یک تکامل است!]
پنجره اطلاعات
[نژاد حلزون در حال تجربه یک تکامل است!]
تغییرات در سایر نژادها نیز آغاز شد.
نژاد گابلین تنها نژادی نبود که میتوانست تکامل یابد. فرزندان خاک فقط اولین کسانی بودند که جرقه را زدند. نژادهایی که قادر به تکامل بودند نیز یکی پس از دیگری شروع به بیرون دادن هاله کردند.
پاهههه!
در یک چشم به هم زدن، آسمان رنگینکمانی شد.
- اوووه.
- این...
صدها هزار نفر [اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق] را محاصره کرده بودند. آنها به حالت لوتوس روی اندامها و حتی پنجههای هیولا نشسته بودند. همه به طور همزمان هاله آزاد میکردند.
تمام منطقه روشن و رنگارنگ بود، گویی در یک رنگینکمان پیچیده شده بود.
پنجره اطلاعات
[وجود اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق محو میشود.]
این نور همچنین شمعی بود که از هیولای غولپیکر به عنوان فتیله استفاده میکرد.
پنجره اطلاعات
[اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق دیگر نمیتواند از خواب بیدار شود.]
پنجره اطلاعات
[وجود اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق محو میشود.]
«تموم شد.»
در حالی که به هولوگرام نگاه میکردم، چشمانم را ریز کردم.
بدن باشکوه اژدهای انرژی در خوابی عمیق فرو رفته بود. این پدیدهای بود که قبلاً هنگام یافتن پادشاه اهریمن باران پاییزی شاهدش بودم. سقوط.
«با این حال، خیلی آرومتر از اون موقع است.»
اژدهای انرژی مقاومتی نکرد.
نه، نمیتوانست مقاومت کند.
چون نژاد اهریمن رویا، اژدهای انرژی را در دنیای رویاها به دام انداخته بود.
آن لاکپشت غولپیکر احتمالاً هیچ درد یا ناامیدیای احساس نمیکرد.
پنجره اطلاعات
[وجود اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق محو میشود.]
پنجره اطلاعات
[اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق دیگر نمیتواند اقتدار خود را حفظ کند.]
پنجره اطلاعات
[آغاز تنظیم رتبه.]
پنجره اطلاعات
[حذف لقب «اژدهای انرژی ساکن در دریای عمیق».]
مرگ خوبی بود.
سرانجام، بدن هیولا متلاشی شد.
صورت فلکیای که گفته میشد این قاره را به تنهایی خلق کرده است، توسط فرزندانی که خودش به دنیا آورده بود بلعیده شد.
ارباب اژدهای سیاه به حرف آمد: «...پایان عادلانهای بود.»
در حالی که تکامل فرزندانمان را تماشا میکردیم، آناستازیا برای مدتی زبانش بند آمده بود، اما حالا به نظر میرسید که خونسردیاش را به دست آورده است.
«با اینکه قاره به خاطر اژدهای انرژی غنی از هاله شده... و هر هشت نژاد بهش مدیونن، اما نمیتونم براش دلسوزی کنم.»
مجازاتی کاملاً سزاوار.
آناستازیا با آرامش مرگ هیولا را ارزیابی کرد.
«این اتفاق افتاد چون اون سعی کرد بچههای خودش رو بکشه. موجودی که دندونهاش رو برای بچههاش تیز میکنه، چطور میتونه یک خالق و والد باشه؟ از همون لحظهای که دندونهاشون رو نشون دادن، تبدیل به یک جانور شدن. پس با هم میجنگن، همدیگه رو میکشن و فقط قویتر زنده میمونه.»
«و بچههای ما قوی هستن.»
«درسته. همهاش به لطف بچههای ماست.»
من و آناستازیا با نگاه به یکدیگر لبخند زدیم. نه تنها ما دو نفر، بلکه سایر همکارانم نیز چهرههای درخشانی داشتند. آنها آنقدر خوشحال به نظر میرسیدند که انگار خودمان مرحله را پاک کرده بودیم، یا شاید حتی بیشتر از آن.
فضا دلگرمکننده بود.
با لبخند گفتم: «خب، همه نژادها عالی کار کردن.»
«اگه بخوایم بهترینشون رو انتخاب کنیم، اونها گابلینها نیستن؟»
آناستازیا اخم کرد: «...ها؟»
«داری در مورد چی حرف میزنی؟ اگه اهریمنهای رویا اژدهای انرژی رو به خواب نبرده بودن، از همون اول هم نمیتونستن مرحله رو پاک کنن. خونآشامهایی که اهریمنهای رویا رو آوردن باید به عنوان بزرگترین مشارکتکننده در نظر گرفته بشن. اگه بهش فکر کنی، گابلینها فقط اون صحنه شیرین و آماده رو دزدیدن.»
مفتش بدعتکار با خنده گفت: «مم! حرفتان منطقی است، اما بدون معماری حلزونها، آن صدها هزار نفر نمیتوانستند هر روز از بدن اژدهای انرژی بالا بروند!»
آهاها، مفتش بدعتکار خندید.
«نکته کلیدی این عملیات هاله است. با در نظر گرفتن اینکه حضور هرچه بیشتر افراد چقدر اهمیت داشت، حلزونها در به ثمر رساندن این عملیات مشارکت بینظیری داشتند!»
«هوه. شما هیچکدوم هیچی نمیدونید. با صدها هزار نفر میخواید چیکار کنید؟»
کنت با زبان گربهایاش پنجه گربهای خود را لیسید.
«برای اینکه این کار جواب بده، همه اونها باید سریع با قایق جابهجا میشدن، در حین حرکت غذا برای خوردن داشتن و بعد از جابهجایی فضای زندگی براشون فراهم میشد. نیازی به گفتن نیست که سرمایه و تدارکات قاره توسط الفها تامین میشه. میفهمید؟ به طور عینی اگه بخوایم بگیم، در واقع، مشارکت پنهان الفها از همه بیشتره.»
«راستش، تمام کشتیهای حامل تدارکات توسط پریهای دریایی کشیده میشن. مم. منظورم اینه که، اگه داریم درباره حقایق عینی صحبت میکنیم، این هم یک حقیقت عینیه.»
ها؟
آیا این آدمها واقعاً فکر میکردند بچههایشان بهترین هستند؟
«ای بابا. نه. کاملاً واضحه که گابلینها بهترینن. حتی اگه عشق کورتون کرده باشه باز هم حقیقت همینه. چطور میتونید با اینکه میدونید این حقیقته، باز هم طرف بچههای خودتون رو بگیرید؟»
«...»
«...»
صبر کن.
این فضا اصلاً شوخیبردار نبود.
گویی فضای گرم چند لحظه پیش یک دروغ بود، اتاق انتظار اخراجیها ناگهان سرد شد.
«واقعاً؟»
آیا آنها واقعاً باور داشتند که بچههایشان بزرگترین نقش را ایفا کردهاند؟ آیا این مسخره نبود، تقریباً در حد یک ناهنجاری شناختی؟
مهم نبود اوضاع برای گابلینها چقدر خوب پیش میرفت، آیا این فقط حسادت زشت، رشک و یک خصومت بسیار سمج نبود؟
«[دینگ! پادشاه مرگ احساسات منفیای نسبت به همراهان خود پیدا میکند. در این زمان، آنها هنوز نمیدانستند. رفاقت و دوستی آنها که به نظر میرسید برای همیشه قوی باقی خواهد ماند، توسط فرزندانشان ویران خواهد شد.]»
«بانو، دارید چیکار میکنید...؟»
«بازی پیام.»
بانویی که در سراب راه میرود بین ما پرید.
«میدونستید؟ در واقع، هر پیام، توضیح و وضعیتی که براتون ارسال میشه، همهاش توسط یک نفر به صورت دستی تایپ میشه.»
«ها؟ ...هاااا؟»
«به هر حال، شما طبقه ۳۸ رو پاک کردید! تبریک میگم!»
بابابابام، بانو صدای آتشبازی جشن را با دهانش درآورد.
«در واقع، دنیاها توی مراحلی که بهشون حمله کردید متفاوتن. طبقات ۱ تا ۱۰ آموزشی هستن، بنابراین عملاً یکسانن، اما طبقات ۱۱ تا ۳۱ کاملاً متفاوتن. دنیاهای بیشتری از ستارههای آسمان وجود داره، به این معنی که مراحل بیشماری برای صعودکنندههای شما وجود داره تا توشون بازی کنن!»
«هگ.»
آناستازیا و سایر همکارانم توجه خود را به سخنان بانو جلب کردند.
«پس این واقعیت که دنیاها در هر مرحله متفاوت به نظر میرسن... یعنی دنیاهای دیگهای هم هستن که مثل ما برج دارن؟»
«اوهوم! اما خیلی نادره که آدمهای دنیاهای دیگه قبل از طبقه ۴۹ با هم روبهرو بشن.»
«ملاحظات مربوط به مبتدیها؟»
«یه چیزی تو همین مایهها، یه چیزی تو همین مایهها. از طبقه ۵۰، شما با صعودکنندگانی از هر دنیا رقابت خواهید کرد.»
همکارانم هیجانزده به نظر میرسیدند. این چیزی بود که من از مدتها پیش میدانستم یا حدس زده بودم، اما آنها طوری رفتار میکردند که انگار قبلاً هرگز آن را نشنیده بودند.
«آه. نه.»
ناگهان متوجه شدم.
«احتمالاً واقعاً اولین باریه که این رو میشنون.»
همکارانم با من فرق داشتند.
من از قبل به لطف به هو-ریونگ میدانستم که [شکارچیانی از دنیاهای دیگر] وجود دارند. به هر حال، به هو-ریونگ یک شخصیت افسانهای بود که موفق شده بود در دنیای دیگری به طبقه ۹۹ برسد.
«با این حال... به جز قدیس شمشیر، هیچکس دیگهای نباید بدونه.»
من که با ارباب برج ملاقات کرده بودم و حقیقت را درباره برج کشف کرده بودم، یک مورد استثنایی بودم.
بیشتر مردم نمیخواستند بدانند و راهی هم برای دانستن نداشتند.
در حالی که در میان احساس کردن دوباره این شکاف اطلاعاتی بودم، [بانویی که در سراب راه میرود] به پرحرفیاش ادامه داد.
«اما از طبقه ۳۱ تا ۴۹، اوضاع تقریباً یکسانه. یک وجه اشتراک در این دنیا، نه، بهتره بگم وجه اشتراک بین تمام دنیاها؟»
'همم.'
این اطلاعاتی بود که من هم برای اولین بار میشنیدم.
«در نهایت، همهچیز به این بستگی داره که چطور با مراحل برخورد کنید. بعضیها راه آسون رو انتخاب میکنن و بعضیها حاضرن راه سخت رو پیش بگیرن. این به شما اجازه میده تا در راستای آمادگی برای ادغام با موجودات دنیاهای دیگه در طبقه ۵۰، تجربه کنید که [وقتی با نژادهای دنیاهای دیگه روبهرو میشید چه واکنشی نشون خواهید داد]!»
بانو لبخند درخشانی زد.
«و حالا وقتشه که بهای این تجربه رو بپردازید.»
بها.
«چون یک روز، وقتی بچهای بزرگ میشه، چهره واقعی والدینش رو میشناسه.»
درست در همون لحظه که همکارانم میخواستن بپرسن منظورش چیه.
پنجره اطلاعات
[زنجیرهسازی لایهها در حال انجام است.]
پنجره اطلاعات
[مهاجمان مستقیماً به طبقه ۳۹ فرستاده خواهند شد.]
پنجره اطلاعات
[مأموریت طبقه ۳۹ نمایش داده خواهد شد.]
حروفی در برابر چشمانمان شناور شدند.
+
پنجره اطلاعات
[بتشکنی]
درجه سختی: نامشخص
هدف مأموریت: شما به نژاد خود کمک کردهاید.
نژاد انتخابی شما بر چالشهای بسیاری غلبه کرده است. چه خشم طبیعت، چه نژادهای متفاوتی که در همان دنیا زندگی میکردند، طاعون ناشناختهای که در قاره جدید با آن روبهرو شدند، یا موجودی که قاره را خلق کرد؛ همه و همه یک چالش بودند.
حالا نوبت شماست که آخرین آزمون باشید!
تا به حال، شما «خدایی» بودید که بر این نژاد حکمرانی میکرد. اما شما خدا نیستید. شما باید برای گذران زندگی کار کنید، غذا بخورید، بخندید یا عصبانی شوید. مانند همان نژاد، شما نیز انسان هستید.
لطفاً انتخاب کنید.
آیا به نژاد خود اجازه میدهید تا بفهمند که شما انسان هستید؟
یا حقیقت را برای همیشه پنهان میکنید و این نژاد را خدمتگزاران خود مینامید؟
※ با این حال، اگر حقیقت را پنهان کنید، دیگر قادر به صعود از برج نخواهید بود.
+
«...»
درسته.
به آرامی سرم را تکان دادم.
'این همون مأموریته.'
دلیلی که باعث شد برج ما قبل از بازگشت من به بنبست برسه.
دلیلی که امپراتور شعله، کسی که با موجی از قدرت به مراحل حمله میکرد، بعد از رسیدن به طبقه ۴۰ به تقلا افتاد.
دشمن نه یک هیولا بود و نه یک صورت فلکی، بلکه لحظهای بود که تاریخی که [خودش] نوشته بود، به دشمنش تبدیل شد.
'ما خدا نیستیم.'
ما هم دقیقاً مثل همون نژادهای دیگه بودیم.
حالا وقتش رسیده بود که اون بچهها این حقیقت رو بفهمن.
۲.
برای مدتی طولانی.
من مدتها بود که برای طبقه ۳۹ آماده میشدم.
『اگه بخوام ساده بگم، کرکرکر دوست بد ماست.』
من مدام به بچههایم تأکید میکردم که خدا نیستم، بلکه فقط یک والد، یا دقیقتر بگم، چیزی بیشتر از یک دوست نیستم.
『حواری، گورکه، حتی در زمان مرگش هم از ما درخواستی کرد. کرکرکر خدای ما نیست. در عوض، او دوستی است که میخواهد به ما کمک کند.』
『اما چون دهندریده و بدعنقه، دوستی نیست که بخواین زیاد بهش نزدیک بشین.』
شاید تظاهر به اینکه یک خدای واقعی هستم، خیلی راحتتر میبود.
هر چه باشد، من گابلینها رو از گدازههایی که از آتشفشان جاری میشد نجات دادم. کمکشون کردم تا از معادن نمک امپراتوری ریم فرار کنن. بهشون یاد دادم چطور خالکوبی کنن، نامه بنویسن، و راهی رو بهشون نشون دادم تا به عنوان فاتحان قاره دوباره متولد بشن.
『نامهایی که برای اشاره به کرکرکر استفاده میشه عبارتند از [شیر بددهن]، [کسی که عاشق کتک زدن با دستاشه] و [معتقد به آموزش از طریق خشونت].』
اما من این کار رو نکردم.
『کرکرکر.』
『خوش اومدی، بابا.』
نمیتونستم.
چون میدونستم یک روز، مجبور میشم به اون بچهها بگم که خدا نیستم.
— چی؟
— منظورت چیه خدای آتش؟
امپراتور شعله به عنوان یک خدای مطلق بر الفها حکومت کرده بود.
وقتی الفها قبایل دیگر رو قتلعام میکردن، دنیا رو به آتش میکشیدن و آشوب به پا میکردن، امپراتور شعله همیشه از بهانههایی مثل [فرمان خدا] یا [اراده آسمان] استفاده میکرد. الفها که از همون ابتدا شاهد معجزات بودن، چارهای جز فریب خوردن از حقههای امپراتور شعله نداشتن.
— من خدا نیستم.
به همین خاطر، احساس خیانت در آنها به مراتب شدیدتر بود.
— این دیگه چه معنی کوفتیای میده...
— آه، لعنت بهش. این دیگه چه مأموریتیه؟ در هر صورت، از همون لحظهای که حرف از مأموریتهای زنجیرهای شد، حس بدی داشتم. تچ.
برای پیشروی در مرحله، امپراتور شعله حقیقت رو فاش کرد.
— حرفایی که از دهنم درمیاد رو نمیفهمید؟ من خدا نیستم.
— این قیافهها چیه به خودتون گرفتین؟ حالا چه خدا باشم، چه نباشم، چه فرقی میکنه؟
— لابد دارین شوخی میکنین. اگه من نبودم، شماها تا الان نابود شده بودین. به لطف من تونستین قاره رو فتح کنین و به نژاد برتر تبدیل بشین، لعنتیا، حالا اینکه من خدا نیستم چیزی رو عوض میکنه؟ در هر صورت، این حقیقت که من به همهتون کمک کردم سر جاشه.
— کدوم قتلعام؟ فرمان؟
— همهش تقصیر خودتونه.
— واو، شما حرومزادهها خیلی خندهدارین. بعد از اینکه از تمام چیزایی که باید لذت میبردین لذت بردین، حالا چرا دارین کولیبازی درمیارین؟ من از شما استفاده نکردم، همهتون از من استفاده کردین. شماها هم از کشتن اون نژادهای دیگه لذت میبردین. استفاده از «نام خدا» به عنوان بهانه خیلی راحت بود، مگه نه؟
— پس باید ممنوندار باشین.
— حرومزادههای نمکنشناس.
نتیجه، طبیعتاً فاجعهبار بود.
الفها فهمیدن که خدایشان اصلاً وجود خارجی نداره. چیزی به نام [خدای آتش] در کار نبود. هیچ دلیلی برای نابودی نژادهای دیگه وجود نداشت.
تاریخی که در طول هزاران سال ساخته بودن. قتلعامها و جنگها. همهچیز فقط یک کلاهبرداری از طرف [انسانی مثل خودشون] بود که وانمود میکرد خالقشونه.
— به چی زل زدین؟ فکر میکنین اگه اینطوری نگاهم کنین میترسم؟
به این ترتیب، الفها دچار تفرقه شدن.
طبقه روحانیون که در رأس نژاد حکومت میکردن، اولین کسانی بودن که به دست پیروان خودشون کشته شدن.
طبقه جنگجویان از هم پاشید و جنگ داخلی بینشون درگرفت. طبیعتاً اکثریت قریب به اتفاق جنگسالاران با [خدای دروغین]، یو سو-ها مخالفت کردن.
از طبقه ۴۰ به بعد، دشمنانی که باهاشون میجنگیدیم کسی نبودن جز الفها.
نژادی که به امپراتور شعله ایمان داشت و از او پیروی میکرد، ناگهان به «دشمنان» و «هیولاهایی» تبدیل شدن که مسیر برج ما رو مسدود میکردن.
معدود بازماندگان نژادهایی که توسط امپراتور شعله نابود شده بودن هم البته به دشمن تبدیل شدن. اونها همون کسانی بودن که حتی وقتی او ادعای خدایی میکرد، شورش کرده بودن. بعد از اینکه فاش شد او یک انسانه، مقاومت به مراتب شدیدتر شد، طوری که انگار هرگز قرار نبود فروکش کنه.
واقعاً مجازاتی سزاوار بود.
『چطور موجودی که دندانهایش را برای فرزندانش تیز میکند، میتواند خالق و والد باشد؟ از لحظهای که دندانهایشان را نشان دادند، تبدیل به یک جانور شدند. پس با یکدیگر میجنگند، همدیگر را میکشند و تنها قویترینها زنده میمانند.』
دنیای قبل از بازگشت من دقیقاً همونطور که آناستازیا گفت پیش رفت.
برج ما وارد یک مبارزه بیپایان با الفها شد.
«حالا.»
این داستان گذشتهای بود که من میشناختم.
«شما چیکار میکنید؟»
و از حالا به بعد، داستان متفاوتی رقم میخورد.
«اگر انتخاب کنید که اینجا حقیقت رو نگید، میتونید مثل قبل به عنوان یک خدا به حکومتتون ادامه بدید. آه. حتی اگر در این مأموریت شکست بخورید، مراحلی که تا الان پاکسازی کردید حفظ میشن. کل قاره از طبقه ۳۱ تا ۳۹ با برج شما ادغام میشه! نژادهایی هم که شما رو به عنوان خدا میپرستن به عنوان جایزه اضافه میشن.»
بانویی که در سراب راه میرود لبخند گشادی زد.
«با این حال، اگر این راز رو فاش کنید... هر کاری که کردید علنی میشه. اوهوم. تمام مکالماتی که داشتید و اقداماتی که انجام دادید به کلیپهای ویدیویی تبدیل میشن که مستقیماً در ذهن تمام نژادها [پخش] میشن.»
«خیلی هرجومرج میشه. عضلهکلّه ممکنه بدونه شماها چطور آدمایی هستید، اما اون فقط یه نفره. بقیه بچهها هیچی نمیدونن!»
بانو به چهره تکتک ما نگاه کرد.
«پس دوباره میپرسم، انتخاب شما چیه؟»
طبیعتاً.
جواب من از قبل مشخص بود.
~~~