چپتر 289: آخرین رأی (۵)
چپتر 289: آخرین رأی (۵)
چیک.
قیچی آرایشگری در هوا روی هم لغزید.
«واقعاً مشکلی نداری که این کار رو به من میسپاری؟»
«بله.»
در انعکاس شیشه بزرگ پنجره، سرم را تکان دادم.
از روی شانهام، مدیر پرورشگاه با چهرهای ناراضی نگاهم میکرد.
«دلم میخواد شما موهام رو کوتاه کنید، مدیر. این یکی از آرزوهای بزرگ منه.»
«عبارت "آرزوی بزرگ" همیشه برام عجیب به نظر میرسه. انگار که یک آرزو تا بزرگ نباشه، برآورده نمیشه. جالب اینجاست که الان قیچی به این تیزی تو دستمه، در حالی که دور گردن تو با یه پارچه سفید بسته شده.»
«اوه. با در نظر گرفتن اینکه من یه شکارچی رتبه A هستم و شما رتبه F، قضیه حتی جالبتر هم میشه.»
«هاه...»
مدیر پرورشگاه با چهرهای بیحالت آهی کشید. چیک. قیچی دوباره بیهدف در هوا به هم خورد.
«هنوز برای عوض کردن نظرت دیر نشده. جادوگر اژدهای سیاه یه طراح موی حرفهای برای این کار آماده کرده. بیاحترامی به اونهاست که یه آماتور مثل من این کار رو انجام بده، مخصوصاً وقتی که داری میری به یه کنفرانس خبری.»
«مدیر، بهش فکر کنید.»
«آه، دوباره شروع شد...»
«اگه شما موهام رو کوتاه کنید، طراح مو خوشحال میشه. بدون اینکه کار کنن پول میگیرن. اونها رو صدا زدن و الان بیرون منتظرن. گفتید این کار بیاحترامی به جادوگر اژدهای سیاهه، اما من و اون با هم صمیمی هستیم. این حد از بیاحترامی قابل قبوله. گذشته از این...»
«کافیه. کافیه. تمومش کن.»
مدیر پرورشگاه کلافه شده بود.
«واقعاً، وقتی داشتم به شما بچهها آموزش میدادم، نباید کلاسهای مناظره برگزار میکردم. همهتون تو اعماق قلبتون یه مشت احمقید، اما زبونتون مثل اسکیتبازهای نمایشی روی یخ، ماهره.»
«-دقیقاً. تو مقصر اصلی مهارتهای زبونبازی این بچهپررویی.»
به هو-ریونگ طوری نظر داد که انگار معمای دهسالهای رو حل کرده باشه. اما از اونجا که صداش به بقیه نمیرسید، مدیر پرورشگاه به غرغر کردن ادامه داد.
«کیم هان-بیجا، یا بهتره بگم کیم هانبی، اون هم داره تو برنامههای تلویزیونی دروغ سر هم میکنه. بعضی وقتها دلم میخواد لبهاش رو به هم بدوزم.»
«کیم هان-بیجا، که حالا با اسم کیم هانبی شناخته میشه. اون دقیقاً کیه؟»
«به نظر میرسه از اون آدمهایی باشه که ستارهی یه اسپینآف سیاسی میشن.»
«قطعاً یه سیاستمدار پست و رذله که کارش تهدید، خشونت و خیانته...»
«خب، کیم گونگجا. واقعاً میخوایم این کار رو بکنیم؟»
«بله.»
«اگه افتضاح شدی چی؟ اونوقت من رو مقصر ندون.»
«بله.»
«این من نیستم که باعث میشم بد به نظر برسی. فقط دارم اون زشتیای رو که همیشه اونجا بوده، نمایان میکنم.»
«این یکم بیرحمانه نیست؟»
«شل کن. فقط همینطوری راحت باش.»
چیک-.
قیچی موهایم را برید.
.
بیتفاوت به آینه نگاه کردم. مدیر پرورشگاه هم با چهرهای بیحالت روی کوتاه کردن موهایم تمرکز کرده بود. با تماشای تلاش خالصانهاش، نتوانستم جلوی لبخند کمرنگم را بگیرم؛ خاطرات گذشته برایم زنده شد.
«شما قبلاً موهامون رو کوتاه میکردید، مدیر.»
«آره. درسته.»
«داوطلبهایی از آرایشگاههای نزدیک میاومدن. چرا اصرار داشتید خودتون این کار رو بکنید؟»
«کار داوطلبانه همیشه هم مجانی نیست. بعضی وقتها برای کارهای اداری مدرک میخواستن، و وقتی میاومدن بیادبی بود که ازشون خوب پذیرایی نکنیم. تازه، باید برای زحمتشون یه چیزی بهشون میدادی. اگه از راه دور میاومدن، حتی کرایه تاکسیشون رو هم حساب میکردیم.»
«آه...»
«با خودم فکر کردم اگه یاد بگیرم و خودم انجامش بدم بهتره.»
چیک.
.
.
چیک.
«خجالت میکشیدی؟»
«شاید...»
با احتیاط سرم را تکان دادم.
«انگار همینطوره، یکم.»
«به خاطر بچههای دیگه تو مدرسه؟»
«آره. حتی نمیتونستم بگم که مدیر پرورشگاهمون کوتاهش کرده...»
«منطقیه. بچهها تو اون سن حتی اگه پدر و مادرشون هم موهاشون رو کوتاه کنن خجالت میکشن. در کمال تعجب، بچههای کوچیک خیلی به موهاشون اهمیت میدن.»
«فکر کنم میگفتم یه خواهر یا برادر بزرگتر کوتاهش کرده.»
«آره.»
«بیرحمانهست، نه؟ بچهها میتونن اینطوری باشن.»
«چی بگم. هرچی بزرگتر میشن بدتر هم میشه.»
چیک.
«من با جدیت تمام یاد گرفتم، چون میدونستم بچهها خجالت میکشن. حدود دو سال طول کشید؟ فکر کنم توش حسابی ماهر شدم، اما صرفِ همین واقعیت که داشتم تو پرورشگاه مو کوتاه میکردم، برای ذهن اونها یه لکه ننگ بود.»
.
«کارهای خیر همیشه همینطورن.»
چیک.
دستهای از موهای سیاه روی زمین افتاد.
«کیم گونگجا، حتی بهترین نیتها هم نمیتونن بر خجالتی که گیرنده احساس میکنه غلبه کنن. مهم نیست چقدر تلاش کنی، گیرنده اون تلاشی رو که به خرج دادی نمیبینه. کار داوطلبانه همیشه ناشیانه به نظر میرسه و مردم بهراحتی مسخرهاش میکنن.»
«این یه نقطه ضعفه که باید بپذیریمش؟»
«نه.»
چیک.
«باید دقیقتر باشی.»
صدای کوتاه شدن موها شبیه بریدن ابریشم بود.
«الان که به گذشته نگاه میکنم، نباید تو دفترم موها رو کوتاه میکردم. وقتی داشتم این کار رو میکردم، بقیه بچهها از پنجره دید میزدن. برای همین بود که احساس خجالت میکردن. باید یه انباری بلااستفاده رو تمیز میکردم، با پردههای مناسب میپوشوندمش و فقط برای اصلاح مو ازش استفاده میکردم.»
.
«برای اینکه فقط یه بار موی یه بچه رو کوتاه کنی، باید تا این حد برنامهریزی داشته باشی. خجالتشون رو پیشبینی کنی، تحلیل کنی که چرا چنین احساسی دارن، و سیستمی بسازی تا از دلایل خجالتشون جلوگیری کنه.»
«آه.»
پلک زدم.
«پس برای همین بود که وقتی وارد راهنمایی شدم، یه سالن زیبایی تو پرورشگاه ساخته شد؟»
«آره. بهت اطمینان میدم، اون زیباترین اتاقِ تزئینشده تو کل پرورشگاهمون بود.»
«بله.»
«یادمه که بچههای کوچیکتر چقدر از وقت گذروندن تو اونجا لذت میبردن.»
«شگفتانگیزه، مگه نه؟ چیزی شبیه به...»
«هوشمندانه، درسته؟»
«بله، و همینطور...»
«سختکوشانه.»
.
«همم.»
به نظر میرسید که بیشتر از نصف شخصیت من از یک نفر نشأت گرفته است.
از توی آینه، به نظر میرسید حتی به هو-ریونگ هم متوجه چیزی شده است.
«این رو به یاد داشته باش، کیم گونگجا. کارهای خیر، فضیلت، فقط با نیتهای خوب به دست نمیان. در عوض، تصور کن داری برای یه کار واقعاً شرورانه برنامهریزی میکنی.»
«شرورانه؟»
«وقتی میخوای به کسی کمک کنی، طوری برنامهریزی کن که انگار میخوای بکشیش. تو ذهنت.»
چیک.
«قتل همینطوری اتفاق نمیافته. فقط به این خاطر که تصمیم میگیری انجامش بدی، به ثمر نمیشینه، هرگز. اما اگه مجبور باشی مرتکب قتل بشی، باید چیکار کنی؟»
«اول، ابزارها رو آماده میکنی.»
«و بعدش؟»
«مکان و زمان قتل رو تعیین میکنی.»
«و بعدش؟»
«باید برنامه روزانه قربانی رو یاد بگیری. اینطوری میتونی قتل رو زمانی انجام بدی که اونا تو بیدفاعترین حالت ممکن هستن و کمترین خطر برای گیر افتادنت وجود داره.»
«و بعدش؟»
«بعد از قتل، باید به فکر جسد باشی. کجا و کِی از شرش خلاص بشی. چطور مطمئن بشی که توسط بقیه کشف نمیشه، و از قبل یه بهانه برای غیبتت آماده کنی. و اگه پلیس برای تحقیقات اومد، باید برای حالت چهرهات، صورتت، حرکاتت و کلماتی که میگی برنامهریزی کنی...»
«و بعدش؟»
«در نظر بگیری که اگه گیر افتادی چیکار کنی. یه مخفیگاه، یه وکیل، دفاعیات، یا شاید یه استراتژی رسانهای، گزارشهای روانپزشکی...»
«بله.»
چیک.
«حتی شرورها هم برای یه عمل شرورانه، اینقدر تلاش میکنن.»
.
«کیم گونگجا، اگه میخوای کار نیکی انجام بدی، باید از شرورها هم دقیقتر باشی.»
غژ.
«انتظار نداشته باش که قلب مهربونت بهراحتی دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنه. این قلب نیست که معجزه میآفرینه، بلکه اعمالن. و اعمال زمانی بهترن که کاملاً محاسبه، تحلیل و اجرا بشن.»
.
آیا همهچیز را با دقت محاسبه کردهای؟
بوم.
آیا در اوج صداقت و مهربانیات، ناآگاهانه یا به هر شکل دیگری، احساساتی را که ممکن است دیگران تجربه کنند نادیده گرفتهای؟
بوم.
آیا دشمنان احتمالی را که ممکن است نقشههایت را مختل کنند در نظر گرفتهای؟ آیا همهچیز را، از پیشپاافتادهترین تا آزاردهندهترین موقعیتها، شبیهسازی کردهای؟ آیا هویت دشمنانت را میشناسی؟ رسانهها چطور؟ افکار عمومی؟ تصویر و وجههی خودت؟
بوم.
باید مطمئن باشی، کیم گونگجا.
بوم.
فضیلت مانند آب است. اما رودخانهای نیست که خودبهخود از کوه سرازیر شود، و آبشاری هم نیست که همهچیز را در مسیرش در هم بشکند. اگر فضیلت آب باشد، تنها یک چاه است. در زمان خشکسالی و زمین خشک، باید خاک و صخرهها را بشکافی تا در نهایت بتوانی یک سطل آب از آن چاه بیرون بکشی.
بوم.
آنها را بکش.
بوم.
با عزمی راسخ برای کشتن یک نفر، برو و کار نیکی انجام بده.
بوم.
آنوقت، و تنها آنوقت.
بوم.
کسانی که با تو همراه میشوند، احساس غرور خواهند کرد.
بله.
مدیر.
خوب میفهمم.
حالا، مقصد کجاست.
بیا بریم یه کار خیر بکنیم.
آه! ارباب!
مفتش بدعتکار.
آمادهسازی برای جلسه تکمیل شده است! آهاها. آماده شدن تنها در یک روز واقعاً کار دشواری بود. در طول این یک هفته گذشته، ما تمام افراد معبد را بسیج کردیم تا فضا را آماده کنند!
در معبد دههزار خائنانی وجود دارند.
این موضوع را در نظر گرفتید؟
بله! حتی برایشان طعمه گذاشتم، با این فکر که شاید بمبی یا چیز دیگری کار بگذارند، اما هوم، فریب نخوردند. به نظر میرسد دقیقتر از آن چیزی هستند که فکر میکردم.
درسته.
اما به دقت ما نخواهند بود.
آهاها! البته که همینطور است!
خوبه.
بامبولینا.
بریم.
امنیت بینقص است.
جادوگر اژدهای سیاه.
این رو فقط به تو میگم، اما اژدهای سیاه در واقع از چهار سازمان مجزا تشکیل شده که هر کدوم مستقل کار میکنن. اونا با هم رقابت میکنن و علیه هم توطئه میچینن. من از هر گروه خواستم به نوبت امنیت رو بررسی کنن، و قول دادم بودجه هر گروهی که بتونه یه رخنه پیدا کنه رو نصف کنم. هوم. همهشون با چشمهایی پر از آتش گشتن، اما حتی یه ذره گرد و غبار هم پیدا نشد.
روش کارت هنوز هم بیرحمانهست.
که چی؟ من اینم دیگه. خوشت نمیاد؟
داشتن دوست قابل اعتمادی مثل تو، شانس بزرگ زندگی منه.
اوه خدای من. ممنون از صداقتت.
باعث افتخار منه.
آناستازیا.
بریم.
لباست مثل همیشهست. نامرتب به نظر نمیرسه.
جنگجوی صلیبی.
موهات هم یه جورایی حس نامرتب کوتاه شدن رو میده. واقعاً با این قضیه مشکلی نداری؟ اکثریت قریب به اتفاق ساکنان برج میان تا تو رو ببینن، شاید باهات حرف بزنن، و احتمالاً بهت لعنت بفرستن.
مدیر موهام رو کوتاه کرد.
هوم؟
وقتی بچه بودم، خیلی وقتها این کار رو میکرد.
.
قصد دارم هر وقت فرصتش پیش اومد، این موضوع رو مطرح کنم.
اینطوری برام راحتترین حالته.
بیشترین اعتماد به نفس رو بهم میده.
حس میکنم گرمای دستهای مدیر هنوز لای موهامه، و به طور طبیعی بهم یادآوری میکنه که از کجا اومدم و الان کجا هستم. حس راحتی داره.
میخواستم با واقعیترین نسخه خودم با همه روبرو بشم.
فکر کردم اینطوری حرف بزنم.
که اینطور. پس عمدیه؟
آره.
استراتژی خوبیه. و چون حقیقته، حتی بهتر هم هست. اینکه تو از یه پرورشگاه اومدی چیزیه که به طور نامحسوس اما قدرتمندی تو ذهن مردم حک میشه. این...
هوم. با توجه به اینکه همه تو برج وطنشون رو از دست دادن، کاملاً تأثیرگذاره. ریشه تو به عنوان یه یتیم، نمادی از اینه که از بدو تولد همهچیز رو از دست دادی. اما...
تأکید بیش از حد روش، نتیجه عکس میده.
هو؟
ریشه من فقط یه اشاره کوچیکه تا کمی حس همدلی تو داستان ایجاد کنه. همین.
کش دادن قضیه یتیم بودنم فقط مخاطب رو خسته میکنه و شاید حتی رو اعصابشون بره. ما، مردم برج، با وجود اینکه چیزهای زیادی رو از دست دادیم، در نهایت تصمیم گرفتیم تو یه جای جدید زندگی کنیم.
درسته. نکته بسیار منطقیایه. هوم. فکر میکردم قراره تو کنفرانس مطبوعاتی سادهلوحانه یه چهره مهربون از خودت نشون بدی، اما وقتی بیشتر فکر میکنم، میبینم تو از اون آدما نیستی. این باعث میشه یکم بیشتر بهت اعتماد کنم.
پیشگام.
هوم؟
ما آواره نیستیم، پناهنده هم نیستیم.
«ساکنان برج» اصطلاح خیلی بیروحیه.
مردم اینجا، این افراد، به یک نام نیاز دارن.
.
از این به بعد، من به مردمی که تو برج زندگی میکنن، [پیشگامان] میگم.
هاه.
نحوه خطاب کردن یک نفر میتونه زندگیاش رو تعریف کنه.
این روحیه اونا رو برای شروع هر روز تغییر میده.
کسی که بعدازظهر بیدار میشه و با خودش فکر میکنه «من بیکارم»، با کسی که سحر بیدار میشه و فکر میکنه «من یه آدم شاغلم»، روزهای متفاوتی رو تجربه میکنن. این روزهای انباشتهشده، اونا رو به افراد متفاوتی تبدیل میکنه.
کنت.
ما پیشگام خواهیم بود.
از همین امروز.
.
در این باره چی باید بگم.
هوم.
این تفکریه که واقعاً برازنده اسم واقعیته.
این یه حرف کاملاً شبیه به کیم گونگجاست.
بریم.
پاتریشیا.
نیشا.
تصمیم گرفتم مسئولیت امنیت محل جلسه رو بر عهده بگیرم.
قدیس شمشیر.
از اونجایی که معاون فرمانده روی صحنه به شما ملحق میشه تا به سوالات جواب بده، من موقتاً نقش فرمانده شبهنظامیان مدنی رو بر عهده میگیرم و بر امنیت محل جلسه نظارت میکنم. تا زمانی که شما اونجا هستید، نگران وقوع هیچ اتفاق ناگواری نباشید.
ممنونم.
جناب کالنبوری.
بازرسی بدنی تمام کسانی که وارد محل جلسه میشن انجام شده.
مار سمی.
استفاده از مهارتها خیلی کار رو راحت میکنه. تشخیص سلاح، مواد منفجره، سموم؛ فقط کافیه کسایی که این مهارتها رو دارن تو موقعیت مناسب قرار بدی و کار حله. میدونی؟ با اینکه دهها هزار نفر تو صف منتظر بودن، به محض اینکه بچههای ما مستقر شدن، همهچیز ردیف شد. هاها!
دنیا واقعاً جای بهتری شده.
برای مدتی، هیچ اتصال اینترنتیای تو این حوالی وجود نخواهد داشت. از رتبه نهم، [پیامرسان گوانگیوک]، یه لطفی خواستم. حتی اگه کسی سعی کنه مخفیانه فیلم بگیره، نمیتونه پخشش کنه. خلاصه بگم...
محل جلسه مثل یه جزیره متروکه میشه. اگه برج یه جزیره جدا افتاده از دنیای بیرونه، پس ما داریم داخل این جزیره، یه جزیره منزوی دیگه میسازیم، مگه نه؟
هی هی، حرفم رو قطع نکن. به هر حال، آره. ما همه گوشیهای هوشمند و دستگاههای ضبط رو دم در جمع کردیم. وای پسر، باید میدیدی مردم چقدر شاکی بودن! بچههای شبهنظامیان مدنیِ ما از خستگی داشتن میمردن.
تو، رهبر چن مو-مون، فقط به درد کارهای یدی میخوری. یه جوری باید ازت کار بکشیم دیگه.
هان؟ داری سعی میکنی یه جنگ گیلدی راه بندازی یا چی؟
نگاش کن، فقط چون با کیم گونگجا مبارزه تمرینی کرده، چقدر باد به غبغب انداخته...
آهاها.
هان؟
هوم. هیچی.
فقط خوشحالم، همین.
؟
بریم.
لیائو فان.
اوه واو! بسپارش به من!
عالیه.
اما تعداد آدمایی که تو محل جلسه جمع شدن حیرتانگیزه. آره. میدان بابل نتونست همهشون رو جا بده، برای همین به کوچهها هم سرازیر شدن؟
هو، واقعاً اینقدر جمعیت آمده است؟ ما تمام تمرکزمان روی آمادهسازی بود، برای همین نمیدانستیم بیرون چه خبر است!
آره. فقط فرض کن تقریباً همه کسایی که تو برج زندگی میکنن اومدن. این در مقایسه با زمانی که برای اولین بار کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردی، تو یه سطح کاملاً متفاوته.
بوم.
هوم... منطقیه، چون به عموم مردم هم اجازه داده شده سوال بپرسن.
اینکه همه ما تو یه مکان جمع شدیم هم مزید بر علته. رسانهها از همین الان شروع کردن به پخش کردن داستانهای مسخره. یه چیزایی در مورد اینکه ۵ گیلد بزرگ دارن با هم متحد میشن تا یه سوپر گیلد بسازن...
بوم.
آهاها، اگر اینطور به قضیه نگاه کنید که داریم از قبل ماهیتابه را گرم میکنیم، خیالتان راحتتر میشود!
در صورتی که جلسه طولانی بشه، ما تمام ساختمونها، اقامتگاهها و هتلهای اطراف میدون رو تخلیه کردیم. تازه، بیشترشون به هر حال متعلق به خودته. چه نصف روز طول بکشه، چه یک روز کامل، دو روز، سه روز، یا حتی چهار روز.
بوم.
هر چی که میخوای بگو، کیم گونگجا.
باشه.
ما همیشه آمادهایم تا ازت حمایت کنیم.
همهچیز آمادهست.
حالا.
یادتون نره لبخند بزنید، بچهها.
حتی با اینکه نه ضبط میشه و نه تو یادها میمونه.
از حالا به بعد، ما داریم با تمام [پیشگامان] ساکن برج صحبت میکنیم.
.
با احترام.
مؤدبانه.
حتی اگه اونا ما رو به چشم شیاطین، هیولاها، باجگیرها یا آشوبگرها ببینن، ما همیشه باهاشون به عنوان انسانهایی مستقل رفتار میکنیم.
این مکالمه سختیه.
چقدر با آرامش اینو میگی. واقعاً.
میتونیم از پسش بربیایم؟
تمام تلاشمون رو میکنیم.
هر چی در توان داریم رو میذاریم.
باشه.
خوبه.
پس، بامبولینا.
بله! ارباب!
لطفاً در رو باز کن.
اطاعت میشه!
غییییژ-.